Meningen

Gelukkig wordt het inderdaad gortdroog gebracht, want het gaat hier immers puur om de (zeer belangwekkende) inhoud. Die is bij vlagen nogal technisch van aard en vraagt wel wat interesse van de kijker.

Maar toch blij dat ze het op deze manier hebben aangepakt ipv allerlei flauwe intermezzo's, animaties of zijstraatjes die in feite niet ter zake doen.

Enige minpuntje is dat alles uit deze docu nog wel erg recent behoorlijk groot in het nieuws is geweest dus eigenlijk niet heel veel schokkends brengt, maar van mijn kant had ik Snowden zelf eigenlijk nooit echt zien praten, alleen over gelezen.

Toch wel onder de indruk van hem. Zo'n jonge gozer maar je ziet en hoort aan alles aan hem hoe intelligent hij is. Mooie kerel.

Wellicht dat deze docu over een aantal jaren veel meer impact heeft dan nu.

Had toch iets meer verwacht van dit Euro-misdaadgenre van rond de jaren '70.

Het heeft bij vlagen wel een aardig sfeertje, de La Piovra-achtige Morricone muziek mag er zijn en inderdaad is het einde geniaal, maar verder, met name in het middenstuk is de film wel erg matig geregisseerd en gemonteerd, met tenenkrommende dialogen en soms sleazy gedoe.

De Niro eindelijk weer eens in topvorm.

Sterke film die het niet zozeer moet hebben van het verhaal, wat niet al te opmerkelijk is, maar vooral van de uitvoering en de geweldige acteerprestaties.

Geinige film, een eigentijdse Teorema-variant met een hoop fijne, scherpe dialogen en bitcherige personages.

Het is soms wel een beetje toneelmatig (soms bijna een klucht), maar toch zeker de moeite waard.

Het idee dat de media de hoofdpersoon min of meer hersenspoelt is wel erg matig uitgewerkt. Verder een aardig opgebouwde thriller, maar ik zie Krause liever in Six feet Under.

Door het gegeven, A24 en Alex Garland had ik er toch wel wat meer van verwacht.

Ja het begint allemaal wel aardig, en het ziet er allemaal prima uit, maar de cast met uitzondering van Dunst is echt een beetje misplaatst en het hele middengedeelte is echt veel te weinig bijzonder en daardoor te lang.
Het is maar een beetje harken richting het onvermijdelijke einde in D.C. .
Laatste half uur is danwel weer prima.

Ook nog een klein pluspuntje voor de begin en eindmuziek (Suicide!)

Haha, ze hebben hier een flinke lading mythen en sagen door elkaar heen geflikkerd zeg. Het ontbrak er nog maar aan dat Odysseus op het laatst nog even kwam langsvaren. .

Het enige leuke van de film is eigenlijk als een groepje uiteenlopende helden op reis gaan om een gezamenlijke vijand aan te pakken, maar zelfs dat was nogal zwak uitgewerkt.

En wat doen al die Britse kwaliteitsacteurs eigenlijk in zo'n flutfilmpje. .

Ja, fijne misdaadfilm met een geweldige Ventura en Belmondo. Lekkere setting ook aan de Cote d'Azur.

1 groot probleem: het eerste uur is dermate geweldig dat alles er na helaas nogal tegenvalt. Eens Davos de Franse grens over is en daarna zijn kinderen dropt is het maar wat voortkabbelen tot het onvermijdelijke einde

Dat is wel jammer.

Haha. Ja ik moet me wel aansluiten bij de rest. Na de Alan Partridge film is dit eigenlijk een soort Curb your Enthousiasm film. Dezelfde humor, dialogen en awkward situaties.

Soms grappig, soms minder. Maar verveelt niet.

Hmf. Die bluray versie van 250 min. is wel een ERG langdradige zit.

Op een gegeven moment heb je de zoveelste interne machtsstrijd, verraderlijke intrige en overdreven spectaculaire entree van Cleo inclusief weldadige decolleté wel gezien.

Niettemin kan ik dit soort immense spektakelstukjes uit die decennia wel waarderen. Burton speelt altijd even manisch maar wat een fijne acteur is Rex Harrison toch en ook leuk bijrolletje van een jonge Martin Landau als Rufio.

Toch wel geinig vond ik, al was het af en toe wel erg doorgedreven dat ezel-gedoe..pfff maar toch nog genoeg vermakelijke momenten.
Lotr-discussie inderdaad het leukste, vergelijkbaar met de Star Wars discussie in het eerste deel.

Wat een vreemd gevoel voor humor hebben die Happy Gilmore figuren toch. Van die kinderachtige verhaaltjes, maar wel met een hele lading platte humor er in, niet zo'n fijne combinatie.

Hier gooien ze ook nog eens een heel naar drama door de komische elementen heen.

Erg Rivella-achtig allemaal.

Een beetje vreemd, maar dan niet lekker.

De stream van het interview met Koolhoven laatst was anders niet om naar huis te schrijven.

Mooie film dit trouwens. Iets teveel dramatiek in mijn ogen, maar niettemin fijn om goede Nederlandse acteurs aan het werk te zien. De scene uit de poster waarin tussen de verhaallijnen wordt geschakeld is erg mooi.

Grappig trouwens dat FK het werk van Merkies hier weer niet kon waarderen, net als in De Tweeling. Ik zat me juist te verwonderen over de muziek, zoals ik ook al bij De Tweeling deed, en zie nu pas dat het dezelfde componist is. Hij levert fijn werk af.

Ietwat vreemde film, komt over als een poging Europese 'intelligente' relatie-communicatiefilms uit de jaren '60/'70 te imiteren, maar faalt daar toch wel een beetje in.

Vooral het gespring in de tijd en beweegredenen van de hoofdpersonen (die dan maar niet uitgelegd hoeven te worden, dat is dan gewoon in de tussenliggende periode gebeurd hoor je de scenarioschrijver denken), zijn niet altijd even duidelijk.

Daartegenover staan toch wel enkele erg sterk geacteerde scenes (vooral het uit elkaar gaan van Roberts en haar echtgenoot), maar binnen het geheel is dat wat karig en de 'intelligenter-dan-gebruikelijk-in-dit-soort-films-van de laatste tijd-dialogen' komen er over het algemeen nogal ingestudeerd en niet geloofwaardig uitrollen.
Voeg daarbij een volkomen miscaste Portman en ik hou het maar op 2,5 ster.

Ja, dit vond ik ook behoorlijk grappig. Ik was er waarschijnlijk voor in de stemming of zo.

Het verhaaltje is niet bijster geweldig, maar het zijn vooral allerlei kleine geintjes en kwinkslagen die het lollig maken. Behoorlijk wat gelachen.
Ook van die geintjes als de vernietigende storm die de wereld over gaat en dat wordt dan zoals in alle rampenfilms getoond met de Eiffeltoren, Piramides, Chinese Muur etc. om te laten zien dat het in de hele wereld zo is.
En dan zie je die nieuwslezer: 'de storm heeft een nogal vreemde koers die eerst alle grote historische plekken bezoekt en daarna de rest van de wereld'. Ahahaha, lol .

Ook die vader is priceless. Zoals gezegd: je moet er waarschijnlijk wel voor in de stemming zijn.

Erg grappig filmpje, vooral de scenes dat er echt 'iets' gebeurt natuurlijk. Verder nogal veel onnozel gekrakeel tussen die mensen, maar dat is ook wel nodig om de spanning wat op te bouwen en het iets 'realistischer' te maken.

Niet echt op het puntje van m'n stoel gezeten (in de tunnel toch bijna), maar absoluut geslaagd, al zie ik liever zoiets als [Rec].

Ik hoop trouwens dat er niet al teveel van dit soort films komen, de gimmick gaat op den duur wel een beetje vervelen denk ik.

Duidelijk minder dan het eerste deel. Dit lijkt zijn oorzaak te hebben in het feit dat het teveel op één persoon is toegespitst, waar het eerste deel een wat algemener en 'omvangrijker' verhaal had.

Het is op zich best boeiend hoor, die Blanco is natuurlijk knettergek en de adoratie en zelfs liefde van Charles is merkwaardig om te zien. Maar op een gegeven moment heb je het wel gezien omdat 90 procent van de film eigenlijk een monoloog van Charles is.

Wel nog gelachen om bepaalde dingen zoals die soldier van Charles met zn bek vol goud. 'yknowimsaying' hahah.

Typische biopic over iemand die me eigenlijk niet zo interesseert.

Volgt nogal bekende paden en het doet me allemaal niet al te veel.

Wat voor mij wel verrassend was is dat het niet het normale rise-n-fall verhaaltje is maar eigenlijk meer over de periode voor haar succes gaat (wat een slimmer iemand dan mezelf waarschijnlijk al uit de titel had kunnen afleiden..duh!).

Al met al wel oke gemaakt, maar niet echt iets voor mij. Mooie Tautou is wel prima gecast met haar iele lichaam en Poelvoorde steelt eigenlijk de show. Tof acteur. Grappig hoofd.

Ben het gedeeltelijk wel met Onderhond eens. Qua vorm is deze film bijzonder mooi. (Deed me zelfs aan Michael Mann denken wat betreft beelden van Shanghai ).

Muziek is ook top en er zitten leuke vondsten in de film, zoals het taalmengelmoesje. Toch vind ik de basis van de film niet zo succesvol. Er gebeurt wel erg weinig en wat er gebeurt is wel erg voorspelbaar en hebben we bij vlagen al eens eerder gezien.

Vreemd dat je er gewoon van opkijkt als er zowaar intelligente dialogen in een film plaatsvinden. Maar dit is er eentje van.

Ik zat er echt even van te kijken, kan me niet eens meer herinneren zulke gesprekken gezien te hebben op film.

Niet dat het allemaal super diepgaand is maar toch. Het kan al snel vervallen in pseudo-intellectueel geneuzel en de scheidslijn ligt vaak bij de kijker.

Het is allemaal fijn subtiel gebracht wat toch wel een verademing is tegenwoordig.

Beetje magere film inderdaad, die toch af en toe wel wat heeft. Gewoon erg saaie nietszeggende stukjes worden afgewisseld met ' best wel grappige' stukjes.

Scene met Jack en Meg White was behoorlijk droog en grappig, evenals die met Coogan/Molina en Iggy en Tom Waits.

Dat met GZA/RZA/Bill Murray was wel leuk om te zien hoe deze figuren uberhaupt in 1 scene bij elkaar zitten, maar sloeg eigenlijk nergens op. Ook de hele tijd met 'Bill Murray' aanspreken What do you think Bill Murray? It's like this Bill Murray .

Maar veel scenes waren in de verste verte niet boeiend (Renee, Die twee Fransen, die tweeling).

Magere 2,5.

Ja, met name omdat ik wel houd van dit soort rigoureuze denkshifts.

Maar ik moet er wel bij zeggen dat de persoon zelf me niet geheel stabiel overkomt en ook niet alles me even belangrijk of aannemelijk lijkt.

Maar verder natuurlijk (al dan niet al bekend) een fijne weergave van hoe alles met elkaar te maken heeft en een scherp scenario van wat ons te wachten staat.

En ook al is niet elk detail helemaal plausibel, het is sowieso interessant om over na te denken.

Prima thriller, hoewel ik misschien bepaalde stukken liever anders had gezien, maar dat kan de film toch niet bederven.

Heerlijk sfeertje, dat doet denken aan Miami Vice en Heat met werkelijk prachtige beelden zoals ik gewend ben van Mann. Het gegeven dat de hele film zich 's nachts afspeelt, biedt voor Mann de mogelijkheid al zijn favoriete (en die van mij) stijleffecten uit de kast te halen.

Het verhaal is goed, maar minder gedetailleerd uitgewerkt dan ik had gehoopt. Er zijn een paar stukjes waar ik mijn twijfels bij heb en naar het einde toe wordt het af en toe een beetje standaard.

Desalniettemin erg vermakelijk, met verrassend goede rollen van Foxx, Ruffalo en Pinkett en een solide Tom Cruise (hoewel ik me op momenten afvroeg of een andere acteur misschien beter was geweest, alleen zou ik niet weten wie).

Als Mann-liefhebber geef ik toch 4 sterren, omdat ik nu eenmaal dol ben op dit soort films en zijn stijl. Voor anderen zal het cijfer waarschijnlijk wat lager liggen, vanwege enkele verhaalobstakels.

, your loss

Ik had het boek vroeger ook op mijn Engelse boekenlijst en dat was destijds ook al een beetje 'net niet', net zoals deze film.

Ik moest tijdens de film vooral heel veel denken aan Buffolo Bill uit Silence of the Lambs maar zo ver gaat het allemaal niet.

Sterker nog, het is bijna ongeloofwaardig hoe makkelijk het Freddy hier allemaal afgaat.

De vlindermetafoor is wel mooi gedaan (in het boek beter) en met name het einde en de manier waarop Freddy alles voorbereid mag er zijn.

Idd een prachtige rol van Shirley Booth van wie ik me nu oprecht afvraag hoe ze in het echt is.

En itt bepaalde mensen hierboven is dit wat mij betreft ook een rol die Lancaster op zn lijf is geschreven. Hij kan dat wel dit soort manische rollen.

Mooi klein toneeldrama. Aanrader.

Ijzersterk, dat had ik eigenlijk niet verwacht.

Een razendmakend verhaal, dat natuurlijk deels wel bekend is. Maar om het chronologisch allemaal zo te zien maakt het eigenlijk meer alsof je naar een maffiafilm kijkt dan naar een film over het Witte Huis.

Zowel Daniels als Gleseson zijn verrassend goed.

De film vraagt denk ik wel enige kennis van het Amerikaanse politieke systeem maar is daarnaast ook gewoon vermakelijk.

Dialogen als:

Bij de dinermenus:

Trump: 'They write these things by hand'

Comey: 'calligraphy'

Trump: '... They write them by hand'

Zijn echt alsof je BIg Lebowksi kijkt haha.

-edit- en lekker actueel nu natuurlijk. Precies op tijd, een beetje zoals de Podesta files..

Erg grappige film dit, nog maar door weinig mensen gezien zeg. Ik dacht dat hij vrij bekend was.

Hm, tja.. uiteindelijk hebben ze er dan toch een min of meer bevredigend einde aan weten te breien. Een erg deprimerend economische malaise einde leek me voor Hollywood ook wel iets te dramatisch.
Was allang blij dat het niet eindigde met (waar ik erg voor vreesde) dat Bobby daadwerkelijk graag als timmerman was blijven werken.... dat had de film echt acuut een onvoldoende opgeleverd.

Acteerwerk is vooral de grote troef in deze film. Met name Tommy Lee Jones ( ) is echt heerlijk, wat een geweldig fijn acteur is dat toch en als je dan ook nog een Chris Cooper er naast zet kan het al moeilijk mis gaan.

Niet onaardig, maar ook zeker niks speciaals, deze nogal 'liberal' film van Redford over de toch wel befaamde Weathermen.

Cast is inderdaad nogal indrukwekkend, zelfs in de kleine bijrolletjes zitten nog bekende acteurs.

Maar het geheel kwam teveel op me over als een soort Lasse Hallstrom film zonder echt filmisch iets bijzonders te willen brengen.

Had me er iets meer van voorgesteld. Het is zeker wel een interessante film, maar dan toch vooral door het uitgangspunt van twee arrogante intellectuelen die zichzelf verheven voelen boven de wet.

De uitwerking is niet helemaal geweldig alleen al die hele uitvoering, die bril, die auto, dat is wel erg simpel voor twee zogenaamde geniale criminelen
Ook kwam Welles' eindpleidooi tegen de doodstraf wel een beetje uit de lucht vallen.

Er had gewoon meer ingezeten, vooral met het interessante gegeven en de prima vertolkingen van vooral Stockwell en Welles.
De film maakt je vooral benieuwd naar de andere verfilmde versies van het verhaal.