Meningen

visueel een hele mooie film die echt de sfeer van het origineel eer aan probeert te doen , daar niet 100%

in slaagd maar wel dicht in de buurt komt en dat mag een groot compliment genoemd worden .

Het verhaal vind ik wat minder boeiend en tot de verbeelding spreken , daarin vond ik het origineel

beter .

De rol van silvia hoeks was goed tot het moment dat ze veranderde in een soort vrouwelijke jacky chan variant ( waarom moet er zo vaak een soort superieure damesrol in het verhaal worden verwerkt tegenwoordig ) vond het flink over the top maar goed mijn mening .

Deze film deed me enigsins aan Murder by contract denken , mischien omdat die film ook over een hit man ging maar deze is toch anders maar ademt wel een beetje dezelfde sfeer uit , de voice over is een welkome bron van info

Slim gedaan natuurlijk om nog enigsins in de psyche van de man te kunnen kijken om zodoende nog enige symphathie voor hem te kunnen opbrengen .

Prima film met uiteraard geen happy end .

Deze film zou de voorloper zijn in het toen nog erg prille splatter genre , mischien moet je de maker die credits geven , de gore is inderdaad overdadig aanwezig en voor die tijd wellicht schokkend .

het duurde nog wat jaartjes voordat de make up tovenaars zoals Bottin , savini etc lieten zien wat er zoal mogelijk is met een groter budget en professionelere aanpak .

het acteerwerk is wel echt de archilleshiel van deze film , monotoon opdreunen van lines is hier de standaard en het niveau is bedroevend slecht .

2 jonge broers , kinderen nog waarvan de ene een brute moord pleegt en die in de schoenen schuift van zijn tweelingbroer, het uitgangspunt lijkt veelbelovend maar de plotgaten zijn megagroot in het begin al en de vragen waarom er bijvoorbeeld niet naar de vingeafdrukken op de bijl word gekeken om de dader te ontmaskeren word genegeerd .

Een potentieel goede horror die behoorlijk word verpest , ook daarna nog door de zeer matige uitvoering en het bijna nog matiger acteerwerk van vrijwel de hele cast , bijna geen enkele acteur of actrice speelt met ook maar enige overtuiging , ook de actie is zeer zwak , het word Terry af en toe wel heel makkelijk gemaakt want zijn slachtoffers blijven vaak gewoon stil staan , maar de actie scenes zijn ook gewoon technisch slecht uitgevoerd .

Het enige wat wel weet te overtuigen zijn de soms prima gore effecten .

quote=5212878]

en schetst tegelijkertijd een instructief portret van de positie van de vrouw in het patriarchaal getoonzette Amerika van de jaren 50. Vooroordelen en een dubbele moraal bepalen de denk- en werkwijze in deze door mannen gedomineerde wereld. Het is deze wereld die Norah heeft gevormd en haar in haar ondergeschikte en naar liefde zwijmelende rol heeft geduwd. Haar eigen onwetendheid over het verloop van de bewuste avond doet de rest. Al die zaken maken dat de aan zichzelf twijfelende Norah steeds dieper wegzakt in een poel vol schuldgevoel en onmacht.

The Blue Gardenia is ondanks de vleugjes luchtigheid meestentijds een spannende en sfeervolle thriller die helaas door de studio werd opgezadeld met een ongeloofwaardig einde dat geheel contrasteert met de dreigende en beklemmende sfeer die de film zo effectief weet op te roepen. Het lullige einde van de film zou heel goed in een willekeurige romantische komedie passen en ontgoochelde mij behoorlijk. Nee, dat einde is bepaald geen lekkere kers op de taart. [/quote]

het patriarchaal getoonzette Amerika van de jaren 50. Vooroordelen en een dubbele moraal bepalen de denk- en werkwijze in deze door mannen gedomineerde wereld een hele mondvol moderne onzin naar mijn mening , wat weet je feitelijk over die tijd en hoe de maatschappij in de praktijk werkte ? mischien werden vrouwen wel enorm bevoordeeld sociaal maatschappelijk ,en werd alle verantwoordelijkheid op de man afgeschoven .

Ik moet altijd een beetje mijn hoofd schudden als er weer eens gestrooid word met een van die bekende feministische buzz words .

Heel veelzeggend over deze zogezegde patriarchale maatschappij is de dubbele moraal waarin hier het slachtoffer van de moord moreel slechter word geportretteerd als de vrouw die hem vermoorde en die min of meer als slachtoffer bijna een excuus krijgt ( gelukkig was dat toen nog een brug te ver ).

Verder prima spel van Conte en Baxter ,

ik had overigens geen enkel probleem met het einde , sterker nog het is de enige geloofwaardige eindplot wat nog enigsins bevredigend is , uiteraard was het natuurlijk meer dan logisch dat het verhaal zou uitdraaien op een happy end .

Inderdaad een aardige maar verder geen hoogstaande film , het einde is dan wel behoorlijk spannend , maar over het algemeen worden de karakters vrij emotieloos neergezet .

goede psychologische thriller waarin de interacties tussen grey en de dokter het meest in het oog springen .

heeft veel weg van een oude klucht met john lanting , curtis en lewis doen het wel leuk samen maar de huishoudster Bertha zorgt voor de leukste oneliners en steelt zo toch wel de show .

dat live aid was zeker een kippevelmoment , verder had wat mij betreft meer aandacht besteed mogen worden aan de totstandkoming van de muziek en iets minder prive perikelen .

Verder is de invulling van de bandleden supergoed gedaan maar is het wel opvallend dat je prive van de anderen niks te weten komt en de focus volledig op Freddie gevestigd word .

Erg drukke film en dat gaat op een gegeven moment een beetje op de zenuwen werken .

Rondjes draaien en je rok omhoog ? is dat hetgene waar ze dan visueel mee komen van een personage gespeeld door Margot Robbie die compleet verzonnen blijkt te zijn .

Dan kan je daarna natuurlijk heel dramatisch haar angst en shock in beeld brengen maar ze is een fictief personage , de scene dient louter als een soort emotionele manipulatie .

Dat alleen al haalt de geloofwaardigheid van dit verhaal flink onderuit .

Verder merk je duideijk de linkse politieke saus die door de hele film heen loopt waarin alles dat ook maar enigsins rechts georienteerd is word gedemoniseerd ( geen verassing vanuit hollywood ) .

Leuk geprobeerd hollywood maar dit riekt naar manipulatie en opblazen van feiten . ik trap er niet in .

De film heeft wel heel veel tijd nodig om een beetje op gang te komen , maar als dat eenmaal is gebeurt maakt dat verder niet meer zoveel uit , toch is de film wel enigsins onderhoudend , de spanning word redelijk opgebouwd maar er gebeurt lange tijd verder niet zoveel , het acteerwerk is prima en de locatie en het winterse landschap van Utah zorgen voor de sfeer .

Het is een leuke wegkijker maar niet meer dan dat .

Gable the playboy en Tracy de min of meer moraalridder die hem uiteindelijk op het rechte pad moet houden , eigenlijk is dat wel een klein beetje het hoofdplot waar de film om draait , de setting is een beetje bijzaak maar wel mooi .

De brand scene op het boorplatform is erg spectaculair gemaakt .

Een officier van justitie die notabene degene die hij moet vervolgen verdedigd in een moordzaak waar ook nog eens politieke belangen mee zijn verbonden .
Het lijkt een sprookje , maar het wordt hier effectief vertaald naar het witte doek dat je het graag wil geloven .
Verder zet Dana Andrews overtuigend de rol van District attorney neer en zijn ontmanteling van de bewijzen tegen de verdachtte zijn een lust voor het oog voor wat betreft rechtbank drama .
Soms zegeviert het recht dan toch nog ( op tv dan tenminste ) .

Kreeg een beetje het idee dat de uitspattingen van McEnroe nogal werden overtrokken in de scenes die vooral in het begin te zien zijn .

verder focust de film zich meer op Borg en komt McEnroe er wat karakterstudie betreft er nogal bekaaid

vanaf .

Mij was al bekend dat de 2 goede vrienden zijn geworden maar dat vond ik in de film niet denderend verwerkt .

Ik denk dat het beter was geweest als men niet alleen maar puur op die wimbledon finale had ingezoomed

maar ook wat meer op de atp tour en de opkomst van John in de rankings had benadrukt .

Verder is het geen slechte film maar er had veel meer ingezeten .

er zit geen vaart in deze film waarin de held nou niet bepaald slimme keuzes maakt , mar wel enig charisma heeft .

De logica is verder ver te zoeken .

Totaal niet mee eens , met name de scenes tussen haar en de jongen die haar zoon speelt zijn gewoon meer dan goed .

Wellicht dat het verhaal qua plotontwikkelingen niet zo sterk in mekaar steekt , maar als studie naar single motherhood en hoe men er toen tegenaan keek tov nu , maakt de film boeiend , de tegenstelling is wel duidelijk

waar tegenwoordig single mothers op een voetstuk worden gezet ongeacht hun gedrag , was dat toen nog verre van het geval .

de acteerprestaties zijn verder zeer degelijk , alleen Grant valt wat uit de toon met zijn serieuze rol , wellicht ben ik wat teveel gewend aan zijn komische simp rollen .

Gemaakt in een tijd waarin men slecht en manipulatief gedrag van vrouwen nog aan de kaak kon stellen .

vergelijk dat eens met nu waarin in een serie als She-Hulk of nog meer Captain Marvel de hoofdactrice een verschrikkelijk vervelend narcistisch personage neerzet maar waarin dat gedrag in de publieke opinie blijkbaar doodnormaal lijkt te moeten zijn .

Nee geef mij dan maar te tijd waarin vrouwen nog verantwoording moesten afleggen voor hun slechte daden

(ook al komt ze hier er ook wel makkelijk mee weg ) .

Joan Fontaine zet een prima rol neer als de manipulatieve Christabel en ook Robert Ryan is goed op dreef in zijn rol .

Matige romantische film met wel de goede bedoelingen maar de personages zijn ofwel te lief en of the oppervlakkig

om echt te kunnen boeien , het is allemaal veel te zoetsappig .

Judy Holliday is wel grappig maar de switch van verwend kind ( in het begin) naar onschuldig dom en tenslotte gevat lief slim vrouwtje is behoorlijk wat teveel van het goede .

Crawford's karakter is helaas veel te dik aangezet en het geschreeuw is in het begin nog wel grappig maar wordt op den duur toch steeds vervelender om aan te zien .

Het leek wel of de makers zijn karakter op een zo negatief mogelijke manier wilden neerzetten maar het is zo extreem dat je je al heel snel afvraagt waarom ze bij mekaar zijn .

Holden's karakter is verder nogal kleurloos en het sprookje dat zij op hem valt is niet echt geloofwaardig .

Over slimheid gesproken : zelfs ik weet dat de VS geen democratie is maar een republiek .

Weer eens een groundhogday variant , nu verpakt in het die hard style aktie genre gemixed met een tikkeltje sci fi en natuurlijk gezinsdrama .

Wat mij hier altijd aan stoort is het dead beat dad zijplot wat hollywood ons voor de zoveelste keer geforceerd door de strot moet douwen , Roy is uiteraard een slechte vader en dat terwijl zijn ex (watts) haar zoon niet eens verteld wie zijn vader is .

Natuurlijk is zij de beste moeder ter wereld maar haar baan is blijkbaar belangrijker dan haar zoon .

Is het hollywood of met name de amerikaanse maatschappij die maar blijft weigeren om vrouwen verantwoordelijk te houden voor de consequenties van hun rare levenskeuzes maar wel alle verantwoordelijkheid altijd op de man (dit keer Roy)afschuiven .

Eerlijk is eerlijk , Groundhog day had dit principe ook al een beetje weliswaar verpakt in een iets ander sausje maar het concept was hetzelfde , Bill murray was een slecht persoon die een lesje geleerd moest worden in het beter mens worden , maar Andy mcdowell's karakter was foutloos en hoefde zich totaal niet te verbeteren .

Dan het hoofdplot , Kun je een aktiefilm met hetzelfde concept het aanrekenen dat het minder goed werkt , ja ik denk het wel , de overdreven humor past slecht bij de harde aktie , er is nauwelijks spanning door de overdreven luchtige toon , ik zeg niet dat een beetje humor niet kan werken maar dit is zo over de top dat het irritant word .

Er zijn goede momenten en dat zijn dan vaak de momenten waar het wat serieuzer word , Gibson is ook een meerwaarde als slechterik ,helaas is het einde een echte afknapper .

Conclusie: wil je beter uitgewerkte time loop films kijken , kies dan groundhog day zelf , zelfs 12:01 , of happy death day zijn betere keuzes , ik geef deze net aan een voldoende maar het is krap aan

Joel kiefer (stern) krijgt de kans om hogerop te komen , hij heeft de kennis in huis maar voelt zich niet echt thuis in de snobistische wereld van zijn grote baas Mr roalvang ( plummer ).

Wil hij echter een kans maken op de grote promotie dan zal hij zich moeten aanpassen , anders dreigt de promotie te worden gegeven aan zijn collega die maar al te graag hogerop wil komen ten koste van alles .

Tijdens een luxe uitje georganiseerd door Mr Roalvang krijgen ze de kans om zich te bewijzen .

Voor Joel zal het niet makkelijk worden , zijn vrouw wil eerst niet mee , haar baas ( de sleezy fotograaf carlos) die graag mensen met boze uitdrukkingen op hun gezicht fotografeert word ook nog erbij betrokken en als dat nog niet genoeg is probeert sexy Mrs Roalvang Joel te verleiden waar haar man bij is .

Arielle dombasle speelt heerlijk de verleiderlijke Mrs roalvang maar de meest hilarische rol gaat toch naar Fischer stevens als Carlos .

Deze mix levert een aantal leuke en hilarische scenes op , iedereen vult zijn rol goed in en het jaren 80 sfeertje is volop aanwezig .

Kortom een leuke komedie .

Mischien nogal over sentimenteel en op momenten niet erg geloofwaardig maar als feel good movie zeker geslaagd .

Rooney doet het goed als branie schopper die door schade en schande snel wijs wordt en steelt zo.n beetje de show met zijn rol .

Tracy doet het verder ook weer degelijk met zijn rol als mentor wat geknipt voor hem lijkt te zijn .

Helaas geen dracula en christopher lee word behoorlijk gemist in deze film maar sfeer is er wel , zijn vervanger , Baron Meinster doet het maar matig , en de aktie eindscene begint veelbelovend maar eindigd een beetje zwak en is niet bijster spectaculair .

De hoofdrol speelster Yvonne monlaur als Marianne is een mooie dame die het eerste gedeelte van de film mag dragen tot Peter cushing het van haar overneemt .

Hoewel dracula in de titel zit speelt hij er niet in mee , nietemin qua sfeer een goed vampierfilm uit de hammer stal

erg charmant en romantisch sprookje uitgevoerd als een musical met best wel leuke liedjes .
Tommy en Jeff zijn op vakantie in schotland en verdwaald als ze plotseling een dorp ontdekken dat niet op de kaart staat .
De inwoners lijken 200 jaar terug in de tijd te leven , Tommy voelt zich als snel thuis in het dorp , zeker als hij verliefd word op Fiona ,1 van de knappe vrouwen in het dorp .
Hij zal snel een beslissing moeten nemen , wil hij blijven en zijn moderne leven in new york
voorgoed vaarwel zeggen of toch terug naar het echte kille leven in de moderne tijd .
Het geromantiseer van de oude tijd tegenover de kille afstandelijkheid van nu, gemixed met een romantisch liefdesverhaal is min of meer het hoofdthema van de film , de scene waarin hij weer terug is in new york ,en zijn aanstaande verloofde maar door blijft praten over zichzelf moet de kilheid van de moderne vrouw benadrukken tegenover de warme persoonlijkheid van Fiona .

Natuurlijk is dit geromantiseerd, maar nietemin effectief uitgevoerd ,en wellicht zit er zelfs een kern van waarheid in .
Toch mist het verhaal diepgang en had ik het gevoel dat er veel meer met dit thema had kunnen worden gedaan , toch jammer .
Ook is het wel jammer dat Jeff's verhaal min of meer word afgekapt na zijn eigen romantische mislukking
Nietemin een geslaagde romantisch verhaal met een happy end

Zoals al eerder gezien speelt Bogart hier weer de rol van backstabbing bad guy die zijn oude baas een dolk in de rug wil steken .

Verder een wat luchtige gangster film met een sentimenteel verhaal en boodschap dat geld niet gelukkig maakt .

Leuk verteld maar natuurlijk niet erg geloofwaardig, wat niet wil zeggen dat deze film niet genietbaar is .

geen moment denk je dat dit karakter uit zijn kille schulp zal kruipen (al hoop je het wel) .

Redgrave zet een zeer sterke rol neer waarin je als kijker aanvangkelijk minachting voor voelt maar dat veranderd

gaandeweg in medelijden , het lijkt er bijna op alsof het karakter Sneep uit de potter reeks hier een beetje van is afgekeken .

verder ook een sterke rol van Jean kent als zijn vrouw .

Spannende misdaad film waarin Robinson undercover gaat om de geheime identiteit van de kopstukken van een misdaad sindicaat bloot te leggen , goede bijrol van Bogart als de slechterik .

ik vond het toch wel een vermakelijke western al is het verhaal niet heel hoogstaand, flemmings karakter word via een voice over van haarzelf al meteen in het begin van de film duidelijk uitgelegt , Ze is een harde tante die van de liefde niks wil weten tot ze Steve ontmoet natuurlijk , jammer dat deze romance niet echt sterk is uitgewerkt, ze speelt dan wel een tijdje hard to get maar de overgang naar liefde is nogal abrupt en komt een beetje geforceerd over

Rhonda Flemming steelt qua eye candy natuurlijk wel de show en ze acteert ook nog best wel redelijk .

Boeiende misdaadfilm Met Duryea als professionele inbreker die met zijn team een kostbare halsketting uit een kluis weet te stelen , de politie zit hen echter op de hielen en ze moeten zich een tijdlang schuilhouden .

Anderen zitten ook achter de juwelen aan , tussendoor krijgen we een karakterschets via flashbacks van Nat te zien .

Er gebeurt daarna genoeg om de aandacht vast te houden en het verhaal blijft boeiend tot het einde toe .

Mooi vind ik dat er eens wat uitgebreider aandacht word geschonken aan the main character , wat dat betreft is het vaak wel meer een drama verhaal dan een misdaadfilm maar ik vind de 2 genres goed met mekaar gemixed.

Je verwacht een horrorfilm met deze film over een zogezegd huis waar het zou spoken , maar eigenlijk krijgen we als kijkers vrijwel niks te zien behalve enkele keren een dichtslaande deur .

Constant word de kijker aan het lijntje gehouden , dat begint al met de oude dame die verzorgd moet worden maar die we nooit te zien krijgen , langzaam aan beginnen de bezoekers zich steeds vreemder te gedragen en je vraagt je af waarom ze maar niet weg willen gaan .

naar het einde toe word het steeds bizarder en het einde laat de kijker met een heel hoop vragen en frustraties achter want je weet nog steeds helemaal niks van wat er nou precies aan de hand is .

Nee dit vond ik geen goede film .

Wat een cast , met veel bekende namen en een boeiend verhaal over een dreigende escalatie richting een totale nucleare oorlog , Powers boothe ,Rebecca de mornay , James earl jones ,Martin landau ,Jeffrey demunn ,Peter macnicul ,allemaal bekende gezichten die het prima doen .

We volgen voornamelijk de bemanning van een B 52 bommenwerper die onderweg is naar rusland om hun bom af te werpen ,ondertussen worder geswitched met het hogere militaire commando die nadat de president als vermist is opgegeven, nu in handen is van onbekwame mensen die de situatie dreigen te laten escaleren naar totale vernietiging .

De hele cast doet het uitstekend maar de scenes aan boord met Boothe en Demornay weten het meest te boeien .

Crimson tide met Washington vond ik qua verhaal nog beter maar deze was absoluut het kijken ook meer dan waard .

ben niet echt zo van de musical en deze duurde nog eens flink te lang Ann Margret was wel weer een plaatje om te zien , voor de rest een flauw weinig boeiend verhaaltje eromheen dat de aandacht niet weet vast te houden .