Logboek

behoorlijk deprimerende film die nochtans op een stoicijnse manier gebracht word , ik vond hem wel goed maar je word er niet echt vrolijk van .

Een absurd verhaaltje natuurlijk maar toch bij vlagen wel vermakelijk plus aantrekkelijke vrouwen die half uit de kleren gaan , wat wil je nog meer .

Lupino en Bogart spelen aardig samen , voor de rest een film die langzaam op gang moet komen , zeker het begin oogt gemakzuchtig , de film eindigd sterk en dramatisch .

De muziek heeft een lekkere 80's vibe , vooral de intro title song is een prima song , natuurlijk is het verhaal simpel en het plot zo nodig nog 1dimensionaler maar het is gewoon een leuke feel good sexy comedy met een hoop prachtige meiden , en veel bloot .
Ach soms is een sexy vibe gecombineerd met een simpel verhaaltje ( mits goed uitgevoerd ) gewoon meer dan genoeg .

Ik moest flink goed nadenken waar ik Virginia ook al weer van kende want haar gezicht kwam me zo bekend voor maar ik kon er niet opkomen , ook haar naam zei me niks tot me het ineens weer te binnen schoot ( little house on the prairie .
Glenn Ford was een verassing om in dit genre te zien , hij was natuurlijk al ver voorbij zijn hoogtijdagen en eigenlijk heeft hij hier een ietswat bescheiden bijrol .
de film zit technisch goed in mekaar maar het plot is wel erg druk , teveel zijverhaaltjes en alhoewel we een een paar keer flink op het verkeerde been gezet worden ( zeker aan het einde) vond ik het allemaal niet zo sterk in mekaar steken .
Slecht is het allemaal niet maar ik geef toch de voorkeur aan wat minder zijplotjes .

Nou Bobbejaantje heeft het wel aardig samengevat , het begint wel aardig met die scene op school maar zodra de hamburger opleiding begint daalt het niveau naar onder het vriespunt , de grappen zijn zo banaal overtrokken slecht dat het genant word , de sex scenes zijn er oscar materiaal bij vergeleken .

stem geplaatst

De eerste is de luguberste , maar het zijn allemaal stuk voor stuk onderhoudende horror verhalen met soms ook nog een flinke dosis zwarte humor erdoorheen gemixed , de sfeer is toch anders als de korte verhaaltjes die we kennen uit de marikaanse evenknie , zoals twilight zone the movie of hoe heet die andere ook alweer ? tales from the cript enzo zijn er nog wel een paar .
Ik heb er wel van genoten , de britse sfeer is aanwezig en voelt ook echt ouderwets spookachtig horror aan.

ik zag hier alleen een versie van die maar 70 minuten duurde maar dat was al meer dan genoeg , enkele gore effecten zijn aardig maar de rest is niet om aan te zien , de transformatie is ronduit slecht en het acteerwerk is ook niet al te best .
The substance van afgelopen jaar had een beetje hetzelfde thema , actrice die bang is om ouder te worden en de rollen die ze graag zou willen worden door jongere actrices overgenomen , dus wat doe je ? , je neemt natuurlijk een wonder serum dat door een vrouw aangeboden word die zomaar in je huis binnengedrongen is .
Deze ongeloofwaardige keuzes maken de film , die toch al zeer matig is nog slechter , tel daarbij de rare cuts , en technische tekortkomingen erbij op en er blijft niet veel over .
De extreme inkorting zal de film geen goed gedaan hebben maar veel beter zal de 90 minuten versie niet kunnen zijn .

Haha Stallone was alvast aan het trainen voor zijn rocky rol een jaar later , geweldige scene .
Hoe kun je van een saai verhaal over een stel wonend in new york op de 14e verdieping van een flat toch een leuke komedie maken? , deze film bewijst dat dat kan maar dan moet je wel 2 geweldige spelers hebben in de vorm van Jack lemmon en Anne bancroft , hun acteren komt zo authentiek en geloofwaardig over dat het bijna eng is , en ze hebben ook een geweldige chemie met mekaar .
In het begin word je wel een beetje moe van Lemmon's gezeur maar na korte tijd lijkt hij in zijn element te komen en word het steeds beter , zeker als daarna zijn vrouw ook een beetje begint door te draaien .

Door een ongeluk van Miles met zijn pc draait deze helemaal dol en word autonoom.
En dat niet alleen het krijgt ook gevoelens in de vorm van jaloersheid op Miles nieuwe vriendin ( virginia madsen , die toen nog jong was en een stunner) .
Verder een redelijk standaard romcom waarin de karakters niet erg worden uitgediept maar dat is niet zo'n probleem , het is tenslotte in de basis een feel good romantische komedie en in die basis als plot doet de film het prima .
Het computerplot is een leuk origineel verzonnen thema eromheen en de muziek van giorgio moroder maakt de jaren 80 vibe compleet .
Toch vreemd dat deze film volledig aan mijn aandacht ontsnapt is , ik heb hem ook nooit in de videotheek zien liggen .

Je zien zelden zulk slecht acteerwerk als in deze film , vooral van de bad guy , wat niet wil zeggen dat de rest van de cast goed acteert , verder is het verhaal behoorlijk maar de uitvoering is zeer middelmatig rare cuts , soms zeer matige soundtrack , aleen de gevechts scenes zijn redelijk aardig uitgevoerd maar als er dan geschoten word zie je niet eens het effect van kogelinslagen ( een vrij standaard actie effect volgens mij) .
En verder is het verhaal gewoon zeer matig , onbekwame agenten , domme killer , en de meest stomme beslissingen van bijna alle personages waar weinig logica in te vinden is
Het einde maakt er helemaal een troep van door gewoon de film bijna af te kappen zonder eindscene .

Del Toro heeft geweldig oog voor detail , dat kun je wel aan hem overlaten , prachtige decors , mooie werelden maar dit keer kon het me toch minder raken dan in bijvoorbeeld zijn vroegere pareltjes zoals pan's labyrinth .
Zoals zo vaker blijkt CGI tergelijkertijd een oplossing maar ook een vloek , werelden kunnen worden gecreerd zuiver uit de computer maar ze zullen nooit zo echt aanvoelen als de oude practical effects , en bovendien zijn de CGI effecten de laatste 10 jaar niet verbeterd , dit zie je vooral pijnlijk duidelijk in de wolven scene , alleen als het om sets gaat kan het heel veel maar is het tergelijkertijd een valkuil , het kan nooit de warmte van echte sets evenaren .
Verschillende andere keuzes haalden me uit de film , met het personage Elizabeth kon ik weinig , de perfecte vrouw qua moraal kwam mij heel bevreemdend en zeer ongeloofwaardig over , zogenaamd zo meelevend maar kil als ijs tergelijkertijd .
Dan nog de keuze om Het monster vrijwel onoverwinnelijk en overdreven sterk te maken , het lijkt wel een superheld uit marvel , hij kan niet worden gedood dus is er ook geen spanning in het verhaal vanuit dat perspectief .
Nee Del Toro stelt me teleur met deze versie .

stem geplaatst

De onlangs weduwe geworden Perzische koning Ahasuerus wil trouwen met de mooie Esther. Maar Esther is Joods en Haman, de boosaardige minister van de koning, zaait haat tegen de Joden. Deze Bijbelse epische film speelt zich af in de 4e eeuw voor Christus en heeft Richard Egan (Demetrius and the Gladiators, A Summer Place) in de hoofdrol als Ahasuerus en de Italiaanse topacteur Sergio Fantoni als Haman. Esther wordt vertolkt door niemand minder dan Joan Collins, die later beroemd zou worden als de intrigante Alexis Carrington in de populaire televisieserie Dynasty.
Richard egan speelt een charismatische koning maar waarom hij niet vanaf het begin wil weten met wie zijn vrouw hem ontrouw is geweest is een zwak punt in het verhaal .
verder een mooi gemaakt epos met thema's als intriges , liefde en verraad en natuurlijk een mooie jonge Joan collins , het kan niet wedijveren met grootse producties als spartacus of ben hur maar hij is de moeite van het kijken zeker waard .

Heerlijk genoten van deze horror , eigenlijk zitten alle goede ingredienten erin voor een goede horror , vervelende gemene ouders , een sympathiek kind , een mysterieus oud stel wonend in een creepy oud huis vol sfeer , en nog 2 nare asociale tieners , plus een jongeman die in zijn hart nog een beetje kind is .
het is vooral de sfeer van het huis en de goede soundtrack die perfect bij de film past , het is dan wel horror maar toch ook wel met een vleugje zwarte humor en een magische sfeer .
De morele boodschap is wel duidelijk , slechte gemene mensen worden gestraft maar kinderen en volwassenen met een zuiver geweten hebben niets te vrezen .
Het einde is sterk .

De opening van de film is een van de raarste die ik ooit in een slasher gezien heb , de soundtrack past totaal niet bij een slasher sfeer , iets wat gaandeweg de film meermaals gebeurt .
Verder zijn de kills slecht te zien geen spanningsopbouw of de opbouw faalt grotendeels , het is allemaal technisch zeer matig uitgevoerd , bovendien lijkt er niet echt een plot te zijn , het blijft allemaal vaag .

Aardig drama waarin (Scott) op zoek gaat naar zijn min of meer weggelopen dochter , toch mis ik een heel stuk backstory, vooral over het waarom ze zomaar wegloopt zonder ook maar iets te laten weten , we krijgen daar dan achteraf een korte verklaring voor maar het is op deze manier wel erg karig qua uitleg .
Hoe amerika met de sex industrie omgaat is nogal hypocriet maar gelukkig is deze film daar geen echte ondersteuner van .

De film heeft best een boeiend uitgangspunt maar de uitvoering ervan is matig , er zijn wel een aantal goede scenes en sommigen zijn op zichzelf best wel aardig maar als totaal is de film geen goed geheel .

stem geplaatst

stem geplaatst

behoorlijk matige verhaaltjes die ook nog eens slecht aan mekaar gemonteerd zijn , vooral het verhaal met die 3 jongeren in die school is totaal niet boeiend , dat jonge jochie dat bezeten is is nog het spannendst maar voor de rest is het allemaal niet al te best .

Hans is nogal een romantische dromer , en als hij Dora ziet en ook ziet hoe haar man haar hard behandeld als het gaat om haar prestaties als danseres ( hij is haar baas) denkt Hans dat ze ongelukkig is in haar huwelijk ( niets is minder waar ) .
Een originele invalshoek waarin dromer Hans denkt dat hij een kans maakt bij Dora
maar niet beseft dat ze gewoon gelukkig is in haar huwelijk .
Een verassend serieus thema in deze verder vrolijke musical vertelling , Kaye doet het uitstekend als Hans en dit keer zijn zijn grappen en grollen behoorlijk ingedamd zonder zijn vrolijke charisma te verliezen .
De decors zijn verder wonderschoon ( zeker in het begin in het dorp) .

Mooi opgezet epos die best iets langer had mogen duren , alles zit erin ,een mooi liefdesverhaal , groots opgezette scenes met heel veel figuranten , veel drama en dit keer geen happy end want iedereen kent het verhaal natuurlijk wel .
Brat pit deed het niet slecht in de remake maar ik geef toch de voorkeur aan deze oudere versie .

De humor is wel bij vlagen grappig in dit aparte feministische verhaaltje over een vrouw (jaques) die zich verwaarloost voelt door haar man .
Ze word meteen vanaf het begin al niet echt sympathiek neergezet en is bovendien nog flink te dik ook , geen wonder dan ook dat manlief niet echt veel aandacht voor haar heeft en liever zich stort in zijn werk .
Haar karakter word gaandeweg de film een stuk milder maar dan is de schade al aangericht .
Ook veel simping door de mannen in het algemeen ( vrouwen die klagen en de heren die niks durven terug te zeggen) .
De eerste gedachte en advies dat ik wilde geven aan haar was : val een kilo of 40 af en je probleem lost zich vanzelf op , in plaats daarvan gaat ze een concurerend taxi bedrijf opzetten met notabene zijn geld en met allemaal sexy taxi chauffeuzes , het levert wel wat grappige scenes op en de heren hebben natuurlijk geen kans want de klanten lopen allemaal naar de dames toe .
Dan vraag je je toch af waarom er bij peggy niet een lichtje gaat branden en wat moeite gaat doen om er eens wat aantrekkelijker voor haar man uit te zien .

Ik vond de film erg bevreemdend overkomen , er word wat spanning opgebouwd maar soms op de verkeerde momenten, op een gegeven moment als Farrow's personage al in het huis is en de hele familie al vermoord is komt haar vriend opdagen en hebben ze samen een soort romantische paardrij rit samen met dito muziek erbij , erg raar .
Aardig geprobeert om de identiteit van de dader geheim te houden maar al snel begint dit vervelend te worden omdat het te lang door blijft gaan .

Ik had hier wel wat van verwacht , kinderachtige humor ok maar dat kan ik best wel van genieten maar wat was dit ?
Ik heb geen enkel moment kunnen lachen , scenes die mekaar opvolgen die niks met mekaar te maken hebben , de ene scene nog kinderachtiger dan de andere , een romance die niks toevoegt , de film leek twee keer zo lang te duren als de werkelijke screentijd .
Ik dacht dat met zulke gevestigde komedie namen wel heel wat beters verwacht maar dit was echt meer dan waardeloos .

het is geen topfilm maar het originele verhaal verdient wel lof vind ik , Barbara bel geddes haar gezicht kwam me al bekend voor ( de meeste 50 plussers zullen haar wel kennen van Dallas ) ze speelt hier een relijk kleine bijrol .
De filmencyclopedie ( de laatste editie die ik nog heb ) noemt dit een overambitieuze productie en geeft de film maar 2 sterren
de film wil zich op een gegeven moment ook richten op de morele kwesties waarin ook de ontmenselijking van de partizanen aandacht krijgt , een dappere poging maar het slaagt er niet echt in om er dieper op in te gaan .
nogmaals de film is geen topper maar slecht is hij zeker ook niet , het enige wat je er verder over kunt zeggen is dat het einde beter had gekund .

Wie had gedacht dat een musical een goede mix zou zijn met het western genre ? ik niet maar wonderwel is het hier wel gelukt met een flinke dosis humor leuke liedjes en een goede chemie tussen Howard keel en Doris day .
Ok day als ruige kerel ? wat mij betreft hoeft het niet , lovelyboy hierboven zij het al, ze is ook erg druk en ze doet net wat teveel haar best om man te willen zijn , als ze wat ontdooit en haar vrouwelijke kant laat zien word ze een stuk verteerbaarder om naar te kijken .
een sociaal dubbele moraal thema is wel opvallend ( hier een voorbeeld maar zeker waar) en veelzeggend : blijkbaar mogen vrouwen wanneer ze maar willen en hoe het hen uitkomt in de mannenrol kruipen zonder dat ze hun vrouwelijke privileges hoeven op te geven , voor mannen daarentegen is het een taboe om in de vrouwenrol te kruipen, zij zitten altijd vast in hun rol en de verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt .

Een film die mij niet echt wist te raken , er gebeurt van alles , de vrouw en haar dochter willen uit rome wegvluchten vanwege de bombardementen maar als ze eenmaal op het platteland zijn wil ze (sophia loren's personage) opeens om onverklaarbare redenenen weer terug naar rome.
Loren speelt haar rol wel goed maar oscarwaardig vond ik wat overdreven.
Omdat de film zich focust op op haar en haar dochter en zij op geen enkele manier ook de liefde van een man wil accepteren ( belmondo's personage komt er nog het dichtst bij maar ook hem wijst ze af ) blijft de film hangen in zijn afstandelijke sfeer , als dan eenmaal het ende van de film er is ben je blij dat hij afgelopen is .
De verdeeltheid over pro of anti duits was hier wel opvallend maar niet verassend ( toen ik in 2017 in rimini was kon je daar zelfs wijnflessen met de afbeelding van hitler en mussolini kopen) .

Ik kan me helemaal vinden in lovelyboy zijn recensie , bovendien speelt Curd jurgens wat mij betreft de rol van zijn leven , veel sterk geschreven uitspraken en oneliners , een sterk verhaal over de praktijken in het nazi regime een aspect dat wat mij betreft veel meer aandacht zou moeten verdienen in films over nazi duitsland .
Je krijgt hier een sterk beeld van hoe mensen functioneren in zo'n extreem systeem waarin je onderscheid ziet tussen fanatieke volgers , meelopers en mensen die carriere matig hebben geprofiteerd maar innerlijk walgen van het systeem maar eigenlijk niet meer terug kunnen .

Moralistische film over hoe mensen reageren in zo'n situatie , vooral de vrouw komt er qua moraal er niet al te best vanaf omdat zij de man aanspoort om weg te rijden , bang dat haar overspel bekend word.
Daarna moet er spanning opgebouwd wordenn door een soort ( i know what you did last summer achtig scenario ) maar dit keer dan een bekende van de vrouw die de twee wil chanteren door te suggereren dat hij alles weet .
Het werkt allemaal niet zo goed , de afstandelijkheid en de filosophische dialogen maken de film saaier.
Het einde is gedurft en op een bepaalde manier wel realistisch maar zeker niet een ode aan menselijkheid ( de man wil nog het moreel goede doen maar de vrouw denkt er duidelijk anders over en kiest uiteindelijk voor zichzelf) op een wel heel extreme manier .

Een amusante feel good romantische musical met leuke humor uit de tijd dat niemand nog ooit had gehoord van de bechtel test of de woke DEI agenda .
Pretty priveledge is wel een thema dat hier onder de aandacht word gebracht ( zeker in het begin) , maar wel met een zekere luchtigheid , Ruth heeft er wel moeite mee dat haar knappe zus alle aandacht van de mannen krijgt en zij veel minder maar gelukkig hebben de schrijvers dit thema met humor en volwassen benaderd zodat Ruth's personage sympathiek blijft .
Ze krijgt zoiezo de meeste screentijd en mag schitteren in dit amusante luchtige verhaal .
De liedjes zijn verder leuk geschreven en voegen echt iets toe , de 50's vibe straalt ervan af .

Het begin is het beste wanner Edith's karakter in het kamp gevormd word , als ze sasha ontmoet ontdooit ze langzaam weer , er onstaat liefde tussen de twee en hoe onwaarschijnlijk ook , het liefdes plot ontroerde me wel .
Verder zeker in het begin behoorlijk rauwe en harde beelden .
Overigens , weer zo'n lelijke arthouse hoes als poster , en dat terwijl de originele poster veel mooier is .

ik ben niet zo'n fan van musicals maar voor kerst is dit wel een geschikte film , de liedjes zijn best aardig en de cast doet zeker hun best , waarom er echter voor de boord kartonnen sets is gekozen is me een raadsel , het maakt de film zeer goedkoop ogend en wellicht dat budget een rol speelde .
De humor die erin verwerkt zit ( de ene zus met een krakende knie en de ander die overdreven met haar ogen knippert) is best amusant , het verhaal word op een luchtige manier verteld en het drama gehalte is behoorlijk afgezwakt.
De film krijgt van mij net aan een voldoende .

Franz heeft in het geheim een verboden romance met een Barones , maar het is vanaf het begin al duidelijk dat het geen echte liefde is .
Dan ontmoet franz Christine ( een veel jongere vrouw ) en na een stroeve start ontstaat er toch liefde tussen de twee .
Nu moet Franz zijn affaire met de barones op een waardige manier zien te verbreken , De man van de barones vermoed echter dat zijn vrouw vreemdgaat en eist een duel .
Je zou dit als een Sissi clone kunnen zien maar dat is een beetje vergezocht want het verhaal gaat fetelijk over overspel en de liefdes spelletjes tussen de sexen , bovendien is het einde een heel stuk dramatischer dan de Sissi reeks ooit zou durven doen .

ietsjes minder dan het eerste deel maar zeker ook het bekijken waard , ditmaal zorgen valse roddels dat de 2 kersverse liefdeskoppels uit elkaar worden gedreven .
Gina lollobrigida zorgt weer voor de nodige emotionele uitbarstingen en pittige opmerkingen waarvan de sergeant meestal het slachtoffer van is .
Voor de rest gewoon een leuke vlotte komedie met ook wel wat drama momentjes .

Bah ,alsof alleen vrouwen lijden , feit is dat vrouwen anno nu verreweg de meest beschermde sexe zijn en in onze westerse maatschappij de meeste luxe hebben ooit .
Mannen klagen hier nooit over en hebben het statistisch gezien veel zwaarder , maar goed als je klaagt krijg je aandacht .

Leuke luchtige en bij vlagen grappige avonturenfilm , Lolobrigida is weer heel mooi en Philipe speelt leuk en luchtig .
Het is weer eens wat anders dan de amerikaanse cinema die zichzelf som te serieus neemt .

het roddelen dat overdreven word neergezet gedurende sommige scenes zijn de meest komische momenten in de film , verder is het gewoon lekker luchtig romantisch vermaak .
Lolobrigida is natuurlijk een lust voor het oog en ze speelt hier ook lekker overdreven over the top van het ene uiterste naar het andere .

een simpele en best wel spannende en mysterieuze thriller, Het is wel snel duidelijk dat iemand haar probeert gek te krijgen , Jeanne crain speelt goed maar doet af en toe wel een beetje aan overacting , dat mag de pret echter niet drukken , 75 minuten is een prima tijd voor een thriller als deze .

bizarre maar zeker ook boeiende sf thriller over een vrouw die door een supercomputerbrein gegijzeld word in haar eigen huis ( stem van de computer is van Robert vaughn) .

een matig b filmpje die nooit echt spannend wil worden , sommige scenes zijn best aardig maar die momenten zijn schaars

Na de remake ( vicki) vorige week te hebben gezien was ik toch ook benieuwd geworden naar dit origineel .
Wat opvalt qua verschil tussen de twee films is dat in deze versie Vicki eigenlijk meteen al qua karakter word neergezet als een verwend kind , terwijl dat in de remake een heel stuk subtieler werd neergezet .
De film lijkt korter en de scenes lijken mekaar sneller op te volgen , qua acteren vond ik het allemaal wat houteriger overkomen in dit origineel , veel dialogen zijn bijna letterlijk hetzelfde in beide versies .
Ik geef uiteindelijk toch licht de voorkeur voor de 1953 versie

Lachwekkend stukje oorlogspropaganda met veel knip en plakwerk van echte oorlogshandelingen en een belachelijk plot .

Het uitgangspunt is boeiend , gewaagd en het begin is ( ook als horrorfilm) veelbelovend , het schoonheidsideaal maar vooral de grootste angst van vrouwen , het ouder worden en overbodig raken , wat in feite neerkomt op steeds minder aandacht krijgen van mannen en het aandacht krijgen in het algemeen is een boeiend thema .
Natuurlijk is dennis Quaid als brenger van het slechte nieuws de gebeten hond in dit verhaal in het begin , maar het gezegde luid niet voor niets ( the wall is undefeated ) en Demi moore's personage heeft de muur hard geraakt .
Nadat het Sf horror gedeelte het verhaal overneemt zakt de film nog niet echt in , maar naar het einde toe gebeurt dat helaas wel op een beschamende manier , had er met dit concept niet iets slimmers gedaan kunnen worden in plaats van deze kinderachtige onzin? .

een prima murder mistery verhaal waarin een opkomend fotomodel vermoord gevonden word in haar appartement en de verdenking automatisch uitgaat naar haar manager , die echter vol blijft houden onschuldig te zijn .
De hoofdinspecteur van de politie lijkt geobsedeerd te zijn door de zaak en wil ten koste van alles de manager laten opdraaien voor de moord , en hij gaat regelmatig over de scheef in zijn onderzoek .
de cast doet het prima , wellicht dat Richard Boone die de hoofdinspecteur speelt wel wat aan overacting doet .
De beide dames zijn echte schoonheden en naar mijn mening is Jeanne Crain als Jill de echte stunner , ( schoonheden als die zie je tegenwoordig niet meer in hollywood) .

een beetje een vreemde combi tussen een kerst love story en een murder mystery , maar het is onderhoudend genoeg om te boeien , en je wil als kijker toch weten wat er nou allemaal precies achter die geheimzinnigheid zit .

Sterke thriller die zowel de dader als het speurwerk van de politie volgt , Richard basehart speelt de bad guy sterk en het verhaal is spannend zonder overdreven actie , de zwartwit fotografie is ook sfeervol .
Wat opvalt, (weer),en helaas in negatieve zin, is het totaal ontbreken van de motieven van de dader , hij is sluw , vindingrijk en getalenteerd , maar blijkbaar ook een psychopaat , we moeten als kijker maar aannemen dat hij is zoals hij is zonder ook maar de minste backstory , zijn gedag is feitelijk zeer irrationeel en schreeuw eigenlijk om een verklaring ( hoe summier ook) maar die word ons niet gegeven want dat was blijkbaar niet belangrijk .
Als je dat vergelijkt met films over vrouwen die zich crimineel gedragen zie je altijd veel uitleg over het hoe en waarom , vaak word dat dan gebruikt om sympathie te kweken bij de kijker in de vorm van verzachtende omstandigheden , verzachtende omstandigheden die mannen nooit gegunt word .
Toch in zijn geheel een spannende thriller die vanaf het begin tot het einde weet te boeien

Er zitten een paar rare cuts in de film, eentje waarin julie's tante ineens is overleden , het lijkt erop dat er daar flink in de film is gesneden , jammer want het verhaal is aardig maar helaas niet echt sterk uitgevoerd

matig maar toch bij vlagen nog wel redelijk misdaadverhaaltje met wel een belabberde uitvoering en dito score .

eigenlijk is het hele plot in de uitleg al uit de doeken gedaan , verder een b film met een zwakke soundtrack maar met een sterk verhaal en een twist die je niet echt ziet aankomen , toch is het allemaal wel een beetje vergezocht .

Zeer houterig acteerwerk , matige saaie sets en een behoorlijk irritante en vooral doodsaaie .soundtrack doen de film de das om , het einde is echter wel inigsins origineel gekozen .

Hepburn die bij aankomst vrolijk beweert onafhankelijk te zijn maar als ze eenmaal alleen is op haar hotelkamer toch dwelmt in treurigheid omdat ze alleen is (een trope die we in films anno nu niet meer mogen zien) .
hepburn speelt deze rol wel erg goed , sommigen noemen het overacting maar ik geloof dat niet echt , ik denk dat ze wel wat van haar echte eenzaamheid in deze rol heeft gestoken .
Verder is de film een grote vakantie reclame brochure voor venetie , de beelden op locatie zijn prachtig geschoten , van het plein tot de grachten en de kanalen , het ziet er allemaal wonderschoon uit .

Eigenlijk gaat de film over duivelsaanbidding en een sekte maar van het practiseren ervan zie je in de film niks terug ,weinig tot geen backstory , wel over een professor die een vloek doorgeeft maar waarom word nooit echt 100% uitgelegt .
Toch is de film boeiend te noemen , de mooie zwart wit beelden en scenes , de spannende eind scene in de trein , de storm scene , de scene met de boerenfamilie , ze zijn allemaal zeer sfeervol en zitten vol spanning , maar het is met name Niall macginnis die indruk weet te maken als Dr Karswell , een creepy figuur die prima past als sekteleider .
Dana andrews en Peggy cummins spelen verder degelijk , het is jammer dat het plot verder behoorlijk karig blijft en weinig informatie onthuld over de sekte en de motieven ervan .

De hele basis trope van de sterke vouwelijke leider legt overduidelijk weer hoe hollywood al jarenlang doordrenkt is met het extreme indentiteitspolitieke obsessieve denken , om kwaliteit kennis en oprechtheid draait het al lang niet meer , het gaat puur om huidskleur en geslacht en met deze 2 boxjes keurig afgevinkt is Shirley het ultieme voorbeeld van de achtergestelde minderheidsgroep en onderdrukte sexe die uiteraard alleen al daarom wel perfect moet zijn , tenminste zo word ze als vanzelfsperkend geportretteerd , iets wat natuurlijk verre van realistisch is .
Haar man is ook de perfecte echtgenoot en hun huwelijk word ook als bijna perfect beschreven in de film, uitgezonderd wat meningsverschillen ,groot was ook mijn verbazing om te lezen in de aftiteling ze 5 jaar later waren gescheiden , maar echt verbazend is het eigenlijk niet , ze neemt de mannelijke rol op zich maar als ze aangevallen word verwacht ze dat haar man ineens de mannelijke rol op zich neemt .
Een rol die hij al duidelijk lang geleden op had gegeven .
regina King speelt haar rol goed , Tomson heeft het hierboven echter goed beschreven , haar personage blijft oppervlakkig omdat het onderwerp zeer oppervlakkig word benaderd , het politieke systeem word ook nergens bekritiseert en na het zien van de laatste paar verkiezingen daar is dat echter hard nodig

Burr was inderdaad het bekendste gezicht , volgens mij speelde hij wel vaker dit soort bad guy rollen , verder is het verhaal simpel en redelijk , de duur van 73 minuten is genoeg .