Sobere noir met fraai zwart wit camera werk , het einde is behoorlijk ongeloofwaardig , blijkbaar moest er toch een happy end komen maar het voelt zwaar geforceerd aan en ligt totaal niet in lijn met zowel het verhaal als haar karakter .
Erg theatraal en poetisch allemaal , iets waar ik niet altijd even gecharmeerd van ben , Het personage Cyrano is ook een ongelofelijke zelf ingenomen verwaand persoon in het begin waar je even aan moet wennen , behalve als het op de liefde aankomt , dan is hij ineens onzeker en twijfelachtig .
Het verhaal is natuurlijk een over the top romantische vertelling maar heeft toch wel zijn charme .
Alternatieve titel: It Happened in Broad Daylight, 30 januari, 10:37 uur
Ik dacht al het verhaal van The cold light of day , en later de matige amerikaanse remake The pledge hierin te herkennen , en ik maar denken dat The cold light of day het origineel was .
The pledge vond ik vrij matig en The cold light of day is naar mijn mening de spannendste versie , maar dit origineel verdient zeker ook alle aandacht.
Eigenlijk is het heel interessant om het origineel naast de moderne remakes te leggen , zo zie je overduidelijk dat emoties en drama een veel grotere rol spelen in de moderne versies , terwijl rationaliteit meer de boventoon voert in deze 1958 versie .
Je zou kunnen stellen dat het meer de moderne manier is om drama soms nogal overdreven extra aan te dikken , of dat de juiste manier is is de vraag want soms word het nogal ongeloofwaardig overdreven .
De setting in zwitserland is mooi en de opbouw is goed , zodra de echte dader in beeld komt word de film spannender en Gert Fröbe speelt hem zeer goed , de kleine interacties met zijn moeder geven de nodige diepgang mee met zijn personage al is dat enigsins summier .
Zag ik nou een jonge uncle jessie van de dukes of hazzard hierin meespelen ? ik denk het wel .
Verder gewoon een degelijke western, simpel , geen topfilm maar zeker onderhoudend , Hayden is toch een acteur waar ik altijd met plezier naar kijk en Karin booth als actrice en love intrest is goed gekozen .
Alternatieve titel: The Last Ten Days, 29 januari, 23:04 uur
Ik vond het wel enigsins verassend om deze film te ontdekken , een duitse versie amper 10 jaar na het einde van de oorlog , automatisch ga je hem toch vergelijken met oa der untergang die wat betreft drama en acteerwerk een stuk beter is ( vooral bruno ganz is natuurlijk niet te overtreffen) .
Toch moet ik deze oudste versie krediet geven , tenslotte is het de eerste versie en op zich best wel een geslaagde poging .
De bekendste namen buiten hitler blijven echter opvallend op de achtergrond , er word wat meer gefocust op die verbindingsofficier wust en later ook een jonge knaap , enkele sporadische scenes van de knaap buiten de bunker .
Voor de rest komen enkele bekende scenes die we ook in latere versies zouden zien weer voorbij , een paar feesten , hitlers razernij , zijn huwelijk met eva braun .
Hoewel er onderhoudende versies zijn gemaakt moet ik deze ( die notabene duits is) toch prijzen omdat het amper 10 jaar na de oorlog is gemaakt , en ik denk niet dat er ook maar 1 duitser was die op deze film zat te wachten toen .
Alternatieve titel: Sons of the Musketeers, 29 januari, 11:28 uur
(reactie op ander bericht)
Waar baseer je dat op ? op haar uiterlijk ongetwijfeld want ze acteert hier gewoon standaard .
Leuk ook dat een vrouw eens de mannenrol mag meespelen maar zodra bepaalde delen van die mannenrol negatief voor haar uitpakken valt ze meteen terug in de traditionele vrouwenrol , zelfs in de kerker word ze niet samen gevangen gezet met de andere 3 musketeers , zo zie je dat vrouwen graag de mannenrol spelen maar alleen de positieve aspecten daarvan .
Ik stoorde me er niet heel erg aan maar als observatie op zich blijft het een boeiend en hypocriet fenomeen , zo zie je dat feminisme zelfs in de jaren 50 al in hollywood gemeengoed begon te worden .
Los daarvan is dit best een onderhoudende avonturenfilm geworden , mooie sets mooie kleuren en in het begin een leuke losse sfeer met wat humor erin verwerkt .
Alternatieve titel: He Ran All the Way Home, 28 januari, 17:21 uur
Garfield speelt hier goed al neigt het af en toe naar overacting , ik ergerde me eraan vooral in het begin van de film , maar hij lijkt geknipt voor de rol , verder gewoon een degelijke psychologische crime thriller .
Eigenlijk verteld hij gewoon een fictief verhaal aan de studenten en blijkt pas later wanneer de les ten einde is dat hij zijn eigen verhaal verteld en dat hij zijn plan nog ten uitvoer moet brengen .
Een redelijke murder mystery thriller , Mason lijkt geknipt voor een rol als deze , het einde heeft een twist zonder happy end , dat is het enige wat ik wil verklappen .
Er is veel in deze oude versie wat niet klopt of achterwege is gelaten , wat wel goed is gedaan is het gedeelte in spanje , de moeite die Columbus moest doen om uiteindelijk zijn expeditie mogenlijk te maken , de tegenwerking en politieke intriges .
Waar de film faalt is niet dit gedeelte of de reis zelf , of de bijna muiterij aan boord , maar wel de ontdekking zelf , het lijkt wel of de film dat gedeelte het liefs wil overslaan want het is op zijn minst sumier .
Natuurlijk is het nogal beschamend om te weten dat er op grote schaal wreedheden zijn begaan door Columbus in zijn zoektocht naar vooral goud ,en in deze film word dat feit totaal achterwege gelaten wat natuurlijk geen verassing hoeft te zijn .
Maar goed laten we dit zien als een geromantiseerd verslag en in die hoedanigheid is het best een onderhoudende film .
Alternatieve titel: The Adventures of Robinson Crusoe, 27 januari, 10:59 uur
geslaagde verfilming van het klassieke verhaal , recht toe recht aan , wat mij betreft had de film best wel wat langer mogen duren want op momenten voelt de film wat gehaast aan , hij heeft zich bijvoorbeeld wel heel snel gesetteld en het begin is eigenlijk heel summier met zijn introductie , eigenlijk is dat het enige minpunt want verder is de film spannend en onderhoudend , de hond als trouwste vriend van de mens krijgt ook ruime aandacht en als zijn hond overlijd is dat ook het meest emotionele moment in de film .
Ik dacht al aan het verhaal te lezen dat Spielberg hier zijn ALWAYS op gebasseerd heeft , nou deze is zeker beter dan ALWAYS ,, dat wil echter niet zeggen dat dit een topfilm is , vooral het personage van Irene dunne was af en toe op het feministische af licht irritant , wellicht overdrijf ik wat maar toch .
Hoe haar personage word neergezet is wel volledig op een voetstuk zettend over the top , gelukkig dat Tracy haar nog een beetje in toom weet te houden , vrouwen overdreven op een voetstuk zetten is zoiezo iets typisch amerikaans of beter gezegt westers , het enige verschil is dat amerikanen het nog veel meer overdrijven als trope , en dit is een film uit de jaren 40 , elke keer als zij in beeld komt ljikt de film haar ego te moeten ophemelen tot in het absurde soms , kun je nagaan hoe erg het in de moderne tijd nu is .
Al met al een aardige film , Tracy doet het leuk en Dunne doet het ook aardig , het einde is echter behoorlijk zwak .
Het verhaal is behoorlijk warrig met veel twists en onwaarschijnlijke wendingen waardoor je het overzicht een beetje dreigt te verliezen , helaas weet het onvoldoende te boeien allemaal .
Dit is een van mijn favorietste piraten films , een spannend verhaal , spectaculair met mooie scenes op zee ,en een leuke chemie tussen Power en maureen O hara.
Alternatieve titel: Story of a Love Affair, 25 januari, 14:29 uur
Er word goed geacteerd , daar is niks op aan te merken , toch weet het allemaal maar bitter weinig te boeien en het einde is zoals zo vaak in deze europese films abrupt en zonder echte afsluiting .
Een aparte romantische komedie , zeker niet suikerzoet maar op een aparte manier verteld , dat begint al bij de introductie die door een voice over word uitgevoerd , het is wel grappig .
Er zitten een paar rare droom scenes in waarin de hoofdrol speler zich dingen inbeeld die zouden kunnen gebeuren op bepaalde momenten , het is aardig bedacht maar voor mij werkte het niet erg goed .
Op sommige momenten komt de voice over even terug , het einde is tragisch en kwam voor mij als een behoorlijke verassing .
Natuurlijk zaten de nazi's niet te wachten op ruchtbaarheid over een seriemoordenaar die meer dan 40 vrouwen had vermoord en zo natuurlijk het zogenaamde perfecte rechtsysteem voor schut zette , dus moest de zaak in de doofpot worden gestopt .
Ik verwachtte een lange speurtocht van de inspecteur maar dat was geensins het geval , verder wel een goede film die eigenlijk meer gaat over hoe de inspecteur door de gestapo word gedwarsboomd dan over de ontmakering van de dader .
Lupino en Bogart spelen aardig samen , voor de rest een film die langzaam op gang moet komen , zeker het begin oogt gemakzuchtig , de film eindigd sterk en dramatisch .
De muziek heeft een lekkere 80's vibe , vooral de intro title song is een prima song , natuurlijk is het verhaal simpel en het plot zo nodig nog 1dimensionaler maar het is gewoon een leuke feel good sexy comedy met een hoop prachtige meiden , en veel bloot .
Ach soms is een sexy vibe gecombineerd met een simpel verhaaltje ( mits goed uitgevoerd ) gewoon meer dan genoeg .
Alternatieve titel: 'n Moord Verjaardag, 10 januari, 17:51 uur
Ik moest flink goed nadenken waar ik Virginia ook al weer van kende want haar gezicht kwam me zo bekend voor maar ik kon er niet opkomen , ook haar naam zei me niks tot me het ineens weer te binnen schoot ( little house on the prairie .
Glenn Ford was een verassing om in dit genre te zien , hij was natuurlijk al ver voorbij zijn hoogtijdagen en eigenlijk heeft hij hier een ietswat bescheiden bijrol .
de film zit technisch goed in mekaar maar het plot is wel erg druk , teveel zijverhaaltjes en alhoewel we een een paar keer flink op het verkeerde been gezet worden ( zeker aan het einde) vond ik het allemaal niet zo sterk in mekaar steken .
Slecht is het allemaal niet maar ik geef toch de voorkeur aan wat minder zijplotjes .
Nou Bobbejaantje heeft het wel aardig samengevat , het begint wel aardig met die scene op school maar zodra de hamburger opleiding begint daalt het niveau naar onder het vriespunt , de grappen zijn zo banaal overtrokken slecht dat het genant word , de sex scenes zijn er oscar materiaal bij vergeleken .
Alternatieve titel: The Creatures, 9 januari, 00:10 uur
De eerste is de luguberste , maar het zijn allemaal stuk voor stuk onderhoudende horror verhalen met soms ook nog een flinke dosis zwarte humor erdoorheen gemixed , de sfeer is toch anders als de korte verhaaltjes die we kennen uit de marikaanse evenknie , zoals twilight zone the movie of hoe heet die andere ook alweer ? tales from the cript enzo zijn er nog wel een paar .
Ik heb er wel van genoten , de britse sfeer is aanwezig en voelt ook echt ouderwets spookachtig horror aan.
ik zag hier alleen een versie van die maar 70 minuten duurde maar dat was al meer dan genoeg , enkele gore effecten zijn aardig maar de rest is niet om aan te zien , de transformatie is ronduit slecht en het acteerwerk is ook niet al te best .
The substance van afgelopen jaar had een beetje hetzelfde thema , actrice die bang is om ouder te worden en de rollen die ze graag zou willen worden door jongere actrices overgenomen , dus wat doe je ? , je neemt natuurlijk een wonder serum dat door een vrouw aangeboden word die zomaar in je huis binnengedrongen is .
Deze ongeloofwaardige keuzes maken de film , die toch al zeer matig is nog slechter , tel daarbij de rare cuts , en technische tekortkomingen erbij op en er blijft niet veel over .
De extreme inkorting zal de film geen goed gedaan hebben maar veel beter zal de 90 minuten versie niet kunnen zijn .
Alternatieve titel: The Prisoner of 2nd Avenue, 7 januari, 19:48 uur
Haha Stallone was alvast aan het trainen voor zijn rocky rol een jaar later , geweldige scene .
Hoe kun je van een saai verhaal over een stel wonend in new york op de 14e verdieping van een flat toch een leuke komedie maken? , deze film bewijst dat dat kan maar dan moet je wel 2 geweldige spelers hebben in de vorm van Jack lemmon en Anne bancroft , hun acteren komt zo authentiek en geloofwaardig over dat het bijna eng is , en ze hebben ook een geweldige chemie met mekaar .
In het begin word je wel een beetje moe van Lemmon's gezeur maar na korte tijd lijkt hij in zijn element te komen en word het steeds beter , zeker als daarna zijn vrouw ook een beetje begint door te draaien .
Door een ongeluk van Miles met zijn pc draait deze helemaal dol en word autonoom.
En dat niet alleen het krijgt ook gevoelens in de vorm van jaloersheid op Miles nieuwe vriendin ( virginia madsen , die toen nog jong was en een stunner) .
Verder een redelijk standaard romcom waarin de karakters niet erg worden uitgediept maar dat is niet zo'n probleem , het is tenslotte in de basis een feel good romantische komedie en in die basis als plot doet de film het prima .
Het computerplot is een leuk origineel verzonnen thema eromheen en de muziek van giorgio moroder maakt de jaren 80 vibe compleet .
Toch vreemd dat deze film volledig aan mijn aandacht ontsnapt is , ik heb hem ook nooit in de videotheek zien liggen .
Je zien zelden zulk slecht acteerwerk als in deze film , vooral van de bad guy , wat niet wil zeggen dat de rest van de cast goed acteert , verder is het verhaal behoorlijk maar de uitvoering is zeer middelmatig rare cuts , soms zeer matige soundtrack , aleen de gevechts scenes zijn redelijk aardig uitgevoerd maar als er dan geschoten word zie je niet eens het effect van kogelinslagen ( een vrij standaard actie effect volgens mij) .
En verder is het verhaal gewoon zeer matig , onbekwame agenten , domme killer , en de meest stomme beslissingen van bijna alle personages waar weinig logica in te vinden is
Het einde maakt er helemaal een troep van door gewoon de film bijna af te kappen zonder eindscene .
Del Toro heeft geweldig oog voor detail , dat kun je wel aan hem overlaten , prachtige decors , mooie werelden maar dit keer kon het me toch minder raken dan in bijvoorbeeld zijn vroegere pareltjes zoals pan's labyrinth .
Zoals zo vaker blijkt CGI tergelijkertijd een oplossing maar ook een vloek , werelden kunnen worden gecreerd zuiver uit de computer maar ze zullen nooit zo echt aanvoelen als de oude practical effects , en bovendien zijn de CGI effecten de laatste 10 jaar niet verbeterd , dit zie je vooral pijnlijk duidelijk in de wolven scene , alleen als het om sets gaat kan het heel veel maar is het tergelijkertijd een valkuil , het kan nooit de warmte van echte sets evenaren .
Verschillende andere keuzes haalden me uit de film , met het personage Elizabeth kon ik weinig , de perfecte vrouw qua moraal kwam mij heel bevreemdend en zeer ongeloofwaardig over , zogenaamd zo meelevend maar kil als ijs tergelijkertijd .
Dan nog de keuze om Het monster vrijwel onoverwinnelijk en overdreven sterk te maken , het lijkt wel een superheld uit marvel , hij kan niet worden gedood dus is er ook geen spanning in het verhaal vanuit dat perspectief .
Nee Del Toro stelt me teleur met deze versie .
Alternatieve titel: Ester e il Re, 5 januari, 11:27 uur
De onlangs weduwe geworden Perzische koning Ahasuerus wil trouwen met de mooie Esther. Maar Esther is Joods en Haman, de boosaardige minister van de koning, zaait haat tegen de Joden. Deze Bijbelse epische film speelt zich af in de 4e eeuw voor Christus en heeft Richard Egan (Demetrius and the Gladiators, A Summer Place) in de hoofdrol als Ahasuerus en de Italiaanse topacteur Sergio Fantoni als Haman. Esther wordt vertolkt door niemand minder dan Joan Collins, die later beroemd zou worden als de intrigante Alexis Carrington in de populaire televisieserie Dynasty.
Richard egan speelt een charismatische koning maar waarom hij niet vanaf het begin wil weten met wie zijn vrouw hem ontrouw is geweest is een zwak punt in het verhaal .
verder een mooi gemaakt epos met thema's als intriges , liefde en verraad en natuurlijk een mooie jonge Joan collins , het kan niet wedijveren met grootse producties als spartacus of ben hur maar hij is de moeite van het kijken zeker waard .
Alternatieve titel: The Doll, 5 januari, 00:22 uur
Heerlijk genoten van deze horror , eigenlijk zitten alle goede ingredienten erin voor een goede horror , vervelende gemene ouders , een sympathiek kind , een mysterieus oud stel wonend in een creepy oud huis vol sfeer , en nog 2 nare asociale tieners , plus een jongeman die in zijn hart nog een beetje kind is .
het is vooral de sfeer van het huis en de goede soundtrack die perfect bij de film past , het is dan wel horror maar toch ook wel met een vleugje zwarte humor en een magische sfeer .
De morele boodschap is wel duidelijk , slechte gemene mensen worden gestraft maar kinderen en volwassenen met een zuiver geweten hebben niets te vrezen .
Het einde is sterk .
Alternatieve titel: House of Death, 4 januari, 13:10 uur
De opening van de film is een van de raarste die ik ooit in een slasher gezien heb , de soundtrack past totaal niet bij een slasher sfeer , iets wat gaandeweg de film meermaals gebeurt .
Verder zijn de kills slecht te zien geen spanningsopbouw of de opbouw faalt grotendeels , het is allemaal technisch zeer matig uitgevoerd , bovendien lijkt er niet echt een plot te zijn , het blijft allemaal vaag .
Aardig drama waarin (Scott) op zoek gaat naar zijn min of meer weggelopen dochter , toch mis ik een heel stuk backstory, vooral over het waarom ze zomaar wegloopt zonder ook maar iets te laten weten , we krijgen daar dan achteraf een korte verklaring voor maar het is op deze manier wel erg karig qua uitleg .
Hoe amerika met de sex industrie omgaat is nogal hypocriet maar gelukkig is deze film daar geen echte ondersteuner van .
De film heeft best een boeiend uitgangspunt maar de uitvoering ervan is matig , er zijn wel een aantal goede scenes en sommigen zijn op zichzelf best wel aardig maar als totaal is de film geen goed geheel .
behoorlijk matige verhaaltjes die ook nog eens slecht aan mekaar gemonteerd zijn , vooral het verhaal met die 3 jongeren in die school is totaal niet boeiend , dat jonge jochie dat bezeten is is nog het spannendst maar voor de rest is het allemaal niet al te best .
