Frankenstein (2025)

Onderhoudende, kwalitatieve genremix vanuit de capabele handen van regisseur Guillermo del Toro, die hiermee zijn beste film in tijden aflevert. Een grootse productie, rijk aan detail, met een aantal uitmuntende rollen. Zeker Jacob Elordi overtreft zichzelf als kwetsbaar, maar ijzersterk schepsel. Bijrollen zoals die van Mia Goth en Christoph Waltz zijn wat slordig in het verhaal gewerkt en het tempo is onevenwichtig, maar Frankenstein ademt passie en talent uit. Toch verfrissend hoe zo'n bekend verhaal toch nog een fijne, moderne insteek kan krijgen.

Uitstekende film over een wetenschapper die leven wil scheppen uit de dood. De film ziet er prachtig uit en neemt je mee in de gotische wereld van midden 19de eeuw. Het blijft natuurlijk een mooi verhaal en past precies in het straatje van Guillermo del Toro. De twee hoofdpersonages (Frankenstein en het monster) komen goed uit de verf hier.

Van Frankenstein (2025) - ikruikversemosterd:

"Bij het monster van Frankenstein denkt iedereen aan de duivelse creatie met het blokkige hoofd en de schroeven in de nek. De klassieke voorstelling van het kwaad dat traag op je af komt gestommeld. Het is sinds altijd de interpretatie van de griezel geweest dus logisch dat dat monsterbeeld zich in het collectieve geheugen heeft vastgeschroefd.

Gelukkig weet Guillermo del Toro beter. Voor zijn versie van Frankenstein gaat hij terug naar de bron, het beroemde boek van Mary Shelley, en toont ons het schepsel zoals de schrijfster hem ooit beschreef: niet de grommende en hersenloze boeman maar een deerniswekkend en naar liefde hunkerend wezen. Eerst kinderlijk onschuldig, daarna welbespraakt en intelligent. Een boomlange jongeman met zuivere intenties, nieuwsgierig naar de wereld en waar hij vandaan komt. Als zijn schepper hem verraad komt de duivel naar boven.

Verwacht met del Toro’s Frankenstein geen ouderwetse zwart wit horror met woedende massa en brandende fakkels. Geen hapklaar monsterverhaal met het wezen als pure Nemesis van de doorgedraaide wetenschapper. Dit is meer dramatische sciencefiction. Of bovennatuurlijk drama. Ingehouden verteltempo en veel aandacht voor sfeer en het “opgroeien” van Frankensteins bovenmenselijke “zoon”. De tragische geschiedenis van de “moderne Prometheus” zoals Shelley het ooit heeft bedoeld."

Teleurgesteld

Simpelweg mijn smaak niet. Dat begon al snel in openingsscène die overduidelijk in de studio is opgenomen. Dat is een stijlkeuze maar niet een die mij smaakt. De rest van de film vond ik wat betreft production design ook allemaal het net niet, iets te schoon en opgepoetst. Dus qua sfeer kon ik hier weinig mee. En inhoudelijk en qua plot was het allemaal weinig bijzonder en dan zijn die 150 minuten er veel te veel en dat merk je vrijwel constant in de film. 1,5*.

Ik ben een grote liefhebber van horrorfilms en bij Frankenstein denkt men in de eerste plaats aan horror. Horror wordt zelfs gegeven als genre hier. Bij horror verwacht je schrikmomenten, zeker als je de film voor de eerste keer ziet.

Maar ik heb tijdens deze film geen enkel schrikmoment gehad, hij was langdradig en het sloeg uiteindelijk nergens op. Heel teleurstellend.

De eerste vijftien minuten waren naar mijn mening de spannendste momenten van de hele film.

Zo, hier heb ik van genoten zeg.

Prachtige sfeer, zoals je verwacht van Del Torro, uitstekend acteerwerk, mooi en boeiend verhaal met zowel bekende als nieuwe dingen. Ik begreep dat bepaalde belangrijke zaken trouwer aan het boek zijn dan voorgaande films/series over dit alles.

Echt geen moment verveeld en erg mooi in Dolby Vision en Dolby Atmos. Heerlijk die hele setting ook, top hoor. Ik heb helaas te lang gewacht om hem in de bios te kijken, en zo lang draait ie nog niet eens maar hij is eigenlijk alweer zo goed als weg uit Pathe Groningen.

Lang geleden dat ik 4.5* kon geven. By far beste film van del Toro imo.

Een aantal jaren geleden heb ik Mary Shelley's beroemde boek met plezier gelezen, maar eigenlijk heb ik sindsdien nog geen filmadaptatie van Frankenstein gezien. Deels onbewust, misschien ook wel deels bewust. Onbewust, omdat er nooit echt een film op mijn pad is gekomen en bewust, omdat ik het wellicht ook helemaal niet nodig vond. Het boek creëerde een mooi beeld in mijn hoofd, waarvan ik het niet nodig vond om deze los te laten.

Maar na het zien van de trailer van deze film van Guillermo del Toro was mijn interesse toch wel gewekt. Doordat we alweer een paar jaar verder zijn, had ik er tijdens het kijken niet meer zo veel last van dat de film nogal afwijkt van het boek. Toen ik later weer het een en ander online teruglas, herinnerde ik het me weer. Is dat een probleem? Wat mij betreft niet, op het einde na. Ik had tijdens het kijken wel door dat het een en ander anders was, maar er kwamen genoeg momenten van herkenning voorbij. Sterk ook dat de twee vertellingen (perspectieven) erin zijn gehouden. Bovendien verwacht ik niet van een filmregisseur dat hij alles bladzijde voor bladzijde gaat vertalen naar het scherm. Van Del Toro verwachtte ik ook wel een eigen visie, gezien zijn aanpak bij Pinocchio, en wat mij betreft is dat zijn goed recht. Enige hommage aan het origineel zou hem wel sieren natuurlijk, maar daar voldoet hij wat mij betreft wel aan.

Deze filmversie van Frankenstein is een lust voor het oog. In visueel opzicht is de film wat mij betreft raak: ontzettend sfeervol, prachtige sets en kostuums, en je wordt moeiteloos meegenomen naar deze (halve) fantasiewereld. Het uiterlijk van The Creature is wellicht even wennen. Zelfs op de cover van mijn boek is een tekening van de Boris Karloff interpretatie zichtbaar en dat is ook het beeld dat de meesten van ons bij hem hebben. Toch vind ik het mooi wat Del Toro er hiermee gedaan heeft en Jacob Erlodi speelt hem ook heel goed. Een moeilijke rol om te spelen, maar ik leefde met hem mee. Ook Oscar Isaac is overtuigend in zijn rol als het gekwelde titelpersonage met een godcomplex. De overige cast, waaronder Mia Goth, Charles Dance en Christopher Waltz, krijgt aanzienlijk minder te doen, maar speelt wel naar behoren. Tevens nog een mooie bijrol van David Bradley, die het verdient om genoemd te worden.

Het verhaal is en blijft sterkt en verveelt ook niet. De film wist mij gedurende de 150 minuten in ieder geval moeiteloos te boeien. Het enige smetje vond ik het einde, waarbij men dus ook afwijkt van het boek. Ik kon me het originele einde niet meer helemaal herinneren, maar wist wel nog dat dit 'm niet was. Ironisch genoeg is de teleurstelling nog geeneens dát er afgeweken wordt, maar vooral de manier waarop. Er wordt gekozen om Victor en zijn creatie naar elkaar te laten toegroeien en hen eigenlijk als vader en zoon uit elkaar te laten gaan. Een gewaagde keuze, want daarmee laat je zowel de personages als je publiek achter met een heel andere gemoedstoestand. Die ontwikkeling (de ''change of heart'') komt wat mij betreft echter veel te snel en is daardoor niet geloofwaardig. Ik kreeg er een heel afgeraffeld gevoel bij; alsof ik een stuk film miste. Uiteraard is dit geen goed teken voor een film van deze omvang.

Doordat het einde een beetje teleurstelt, heb ik wel even getwijfeld over mijn score. Toch ga ik voor het voordeel van die twijfel, want Frankenstein is gewoon een film zoals ik 'm graag zie: geboeid van begin tot eind, meelevend met de personages en meegezogen in het verhaal. Als je een liefhebber bent van gotische horror/fantasy, is dit eigenlijk een film die je niet mag missen. Niet perfect, maar wel heel onderhoudend en degelijk.

4*

Sinterklaasavond mezelf met een goed glas Bourbon aan een film gezet en dat werd deze Frankenstein aangeboden door Netflix. En daar had ik dus best zin in, met de Branagh versie nog redelijk vers in het geheugen, was ik wel heel erg nieuwsgierig wat Del Toro met dit verhaal ging doen.

Een dergelijk verhaal moet praktisch een kolfje naar de hand van de man zijn hoewel ik het boek van Mary Shelley nooit las. Verrassing is dan ook het karakter Harlander die toch zeker niet in de '94 versie voorkomt. Maar goed, buiten dat is deze Frankenstein weinig verrassend te noemen waar de scripts niet bijzonder veel van elkaar verschillen behalve de switch van verteller het laatste uur. Buiten dat valt deze Del Toro, zoals praktisch verwacht mag worden, van meet af aan op als visueel prachtig. Het is sfeervol duister met een goede soundtrack en zet Isaac de rol als kille uitvinder/dokter prima neer. Een plus is daarnaast de dynamiek van het extra karakter in de vorm van Harlander die bepaalde elementen zoals egoïsme, trots en principes nog verder op scherp zetten. En zoals te verwachten ziet het er allemaal prachtig uit met name de opbouw naar en het moment van 'ignition'.

Maar Del Toro trekt het geheel breder waar hij niet alleen bij het verhaal en diens horror blijft, want de Gore wordt niet geschuwd met de slagvelden en het ongebreideld sleutelen aan alle onderdelen, tevens is er dat stukje presentatie in de collegezaal wat toch best wel een beetje shocking is met zijn getoonde experiment, en buiten dat zijn er fases waar het qua muziek en toon sprookjesachtig genoemd kan worden. En opzich slaagt Del Toro in het geheel dat bovengemiddeld genoemd kan worden zonder dat het nu echt de buitencategorie benaderd. Voeg daar pathologisch anatomische dingetjes aan toe die echt interessant zijn, en zijn de decors en locaties prachtig te noemen.

Maar praktisch alles heeft minpunten en zo deze Frankenstein dus ook, want de speelduur is toch echt wel wat te lang. Want tussen het eerder genoemde verhaal, de Gore, horror en de sprookjesachtige fase door zakt het tempo zo halverwege toch door de bodem als 'het monster' ook nog lange zwijgzame scènes krijgt om zich te tonen en uit te beelden als nieuw en ontdekkend in deze wereld en de kennismaking met Elizabeth. Daarnaast vind ik de verschijning van Jacob Elordi eigenlijk geen moment eng of heel erg indrukwekkend en staat flets tegenover het vaatje buskruit genaamd DeNiro. Spanning en verrassing is er natuurlijk ook al niet omdat ik het verhaal toch wel goed ken van de '94 versie, en dan blijkt deze Del Toro toch opeens een vrij lange zit. Aan dat laatste kan de film natuurlijk niets aan doen.

Voorlopige eindoordeel is dan ook dat deze film al stukken beter is dan de matige '94 versie en het geheel zich toont als een gestyld en goed geheel met de nodige kanttekeningen. Daarom voorlopig een 3,5 en wie weet...

Del Toro maakt een meesterwerk van een meesterwerk. Natuurlijk is het geen horror zoals we dit kennen. Dit genre bestond niet eens toen Shelley haar verhaal schreef. Dit was geen goedkoop schrikverhaaltje.

Al is dit er wel van gemaakt in het begin van de 20e eeuw. En werdt het monster er eentje in de rij met Dracula en de weerwolf.

Del Toro maakt er een visueel prachtstuk van, alle details zijn vol aandacht uitgewerkt door de meester. Enige wat ik jammer vind is de speelduur. 2.5 uur het is de ziekte van de bioscoopfilm van deze tijd. Dit had best 45 minuten minder gemunt, daar het een vrij eenvoudig verhaal is.

Toch 4 sterren en prachtige weergave van een klassiek verhaal waar drama science fiction en toch ook wat filosofie in samenkomt.

Leuke variant op het welbekende Frankenstein-verhaal. Del Toro is er ook best geschikt voor om dat te verfilmen, zeker als hij de vrijheid neemt om met een eigen interpretatie te komen. Niet geheel verrassend sympathiseert hij hier sterk met het monster, dat op een indrukwekkende manier wordt gespeeld door Elordi. Je voelt echt wat voor het monster, misschien iets te veel zelfs. De nuance van het originele verhaal gaat enigszins verloren in deze film.

De sfeer is er in elk geval wel weer dik in orde. De score van Desplat is erg mooi en visueel weet je dat het altijd goed zit bij Del Toro. De sets en locaties zijn echt prachtig, en in tegenstelling tot een aantal van zijn recentere films valt het met de weelderige kitsch wel mee nu. Dat vond ik ook wel prima. De gore is ook lekker smerig soms. Helaas is de CGI wel wat te nadrukkelijk aanwezig in de film, eigenlijk al vanaf de openingsscène rondom de Noordpool. Ik ben misschien ook wat verwend door The Terror maar dit zag er gewoon nep uit. Een hoop van de andere CGI overigens ook.

Verder vond ik Isaac wel weer sterk een wat arrogant personage dat ook een complex figuur is neerzetten. De rol van Goth vond ik wat minder werken. De film had wellicht wat meer scènes met Elizabeth en het monster nodig. Hun band overtuigde niet 100%, waardoor de emotionele impact op het einde er ook niet helemaal was. Sowieso werd het einde er ook een beetje doorheen gejaagd. De film is in die 150 minuten nooit saai, maar ik vond geen personage uiteindelijk helemaal tot zijn recht komen.

Hele mooie en vooral sfeervolle film, een cast die sterk speelt, hele mooie cgi, kostuums ook erg goed gedaan. Enigste minpuntje vond ik toch de lengte van de film, maar ja ik moet toch wat hebben te zeuren

Ik ben geen fan van de look van het monster in deze film. En dan bedoel ik niet dat hij niet lelijk genoeg is en dat deze creatie perfect bassist kan worden in een gothic metal band. Voor mij moet dat monster geen vierkante Karloff-kop hebben.

Maar men probeert om hem er te doen uitzien als een lappendeken van onderdelen, maar hij ziet er meer uit als een Kiss-fan

Guillermo del Toro heeft al heel wat pareltjes afgeleverd zo ook deze Frankenstein.

Een aloud verhaal, alom gekend, mooi weergegeven met toch een licht eigen touch.

De opening doet al direkt hopen op meer en gelukkig niet voor niets. De 2,5 uur lopen vlot door, zeer prachtige settings, zeer sfeervolle opbouw en zelfs enkele lekkere bloody moments. Ook het acteerwerk is best wel sterk. Toch had ik ook wat mindere momenten, zo vond ik die CGI dieren maar niets en zakte het verhaal wat in tijdens de verhalen van Frankenstein en zijn creatuur.

3,5*

Film is prachtig gemaakt, maar vond deceerste helft wat saai. Het verhaal is te bekend en weinig spannend. Als we get verhaal vanuit het monster horen groeit de film op alle vlakken. Meer sfeer, meer spanning en meer drama. Dat en het sterke eind trekt de film nog net naar de 3,5*

Had er meer van verwacht.

Wat een verschrikkelijk slechte film. Kan me niet herinneren dat ik ooit een film halverwege heb uitgezet met de gedachte "Het is voor nu even genoeg, ik kijk morgen wel verder" want als ik ergens een hekel aan heb dan is het dat een film onderbroken wordt door reclame of iets anders. Maar ik trok het gewoon niet meer. Had gehoopt dat het een 4 sterren-film zou zijn, en dat had het ook kunnen zijn maar ik geef hem 1 ster. Had 2 sterren kunnen zijn als het aantal dialogen met 90% verminderd was. Had 3 sterren kunnen zijn als er een griezel-, horror- of schrikmoment in de film had gezeten (wat je best mag verwachten in een film die Frankenstein heet) en het had 4 sterren kunnen zijn als de film anderhalf uur korter was geweest (maar dat zal wel komen door de eindeloze niets toevoegende dialogen in de film). Het personage Frankenstein deed me denken aan een combinatie van Peter Gabriel in zijn Genesistijd gecombineerd met het Beest (uit Beauty & The Beast) en Gollem (en dan de goedaardige kant van Gollem). Echt, een schande voor de naam Frankenstein deze film. We zijn bijna 100 jaar verder maar de film uit 1931 is echt zoveel beter dan dit gedrocht.

De verfilming van Guillermo del Toro van Mary Shelley’s klassieke werk Frankenstein; or, The Modern Prometheus. Het verhaal van een man (Victor Frankenstein) die de dood wil overwinnen en uit lichaamsdelen van gestorvenen een onsterfelijk creatuur schept. Een film in twee delen, zou je kunnen zeggen. De film begint met het verhaal vanuit het perspectief van Victor Frankenstein en voegt daar later het vertelperspectief vanuit het monster aan toe.

Goeie film. Zeker. Er is veel aan de film dat bewondering verdient. Optisch bijvoorbeeld. De kunstzinnig vormgegeven settings zijn ongeëvenaard mooi. Of we ons in een vervallen toren bevinden, in het luxueuze huis van de familie Frankenstein of in de ijzige hel van het arctische gebied (dat overigens de locatie is van waaruit het verhaal wordt verteld), het ziet er allemaal grandioos uit. Dat daarbij geen enkele setting er als iets uitziet dat werkelijk bestaat, doet er niet toe. Dat surrealistische aspect verwacht je bij del Toro. De fantasievolle landschappen, gebouwen en interieurs verfraaien de film. Des te jammer dat een roedel wolven van duidelijk digitale oorsprong door de fraaie beelden springt en de fijne magie enigsziens wegneemt.

In de film maakt del Toro er geen geheim van dat het ware monster niet het creatuur is, maar zijn maker Victor Frankenstein. Dat feit is niet verrassend. Het totale gebrek aan raffinement dat del Toro hanteert om dat punt te maken, verraste me wel. Het personage Victor Frankenstein is behoorlijk rechtlijnig in zijn denken en doen. Om de dood te overwinnen en het creatuur te maken, dat hij vervolgens als een monster behandelt, gaat hij letterlijk over lijken. In het personage zit geen geweten en amper enige relativering verborgen. Het is niet erg uitdagend om hem als het ware monster te zien. In de verteller Victor Frankenstein, die een deel van het verhaal voor zijn rekening neemt, komen de vraagtekens bij zijn gedrag wel naar voren. Frankenstein de verteller heeft weinig gemeen met Frankenstein de perfide wetenschapper. De film laat de zelfreflecterende ontwikkeling van het personage helaas niet gedegen zien. Jammer. De verteller vond ik een interessantere versie van Victor Frankenstein.

De film neemt veel tijd om de personages te introduceren. Dat geldt ook voor het verhaal dat gedetailleerd wordt verteld en de kans krijgt om langzaam te gedijen. De weg naar het gedijen had wat mij betreft soms iets vlotter gemogen. Haaks daarop staat het einde. Een kitscherig einde dat veel te gehaast en daardoor weinig gefundeerd veranderingen in het denken en gedrag van de personages laat zien. De allesbepalende confrontatie en de persoonlijke gevolgen daarvan hadden eenzelfde gedetailleerde uiteenzetting verdient als de aanloop ernaartoe.

Neemt niet weg dat de film een prachtige film is. Naast het intrigerende verhaal en het fantastische setdesign, is de goede cast daarvoor verantwoordelijk. Oscar Isaac is uitstekend gecast als de megalomane wetenschapper die charisma, arrogantie, genialiteit en tragiek in zich herbergt. Jacob Elordi is het creatuur. Erg goed, vond ik hem. Afschrikwekkend, wanhopig, terneergeslagen en behalve monsterlijk ook menselijk. Prima acteerwerk ook van de rest van de cast met bekende namen als Mia Goth, Christoph Waltz en Charles Dance. Ja, Frankenstein is een goeie film.

Ontzettend mooie kleuren in deze film. Heel mooi gefilmd bijna sprookjes achtig.

Verhaal is ook goed neergezet door de vertellend opzet.

Enige punt van kritiek. Soms wat langdradig en saai.

Del Toro heeft geweldig oog voor detail , dat kun je wel aan hem overlaten , prachtige decors , mooie werelden maar dit keer kon het me toch minder raken dan in bijvoorbeeld zijn vroegere pareltjes zoals pan's labyrinth .

Zoals zo vaker blijkt CGI tergelijkertijd een oplossing maar ook een vloek , werelden kunnen worden gecreerd zuiver uit de computer maar ze zullen nooit zo echt aanvoelen als de oude practical effects , en bovendien zijn de CGI effecten de laatste 10 jaar niet verbeterd , dit zie je vooral pijnlijk duidelijk in de wolven scene , alleen als het om sets gaat kan het heel veel maar is het tergelijkertijd een valkuil , het kan nooit de warmte van echte sets evenaren .

Verschillende andere keuzes haalden me uit de film , met het personage Elizabeth kon ik weinig , de perfecte vrouw qua moraal kwam mij heel bevreemdend en zeer ongeloofwaardig over , zogenaamd zo meelevend maar kil als ijs tergelijkertijd .

Dan nog de keuze om Het monster vrijwel onoverwinnelijk en overdreven sterk te maken , het lijkt wel een superheld uit marvel , hij kan niet worden gedood dus is er ook geen spanning in het verhaal vanuit dat perspectief .

Nee Del Toro stelt me teleur met deze versie .

Wat een vreselijk voorspelbare saaie film.

Film met twee gezichten.

Eerste uur het sterkst. Mooie (visuele) mix van de typische del Toro stijl met fantasy, gore en (lichte) horror elementen.
Na de creatie van het "monster" gaat de film direct de drama kant op en kakt de film gigantisch in.
Del Toro kiest hier veel meer voor het dramatische aspect van het verhaal.
Voor de één welkom, voor de ander slaapverwekkend.
Ik hang er een beetje tussenin.
Visueel valt het monster nogal tegen (te menselijk) als je dat afzet tegen de gore van alle lijken die gebruikt zijn om "het" te creëren.
Del Toro houd het allemaal net te braaf en het einde is dan ook weer mierzoet. Jammer...
Special effects zijn wisselend: scene's met de proef in het "medisch tuchtcollege"? waren zeer goed.
De scene's van het opblazen van het laboratorium en de wolven zagen er weer wat knullig uit.
Acteerwerk van Oscar Isaac vond ik ook niet bijster bijzonder. Beetje op de automatische piloot, Waltz idem dito...
Alles bij elkaar wel een voldoende al had de stijl en het tempo van het eerste uur wat mij betreft de voorkeur gehad.

2,5*

Ergens voelt het misschien allemaal wat ''Netlix-ified'' aan - vooral de visuele filter en die CGI-achtergronden is echt een beetje de ''Netflix''-identiteit zoals je het ook recent in het laatste seizoen van Stranger Things zag - maar goed, langs de andere kant zou de film wellicht nooit van de grond zijn gekomen zonder het streamingplatform, dus ja, dan vind ik het uiteindelijk wel een win. Want ondanks sommige visuele oneffenheden draagt het onmiskenbaar ook de typische Del Toro-stijl in zich, en dat is waar ik voor kom, en elke keer opnieuw voor zal blijven komen. Blijft toch een leuke, speelse filmmaker. Frankenstein is qua bronmateriaal ook gewoon een ideale fit voor hem. De filosofische diepte van het boek wordt nooit echt ergens helemaal bereikt, maar verder weet Del Toro wel hoe om te gaan met de gotisch-Victoriaanse setting, thema's als misbegrepen 'monsters' en mensen als de echte monsters, obsessie, godscomplexen. Het zijn thema's waar hij zijn weg intussen wel in kent, en vooral de wereld waarin het zich allemaal afspeelt is classic Del Toro.

En die Del Toro-stijl komt dus ook met hele coole gotische plaatjes, beelden, sets en locaties, waarvan ik het merendeel er heel sfeervol vond uitzien (op de af en toe artificiële/plastische look na). Het opdelen in hoofdstukken en perspectieven, het kaderverhaal op de Noordpool.. het werkt verhaaltechnisch allemaal wel, en ondanks een geruime speelduur bleef ik geboeid. En last but not least bleef ik vooral ook heel geboeid door de acteerprestaties. Jacob Elordi zet een verrassend goede en gevoelige portrettering van het monster neer, maar vooral Oscar Isaac is ijzersterk als de megalomane, narcistische Victor Frankenstein. Het conflict tussen hen beide komt uiteindelijk niet helemaal uit de verf en blijft een beetje oppervlakkig, maar ze dragen de film wel.

Kleine 4*.