Meningen

Judy Holliday is wel grappig maar de switch van verwend kind ( in het begin) naar onschuldig dom en tenslotte gevat lief slim vrouwtje is behoorlijk wat teveel van het goede .

Crawford's karakter is helaas veel te dik aangezet en het geschreeuw is in het begin nog wel grappig maar wordt op den duur toch steeds vervelender om aan te zien .

Het leek wel of de makers zijn karakter op een zo negatief mogelijke manier wilden neerzetten maar het is zo extreem dat je je al heel snel afvraagt waarom ze bij mekaar zijn .

Holden's karakter is verder nogal kleurloos en het sprookje dat zij op hem valt is niet echt geloofwaardig .

Over slimheid gesproken : zelfs ik weet dat de VS geen democratie is maar een republiek .

Weer eens een groundhogday variant , nu verpakt in het die hard style aktie genre gemixed met een tikkeltje sci fi en natuurlijk gezinsdrama .

Wat mij hier altijd aan stoort is het dead beat dad zijplot wat hollywood ons voor de zoveelste keer geforceerd door de strot moet douwen , Roy is uiteraard een slechte vader en dat terwijl zijn ex (watts) haar zoon niet eens verteld wie zijn vader is .

Natuurlijk is zij de beste moeder ter wereld maar haar baan is blijkbaar belangrijker dan haar zoon .

Is het hollywood of met name de amerikaanse maatschappij die maar blijft weigeren om vrouwen verantwoordelijk te houden voor de consequenties van hun rare levenskeuzes maar wel alle verantwoordelijkheid altijd op de man (dit keer Roy)afschuiven .

Eerlijk is eerlijk , Groundhog day had dit principe ook al een beetje weliswaar verpakt in een iets ander sausje maar het concept was hetzelfde , Bill murray was een slecht persoon die een lesje geleerd moest worden in het beter mens worden , maar Andy mcdowell's karakter was foutloos en hoefde zich totaal niet te verbeteren .

Dan het hoofdplot , Kun je een aktiefilm met hetzelfde concept het aanrekenen dat het minder goed werkt , ja ik denk het wel , de overdreven humor past slecht bij de harde aktie , er is nauwelijks spanning door de overdreven luchtige toon , ik zeg niet dat een beetje humor niet kan werken maar dit is zo over de top dat het irritant word .

Er zijn goede momenten en dat zijn dan vaak de momenten waar het wat serieuzer word , Gibson is ook een meerwaarde als slechterik ,helaas is het einde een echte afknapper .

Conclusie: wil je beter uitgewerkte time loop films kijken , kies dan groundhog day zelf , zelfs 12:01 , of happy death day zijn betere keuzes , ik geef deze net aan een voldoende maar het is krap aan

Joel kiefer (stern) krijgt de kans om hogerop te komen , hij heeft de kennis in huis maar voelt zich niet echt thuis in de snobistische wereld van zijn grote baas Mr roalvang ( plummer ).

Wil hij echter een kans maken op de grote promotie dan zal hij zich moeten aanpassen , anders dreigt de promotie te worden gegeven aan zijn collega die maar al te graag hogerop wil komen ten koste van alles .

Tijdens een luxe uitje georganiseerd door Mr Roalvang krijgen ze de kans om zich te bewijzen .

Voor Joel zal het niet makkelijk worden , zijn vrouw wil eerst niet mee , haar baas ( de sleezy fotograaf carlos) die graag mensen met boze uitdrukkingen op hun gezicht fotografeert word ook nog erbij betrokken en als dat nog niet genoeg is probeert sexy Mrs Roalvang Joel te verleiden waar haar man bij is .

Arielle dombasle speelt heerlijk de verleiderlijke Mrs roalvang maar de meest hilarische rol gaat toch naar Fischer stevens als Carlos .

Deze mix levert een aantal leuke en hilarische scenes op , iedereen vult zijn rol goed in en het jaren 80 sfeertje is volop aanwezig .

Kortom een leuke komedie .

Mischien nogal over sentimenteel en op momenten niet erg geloofwaardig maar als feel good movie zeker geslaagd .

Rooney doet het goed als branie schopper die door schade en schande snel wijs wordt en steelt zo.n beetje de show met zijn rol .

Tracy doet het verder ook weer degelijk met zijn rol als mentor wat geknipt voor hem lijkt te zijn .

Ik dacht dat ik deze al had gezien lang geleden maar nu ik hem heb herbekeken herken ik er niks van , ik vond het concept origineel en boeiend , maar met dit gegeven word toch wel weinig gedaan qua originaliteit , ok defensie komt erbij en wil het natuurlijk voor oorlogsdoeleinden toepassen maar waar het verhaal vervolgens naartoe gaat is behoorlijk saai .

De sets zijn mooi gemaakt , het lab is mooi maar de uitvoering van het verhaal boeide me maar matig .

Dit is al de derde film in een week tijd met Robert taylor in de hoofdrol die ik zie en als thriller drame zeker geslaagd , Ava gardner is natuurlijk altijd een lust voor het oog en haar rol is hier niet echt memorabel maar gewoon degelijk .

Vincent price als de bad guy is een apart geval , je bent zo gewend aan hem in het horror genre dat hem nu te zien in een misdaad thriller een beetje een vreemde ervaring is .

Helaas geen dracula en christopher lee word behoorlijk gemist in deze film maar sfeer is er wel , zijn vervanger , Baron Meinster doet het maar matig , en de aktie eindscene begint veelbelovend maar eindigd een beetje zwak en is niet bijster spectaculair .

De hoofdrol speelster Yvonne monlaur als Marianne is een mooie dame die het eerste gedeelte van de film mag dragen tot Peter cushing het van haar overneemt .

Hoewel dracula in de titel zit speelt hij er niet in mee , nietemin qua sfeer een goed vampierfilm uit de hammer stal

erg charmant en romantisch sprookje uitgevoerd als een musical met best wel leuke liedjes .
Tommy en Jeff zijn op vakantie in schotland en verdwaald als ze plotseling een dorp ontdekken dat niet op de kaart staat .
De inwoners lijken 200 jaar terug in de tijd te leven , Tommy voelt zich als snel thuis in het dorp , zeker als hij verliefd word op Fiona ,1 van de knappe vrouwen in het dorp .
Hij zal snel een beslissing moeten nemen , wil hij blijven en zijn moderne leven in new york
voorgoed vaarwel zeggen of toch terug naar het echte kille leven in de moderne tijd .
Het geromantiseer van de oude tijd tegenover de kille afstandelijkheid van nu, gemixed met een romantisch liefdesverhaal is min of meer het hoofdthema van de film , de scene waarin hij weer terug is in new york ,en zijn aanstaande verloofde maar door blijft praten over zichzelf moet de kilheid van de moderne vrouw benadrukken tegenover de warme persoonlijkheid van Fiona .

Natuurlijk is dit geromantiseerd, maar nietemin effectief uitgevoerd ,en wellicht zit er zelfs een kern van waarheid in .
Toch mist het verhaal diepgang en had ik het gevoel dat er veel meer met dit thema had kunnen worden gedaan , toch jammer .
Ook is het wel jammer dat Jeff's verhaal min of meer word afgekapt na zijn eigen romantische mislukking
Nietemin een geslaagde romantisch verhaal met een happy end

Zoals al eerder gezien speelt Bogart hier weer de rol van backstabbing bad guy die zijn oude baas een dolk in de rug wil steken .

Verder een wat luchtige gangster film met een sentimenteel verhaal en boodschap dat geld niet gelukkig maakt .

Leuk verteld maar natuurlijk niet erg geloofwaardig, wat niet wil zeggen dat deze film niet genietbaar is .

geen moment denk je dat dit karakter uit zijn kille schulp zal kruipen (al hoop je het wel) .

Redgrave zet een zeer sterke rol neer waarin je als kijker aanvangkelijk minachting voor voelt maar dat veranderd

gaandeweg in medelijden , het lijkt er bijna op alsof het karakter Sneep uit de potter reeks hier een beetje van is afgekeken .

verder ook een sterke rol van Jean kent als zijn vrouw .

Spannende misdaad film waarin Robinson undercover gaat om de geheime identiteit van de kopstukken van een misdaad sindicaat bloot te leggen , goede bijrol van Bogart als de slechterik .

ik vond het toch wel een vermakelijke western al is het verhaal niet heel hoogstaand, flemmings karakter word via een voice over van haarzelf al meteen in het begin van de film duidelijk uitgelegt , Ze is een harde tante die van de liefde niks wil weten tot ze Steve ontmoet natuurlijk , jammer dat deze romance niet echt sterk is uitgewerkt, ze speelt dan wel een tijdje hard to get maar de overgang naar liefde is nogal abrupt en komt een beetje geforceerd over

Rhonda Flemming steelt qua eye candy natuurlijk wel de show en ze acteert ook nog best wel redelijk .

Boeiende misdaadfilm Met Duryea als professionele inbreker die met zijn team een kostbare halsketting uit een kluis weet te stelen , de politie zit hen echter op de hielen en ze moeten zich een tijdlang schuilhouden .

Anderen zitten ook achter de juwelen aan , tussendoor krijgen we een karakterschets via flashbacks van Nat te zien .

Er gebeurt daarna genoeg om de aandacht vast te houden en het verhaal blijft boeiend tot het einde toe .

Mooi vind ik dat er eens wat uitgebreider aandacht word geschonken aan the main character , wat dat betreft is het vaak wel meer een drama verhaal dan een misdaadfilm maar ik vind de 2 genres goed met mekaar gemixed.

Je verwacht een horrorfilm met deze film over een zogezegd huis waar het zou spoken , maar eigenlijk krijgen we als kijkers vrijwel niks te zien behalve enkele keren een dichtslaande deur .

Constant word de kijker aan het lijntje gehouden , dat begint al met de oude dame die verzorgd moet worden maar die we nooit te zien krijgen , langzaam aan beginnen de bezoekers zich steeds vreemder te gedragen en je vraagt je af waarom ze maar niet weg willen gaan .

naar het einde toe word het steeds bizarder en het einde laat de kijker met een heel hoop vragen en frustraties achter want je weet nog steeds helemaal niks van wat er nou precies aan de hand is .

Nee dit vond ik geen goede film .

Wat een cast , met veel bekende namen en een boeiend verhaal over een dreigende escalatie richting een totale nucleare oorlog , Powers boothe ,Rebecca de mornay , James earl jones ,Martin landau ,Jeffrey demunn ,Peter macnicul ,allemaal bekende gezichten die het prima doen .

We volgen voornamelijk de bemanning van een B 52 bommenwerper die onderweg is naar rusland om hun bom af te werpen ,ondertussen worder geswitched met het hogere militaire commando die nadat de president als vermist is opgegeven, nu in handen is van onbekwame mensen die de situatie dreigen te laten escaleren naar totale vernietiging .

De hele cast doet het uitstekend maar de scenes aan boord met Boothe en Demornay weten het meest te boeien .

Crimson tide met Washington vond ik qua verhaal nog beter maar deze was absoluut het kijken ook meer dan waard .

ben niet echt zo van de musical en deze duurde nog eens flink te lang Ann Margret was wel weer een plaatje om te zien , voor de rest een flauw weinig boeiend verhaaltje eromheen dat de aandacht niet weet vast te houden .