Meningen

Wil je so bad it's good? Dan krijg je het!

Hack-O-Lantern valt direct op door het verschrikkelijk over de top acteerwerk. Wat heb ik gelachen met de overgave van sommige acteurs in hun rolletjes. Sommigen geloofden gewoon zelf dat ze lid waren van die satanische sekte. Vooral Hy Pyke die overacting tot een inferieur woord doet reduceren. Het verhaaltje stelt echt niet veel voor en wordt vaak opgevuld met random rockoptredens die veel te lang duren maar wel totale schijven zijn. De kills zijn verrassend goed uitgevoerd en de killer heeft een goed design met het masker. Ook zorgde de cinematografie af en toe voor een dromerige sfeer.

Waar is dan het probleem? De speelduur is veel te lang om zoveel cheesy te dragen. Het wordt nergens spannend. Enkel een kleine twist op het einde zorgt voor een half puntje meer.

3*

Hair is een van die films waar ik veel over heb gehoord, maar nooit de tijd voor heb genomen. Uiteindelijk ben ik erg blij dat ik hem eindelijk gezien heb, want het is een buitengewone kijk in de hippiebeweging van de jaren 60.

Ik was helemaal niet klaar voor de enorme schijf van een openingssong die Aquarius is. De stem van Renn Woods is helder, scherp en aangrijpend. Ik had kippenvel over mijn hele lichaam tijdens dat nummer. Vanaf dat moment zijn bijna alle nummers uitstekend. Ik zat soms met mijn voeten te tikken. De liedjes waren soms verrassend grappig en expliciet.

De film is niet zozeer een film met een verhaal, maar meer een portret van de hippie-tegencultuur en alles wat daarbij komt kijken. De kritiek op Amerika en de Vietnamoorlog is spot on. Het einde is zo somber als maar kan.

Ik wist niet veel voordat ik ging kijken, maar ik was verrast dat ik een aantal liedjes herkende. Let The Sun Shine In zit vanaf nu zeker voor een paar dagen in mijn hoofd.

4*

Een beetje tegenvallende film.
De film komt traag op gang. Ik moest niet lachen met de grappen, maar wanneer ze in Bangkok belanden, werd het hillarisch. Ik vond het absoluut veel beter dan Mr. Chow een grotere rol had. Ook leuk dat je zou denken dat hij dood was in het begin.

De aap was ook een leuke toevoeging. Alan vind ik altijd wel leuk met zijn debiele acties en one-liners. Van Stu had ik meer verwacht. Wel leuk dat hij steeds flipte. Phil vond ik beter dan in de eerste Hangover.

Minpunten: Het was compleet hetzelfde concept als in de eerste. Dit had ik wel kunnen verwachten, maar jammer dat de grappen ook herhaald worden. Dit wil wel niet zeggen dat ik er niet mee kon lachen. Teddy vind ik ook maar een irritant personage. Ik ben blij dat hij niet heel de film meespeelde.

Groot pluspunt: De aftiteling is weer net zo geniaal als die van de eerste Hangover.

Een grappige vilm waar toch wel beter had gekunnen. Jammer van de grote herhaling.
Toch een 3.5*

I love cocaine!

The Hangover Part lll is, in tegenstelling tot zijn voorganger, gelukkig geen herhalingsoefening van deel 1. Een ander concept, een andere weg. Dit deel is qua verhaal erg leuk en verfrissend. Toch moet de film het weer van de humor hebben. Zach Galifianakis en Ken Jeong stelen hier de show. Om de vijf minuten viel er iets te lachen. De humor was naar mijn mening iets te soft. Moesten ze nu nóg een stapje verder gegaan zijn en iets gedurfder geweest zijn, zou het echt fantastisch geweest zijn. Nu stak Alan af en toe tegen. En dat is jammer aangezien het zo'n lief een leuk personage is.

Het acteerwerk is top. John Goodman was een verrassing. Die man zie ik graag eens langskomen in een film. De film duurt ook gelukkig niet te lang. Het einde is leuk en de bijrol van Melissa McCarthy was geweldig. Een goede film en afsluiter van de Hangover-reeks. Vergeet niet om te blijven zitten bij de aftiteling. Er komt nog een stukje dat je gewoon platlegt van het lachen. Erg leuk. 4*

Dit is echt een leuke film!

Zach Galifinakis is geweldig hier als de debiel. Ik vind dat hij zulke rollen goed kan. (Net als in Due Date). Mr. Chow is ook een van de hilarische personages.

Welverdiende 4*

Frustrerend stom en hilarisch dom.

De film weet duidelijk niet waar hij heen moet met zijn plot. Verschillende plotpunten worden geïntroduceerd maar nooit uitgewerkt tot de laatste 10 minuten. Tegen die tijd kwam er al stoom uit mijn oren van woede omdat dit gewoon te dwaas voor woorden is.

Toegegeven, de gore was oké en één scène in het bijzonder, in een ziekenhuis, deed me kronkelen vanwege het erg expliciete beeld.

Voor de rest, neem alsjeblieft niet de moeite om dit te kijken. Het is een halfbakken drol van een film.

1,5*

Wat een teleurstelling is deze film, zeg.

De trailer van Happy Feet zag er best leuk uit, maar de uiteindelijke film valt toch wel wat tegen. Pinguins die kunnen zingen, en dan eentje die dan nog kan tapdansen... Leuk idee, maar na een tijdje heb je het wel gehad. Wat Ik wel goed vond aan de film, is dat de sfeer van gezellig en feel-good, overgaat naar een grimmige en zelfs dreigende sfeer. Dan besefte ik dat dit totaal geen film is voor kinderen, want die zouden de film waarschijnlijk niet begrijpen. Er zijn wel wat goede scenes, met eentje die er boven steekt. Maar die ga ik niet neertypen omdat ik met een Ipod aan het typen ben en het is verrekt moeilijk om met die spoilerhaken te werken. Ik vond de stemmencast eigenlijk wel bij de personages passen. Robin Williams steekt er wel bovenuit. En in de Vlaamse versie mag je steeds naar die o zo prachtige stem van Wendy van Wanten luisteren, zei hij sarcastisch. Man wat heeft die 'madam' een erge stem om naar te luisteren! Ben ik blij dat haar personage in het Engels door Nicole Kidman ingesproken werd. Oke, dit is dus een film die niet goed, maar ook niet slecht is. Een magere 2,5*.

Beter dan het eerste deel, maar Harold en Kumar zijn nog steeds niks voor mij.

Deze film begint erg grappig, maar zwakt dan weer af naar het niveau van het eerste deel. De personages zijn nog vreemder en de situaties waarin het duo terechtkomt zijn nog absurder. Een kleine 3*.

Een absurde film.

De trailer van deel 3 zag er erg geestig uit, dus ik wou de eerste twee delen eens zien en voor €5,90 voor de twee delen kan je ze niet laten liggen. Ik vond de film nogal tegenvallen. Het verhaal is lekker absurd en stompzinnig. Maar ik heb echt wel nog gelachen. Bv. Freakshow, die cheetah, en de scène in de auto met die liedjes. 2,5*

Er zit zoveel prachtige poëzie verpakt in deze 90 korte minuten. Dit is een van die weinige films waarvan ik wilde dat ze langer duurden. Ruth Gorden is zo inspirerend. Ik vind het geweldig hoe we met slechts één seconde begrijpen waarom Maude is zoals ze is.

Grappig, uniek, bizar, ontroerend en bijna perfect.

4*

Deze experimentele animatie-horror van eigen bodem is niets minder dan indrukwekkend. Met de korte 9 minuten wordt elke seconde ten volste benut om een fantasierijk, vreemd en zwartkomisch sprookje neer te zetten. Het is een vakkundig gemaakte kortfilm die folklore mengt met horror op een geheel unieke wijze. Dikke aanrader en zomaar op YouTube te vinden.

4*

Wow, de maatste Harry Potter is voor mij toch wel de beste. Na een redelijk slecht 6de deel en een wat saai part 1, komt het grote eindgevecht. Deze film is gewoon 1 groot eindgevecht. Na de film zat ik toch wel een paar minuutjes te denken van: Wow, this is it. het laatste deel.
De film stuurt spanning door je heen, de hele tijd. Het is een machtige afsluiter voor een goede saga. 4*
"Not my daughter, bitch!"

Iets anders dan de normale Vlaamse film.

Hasta la Vista! is met zijn zwarte humor erg gewaagd. Maar ook erg vermakelijk. Het verhaal is erg voorspelbaar en de personages zijn erg stereotiep, maar toch zijn ze elk even leuk. Het einde is ook erg ontroerend en mooi. Zoals ik al zei, was de humor erg geslaagd, maar ook het dramagehalte was erg goed. 3,5*

I don't give a FUCK Kisha!

A Haunted House is zo'n film die vol zit van achterhaalde en pijnlijk onleuke grappen. Gelukkig zitten er toch een paar goede bij waardoor ik toch even hardop moest lachen. Marlon Wayans heeft na Scary Movie eigenlijk geen goede films meer gemaakt. En dat is jammer aangezien ik zijn humor wel kan waarderen. Als hij ze niet uitmelk tenminste. Het acteerwerk is natuurlijk erg slecht maar je ziet dat ze het niet altijd even serieus nemen. En dat moet je zelf zeker ook doen bij het kijken van deze film. Verstand op nul en lekker met je vrienden even lachen. 2,5*

Ja, zo goed is deze film nu ook weer niet, maar hij zorgt zeker voor een goede avond met een paar glimlachjes. Eddy Murphy is irritant. De horror is zeker geen horror. Maar dat zorgt er zeker niet voor dat ik minder van deze film heb genoten. ik hou wel van kinderhorrors.

3* Voor de zingende hoofden!

Zeker niet eng, eerder spannend (enkel het einde dan).

De schrikmomenten zie je al van ver aankomen, het achtergrondverhaal van het huis is veel te saai, en toch heeft de film een goed einde. Dit vond ik eigenlijk erg spannend. Hoewel het één grote herhaling van eerdere horrorfilms is en het verhaal ook erg cliché is, heeft de film een paar goede scènes. Ook de sfeer is ook erg in orde. Maar de grootste stoorzender is het acteerwerk. Dit was totaal niet overtuigend of zelfs goed. Jammer, want voor je een goede horror hebt, moet er toch goed geacteerd worden?

3*, maar ik heb het gevoel dat ik te mild ben.

Een geweldige cast in een middelmatig moordmysterie.

De film ziet er stilistisch prachtig uit en het overmatige gebruik van Dutch angles en fish-eye lenzen stoorde me niet zo erg als ik dacht dat het zou doen.

Er hangt een geweldige sfeer, zij het met te veel onnodige jumpscares. Ik vond de stille hand op de schouder of het onverwachte geluid van de typemachine of telefoon niet erg, omdat die zonder muziek of snel gemonteerde beelden teerden. De keren dat er een papegaai of zeemeeuw opduikt met luide geluidseffecten deed me ineenkrimpen omdat ik dacht dat we daar allang overheen waren in de filmindustrie.

Het moordmysterie wordt leuk opgezet en heeft een goede griezelsfeee. Er lijkt echter niets meer te zijn dan verhoor na verhoor. Er ontbraken verrassingen of concrete aanwijzingen waardoor je actief kon meedenken. Ik weet dat dit typisch is voor Poirot, maar dit maakte de uiteindelijke onthulling nogal ingewikkeld en vergezocht. Dit had ik bij eerdere Brannagh-projecten niet.

Desalniettemin is de cast geweldig. Tina Fey en Brannagh schitteren als altijd. Michelle Yeoh is een schat en de rest van de cast levert goed werk. Ik dacht de hele tijd dat ik naar Gillian Anderson keek. Het bleek Kelly Reilly te zijn. DAT was pas een verrassing.

Ik heb een zwak voor dit soort films, dus alstublieft, meneer Brannagh, blijf ze maken. Maar dan net iets beter. Dank je wel.

3,5*

De Mary Celeste is een legendarisch spookschip waarvan de bemanning op mysterieuze wijze verdween. Het is gemakkelijk om zo'n legende die tot de verbeelding spreekt als basis te nemen voor uw film. De solide basis is er namelijk al dus nu hoef je enkel maar een vaag genoeg verhaaltje rond de uitleg schrijven en je hebt een langspeelfilm.

Baanbrekend is deze film niet. Toen werd uitgelegd wat er eigenlijk aan de hand was rolden mijn ogen bijna uit hun oogkassen want we hebben dergelijke brol al talloze keren eerder gezien. Men probeert te hard mysterie te creëren waardoor men vergeet échte scares te construeren. Het begon allemaal nog wel wat degelijk maar naar het einde toe was ik mentaal volledig afgehaakt.

2*

4 jaar geleden zat ik hier doodsbang naar te kijken. Nu is het een chill film geworden. Nergens is het eng. De trailer ziet er enger uit. Het ziet er ook wat nep uit.

3*

Ik mag in principe geen drugs doen vanwege mijn medicatie. Gelukkig heb ik deze Hausu om een veilige doch ongelofelijke LSD-trip te beleven.

Ik wist op voorhand wel dat dit een enorm bizarre film ging zijn maar niets kon me voorbereiden hierop. Op een aantal momenten had ik echt geen idee waarnaar ik aan het kijken was. De effecten zijn komisch maar vakkundig gemaakt. Met enkele zeer inventieve stukken werd ik zowaar van mijn Mickey Mouse-sokken geblazen.

Zoals bij heel veel horrorkomedies heeft humor de bovenhand. Eng of spannend is het nooit maar er is genoeg bizarre gore om het goed te maken. Het plot is flinterdun en had ik toch meer van verwacht. Ook de personages hebben amper karakter en komen veel te karikaturaal over.

Hausu is een film die enorm origineel is maar me toch wat teleurgesteld heeft. Er mocht wat meer afwisseling zijn en na een tijdje heb je het ook wat gehad met deze schreeuwerige bedoening.

3,5*

Zachary Quinto en Jacob Elordi werken samen in dit misdaaddrama dat de hele tijd interessant is maar geen blijvende impact heeft.

Het uitgangspunt is nogal absurd: Quinto pikt een lifter op die een seriemoordenaar blijkt te zijn. Ze maken een onvoorspelbare reis samen maar blijkbaar vervoert Quinto de wereldberoemde Spanky the Chimp in zijn kofferbak. Dit had een bizarre maar donkere zwarte komedie kunnen opleveren, maar in plaats daarvan is het te ingetogen en serieus.

Geweldige prestaties in een middelmatige film. Toch heb ik me niet verveeld en Quinto heeft genoeg charisma om de film te dragen.

3,5*

Heart and Souls heeft...veel hart en ziel.

Het is heel gemakkelijk om dit te bestempelen als een sentimentele poging om je hart te raken en dat is het ook. Maar uiteindelijk is het veel meer dan dat. De gehele cast zorgt ervoor dat elk personage tot zijn recht komt en maakt het moeilijk om afscheid van te nemen wanneer alles voorbij is. Alfre Woodard, Elisabeth Shue, Tom Sizemore en Charles Grodin dragen de film. Het personage van Robert Downey Jr. is beduidend minder interessant, maar zijn charisma maakt veel goed.

Een nadeel is dat de speelduur veel te kort is. Veel plotpunten worden er doorheen gejaagd en krijgen niet genoeg tijd om volledig uitgewerkt te worden. Als er meer tijd was genomen om echt in de menselijke aard, verlies en afsluiting te graven, had dit veel beter kunnen zijn.

Ik heb hier met veel plezier naar gekeken en kreeg zelfs tranen in mijn ogen tegen het einde.

De makkelijk gecharmeerde, sentimentele zwakkeling die ik ben...

3,5*

Me and her? We're the heat!

Ik had zo goed als geen verwachtingen bij deze film en de trailer had ik niet gezien. Het enige dat ik wist was dat Melissa McCarthy meespeelt en dat ik ze hilarisch vond in Bridesmaids. Hierdoor kwam ik totaal verrast de bioscoopzaal uit. Wat een leuke film is dit toch!

The Heat is qua verhaal een doorsnee actiekomedie. Totaal niks vernieuwends. Maar wat deze film zo goed maakt is de humor. De film vuurt een spervuur van grappen op je af en die zijn (bijna) allemaal goed gelukt. De hele film lag zowel ik als de hele zaal in een deuk. De terugkerende grappen zijn de leukste. Ik vreesde dat vooral Bullock zou afsteken t.o.v. McCarthy. Dit was gelukkig niet zo want de twee spelen de sterren van de hemel.

De film zelf lijkt qua verhaal erg veel op Hot Fuzz. De overwerkende agent (Pegg / Bullock) , de minder serieuze goedzak (Frost / McCarthy), het einde met de vele geweren?
Toch viel het niet zo goed op door de grote grapdichtheid.

4*

Deze vond ik niet zo goed. De humor was niet geslaagd, de personages vielen nog mee.

Matig: 2.5

Hier wil ik maar weinig woorden aan vuilmaken. Hell Hole zit vol met afleidend slechte CGI en een erg repetitief verhaaltje. De personages zijn stuk voor stuk vervelend waardoor enige sympathie bijna onmogelijk is. Er ligt ook een enorm lelijke filter op de lens dat zorgt voor een erg goedkope uitstraling.

Ik heb deze film gekozen aangezien ik Bruno Veljanovski in Eight Eyes (Film, 2023) geweldig vond dus benieuwd was naar de rest van zijn werk. Hij vervaagt echter totaal naar de achtergrond dus ik had daar ook niet veel aan.

Een advies: Skip!

1,5*

Een doodenge spookhuisfilm met voldoende scares en een interessant plot? Neen.

Een doenbare afleiding tijdens het bakken van een appeltaartje? Ja hoor!

Hell House LLC wordt vaak in lijstjes genoemd als een "hidden gem" maar ikzelf vond er bitter weinig aan. Het was vooral een goedkoop prulledingetje dat gebruik maakt van oude clichés, uitgerokken scènes en een opmerkelijk dom plot. Dit tweede deel, met de subtitel The Abaddon Hotel, is meer van hetzelfde maar dan nog erger.

Direct valt op hoe goedkoop alles oogt. De green screen, de filters, het acteerwerk,... Serieus. Er zit beter acteerwerk in de gemiddelde pornofilm. Debbie Does Demons, eerder gezien tijdens de challenge, had beter acteerwerk. Het was enorm afleidend en absoluut niet serieus te nemen. Gelukkig wordt het na een half uur wat beter wanneer men eindelijk het hotel binnengaan. Dan begint er ook een kleine vorm van suspense aanwezig te zijn. Het voelt old-school aan en wist me wel te boeien. Jammer genoeg gebeurt er zo veel en toch zo weinig. Er wordt amper iets concreet op tafel gelegd waardoor je voornamelijk naar schreeuwende mensen in een donkere kamer zit te staren.

Zoals ik al zei is dit goed genoeg om op de achtergrond op te zetten tijdens een Halloweenfeestje of bij het bakken. Meer niet dus kan je deze reeks best links laten liggen. De kleine Bad-Idea Bear in m'n hoofd beveelt echter dat ik de volgende twee films moet kijken.

2*

The Abaddon Hotel strikes again...

De Hell House LLC franchise is niet helemaal aan mij besteed. Aan de ene kant apprecieer ik ten volste wat ze bereikt hebben met hun lore en trouwe fanbase. Iedere film breidt de achtergrond verder uit en men komt steeds met een nieuwe wind. Het enige wat deze reeks weerhoudt om waarlijk uit de verf te komen is dat het allemaal niet eng is. Tuurlijk, het is atmosferisch en heeft wel een paar interessante momenten maar eng wordt het nooit. Meer nog: het komt nooit in de buurt van eng zijn. In dit derde deel trekken we opnieuw naar het beruchte hotel maar het is ondertussen welletjes geweest. Het is een herhaling van zetten, dit keer met een melig randje toegevoegd.

Slecht is het niet maar het zal nooit echt mijn ding zijn.

2,5*

Dezelfde gimmick in een andere setting.

Met The Carmichael Manor probeert de reeks een nieuwe kant uit te gaan. Ik was opgelucht om eens niet hetzelfde verlaten hotel te zien maar een modern spookhuis met een duister verleden. De lore wordt alweer vakkundig opgebouwd en er is voor een keer een mysterie te ontrafelen. We krijgen ook wat backstory over enkele zaken maar of deze écht nodig was valt te betwisten. Naar de tweede helft toe vervalt men alweer in hetzelfde stramien en ondertussen ben ik dat grondig beu.

Nog steeds en 2,5* want ik apprecieer wat men bereikt heeft.

Een queer slasherfilm klinkt als een geweldig idee, maar uiteindelijk kan Hellbent zijn potentieel als cultklassieker niet waarmaken. De film is opgenomen met een minimaal budget en dat is te zien. Ik kan het niet helpen, maar ik ben totaal niet overtuigd door de acteurs, de kills en het productiedesign.

2*

Ik wist eerlijk gezegd niet wat ik van Hellraiser moest verwachten, maar ik werd aangenaam verrast.

De film begint traag omdat hij eerst moet opbouwen. En pas na het eerste uur breekt de hel pas echt los. Alle vreemde wezens uit de hel komen een bezoekje brengen aan de Aarde. En dit zorgt voor aardig wat toffe scènes. Het personage Pinhead vond ik eigenlijk erg sjiek. Hij zag er erg onheilspellend uit.

De film is eigenlijk niet wat je zou verwachten als je "jaren '80-horror" hoort, want ik associeer dit meteen met een fout verhaal, slechte special effects en matige regie, maar Hellraiser bewijst het tegendeel. De film is op sommige momenten erg creatief en soms zelfs goor.

Een dikke 3*.