ad
  • 140.677 films
  • 6.737 series
  • 20.448 seizoenen
  • 460.820 acteurs
  • 284.168 gebruikers
  • 8.143.115 stemmen
Avatar
 
banner banner

Hausu (1977)

Komedie / Horror | 87 minuten
3,37 146 stemmen

Genre: Komedie / Horror

Speelduur: 87 minuten

Alternatieve titels: House / ハウス

Oorsprong: Japan

Geregisseerd door: Nobuhiko Ôbayashi

Met onder meer: Kimiko Ikegami, Kumiko Ohba en Yôko Minamida

IMDb beoordeling: 7,4 (23.000)

Oorspronkelijke taal: Japans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play

Over Hausu

"In the heart of a violet forest, an old house awaits young girls."

Oshare kijkt er naar uit om de zomervakantie met haar vader door te brengen, totdat blijkt dat het de bedoeling is dat de nieuwe vriendin van haar vader ook meegaat. In plaats hiervan besluit Oshare met een aantal vriendinnen naar het huis van haar oma te gaan op het platteland. Alleen weten ze niet dat haar oma eigenlijk niet meer leeft en het een spookhuis is.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van jipt

jipt

  • 3249 berichten
  • 2788 stemmen

Met open mond zitten kijken. Geniaal bizar filmpje. 4*


avatar van Ramon K

Ramon K

  • 13585 berichten
  • 0 stemmen

Eerste 15/20 minuten leek 't nog wat te worden; zelfbewuste film, fris, nepachtergrondjes, veel gedoe met technieken uit 't tijdperk van de stomme film.... Maar zodra de meisjes bij 't huis aankomen worden de ideeen en vooral de uitvoering van die ideeen steeds flauwer en knulliger; slechte special effects (regelmatig slechter dan begin jaren 60) en slechte humor (man die in een berg bananen verandert...), Verder weinig sfeer en totale afwezigheid van horror of spanning.

Teleurstellend.


avatar van Mochizuki Rokuro

Mochizuki Rokuro

  • 18892 berichten
  • 12450 stemmen

Hèhè, eindelijk een een andere liefhebber van 70-er Jaren genrecinema (niet per sé komende uit Japan) die hier niks mee kon. Langzaam aan raakte ik overtuigd dat het dan toch aan mij zou liggen. En elke keer als ik bij Boudisque kom shoppen herinnert FatMike mij aan deze film, om te laten zien dat ik er totaal geen kijk op heb. En dan herinner ik hem aan Trash Humpers die ik geweldig vond en hij helemaal niks.

Na het zien van twee andere films van Obayashi (waarvan één uit deze periode) had ik er toch wel vertrouwen in dat er misschien meer inzat dan ik destijds bij mijn teleurstellende kijkervaring zag. Maar als ik dit zo lees blijkt wel dat de wond nog niet geheeld is en ik Hausu nog wel 10 jaar links zal laten liggen. Alleen de herinnering aan de bananen is voor mij genoeg om te weten dat de tijd nog niet rijp is...

Het is november, dus als het goed is is de Shochiku Eclipse horror-box bijna een feit. Ik ga met toch écht eerst daar op storten.


avatar van Mac Hammer Fan

Mac Hammer Fan

  • 4403 berichten
  • 7312 stemmen

Ik moet eerlijk zeggen dat ook ik de mening van Mochizuki Rokuro, Ramon K en Halcyon volledig deel. Bij mijn eerste visie van die prent zo'n half haar geleden vond ik "Hausu" ronduit ontgoochelend. Maar ik moet wel toegeven dat Japanse films mij doorgaans niet liggen. (Er zijn wel een paar uitzonderingen). De zwakke plot, de cast, de vaak goedkoop ogende visuele effecten, de flauwe humor en bepaalde decors konden mij niet bekoren. De muziek was af en toe wel mooi en sommige beelden waren inderdaad niet onaardig geschoten. Maar dat kon de film voor mij niet redden. Soms verandert mijn mening als ik een film nog eens herbekijk, maar ik betwijfel of het hier zal het geval zijn. Heb niet één keer kunnen lachen en nooit een huivering gevoeld. Dus voor beide genres niet geslaagd. Dergelijke cinema lijkt niet aan mij besteed, al geef ik toe: er bestaan slechtere films, waar ik een grondige antipathie voor heb, en dàt was hier toch nog niet het geval.


avatar van CatN123

CatN123

  • 16 berichten
  • 8 stemmen

Dit is weer zon film waar men gelijk denk "Oh dit is wel erg typisch Japans" vanwege de rare momenten dat er gebeurd.

Maar de Japanners hebben wel ergens een goed gevoel voor humor. Verkracht worden door matrassen & Opgegeten door een piano dat is gewoon erg lachwekkend in beeld gebracht.

Het stoorde me alleen een beetje dat de meisje's pas op het einde helemaal wisten dat er iets mis was. (Alleen Fantasy was nog bewust van wat er gebeurde)

Maar de hoofdpersonage word zelfs uiteindelijk ook in de val gelokt.

Veder allemaal erg mooi, maar misschien niet echt horror te noemen.

4,0*


avatar van niethie

niethie

  • 7281 berichten
  • 5721 stemmen

''That's so weird'' zegt een van die meisjes als we immers al dik over de helft zijn. Ik ben blij dat ze dat zelf ook een beetje vonden. Want jemig nog aan toe wat is dit raaaar! Ik ben nu anderhalf jaar verder na mijn eerste kijkbeurt en kan me nog steeds niets bedenken waar ik dit mee zou kunnen vergelijken, zo compleet gestoord en eigenzinnig is het. Zelfs vandaag de dag, bijna 30 jaar later, is er niets dat ook maar een beetje in de buurt komt. Alleen Miike misschien, met een beetje fantasie? Alhoewel ik hem die geniale piano-scene niet 1,2,3 had zien maken. In de herziening eergister tijdens een brakke vhs-marathon bij Inland Rabbit thuis, kon ik er toch een stuk meer van genieten dan die keer dat ik hem in mijn eentje zag, waar ik geloof ik niet eens het eind gehaald had toen, want sommige stukken kwamen me al helemaal niet bekend meer voor en dit is toch geen filmpje wat je snel zou vergeten denk ik zo? Eerder had ik vooral constant het gevoel van ''hoe moet ik hier op reageren?'' is dit om te lachen, is dit mindfuck, is dit uit de hand gelopen surrealisme? Een kinderfilm, een volwassen horror/musical? Een mix van dat alles zou ik nu zeggen maar zelfs dat vat de film nog niet genoeg samen. Whaaa, leuk! (3,5*)


avatar van Lord Flashheart

Lord Flashheart

  • 6454 berichten
  • 2279 stemmen

Moderne Japanse films, uitgezonderd j-horror, liggen me vaak niet. Te koud, te afstandelijk, te vreemd. Oudere Japanse films hebben gek genoeg meer raakvlakken met westerse cinema. Zo ook Hausu, dat vol zit met Japanse weirdness, maar toch vooral aan Amerikaanse pulp uit die tijd doet denken. En dat bevalt me een stuk beter.

Het plot is typisch trash: niets bijzonders. Ôbayashi gebruikt echter de vreemdste camerastandpunten, effecten, montage en aankleding om zijn film op te leuken, wat wonderwel lukt. Vanaf de surrealistische bordkartonnen achtergronden in het begin, tot de duivelse kat aan het eind bleef het fascinerend. De soundtrack valt wat in herhaling, maar is niettemin aangenaam.

Helaas vergeet Ôbayashi 1 ding: een film moet ook vermaken. Dit lukt maar half. De kijker wordt zo gebombardeerd met allerlei idiote effecten dat een overkill op de loer ligt. Daardoor boet de film te snel in aan spanning en wordt het een kermisattractie. De humor is typisch Japans puberaal en moet je van houden.

Gestoord? Ja. Geniaal? Nee. 3***


avatar van VanRippestein

VanRippestein

  • 1171 berichten
  • 1029 stemmen

herzien, dit blijft een audio-visuele trip eersteklas. De absurditeiten stijgen (of dalen) naar een niveau dat je alleen maar kan denken: "euhhhh wat?!" Inleven zit er niet in, maar dat is bij een film als deze ook aan ondergeschikt belang. kijken, en laat je compleet versteld staan van de overdaad aan misplaatste SFX en de complete over-the-top-heid van eigenlijk alles in de film

Gaan met die BANAAN.


avatar van Lefgozer

Lefgozer

  • 3491 berichten
  • 2256 stemmen

De weirdness in de film kabbelt op een aangenaam tempo door, maar ik zie er niet het pareltje in wat iedereen hier blijkbaar zowat in ziet. De weirdness heeft op zich wel iets, maar na een tijdje begint het te vervelen en had ik zoiets van "jaja, nu weten we het wel". Ik heb welgeteld één keer moeten lachen (toen je zag dat de kat gewoon in de schoot werd geworpen van de tante) en geen enkel moment moeten huiveren.


avatar van Spetie

Spetie

  • 38582 berichten
  • 4906 stemmen

Aan gekheid geen gebrek in deze film. Wel een gebrek aan spanning trouwens, maar dat hoeft op zich niet zo’n probleem te zijn, zolang het op komisch gebied maar goed zit. Dat is echter slechts gedeeltelijk in orde.

Ik vond het niveau nogal wisselend. Het begint allemaal leuk en afwisselend, waarbij ook gebruik wordt gemaakt van opvallende felle kleuren. De effecten, die er vaak nogal nep uitzien geven het geheel wel iets grappigs mee. Naarmate Hausu vordert, wordt het allemaal steeds flauwer en meliger. Tussendoor zitten soms nog wel wat leuke momenten, vooral als die kat erbij betrokken is, maar op een gegeven moment lijkt het allemaal wat in herhaling te vallen.

Gelukkig duurt het allemaal niet te lang, waardoor de echte ergernis uitblijft. De eindcredits zijn trouwens wel mooi. Ik had gehoopt dat dit wat leuker zou zijn, maar het goede niveau wordt helaas niet de gehele speelduur volgehouden.

2,5*



avatar van John Milton

John Milton

  • 15545 berichten
  • 8126 stemmen

Het mag dan niet die megafoute killerpussy film zijn die je ons aanraadde, maar ik heb deze toch maar mooi gechecked!

En ik moet zeggen: ik heb me vermaakt! Wat een fascinerende waanzin! Vond Criterion essay ook leuk om te lezen.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 85480 berichten
  • 10012 stemmen

Leuk leuk leuk.

Na 20 minuten vond ik het allemaal wat matig eigenlijk. Wel grappig hoor, die kleurtjes en de dik aangezette meligheid. Ook wel tof in beeld gebracht, met veel visuele trucjes en eigenaardigheidjes ... maar ik miste wat deze film zo befaamd maakte: de absurditeiten.

Eens aangekomen in het huis gaat de handrem er dan eindelijk af en kotst Obayashi een ongekende hoop weirdness uit over de film. Ik mag het wel. Technisch zeker niet perfect, maar dat maakt niet uit als de ideeëndichtheid zo hoog ligt. Het houdt ook echt niet op, het blijft steeds gekker worden, tot een te prijzen hoogtepunt bereikt wordt.

Ik heb zeer geamuseerd zitten kijken, meermaals gelachen ook. Het eindeloos weerkerende riedeltje aangevuld door de knullige kattenmontage is zijn tijd minstens 30 jaar vooruit. Pure YouTube kolder avant-la-lettre. Ook de beddenaanval vanonder gefilmd een hoogtepunt, net als de hypermontage naar het einde toe. Denk wel dat Tsukamoto deze film ooit gezien heeft.

Wat trage aanloop dus, maar eens het los gaat is het absoluut genieten. Meer van dit graag, minder belegen klassiekers.

3.5*


avatar van John Milton

John Milton

  • 15545 berichten
  • 8126 stemmen

Onderhond schreef:

Leuk leuk leuk.

Holy mothercrap.

Heb IK dít eerder gezien dan JIJ!?!

That's it! Voortaan ben ik de baas over de weird Asian Shit!


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 85480 berichten
  • 10012 stemmen

John Milton schreef:

That's it! Voortaan ben ik de baas over de weird Asian Shit!

Komt uit '77, jij was altijd al de baas in het bejaardentehuis


avatar van John Milton

John Milton

  • 15545 berichten
  • 8126 stemmen

Onderhond schreef:

(quote)

Komt uit '77, jij was altijd al de baas in het bejaardentehuis

Lol. Dat is waar inderdaad.


avatar van Leland Palmer

Leland Palmer

  • 23357 berichten
  • 4198 stemmen

Eigenlijk best wel heerlijk foute ongein deze 'Hausu'. Toegegeven, het begint allemaal beter dan dat het eindigd, maar ik heb me toch de gehele speelduur best vermaakt. Die verschrikkelijke filtertjes, de muziek, de achtergrondjes, de fout geschreven ongein. Leuk. Op een gegeven moment verzandt het soms wat in té niet grappige scenes en valt één en ander wat in herhaling, maar ik heb bij vlagen toch verbaasd zitten kijken naar alle leuke vondsten die deze prent te bieden heeft. Jep, geinig voor een keer.


avatar van EW101

EW101

  • 1256 berichten
  • 2242 stemmen

Een van de weinige films die ik tweemaal op dvd gekocht heb. De film is ook na enkele keren her te bekijken, flink gegroeid in waardering bij mij.

Na de eerste keer kijken, paar jaar geleden, vond ik de film verschrikkelijk en op enkele scènes nogal doordraven tot het vervelende toe. (de pianoscène..)

De dvd werd snel verkocht en na een paar maanden wou ik hem ineens herbekijken. (Ik had de film niet een goede kans gegeven naar mijn mening) . Dus, ik had de Masters of Cinema-dvd opnieuw gekocht.

Ik moet 'm misschien nog eens zien voor een echte recensie.


avatar van PEN15

PEN15

  • 1281 berichten
  • 637 stemmen

Mijn kijkpoging om de kunst in dit volgens velen ondergewaardeerd pareltje te ontdekken heeft lege handen opgeleverd. Het lijkt vooral hoog te scoren om zijn quasi-komische absurditeit en niet om een sterk verhaal of een huiveringwekkende sfeer. Op zich heb ik de ingeplakte achtergronden, de uitgeknipte afbeeldingen, groen oplichtende ogen of de wilde evil dead-II-achtige opnames niet vervelend gevonden , maar die takkemuziek kan ik niet onbesproken laten. De ganse tijd maar datzelfde notenkraker muziekdoosriedeltje en een ander tot in den treure herhaald seventies deuntje. Het zal vast met opzet gedaan zijn zodat die lusjes van een paar seconden in je hoofd gaan rondspoken, maar het had weinig gescheeld of ik had de hele film stopgezet. Aangezien ik uiteindelijk niet vind dat ik een kunstwerk zou zijn misgelopen had ik dat kunnen doen. Ik hoor hier en daar dat dit een cultfilm is die zijn opgelopen reputatieschade aan het inhalen is, spijtig genoeg zie ik geen aanknopingspunten daarin mee te gaan.


avatar van Biosguru

Biosguru

  • 1557 berichten
  • 5096 stemmen

Ik kwam deze korte film tegen over Hausu. Het is wel een interessante bespiegeling: Trick or Truth on Vimeo


avatar van joolstein

joolstein

  • 6360 berichten
  • 5910 stemmen

“Old cats can open doors but only ghost cats can close them again”

Regisseur Nobuhiko Ôbayashi was voordat hij deze film maakte alleen bekent van TV-commercials en die invloed is zeker te zien in de film. Daarnaast schijnt de film zonder storyboard te zijn gemaakt en heeft de regisseur zijn 10-jarige dochter Chigumi veelvuldig geraadpleegd over het scenario. Het resultaat? Een psychedelisch spookverhaal? Een verhaaltje voor het slapen gaan met een diepere betekenis? Een real-time aflevering van Scooby-Doo gefilmd door Mario Bava? Geen van alle of alle te samen omvatten ongeveer deze vreemde film. Juist deze film is een vreemd enigma: soms virtuoos dan weer opzettelijk afschuwelijk en met een overvloed aan goedkope special effects. Startend als een suikerzoet tienerdrama rond het meisje Gorgeous. In die eerste scenes zien we ook direct dat Ôbayashi heftig experimenteer met technieken, stijlen en andere filmtrucjes. Gorgeous heeft natuurlijk vriendinnen die namen als Fantasy, Melody, Sweet, Mac, Prof en Kung-fu dragen. Naar de eigenschappen waar de meisje goed in zijn. Deze zeven dames reizen samen met de trein naar Gorgeous tantes huis. Alwaar ze oog in oog komen te staan met een boosaardige geest, een demonische kat, een bloeddorstige piano en andere duivelse huisraad. Dat alles gefilmd op een vrolijke lichtvoetige manier maar tevens met een diepere onderliggende boodschap. Echter hoe leg je dit soort vreemde films uit? Er zijn zelfs anno 2017 (40 jaar verder) nog niet echte referentie-kaders die je een goed beeld kan geven. Al zijn er zeker regisseurs die in de loop der jaren uit deze film inspiratie hebben weten te halen.


avatar van Collins

Collins

  • 4532 berichten
  • 2766 stemmen

Psychedelisch horrorsprookje met een vrolijke uitstraling waarin de spanning ontbreekt en de humor afwisselend hilarisch, onbegrijpelijk en niet leuk is. Gefilmd tegen achtergronden van bijzonder schone en kleurrijke decors en met gebruikmaking van opwekkende cartooneske effecten. Visueel genieten. Dat zeker. Heb het met verbazing aanschouwd. Dat ook. Een vreemde ervaring was het.

Die gebiologeerde begeestering kwam desondanks op den duur onder druk te staan. Op den duur werden effecten, musicalachtige scènes en de vele kleuren te veel. 'k Werd er wat nerveus van en de verbazing en verwondering werden al kijkende minder prominente factoren in de beleving. Er ontwikkelde zich een zoektocht naar het verhaal, dat (hoewel aanwezig) tevens erg ondergesneeuwd raakt onder alle audiovisuele pracht en praal.

Het verhaal slaagt er maar niet in om door de dominante omlijsting heen te breken. De omranding leidt af van de andere zaken. En hoe mooi en wonderbaarlijk dat kijkspel ook is, er is een knagend gevoel dat roept om verhaal, om karaktervorming en van die dingen. Een vergeefse roep.

Grappige personages trouwens. Vrolijk en enthousiast. Grappige namen ook. Zeker. En dat is het dan ook wel. Veel meer inhoud krijgen de personages niet. Ook zij verdwijnen in de grandeur van kleur, geluid en effecten.

Merkwaardig was het. De film enerveert enorm op het visuele vlak, maar roept weinig andere spanning op. Ik was absoluut geïntrigeerd, maar het beroerde me in psychologische zin eigenlijk amper.


avatar van alexspyforever

alexspyforever

  • 19237 berichten
  • 2159 stemmen

Eigenlijk vooral wat Collins zegt. Ook ik was vooral op zoek naar een verhaal dat enigszins steek hield in dit bizarre en vooral ludieke visueel schouwspel. Wel leuke karakters die meisjes met schattige bijnamen die hun persoonlijkheid of passies belichaamden. Helaas leek een horrorverhaal niet echt bij hun te passen. Misschien was actie-comedy beter geweest Cutie Honey stijl. Als horrorfilm helaas te flauw, te cartoonesk en te kinderachtig.


avatar van wibro

wibro

  • 11556 berichten
  • 4066 stemmen

Mij prima geamuseerd met dit kolderieke filmpje met best wel leuke Japanse dames en aan het einde een zeer mooie erotische onderwater scène. Volgens mij is dit filmpje zijn tijd toch wel enigszins vooruit. Als ik niet geweten had dat Hausu uit de zeventig kwam dan had ik 'm minimaal wel in de jaren negentig geschat, zeker wat betreft de mooie special effects.

Heeft me trouwens nogal wat moeite gekost dit filmpje van het internet te plukken, maar... die moeite is gelukkig niet voor niets geweest.

4.0*


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 2797 berichten
  • 3579 stemmen

Behoorlijk geschift filmpje over lieflijke Japanse schoolmeisjes die in een zuurstokkleurige nachtmerrie belanden. Ik heb met een grote glimlach gekeken naar wat er allemaal op het scherm gebeurde, maar vond het begin (tot de ontmoeting met de meloenman) misschien nog wel leuker dan het "horror"gedeelte, deed me soms denken aan zo'n blije Japanse game van vroeger. De echt memorabele scenes zitten wel in het tweede deel. Soundtrack is trouwens ook perfect, van de pianoriedels en een met veel gevoel gezongen Japanse ballad, tot de funky distortions.


avatar van pjmj

pjmj

  • 176 berichten
  • 197 stemmen

Van deze film moet je echt houden om hem te kunnen waarderen. Ik had hem uit nieuwsgierigheid gekocht, maar wat een ontgoocheling vond ik dit. Voor mij te veel lawaai en gespring van de hak op de tak. Erg rommelige en onsamenhangende beeldmontage. Ik moest na het uitzitten van de film gewoon tot rust komen. Dodelijk vermoeiend werkje.


avatar van leatherhead

leatherhead

  • 3396 berichten
  • 1746 stemmen

Begin is een tikkeltje vervelend, maar eens in het huis beland gaat de film eindelijk uit de startblokken en is het tot en met het einde volop genieten van de stortvloed aan überkitscherige weirdness die je op je afgevuurd krijgt. Laatste halfuur is gewoon een aaneenschakeling van hoogtepunten, heerlijk! 4*.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 4260 berichten
  • 3047 stemmen

Oh god.

Wat een vreselijk film. Wat een belachelijk vreselijke film is dit. Ja, de film is letterlijk overladen met diverse stijltjes, maar daarmee kom je er nog niet bij mij. Vooral niet als de stijltjes eigenlijk maar weinig voorstellen, zoals dus bij deze film.

Want wat is dit toch een puinhoop geworden. 1 van de weinige Aziatische films die me ook daadwerkelijk nog wel leuk leek om te bekijken. Ik ben behoorlijk op mijn bek gegaan hier. Ik vond het werkelijk vreselijk. Alles aan deze film is vreselijk.

Wel apart, dat wel. Maar de stijltjes zijn werkelijk kotslelijk. De kleurrijke achtergrond zijn gewoon toegevoegd met 1 of ander gratis programma, de actrices zijn vreselijk, het camerawerk is echt spuuglelijk en de details verbleken in de brakke regie.

Wat een hysterische film ook weer. Om hoofdpijn van te krijgen. Alleen maar geschreeuw. Bij geen enkele scene wordt het maar een beetje rustig. Al dat rotlawaai was ook nergens voor nodig. Alles is chaotisch, alles is een lelijke bende. Het slaat volkomen nergens op.

In de chaos wordt een hoop kleurenkots op de kijker afgevuurd. De ene na andere domme scene komt dan vervolgens met zeer lelijke effecten en belachelijk lelijk camerawerk. Geen enkel knap shot. Alleen maar chaos en rommel.

De montage is zo'n chaos dat alles niet meer te volgen is. Vooral in de slotfase als het over-the-top gaat kan ik niet uitmaken waarom ze nu precies verslagen is. Wat dus niet blijkt want ze komt terug en wat voor een reden dan ook. Die antwoorden zal ik nooit krijgen omdat de chaos te hoog lag.

En die soundtrack. God, speaking about over-using. Die ging werkelijk nooit uit. Constant lelijk pianogejengel en een sterk, melig aangezette onzinmelodie. Het werkt totaal niet. Ik krijg er alleen maar een gevoel van dat de regisseur totaal niet wist wat hij moest doen.

Ik snap best dat je iets geks wil doen met je debuut. Je kan het een beetje visueel aantrekkelijk maken. Je kan het vooral een visueel festijn maken, je kan ook gewoon zo veel truckjes en dingetjes erin smijten dat het niet meer te volgen valt en dan zit je tegen 87 minuten ellendig lelijke beelden aan te kijken.

Dit was dus echt niet mijn ding. Amateuristisch gelul. Dom acteerwerk. Welgeteld 1 moment dat echt leuk was. Want de piano die iemand opeet was nog wel te doen. Voor de rest is dit een vermoeiende bende. Leuk als je er wel van kan genieten. Ik vind het echt een vreselijke poging tot aandacht in de filmwereld. Geen 0,5 vanwege de piano en de schattige kat.