Hausu (1977)

Geloof het of niet, maar deze obscure Japanse horror gaat waarschijnlijk een release krijgen via Criterion. Via hun nieuwsbrief valt te lezen dat hij een ronde langs filmtheaters maakt in de VS en ze verkopen een t-shirt van deze film! De opgeknapte release is van Janus, dat weer samenwerkt met Criterion!

House - janusfilms.com

De omschrijving maakt het wel heel interessant.

"Scooby Do as directed by Dario Argento"

Trailer

WOW!

Haha geniale trailer! Laat die dvd maar komen!

Ziet er enorm weird uit!

Als je die trailer al weird vindt, bekijk dan ook enkele losse scenes die op Youtube staan! Echt te bizar voor woorden!

Masters of Cinema is er als de kippen bij. Hausu komt ook bij hun op DVD!

Mijn god wat een trailer. Volgens mij is deze MoC release iets om in mijn agenda te zetten.

Ok, aangezien de MoC nog op zich laat wachten heb ik de film alvast via een andere weg gekeken.

Een van de grappigste films die ik ooit gezien heb. Het verhaal gaat nergens over: een groep meiskes gaan op bezoek bij iemand tante in een groot oud huis. In dat huis klopt er iets niet.

Dat was het.

De films is een opeenstapeling van visuele grappen, gare ballads, spanningloze horror, blauwe lucht en een witte kat. Hausu is het beste vergelijken met tiktak meets evil dead. Kennelijk had de regisseur genoeg van al die logica in films (en terecht). Zijn film lijkt dan ook een aanval te zijn voor alles wat logisch is. Alles, maar dan ook alles in deze film klopt ergens niet: het acteerwerk is sterk wegens gebrek aan realisme, het plot is eigenlijk niet echt te beschrijven, er worden bluescreens gebruikt alsof iemand leven er vanaf hangt. De cinematografie is daarintegen weer erg goed wat dus ook weer een vreemde zaak is. Dus ja.. uh, ik raad eigenlijk gewoon iedereen aan om de film te gaan kijken. Deze film komt in mijn top10. Effe bijkomen zeg.

ONdanks ik het zelf niet gedaan heb is deze film waarschijnlijk nog veel beter met een jointje en/of krat pils erbij, en watermeloen uiteraard.

Same here. Het is trouwens nog niet eens duidelijk toch? Of de film überhaupt gereleased wordt... Hij staat wel in de wachtrij, dat had ik begrepen.

Ik kan me goed vinden in de recensie van VanRippestein. Er zitten een aantal zeldzaam onlogische situaties in de film. Soms gebeurd er heel snel iets en weet je niet precies wat er eigenlijk gebeurd of waarom. Maar dat went omdat dat achteraf blijkt. Soms blijkt dat ook niet, maar je bekijkt het sowieso allemaal met een glimlach op je gezicht .

Zoals veel Japanse horror films en folklore verhalen draait het allemaal om de geest van een vrouw die ongelukkig ten einde is gekomen. Ondanks het genre is de film verre van eng, "naargeestig" komt dichter in de buurt. Dit heeft van alles te maken met de vele effecten, waar je werkelijk mee dood gegooid wordt. Een doorsnee kijker zal de effecten, ook al stammen ze uit '77, misschien slecht en/of wazig vinden. Ik vond ze leuk en experimenteel. Verder doet de film heel luchtig aan, zakt nooit in en is de speelduur precies goed.

4*

Ben benieuwd hoe het met de rest van Obayashi's oeuvre zit.

edit: Verwarring aan mijn kant, over de Criterion release zijn onduidelijkheden. De MoC release staat voor 25 januari. Nice!

Volgens mij mogen komedie en animatie ook wel genoemd worden als genreduiding, afgaand op de trailer en andere fragmenten op YouTube.

animatie? hmmmm, volgens mij heb je een andere film voor je, kijkend naar je link....

Ik heb de link laten verwijderen, raar, want ik check ze altijd voor ik ze plaats. Wat ik bedoelde met animatie kan je zien via deze link. Ik bedoelde dan ook niet dat de hele film animatie zou zijn, maar zoals die pianotoetsen en die kattenogen oplichten bijvoorbeeld.

hehehe owkee, ja lekkere scene is dat zeg, maar echt een animatiefilm is het niet hoor. Meer een film met enorm brakke special effects, waaronder dit soort gein. Er zitten niet al teveel stukjes met animatie in. Komedie daarentegen....

Ik moest al wel lachen af en toe, maar ben verder best benieuwd naar deze titel, komt op de lijst...

Ghe maf filmpje.

Soundtrack is goed fout, vooral het te pas en te onpas terugkerende kinder-pianodeuntje. Oubollige en dus leuke beeldeffectjes met felle kleuren, hangt een beetje tussen de animaties van Monty Python's Flying Circus en de trucjes van Evil Dead II in (hoewel het natuurlijk aan beide niet kan tippen ).

Vooral de tante en de piano zijn geinig.

Ziet er lekker bizar uit, echt iets voor mij! Dvd besteld, mijn mening volgt

Niet het onondekte cultpareltje die de releases bij MOC en straks ook Criterion rechtvaardigen, Mochizuki?

Wat een puinhoop en dus een enorme tegenvaller.

In de jaren 60 begon in Japan zowel de (harde) exploitation als de (links) radicale cinema. In de jaren 70 werd dat flink uitgebouwd. Van een debuterend regisseur aan het einde van deze periode had ik dan toch wel verwachtingen. Zeker omdat de film toch ook wel een reputatie heeft (niet zozeer in de exploitation of radicale indiesfeer - maar hoopte toch wel iets bijzonders of inventiefs - omdat bepaalde paden al gebaand waren). Helaas niks van waargemaakt: Effecten op Pippi Langkous niveau, een hoop dom geschreeuw, maar vooral lelijk en niet leuk. Paar sterretjes voor een paar leuke kleureffecten (met name met de piano).

Mijn TV (of mijn afstandsbediening of ikzelf) had enorm veel moeite met het instellen van de juiste (en originele) beeldverhouding van 1:1.55 (volgens de begeleidende inlay bij de DVD met smalle zwarte balken aan de zijkant - maar dat leidde onherroepelijk tot beeldverlies aan boven en onderzijde...)

Nee, ik ken wel wat betere Japanse onafhankelijken die meer op een DVD release wachten, maar ja deze is qua naam ook wel te rechtvaardigen.

Jawel hoor

Wetende dat deze regisseur begon als reclamemaker en dat zowel Criterion en MoC dit omschreven als "Scooby-Doo meets Argento" had ik denk ik totaal andere verwachtingen. En zie, mijn verwachtingen zijn uitgekomen.

Hausu is een doordenderende, ultradrukke, kleurrijke en (inderdaad) schreeuwerige cultklassieker die terecht op DVD is verschenen.

Visueel is het prachtig, met originele camerastandpunten. Je kan zien dat de regisseur een oog voor detail heeft.

Dat het verhaal misschien romellig kan overkomen is logisch, want welk script door een 13-jarige is dat niet? Dat dit dan ook de oorzaak is van het speelse karakter van deze film, maakt de rommeligheid ongedaan en zeer genietbaar.

Is er dan niets waar ik kanttekeningen bij heb? Ja! De muziek lijkt onstopbaar en gaat maar door. Het thema wordt tot in den treure herhaalt, dat je (bijna) het piano-deuntje niet meer wilt horen.

Alles bij elkaar een bizarre, maar geniale Japanse cultfilm, die de hoge stemmen zeker verdient! Vandaar dat de stem van Mochizuki Rokuro me nogal verbaast!

4,5*

Ik zal m nog wat afwaarderen dan. Ik heb genoeg goede cult in mijn leven gezien. Zeker ook van japanse bodem. Dit was écht slappe hap, jouw stem is dan eerder verbazingwekkend. Het doet pijn aan je ogen (originele camerastandpunten??). Juist met de release op DVD zou deze 'klassieker' door de mand gaan vallen, omdat het zijn naam niet waar maakt.

Nog wat afwaarderen? Alleen maar omdat je het gemiddelde naar beneden wilt halen? Of zie ik dat verkeerd?

Jammer dat je hem een halve punt in mindering geeft. Ik heb anderhalf uur genoten, maar dat komt misschien omdat ik zowiezo al een liefhebber ben van Alexander Rou, die met zijn Russische sprookjesfilms al een ADHD ervaring weet te creëeren.

Normaal gesproken zou ik iemand aanraden om hem toch nog een keer de kans te geven, maar ik ben bang dat het dan eindigt op een halve ster!

Ik word heel erg boos van de film Ik neem m z'n niemendallerigheid kwalijk. a dat klinkt stom wellicht, maar neem nu Dai-Nipponjin die ik onlangs zag. Toch ook nauwelijks serieus, maar de ondertoon bevalt me daar - eigenlij ontlsuiterend en louterend. En leuk!!! Ik ben wellicht een (te) serieuze en sentimentele familieman. En dit soort hoofdpijn sprookjes zijn aan mij niet besteed, het graaft niet diep genoeg (ja ook Gojira en Zatoichi graven dieper)

In mijn antwoorden op de PM's die ik nu mag ontvangen schreef ik al: "Ik vind jullie waardering ABSURD! Vond het een heel vervelende schreeuwerige hoofdpijn film. NIET leuk, NIET memorabel en LELIJK!!!!!"

En de teleurstelling is dus diep en dat moest maar worden onderschreven met een statement. Samen met Rampo Noir heeft deze film nu de twijfelachtige eer om de meest onbegrepen film van mijn collectie te zijn (nee, ik doe 'm niet weg!). Ooit eens herzien, want wie weet komt het licht als ik boven de 40 ben.

Hoe was het trouwens met de beeldverhoudingen bij jullie?

Geen problemen gehad! Het waren dan wel kleine balken aan de zijkanten, maar ze zaten er toch echt!

En niks van de boven en onderkant af. Ik had het meeste beeld bij 4:3, maar dan klopten de verhoudingen niet. Ik heb de film uiteindelijk bekeken op 14:9 formaat. Dan leken de verhoudingen goed, maar had ik iets beeldverlies boven en onder.

Hausu is een heel vervelend, schreeuwerig, hoofdpijn cultfilmpje van Japanse makelij.

En aangezien ik steeds verder dreig te zakken in cult, pulp, wansmaak, mooie en minder mooie ellende.....hoe je het ook wil noemen, dit was wel naar mijn smaak.

Ik heb voor het slapen gaan wel een strip paracetomol moeten slikken, mededoor een strontverkouden Stephan73 die voor extra geluidseffecten zorgde met zijn, om de havenklap, genies en geproest! Na de film zag ie er beroerder uit dan ervoor en ik hoop

dat ie vannacht flink slecht heeft geslapen!

Hausu......

Naarmate de film vordert wordt ie steeds drukker en gekker.

Voor mij persoonlijk begint ie als een 4 sterrenfilm en

heeft dan meerder pieken een 4,5 sterfilm te zijn.

Tijdens de eindcredits dacht ik aan een kleine 4,5 ster, maar geef de film toch een dikke 4 sterren met mogelijkheid aanwezig voor een opwaardering. In de film gebeurt er op sommige momenten zoveel, dat ik het gevoel heb bij een herziening nog meer te ontdekken.

Ook ik was verbaasd door de extreem lage score die Mochizuki Rokuro Hausu gaf en nu heeft ie 'm zelfs nog een halve ster afgewaardeerd. Wauw!

Zijn reactie op Stephan73 is vanuit Rokuro's oogpunt redelijk te begrijpen, maar S73 is door zijn tapesverzameling weer meer de culthoek in getrokken. Deze keer niet op tape, maar aangezien hij Eureka! Master Of Cinema verzamelt, was dit culttiteltje op dvd een prioriteitsaankoop. Ik hoop voor S73 dat Pippi Langkous ook op

MOC uitkomt!

En tja, is dit cultpareltje te rechtvaardigen door releases bij MOC en straks bij Criterion?

Criterion heeft al eerder een cultpareltje uitgebracht: Equinox.

Ik heb de film in bezit, maar nog niet gezien en lijkt me prachtig. Volgens mij waren er toen een hoop filmliefhebbers die zich afvroegen waar Criterion mee bezig was.

Maar dat werd volgens mij ook gedaan toen Criterion kwam met de

waardeloze blockbuster Armageddon.

Cult is Hausu in ieder geval wel en valt op tussen hetgeen MOC eerder uitbracht. Het maakt mij verder ook niet uit.

Als de film op een totaal ander label was uitgekomen zou ik 'm ook kopen. Dat het nu een extra mooie uitgave is geworden is gewoon meegenomen! Heb 'm nu gezien en wacht misschien nog wel effe

op de versie van Criterion. Kan ik kiezen en er zijn nog genoeg titels die ik nog wil hebben!

4 Dikke sterren voor een film die Synapse of Discotek al

lang hadden moeten uitbrengen!

Het klinkt als mijn 'verlichte' Avatar ervaring!

En over Discotek cult gesproken: Bohachi Bushido is onderweg

Bohachi Bushido ga je zeker beter vinden dan die vervelende hoofdpijnfilm.

Ik ben er zelf over na aan het denken.

Sinds gisteravond is ie bij mij al een halve ster gezakt...

misschien moet ie bij mij ook meer zakken, want er is zeker betere

cult afkomstig uit Japan. En het is niet goed om ons stemgedrag te laten beïnvloeden door het feit dat de titel uit is op MOC.

En al helemaal niet door de nieuwste groupie die de film heeft

aangetrokken: de overfanatieke Stephan73.

Zijn geloofwaardigheid aangaande klassiekers is ie wel kwijt!

ja, er zijn meer grouppies hier. FatMike: ben jij nog bekend met meer van dit soort lijpe films?