You Only Live Twice (1967)

Ik vind het jammer dat er niet meer uit het boek van Flemming is gebruikt, het kasteel met dodelijke plantentuin had fantastisch geweest (kunnen ze daar Daniel Graig niet ingooien?) en de special effects met name die van de ruimtevaart, doen erg gedateerd aan.

Connery heeft er duidelijk niet veel zin meer in, maar is toch ondanks dat nog altijd heel erg goed.

De film is ontzettend mooi geschoten, oranje horizons etc, misschien wel het mooiste van allemaal.

De titelsong vind ik dan wel weer vrij saai, maar de rest van de score van Barry is erg goed, maar die van OHMSS is de allerbeste, toch?!

Het is in ieder geval de spectaculairste Bondfilm van Connery en verveelt geen moment.

4 sterren!

Zeer vermakelijke Bond-film, en het mag wel even herhaald worden, het script is van de hand van (ja...de) Roald Dahl. Er zit veel vaart in het script, met veel leuke one-liners en gebeurtenissen, maar wellicht had hij ook een smak geld gekregen van de Japanse autoriteiten om Japanse tradities 'zo maar' in de film te verwerken, twee grootste voorbeelden toch wel de bruiloft en het sumo-worstelen. Ik was al lang blij dat we niet teleurgesteld werden als in Dr. No met een vuurspuwende Godzilla...

Een paar struikelpunten...hier en daar afzichtelijke special effects [daar hadden ze ook wel wat meer geld in kunnen stoppen of weg kunnen laten, zoals de foeilelijke vulkaanuitbarsting] en Karin Dor, een Bond girl die echt lelijk was. Vreemd genoeg was ik wel van haar schoonheid onder de indruk in Hitchcocks Topaz, waar ze straalde (wellicht ook dat zwart haar haar beter staat dan dit rode haar met donkere wenkbrauwen). Ongetwijfeld dacht Connery na deze film dat een toupet hem toch niet verkeerd zou staan...

Ach, de actie zat lekker in elkaar, moderne (haha) ninja's, mooie auto's en vliegtuigjes, geweldige grootse sets, en twee sexy Japanse Bond girls. En het titelnummer door Nancy Sinatra natuurlijk, prachtig.

Prima vermaak, 3.5*.

Wederom een prima Bond met Connery. Niet de beste uit de serie, maar vermakelijk en onderhoudend genoeg, met de originele 007. Goed.

You only live twice, een film die bij mij een dubbel gevoel achterlaat. Enerzijds oogt de film heel mooi, Japan is weer eens iets anders dan de vorige Bondfilms en vooral Blofeld is door Pleasance zeer goed neergezet. Toch enige opmerkingen wat deze film betreft.

We spreken met YOLT in een periode dat Connery er al totaal geen zin in had. Terence Young, die de regie van enkele vorige Bondfilms voor zich nam was er ook niet bij en scriptschrijver Maibaum had andere verplichtingen en de producers lagen in ruzie. De inmenging van Fleming was ook zo goed als niks. Bij de eerste films leefde hij nog en bij Thunderball schreef hij zelf mee aan het script. Maar tijdens deze film was de man helaas al gestorven. Alles lag dus in de handen van Broccoli en Saltzman die een nieuwe regisseur en scriptschrijver zochten en met een ontevreden Connery zaten. Dat merk je ook aan de film. Het verhaal heeft maar enkele gelijkenissen met het boek, de rest komt voor groot deel van scriptschrijver Roald Dahl, toen nog een opkomende schrijver. Dahl kreeg echter de opdracht om te werken volgens een bepaalde formule met gadgets, 3 bondgirls en aan Bond zelf mocht hij niet te veel veranderen. Moeilijk om tussen al dat kluwen nog een verhaal te schrijven, waarin per se alle zaken moeten passen. Waar dat bij de vorige films nog werd gedaan door Fleming zelf aan de zijde, was Bond hier nog meer een formule geworden.

Het acteerwerk is dan ook niet erg goed. Connery heeft er geen zin in en dat merk je op het scherm. Gelukkig (of net ongelukkig) heeft hij weinig tijd om dat te laten blijken, omdat de actie in een vaart verloopt en ook de aandacht wordt getrokken naar het decor en de special effects. Die zijn trouwens wel de moeite, zeker voor die tijd. Er werd dan ook serieus wat budget aan besteed. Het decor kreeg evenveel geld als de totale film Dr. No gekost had: 1 miljoen dollar.

Wat de andere personages betreft: de bondgirls zijn meer dan anders decor. Ook de vijanden zijn niet echt indrukwekkend. Enkel Blofeld valt vrij goed mee, al had men er meer mee kunnen doen. Nog positief is zoals ik al zei de vaart in deze film. Men heeft geleerd uit de trage onderwaterscènes van Thunderball en de actie is wel beter hier. En ook de trouwscène is origineel voor een Bondfilm. De ruimteopnamen zijn mooi weergegeven. Ze lijken nu wat amateuristische en kartonachtig, maar voor die tijd zeer revolutionair. Anno 1967 was de mens nog niet op de maan geweest en films als 2001 a space oddessy moesten nog volgen.

Negatief is Connery die hier wat afwezig is. Jammer, omdat hij best past in de rol van 007, maar hier duidelijk niet veel zin in heeft en ook niet veel aan bod komt. De aandacht gaat te veel naar de special effects en de talrijke gadgets. De opmars van de gadgets vinden velen misschien wel leuk, maar maken imo de spion helemaal ongeloofwaardig en nemen te veel de vaart uit het verhaal. Nog helemaal over top zijn Nellie en het idee van de helicopterintervensie door Tanaka.

De film is dus wel leuk om te zien, al is het inhoudelijk zeker geen film waarbij je moet nadenken. Een mindere film uit de reeks, die jammer genoeg een nieuw tijdperk doet brengen waarbij er meer aandacht is naar de verpakking (vaste formule) dan naar inhoud (acteerwerk en verhaal).

Vind het maar een zwakke Bondfilm. Connery is natuurlijk wel goed. Het begin van de film vond ik nog wel aardig maar het gaat daarna bergafwaarts. Waarom moest Bond trouwen en eruit zien als een Japanner? Dat hele stuk begreep ik niet en sloeg ook nergens op. Ook was hij wel erg (lachwekkend) schietgraag in deze film (hij wordt wakker en schiet een Jap van van het dak) en was de actie érg gedateerd. Ik erger me daar niet vaak aan, maar nu wel. Het zag er erg knullig uit, zelfs voor die tijd. Het decor van de krater was daarentegen erg indrukwekkend, maar het is wel weer erg cliché. Alsof het nooit iemand is opgevallen dat er raketten uit de grond komen, om nog maar te zwijgen over al die honderden medewerkers. Een nieuwe wereldmacht op een Japans eiland, ja hoor. Normaal gesproken kun je door die flauwiteiten en gedateerde stukjes heen kijken, maar deze film hangt er van aan elkaar en dan begin ik me er aan te ergeren. Het is een matte reeks van niet overtuigende scènes.

Beetje jammer.

Weer iets beter en leuker dan Thunderball.

You Only Live Twice is meer een avonturen/actie film dan echt een spionage film met actie/avontuur elementen.Dat zie je meteen want er zit meer en grootsere actie in de film.Best jammer want het hele spionage gebeuren van de Connery films vind ik juist erg goed werken.Tuurlijk zat er in de voorgaande 4 films ook actie maar daar lag minder de nadruk op.YOLT bevat hele leuke momenten, zo is de "Little Nelly" scène onvergetelijk. en ook de actie in de vulkaan ziet er, en zeker voor de tijd waarin het gemaakt is, fantastisch uit.De muziek in deze film vind ik niet de beste maar wel één van de mooiste Bond score's die gemaakt zijn.Incl. de prachtige titel song van Nancy Sinatra.

De sfeer van dit 007 avontuur is ook weer een stuk beter dan de vorige film, maar nog steeds niet optimaal op het From Russia.../Goldfinger niveau.Moet dan?Nee, maar in een reeks verwacht je wel een beetje de zelfde sfeer tegen te komen.Het verhaal is verder ook niet echt van een hoog niveau en is vrij simpel en standaard.Ook krijg je nergens het gevoel van het grote gevaar van SPECTRE.Connery acteert nog steeds op de auto piloot maar doet het weer iets charismatischer dan in Thunderball.Maar nergens had ik het gevoel dat hij alles heeft gegeven voor wat zijn laatste Bond zou zijn.

Een leuke vermakelijke Bond, met een beetje een oppervlakkig verhaal, en een iets te geforceerde Bond.

3*

Vermakelijke bond film, niet meer dan dat. Niet echt een bijzondere Bond film.

Goede aflevering met Connery die zijn rol voorteffelijk speelt. De badguy is goed, de vijand evil met een vette schuilplaats, slechts de locatie is matig. Ik hoef niet zoveel te weten van Japan als ik een bond kijk (hoe ze trouwen enz.). De ninja's en Little Nellie waren ook pluspunten.

3.5*

James Bond gaat naar Japan! Superhip natuurlijk en zo is ook de film. Het zit vol spanning, ruimtekapingen, keiharde actie en een heel scala aan helicopters . Erg geslaagd en een waardige afsluiter voor Sean Connery als Bond. Volgens mij dommelde ik wel enigszins weg tijdens de climax: zonde!

You Only Live Twice...and "TWICE" is the only way to live!

James Bond nummer vijf. Na het teleurstellende Thunderball hebben ze de reeks in handen van een andere regisseur gegeven. Ergens was ik aan het hopen dat het terug Guy Hamilton ging zijn omdat die het geweldige Goldfinger heeft geregisseerd maar daarvoor zal ik moeten wachten tot Diamonds Are Forever.

Film begint vrij sterk met de zogenaamde dood van James Bond, waarom eigenlijk? Na zijn heropleving, die ineens de titel van de film verklaart begint het allemaal bergaf te gaan. Het verhaal bevat een hele hoop drukte en actiemomenten waar Bond erin slaagt om vier helikopters af te schudden maar is tegelijkertijd ook verschrikkelijk saai. Het hele Japan gebeuren kon mij eerlijk gezegd gestolen worden en de ninja's waren lachwekkend. Met als hoogtepunt Bond die zelf in een Japanner verandert... De climax van de film duurde te lang en was op sommige momenten te chaotisch. Een pluspunt is wel de lekkere Bondsong. Het is een nummer dat eigenlijk paste bij wat ik van de film vond. Rustig en traag. Nancy Sinatra's stem paste hier dan ook wel mooi bij maar ik kende het deuntje ergens van. Is het nummer ooit nagemaakt?

Connery acteert hier precies wat op automatische piloot. Hij is zijn evenwicht tussen actieheld en spion compleet kwijt en helt meer naar de eerste kant. Donald Pleasence is dan wel weer bijna ideaal als Blofeld. Alleen spijtig dat hij zo klein is want ik schoot elke keer in de lach wanneer hij tegenover Bond of zijn assistent, Hans stond. Hij straalt een zeer mysterieuze sfeer uit maar door zijn lengte wordt dat compleet teniet gedaan. Qua Bondgirl is deze You Only Live Twice ook een teleurstelling. Ik heb het sowieso al niet op Chinese/Japanse types maar Akiko Wakabayashi met haar opgestoken haar deed mij heel hard denken aan Audrey Hepburn, een versie die dan wel tien keer zo lelijk is. Karin Dor, die ook een rol heeft in Hitchcocks Topaz, was ook een teleurstelling. Zowel qua uiterlijk als acteren.

De gadgets gaan weer wat over de top. Ik verschiet er trouwens van dat Little Nellie echt in staat was om te vliegen. Het toestel zag eruit alsof het elk moment uit elkaar kon vallen. Ook de rest van de effecten zien er gedateerd uit, vooral dan de stukken in de ruimte. Ben ik trouwens de enige die aan een gigantische lul moest denken toen ik het ruimtetuig van Blofeld zag? De rest van het decor zag er dan wel mooi uit. Blofelds basis is zelfs een pareltje te noemen en zeker de beste basis van de voorgaande films.

Ik hoop dat de andere films weer wat het niveau van Goldfinger kunnen bereiken want dit is maar teleurstellend.

2.5*

edit: Nu weet ik vanwaar ik het deuntje ken. Dat is hetzelfde deuntje als dat van Robbie Williams zijn Milennium...

Hele leuke bond film en ook met sterke cast.

Vooral grappig dat hij bond-san genoemd wordt.

Goede actie door de film heen

4 sterren

Leuke Bondfilm met een goede Japanse setting. Leuk verhaal. Acteerprestaties waren goed en Donald Pleasence deed het goed als Blofeld maar niet beter dan Telly Savalas in On Her Majesty's Secret Service. Goed voor een 4,0.

You Only Live Twice

Ik heb me daarnet toch ook maar gewaagd aan het vijfde deel van de bondreeks namelijk........... You Only Live Twice. En ik vind dit tot nu toe de minste van de eerste vijf, wel nog steeds een voldoende.

Sean Connery speelt voor de vijfde keer James Bond. En dat doet hij niet fantastisch. Hij blijft absoluut mijn favoriete bond maar ik hem beter gezien.

De film speelde zich geheel af in Japan. En dat vondt ik een goeie zet, mooie locaties. Dat is weer eens wat anders. Uiteraard was de bondgirl ook Japans. Dat vond ik weer wat minder bovendien acteerde Akiko Wakabayashi( pffff wat een naam ) ook nog eens slecht.

De badguy vond ik wel weer goed. Donald Pleasence doet het uitstekend als Blofeld leider van SPECTRE. De titelsong vond ik in tegenstelling tot veel anderen uitstekend. Natuurlijk kwamen weer typische bond dingen voorbij. Zoals de gunbarrel intro, M, Q en Moneypenny.

Het einde vond ik een beetje overdreven met al die ninja's die de vulkaan binnenkwamen. Zoizo vond ik die ninja's een beetje raar ik een bond film. De special effects waren weer dramatisch zoals dat tot nu toe in alle Bond films uit de oude reeks is.

Toch blijft het vermakelijk om naar te kijken. Dus zeker 3*

Ik ben beniewd hoe George Lazenby het doet in On Her Majesty's Secret Service.

Jammer dat de film af en toe blijft hangen in een paar onuitgewerkte ideetjes, waar verder niet echt veel mee wordt gedaan en rare plotholes (ook binnen het Bondspectrum)(waarom moest ie nu zogenaamd dood bijvoorbeeld), want overwegend is dit echt weer vermakelijk. Hoogtepunt is de helikopterscene. Andere goede momenten zijn in de vulkaan op het eind (meerdere scenes), de scene in een stuurloos vliegtuig en de momenten op de scheepswerf . 3,5 sterren, vooral weer erg degelijk..

Na de meer dan degelijke voorgaande delen (met From Russia With Love als hoogtepunt) is deze wat minder.

Waar alle voorgaande delen een goeie openingsscène kenden, was dit hier al niet het geval. Zoals Ruud007 hierboven zegt, is dat hele ruimtegedoe niet goed genoeg. Het zag er inderdaad erg verouderd uit. Ik heb liever dat er wat meer basic elementen in gestoken worden, dan dat de makers zichzelf willen overtreffen met een teleurstellend resultaat tot gevolg.
Voorts vond ik de idee van een Brits geheim agent in Japan niet lukken. Het worden zelden echt boeiend (al verveelt het wel niet). Ik miste de suspense die bv From Russia With Love wél had. Die hele ninja-training sloeg nergens op. Sean Connery kreeg een afschuwelijk Japans toupet op z'n kop geplakt. En dat nephuwelijk was werkelijk waar een dieptepunt.
Pluspunten waren er uiteraard ook. Ook al past Bond niet in Japan, de omgeving en locatie zagen er goed uit. De vulkaan van Blofeld zag er (zeker voor 1967) erg geslaagd uit. De ninja-actie ook. Ook de slechterik Blofeld vond ik wel goed maar ik vind het zonde dat zijn gezicht wordt getoond. De illusie verdwijnt zo helemaal, al is me nu wel duidelijk waar Dr Evil vandaan komt...

Sean Connery overtreft zichzelf niet als James Bond. Dat komt mede door het script. Doordat er geen suspense is, maar veel (verouderde) actie komt hij niet echt uit de verf. Ook een rake one-liner bleef uit, net als een vleugje humor. Een detailpuntje dat me opviel is dat hij precies wat dikker stond. Maar dat heeft eigenlijk niets met acteren te maken.
Donald Pleasence was goed als Blofeld, de Japanse "Bondbabes" vielen wat tegen.
Een personage als Q wordt uiteraard goed neergezet.

Hier en daar een goed deuntje. Maar ook dat kreeg de sfeer er niet echt helemaal in. Deze Bond voelde ook te "gewoontjes" aan. Nergens verrassend.
Maar soit, slecht is deze niet, maar kon beter. Op naar numero 6.

3

Inmiddels is Bond echt een grote naam in Hollywood, en met 5 films in 5 jaar gaat het ook supersnel met de releases. Echter loopt het productie team nu tegen wat probleempjes aan. Voorgaande regisseurs Young en Hamilton zijn of met een andere film bezig of niet geïnteresseerd in de film, en scriptwriter Maibaum heeft ook andere verplichtingen. De rollen worden uiteindelijk ingevuld door Lewis Gilbert (regie) die wat eerdere films achter z'n naam had staan over zeeslagen. De nieuwe scriptwriter is Roald Dahl. Alhoewel het later een grote schrijver zal worden, is hij ten tijde van You Only Live Twice een beginneling en kan ook niet vrij schrijven aangezien hij de ook rekening moet houden met verhalen. Omdat ook Fleming er niet bij is (overleden), blijkt het toch lastiger te zijn om een Bond film te schrijven dan gedacht.

Maar toch gaan we vol goede moed verder. Het is 1967 en de Koude Oorlog vind zijn letterlijke hoogtepunt in een battle for space, hoog in het heelal. Kennedy heeft openlijk opdracht gegeven om als eerste een man op de maan te krijgen, nadat Rusland al de eerste man in de ruimte had gekregen. We zien dit allemaal in het bekende voorstukje, die dit keer echt mega saai is. Een US raket wordt opgeslokt door een andere raket, en voor we het weten begint de opening title. Waar normaliter altijd een tof stukje actie wordt laten zien, krijg ik nu vooral neppe shit voor de kiezen. Echter vlak voor het einde zien we nog de liquidatie van 007. De titel van de film doet echter vermoeden dat het allemaal in scene is gezet, iets wat we na de opening title achter komen. Gelukkig is die opening title wel van hoog niveau. De titlesong van Nancy Sinatra vind ik 1 van de beste songs van alle films, en gelukkig is Binder wel weer van de partij. Thema dit keer is duidelijk Japan, en al snel blijkt dat onze favoriete agent in Japan vertoeft. Het verhaal dit keer draait uiteraard weer om de bizarre verzameling boeven SPECTRE, die tegen betaling de Koude Oorlog willen laten uitdraaien tot een werkelijke oorlog, zodat Japan als 3e wereldmacht hun verzwakte tegenstanders kan uitschakelen. Blijkbaar zijn de vechtvissen van Blofeld nog steeds alive and kicking. De uitvalbasis van SPECTRE ligt in Japan en dus kan 007 weer aan de bak. Waar Thunderball echt een ver-Amerikaniseerde (is dat een woord?) film was, heeft You Only Live Twice duidelijk meer cultuur. Ik neem aan dat de Westerse wereld anno 1967 niet zo goed op de hoogte was van Japan als nu, dus dat moet wel een leuke eyeopener zijn geweest voor het bioscooppubliek. De DB5 is ingewisseld voor een andere fantastische klassieker, namelijk de Toyota 2000GT (speciaal met open dak omdat Connery er anders niet in paste), en we krijgen wat leuke sfeershotjes van Japan en Tokyo. Helaas vond men het nodig om alle Japanse acteurs na te synchroniseren door een Westerse wederhelft, wat echt verschrikkelijk slecht gedaan is. Toch zonde. Ook de Japanse bruiloft en de make-over van Bond naar Bond-san vond ik eerlijk irritant dan leuk gevonden, en had van mij er wel uit gemogen. En alhoewel Connery weer de rol van Bond vervult, is dit overduidelijk zijn minste rol van allemaal. Het lijkt bijna alsof hij er geen zin meer in heeft, en de overtuiging ontbreekt ook. De fantastische one-liners uit Thunderball zijn verdwenen en er zijn totaal geen noemenswaardige dialogen te noemen: iets waar de voorganger bol van stond. Neem bijvoorbeeld de scene in het vliegtuig: het voelt echt totaal niet spannend aan (terwijl 007 hier toch bijna de dood vind). Dan is de scene met Little Nellie en de 4 helikopters toch van een hoger niveau, met zowaar een toffe airfight en dikke explosies. De muziek past er weer perfect bij, zoals een Bond actie scene hoort te zijn. Daarnaast is de Bond babe ook maar van matig niveau, ze komt veel te weinig aan bod en heeft amper tekst. En zo druppelt de film een beetje door. Nooit heb je het idee een James Bond film te kijken, eerder een gare B-film. Als men op het eiland arriveert lijkt de film dan toch weer op gang te komen. Ken Adam is al tijden verantwoordelijk voor de fantastische sets, en ook met dit Thunderbird achtige raketplatform levert hij weer perfect werk af. Helaas besluit Gilbert om de finale een beetje te ver door te voeren. De massale ninja aanval leidt alleen maar tot vage onrealistische gevechten, waardoor je altijd weet dat je naar een film zit te kijken. James Bond vs. 100 rood-witte Teletubbies met een deathwish. Boring. Gelukkig krijgen we wel eindelijk Blofeld te zien, maar zijn hulpje Hans is maar een kansloze dude die totaal niet in de traditie van awesome badguys past. De hele eindscene is gewoon waaaay over the top, veel te overdreven en totaal Bond onwaardig. Men heeft nog een leuke poging gedaan om een vulkaanuitbarsting te simuleren, maar ik denk zelfs dat ze in 1967 dit niet serieus konden nemen. Gelukkig weet men nog een leuke afsluiter te regelen met de onderzeeër die het reddingsvlot ophaalt, maar het was me allang duidelijk dat dit de matigste Bond was tot dusver.

De eerste keer dat 'k deze zie en hij deed me een beetje denken aan de "Thunderbirds" (met een onderzoekcentrum, waar dan een meer wegschuift). Veel actie, toffe snufjes (die helikopter), maar een flinterdun verhaal.

Grappig om al die tegenovergestelde meningen bij de James Bond films te lezen. Sommigen vinden deze You Only Live Twice tot de beste Bonds behoren. Persoonlijk vind ik deze vijfde Bond juist één van de minsten uit de gehele reeks.

De openingsscène is zeker de moeite waard, waarbij al snel de titel van deze Bond wordt verklaard. Dat is eigenlijk gelijk ook het hoogtepunt, want daarna wordt het niveau langzaamaan minder. Sean Connery lijkt er hier ook wat minder zin in te hebben. Hij is minder frivool en speelt wat meer standaard dan in zijn voorgaande Bond rollen. Het verhaal zelf is ook niet de beste uit de reeks. Nu zijn sommige zaken altijd wel wat vergezocht, maar het hele Japanse gebeuren, inclusief Japanse vermomming voor 007, is lichtelijk ongeloofwaardig.

Badguy Ernst Stavro Blofeld is wel sterk. Donald Pleasance geeft hem een sterke dreigende uitstraling mee, waardoor hij mysterieus en onvoorspelbaar oogt. Hoewel de actiescènes over het geheel wat tegenvallen, is de thuisbasis van Blofeld in Japan wel erg mooi gemaakt. De rest van de special effects vallen nogal tegen en zien er behoorlijk gedateerd uit. Natuurlijk kon men vroeger veel minder, maar vooral de stukken in de ruimte zien er echt niet uit en zien er zo nep uit. Bij sommige films kan ik dat soms best door de vingers zien, maar hier vond ik het nogal storend.

Al met al zeker niet de beste Bond dus. Op momenten slaat de verveling zelfs licht toe en Connery lijkt hier duidelijk al wat minder plezier in zijn rol van geheim agent te hebben.

2,0*

Redelijk beschamend deze Bondfilm. Alsof de tijd is blijven stilstaan sinds Dr. NO, of erger nog achteruit is gegaan.

Dit komt door de volstrekt achterhaalde actiescènes(helicopter - en spaceshuttlescène); belabberde acteerwerk (bondgirls; dat chinees meisje had echt wel moeite om een engelse zin uit te spreken); en belachelijk verhaaltje (bond die opleiding krijgt als ninja). De setting is volstrekt amateuristisch (de verhouding van het meer in de vulkaan en de ondergrondse basis klopt langs geen kanten, echt om te lachen) en nog steeds valse achtergronden gedurende heel de film (helicopter, boot, auto); en Bond +companen die met Gollum-motioncapturepakje door de grot rondtrippelen. Je merkt amper het verschil met een ordinaire b-film. En die lava op het eind pffff, kan zo nog wel effe doorgaan.

Waar is al het positieve gebleven van de toch wel gemiddeld goede amusemetswaarde van de vorige 4 Bondfilms.

Met voorsprong de slechtste Bond tot nu toe. 2*

Opnieuw bekeken op blu-ray en daardoor zijn de eerder genoemde slechte special effects nog duidelijker te zien, het grote minpunt van deze film.

Verder blijf ik bij m'n commentaar, goed verhaal is het wel.

De 4e Bondfilm (Thunderball) was wederom een groot succes dus wederom werd het budget verhoogd voor de 5e James Bond film getiteld You Only Live Twice. Oorspronkelijk wilden producers Harry Saltzman en Albert R. Broccoli het verhaal van On Her Majesty’s Secret Service verfilmen. Waarschijnlijk omdat het verhaal teveel leek op de voorgaande Bond film Thunderball werd daar van afgezien. Schrijver Roald Dahl (!) moest daarom heel veel aanpassingen doen in het script, omdat You Only Live Twice zich oorspronkelijk afspeelde na On Her Majesty’s Secret Service. In laatstgenoemde film zal dit problemen opleveren betreffende de continuïteit van de verhaallijn tussen Bond en SPECTRE.

In You Only Live Twice verdwijnt er zomaar ineens een Amerikaanse raket uit de ruimte. Wanneer dit later ook gebeurt bij een Russische raket lijkt het erop dat iemand Amerika en Rusland tegen elkaar uit probeert te spelen. En welke organisatie is hier een meester in? Juist….SPECTRE!

Met You Only Live Twice borduren de makers voort op het standaard Bond scenario waarbij een vijand de wereldmacht probeert te verkrijgen, opererend vanuit een fraaie schuilplaats.. In dit geval is dit wederom SPECTRE met aan het hoofd Ernst Stavro Blofeld. Zoals gezegd werden de Bond films steeds succesvoller en dus werden de verwachtingen steeds groter. Dit zorgde ervoor dat er een steeds hoger budget beschikbaar was. En dat is wel zichtbaar in deze film. Ken Adams mocht een megagrote set bouwen dat moest dienen als het hoofdkwartier van SPECTRE. En dit hoofdkwartier zou zich bevinden in een vulkaan. Deze set ziet er echt prachtig uit en is misschien wel een van de meest fantastische schuilplaatsen die een Bondschurk ooit heeft gehad. Maar niet alles ziet er goed uit in de film. Er zijn een hoop effecten die tand des tijds niet hebben doorstaan. Soms is dit echt wel storend. Op de blu-ray uitgave wordt dit door het perfecte beeld nog eens extra benadrukt. De sets en de special effects gingen de Bond films domineren. Dit zou later te ver doorschieten in bijvoorbeeld Die Another Day.

You Only Live Twice is daarnaast ook een film die zichzelf niet serieus neemt. Tot nu toe was een Bondfilm nog nooit zo cartoonish weggezet. Dit is niet de Bond zoals we hem kennen uit From Russia With Love. Alles wordt hier weggezet met een vette knipoog. Het verhaal heeft dan ook niet zoveel om het lijf, maar de makers hebben er goed aan gedaan om de film vol te proppen met actie en veel leuke scènes (Little Nellie). Dit zorgt ervoor dat de film zijn vaart behoudt en dus nergens verveelt. Toegegeven, er is een moment waarbij de film eventjes dreigt weg te zakken (de scènes betreffende Bond’s nephuwelijk en het ninjakamp), maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door een spetterende finale. Leuk weetje is dat deze film de inspiratie was voor Mike Myers en zijn Austin Powers films.

Sean Connery keert voor 5e keer terug als James Bond. Het enorme succes van de voorgaande Bond films was een feit en Sean Connery's populariteit rond het Bond karakter was enorm. De druk die dit met zich meebracht zorgde ervoor dat Connery aangaf dat dit de laatste keer zou zijn dat hij het karakter zou spelen. Het is ook zichtbaar dat Connery deze keer op de automatische piloot speelt en zijn karakter niets menselijks meegeeft. Maar dit is ook de schuld van het script dat Bond te cartoonesk maakt.

Donald Pleasance kreeg de eer om de rol te vertolken van SPECTRE leider Ernst Stavro Blofeld en zorgt ervoor dat niemand dit kon evenaren. Jammer dat er iedere keer een andere acteur voor deze rol gebruikt werd. Aartsvijanden James Bond en Blofeld ontmoeten elkaar in deze film voor het eerst.

De Bondgirls in de film vallen erg tegen. Waarschijnlijk is dit de film met de minst memorabele Bondgirls, als er al echt van echte Bondgirls gesproken kan worden.

De overige rollen van M, Moneypenny en Q worden weer door dezelfde cast vertolkt. Voor het eerst vind Bond’s debriefing niet plaats op kantoor in Londen, maar in een onderzeeër. In de latere films zullen er nog meer originele locaties volgen.

De Bondsong wordt vertolkt door Nancy Sinatra. Het is een melodie die blijft hangen. Dat moet Robbie Williams ook gehad hebben, want hij gebruikte de melodie voor zijn hit “Millennium”. De openingscredits zien er goed uit vanwege de warme kleuren en de beelden van een uitbarstende vulkaan.

You Only Live Twice is een cheesy Bondfilm waarbij je van tevoren even je verstand op 0 moet zetten. Als je dat doet krijg je een zeer entertainende Bondfilm vol actie voorgeschoteld. Vanwege het hoge amusementsgehalte net iets beter dan Thunderball.

4 sterren

Minste Bond tot nu toe.

Ook de eerste die wat momenten tot verveling heeft. Volgens mij had Sean Connery er hier niet meer zoveel zin in. Het verhaal stelt bar weinig voor en is ook minder serieus dan andere Bond films. Gedateerde effecten vind ik altijd wel iets hebben, mits het niet té erg is. Hier zijn er echter veel dingen die echt niet meer kunnen en nogal storend zijn.

Maar gelukkig zijn er ook vermakelijke dingen zoals Nellie, de raketsigaret en natuurlijk de eerste echte kennismaking met Blofeld. Donald Pleasence geeft hem een goede verschijning, maar het zou bij deze ene keer blijven. Blofeld heeft wel dé uitstraling van een bad guy.

Om Sean Connery als Japanner kon ik wel lachen, maar geef mij maar een serieuze Bond.

2,5*

Ten eerste: de theme song van You Only Live Twice is verreweg de beroerdste tot nu toe.

Verder is dit, hoewel ik niet van zijn reeks gecharmeerd ben, een aardige Connery Bond-film. De setting van Japan vond ik om te beginnen erg mooi, en het vrouwelijk schoon was een groot pluspunt. Het gaf de makers van de film ook de kans om daadwerkelijk goede stuntmensen in te huren zodat de actie dan EINDELIJK overtuigde.

Connery heb ik als Bond nooit echt gemogen. Hij was te geforceerd een ladykiller en hij was nooit erg indrukwekkend. Zijn status als eerste (officiële?) film-Bond is legendarischer dan zijn acteren, althans dat vind ik. De film kent daarentegen wel een goede schurk in Blofeld. Hoewel hij fysiek niet de meest imposante verschijning is blijft hij doordat zijn gedaante verhuld blijft tot tegen het einde van de film een grote aanwezigheid. Zijn kop is ook eindelijk een beetje uniek, en zijn stem was effectief.

De stunts en de actie waren overtuigender dan wat er in alle voorgaande films samen zat, mede dankzij (neem ik aan) Aziatische stuntmensen. De hele helikopter-achtervolging was ook spectaculair, hoewel Bond hier weer veel te onoverwinnelijk was. Aan het eind heeft hij wederom geen schrammetje. Ninja's zijn altijd leuk natuurlijk, hoewel het meer bij trainen bleef en de laatste grote actiescène weinig met Oosterse vechtkunst te maken had. Maar de actie was in YOLT eindelijk een beetje noemenswaardig.

Maar waarom moest het allemaal zo omslachtig? Het hele begin waarin Bond zogenaamd dood gaat heeft niet zo gek veel met het hele plot te maken, en Blofeld heeft hem toch moeiteloos door. Ook zijn inwijding in de Japanse cultuur was totaal overbodig. Hilarisch ook dat hij eruit moest zien als een Aziatische man, iets wat totaal belachelijk overbodig was en er beroerd en totaal niet overtuigend uit zag.

De special effects in de ruimte waren lekker cheesy, en dat twee jaar voor de eerste maanlanding. Het plot mocht dan niet briljant zijn geweest, maar het leverde wel wat afwisseling op. De basis van Blofeld zag er ook indrukwekkend uit, en de rest van de sets waren ook alleraardigst.

Helaas zaten er in deze film weer te veel trage gedeeltes, maar mijn aandacht verslapte gelukkig niet al te vaak. Een redelijke afsluiter van wat het Connery/Bond tijdperk had moeten zijn.

Goeie film waarin een bemande raketvlucht in de ruimte gekaapt wordt. Een typisch Bond-verhaal, ditmaal gesitueerd in Japan, waarbij het doel van de schurk wereldoverheersing is. Goeie actie-scenes en de set onder de vulkaan is werkelijk gigantisch en vormt een uitstekend decoor voor de grootschalige finale.

Geen slechte Bond, maar ook zeker niet een van de beste. Zo'n middemoot film die ook Moore producerden. Het lijkt wel alsof deze gemaakt is om Bond op de hak te nemen inclus Q & M. "Hello Dad, is Nellie hot and ready?" Waar zitten we in porno of een stripverhaal?
De actie is leuk, de decors voor die tijd spectaculair, maar hebben duidelijk de tand des tijds niet kunnen doorstaan. Maar waarschinlijk zal Skyfall over 50 jaar ook de tand des tijds niet hebben doorstaan, dus zal ik het niet hebben over de vreselijk slechte vulkaanuitbarsting op het eind.
De humor is een beetje over de top, maar Connery is zoals altijd weer op dreef, wat niet gezegd kan worden van de Bondgirls die hadden toch echt een tandje bij mogen zetten en dat is jammer. Er zitten ook een boel "foutjes" in de film, maar goed wat ik heb begrepen zitten er in elke Bondfilm wel een paar. Maar 1 wil ik toch even uitlichten. Hij zit in een bootje in een grot vol met gas, hij springt uit het bootje en zwemt naar land. Daar loopt/klimt hij naar de vulkaan. En opeens heeft hij een soort "Ninja" pak aan en heeft hij zuignappen op zijn ellebogen en knieen? Maar hij had toch tijdens het zwemmen en klimmen niets bij zich? tja, een raadsel, maar misschien is dat wel de magie van Bond....James Bond.

Ik ben na 6 a 7 jaar alle James Bonds aan het herkijken. En na de eerste vier is dit toch wel in een keer een matige film. Er zit veel budget in (grote sets, veel figuranten) maar toch zijn veel special effects matig. James Bond zelf heeft erg weinig screentime en rommelt maar wat aan. Het verhaal heeft ook maar weinig vaart. Op het eind denk je een groot ninja-spektakel te krijgen maar we krijgen alleen wat pief-paf-poef-actie te zien. Nee, dit is een vrij matig Bond.

Alweer een mindere Bond. Ik heb me vergist in de volgorde. Het was na Goldfinger namelijk tijd voor Thunderball, maar in plaats daarvan heb ik deze opgezet. Achteraf ben ik blij dat ik deze nu heb gehad. You Only Live Twice kent een aardig begin en i.t.t. wat anderen beweren vind ik de titelsong van Nancy Sinatra best fijn. Maar na een aardig begin zakt de film beetje bij beetje in om te eindigen met een bijzonder knullige climax. Knullig is wat deze Bond nog het beste omschrijft denk ik. Over de top is precies wat ik zoek in een Bond, maar dit is meermaals gewoon slecht. De hele Ninja-sequentie en de vermomming van Bond zijn om te huilen, zo slecht. Daarbij duurt het allemaal ook weer veel te lang. Nee, ik hoop dat Thunderball wat meer oprechte fun te bieden heeft. Dit was het niet helemaal.

2*

You only live Twice de film die met Skyfall de mooiste Cinematografie heeft maar ook de film waar Sean Connery belabbert acteert, de film met een enorm veel sfeer mooie locaties en een prachtige james bond soundtrack maar ook de film met een belachelijk verhaal.


Sean Connery vind ik de beste James bond acteur maar als ik deze film kijk zou ik hem bijna willen bestempelen als de slechtse James bond Acteur in alle andere James bond films speelt hij fantastisch behalve in deze film. Sean Connery had er in deze film niet zo veel zin in en dat kunnen we hem niet zo kwalijk nemen. Sean Connery werd bijna Letterlijk gestalkt door de pers en ik kan me daarom best voorstellen dat hij er geen zin meer in had. feit blijft dat hij gewoon slecht acteert en dat dit voor mij het grootse min punt van deze film is .
James bond word en deze film een Japanner en ook al is het idee orgineel ,Bond laten verkleden als Jappaner als vermomming ,het is een vrij rare verschijning om Connery er zo bij te zien lopen en het komt niet geloofwaardig over. je ziet zo dat Bond geen Jappaner is

Donald Pleasence speelt Blofeld dit is de eerste Bond film waar we Blofeld ze gezicht zien. ik vind Donald Pleasence de beste Blofeld acteur en ik vond hem dreigent overkomen met dat liteken ik vind het jammer dat Bloffeltd hierna elke keer door iemand anders word gespeelt. Alle andere schurken overtuigen niet bijvoorbeeld Karin Dor die Helga Brandt speelt probeert Fiona Volpe uit Thunderball na te doen maar ze slaagt daar niet in.


De Bond films hebben meestal verhaal lijnen die niet zo geloofwaardig zijn ik vind dat niet zo erg maar in deze film vind ik dat ze te ver zijn gegaan. Een raket van Spectre haalt zowel Amerikaanse als Sovjet Capsules uit de ruimte om een derde wereld oorlog uit te lokken. Spectre heeft zijn hoofdkwartier in een vulkaan waaruit uit de raket de ruimte in word gestuurt en er ook weer land . ik vond dit allemaal wat te veel van het goede. en ik vind het te ongeloofwaardig , het verhaal heeft erg veel vaart ( aan het begin van de film zelfs te veel vaart )dat heeft als pluspunt dat daarmee het slechte Acteer werk van Connery niet al te duidelijk word en dat de film niet langdradig is . .

De actie Scenes zijn erg goed erg leuk vond ik de scene dat een hellicopter via een magneet een auto in zee gooit, de beste Actie scene is het gevecht tussen Bonds hellicopter (Little Nellie ) en de helikopters van Spectre , ook het gevecht in de krater tussen de Spectre mannen en de ninja,s is erg goed

De Cinematografie van Freddie Young en de muziek van John Barry tillen de film omhoog.
Cinematografie van de Japanse landshappen is erg mooi en de muziek van John Barry heeft een Japanse tintje en de combinatie van die twee leidt tot een hele goede sfeer ( tevens heeft John barry voor deze film een van zijn beste muziek stukken geshreven namelijk Capsule in Space wat de scene begeleidt Als Spectre de Sovjet capsule en de Amerikaanse Capule steelt ) wat ook zorgt voor een goede sfeer in de film is dat we in deze film Ninja,s zien en een Japanse bruiloft.

De twee Japanse Meisjes Acteren goed alleen was het beter voor de film geweest als er maar een Japans meisje was nu zijn het er twee en ik snap niet waarom het eerste meisje Aki zonodig dood moest waarna Zuki het tweede bond meisje haar rol eigenlijk overneemt.

Al met al is You only live Twice een film met veel min en plus ik geef deze film drie sterren omdat ondanks de vele minpunten de film wel sfeer heeft en goede actie Scenes.

Qua niveau redelijk gelijkwaardig aan het vorige deel Thunderball. Kijkt zoals altijd ook weer simpel weg, ook ondanks het wat mindere werk van Sean Connery, alhoewel hij het toch wel redelijk deed.

Leuke Bond film en na From Russia with love en Goldfinger de beste met Connery.De achtervolgingen en ruimte scenes zien er tegenwoordig wel erg gedateerd uit maar ach echt storend is dat niet.Connery als Japanner was wel redelijk lachwekkend maar daar staat weer tegenover dat het verhaal vrij spectaculair is en dat we het personage van Blofeld nu eens echt te zien krijgen.Verder zitten er alle bekende ingrediënten weer in zodat You only live twice gewoon een erg onderhoudende Bond film is (met een prima titelsong).