Meningen

Interne politiek uitstekend uitgewerkt.

Redelijke film vanuit franse hand geschoten. Fictief land met fictieve ellende het is allemaal nogal routineus doch mist gelukkig de Amerikaanse overdrevenheid waardoor het geheel iets realistischer over komt. Islamitische krijgsheren in een land met militair bewind en het behoud van een gemeenschap. Corruptie..Het zit allemaal te los in elkaar.. net aan voldoende.

Geweldige Britse humor met een vleugje romantiek, mystiek, medemenselijkheid en poltieke issues contra politieke "correctheid" just for the good cause. McGregor en Blunt goede chemie en Thomas hilarisch als regeltante voor de premier en de opvoeding van haar kinderen.

Rangen en standen gekoppeld aan elite en zij die daar niet toe behoren. Escapisme in het feeërieke zijn van ieders eigen hersenspinsels vormgegeven in de decadentie van rijkdom en materialisme. Vanuit hun surrealistische innerlijke beleving trachtend een verbinding naar de realiteit te maken, waarbij uiteindelijk het meest dierbare verloren gaat en zij weigeren toe te geven aan hun innerlijk omhoog komende emoties. De dissonant in dit geheel is Quick (fantastisch vormgegeven door Keoghan), die er zijn geheel eigen overtuiging op nahoudt en zijn doelen wil verwezenlijken, waarbij er in zijn brein meer aan de hand is dan je op de eerste hand zou vermoeden. De paradox met t labyrint is goed gekozen. Opvallend: Nachtscene met Venetia (Oliver) en eindscene met Sophie Ellis Baxter. Gelukkig blijft t huis in tact.

Haalt bij lange niet t niveau van t origineel..Profumo di Donna.

Ingetogen gebracht met de voelbare spanning van het DDR regime in de 50er jaren.Het geheel draait om de volhardendheid van een groep, waarbij het eens te meer blijkt dat dit een pittige taak is voor een ieder. De volharding ongeacht de psychologische druk die hen wordt opgelegd is een goed stukje acteerwerk. Scheicher, Gramenz en Dassler spannen de kroon. De film laat ook goed zien hoe het nazisme feilloos overging in een even zo verdorven stalinistisch systeem, waarbij onderdrukking de kern is. Angst blijkt telkens weer een goede tool om mensen te laten inschikken. Lukas als Schwarz is haast ex nazi en stalinist tegelijk als hij uitvalt in de klas. Zijn kapsel is voor de film perfect gekozen. Het feit dat dit waargebeurd is maakt deze film nog wat indringender met als psychologisch vraagstuk...wat zou jij doen in zo'n situatie.

Flinterdun verhaaltje in een andere setup, het world wide web. Het blijft allemaal oppervlakkig. Er zijn inderdaad veel verdwijningen, zeker in de US ofA, doch er zijn veel betere films waar geen computerscherm de hoofdrol speelt. Had veel meer in gezeten.

Zo jammer dat ze er niet echt voor durven te gaan ondanks de maatschappelijke normen. De wederzijdse liefde en de problematiek in de situatie wordt goed in beeld gebracht.

Wat een slap aftreksel van het origineel. Amerikaans... allemaal wat sensationeler en ook weer de bekende problematiek met naakt etc. Kijk het origineel El secreto de sus ojos.

Intelligente thriller met de verwevenheid van de diepere liefde tussen 2 mensen. Waarbij de 1 een verlies lijdt en de ander van zijn hart een moordkuil tracht te maken, totdat het geheel doorbroken wordt door de opstart van het schrijven van een roman. De film en beelden zijn realistisch geschoten wat de impact van het geheel vergroot. Opvallend: Afscheid op t station... El secereto de sus ojos en lágrimas de sus ojos. Damil, Villamin, Ragout en Francella leveren puik acteerwerk af. Er is ook een Amerikaanse remake hiervan, een slap aftreksel, ver van wegblijven.

Het onderwerp, gevluchte nazi, is goed, had beter uitgewerkt kunnen worden.

Cage en Pears zijn elkaars perfecte tegenpolen in deze redelijk intelligente actiefilm. Het laat zien wat een organisatie onder de radar in de maatschappij kan bewerkstelligen als de leden ervan in de verschillende lagen van de maatschappij functioneren. Grootheidswaan ligt dan ook op de loer bij egotrippende personen. 3 en 1/4 * .

Goede film over het tijdsbeeld in 1965 met het uiteindelijk verkrijgen van stemrecht voor de zwarte bevolkingsgroep in Amerika. Interactie Lyndon B. Johnson, door Kennedy als vice president gekozen vanwege zijn kracht in civiel rechterlijke wetgeving, met King is politiek krachtig in deze film.

Pierce Brosnan is overtuigend in zijn rol van opgejaagde. Het uiteindelijke plot zit 'm na het einde van de burgeroorlog, waarbij north Brosnan and south Neeson elkaar ontmoeten bij Neeson's huis. De wraakgedachte met de vasthoudendheid die voorbij de grenzen van menselijkheid gaat wordt goed uitgediept. De finale is briljant, vooral met de indiaan bij de waterpoel, het goede en de dame met de potionkar op de zoutvlakte, het kwade. De innerlijke balans om te overleven van beide hoofdrolspelers en de innerlijke strijd tussen het goede en het kwade in de mens wordt filmisch prachtig uitgebeeld.

Serenity, sereniteit..een diepe staat van helderheid zonder angst. Koppel dit aan deze film met parallelle universums gecreëerd door een hoogbegaafde jongen die vanuit zijn programmatuur van een game een parallelle wereld opbouwt waar de grenzen van fantasie en realiteit vervagen. Zijn overleden vader is de tool die hem in 3d sterk genoeg maakt om de switch van "caching the fish" naar de uiteindelijke daad te brengen. Sterk staaltje van psychologische problematiek uitgebeeld in een "nog" niet bestaande wereld, waarin het onderwerp femicide goed wordt uitgelicht en het verschijnsel van ptss wordt aangeraakt als ware de zoon zijn vader in de trauma van het overlijden van diezelfde vader. Onverwacht goed 4,1*

Sterk spel van de acteurs in combinatie met de setting maakt deze film tot een goede inkijk in het Shanghai van eind 1941, waarbij spionage en intrige een dominante rol innemen. De collaboratie van de nazi's met het Japanse deel van de stad en de gevaren die dit deel in zich droeg wordt goed naar voren gebracht. De zgn. Internationale Concessie, lijkt de problematiek te vergroten, doch 7 december maakt daar een eind aan. Diepere laag: "War and Love changes everything". Een verdieping m.b.t het verzet zou de film nog krachtiger hebben gemaakt.

Leuk verhaal, goed geënsceneerd , acteurs op dreef, subtiele humor.

Kaneshiro en Zhang als 2 geliefden in een continuüm van aantrekken en afstoten, dit gekoppeld aan vormen van oosterse krijgskunst maakt ditl tot een kleurrijk geheel welk geen moment verveelt. Kleurstellingen zijn een lustvoor het oog, in het bijzonder het bamboebos.. Doorleefd liefdesdrama .

Attenborough in zijn jongere jaren geeft goede acte de presance in deze vroeg na-oorlogse film, waarbij de kunst van het werken met miniaturen volop wordt ingezet. De overgang van roemrucht leven in de oorlogsjaren naar een moeilijker burgerlijk bestaan leidt tot de opstart naar een heel nieuw zeevaartleven met alle gevolgen van dien. Ook hier: de grote corrumperende kracht blijft buiten beeld en wordt vormgegeven door Culver. Elke stap dieper de misdaad in leidt tot een verassende tegenstand van 1 krachtige partij. Goede opbouw, mooie romance.. 3,2*

La vie est fiction o realité? Deze uitspraak dekt wellicht de hele lading. Effra wordt door de valkuil van overdracht en tegeoverdracht binnen haar eigen vakgebied naar haar eigen onverwerkte trauma geleid door patiënt Exarchopoulos(La vie d'Adèle). Haar verleden wordt zo herbeleefd. Ondanks de waarschuwingen van haar eigen psycholoog dendert ze door terugvallend in oude patronen. Het geheel neigt naar een driehoeksverhouding die er uiteindelijk niet komt. Gezien de ontwikkelingen op Stromboli met Ulliel en Heller had een menage a quatre ook nog gekund. Al met al gedegen spel met Italiaanse 70's trekjes. Had echter nog meer in gezeten.

Brolin en del Toro slaan zich knap door dit script heen en de scènes doen wellicht menigeen vrezen voor het lot van de oprechte Mexicaan zo in Trumpiaanse tijden. Het triggeren met geld om zo tieners klaar te stomen voor een leven in de misdaad wordt ook goed vorm gegeven. Uiteindelijk draait alles om politiek en dat is wellicht nog wel de "ergste waarheid" van deze film. En het eindshot "leaves an open door"

Goed opgebouwd, voor die tijd. Het geheel is een bekend concept. Goed plan, er gaat iets mis en de verschillende karakters beginnen te botsen.Ray en Mc Callum hebben een goede wisselwerking, waarbij Sears een goed gespeelde bekommerenderol op zich neemt. Mullen is de intelligentere van het echtpaar, waarbij Duggan als 'schlemiel' uiteindelijk heldhaftigheid in zichzelf weet op te roepen. Het afvuren zal waarschijnlijk het budget te buiten zijn gegaan...

Interessant gegeven. Neem theta golven. Ook wel de staat van dromen en net niet wakker zijn. Lucide dromen. In deze film wordt dit gegeven gekoppeld aan een boek, welke doorheen het bewuste en onbewuste aanwezig is. Koppel dit aan een groep jongeren die graag experimenteren en je krijgt een film die 12 in een dozijn is of, zoals deze, iets beter uitgewerkt. Liv verhuist van Duitsland naar Londen en dan.... Goed naar voren gebracht is dat ieder mens zijn onverwerkte stukken heeft waar hij mee moet dealen. En ook...wees voorzichtig met klooien in gebieden waar je te weinig van af weet. Es fangt an wie ein Spiel, aber dann... Filmisch mooi geschoten kruising surrealisme en magisch realisme.

Vanuit een view waarbij het vrouw zijn in de vorm van zelfstandigheid, zelfontplooiing en sexualiteit uit de doeken wordt gedaan door de ogen van de "hofdame" van Sisi. Het neigt zelfs naar een coming of age met puberperikelen als ware het een verlate ervaring na de strakke opvoeding in de kindertijd. Met de komst van haar oom neigt het geheel naar een Romeins lusthof in een Griekse komedie welke eigenlijk een tragedie is gezien de toestand waarin het geheel zich zich beweegt. Uiteindelijk neemt de depressiviteit de overhand welke resulteert in een zoektocht waarbij beiden voorbijgaan aan het feit dat ze dit in zichzelf dragen. Getraumatiseerd en op zoek naar liefde ontaard dit in een uiteindelijk afscheid. 3,2* Hüller is top in haar rol.

De film schetst een beeld van dit "elite"corps van zwarte vrouwen ten tijde van de WOII in Europa. Washington zet een degelijke rol neer als Major Adams. De dialogen zijn qua taal ondermaats. Vlak taalgebruik met een beperktheid aan vocabulaire, hetgeen afbreuk doet aan de film. Meest treffende en tevens schrijnende opmerking aan het eind van de film van 1 van de echte soldaten uit 6888 is dat ze in Europa beter werden behandeld dan bij terugkomst in Amerika...

Anconina levert goed acteerwerk af in dit wat te dun uitgewerkte verhaal. Opening en opbouw van 1e kwartier is goed, realistischer dan vele Amerikaanse tegenhangers. Dan vangt de zgn.reis naar USA aan en de film zakt in, aan het eind met Mastroiani verbetert t geheel. De plot aan het eind kan je aan het denken zetten in hoeverre economische belangen een rol spelen in de wereldpolitiek. Totaal best goed, uitwerking had beter gekund.

1983 b film filmisch lekker rommelig geschoten. Het geheel komt langzaam tot stand, waarbij de finale echter de gehele film overtreft. Mooi, de vergane glorie van een Pleasureland met daarin de funhouse van Alice in Wonderland. Verder realtime action, zeker de opening en de overval verdient lof. Het geheel kent verder weinig diepgang en er zijn wat 'gaten' doch film kijkt goed weg. Nog zo'n treffend UK 80's moment de posters aan de wand in t appartement waar Coyote verblijft, zul je nooit in USA films zien. Coyote en Smith voldoende.

Intrigerende Thriller met goed spel van Russel Crowe, die als experimenteel patiënt zijn eigen diepere laag tracht te doorgronden om zo iemand uit de dodencel te krijgen. Finale is verrassend, doch het totale spel valt tegen. Verdieping was welkom geweest. 2,75*

Come on Eileen klinkt t in t café, de song pas naadloos aan bij deze film, al is het alleen al dat de vrouw van Murphy in deze film dezelfde naam draagt. De film biedt een inkijkje in de ware terreur die tot 1998! voortduurde in het conservatieve katholieke Ierland met de nonnen aan het hoofd van dit wrede instituut. De beelden zijn traag close-up geschoten en vertellen het verhaal van een man die zijn eigen jeugdtrauma weder ervaart en in een veraderingsmodus raakt waarbij hij tegenover het gevestigd gedachtengoed komt te staan. Sterke rol van Murphy, ook Watson met verve in haar rol als moeder-overste. De puzzelstukjes vallen voor hem langzaam in elkaar.

Prachtig integere film over de interactie tussen mensen en hoe ze omgaan met wat hen het diepste raakt. De magie van de buiten de 3D wereld ontstane vriendschap opent wellicht ook de ouders van kinderen dat er meer tussen hemel en aarde is en kinderen in hun gevoeligheid moeten stimuleren i.p.v. het te ontkennen. Geweldige quote: Het gaat morgen sneeuwen... Hovland en Gupta leveren natuurlijk acteerwerk met de waarheden zoals kinderen die ervaren. Op de achtergrond een schim van Pipi Langkous...