Meningen

Mooi vorm gegeven goed acteerwerk. Eigenlijke must see voor jongeren van nu om te ervaren wat de basis van moderne popmuziek van nu is.

Een enerverende musicalfilm, waarbij er een duidelijke ode is aan de Gene Kelly en Fred Astaire/Ginger Rogers films, alsmede de historie van de jazz. Gosling en Stone zijn goed als koppel. Het geheel draait om twee mensenlevens en de keuzes die je daarin maakt. Carrière of echt je hart en de liefde daarin volgen. Deze vraag is wellicht degene die elke kijker zichzelf wellicht ook kan stellen. Je hart volgen voor en met een ander mens is een nog veel zwaardere uitdaging dan het streven naar een Carrière. De flashback aan het eind met eindshot is derhalve veelzeggend. 4*

Inkijkje in vogelvlucht van de opbouw van het merk tot en met de verkoop ervan in de persoon van Ferruccio Lamborghini. Eenzaamheid is toch wel het kernwoord wat zijn leven in deze film uitbeeld. De rol wordt redelijk vertolkt door Grillo waarbij de uitspraak van Annita, zijn 2e vrouw aan het eind van de film de lading dekt. Vermakelijk om te zien, doch had beter gekund.

1 van de betere films over special forces en tactische operaties. De combinatie met 'reaper' geeft goede inkijk in geavanceerde technologie. Dit maakt de film de eerste 80 minuten boeiend om te volgen. Vanaf min 81 komt er een vergruwelijking in de actiemomenten. Mijns inziens doet dit afbreuk aan het totaal. De finale is er 1 uit de amerikaanse school. Crowe is ook hier weer goed op dreef, de wisselwerking met Kinney is top! En dat belangrijke telefoontjes binnenkomen in een ontspanningsruimte....tja..

Zwarte komedie die een kruising is tussen voor jezelf opkomen, voor jezelf kiezen en goedgelovigheid. Intermenselijke relaties uitgemolken tot en met stupiditeit. Al met al matige film, van alles net niks.

Geweld hoort niet thuis in de werkelijke wereld, wat een geweldige boodschap. De ineenstrengeling van real lfe naar film en vice versa is knap bedacht Verder heel veel knipoogjes naar andere films. Schwarzenegger kan dit als geen ander." I'll be back wordt meer I'm on track".

Never underestimate the power of a woman. Sterk eind met door de mescaline ingegeven beelden van het kwaad wat haar (Larter) belaagt en zij het hart aan de goden biedt wat als de een witte duif vertrekt. Dan komt ook de kennis over de dood die zij in zich draagt naar voren en maakt het geheel qua structuur duidelijk. Perlman blinkt uit in zijn rol als sheriff in een gebied waar nauwelijks iets gebeurd. Daulby als 'dumb guy' tilt het acteren ook iets omhoog. De rest is te vlak. Legg doet haar best.

Clifton Webb draagt de film. Verder komt de film over als een toneelspel, met name door de ruimtes waar t zich in afspeelt. Ook mooi... een kartonnen skyline vanaf het terras. Bijna de gehele film is studio geschoten. Het verhaal draagt een semi intelligent plotje. Al met al een voor die tijd betere film. Tierney doet 't goed in de soft focus close ups.

Goede blik in de wereld van moonshine, ontstaan door de drooglegging wat in de amerikaanse wet de 18th amendment werd, in 1918 aangezwengeld door de Nationale vereniging van geheelonthouders. Het gevolg laat zich raden, zoals te zien in deze film met Guy Pearce als weerzinwekkend personage die hij goed vertolkt. Al met al een inkijkje in de harde wereld van het "platteland" destijds waar ze de zaken op hun eigen manier regelden.

Bettany en Black doen hun best in hun rol om hier iets van te maken. Helaas t ene cliché na het andere cliché passeert de revue... en dat is jammer. Natuurlijk sterft de 1 na de ander... Er had meer uitgehaald kunnen worden, daar het gegeven best aardig bedacht is. De boodschap ieder mens draagt het licht in zich, dus maak er op aarde niet zo'n zooitje van is er één om weids te verspreiden. 2,6*

Quote:" Je danste rond en waande jezelf in het paradijs, omgeven door Franco, Hitler en Mussolini" In de wanhoop van de angst ontstaat de chaos. Mooi vormgegeven film over de kampen die in Frankrijk werden ingericht voor de"etnische nationaliteiten", waarbij Charles Perrochon(vertolkt door JP Marielle)doorkrijgt hoe de toekomst zich zal gaan ontwikkelen en als een "eerste" verzetsheld, een daad van verzet in werking zet.

Verrassend filmpje een duidelijk patriarchisch opererende schrijver die echter doorweekt van psychosomatische problemen door het leven gaat. Narcisme en onderdrukking welke uitmonden in confrontatieve escalatie waarbij de opgekropte emotie op verschillende manieren naar buiten komt. De ontknoping.... blijf kijken voor de epiloog.

Vlotte frans drama op ware gebeurtenissen gebaseerd. Bravo speelt een redelijke rol, zijn tegenspeelster Busato geeft goed partij. Het geheel komt wat vlak over, meer diepgang was prettig geweest en had de film goed gedaan. Al met al krappe voldoende, mede dankzij de escape en overvallen. Het inzicht van Busato op t eind ...had hij maar geluisterd.

Waar een kruising van godsdienst, politiek, geaardheid en business maken wordt samengesmeed tot een sterk staaltje van afstoot en aantrekkingskracht. Alleen op zoek, doch samen sterker. Haim en Hoffman acteren levensecht. Verder Sean Penn met Tom Waits briljant gecast. Veel verwijzingen naar.... met uitstekende muziekkeuzes en hilarische shots, bijv. t 2e shot van de kalende man met de flipperkast. Toppertje.. 4,2*

Flinterdun verhaaltje met Yolanthe als modeshow mannequin. Teveel verhaallijnen die oppervlakkig worden aangeraakt, zodat geen van de personages echt wordt uitgediept. Pluspuntje voor Hajo Bruns

Pattinson en DeHaan leveren topwerk af in deze biografische film. Corbijn weet als geen ander juweeltjes van beelden neer te zetten, waarvan menigeen gewoon stilgezet kan worden en je hebt een perfecte foto. Ambiance is spot on. Filmisch een genot om naar te kijken, verhaallijn is wat t is. Het stukje inzicht in contact met jezelf via contact met een kind, neefje en zoon in dit geval, geeft perfect aan dat ieder mens een verlengstuk is van het kinddeel wat hij altijd in zich draagt. En dat laat deze film wellicht nog wel t beste zien, Dean bleef een kind, puberaal maar intelligent tot aan zijn vroege dood.

Marig scifi actie/horror verhaaltje. Alle clichés komen voorbij veel rip-offs van andere films en natuurlijk sterven ze 1 voor 1, met luchtsluizen, zuurstofvoorraden enz. Eentonig, nergens vernieuwend of verdiepend. Filmisch best wel goed in elkaar gezet, daarom 1/2* erbij

Een romance drama temidden van de eerste wereldoorlog in het Midden Oosten waarin we de Australische Lughthorsemen volgen. Het geheel kabbelt rustig voort met een aanvalsapotheose aan het eind. De pacifistische soldaat kan de kijker een beetje aan t denken zetten. Door de bank genomen beetje langdradig naar mijn idee.

Pattinson en Dafoe als toneelacteurs in een film. Mooie oneliners en epistels van dramatiek doordrenkte woorden. Gaslighting en psychotrauma gekoppeld aan alcohol creëren waanzin in deze film met een ode aan de legendes van zeevarenden en vuurtorenwachters. Het zien van een zeemeermin leidt tot de ondergang zo spraken vroegere zeelieden, waarbij dit hier duidelijk aan seksualiteit wordt gekoppeld en het ontbreken ervan, mooi vormgegeven door Karaman. Het einde zoals Dafoe voorspelde...

Arkin en Carrel dragen de fundamenten van deze film waarbij de "9 steps" op ieder lid van de familie van toepassing zijn. De één aan het begin, de ander aan t einde van z'n/haar leven en dat maakt deze film sterk in het geheel. Een dramady met als finale het drama wat bepaalde Amerikaanse moeders hun dochters aandoen in beauty contests. De controverse van Olive in dit geheel zet de kijker aan t denken tijdens het lachen. Geweldig: de presentator van de contest..net zo bruin gespoten en opgemaakt als degenen die de contest aangaan met een vals klinkende america song. En de opmerking van de man die ze toch nog inschrijft: I'm not working with this people next year.. They're all crazy...

Hoe mentale zelfkastijding leidt tot onverzettelijkheid ten koste van alles, goed vormgegeven door Malek, die door de ondersteuning van degene die dit pad al kent, Washington, tot nieuwe lessen komt en daar bijna aan ten onder gaat. Had nog wel wat langer mogen duren en plot had nog sterker gekund. De eindrangschikking is echter wel hetgeen wat de film krachtig maakt.

Jackman is vermoeiend als karakter, inzicht komt erg langzaam. Stewart is gewoon een goede acteur die iedereen wegspeelt. Keen is goed gecast en komt authentiek over. Het verhaal... van thrillerbegin naar roadmovie met continue achtervolging door de "bad guys" ontaardend in wat bloederige gevechten. Het geheel had een wat dieper niveau kunnen hebben door het kinderproject wat meer te belichten. Neemt niet weg dat t Marvel is dus daar draait t niet om. Verder teveel clichés, jammer.

Het moreel.... en dat gekoppeld aan de moraal, waarbij schijnbare stupiditeit wordt gevangen in boerenslimheid. Alle acteurs doen hun best en tillen zo de film naar een hoog niveau qua comedy, aangenaam om naar te kijken. Ook het chauvinisme druipt er weer van af met tevens niet te missen sportbakken met witte strepen. 3,75*

Goed, traag geschoten 70's misdaadfilm, komt uit 1979, over de Londense onderwereld in conflict met een niet te onderschatten tegenstander die het steeds moeilijker maakt voor Harold, goede rol van Bob Hoskins en Victoria, een goed spelende nog jongere Helen Mirren om hun opgebouwde imperium overeind te houden. Muziek, zoals het in die tijd was. Verder lang geschoten scènes, soms ook een beetje overdone, bijv. de douchescene. Opbouw en plot goed bedacht.

Gould speelt "the normal guy" in deze mooi geschoten 70's noir. Pallandt is goed in haar rol, waarbij de plot al van mijlen ver te zien is. Openingsscene goed bedacht en wauw wat een actieve kat. Ook mooi gevangen tijdsbeeld, zijn buren die vanuit de hippiescene blijven doorleven. Daar tegenover heftige vrouwenmishandeling, wat het psychopatische karakter van Rydell moet benadrukken. Humor: Schwarzenegger in zijn gele ondergoed.. Film mist wat diepgang anders 4*

Goed geschoten film grotendeels berust op het ware leven van Jesse en Frank die na de Burgeroorlog op een andere manier met hun bende aan geld wilden komen. Goed acteerwerk tesamen met goed geschoten scènes die de echtheid van de gebeurtenissen destijds vergroten. Peckinpah's The wild bunch is hierna een aanrader.

Leven, overleven, gezien worden, erbij willen horen. Decadentie, vluchtigheid en slimheid. De controverses in deze film volgen elkaar in een rap tempo op, waarbij Silvio, goede rol van Servillio, als een naar autocratie neigende solist zijn stappen zet en een ieder in zijn omgeving één stap voor is. Sociologie meets psychologie en filosofie waarbij het vrouwlijk schoon als ware hij nog in het Romeinse rijk aan zijn voeten lag. De finale met een link naar, gezien de toch al van katholicisme doordrenkte samenleving, de verlosser die van het kruis komt. De architectonische plaatjes van villa's en huizen zijn magnifiek. De dames zorgvuldig geselecteerd voor deze film worden in a.h.w. fotoshoots gefilmd. Tegen al deze jonge vrouwelijke schoonheid zijn de takes met Stella die afscheid neemt en die met Veronica, goed acteerwerk van Ricci, die zich uitkleedt wellicht de beste voorbeelden van de vergankelijkheid van de jeugdigheid. Neemt niet weg dat daar iets anders wellicht veel mooiers voor terug komt. Alleen dat had Silvio nou net niet door...Echt Italiaanse film klasse. Opmerkelijkste shot: De vrouw van Sergio op de hoek van het zwembad met op de achtergrond een roze opblaasbeest.

Deze luchtige komedie, met bloot met een knipoog, is een sterk staaltje van emancipatie van de vrouw met betrekking tot anti-conceptie in de early 70's. John Cleese in kleine bijrol weer ten voeten uit. Verder veel cliché humor uit die tijd. Kijkt makkelijk weg. Bennet en Neman doen hun best... Haardrachthumor.