Meningen

Daniël Craig is wederom meesterlijk in zijn rol als Benoit Blanc, ook Glenn Close laat zien wat acteren is. Toneelspel gevat in een film met de bekende whodunnit. O'Connor verrast met zijn spel. De zonden als jaloezie, ijdelheid, hebzucht en wraakzucht worden goed neergezet en in deze gekoppeld aan een voorwerp welke weer eens aangeeft waar mensen toe in staat zijn. De lengte is goed, verveelt geen moment. 3,8*

Het moreel van een militair gekoppeld aan een sluipschutter die klaarblijkelijk ooit leraar was. Psychologisch spel tegenover bravoure. Uiteindelijk leidt protocol en miscommunicatie tot het eindshot van de film. Knap opgezette film waarbij het gaat over het individu in oorlog met de vijand en met zichzelf gekoppeld aan overtuigingen al dan niet gebaseerd op afkomst, opvoeding en geloof. 4*

Best wel opvallende film over complotten. En is de hoofdrolspeler nou echt zo gestoord....? Kijken waard.

Zoveel mogelijkheden, zoveel onbenut. Wat een interessante verdieping op de yakuza had kunnen worden verzandt in een bombastisch gewelddadige actiefilm, jammer. Plus: Jet Li ...by far beste acteerwerk.

Goede film over de gaten in her Amerikaanse systeem en hoe 2 'young guys' hier handig gebruik van maken. Uiteindelijk is ook deze handel net zo commercieel als vele andere vormen, echter met ver strekkende gevolgen bij gebruik van het product om over ethiek nog maar te zwijgen. 2 hoofdrolspelers acteren er lekker op los, waarbij de ene wat verstandiger blijkt dan de ander.

Jammer, maar helaas. Vader wil kinderen redden en en passant de hele wereld. Wel een warning ivm de supercontrole die een overheid kan uitoefenen.

Een doodsteek aan het communisme en alles wat er mee verbonden is. De beperkende overtuigingen met het absolute geloof in 1 leider die uiteindelijk voor meer doden zorgde dan de hele WO2. Doorheen de historie, Stalin, Mao, Pol Pot en nog meer van die idioten (Poetin vs Navalny), zorgden voor systematische uitmoorden van tegenstanders. Deze film is als een bevrijdende wandeltocht in de uitgestrekte landschappen doorheen meerdere landen, waarbij hun eigen gedachtengoed in de aansluiting op hun veroordeling goed wordt weggezet door iedere acteur. De mens kan een daadwerkelijk verschil maken.. all you need is to take the first step....

Wanneer leef je je werkelijke leven en volg je je eigen pad? Al dit komt samen in deze amusante makkelijk wegkijkende film, waarbij een ielders trauma-stukje naar voren komt, bij de Nederlander, goede rol van Van Wageningen op het allerlaatste moment. Al met al dikke voldoende, hoewel verdieping op de persoonlijke stukken de film nog wat verder omhoog had kunnen tillen.

Phoenix en Duval spelen sterk, Wahlberg valt wat tegen, Mendes goed en geloofwaardig. Het geheel draait niet om actie maar om de wisselwerking tussen de karakters en het leven wat ze leiden en de impact die gebeurtenissen hebben. Al met al goed gemaakt. Openingsscene verrassend..

Een interessante opstart met een afglijder.Jammer, had meer in gezeten, daar de lijnen er wel zijn, die worden echter onbenut gelaten.

Meer dramady, neemt niet weg dat het portretteren van intermenselijke relaties binnen de 'snelle' wereld van de filmindustrie gekoppeld aan innerlijke onvrede en er toe willen doen leidt tot een vermakelijke film. Willis lekker over the top in een egorol, de Niro laveert en balanceert zowel in werk als privé en Penn, die speelt zichzelf en Wincott, ja op en top Engels en de Europese tegenpool van Hollywood.

Uit vervlogen tijden waar de mafia nog een belangrijke rol speelde in het entertainmentcircuit gekoppeld aan clubs en hotels. De insteek is een relatie tussen twee artiesten, waarbij het bekende, sex, drugs en drank een flinke rol speelt. Dit gebeuren is gekoppeld aan een schrijfster die een biografie wil maken, waarbij de link erg close blijkt te zijn. Mooie shots, melodramatische muziek en goed gefilmde erotiek tillen deze rolprent naar een niveautje boven amerikaans gelijke films. De link naar Alice in Wonderland is subliem gekozen. Hoofdrolspelers leveren goede prestatie.

Dino de Laurentis' presenteert hier een "afschrikwekkende" buffel. De interraciale vriendschap tussen Bronson en Sampson toucheert de overheersing van de blanken die de uitroeiing van de native americans op hun geweten hebben. Verder redelijke western met een fictief verhaal over een deel van het leven van Wild Bill Hickok. Opvallend de hoeveelheid schedels die in de film getoond worden met een lijntje naar William Cody, Buffalo Bill die behoorlijk wat buffalo's, naar verluidt 4282 in 18 maanden naar de eeuwige jachtvelden schoot. Hickok zelf werkte zelfs een tijdje mee in de show waar William Cody mee door t land trok.Cinematografie is redelijk op orde met wat shoot outs en natuurlijk 1 vrouw, Kim Novak, goed in haar rol. Bronson acteert zoals we hem kennen, rustig, onverstoorbaar. Al met al een western met een twist, buffalotwist en een diepere filosofische laag.

Sterke opening, goede muziek, Reeves zou model voor zonnebrillen kunnen zijn. Opmerkelijk: ,Let op de stoel naast Reeves als Angela Morley wordt geroepen. Het verhaal vervlakt helaas en komt regelmatig geforceerd over. Uitdieping van de personages had film naar hoger level kunnen trekken, neemt niet weg dat de plot, die je als je oplet al ziet aankomen, goed bedacht is. 3,25*

George Orwell's dystopie in een "kinder"film. Geweldig zangspektakel, doch het verhaal is te dun en te doorzichtig. Grappig element, hoe Dorothy terloops aanwezig is.

Krachtige film over morele dilemma's. Op de dunne lijn van het leven tussen creëren en/of vernietigen. Sterk acteerwerk van Aerts, Crollet, Simoni en Schaad. De tegenstellingen die een politie agent in 1942 tegenkomt in zijn samenleving en binnen zijn privéleven. Realistisch gefilmd. Goede bijrollen van Bokma, Vercruyssen en de Cleir. Maar liefst winnaar van 7 Ensors!

Ein Wiener Prater Wilde Maus. Het leven is een achtbaan. In deze film is zij, Hierzegger, degene die een kind wil en hij, Hader, die in een midlifecrisis komt en daarbij zijn baan verliest. Nesteldrang en depressiviteit gaan matig samen. Hieruit volgt mensen die op zoek zijn naar zichzelf buiten henzelf en dat maakt dit verhaal een zwarte komedie. Aan de ene kant belachelijk aan de andere kant soms helaas ook realistisch. Transparantie in communicatie en echt zeggen wat je voelt is hier de uitdaging. 3,2* Muziek in de finale sluit prachtig aan bij de verlaten professie van Hader in deze film. Treffend: wat een recensie met een kok kan doen.

De diepere laag, die wordt aangeraakt in deze mooi geschoten film, geeft aan dat bij sommige 'Amerikanen' nog steeds een suprematie van gedrag aanwezig is tegenover de authentieke bevolking van USA. De tekst vlak voor de aftiteling spreekt boekdelen en plaatst vervolgens de vrouw nog een treetje lager.... Uiterst verwerpelijk dat di nog bestaat. Renner en Olsrn zijn goede tegenspelers.

Welkom in de afgelegen binnenlanden van de USA, waar de gemeenschap al dan niet door inteelt zijn eigen rechtsorde er op na houdt. Sterk spel van Lawrence die er alles aan doet om de eindjes aan elkaar te knopen in deze desolate omgeving. Hawkes speelt zijn rol met verve en blijkt hoog in de rangorde te zitten qua omgevingsvolkstribunaal. Rauwe realistische toestanden binnen een zichzelf regulerende gemeenschap, de sheriff incluis. En de plot... kijken.

Laughton als meesteracteur in deze theatrale film met als antagonisten Dietrich en Power. Het geheel wordt krachtig verwoord in perfect Engels met de nodige kwinkslagen. Ook visueel wordt er gebruik gemaakt van humor die zo uit de "stomme" film kan komen. Plot zit goed in elkaar. Klassieker in zijn genre in de 50's van de vorige eeuw

Toneelstuk in filmversie met ijzersterk acteerwerk van Mitchel, die we nowadays zouden kwalificeren als iemand met een milde persoonlijkheidsstoornis. De uitzichtloosheid binnen het bestaan van haar man, goede rol van Quayle, uit zich in patriarchisch gedrag, waarbij uiteindelijk de tekortkoming aan liefde wordt gevonden bij Syms, die op haar beurt weer een oprechte liefdesverklaring aan een vaderfiguur geeft. De menselijke interactie op emotioneel vlak wordt knap vertolkt zonder overdrijving. De kernvraag in deze film, durf je echt voor jezelf te kiezen ongeacht wat... Filmisch goed gekaderd met sterke close-ups. Opvallend: de buurman die zijn vrouw om de voordeursleutel vraagt. Wat een patriarchische lading... 4*

Jammer, jammer, de plot zag ik al mijlen van tevoren aankomen. Knightley acteert onder haar niveau. Verder is het verhaal flinterdun en worden clichépersonages gebruikt. Het schip is het aanzien meer dan waard en in dit geheel is het misogyne gedrag van Pearce de kern waarbij hij uiteindelijk door vrouwen wordt gecorrigeerd. 2,3*

Intermenselijke relaties, waarbij het ego van de hoofdrolspeler, Douglas, plaatsmaakt voor heartdriven life, wat zich uiteindelijk uit in zijn grote liefde die hem op t pad begeleidt waar hij naar toe beweegt. Robert Downey perfecte rol als egotrippende gehaaide publisher, die en passant ook zijn aanstormend talent het bed mee inneemt vanuit datzelfde ego. Dan Holmes als de perfecte studente die haar teacher adoreert en ook lichamelijk contact niet schuwt, doch duidelijk zoekende is. En Macquire die zijn rol als eenling op de uni met verve neerzet in een mengeling van halve waarheden en verzinsels om zo zijn eigen pad via Douglas, zijn grote voorbeeld, te verkennen. Al met al gebeurtenissen van mensenlevens die elkaar kruisen. Dit geheel wordt echter goed verfilmd, waarbij je zelf nog zaken kunt invullen. Kleine humoristische takes, zoals de arriverende startende politieagent zijn goed en subtiel neergezet, waarbij eigenlijk in alle levensverhalen in deze film wordt weergegeven dat het leven een proces is van vallen en opstaan, doorzetten om uiteindelijk je doel kunnen bereiken. En dat heeft Hanson hiermee redelijk goed bereikt.

Een prequel op het magistrale verfilmde boek van Roald Dahl. Gedurende bijna anderhalf uur een magische trip in een prachtig geënsceneerde stad. Alleen de finale, jammer dat had beter gekund, neemt niet weg dat het vermakelijk is om naar te kijken. Zeker met kinderen, waarbij duidelijk is dat het in t leven om verbinding en delen gaat. Dit wordt via diverse personages prachtig vormgegeven. Liefde en verbinding. Chamalet verrast en speelt een voortreffelijke jonge Wonka. Wie niet kan delen kan ook niet vermenigvuldigen.

Overkill....

One trick pony..... het dekt de lading, alsmede de droefenis van de hoofdrolspeler, Rourke, in kwestie. Treffend in beeld gebracht hoe een voormalig grootheid in zijn sport afglijdt naar zelfvernietiging. Tomei als "rustpunt" doet t goed evenals Wood, die voor hem een spiegel is waarbij hij zijn gezicht toch afwendt. 3,7*