menu

Witness for the Prosecution (1957)

mijn stem
3,87 (520)
520 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad / Drama
116 minuten

geregisseerd door Billy Wilder
met Tyrone Power, Marlene Dietrich en Charles Laughton

Advocaat Sir Wilfrid Robarts is net weer aan zijn werk gegaan nadat hij aan een hartaanval heeft geleden. De dokters raden hem aan om te stoppen met werken. Wanneer hij echter hoort van de zaak Leonard Vole, die beschuldigd is van moord, kan hij die niet weerstaan.

zoeken in:
avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
In mijn beleving was ze er altijd omdat ze ook samenwerkte met Hitchcock in de tussentijd (Stagefright - niet zijn bekendste werk, maar toch), Fritz Lang (Rancho Notoriuos) en Billy Wilder (A Foreign Affair), maar het kan zijn dat dat ook haar enige drie rollen waren. Ik heb het niet nagezocht, maar vandaar dat ik het gevoel kreeg dat ze altijd wel in films te zien was. Zal het een nakijken.

edit: even gecheckt, dat waren ook zo'n beetje haar enige rollen na WOII. Niet geheel onzichtbaar, toch grote namen/films, maar lage frequentie.

avatar van Ebenezer Scrooge
5,0
Precies weet ik het ook niet hoor, maar in biografieen en documentaires spreken ze meestal over een soort van comeback zo eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Maar goed, men spreekt in de media al van een comeback als iemand een weekje op vakantie is gegaan.

avatar van de grunt
4,0
Bluray announcement van Kino Classics

fantastisch nieuws

avatar van SnakeDoc
4,0
Een gemiddeld goede oude misdaad die op het einde toch die lekkere verrassende twist krijgt waardoor dat 'gemiddeld goed' ineens 'best geniaal' wordt.

Prachtige rol van de oude Charles Laughton als Sir Wilfred. Ook de sarcastische humor sprak mij erg aan.

4 Welverdiende sterretjes!

avatar van Roger Thornhill
5,0
Zeer goed ge/herschreven en geregisseerd en met perfect ensemblespel (met Charles Laughton natuurlijk voorop). De enige die ik misschien wat minder vond spelen was Tyrone Power, in principe een acteur die ik wel een zekere charme vind bezitten maar wiens melodramatische uitbarstingen van wanhoop in de rechtszaal mij enigszins overdreven aandeden, maar dan blijkt op het einde dat het niet Tyrone Power maar Leonard Vole is op wiens conto we die (matige) akteerprestatie moeten schrijven… Een ambachtelijk meesterwerk dat mij van a tot z heeft geboeid. (Voor zover ik me kan herinneren was de remake ook lang niet slecht, met Ralph Richardson, Diana Rigg in de Dietrich-rol, de fantastische Deborah Kerr als Miss Plimsoll, en Beau Bridges als Vole.)

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Geniale film! Dit is nou duidelijk een film, gebaseerd op een toneelstuk: het gaat puur om een goed verhaal, goed acteerwerk en een goed script. Geen sensatie, geen spannende achtervolgingen, geen explosies. Het doet geenszins ouderwets of gedateerd aan. Er zit ook veel vaart in.
Het verhaal is briljant, het acteerwerk perfect en het script vol humor. Haast perfecte film.

avatar van Metalfist
4,0
Wanna kiss me, ducky?

Het is vreemd hoe een film iemand kan interesseren om compleet verschillende redenen. Ik wou Witness for Prosecution voornamelijk zien vanwege de aanwezigheid van Billy Wilder en Marlene Dietrich terwijl mijn moeder geïnteresseerd was doordat het een vroege Agatha Christie verfilming was. We hadden beide hoge verwachtingen, zij is erg te spreken over het kortverhaal waar de film op is gebaseerd, en dan maar hopen dat ze uitkomen.

Een echt getrouwe verfilming is dit blijkbaar niet. Wilder houdt de essentie overeind, maar voegt een aantal personages toe en rekt bepaalde aspecten uit. De speelduur van meer dan 2 uur stoort gelukkig niet, maar de indruk ontsnapt me niet dat het wel iets compacter had mogen zijn. Wat mij echter het meest tegensteekt is dat Wilder (onder invloed van zijn bazen?) heeft besloten om het einde aan te passen. De twist laat hij gelukkig in ere, maar in het kortverhaal geraakt Vole er mee weg en nu lijkt Wilder een knieval te doen om gerechtigheid toch te laten overwinnen. Vole wordt daar dus niet vermoord door Christine en eerlijk gezegd, ik vind dat een beter einde. Toch mag het gezegd worden dat een aantal van de toevoegingen van Wilder wel geslaagd zijn te noemen. Zo zorgt heel het personage van Wilfrid voor een vorm van comic relief (oorspronkelijk lag de focus op Mayhew, de andere advocaat) en voelt typisch Wilder aan.

Marlene Dietrich was zo overtuigd dat ze een Oscar voor haar rol van Christine ging krijgen dat ze de introductie van haar Las Vegas show veranderde om de nominatie te vermelden. Dietrich werd echter niet genomineerd... En hoewel ze een heerlijke rol speelt, is het wel een performance die vooral steunt op 1 moment. Zeker de introductie van Christine vond ik erg stroef gaan. De rol van Laughton werd dus speciaal door Wilder in de film geschreven en zodoende ook het personage Miss Plimsoll, de verpleegster. Leuk detail, Laughton en Elsa Lanchester waren in het echt een koppel. De chemie tussen beide is goed aanwezig, al is de Oscar nominatie voor Lanchester ook weer overdreven.

Ik ben altijd wel te vinden voor dit soort rechtbankdrama's. Er is simpelweg iets fascinerend aan de manier waarop een advocaat op indrukwekkende manier een pleidooi houdt en met Laughton heb je een acteur die daar geknipt voor is. Leuk einde ook met de voice-over die nadrukkelijk vraagt om de ontknoping niet te verklappen.

4*

avatar van Roger Thornhill
5,0
Volgens Wikipedia is het juist zo Agatha Christie zelf later ontevreden werd met het oorspronkelijke slot (één van de weinige verhalen van haar hand waarin de moordenaar aan zijn gerechte straf ontsnapt), en toen ze het verhaal als toneelstuk herschreef voegde ze voor Vole een maitresse toe die aan het einde van het stuk verschijnt. Wanneer zij met Vole op het punt staan om te vertrekken terwijl Vole's vrouw wegens meineed gearresteerd zal worden, pakt de laatste een mes en steekt Vole dood. Wellicht dat Wilder en zijn medeschrijver Harry Kurnitz daar dan nog het mooie moment aan toevoegden dat Sir Wilfrid besluit om de vrouw te gaan verdedigen, maar het uiteindelijke slot is dus geheel en al het (revisie-) werk van Agatha Christie.

avatar van Metalfist
4,0
Aha, kijk eens aan. Dat het Christie zelf was die het einde heeft verandert zalft mijn teleurstelling al wel wat, maar ik blijf het zonde vinden.

avatar van Roger Thornhill
5,0
Nou, ik kan me voorstellen dat het je stoort dat er nu zo'n moralistisch einde aan zit, maar ik vind het zelf wel een mooie vorm van gerechtigheid, niet uit juridisch oogpunt maar in de zin van "what goes around comes around". Vole heeft gebruik gemaakt van de passie van Christine om haar te overtuigen om als dekmantel voor zijn roofmoord te dienen, en nu is het diezelfde passie die haar naar een mes doet grijpen en hem zo de das om doet. Een soort ironische "poetic juistice" dus die net nog een treetje hoger dan de perfecte misdaad staat.

avatar van Metalfist
4,0
Daar is ook wel iets voor te zeggen. Al zou ik de ironie meer kunnen waarderen mocht Christine uiteindelijk niet verdedigd worden door Wilfrid.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Ik had een verkeerde indruk van de film. Marlene Dietrich en Tyrone Power leken me niet de ideale acteurs voor een rechtbankfilm. Ik kende Marlene Dietrich vooral van haar liedjes (Der Blaue Engel toen nog niet gezien) en Tyrone Power kende ik eerder van avonturenfilms. De film draait vooral rond acteur Charles Laughton die na een tijdje de aandacht compleet naar zich toe trekt. Zij vrouw speelt trouwens de verpleegster in deze film.

Het verhaal zelf is misschien niet de traditionele rechtbankdrama (gelukkig maar denk ik dan) maar kan ondanks de wat luchtige aanpak toch evengoed blijven boeien. Je wil weten wie het gedaan heeft. Agatha Christie heeft mooi werk afgeleverd en het plot was niet helemaal wat ik had verwacht. Boeiend einde met andere woorden. Waar ik uiteraard niets mag over zeggen. Billy Wilder laat nogmaals zien dat hij niet altijd in herhaling valt en verschillende genres aan kan. Je merkt zijn stel wel, maar het is toch anders dan bvb Some like it hot of Sunset Boulevard.

avatar van Ted Kerkjes
4,5
Film Pegasus schreef:
Je merkt zijn stel wel, maar het is toch anders dan bvb Some like it hot of Sunset Boulevard.
"Zijn stijl" bedoel je, neem ik aan?

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Ted Kerkjes schreef:
(quote)
"Zijn stijl" bedoel je, neem ik aan?


Klopt! Maar ik merk dat je me goed begrepen hebt.

avatar van Zwolle84
3,0
Lange tijd een aardige - ook niet heel veel meer dan dat - film die in het laatste kwartier echt compleet ontspoort. Belachelijke twist stapelt zich op belachelijke twist en de omstanders lijken er geen enkele emotie bij te hebben, tot de moord op de persoon die minuten daarvoor nog verdacht werd van moord aan toe.

Met de hakken over de sloot een voldoende vanwege de redelijke anderhalve uur die ervoor zit, maar waarom dit nu (zo hoog) in de top 250's van MM én IMDB moet staan? Het is me werkelijk waar een raadsel.

avatar van gauke
4,0
Een slim en met humor gemaakt, ouderwets, sinister en wezenlijk rechtbankdrama, naar een verhaal van Agatha Christie, dus voorzien van onverwachte wendingen en amusante details. De levendige personages werden gespeeld door een uitstekend opererende cast, met daarin centraal een ijzersterke, praatzieke en ondeugende Charles Laughton en een uiterst effectief spelende Marlene Dietrich.

4,5
Wordt met de kijkbeurt beter. Laughton steelt de show.

avatar van SmackItUp
3,0
Zwolle84 schreef:
Lange tijd een aardige - ook niet heel veel meer dan dat - film die in het laatste kwartier echt compleet ontspoort. Belachelijke twist stapelt zich op belachelijke twist en de omstanders lijken er geen enkele emotie bij te hebben, tot de moord op de persoon die minuten daarvoor nog verdacht werd van moord aan toe.


Je haalt me de woorden uit de mond..

avatar van IH88
4,5
“I'll give ya somethin' to dream about, Mister. Wanna kiss me, ducky?”

Ijzersterke rechtbankfilm. Waarom deze film niet wordt aangemerkt als komedie is mij een raadsel want ik heb veel moeten lachen om de droge en sarcastische humor van Laughton en sommige situaties (pillen doorslikken met brandy tijdens een rechtszitting, sure). Witness for the Prosecution laat zien wat voor film je krijgt als je een op het oog eenvoudig plot tot in de perfectie uitvoert.

Iemand wordt verdacht van moord, een briljant advocaat die net een hartaanval heeft gehad moet hem verdedigen en de vrouw van de verdachte die als getuige alles op z'n kop zet. Zonder poespas ontvouwd het verhaal zich en ik heb genoten van het moordmysterie, de humor, het drama, de acteurs en het Britse rechtssysteem. Ik kan even geen film bedenken waar de balans tussen humor en drama zo perfect in evenwicht is. Dietrich heeft een heerlijk koele en mysterieuze rol en samen met de geniale Laughton weet ze de aandacht van de kijker moeiteloos vast te houden. Wat een fantastisch acteerwerk van beide. Het einde zit vol met twists en het gaat een beetje over the top maar ik kon het van deze film wel hebben. Terecht wordt Witness for the Prosecution gezien als één van de beste rechtbankfilms aller tijden.

avatar van missl
4,0
Rechtbank verhaal met een einde wat ik niet aan zag komen. Humor, drama alles zit erin. Ik heb genoten.

4,0
Een van die klassiekers waarvan sommigen zeggen dat je ze gezien moet hebben. Ik kan maar 1 ding zeggen: volledig terecht! Een klassieker die vrij traag op gang komt, maar steeds straffer wordt (doet me op bepaalde momenten denken aan 12 Angry Men). En wat een einde... een must see dus!

avatar van AGE-411
2,5
AGE-411 schreef:
Nooit gedacht dat een film die op het eerste zicht zo eenvoudig leek, achteraf blijkt toch zo 'achterbaks' te zijn. De laatste 15 minuten zijn werkelijk top.


De film begint met een heerlijk knorrige oude man. (Charles Laughton) Hij valt meteen in de smaak. Een groot minpunt is dat hij de enige sterkhouder in een zee van ellende is. De rest van de acteurs zijn hopeloze gevalletjes. Vooral die verpleegster zou je de nek omwringen; niet omdat ze een irritant personage speelt, maar omdat ze dat op een irritante manier speelt. Het mens kan gewoon niet acteren, punt.

De andere acteurs hebben datzelfde probleem. Tyrone Power komt over als een soap-acteur en Marlene Dietrich staat er bij alsof ze fameus tegen haar goesting moest acteren. (I'm only in for the money). Ga dan kledinglijnen showen, mens Spijtig dat net zij een met momenten zeer intrigerend personage moet spelen.

Gelukkig gaat meer dan de helft van de film over Charles Laughton.


Wat mijn irritatie op wekte waren niet alleen de acteurs, maar ook bepaalde zinnetjes die ze moesten zeggen. Zo was het blijkbaar echt nodig dat de beschuldigde een paar keer uit zijn stoel recht sprong en voor de hele zaal riep "I did not do it" of "Tell me it's not true" naar zijn vrouw riep toen deze figuurlijk een mes in zijn hart stak bij haar getuigenis.
Op de koop toe hebben we dan nog enkele huilbuien van bepaalde acteurs die je (wanneer je in het echt voor hen zou staan) een lap zou verkopen.
Allemaal overdreven geforceerd, en echt niet passend bij een top250iger.
Het toevoegen van 'typetjes' deed de film ook niet goed. We hadden al de verpleegster, maar daarnaast we hebben ook nog de huishoudster van de oude dame.

Wie schrijft zulke scripts?


En ook bij deze film past ook dezelfde opmerking bij als bij 'Anatomy of Murder' (gisteren gezien). Het eerste uur is te sloom. Helaas duurt deze film maar 2uur, terwijl Anatomy een half uur langer duurt.


Maar zoals ik en de anderen hier (op uitzondering van Onderhond) al zeiden: het einde is onvoorspelbaar en doet je van je stoel vallen. Eigenlijk is het beter dat je niet weet dat er een onverwacht einde zit aan te komen, dan is de verbazing nog groter omdat je net denkt dat het op een standaard-einde gaat uitdraaien.

Vooral het laatste blijft eigenlijk hangen. Is wel een voordeel in het toekennen van de score.

3,5*


PS; Was best geinig tijdens de aftiteling: We vragen u de ontknoping van deze film niet te verklappen aan mensen die de film nog niet zagen


Een film die toch niet geheel overeind blijft na een herkijkbeurt.

De film moet het vooral hebben van de plotwending op het laatste. Dat blijft meteen ook z'n grootste pluspunt.

Helaas is de rest niet veel soeps. Charles Laughton draagt de film in z'n eentje. Hij is de enige die goed acteert. De bijrolacteurs zijn verschrikkelijk, en ook Marlene Dietrich had er kennelijk niet veel zin in.
Dat zorgt er voor dat de film totaal niet geloofwaardig over komt. Alles komt 'gespeeld' over.

Een andere belangrijke zaak die de film de hoogte in zou kunnen tillen zijn de pleidooien. Robarts pleit met momenten echt sterk, maar helaas wordt hier veel te weinig aandacht aan besteedt, of halen z'n tegenspelers het geheel onderuit.


Ik blijf dus grotendeels achter men bericht van 5 jaar geleden staan. Met het verschil dat het goede destijds meer bleef hangen dan het slechte. Of zoals iemand destijds reageerde:

Goldenskull schreef:

Met zoveel kritiek op acteurs/script vind ik 3,5 ook wel erg hoog tbh. Misschien ook de reden dat deze film veel te hoog scoort 'het laatste blijft hangen', was voor mij overigens meer de doorslag om naar de laagste score te grijpen.



2,5*

avatar van Roger Thornhill
5,0
AGE-411 schreef:
Tyrone Power komt over als een soap-acteur [...] Zo was het blijkbaar echt nodig dat de beschuldigde een paar keer uit zijn stoel recht sprong en voor de hele zaal riep "I did not do it" of "Tell me it's not true" naar zijn vrouw riep toen deze figuurlijk een mes in zijn hart stak bij haar getuigenis.
Het zal je be- (en ver)oordeling vermoedelijk niet veranderen, maar als ik mezelf mag citeren: "De enige die ik misschien wat minder vond spelen was Tyrone Power, in principe een acteur die ik wel een zekere charme vind bezitten maar wiens melodramatische uitbarstingen van wanhoop in de rechtszaal mij enigszins overdreven aandeden, maar dan blijkt op het einde dat het niet Tyrone Power maar Leonard Vole is op wiens conto we die (matige) akteerprestatie moeten schrijven…"

avatar van mrklm
4,5
Leonard Vole [Tyrone Power] staat terecht voor de moord op een rijke weduwe [Norma Varden]. Hij vraagt de gerennommeerde, maar oude en ziekelijke advocaat Sir Wilfrid Roberts [Charles Laughton] om de verdediging op zich te nemen. Die aarzelt, maar nadat hij Leonard aan een ongebruikelijke test heeft onderworpen is hij overtuigt van diens onschuld. Het bewijs tegen Leonard is bovendien vooral ‘circumstantial’... totdat blijkt dat de weduwe vlak voor haar dood haar testament heeft gewijzigd waardoor Leonard een grote som geld krijgt. Als Leonard hiervan wist, betekent dit dat hij een duidelijk motief had voor de moord. De enige die dat bevestigt is Janet McKenzie[Una O’Connor], de huishoudster die de belangrijkste begunstigde was in het oorspronkelijke testament. Leonards vrouw Christine [Dietrich] kan echter Leonards alibi bevestigen en aangezien de wet aangeeft dat een echtgeno(o)t(e) nooit mag optreden als ‘witness for the prosecution’ lijkt een vrijspraak goed mogelijk.

Met bronmateriaal van Agatha Christie, bewerkt en geregiseerd door niemand minder dan Billy Wilder en met zo’n ijzersterke cast was dit een Hollywoodknaller avant-la-lettre. Voor Tyrone Power was dit de laatste voltooide film. Hij stierf een jaar later aan de gevolgen van een hartaanval die hij kreeg tijdens de opname van een zwaardduel met zijn vriend George Sanders op de set van “Solomon & Sheba”. Charles Laughton speelt hier ook één van zijn laatste rollen (“Spartacus” en “Advise & Consent” zouden zijn laatste films zijn voor hij in 1962 overleed) en hij speelt hier samen met zijn echtgenote Elsa Lanchester die hier de rol speelt van zijn bemoederende verpleegster, een rol die Wilder bedacht om wat scherpe komedie toe te voegen. Sir Wilfrids pogingen om zich stiekem te goed te doen aan een sigaar en brandy zijn goed geschreven, ook al omdat ze onderdeel uitmaken van het plot. Wanneer zijn collega en vriend Mayhew [Henry Daniell, ook al zo’n geweldige karakteracteur] hem de Vole-zaak wil voorleggen heeft hij daar eigenlijk geen zin in, maar wanneer hij ziet dat Mayhew twee sigaren in zijn borstzak heeft, ziet hij zijn kans schoon: hij accepteert de zaak dus eigenlijk omdat hij stiekem een sigaar kan roken!

Maar uiteindelijk is het Dietrich die de show steelt. Aangezien de makers aan het eind van de film een oproep doen om de slottwist niet te verraden, ga ik daar niet teveel op in. Maar het is wel opvallend dat Dietrich – inmiddels de 50 ruim gepasseerd – in een flashback nog eens verschijnt als een cabaretzangeres. Tussen al het acteergeweld kan ik in ieder geval zeggen dat Dietrich zich staande houdt. Maar gezien haar indrukwekkende filmografie wil dat niet zeggen dat dit mijn favoriete Dietrich-film is. Het feit dat de meningen zo verschillen over haar beste filmrol, zegt iets over de kwaliteit van het werk dat ze heeft achter gelaten. Wat in ieder geval als een paal boven water staat is dat dit een geweldige film is.

avatar van Dievegge
4,5
Charles Laughton komt over als een vriendelijke beer. Toen er reactieshots geschoten werden van het publiek in de rechtszaal, kwam hij zelf de verschillende personages voorlezen met bijhorende stemmetjes en bewegingen. Het trucje met de monocle als leugendetector leende hij van een echte advocaat. Het blijkt wel een onbetrouwbare detector. Sir Wilfrid blaft mensen af en negeert doktersadvies, maar is bevlogen als advocaat en dwingt algauw sympathie af.

Marlene Dietrich is in haar vermomming moeilijk te herkennen. Dat komt doordat ze in haar normale verschijning veel make-up droeg, een pruik en tape om haar huid op te trekken. Ze past ook haar accent aan van Duits naar plat Engels. In de flashback draagt ze haar haar los om jonger te lijken. Christine komt eerst over als een opportuniste en intrigante, maar later blijkt ze toch een vorm van oprechtheid te bezitten.

In de nevenrollen zitten door de wol geverfde acteurs als Ian Wolfe en Elsa Lanchester. Ook Bess Flowers is weer van de partij in een van haar ontelbare figurantenrollen. Ze is dikwijls in het publiek te zien achter een pleitende Charles Laughton.

Agatha Christie veranderde zelf het einde toen ze haar kortverhaal bewerkte tot toneelstuk, omdat de moordenaar mocht niet vrijuit gaan. Billy Wilder en z'n scenaristen voegden er de verpleegster aan toe als komisch nevenpersonage. Kostelijk is het moment waarop Sir Wilfrid onder haar ogen z'n fles chocomelk vervangt door een fles brandy.

Qua juridische procedures klopt het niet allemaal. Zo wordt er nieuw bewijsmateriaal aangedragen tijdens het proces. Waar het echter om gaat is de spannende verhaalopbouw met verrassende wendingen, momenten van herkenning, leuke personages en humor. De toeschouwers in de bioscoop moesten destijds een eed zweren dat ze de ontknoping niet zouden verklappen. Dat zullen we dan ook niet doen.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:16 uur

geplaatst: vandaag om 02:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.