De Wederopstanding van een Klootzak (2013)

Redelijke film, prima spel, alleen niet altijd even aangenaam voor het oog. Soms wat naar.

Leuke film die ook nog eens de noordelijkste stad van ons land promoot: "Dokkum".

Ben hier zelf (ben zelf een Fries) enige keren geweest en het is inderdaad een aardig plaatsje, net als de film. Deze viel mij niet tegen en wordt vrijwel geheel door de complete cast gedragen.

O.a. door de herbergierster en de crimineel Ronnie, waarvan de eerste de nuchterheid zelve is en Ronnie eerst een klootzak is en langzaam veranderd in een ander mens dat tot bedaren komt maar niet geheel begrepen wordt door de vroegere kompanen.

Fijn verhaal en een prima film!

Tsja heel vervelend, maar we gaan toch echt weer de zware onvoldoende uit de kast trekken, al zien we wel dat de regisseur in ieder geval nog geprobeerd heeft er iets van te maken, maar ja een hele filmgeschiedenis om tegen aan te boksen en dan is de conclusie gewoon jammer van de moeite.
Gedeelte "Pulp Fiction", een eind waar ze bij "Signs" nog jaloers op worden.....en iets met een asielzoeker of emigrant waar het glazuur spontaan van je tanden barst.
Karikaturen, het foeilelijke Nederlandse landschap, slechte dialogen...het is dat Willeke van Ammelrooy nog ontbreekt, maar mag verder op die enorme grote hoop, die grote hoop met slechte Nederlandse films.

Een matige dramafilm...

Matige verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Jeroen Willems (overleden)...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goede kwaliteit HD breedbeeld...

Niet te moeite waard...

Ik had duidelijk meer van deze film verwacht en daarom viel het behoorlijk tegen. Ik denk ook met deze cast dat er meer in had gezeten, maar de hele verhaallijn liep anders dan ik vermoedde. Dat was ook vast de bedoeling, anders had de film teveel aangeleund tegen de grote engelse en amerikaanse broers binnen dit genre. Ik had dat anders toch wel willen zien.

Vreselijke film met te veel verhaallijnen, slechte dialogen, somtijds belabberd spel..... was ik de eerste minuten nog geboeid door de Van Warmerdam-achtige sfeer, na een half uurtje sloeg de irritatie behoorlijk toe.

Close, but no cigar. Van Driel is wel zo visueel ingesteld dat hij op dat vlak puntjes scoort, maar opgaan in zijn film, thema's, symboliek en wat er al niet meer te zien is, is er niet helemaal bij. Terwijl het toch wel wat interessante elementen heeft op de rode draad. Minst boeiende onderdeel is veel van wat zich rond de asielzoeker afspeelt.

Bomen, nachtmerries en aan de andere kant iets met een rode vlinder, mja, oké. Rondom Eduardo blijft het bij harken. Met Ronnie gaat het gelukkig soepeler. Uitgezakte vent, harde crimineel en iemand die het kwijt is, of juist niet, na iets wat zich laat aanzien als een soort bijna dood ervaring. Fijne acteur, die Yorick van Wageningen.

Een aantal aardige dialogen, zo is er een anekdote die er toe doet, enkele kleurrijke figuren, er dwarrelt een dosis zwarte humor door de film en van Driel vertikt het om alles op te lepelen, maar tegelijkertijd blijft het me allemaal iets te zweverig en daardoor afstandelijk. Of zoiets. Enfin, de stofzuiger. Weer wat geleerd. En arme Sonnema.

Verder een prima film. Goed geacteerd en Friesland is ook heel erg mooi!! Bijna net zo mooi als Groningen.

Goede cast, maar ik had van het verhaal meer verwacht.

Dit drama met klein randje zwarte humor doet wat vreemd aan, al is het alleen al vanwege de prachtige titel. Het verhaal ontrolt zich rustig en is -ondanks de flashback- tamelijk rechtlijnig. De karakters zijn interessant, de beeldvorming in het Friese platteland mooi. De film doet 'onhollands' aan door de wat narige sfeer en dat is een pluspunt.

Alleen heb ik duidelijk de relevantie van de asielzoeker-verhaallijn gemist, ik kan het niet plaatsen. De artsy toevoeging van de handschoen/nachtmerrie voelt wat random. Mede daardoor zit ik aan het einde toch met een vraagteken wat het doel was van een flink aantal scenes.

Eindelijk weer eens een echt goede nederlandse film. Prachtig gefilmd in een rustig tempo met af en toe harde scenes. De verschillenden verhaallijnen; de keiharde crimineel, de boer, het kind en de asielzoeker, worden mooi in elkaar geweven. Ook fijn: er wordt weinig uitgelegd, zodat de kijker de zijn eigen verhaal kan bedenken. Op naar Dokkum!

Ben hier niet zo van onder de indruk. Film is onderhoudend en aardig gefilmd maar het pakt me nergens. De geweldsscènes vind ik wel pluspunten, behoorlijk rauw. Met de sapperdeflap om het af te maken.

Matig. Qua regie is dit nog best heel aardig, waarin je merkt dat de regisseur toch een zeker stijltje wil doorvoeren. Weinig muziek en als dat er al is vooral lekker dromerige muziek. Maar de film zelf kon me nauwelijks boeien. Dat komt vooral door Van Wageningen die ik nergens geloofwaardig vind. Als hij gaat schreeuwen zie je een acteur die boos wil zijn, geen moment had ik het idee dan een keiharde gangster te zien. En of dat zo bedoeld was of gewoon een kwestie van matige geluidstechniek, maar ik vond de dialoog erg vaak op de achtergrond zitten en nauwelijks verstaanbaar en dat verhoogt het kijkplezier niet bepaald. 1,5*.

Allemaal iets te hoog gegrepen.

Het concept is vrij helder, de uitvoerig laat te wensen over.

Qua regie en camerawerk wisselen goede en slechte momenten elkaar af, en ook het acteerwerk is over het geheel middelmatig te noemen. Zelfs van Wageningen had geen kwaliteit genoeg om de film alleen te dragen. Helaas. *2,5

Heerlijke Nederlandse film die ik helaas nog niet eerder gezien had. Eindelijk weer een film uit het moderne tijdperk die het goed doet.

Lekker tempo, mooie muziek en erg mooi in beeld gebracht! Yorick van Wageningen steelt de show en vertolkt zijn rol geweldig! Bijzonder hoe ze het gedaan hebben dat een aantal verhaallijnen samen komen.

Ik raad hem zeker aan! Verdiend zeker meer aandacht. Had van mij zelf nog wel langer mogen duren.

3,5*

Filmtechnisch erg goed, verhaal vond ik wat minder.

Een nieuwe slag bij Dokkum. In 'De Wederopstanding van een Klootzak' (2013) vormt het pittoreske Friesland een strijdtoneel tussen verschillende getraumatiseerde mannen, die een nieuwe bladzijde openslaan in hun leven. De volkse crimineel Ronnie (Yorick van Wageningen) leert het leven herwaarderen als hij een moordaanslag overleeft. De asielzoeker Eduardo (Goua Robert Grovogui) verwondert zich over ons vlakke land, waar alles wat afwijkt of niet in het plaatje past kapot wordt gemaakt. De Friezen vermoordden immers Bonifatius toen hij het christendom kwam brengen, maar uiteindelijk hebben de christenen alsnog hun heilige bomen gekapt. En dan is er nog de mysterieuze man met de tatoeage, die als een duveltje uit een doosje opdook om gerechtigheid te brengen. Maar is de wereld werkelijk beter af zonder de klootzak uit de titel?

'De Wederopstanding van een Klootzak' (2013) is een absurdistische sfeerprent in de geest van Alex van Warmerdam of Martin McDonagh. Het ene moment verstilling als gangsters aan komen rijden over de Afsluitdijk of als de jonge asielzoeker langs de dijken fietst en ronddanst in de Wadden. Prachtige shots van ruisende bladeren in de zeewind of kabbelend zeewater. Het volgende moment hypergewelddadige confrontaties wanneer de duisternis naar boven komt als deze personages plotseling hun dominantie tonen naar anderen. De beschadigde mannen in 'De Wederopstanding van een Klootzak' (2013) proberen schoonheid te vinden in hun vergankelijke, onbeduidende bestaan. Al komen de verhaallijnen van Ronnie/Eduardo net niet lekker bij elkaar. Met een overtuigendere karakteropbouw was de climax harder binnengekomen.

Onderhoudende, visueel inventieve misdaadfilm over een crimineel (Yorick Van Wageningen) die na het ternauwernood overleven van een moordaanslag op krachten komt in Dokkum, waar hij te maken krijgt met een reeks bizarre gebeurtenissen. Van Wageningen is erg goed in de hoofdrol en het licht surrealistische sfeertje kon mij wel bekoren. Gebaseerd op een graphic novel van de hand van regisseur Guido Van Driel.

Een interessante opstart met een afglijder.Jammer, had meer in gezeten, daar de lijnen er wel zijn, die worden echter onbenut gelaten.

Misdaaddrama over gangster Ronnie [Yorick Van Wageningen], die een jaar geleden nog een meedogenloze klootzak was, maar in het bijzijn van chauffeur en handlanger Janus [Juda Goslinga] empathie toont en een totaal ander persoon lijkt. Maar hij kan niet ontsnappen aan zijn gewelddadige verleden. In een parallelverhaal volgen we Eduardo [Goua Robert Grovogui], een emigrant die werkt op het Friese platteland bij Dokkum. Moet het meer hebben van sfeer dan van samenhang. Het magere verhaal biedt ook weinig ruimte voor samenhang. Met liefde opgedragen aan Jeroen Willems, die in 2012 overleed en een bijrol heeft als James Joyce (niet de schrijver).

Na het sterke Toen we van de Duitsers verloren maar eens Guido van Driels debuut uit 2013 bekeken. De wederopstanding van een klootzak laat een regisseur zien die potentieel heeft, maar maakt ook duidelijk dat Van Driel nog veel heeft bijgeleerd in de 10 jaar die tussen de twee genoemde films zit.

Veel van wat minder is, is wat je typisch verwacht van een debuut: te veel ideeën, te veel stijltjes, te duidelijk invloeden zichtbaar (met name Tarantino), niet genoeg kill your darlings toegepast. Met name de magisch realistische elementen en het subplot rond asielzoeker Eduardo (Goua Robert Grovogui) hangen er een beetje bij. Ik mag ook hopen dat de scene waarin Eduardo een levende rat probeert te verbranden om een boze geest uit te drijven goed onderzocht is als een echt gebruik, anders is dat namelijk wel erg twijfelachtig.

Maar hoofdrolspeler Yorick van Wageningen is ook niet altijd even sterk. Om preciezer te zijn: hij is prima in het wederopstanding deel, maar overtuigt niet als de klootzak. En Jeroen Willems kon wel acteren, maar hem een Ierse gangster die een lange monoloog in Iers-Engels moet afsteken laat spelen, is ook wel echt het randje opzoeken.

Waar Van Driel al sterk is De wederopstanding van een klootzak en wat hij in Toen we van de Duitsers verloren ook veel beter inzet, is de realisme dat toch wat ruimte laat voor lyriek om los te komen van de Hollandse en Friese kleigrond, ook door oog voor mooi beeld in schijnbaar alledaagse omgevingen.

(Gezien op Netflix)