De Wederopstanding van een Klootzak (2013)

Maar Amerikaanse films maken toch ook heel veel dramatisch?

Ja die films kijk ik ook liever niet. Maar de Amerikanen laten wel meer variatie zien. De Nederlandse cinema valt gewoon vaak tegen. Over acteren en drama ten top. Wat ook in het geval van deze film was en dan vooral het einde.

Ik ben het sowieso nooit eens met deze opmerking - ik kan me überhaupt geen Nederlandse film bedenken waar men overacteert - maar zeker na het zien van Matterhorn en De Ontmaagding van Eva van End weet ik zeker: wat jij zegt is gewoon echt níet waar.

Zie je het woordje VAAK? dan bedoel ik dat het VAAK tegen valt, niet altijd dus. Want dan had ik wel altijd gezegd. Maar dit is meer een onderwerp voor op het Forum.

Maar BlueJudaskiss vond jij die vrouw niet overacteren?

Leny Breederveld bedoel je? Nee hoor. Net als haar alle andere rollen juist heel erg ingetogen en bedeesd. Ik vond alleen haar rol - net als de rest van de film - simpelweg niet interessant.

Maar ben ik echt de enige die het begin van de film vele malen sterker vind dan het laatste gedeelte?

Nog steeds niet ingevoerd bij Pathe.

Een Nederlandse film die eerder Belgisch/Frans aandoet dan typisch Nederlands. De invloeden van" seul contre tous" (Gaspar Noe) zijn niet ver weg en als er later in een shot een letterlijke ode langskomt aan Noe's filmstijl weet ik het zeker, de regisseur heeft deze invloed wel gebruikt voor zijn film. Ook de dikke letters zijn daar een voorbeeld van.

Een origineel verhaal, zei het wat rommelig, waar er wel narratief is, maar deze niet noodzakelijk gestructureerd wordt aangeboden. De klootzak is Ronnie een harde crimineel die opeens heel gevoelig en diepzinnig in het leven staat. Het hoe en waarom wordt in de film uitgelegd, maar de nodige zijplotjes worden niet geschuwd. Dit kan verwarring veroorzaken bij de kijker (oeh, geen hapklare brokken), maar mij was het al betrekkelijk snel duidelijk.

Allereerst is dit een pikzwarte komedie. De genre aanduiding is in dit geval een persoonlijke mening, maar als "seul contre tous" als zodanig wordt opgevat, is dit er ook echt wel eentje. Veel mensen in de zaal dachten daar anders over en dat is begrijpelijk. Er zit een gelaagdheid en tegelijkertijd botheid in de film, waar humor niet uitgesproken is, maar meer ligt in de ironie van bepaalde bikkelharde situaties.

Mocht de film je niet bevallen, kun je als publiek 2 dingen doen, uitkijken en je bek houden, of de zaal verlaten. Alles hiertussen in is verkeerd. Als ik vervolgens het gevoel krijg dat ik in een vrij lege zaal de enige ben die geen enkele vorm van geluid maakt, denk ik dat er toch nog veel mensen hadden moeten oprotten, de vertoning was immers gratis. Deze irritatie werd heus niet veroorzaakt door puur dialoog, maar ook door subtiel zuchten, kuchen, hijgen en uit verveling tikken met een voet. Werd er elders al eens gediscuseerd over het wel of niet melden van overlast, ik kan niet de hele zaal tot rust manen? Want wie is er hier nu de gek, op dat moment?

Tot zover mijn eigenlijk zinloze rant, maar het moest er even uit. Gaan we terug naar de film, zien we licht choquerende humor en hard drama. Dit wordt rustig gefilmd en er worden geen onnodige details weggeven. Langzaam worden de belangrijke punten duidelijk en de rest doet er niet toe. Waar de film nog enigszins in de fout gaat is een aangeplakt einde, na de scene waar ik van verwachte dat het einde zou zijn.

Toch is dit zeer sterk en nu al 1 van mijn favoriete Nederlandse films. Sterk gefilmd, lekker hard, een beetje understated en erg zwart. Fijn!

Invloed? Noem het jatwerk uit Enter the Void.

De film heeft zeker sterke kanten, dat zijn een hoop fraaie shots en knap camerawerk. Het acteren kan ermee door, alhoewel sommige personages te dik aangezet waren.

Dan de mindere punten: de acteurs kramen teksten uit die in real life niet wordt gebezigd, zeker niet door criminelen. Schrijftaal ongefilterd op het script losgelaten.

Al vroeg in de film ging het mis met de uitspraak laat die Turken teruggaan naar Marokko.

Behalve dat het niet grappig is, is het ongeloofwaardig Peppi- Kokki boevenjargon. Zo simpel zijn criminelen niet behalve in stripverhalen.

Verder in de film roept iemand gekscherend, sapperdeflap. Toen had ik het gevoel... stop er maar mee. Leuk geprobeerd, maar helaas.

Het magisch-realitisch element begon ook tenenkrommend te worden. Met een jochie dat copy/paste uit El Orfanato is weggelopen. Of is dat ook een ode?

1 1/2 * voor de soms fraaie uiterlijke verzorging.

ik snap niet wat er mis is met "jatwerk" als het een leuke film oplevert. Maargoed, het is niet je enige argument, snap je problemen met het dialoog verder wel, ik vond het leuk. Verre van realistisch (wordt ook niet naar gestreefd), maar leuk.

Over invloeden gesproken, des te meer cult films je gezien heb, des te meer gaat opvallen dat bijvoorbeeld Tarrantino heel veel jat, hij is zelf de eerste om het toe te geven en daar hoor je weinig mensen over klagen.

Van Tarantino is algemeen bekend dat hij personages, uitspraken e.d kopieert uit films. Dat is iets anders dan een scene vrijwel letterlijk nadoen uit een andere film waarbij ik nergens gelezen heb dat dit bewust niet authentiek bedoeld is.

Die zin snap ik niet. Als Van Driel in een interview had gezegd dat het een ode aan die film was had je het wel goed gevonden? Of begrijp ik je verkeerd?

Dit is toch gewoon een verfilming van zijn eigen strip, of niet?

Dan was het in ieder geval duidelijker plagiaat. Maar dan nog.

viavia heb ik wel gehoord (user Verhoeven die hem op IFFR sprak) dat hij Irreversible zag vlak voor de film gemaakt is en dus het camerawerk heeft overgenomen.

Ah hier meer daarover, in een boeiend interview: Guido van Driel: ?Ik werk van scène naar scène, van detail naar detail? | alles over Nederlandse films en tv-series | Front Page, Interviews | Neerlands Filmdoek - NLfilmdoek.nl

"Ik heb die film niet gezien, maar het grappige is dat iemand in Rotterdam met precies hetzelfde kwam. Ik heb wel met Lennert Hillege (de cameraman, red.) de scène doorgesproken voordat we hem gingen draaien, en hij zag daar het camerawerk voor zich van Irréversible, ook van Gaspar Noé"

Oh en aangezien de comic uit 2004 komt, is de El Orfanato verwijzing ook maar een toevalligheid.

Aha, ik word gewoon geciteerd. De opmerking van gebruiker Redlop is bij deze ontkracht.

Nou niet helemaal, want de beginscene uit Irreversible (2002) is in feite een kopie van die scene uit Enter the Void maar dan in omgekeerde volgorde, van boven naar beneden. Gezien?

Prima als cameramensen zich laten inspireren (door Benoit Debie in dit geval), maar nogmaals dit leek op plagiaat.

Enige vorm van intertextualiteit tussen filmmakers moet kunnen, maar dit was bijna een stijlbreuk met de rest van het camerawerk. Niettemin vond ik juist het camerawerk, de beelden op zich en montage het sterke aan de film, het verhaal en de invulling van de personages erg matig.

Je kan dus zeggen dat Noe zichzelf herhaalt door een scene te kopiëren in ETV uit Irreversible, maar dan ga je alweer voorbij aan het feit dat dit niet perse Noe's stijl is, maar die van Debie. In Springbreakers worden (ik weet zelfs 1 shot die er weer erg op lijkt) soortgelijke shots uitgehaald en in Vinyan ook vast wel een paar,

Weet je wat? Van Driel had Debie moeten opbellen met "Hee gozer, ik heb in mijn strip een psychedelische overlijdensscene, waar ik vind dat jou camerastijl erg zou passen, maar mijn cameraman durft het in de film niet te kopiëren, in verband met plagiaat. Kun je even langskomen, zodat we een authentiek shot hebben?"

Nee want dan is het niet authentiek. Dat is mijn punt.

Oh, dan snap ik je punt niet meer. Als het wordt gekopieerd door een andere cameraman is het niet authentiek, als ze Debie inhuren voor een echt Debie shot is het niet authentiek ook? Whatever, laat maar, zucht.

Prima.

Tsja als ik reageer op de stelling dat de film een ode is aan Gaspar Noe door te zeggen dat een scene integraal kopiëren iets verder gaat dan een ode, lijkt me dat niet eens zo'n rare opmerking. Het gaat ten koste van de authenticiteit van een film lijkt. me. Als ik die stelling steeds opnieuw moet verdedigen, word ik er ook moe van.

Off-topic bericht verwijderd.

Ik sluit me aan bij het bovenste epistel van Inland Rabbit. Ik vond het een uitstekende, zij het wat verwarrende film. Doordat ik werd afgeleid door de prachtige fotografie heb ik de sleutelscene grotendeels gemist. Crusiaal voor het hele verhaal, natuurlijk. Maar door de laatste opmerking van Leny Breederveld over de moord heb ik de draad nog nét op tijd kunnen oppakken. Van mij krijgt het acteerwerk van Yorick van Wageningen een dikke 9 ! En die opmerking van 'Turken die Marokko terug moeten' gaf aan hoe intelligent het 'hulpje' van Ronnie was. Zo heb ik het althans beleefd. Prima film !

Herkenbaar Ook al betrap ik soms ook dat ik wat zacht fluister. Maar zuchten vind ik zelfs vervelender bij mensen in de zaal.

Geweldige film, werd heel goed gespeeld. Een goed verhaal en mooi dat alles bij elkaar komt op het eind.

Soms was die wel wat gewelddadig, maar dat hoort er misschien bij.

Kortom, goeie film.

Geen onaardige film die het van mij vooral moet hebben van het visuele. Het Friese landschap - voor mij heel herkenbaar, ik ben meermalen in Friesland op vakantie geweest - zag er best mooi uit. Ook die scène in die dansgelegenheid waar iedereen in het wit was gekleed zag was het aanzien zonder meer waard. Het verhaal was nogal wazig, maar echt storen deed mij dat ook weer niet direkt. De scènes met de handschoen en het einde - de neger die uit de boom viel - waren bovendien zeer komisch. Al met al dus best wel een aardige film dit misdaadfilmpje van Van Driel met bovendien best wel goed acteerwerk van Yorick van Wageningen.

3,5*

Aardige film, waarvan het mij nog niet duidelijk is of ik dit als komedie moet zien, of als keiharde misdaadfilm. "Tarantino in de polder", die oneliner beschrijft het nog als beste.

Yorick van Wageningen zet hier een overtuigende klootzak neer. Helaas vond ik het acteren van de overige cast minder overtuigend. Dit komt mede door het script. Sommige conversaties komen raar over.
De verhaallijn met de asielzoeker paste niet in het totaal. De enige functie daarvan was het einde, waar de verbanden met alle hoofdpersonen zichtbaar werden, maar ik vond het allemaal maar cliché.
Veel dingen blijven erg vaag. De handschoen op de rookmelder had een duidelijk doel, maar dat dit doel niet meteen in praktijk werd gebracht is vreemd, zeker als hij er ruime tijd later nog steeds hangt en zijn kamergenoot geen enkele agrwaan krijgt van een plastic handschoen aan het plafond die de rookmelder uitschakelt.
Verder snap ik de reden niet helemaal van de ommekeer van de klootzak, die na de mislukte aanslag ineens een levensredder werd, in een belachelijke scéne waarin een asielzoeker zichzelf in brand steekt via een brandstapel! (paasvuur?)
Had de klootzak geheugenverlies door de aanslag en wist hij niet meer wat een harde crimineel hij ooit was? Had hij wroeging gekregen? Geen idee.

Slecht was het zeker niet, aan de cinematografie is veel aandacht geschonken, en het ziet er prachtig uit, zoals de scéne waarin de schroevendraaier even te zien is. Erg knap gemaakt!

Samenvattend: Een onderhoudende, mooi geschoten film met een slecht script en matig acteerwerk. Krappe voldoende.

Aardige nederlandse film...beter als het gemiddeld in ieder geval...

Eigenlijk ben ik het ook grotendeels met mijn bovenbuurman eens