• 144.763 films
  • 7.267 series
  • 22.046 seizoenen
  • 496.360 acteurs
  • 313.334 gebruikers
  • 8.294.824 stemmen
Avatar
 
banner banner

Le Silence de la Mer (1949)

Drama / Oorlog | 87 minuten
3,58 68 stemmen

Genre: Drama / Oorlog

Speelduur: 87 minuten

Alternatieve titel: The Silence of the Sea

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Jean-Pierre Melville

Met onder meer: Howard Vernon, Nicole Stéphane en Jean-Marie Robain

IMDb beoordeling: 7,6 (4.762)

Oorspronkelijke taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Le Silence de la Mer

In een bezet Frans plaatsje in 1941 is de Duitse officier Werner von Ebrennac gelegerd. Hij leeft in huis bij een man en diens nichtje, die hem vooral zien als een verachtelijke man. Von Ebrennac vertelt vol passie over het leven, filosofie, muziek en zijn visie op de relatie tussen Duitsland en Frankrijk. Totdat hij echter Parijs bezoekt en ziet wat er echt allemaal aan de hand is...

imageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Werner von Ebrennac

La Nièce (as Nicole Stephane)

La Fiancée (as Ami Aaroe)

L'Ordonnance

L'Allemand

L'Allemand (as Fromm)

L'Allemand (as Vernier)

L'Allemand

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 20335 berichten
  • 3898 stemmen

Dit debuut (op een short na) van Melville komt binnen enkele maanden uit bij Masters of Cinema met bovenstaande schitterende poster als hoes. Ik kijk er naar uit. Spreekt me bijzonder aan.


avatar van Dr.Strangelove

Dr.Strangelove

  • 338 berichten
  • 3845 stemmen

Een mooie film die naar mijn idee laat zien hoe sterk het verzet in frankrijk was .Dat wordt extra duidelijk doordat je voor de Duitse officier een soort van sympathie opbouwd, net zoals de oom en het nichtje dat doen maar toch steevast stil blijven tegen hem.


avatar van klute89

klute89

  • 3650 berichten
  • 0 stemmen

Ben eigenlijk wel benieuwd naar deze film. Mede ook door het prachtige affiche.


avatar van timbo_

timbo_

  • 13109 berichten
  • 3487 stemmen

Ben net aan het kijken welke Meville's ik gezien heb en zie dat ik hier nog niet gestemd had. Vond dit toch verreweg de minst Melville die ik zag. Het drama komt er wat mij betreft nauwelijks uit. Ik voelde me door de gebrekkige verhoudingen tussen het nichtje de oom en de officier zelf ook maar weinig betrokken bij de film. Wat mij betreft heeft Melville een voortreffelijke keuze gemaakt door de misdaad kant op te gaan in zijn latere films.


avatar van Poisonthewell

Poisonthewell

  • 4939 berichten
  • 11359 stemmen

Prachtige debuutfilm van Melville, en voor zover ik kan bedenken een van de vroegste filosofisch geladen films over WO2. Interressant ook dat juist de 'goede Duitser' lijkt op Karloff


Die 2e r en dat tongetje moogt ge weglaten,hij lijkt ook ECHT op Karloff.Nog gekker:als we hem voor het eerst ontmoeten wordt hij dusdanig met expressionistische belichting getoond dat zijn introductie doet denken aan die van Nosferatu of het monster van Frankenstein.

Hoe dan ook:laat een of andere proleet onvoorbereid deze film zien en hij zal roepen:maar dit is een vroege Bresson!Begrijpelijk,want dit is serieus minimalistische anti-cinema.De acteurs zijn min of meer amateurs die of hun smoel niet opentrekken(de Fransen)of juist continu aan het woord zijn in de vorm van onnatuurlijke,eindeloze monologen(de Duitser).Zoals reeds gememoreerd zijn deze monologen puur intellectueel-historiosofisch en gaan ze de triviale feiten juist uit de weg.Die feitjes worden ook Bressoniaans in beeld gebracht door lichaamstaal en levenloze voorwerpen,niet altijd even geslaagd.

Wat die "gebrekkige verhoudingen"betreft:dat is nu juist de pointe hè,dat anti-communicatie de bron is van alle misère.


avatar van Straniero

Straniero

  • 127 berichten
  • 1683 stemmen

Prachtige film. Drama is subtiel en de 'chemie' tussen de Franse man en nicht en de Duitse officier (mooie rol van Howard Vernon) werkt bijzonder goed. Deze film verdient eigenlijk wel wat meer bekendheid.


avatar van Biosguru

Biosguru

  • 1557 berichten
  • 5096 stemmen

Erg fraai, Vooral de heel afstandelijke rustige sfeer en dan bats bij zijn vertrek de nicht enorm groot emotioneel in beeld. Deed me denken aan Tinker, Tailor, eerst afstand en dan een paar keer heel rake emoties.


avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 63122 berichten
  • 5091 stemmen

On Jean-Pierre Melville's LE SILENCE DE LA MER - YouTube

Film scholar Ginette Vincendeau talks about the dark vision of Jean-Pierre Melville's first film


avatar van arno74

arno74

  • 8700 berichten
  • 3342 stemmen

Deze moet ik nog zien, maar ben zojuist wel behoorlijk weggeblazen door de gelijknamige verfilming uit 2004. Prachtige film, aanrader.


avatar van arno74

arno74

  • 8700 berichten
  • 3342 stemmen

Inmiddels deze versie ook gezien, cinematografisch is dit een hele aardige. De versie uit 2004 geniet echter mijn voorkeur, om diverse redenen. In deze variant uit 1949 wordt van een voice over gebruik gemaakt om de emoties van de huisbewoners over te brengen, terwijl in de variant uit 2004 dit veel meer door middel van mimiek wordt gedaan, zonder voice over. Ook is daar de tijd beter over de rollen verdeeld en krijgen opa, nichtje, en officier een ongeveer even zware stem in de film, in tegenstelling tot hier waar het vooral rond de opa en de officier draait. De onuitgesproken spanning en de chemie tussen het nichtje en de officier spat daar van het scherm, terwijl het hier allemaal door de voice over verteld wordt. De hier alleen maar zwijgzame nichtje is in die film ook een stuk mondiger wanneer de officier niet aanwezig is, en speelt een veel belangrijkere rol.

Het verhaal van die film verloopt ook anders, en loopt ook anders af. Beide films zijn een verfilming van het korte verhaal dat tijdens de bezetting in 1941 illegaal werd verspreid onder de pseudoniem Vercors. In deze variant wordt nogal wat aandacht besteed aan de reis van de officier naar Parijs, terwijl in de versie uit 2004 het zijn vrienden zijn die bij hem op bezoek komen zonder dat hij naar Parijs afreist. Wat in de versie uit 2004 wordt gedaan is dat naast Le Silence de la Mer ook Ce jour-là, van dezelfde schrijver en uit dezelfde tijd, wordt verfilmd. Beide verhalen lopen samen en dat vormt een verrijking ten opzichte van deze versie.

De meeste kijkers van deze versie uit 1949 zullen dat vermoed ik gedaan hebben om Melville of Vernon, maar voor wij het vooral om de inhoud gaat kan ik de versie uit 2004 alleen maar aanraden. 3,5* voor deze, en 4,5* voor die uit 2004.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10467 berichten
  • 6538 stemmen

Ik ben op deze film geattendeerd na het zien van Suite Française (2014). Een film over indoctrinatie, bewustwording en lijdelijk verzet. Dit debuut van Jean-Pierre Melville wijkt nogal af van de films, waarmee hij later bekend is geworden. Een sfeerrijke film, dankzij het spel met licht en donker, de close ups en de uitgekiende afwisseling tussen een monoloog met stilzwijgen en een voice over. Er gebeurt weinig en toch is de spanning voelbaar aanwezig.

Opmerkelijk dat men er destijds in geslaagd is om het verhaal, waarop de film gebaseerd is, uit te geven tijdens de Duitse bezetting.


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 3125 berichten
  • 3786 stemmen

Melville staat bekend om zijn droge stijl, maar ik had -tot vandaag- alleen zijn laatste 5 films gezien. Zijn debuut is heel anders maar zeker niet minder. La Silence de Mer is een heel subtiele film, een oorlogsfilm zonder dat er iets van lijden getoond wordt en nauwelijks oorlogshandelingen kent. La Silence de Mer gaat vooral over de culturele clash tussen de nazi's die van plan zijn alle niet-Duitse cultuur die zij als bedreigend zien te vernietigen, versus de "Europese" Duitsers die ook de niet-Duitse cultuur een warm hart toedragen en de stichting van het Derde Rijk als een culturele eenwording lijken te beschouwen, eentje waarin culturen in elkaar opgaan en van elkaar leren, belichaamd door de beschaafde von Ebrennac.

Een fascinerende film hoewel er nauwelijks iets noemenswaardigs gebeurt, maar door de sfeer en onderhuidse spanning is het geen moment saai. Het toont een bewustwordingsproces, zowel van de Duitser als van zijn hardnekkig zwijgende toehoorders, die hem eerst als vijand beschouwen om wat hij vertegenwoordigt om hem pas later als individu te waarderen- leidend tot de eerste en enige uitgesproken woorden van de nicht na een intense close-up. Ik vond sowieso het camerawerk erg mooi, haast dromerig.

Knap acteerwerk van de drie hoofdrolspelers ook, het nichtje moet haar emoties tonen met een licht trillen de vinger en een frons van de wenkbrauwen. Afgaande op de beschrijving van arno74 van de versie uit 2004 vermoed ik dat die me minder zal bevallen, juist omdat de kracht van de film wat mij betreft grotendeels voortkomt uit het zwijgen van de oom en nicht: von Ebrennac steekt zijn hand uit zonder iets terug te verwachten, hij beseft dat hij als indringer geen recht op een vriendelijk woord heeft. Dat maakt die laatste close-up en het adieu ook veel emotioneler.

Goed en heel volwassen debuut van jonge dertiger Melville.


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5204 berichten
  • 3918 stemmen

Het duurde een aardig tijdje voor ik overtuigd was door de prominent aanwezige voice-over, maar met name de tweede filmhelft is in zijn stijl (belichting, gebruik van close-ups, de woonkamer als microwereld) erg sterk. Ook inhoudelijk een prikkelend werk, al kwam ik op MUBI een commentaar tegen dat mijn bedenkingen bij von Ebrennac's (gevierde) denkwijze verwoordt:

All right, I realize Vercors’ “samizdat” book was meant to mobilize and cohere population in times of great distress, but hearing the alternating monologues, I wonder if Melville doesn’t grasp the irony at the center of his discourse: ideologies in their noxious form are based on sets of sweeping generalizations and on the paranoid assumption applied to politics that a country/race is assaulted

De Duitse 'geist' die zo bepalend is geweest voor de romantische bespiegelingen en muzikale lyriek (neem Hitler's bewondering voor Wagner) van het nazisme worden hier rustig gedupliceerd in von Ebrennac's wanhoopskreet dat je het toch niet kunt maken om de Franse cultuur zijn 'geest' (o.a. geduid aan de hand van de grote Franse auteurs) af te nemen. Zijn bezwaar lijkt hem hier dus haast nog meer te zitten in de op handen zijnde deconstructie van een cultuur dan in het verlies van mensenlevens. En ik ben vooral benieuwd in hoeverre Melville zelf zich van dit alles bewust is geweest.