• 144.778 films
  • 7.268 series
  • 22.048 seizoenen
  • 496.599 acteurs
  • 313.356 gebruikers
  • 8.295.550 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Life and Death of Colonel Blimp (1943)

Drama / Romantiek | 163 minuten
3,60 136 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 163 minuten

Alternatieve titels: Het Begon in Berlijn / The Adventures of Colonel Blimp

Oorsprong: Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Michael Powell en Emeric Pressburger

Met onder meer: Roger Livesey, Anton Walbrook en Deborah Kerr

IMDb beoordeling: 8,1 (14.249)

Oorspronkelijke taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Life and Death of Colonel Blimp

"An unforgettable story of forty gallant years."

Clive Candy is een Brits officier die tijdens de Tweede Boerenoorlog en de Eerste Wereldoorlog succesvol was, relaties had met drie verschillende vrouwen en langdurig bevriend was met een Duitse officier. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, realiseert hij zich echter dat de wereld veranderd is en hij niet langer zoals vroeger met eer kan vechten.

imageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Major General Clive Wynne-Candy

Edith Hunter / Barbara Wynne / Angela "Johnny" Cannon

Theo Kretschmar-Schuldorff

Col. Betteridge

Embassy Counsellor

Frau von Kalteneck

Major Davies

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van blabla

blabla

  • 2070 berichten
  • 5015 stemmen

Leuk detail:

John Laurie (John Montgomery Murdoch in deze film) zegt dat hij toetreed tot de 'home guard', 25 jaar later speelt hij in Dad's Army (als James Frazer).


avatar van pinky

pinky

  • 373 berichten
  • 1999 stemmen

Voor sommige films zou je eigenlijk 2 waarderingen moeten geven.

Blimp zou verplichte kost moeten zijn (of is dat al) op de film-unief. In essentie niet eens heel bijzonder (ik vermoed dat iemand erg goed gekeken heeft naar Goodbye Mr Chips, die een paar jaar eerder werd uitgebracht), maar er wordt wel aan alle kanten met het medium geëxperimenteerd. Alleen al het feit dat het een kleurenfilm is - in het Engeland van 1942 bepaald nog niet gebruikelijk - geeft aan dat men wat bijzonders van plan was. In dat opzicht minstens een viersterrenfilm, denk ik zo.

De mindere kant van de film is dat hij bepaald niet over de hele 2½ uur kan boeien. Pas in het laatste uur wordt duidelijk waar dat nou allemaal heen moet met deze film en dan boeit het ook. Tot die tijd moet de film het hebben van een een paar geslaagde losse vignetten (heet dat niet zo?) met daartussenin nogal wat saaiheid. Ik hield het vol uit respect voor de groeiende reputatie van de film. Amusementswaarde over de hele lengte: een ster of drie.

Wat nog opvalt voor een midden in oorlogstijd gemaakte film zijn de behoorlijk genuanceerde standpunten die daarover worden verkondigd. Er zit zelfs een goeie Duitser in! Maar om er zeker van te zijn dat ze echt iedere Brit op de pik trappen laten Powell en Pressburger weer wel iemand zeggen dat de Nazi's valsspelende rotzakken zijn en dat wij - the British - dat dan ook maar moeten zijn. Not done!

***½


avatar van Redlop

Redlop

  • 8970 berichten
  • 3566 stemmen

Ben het grotendeels met Pinky eens. Erg knappe film...zeker voor die tijd. Verhaal vond ik niet bijzonder interessant.

Grappig dat Blabla 'Dad's Army' (Daar komen de schutters) noemt. Daar moest ik voortdurend aan denken. Dezelfde Engelse oubolligheid.

3,5 *


avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 63131 berichten
  • 5092 stemmen

Merkwaardige film.

De film heeft een vreemd soort humor. Misschien van een uitgestorven soort. Inderdaad, zoals redlop al zei, de Engelse oubolligheid. Toch wordt dit ook zo enorm dik aangezet dat het wel weer grappig is.

In melige intermezzo's worden de opgezette dieren aan de muur van Candy getoond. Ik lag helemaal in een deuk toen ik een enorm olifantshoofd aan de muur zag hangen.

Roger Livesey met zijn hese stem bepaalt voor het grootste deel het gezicht van de film. Hij is een beetje een prettig gestoorde praatgraag.

Anton Walbrook zorgt in de film voor het serieuzere aspect. Zijn lange speech op het moment wanneer hij als Theo Kretschmar-Schuldorff asiel aanvraagt is van een verpletterende schoonheid. Zo emotioneel en tegelijk ingetogen.

Qua opbouw heeft de film wel wat van Citizen Kane. Beide films gaan over de opkomst en ondergang van een man. Ook hier zie je krantenkoppen voorbij komen aan het begin van bepaalde scenes.

Zeker niet altijd even boeiend, soms inderdaad op het saaie af. Toch fascineert de film me heel erg. Ik denk toch omdat het een rare film is. Een beetje vreemd, maar wel lekker, zoiets.


avatar van Dustyfan

Dustyfan

  • 5607 berichten
  • 0 stemmen

Op de DVD-hoes staat een tijdsduur van 103 minuten, dus we dachten even een kort filmpje te gaan bekijken. Toch 163 minuten enorm genoten van deze film.

Wat een lef ook, om in 1943 met zo'n verhaal te komen en daarmee ook nog de diverse oorlogen op de korrel te nemen.

Geweldig!

4*, nee toch 4,5*

(Nog de tip-lijst ingestemd ook )


avatar van FisherKing

FisherKing

  • 18697 berichten
  • 0 stemmen

Briljante film, op elk gebied. Een van de weinige films die ik ken (zelfs niet in historische romans) die De boerenoorlog eigenlijk verklaren als de basis voor WO II. (hoewel er in Churchill's memoires ook wel enige aanwijzingen zijn, bedenk ik me achteraf)


avatar van boerenpummel

boerenpummel

  • 1012 berichten
  • 3436 stemmen

Eigenlijk de eerste film van het beroemde duo die me goed bevalt. Dit lijkt me ook wel een film die ik bij herziening nog meer zal waarderen. Het is bewonderenswaardig wat Powell en Pressburger in 1943 al hebben kunnen bereiken: Het gebruik van Technicolor, de make-up (vooral van Livesey) en het oog voor de kleinste details maken de film erg bijzonder.

3,5*


avatar van parkiet

parkiet

  • 42 berichten
  • 1491 stemmen

deze is zaterdag 6-12-2008 te zien op bbc 2 aanvang 15.10 uur


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 11963 berichten
  • 4772 stemmen

Goede film van een uitstekend regisseurs duo. Film boeit niet de gehele speelduur, maar overwegend wel. Britse humor beviel ook wel, net als de tussen oorlogen springende verhaallijn over liefde, vriendschap, oorlog en ouder worden. 4 dikke sterren.


avatar van Vinokourov

Vinokourov

  • 3143 berichten
  • 2906 stemmen

Koddig werk, dat charmant en sympathiek overkomt. Ondanks de speelduur, verloopt de film lekker vlot. De jarenlange vriendschappelijke relatie tussen Clive Candy en de Oberst Kretschmar-Schuldorff (wat een naam ) wordt het meest uitgelicht in deze film en vond ik ook het interessantst. Niet elke film uit de jaren '40 besteed zo uitgebreid aandacht aan een Duitser. Maar ook de manier waarop Clive het begrip oorlog benadert, is boeiend om te volgen. Voor hem is oorlog nog iets eervols, terwijl het karakter na de twee wereldoorlogen omgeslagen is in iets smerigs.


avatar van pippo il buffone

pippo il buffone

  • 2745 berichten
  • 0 stemmen

Zo,dat was een lange zit,iets te lang imho.Ook hier weer leveren P&P een film af die visueel prima in elkaar steekt en die is geschoten in technicolor,met een verhaal dat alle kanten uitwaaiert en allerhande genres combineert.Het begint en eindigt ale een maffe komedie met elementen die we behalve in ADKDS ook terug vinden in MP en Blackadder,zij het dan als parodistisch commentaar op dit soort films.Verder wordt continu een soort blimey,what a jolly old war achtig taaltje gebezigd dat Bigglesiaans aandoet.

Het melodrama dat het grootste gedeelte vd film beslaat vond ik dan een stuk minder,ook omdat het sentimentele leven van een ouwe dikzak,al begong hij ooit jong,niet meteen mijn interesse opwekt.Wel zijn de biografische episodes weer aardig met elkaar verbonden door die jachttrofeeen,terwijl we die krantenknipselmontage reeds kennen uit CZ.Eigenlijk is de film vooral te beschouwen als een melancholisch-nostalgische meditatie over zowel een voorbije jeugd als een voorbij Engeland en een bepaald type gentlemsan met gevoel voor fair play en sportsmanship,ook in de oorlog,een type dat waarschijnlijk nooit echt bestaan heeft trouwens.Om kort te gaan:een hommage aan Britishness.

Verdr kudoi voor het feit dat in deze film uit volle oorlogstijd iedere vorm vam jingoism afwezig is en er de spreekwoordelijke goede Duitser wordt opgevoerd.

Uiteraard uitmuntend geacteerd door Walbrook , Lively en Kerr die 3 rollen speelt.


avatar van Spetie

Spetie

  • 38583 berichten
  • 5019 stemmen

Een erg leuke film, lang misschien, maar boeiend genoeg.

Dit is mijn derde film die ik zie van het regisseursduo Powell en Pressburger en de eerste twee films konden me nog niet helemaal overtuigen, maar na deze film ben ik helemaal om. Grote complimenten gaan echter ook naar hoofdrolspeler Roger Livesey, die in de persoon van Clive Candy een fantastisch personage neerzet. Krachtig, markant, slim en overtuigend. Ook Deborah Kerr maakt indruk, omdat ze maar liefs drie rollen voor haar rekening neemt en dat uitermate goed doet.

De eerste vijentwintig minuten moest in nog enigszins aan de film wennen. Na de geweldige scene met de piano en de daarop volgende ruzie tussen Candy en de Duitsers kreeg de film mij te pakken en liet mij ondanks enkele lichte inzakmomentjes niet meer los. De vriendschap tussen Clive Candy en Oberst Kretschmar-Schuldorff komt ontzettend natuurlijk over en is erg goed uitgewerkt.

Ook de humor is fijn. Vaak subtiel en bijna onopgemerkt, maar het zit regelmatig op een mooie manier verweven in de film. Ja echt een prima film dit, zoals je ze niet vaak ziet. Charmant, respectvol en nog eens interessant ook!

4,0*


avatar van The One Ring

The One Ring

  • 29974 berichten
  • 4109 stemmen

Powell & Pressburger behoren tot het illustere ritje regisseurs die zo'n eigen stijl hebben dat de films die ze maken ook echt alleen door hun gemaakt zouden kunnen worden. Dat is misschien nog het meest duidelijk in The Life and Death of Colonel Blimp. Wie anders had hiermee aan kunnen komen zetten? Het is een vrij merkwaardige oorlogsfilm, met een unieke hoofdpersoon, wiens naam overigens niet Blimp is. De naam Blimp komt in de hele film niet voor, maar het personage Clive Candy is gebaseerd op een indertijd populair personage genaamd Colonel Blimp, die in een stripreeks voorkwam. Ook vreemd: ondanks de titel gaat hij niet dood, althans niet in de letterlijke zin.

Het is vooral een gedurfde film om tijdens de oorlogsjaren te maken, maar niet op de manier waarop The Great Dictator en To Be Or Not To Be gedurfd waren. Colonel Blimp schoot namelijk vooral in het verkeerde keelgat bij Churchill. Er wordt hier ook wel een opmerkelijk portret geschetst van Brittannië. Zo wordt er doodleuk de indruk gewekt dat er in de Boerenoorlog Britse concentratiekampen waren en deze indruk wordt nooit ontkracht (had ook niet gekund omdat het welbekend was dat de Britten die kampen hadden). Ook is er een duidelijk suggestie dat de Britten gevangenen martelde tijdens de eerste wereldoorlog. Het wordt wederom niet al te specifiek gemaakt en het gaat duidelijk langs Candy heen, maar dat het alleen al aangehaald wordt is vreemd in een periode waarin Britse films er vooral baat bij hadden dat hun leger afgeschetst werden als groep Engelen. Als klap op de vuurpijl draait de film niet alleen om de vriendschap tussen een Engelsman en een Duitser, maar is de Duitser duidelijk de meest realistische van de twee. De boodschap is dat Engeland wakker moet worden en de oorlog smerig moet spelen. Dit wordt betreurd, maar als onvermijdelijk gezien. Geen wonder dat Churchill dit niets vond: hij had liever een idealistisch Brittannië geschetst. Een voordeel is dan weer dat The Life and Death of Colonel Blimp niet zo simplistisch overkomt als veel oorlogsfilms van die tijd en daardoor de tand des tijds goed doorstaan heeft. Ik waardeer de realistische kijk op de zaken hier heel erg.

Het enige waar ik moeite mee had was dat het ideaal van Powell en Pressburger net als die van hun kolonel een "gentlemen's" oorlog was, een oorlog die nog vooral om eer draaide en gevoerd werd door echte heren. Veel van deze oorlogen gingen om koloniën. Persoonlijk kan ik hier niets mee. Dat WOII misschien een verschrikkelijke oorlog was zegt wat dat betreft weinig, want die "gentlemen's" oorlogen werden wel gespeeld met mensenlevens en hadden vaak iets kinderachtigs. Maar misschien was een geheel pacifistische instelling teveel gevraagd voor een grote Britse productie van 1943. Het is al heel wat dat Powell en Pressburger gewoon iedereen als mensen zien: zowel Britten als Duitsers. Dat Pressburger zelf lang gewoond had in Duitstland speelt daar ongetwijfeld een rol in, maar Powell was ook duidelijk geen domme man. Hun The 49th Parallel gaat daarin nog wat verder overigens, door nazi's de hoofdrol te geven. Maar deze film doet het beter, al is het maar door de ontroerende scène waarin Walbrook zijn speech levert waarin hij verklaard waarom hij in Brittannië wil komen wonen.

Laten we verder niet vergeten dat The Life and Death of Colonel Blimp veel meer is dan een reflectie van verandering in oorlogsvoering en nieuwe verhoudingen tussen Britten en Duitsers. Het is vooral een avontuurlijk, grappig en ontroerend portret van een man die er pas laat achterkomt dat tijden veranderen. Het is schitterend verfilmd, met wederom prachtige kleuren (toch wel de handtekening van The Archers) en vol met mooie vondsten, zoals Blimp die terug in de tijd zwemt in het Turkse bad en natuurlijk die dierenkoppen aan de muur die het verstrijken van tijd weergeven. Ook het raamwerk, met Spud die de oefenoorlog vroeg start past prima bij dit verhaal. En de hoofdrollen van Livesey, Walbrook en Kerr zijn fantastisch. Walbrooks personage sprak me het meest aan, maar het is toch vooral knap dat Livesey zo'n op het eerste gezicht enorm karikaturaal personage zo geloofwaardig en menselijk weet te maken. Als laatste een welverdiende pluim voor het make-up team. Zelden zo geloofwaardig iemand zo oud hebben zien worden met make-up als Livesey hier. Ik moest zelfs op een gegeven moment goed kijken of het nog wel Livesey was die de rol speelde. Compleet onzichtbare make-up, al helpt het wel dat Livesey zo goed jong en oud kan acteren.
4*



avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10468 berichten
  • 6539 stemmen

Deze film over een militair, die zich van een eigenwijze, rebelerende officier ontwikkelt tot een generaal met een conservatieve blik op oorlogvoeren, past uitstekend in het rijtje heel aparte films, waarvoor Powell en Pressburger (The Archers) verantwoordelijk zijn. Dat deze film met een verstandige en vriendelijke Duitser als een van de twee hoofdpersonages middenin WOII gemaakt is, maakt het extra bijzonder. Omdat de afloop van de oorlog toen nog ongewis was, is de waarschuwing van de Duitse officier aan de Britten na zijn internering én na zijn vlucht naar Engeland glashelder.

De vertolkingen van Anton Walbrook en Roger Livesey zijn geweldig. Zonde dat Deborah Kerr in feite enkel in de eerste episode prominent aanwezig is en dat haar rol van lieverlee meer en meer marginaal wordt. Maar het moet gezegd: haar vlammende haarbos past prachtig in het fraaie kleurgebruik van P. & P. Een erg mooie film, die mijn favoriete Archers-films (The Red Shoes en A Matter of Life and Death) evenaart.


avatar van John Milton

John Milton

  • 16649 berichten
  • 8803 stemmen

Ik zie er door de lengte en fragmenten die ik gezien heb een klein beetje tegenop, maar ik wil deze op korte termijn toch maar eens kijken. Tot nog toe nog geen slechte Archers film gezien, dus misschien moet ik iets meer vertrouwen hebben.


avatar van Woland

Woland

  • 3103 berichten
  • 2809 stemmen

Wederom puik werk van de heren Powell en Pressburger. The Life and Death of Colonel Blimp geeft in een aantal episodes een blik op het leven van beroepsmilitair Clive Candy, die zich in verschillende oorlogen en campagnes (Boerenoorlog, Eerste Wereldoorlog, en uiteindelijk de Tweede Wereldoorlog) opwerkt tot generaal. Het heeft een heerlijk ouderwets Brits sfeertje, met name in de vroegere periodes waarin het hele idee van oorlog voeren als een gentleman nog hoogtij viert. Deze ouderwetse manier van tegen oorlog aan kijken van Clive Candy botst uiteindelijk behoorlijk met de smerige realiteit van de Wereldoorlogen, met name de tweede.

Blimp is een wat oubollige film, maar geeft alsnog een fraai beeld van de ontwikkeling van Clive Candy, zowel als mens maar vooral ook als militair. We zien zijn trouwe assistent Murdoch, in het middenstuk ook zijn leven als getrouwd man (nogal overdreven om hiervoor romantiek als genre te geven, maar het komt mij prima uit), maar de voornaamste tegenspeler is de Duitse (oud-)militair Theodor Kretschmar-Schuldorff. Theo K-S komt als een rode draad terug in de meeste episodes, als oude persoonlijke vriend na een duel in Berlijn maar ook als professionele vijand (hij is nu eenmaal Duitser) dient hij als een nuttige katalysator voor de veranderende visie van Candy over oorlog. Hun gesprekken en ontmoetingen zijn wat mij betreft toch het hart en ziel van de film. Ondanks dat het midden in de Tweede Wereldoorlog is gemaakt is het gelukkig geen jingoistisch propagandawerkje geworden; er wordt regelmatig subtiele kritiek geleverd op het Britse gedrag in eerdere oorlogen, en de Duitsers worden ook niet als eendimensionale slechterikken afgebeeld, met name via de sympathieke gentleman Kretschmar-Schuldorff.

Misschien duurt het wat lang, maar ik heb me eigenlijk geen moment verveeld. Fraai gefilmd zoals de Archers dat kunnen, en hoewel we een heel(professioneel) leven van Candy in beeld krijgen is dat wel opgedeeld in een beperkt aantal episodes waarin steeds ruim de tijd wordt genomen om een goed beeld van Candy en naaste sociale omgeving te schetsen. Op geslaagde wijze wordt er dan via krantenberichten en korte oorlogsbeelden overgegaan naar de volgende episode. Sterk acteerwerk ook, met name Clive Candy zelf maar ook de rest van de cast doet weinig verkeerd. Ik denk dat dit wel mijn favoriete Powell en Pressburger is, voorlopig.


avatar van John Milton

John Milton

  • 16649 berichten
  • 8803 stemmen

Woland schreef:

Ik denk dat dit wel mijn favoriete Powell en Pressburger is, voorlopig.

Echt? Dat voor mij toch net niet...

Ik zie dat je op ééntje na alle Archers die ik gezien heb, ook hebt gezien. Ik vind het moeilijk, want ze zitten heel dicht bij elkaar. Na ze allemaal slechts één keer gezien te hebben zou mijn waarschijnlijke volgorde zijn:

Black Narcissus - A Matter of Life and Death - The Red Shoes - The Life and Death of Colonel Blimp - A Canterbury Tale


avatar van Woland

Woland

  • 3103 berichten
  • 2809 stemmen

John Milton, A Canterbury Tale heb ik inderdaad niet gezien, maar mijn volgorde ziet er ook daarbuiten wel anders uit ja. Black Narcissus zag er schitterend uit maar kon me qua verhaal geheel niet interesseren, en die komt bij mij dan ook onderaan te staan. Ik ga voor:

Colonel Blimp - A Matter of Life and Death - The Red Shoes - Black Narcissus

En uiteraard heeft Powell ook nog het meesterwerkje Peeping Tom afgeleverd.



avatar van Kiekerjan

Kiekerjan

  • 119 berichten
  • 106 stemmen

Door sommigen omschreven als de beste Britse film aller tijden en een nauwgezette representatie van de (vervlogen) Britse mentaliteit. Het is een nogal chaotische, maar charmante zedenkomedie die o.a. de gedateerde en haast nostalgische kijk op oorlogsvoering hekelt. Er wordt daarnaast aangetoond dat liefde en vriendschap onschendbaar en onsterfelijk zijn, zelfs in tijden van chaos en wanhoop.

Centraal staat de vriendschap tussen Clive 'old chap' Candy en een Duitser genaamd Theo die wordt beproefd door hun tegenstrijdige visies op de wereld. Gedurfder dan bijvoorbeeld Mrs. Miniver, waarin de Duitser wordt afgebeeld als inhumaan en beestachtig. Roger Livesey is simpelweg geniaal. Hij speelt zijn rol met dezelfde (misplaatste) zelfzekerheid die zijn personage doorlopend uitstraalt. Ook tegenspelers Walbrook en Kerr acteren met veel overtuiging en vormen een echte meerwaarde. Ze worden tevens ondersteund door verrassend goede make-up. Het is allemaal mooi in beeld gebracht en Technicolor is een onverwachte, maar leuke bonus. Nochtans niet de meest kleurrijke film; veel olijfgroen en bruin, met hier en daar wat felle kleuren die in het oog springen. De film kent enkele inzakkingen, maar is over het algemeen boeiend genoeg. Ik kijk uit naar The Red Shoes en A Matter of Life and Death.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1649 berichten
  • 1393 stemmen

Niet mijn ding helaas en ook niet uitgekeken.

Vrij traag en op veel romantiek drijvend drama, uiteraard vanuit het droge soms komische maar ook vaak tenenkrommend Britse standpunt 'Always a gentleman' die vooral op het einde van de film dus worstelt met de verandering van de wereld.

Niet mijn ding, geef me dan maar Stairways to heaven ook met Livesey.


avatar van T.O.

T.O.

  • 1689 berichten
  • 1938 stemmen

Heerlijke cinema dit. Ben het over de gehele linie wel eens met de kritiek uit de bovenstaande berichten, maar dat mag de pret niet teveel drukken. Ik ben toch wel een voorzichtige fan van de Archers geworden, want hoewel veel van de thematiek mij eigenlijk niet direct aanspreekt, ben ik onder de indruk van de creativiteit, veelzijdigheid en ambitie van hun films. Ik vraag me ook af wat iemand als Stanley Kubrick bijvoorbeeld van hen vond.

The One Ring schreef:

Het enige waar ik moeite mee had was dat het ideaal van Powell en Pressburger net als die van hun kolonel een "gentlemen's" oorlog was, een oorlog die nog vooral om eer draaide en gevoerd werd door echte heren. Veel van deze oorlogen gingen om koloniën. Persoonlijk kan ik hier niets mee. Dat WOII misschien een verschrikkelijke oorlog was zegt wat dat betreft weinig, want die "gentlemen's" oorlogen werden wel gespeeld met mensenlevens en hadden vaak iets kinderachtigs.


Het is niet echt hun 'ideaal' volgens mij. Candy komt uit een andere tijd met andere denkbeelden, iets dat benadrukt wordt door zijn 'jolly' oubolligheid. Veelzeggend is ook deze scène: Nadat Candy de Amerikaanse bunker in WO I verlaat per zijspan, noemt één van de achtergebleven soldaten de koloniale oorlogen 'een weekkenddagje uit', of iets in die trant


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 20339 berichten
  • 3899 stemmen

De film ligt me zeker niet helemaal, maar is wel buitengewoon interessante film. Een episch verhaal dat 40 jaar beslaat en dat eigenlijk een breed palet aan genres combineert en buitengewoon knap verteld wordt. De enscenering en het tempo bijvoorbeeld. Of de soms werkelijk prachtige studiosets.

Een film met een duidelijke boodschap aan het publiek ook: deze oorlog is niet als alle andere. In zekere zin een propagandafilm, voor de goede zaak dat wel. Om die boodschap over te brengen neigt de film naar het idealiseren wat dan het verleden is. Het moet de film ook buitengewoon aantrekkelijk hebben gemaakt voor het Britse publiek. De film slaagt erin zowel een vlucht uit de realiteit te zijn als de mensen moed en wil in te praten om de oorlog te winnen,

Maar dan zijn er nog vele kanten aan de film die dat beeld toch weer een beetje op zijn kop zetten. Het is niet zo recht vooruit als het soms lijkt. Want in details is de film eigenlijk helemaal niet zo positief over het zogenaamd keurige Britse leger, het feit dat de vriendschap tussen een Duitser en een Brit centraal stellen in een film uit 1943 is ook nou niet meteen een makkelijke keus. En dat maakt de film complexer dan hij aan de oppervlakte lijkt.

Zoals gezegd ligt de film me niet helemaal.Ik had zeker een uur nodig om er echt in te komen. Veel van de humor vind ik niet erg leuk (al vind ik de tijd laten verlopen met de jachttrofeeën wel weer een leuke slimme vinding. Maar toen ik er eenmaal echt in zat vloog het ook behoorlijk snel om eigenlijk.


avatar van joolstein

joolstein

  • 6741 berichten
  • 6184 stemmen

Bij het openen van de film dacht ik werkelijk dat ik in de verkeerde film was belandt. Ten eerste verwachte ik niet dat de film in Technicolor was en ten tweede start de film met een chaotische en weerbarstige trainingsoefening die dicht tegen slap-stick aan zat.

Maar als de hoofdpersoon Clive Candy anno 1942 in een Turks bad kopje onder gaat en na een paar slagen als een jongere versie weer opduikt in 1902 is het volop genieten geblazen. En zo begint de flashback die Candy's leven vertelt vanaf de jonge en onstuimige officier van de hogere klasse met Victoria Kruis die net is teruggekeerd van de Boerenoorlog. En die naar Berlijn gaat om een ​​'schurk' te vinden die de goede naam van het Britse rijk bezoedelt. Om vervolgens via de Eerste Wereldoorlog weer terug te keren naar 1942, als de Tweede wereldoorlog in volle gang is.

Met zijn vier thema's in het verhaal; het denk terug aan een tijd dat beroepsmilitairen nog een erecode in acht namen, het betoogt aan jongeren dat de ouderen ook eens jong waren, de romantiek van de generaal voor een vrouw en de vriendschap tussen een Britse officier en een Duitse officier, is het wel een erg beschaafde film.

De film zit verder vol met wonderlijk mooie beelden en overgangen. Zoals tijdens het duel waarbij het schot onder een hoge hoek weigert partij te kiezen en vervolgens de camera omhoog beweegt naar een buitenopname met sneeuw die op Berlijn valt. Ook de gevoelens voor Edith Hunter en de daaropvolgende levenslange zoektocht naar een vervanger was erg mooi. Deborah Kerr neemt met Edith Hunter, Barbara Wynne en Angela 'Johnny' Cannon maar liefst drie rollen op zich, ze doet dit met verve! Aangrijpend was ook hoe Theo Kretschmar-Schuldorff in een lange toespraak uitgelegd waarom hij Engeland heeft verkozen boven zijn geboorteplaats.

Het is een liefdesverhaal, een film over oorlog, een film over oud worden, een film over de geschiedenis en de toekomst. Maar precies uitleggen waarom ik deze film zo goed vind, is nogal lastig want uiteindelijk gaat de film maar over één ding het leven van een man. Echter was dit vrij Fascinerend.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 4861 berichten
  • 3563 stemmen

Wederom een teleurstelling.

En niet de eerste teleurstelling vanuit de hoek van Powell & Pressburger. Maar bij deze film had ik dat ook niet verwacht, aangezien het een 163 minuten durend epos is met drama/romantiek als genre. Voor mij niet erg opwindend, maar ik keek hem dan ook alleen voor de status.

Ik was vooraf wel blij dat het in kleur was, want zwart-wit was een serieuze opgave geweest in deze film. Het eerste uur was nog wel te doen, maar daarna begon de aandacht wel heel erg te verslappen tot op het punt dat ik er niet meer doorheen kwam. Niet de eerste keer tijdens een film van dit duo.

De film biedt ook weinig om je geboeid te houden. Alhoewel het eerste uur nog leuke dingen in petto had. Zo'n doorlopende scene boven het Turkse bad voor een flashback bijvoorbeeld. Maar het viel me gelijk op dat de film een nogal komische ondertoon had die me niet lag. Veel hysterische humor en rare typetjes. Het soort humor waar ik niet van hou. Maar ik moet wel toegeven dat het de luchtigheid er nog in wist te houden.

Na 60 minuten schiet de film ook terug in saaie cinema. Het drama-genre neemt de relatief luchtige komedie langzaam over en vanaf dat moment trapt de film de remmen in. Visueel totaal niet interessant, niet op het gebied van kleur, locaties of chemie. Niets eigenlijk.

Acteerwerk is niet erg bijzonder, behalve van Kerr die me voor het eerst wist te overtuigen. Hier speelde ze elk type perfect, terwijl haar soort acteren me in andere films totaal niet ligt. De heren doen het wat minder, maar nog steeds verdienstelijk. Niets om nog een keer voor terug te komen.

Het drama-gedeelte in de film boeit niet, mede door saaie dialogen en weinig interessante of bijzondere regie. En toen moest ik nog 100 minuten door. Omdat het eerste uur dankzij de nog luchtige komedie een lekker tempo bevatte, was het tragere drama-gedeelte wat minder naar mijn smaak. De humor was ook niet echt mijn ding, maar ik kwam er op z'n minst nog redelijk doorheen.

Uiteindelijk zitten er nog wel enkele redelijk beelden bij, maar het is als geheel gewoon niet interessant. Enkele scenes weten nog een gevoel op te wekken, meestal met Kerr in beeld. Helaas kon Kerr alleen de film niet redden. De derde teleurstelling van dit duo. Jammer.


avatar van Spoon

Spoon

  • 22 berichten
  • 955 stemmen

Geweldige levensloop van een Britse militair die meer Quichote dan ijzervreter blijkt te zijn. The Life and Death of Colonel Blimp is ogenschijnlijk een parabel in realpolitik, maar de verscheidene tegenvallers in liefde, vriendschap en carrière, en de verpletterende lotgevallen van de wereldgeschiedenis, moeten uiteindelijk wijken voor Blimps vitaliteit.


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 28225 berichten
  • 4701 stemmen

De film wordt nogal op handen gedragen. Qua thematiek anno 1943 was dit best een opvallende film. En ook groots met alle beschikbare Technicolor camera's op dat moment. Deborah Kerr die 3 rollen speelt (en dus langer jong blijft in de film) is ook goed gedaan, net als de make-up van de heren. Kwalitatief is dit dus zeker geen slechte film.

Maar het geheel is nogal stroef en langdradig. Bovendien is het nogal een drukte in het begin en zelfs naar normen van Old Hollywood vrij overacting met momenten. De film valt na een tijd wat beter mee en is nog best genieten. Maar het mist de nodige charme en heeft veel te lijden gehad met de tijdsgeest.


avatar van Lovelyboy

Lovelyboy

  • 1649 berichten
  • 1393 stemmen

Twee jaar geleden eens geprobeerd en destijds afgeraffeld omdat het me geen moment kon boeien. Slaapverwekkend, flauw en oud waren toen de woorden, en uitkijken deed ik de film destijds ook niet, het gevoel dat ik de film niet echt een kans had gegeven, noch er echt voor was gaan zitten, bekroop me wel steeds meer.

Dus andermaal aan de Clive Candy die zijn sporen verdiende in de Boerenoorlog, in Duitsland vrienden voor het leven op doet en in de oorlogen er na toch vooral steeds verder van de realiteit komt te staan qua omstandigheden en hetgeen dat gevraagd wordt met uiteraard zijn speech als hoogtepunt. Always a gentleman as they say, maar ook een fossiel. Leuk is de opleving op het einde waar Candy zich hervind bij the homeguard. Interessant sowieso het veranderende oorlogsbeeld en de afstand tot datgene. En net als zaterdag met hauptmann Stransky in Cross of Iron is die komaf en aristocratie zo belangrijk, net als het geval Candy en zijn Duitse vriend. Een wereld van manieren, trots, houding, hoffelijkheid, en het respect voor ouderen en ervaring. Oorlog lijkt wel haast bijzaak.

Toch duurt de film wel erg lang op verschillende momenten met scènes die er voor mij niet toe doen. Het gebeuren met het orkest zal me, ook al besognes rond Edith vind ik allemaal niet erg interessant, hoewel dit natuurlijk wel inhoudelijk zwaar weegt voor Candy. Maar al met al maakt The Life And Death Of Colonel Blimp, een verwijzing naar een spotcartoon uit de krant, een betere indruk met de humor en spot van Candy. Vooral de humor en opmerkingen rond het duel zijn leuk en verder betrap ik de film toch op een bepaalde charme. Super vind ik het toch steeds niet maar zeker wel genoeg voor een voldoende.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 3843 berichten
  • 2940 stemmen

Vrij lange uitgesponnen film die best wat korter had gekund. Bij momenten wat moeten doorbijten waarbij goede en minder goede scènes elkaar afwisselden. Met die Technicolor wat opgefrist, maar het blijft er toch eentje die niet kan wegstoppen dat hij bijna 80 jaar oud is.

Drama en humor wisselen elkaar wat af, maar gaat niet echt een definitieve richting uit. Het verhaal boeide te weinig of sprong er in ieder geval voor mij te weinig uit om memorabel te zijn. Op zich wel een opmerkelijk verhaal van de vriendschap van een Duitse en Britse militair wetende dat deze film temidden van WOII uitkwam.