menu

The Life and Death of Colonel Blimp (1943)

Alternatieve titels: Het Begon in Berlijn | The Adventures of Colonel Blimp

mijn stem
3,67 (111)
111 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama / Romantiek
163 minuten

geregisseerd door Michael Powell en Emeric Pressburger
met Roger Livesey, Anton Walbrook en Deborah Kerr

Clive Candy is een Brits officier die tijdens de Tweede Boerenoorlog en de Eerste Wereldoorlog succesvol was, relaties had met drie verschillende vrouwen en langdurig bevriend was met een Duitse officier. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, realiseert hij zich echter dat de wereld veranderd is en hij niet langer zoals vroeger met eer kan vechten.

  • zaterdag om 14:45 uur op TV (BBC2)
zoeken in:
avatar van blabla
5,0
Leuk detail:
John Laurie (John Montgomery Murdoch in deze film) zegt dat hij toetreed tot de 'home guard', 25 jaar later speelt hij in Dad's Army (als James Frazer).

3,5
Voor sommige films zou je eigenlijk 2 waarderingen moeten geven.

Blimp zou verplichte kost moeten zijn (of is dat al) op de film-unief. In essentie niet eens heel bijzonder (ik vermoed dat iemand erg goed gekeken heeft naar Goodbye Mr Chips, die een paar jaar eerder werd uitgebracht), maar er wordt wel aan alle kanten met het medium geëxperimenteerd. Alleen al het feit dat het een kleurenfilm is - in het Engeland van 1942 bepaald nog niet gebruikelijk - geeft aan dat men wat bijzonders van plan was. In dat opzicht minstens een viersterrenfilm, denk ik zo.

De mindere kant van de film is dat hij bepaald niet over de hele 2½ uur kan boeien. Pas in het laatste uur wordt duidelijk waar dat nou allemaal heen moet met deze film en dan boeit het ook. Tot die tijd moet de film het hebben van een een paar geslaagde losse vignetten (heet dat niet zo?) met daartussenin nogal wat saaiheid. Ik hield het vol uit respect voor de groeiende reputatie van de film. Amusementswaarde over de hele lengte: een ster of drie.

Wat nog opvalt voor een midden in oorlogstijd gemaakte film zijn de behoorlijk genuanceerde standpunten die daarover worden verkondigd. Er zit zelfs een goeie Duitser in! Maar om er zeker van te zijn dat ze echt iedere Brit op de pik trappen laten Powell en Pressburger weer wel iemand zeggen dat de Nazi's valsspelende rotzakken zijn en dat wij - the British - dat dan ook maar moeten zijn. Not done!
***½

avatar van Redlop
3,5
Ben het grotendeels met Pinky eens. Erg knappe film...zeker voor die tijd. Verhaal vond ik niet bijzonder interessant.

Grappig dat Blabla 'Dad's Army' (Daar komen de schutters) noemt. Daar moest ik voortdurend aan denken. Dezelfde Engelse oubolligheid.

3,5 *

avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Merkwaardige film.
De film heeft een vreemd soort humor. Misschien van een uitgestorven soort. Inderdaad, zoals redlop al zei, de Engelse oubolligheid. Toch wordt dit ook zo enorm dik aangezet dat het wel weer grappig is.
In melige intermezzo's worden de opgezette dieren aan de muur van Candy getoond. Ik lag helemaal in een deuk toen ik een enorm olifantshoofd aan de muur zag hangen.
Roger Livesey met zijn hese stem bepaalt voor het grootste deel het gezicht van de film. Hij is een beetje een prettig gestoorde praatgraag.
Anton Walbrook zorgt in de film voor het serieuzere aspect. Zijn lange speech op het moment wanneer hij als Theo Kretschmar-Schuldorff asiel aanvraagt is van een verpletterende schoonheid. Zo emotioneel en tegelijk ingetogen.
Qua opbouw heeft de film wel wat van Citizen Kane. Beide films gaan over de opkomst en ondergang van een man. Ook hier zie je krantenkoppen voorbij komen aan het begin van bepaalde scenes.
Zeker niet altijd even boeiend, soms inderdaad op het saaie af. Toch fascineert de film me heel erg. Ik denk toch omdat het een rare film is. Een beetje vreemd, maar wel lekker, zoiets.

Dustyfan
Op de DVD-hoes staat een tijdsduur van 103 minuten, dus we dachten even een kort filmpje te gaan bekijken. Toch 163 minuten enorm genoten van deze film.
Wat een lef ook, om in 1943 met zo'n verhaal te komen en daarmee ook nog de diverse oorlogen op de korrel te nemen.

Geweldig!

4*, nee toch 4,5*

(Nog de tip-lijst ingestemd ook )

FisherKing
Briljante film, op elk gebied. Een van de weinige films die ik ken (zelfs niet in historische romans) die De boerenoorlog eigenlijk verklaren als de basis voor WO II. (hoewel er in Churchill's memoires ook wel enige aanwijzingen zijn, bedenk ik me achteraf)

avatar van boerenpummel
3,5
Eigenlijk de eerste film van het beroemde duo die me goed bevalt. Dit lijkt me ook wel een film die ik bij herziening nog meer zal waarderen. Het is bewonderenswaardig wat Powell en Pressburger in 1943 al hebben kunnen bereiken: Het gebruik van Technicolor, de make-up (vooral van Livesey) en het oog voor de kleinste details maken de film erg bijzonder.

3,5*

3,5
deze is zaterdag 6-12-2008 te zien op bbc 2 aanvang 15.10 uur

4,0
Goede film van een uitstekend regisseurs duo. Film boeit niet de gehele speelduur, maar overwegend wel. Britse humor beviel ook wel, net als de tussen oorlogen springende verhaallijn over liefde, vriendschap, oorlog en ouder worden. 4 dikke sterren.

avatar van Vinokourov
4,0
Koddig werk, dat charmant en sympathiek overkomt. Ondanks de speelduur, verloopt de film lekker vlot. De jarenlange vriendschappelijke relatie tussen Clive Candy en de Oberst Kretschmar-Schuldorff (wat een naam ) wordt het meest uitgelicht in deze film en vond ik ook het interessantst. Niet elke film uit de jaren '40 besteed zo uitgebreid aandacht aan een Duitser. Maar ook de manier waarop Clive het begrip oorlog benadert, is boeiend om te volgen. Voor hem is oorlog nog iets eervols, terwijl het karakter na de twee wereldoorlogen omgeslagen is in iets smerigs.

Zo,dat was een lange zit,iets te lang imho.Ook hier weer leveren P&P een film af die visueel prima in elkaar steekt en die is geschoten in technicolor,met een verhaal dat alle kanten uitwaaiert en allerhande genres combineert.Het begint en eindigt ale een maffe komedie met elementen die we behalve in ADKDS ook terug vinden in MP en Blackadder,zij het dan als parodistisch commentaar op dit soort films.Verder wordt continu een soort blimey,what a jolly old war achtig taaltje gebezigd dat Bigglesiaans aandoet.
Het melodrama dat het grootste gedeelte vd film beslaat vond ik dan een stuk minder,ook omdat het sentimentele leven van een ouwe dikzak,al begong hij ooit jong,niet meteen mijn interesse opwekt.Wel zijn de biografische episodes weer aardig met elkaar verbonden door die jachttrofeeen,terwijl we die krantenknipselmontage reeds kennen uit CZ.Eigenlijk is de film vooral te beschouwen als een melancholisch-nostalgische meditatie over zowel een voorbije jeugd als een voorbij Engeland en een bepaald type gentlemsan met gevoel voor fair play en sportsmanship,ook in de oorlog,een type dat waarschijnlijk nooit echt bestaan heeft trouwens.Om kort te gaan:een hommage aan Britishness.
Verdr kudoi voor het feit dat in deze film uit volle oorlogstijd iedere vorm vam jingoism afwezig is en er de spreekwoordelijke goede Duitser wordt opgevoerd.
Uiteraard uitmuntend geacteerd door Walbrook , Lively en Kerr die 3 rollen speelt.

avatar van Spetie
4,0
Een erg leuke film, lang misschien, maar boeiend genoeg.

Dit is mijn derde film die ik zie van het regisseursduo Powell en Pressburger en de eerste twee films konden me nog niet helemaal overtuigen, maar na deze film ben ik helemaal om. Grote complimenten gaan echter ook naar hoofdrolspeler Roger Livesey, die in de persoon van Clive Candy een fantastisch personage neerzet. Krachtig, markant, slim en overtuigend. Ook Deborah Kerr maakt indruk, omdat ze maar liefs drie rollen voor haar rekening neemt en dat uitermate goed doet.

De eerste vijentwintig minuten moest in nog enigszins aan de film wennen. Na de geweldige scene met de piano en de daarop volgende ruzie tussen Candy en de Duitsers kreeg de film mij te pakken en liet mij ondanks enkele lichte inzakmomentjes niet meer los. De vriendschap tussen Clive Candy en Oberst Kretschmar-Schuldorff komt ontzettend natuurlijk over en is erg goed uitgewerkt.

Ook de humor is fijn. Vaak subtiel en bijna onopgemerkt, maar het zit regelmatig op een mooie manier verweven in de film. Ja echt een prima film dit, zoals je ze niet vaak ziet. Charmant, respectvol en nog eens interessant ook!

4,0*

avatar van The One Ring
4,5
Powell & Pressburger behoren tot het illustere ritje regisseurs die zo'n eigen stijl hebben dat de films die ze maken ook echt alleen door hun gemaakt zouden kunnen worden. Dat is misschien nog het meest duidelijk in The Life and Death of Colonel Blimp. Wie anders had hiermee aan kunnen komen zetten? Het is een vrij merkwaardige oorlogsfilm, met een unieke hoofdpersoon, wiens naam overigens niet Blimp is. De naam Blimp komt in de hele film niet voor, maar het personage Clive Candy is gebaseerd op een indertijd populair personage genaamd Colonel Blimp, die in een stripreeks voorkwam. Ook vreemd: ondanks de titel gaat hij niet dood, althans niet in de letterlijke zin.

Het is vooral een gedurfde film om tijdens de oorlogsjaren te maken, maar niet op de manier waarop The Great Dictator en To Be Or Not To Be gedurfd waren. Colonel Blimp schoot namelijk vooral in het verkeerde keelgat bij Churchill. Er wordt hier ook wel een opmerkelijk portret geschetst van Brittannië. Zo wordt er doodleuk de indruk gewekt dat er in de Boerenoorlog Britse concentratiekampen waren en deze indruk wordt nooit ontkracht (had ook niet gekund omdat het welbekend was dat de Britten die kampen hadden). Ook is er een duidelijk suggestie dat de Britten gevangenen martelde tijdens de eerste wereldoorlog. Het wordt wederom niet al te specifiek gemaakt en het gaat duidelijk langs Candy heen, maar dat het alleen al aangehaald wordt is vreemd in een periode waarin Britse films er vooral baat bij hadden dat hun leger afgeschetst werden als groep Engelen. Als klap op de vuurpijl draait de film niet alleen om de vriendschap tussen een Engelsman en een Duitser, maar is de Duitser duidelijk de meest realistische van de twee. De boodschap is dat Engeland wakker moet worden en de oorlog smerig moet spelen. Dit wordt betreurd, maar als onvermijdelijk gezien. Geen wonder dat Churchill dit niets vond: hij had liever een idealistisch Brittannië geschetst. Een voordeel is dan weer dat The Life and Death of Colonel Blimp niet zo simplistisch overkomt als veel oorlogsfilms van die tijd en daardoor de tand des tijds goed doorstaan heeft. Ik waardeer de realistische kijk op de zaken hier heel erg.

Het enige waar ik moeite mee had was dat het ideaal van Powell en Pressburger net als die van hun kolonel een "gentlemen's" oorlog was, een oorlog die nog vooral om eer draaide en gevoerd werd door echte heren. Veel van deze oorlogen gingen om koloniën. Persoonlijk kan ik hier niets mee. Dat WOII misschien een verschrikkelijke oorlog was zegt wat dat betreft weinig, want die "gentlemen's" oorlogen werden wel gespeeld met mensenlevens en hadden vaak iets kinderachtigs. Maar misschien was een geheel pacifistische instelling teveel gevraagd voor een grote Britse productie van 1943. Het is al heel wat dat Powell en Pressburger gewoon iedereen als mensen zien: zowel Britten als Duitsers. Dat Pressburger zelf lang gewoond had in Duitstland speelt daar ongetwijfeld een rol in, maar Powell was ook duidelijk geen domme man. Hun The 49th Parallel gaat daarin nog wat verder overigens, door nazi's de hoofdrol te geven. Maar deze film doet het beter, al is het maar door de ontroerende scène waarin Walbrook zijn speech levert waarin hij verklaard waarom hij in Brittannië wil komen wonen.

Laten we verder niet vergeten dat The Life and Death of Colonel Blimp veel meer is dan een reflectie van verandering in oorlogsvoering en nieuwe verhoudingen tussen Britten en Duitsers. Het is vooral een avontuurlijk, grappig en ontroerend portret van een man die er pas laat achterkomt dat tijden veranderen. Het is schitterend verfilmd, met wederom prachtige kleuren (toch wel de handtekening van The Archers) en vol met mooie vondsten, zoals Blimp die terug in de tijd zwemt in het Turkse bad en natuurlijk die dierenkoppen aan de muur die het verstrijken van tijd weergeven. Ook het raamwerk, met Spud die de oefenoorlog vroeg start past prima bij dit verhaal. En de hoofdrollen van Livesey, Walbrook en Kerr zijn fantastisch. Walbrooks personage sprak me het meest aan, maar het is toch vooral knap dat Livesey zo'n op het eerste gezicht enorm karikaturaal personage zo geloofwaardig en menselijk weet te maken. Als laatste een welverdiende pluim voor het make-up team. Zelden zo geloofwaardig iemand zo oud hebben zien worden met make-up als Livesey hier. Ik moest zelfs op een gegeven moment goed kijken of het nog wel Livesey was die de rol speelde. Compleet onzichtbare make-up, al helpt het wel dat Livesey zo goed jong en oud kan acteren.
4*


avatar van BBarbie
4,0
Deze film over een militair, die zich van een eigenwijze, rebelerende officier ontwikkelt tot een generaal met een conservatieve blik op oorlogvoeren, past uitstekend in het rijtje heel aparte films, waarvoor Powell en Pressburger (The Archers) verantwoordelijk zijn. Dat deze film met een verstandige en vriendelijke Duitser als een van de twee hoofdpersonages middenin WOII gemaakt is, maakt het extra bijzonder. Omdat de afloop van de oorlog toen nog ongewis was, is de waarschuwing van de Duitse officier aan de Britten na zijn internering én na zijn vlucht naar Engeland glashelder.
De vertolkingen van Anton Walbrook en Roger Livesey zijn geweldig. Zonde dat Deborah Kerr in feite enkel in de eerste episode prominent aanwezig is en dat haar rol van lieverlee meer en meer marginaal wordt. Maar het moet gezegd: haar vlammende haarbos past prachtig in het fraaie kleurgebruik van P. & P. Een erg mooie film, die mijn favoriete Archers-films (The Red Shoes en A Matter of Life and Death) evenaart.

avatar van John Milton
4,0
Ik zie er door de lengte en fragmenten die ik gezien heb een klein beetje tegenop, maar ik wil deze op korte termijn toch maar eens kijken. Tot nog toe nog geen slechte Archers film gezien, dus misschien moet ik iets meer vertrouwen hebben.

avatar van Woland
4,0
Wederom puik werk van de heren Powell en Pressburger. The Life and Death of Colonel Blimp geeft in een aantal episodes een blik op het leven van beroepsmilitair Clive Candy, die zich in verschillende oorlogen en campagnes (Boerenoorlog, Eerste Wereldoorlog, en uiteindelijk de Tweede Wereldoorlog) opwerkt tot generaal. Het heeft een heerlijk ouderwets Brits sfeertje, met name in de vroegere periodes waarin het hele idee van oorlog voeren als een gentleman nog hoogtij viert. Deze ouderwetse manier van tegen oorlog aan kijken van Clive Candy botst uiteindelijk behoorlijk met de smerige realiteit van de Wereldoorlogen, met name de tweede.

Blimp is een wat oubollige film, maar geeft alsnog een fraai beeld van de ontwikkeling van Clive Candy, zowel als mens maar vooral ook als militair. We zien zijn trouwe assistent Murdoch, in het middenstuk ook zijn leven als getrouwd man (nogal overdreven om hiervoor romantiek als genre te geven, maar het komt mij prima uit), maar de voornaamste tegenspeler is de Duitse (oud-)militair Theodor Kretschmar-Schuldorff. Theo K-S komt als een rode draad terug in de meeste episodes, als oude persoonlijke vriend na een duel in Berlijn maar ook als professionele vijand (hij is nu eenmaal Duitser) dient hij als een nuttige katalysator voor de veranderende visie van Candy over oorlog. Hun gesprekken en ontmoetingen zijn wat mij betreft toch het hart en ziel van de film. Ondanks dat het midden in de Tweede Wereldoorlog is gemaakt is het gelukkig geen jingoistisch propagandawerkje geworden; er wordt regelmatig subtiele kritiek geleverd op het Britse gedrag in eerdere oorlogen, en de Duitsers worden ook niet als eendimensionale slechterikken afgebeeld, met name via de sympathieke gentleman Kretschmar-Schuldorff.

Misschien duurt het wat lang, maar ik heb me eigenlijk geen moment verveeld. Fraai gefilmd zoals de Archers dat kunnen, en hoewel we een heel(professioneel) leven van Candy in beeld krijgen is dat wel opgedeeld in een beperkt aantal episodes waarin steeds ruim de tijd wordt genomen om een goed beeld van Candy en naaste sociale omgeving te schetsen. Op geslaagde wijze wordt er dan via krantenberichten en korte oorlogsbeelden overgegaan naar de volgende episode. Sterk acteerwerk ook, met name Clive Candy zelf maar ook de rest van de cast doet weinig verkeerd. Ik denk dat dit wel mijn favoriete Powell en Pressburger is, voorlopig.

avatar van John Milton
4,0
Woland schreef:
Ik denk dat dit wel mijn favoriete Powell en Pressburger is, voorlopig.
Echt? Dat voor mij toch net niet...

Ik zie dat je op ééntje na alle Archers die ik gezien heb, ook hebt gezien. Ik vind het moeilijk, want ze zitten heel dicht bij elkaar. Na ze allemaal slechts één keer gezien te hebben zou mijn waarschijnlijke volgorde zijn:

Black Narcissus - A Matter of Life and Death - The Red Shoes - The Life and Death of Colonel Blimp - A Canterbury Tale

avatar van Woland
4,0
John Milton, A Canterbury Tale heb ik inderdaad niet gezien, maar mijn volgorde ziet er ook daarbuiten wel anders uit ja. Black Narcissus zag er schitterend uit maar kon me qua verhaal geheel niet interesseren, en die komt bij mij dan ook onderaan te staan. Ik ga voor:

Colonel Blimp - A Matter of Life and Death - The Red Shoes - Black Narcissus

En uiteraard heeft Powell ook nog het meesterwerkje Peeping Tom afgeleverd.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:40 uur

geplaatst: vandaag om 22:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.