Meningen

Leuke simpele humor met knipoog naar western. Piñatabirthday is goed geplaatst in het simplisme waarmee de 'gang' wordt aangeduid. Blue shadows on the trail doet denken aan een song uit de vroegere Laurel and Hardy films. Al met al makkelijk wegkijkend met wat simpele doch vermakelijke amusante momenten, zoals het Duitse erekruis wat El Guapo voor zijn verjaardag krijgt. Ook de onzichtbare zwaardvechter icm de zingende struik slim bedacht. En de naam Ned Niederländer, toch elke keer weer moeilijk voor Amerikanen het verschil tussen Duits en Nederlands. Rebecca Underwood (Ferratti)draagt ook nog haar steentje bij in de finale.

Sterk staaltje vvan mensen en hun aannames, innerlijke processen en overtuigingen, waardoor een ieder zijn eigen waarheid creëert. Weglatingen, generalisaties... alles komt voorbij gekoppeld aan zelfs innerlijke wrok en traumawonden. Uitblinkende film in hoe moeilijk het is om de echte feiten te onderscheiden en deze ook nog "tegen het licht" te houden om tot een "waarheidsgetrouwe" conclusie te komen. Goed verfilmd, haast een toneelstuk, positionering van de personen bij bepaalde escalatie top. Fonda en Warden mooie tegenpolen.

Intelligente film gekoppeld aan de stimulatie van het brein met daarin opgeslagen herinneringen die gekoppeld zijn aan emoties. Film kent een theatrical end en een director's cut end.

Sterk staaltje over simplistisch denken, handelen en manipuleren van je eigen kind, met alle gevolgen van dien. Verder duidt deze film ook goed wat er in werking kan treden in een persoons onderbewustzijn na het plegen van interacties die totaal niet in balans zijn met de normen van ethiek. 3*

Best wel goede opstart met een werkelijk gegeven, Cia en inmenging in drugskartels, doch de film maakt een wending naar iets wat komisch moet over komen doch het in het geheel niet is.Jammer had meer in gezeten. Wahlberg en Washington dragen de film als 2 gerenommeerde acteurs.

Usa drank en drugs in een komedie niks nieuws onder de zon, doch de 2 hoofdrolspelers trekken het geheel naar een hoger niveau wat tot komische momenten leidt. 1 van de betere, het speelt zich af in een highschool, comedy's. Rol van hun captain is ook geweldig over the top. Special moment: het non verbale spel van de enigszins kalende jongeman met rubber handschoen bij de ambulance aan het eind. Subliem gespeeld. Ook de undercovers bij de "gang" op het eind top!

Goede start, doch dan vervalt de film in de valkuil van more more more. Less is more was hier beter geweest. Het geheel draaft teveel door en dat gaat ten koste van de "magie" die de 2 hoofdrolspelers in de 1e film wel hadden. Beste moment: de aftiteling met vele vervolgen.

Overweldigend in actie, als een videogame. Rondspattend bloed overal doch de Spartanen blijven vrij van bloedvlekken. Krachtige hoofdrollen van Butler en Santoro. Iets te veel overkill in de shots, dat had nog beter gekund. Verder het..orakel..goed verzonnen, daar seksualiteit bij de Spartanen als liefde in voortplanting voor de opvolging van machtige krijgers werd gezien en de "mannen" van het orakel t uitsluitend aan lust koppelen. En krachtige vrouwen.. Tomiris is ook t bekijken waard!

Don't get killed on the first day" en "I won't let this wound slow me" en "You fight harder than you fuck" Deze zinnen dekken redelijk de lading van de gehele film waarin de zeeslag van Salamis, waargebeurd ong. 26/27 sept. 480 BC., wordt weergegeven op een geheel eigen bloederige wijze. Veel gevechten weinig diepgang met de uiteindelijke confrontatie tussen Green en Stapleton, waarbij Themistocles wellicht zijn eigen nakomeling doodt bij de levensbeëindiging van Artemisia. Veel duidelijke "computerart" wat afbreuk doet aan de film net als de zgn. vonkjes van de kampvuren die onophoudelijk als vuurvliegjes door de film heen vliegen. Respect voor Green die uit de kleren durft te gaan in wellicht de meest menselijke scene van de film.

Gauw vergeten...

Onvervalste Hollandse 70's film. Met veel bloot, vrouwonvriendelijkheid, doch ook een feministische impact, heftig centraal contact Breeveld. Vrijheid, blijheid, geen bh's - tegen de onderdrukking van de vrouw - en foute uitspraken die toen nog gewoon konden en gepareerd worden door de persoon in kwestie. Lois en Wrangler spijkerbroeken, t oude Amsterdam en ja de Vierdaagse van Nijmegen. Blaaser, Bluming, Kraaijkamp geven elkaar goed partij en Breeveld is verrassend als stille meeloper. Eindshot van Ruiter typeert de vrijheid in vrouwelijkheid en sexualiteit in die jaren. Tevens memorabel optreden van Vorry Konings in een typische 70's stijl. Verrassende plot met Jongewaard. Waar blijft de tijd.......... 3 25*

Verrassende koreaanse thriller waarbij hebzucht de hoofdrol speelt. Het aantal zelfmoorden is in het hedendaagse Zuid Korea een probleem mede door prestatiedrang en rat race en dat wordt perfect neergezet in een corrumperende vorm waarbij de stappen nietsontziend zijn. 3,2*