La La Land (2016)

mijn stem
3,74
549 stemmen

Verenigde Staten
Muziek / Komedie
126 minuten

geregisseerd door Damien Chazelle
met Emma Stone, Ryan Gosling en J.K. Simmons

Het verhaal volgt Sebastian en Mia, die nader tot elkaar komen doordat ze een gemeenschappelijk verlangen hebben om datgene te doen waar ze van houden. Maar wanneer het succes op de loer ligt, worden ze geconfronteerd met enkele keuzes die hun liefdesrelatie op het spel zet en waarbij hun gekoesterde dromen dreigen verscheurd te worden.

TRAILER

248 BERICHTEN 44 MENINGEN
zoeken in:
4,5
0
geplaatst: 11 februari, 23:56 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Ik heb er lang naar uitgekeken om deze film te zien. De verwachtingen lagen bijgevolg ook vrij hoog. Ik moet zeggen dat deze helemaal zijn ingelost. Prachtige film! Ik ben allesbehalve een musicalman, maar I love this film!
De openingsscene en de eerste 20 minuten vond ik het minste van de film. Ik vond die scene tijdens de file niet zo fantastisch en met de song met de 4 vriendinnen dacht ik even dat het helemaal fout ging lopen, maar gelukkig herstelde zich dit.

Eenvoudig verhaal, maar erg goed gebracht. Aan de andere kant een eenvoudig verhaal met een achterliggende betekenis. Het leven is niet altijd wat je ervan verwacht, niet in slechte tijden, maar ook niet in de betere tijden. Eénieder streeft zijn ultieme droom na (American Dreamprincipe), maar eerst moet je jezelf verloochenen vooraleer je kunt zijn wie je bent. Het einde van de film was schitterend. Ik vreesde (of ik verwachtte) een klef einde (ik nam daar dan ook al vrede mee), maar die parallelle scene was erg goed uitgewerkt (idem tijdens andere delen van de film).

Emma Stone doet het fantastisch! Erg goed geacteerd. Niets zo moeilijk om te acteren dat je aan het acteren bent. Goede stem ook. Gosling ook met een goede performance. Zang iets minder, maar zeker goed.
Goede muziek, uitstekende choreografie en camerawerk. Alles mooi in beeld gebracht, uitmuntende sfeerschepping. Ook een pluim dus voor Chazelle!

avatar van Crook
4,0
0
geplaatst: 12 februari, 12:47 uur [permalink]
Qua verhaallijn niet zo erg bijzonder, maar de manier waarop het narratief cinematografisch in elkaar gestoken werd was fenomenaal. Ik dacht achteraf ook: "Wellicht is dit de 'Grease' of 'Dirty Dancing' van onze generatie" maar daarmee doe ik de film wat te kort. Het blijft over de gehele linie vrij subtiel, nergens al te cheesy, en het einde was perfect en wederom prachtig in beeld gebracht. Ga ik zeker eens herzien.

avatar van JJ_D
3,5
0
geplaatst: 12 februari, 22:57 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Een inkijk in film via film. (Ah, verrukking!)

Waar vorm en inhoud elkaar raken: laat cinema zijn zoals jazz – vindingrijk, tragisch, komisch, verrassend, in het moment, in het hier en het nu. (Ah, ah, verrukking!)

‘La La Land’ als frisse wind, als de keerzijde van Hollywood – dat oord waar zovele jonge meisjes het nooit maken, dat oord waarover gezegd wordt “they worship everything and they value nothing”, dat oord waar het echter ook anders kan, want ja hoor, ook dit is Hollywood, net zoals Baz Luhrmann in Hollywood rondloopt. (Ah, ah, ah...en de rest kent u inmiddels.)

Via film over film allesbehalve film: het magisch-realisme van de musical, een alternatieve levensloop uit de pen van een scenarist, jazz die geen jazz meer is en uiteindelijk de vraag of een kunstenaar een publiek nodig heeft of vooral trouw moet blijven aan zichzelf, hetgeen het brein achter deze creatie ook probeert te zijn door iets genre-overstijgend in elkaar te flansen. (Of anders gezegd: het is hoe het medium zichzelf overstijgt. Of niet soms?)

Echter botst Damien Chazelle op de idyllische verheerlijking van de bohemien en van de succesvolle actrice. Zijn Emma Stone en Ryan Gosling – verdorie, wat een duo! – niet op hun best en mooist en gelukkigst wanneer ze verzaken aan het leven, helemaal niets zijn, nog dromen hebben die ze niet verwezenlijken omdat de werkelijkheid in de weg zit? Is dàt niet het leven om te omarmen – het incorporeren van de onmogelijkheid van de droom en desondanks blijven dromen, het koesteren van ambities zonder nog te geloven in de potentie van hun verwezenlijking, het kunstenaarschap enkel en alleen voor het ‘ik’? (Ja hoor, het galmt weer eens ‘Paterson’ door mijn hoofd.)

Kijk, wat ik bedoel is: heeft het einde niet iets vreselijk? De relativering van hun amoureuze affaire, het “ah ja, we zijn tevreden geweest met elkaar, maar uiteindelijk bleken we inwisselbaar”, terwijl de film net het tegendeel lijkt te illustreren: dat sommige verstandhoudingen te uniek zijn om zomaar weg te gooien, dat geen zinnebeeld van succes of bekendheid of talent zoiets in de weg zou mogen zitten? (Dat idee wringt toch met de laatste glimlach die Stone en Gosling elkaar cadeau doen, “nou ja, wat we gehad hebben hebben we gehad” – dit menen ze toch niet?)

En verder: soms slepen de liedjes wat lang aan, zeker aan het slot. Niettemin zijn het enthousiasme, de virtuositeit, de sfeer, de humor, de creativiteit en nog zoveel meer gewoonweg hartverwarmend. Tot de ijskoude douche die het einde is. (Ik moest er bijna van huilen – om de verkeerde redenen welteverstaan.)

3,5*

0,5
0
geplaatst: afgelopen maandag om 01:01 uur [permalink]
as Terrible as the name..............

5,0
1
geplaatst: afgelopen maandag om 22:56 uur [permalink]
Heb deze film gisteren, en zaterdag, voor de zesde en vijfde keer mogen zien.

Een verhaal met achterliggende gedachte.
Mooie kleuren.
Er wordt verwezen naar het universum, cult liedjes. De dialogen zijn fenomenaal.
De dans vind ik voortreffelijk.

5*****

avatar van Chainsaw
3,0
0
Chainsaw (moderator)
geplaatst: afgelopen dinsdag om 10:03 uur [permalink]
Een recordaantal Oscarnominaties zeggen me weinig, maar een nieuwe film van Chazelle, man achter de beste film van 2014, deed me erg uitkijken naar La La Land. De vele positieve reacties maken de nieuwsgierigheid uiteraard groter, hoewel er inmiddels - zoals gebruikelijk met films die hoog worden aangeschreven - weer een tegengeluid is door mensen die de film juist de grond in willen trappen, vaak om zogenaamd hip tegendraads te zijn. Nu ik La La Land gezien heb, snap ik beide partijen niet. La La Land is zeker geen slechte film, maar waarom men zo lyrisch is ontgaat mij ook volkomen.

Chazelle heeft een duidelijke lijn in zijn speelfilms; twee personages en muziek. Leverde dat bij zijn tweede speelfilm Whiplash nog een spannende film op met intrigerende personages en scènes waarbij je op het puntje van je stoel zit, daar plofte ik bij La La Land onderuit en zakte steeds iets dieper weg. Met als voornaamste reden dat deze twee hoofdpersonages me echt 0,0 interesseerden. En dat is lastig als de film echt enkel over deze twee figuren gaat, alle andere acteurs zijn enkel decoratie. J.K. Simmons moet het doen met een nietszeggende cameo. Het spel van Stone en Gosling mag dan nog prima zijn (Oscarwaardig is anders, vond Gosling in The Nice Guys vele malen beter), maar de personages zelf zijn nu niet echt boeiende wezens. Twee vreemdelingen die elkaar ontmoeten en hun dromen najagen, dat is allemaal leuk en aardig als opzet, maar Chazelle heeft op dat gegeven na schijnbaar verder niets anders te vertellen. Hij speelt met vorm - lange takes, creatieve belichting hier en daar - maar inhoudelijk voelt de film leeg.

Paar leuke scènes en vormtechnisch een aardig experiment, maar ik zou niet weten waarom ik me deze film over een aantal maanden - laat staan een paar jaar - nog kan herinneren.

3 sterren.

avatar van peterjames777
2,5
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 14:54 uur [permalink]
La La Land.

Het is het allemaal net niet. Het geheel kent mooie shots, kleuren en een charmante Ryan en een nog charmantere Emma. Toch is het behoorlijk flets allemaal. Dat komt vooral door het flinterdunne verhaal waarin meer ruimte is voor cliché's dan karakter uitdieping.

De film moet het vooral hebben van de style en het gevoel dus. Een frisse homage aan de musicals van weleer. Dat leek het idee. Maar helaas. Ook daarin slaagt de film niet. De film voelt eerder aan als een geforceerde copycat die allemaal genre cliché's uit de kast haalt (dansende mensjes, dat 'getwirl', jazz muziek op de achtergrond). Het voelde een beetje nep allemaal. Helaas geen frisse wind die het had kunnen zijn.

Nergens ook ronduit slecht maar de enthousiasme snap ik niet (misschien zijn musicals gewoon niks voor mij, kan ook).
Neen, geef dat beeldje a.u.b. aan het veel betere Moonlight of Manchester-by-the-sea.

avatar van Donucius
3,5
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 17:55 uur [permalink]
Nette film. Mooi in beeld gebracht en het verhaal mocht er ook wel zijn.
Echter nooit echt een super gevoel gehad of aan overgehouden over de hele film. In dat opzicht nergens een climax en eigenlijk meer richting een anti-climax hoe dichter je bij het einde van de film komt.
Een 'net niet' gevoel als je het kan omschrijven.
Kan echter wel begrijpen waarom deze film genomineerd is. Is weer eens iets anders dan al die superhelden en actiefilms. Het acteerwerk is prima, maar het zijn dan ook niet de minsten die de hoofdrollen vertolken.