menu

Sibyl (2019)

mijn stem
2,81 (29)
29 stemmen

Frankrijk
Drama
100 minuten

geregisseerd door Justine Triet
met Virginie Efira, Adèle Exarchopoulos en Gaspard Ulliel

De vermoeide psychotherapeute Sibyl herneemt haar eerste passie: schrijven. Op dit moment behandelt ze Margot, een getroebleerde en veelbelovende actrice. Deze wordt de nieuwste obsessie van de therapeute, die steeds meer bij Margots leven betrokken raakt. Hierdoor komen oude herinneringen weer naar boven waardoor Sibyl met haar eigen verleden geconfronteerd wordt.

  • vanaf 16 december te koop op dvd

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=KfSAFn1mVrg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van John Milton
3,5
Bizar als je net uit Portrait de la Jeune Fille en Feu (2019) komt en dan deze ziet, en wederom aan het einde van de film een vrouw hard begint te huilen bij Vivaldi’s Quattro Stagioni. 2 Franse films waarin dat gebeurt, in een paar uur tijd. Uit hetzelfde jaar. What are the odds....

avatar van Collins
2,0
De film van Justine Triets is opgebouwd uit een aantal elementen, die een hele fijne film op kunnen leveren. Een ménage à trois bijvoorbeeld. En een psychiater die het niet zo nauw neemt met haar professionele protocol. En er is ook nog een film in een film. Niet gering. er gebeurt dan ook veel. Veel plotlijntjes. Veel komma's. Het waren er waarschiijnlijk te veel, dacht ik na het kijken.
Veel draait om hoofdpersonage Sibyl en haar zieleroerselen. Sibyl is een moderne vrouw met een succesvolle carrière, die veel moeite doet om geestelijke verwarring te voorkomen. Je weet wel, zo‘n vrouw die veel hoedanigheden moet bezitten, om zich geslaagd te voelen en geslaagd gevonden te worden. Sibyl moet in haar leven (als psychiater en als getrouwde vrouw met kinderen) heel veel dingen zijn. Professioneel, ingetogen, aantrekkelijk, gepassioneerd, praktisch, betrouwbaar, liefdevol, attent etc. Een onmogelijke opgave. En dat gaat natuurlijk ook niet goed.
Het acteerwerk op de reis naar de ondergang is prima. Virginie Efira laat in haar rol van Sibyl alle emotionele stadia die je je maar kunt voorstellen passeren. Dat doet zij erg overtuigend. Erg goed. En dat zeg ik zonder enige vorm van spot.
Een andere opvallende verschijning is Sandra Hüller (Waar ken ik haar ook weer van? Oh ja van Toni Erdmann). Goeie actrice. Ook hier weer. Fijne performance als gefrustreerde, eerzuchtige en misleide regisseuse van de film in de film.
Ik vond het personage van Sandra Hüller eigenlijk interessanter dan het personage Sibyl. Zij is veel enigmatischer. Veel gelaagder. Sybil is veel meer een open boek. Minder uitdagend. Haar verhaal wordt ontzettend uitgerekt en in detail weergegeven. Die uitgebreide aandacht had ik veel liever aan Hüller‘s personage besteed zien worden.
Maar goed. De film kiest voor Sybil. Sibyl‘s strijd met de demonen uit haar verleden omhelst vele facetten. In de film keren die facetten terug in vele plotlijntjes of komen te voorschijn in talloze bijzinnen in het verhaal. Het verhaal raakt er erg uitgerekt door. Heel edelmoedig om alles met aandacht te willen tonen, maar het werkt een gevoel van verveling in de hand. Het verhaal is meer gebaat bij minder wijdlopigheid om langdradigheid en ernstige symptomen van vermoeidheid te voorkomen. Het verhaal boeit eigenlijk maar matig.
En dat is jammer in een film vol potentie. De wijdlopigheid gaat ten koste van scènes waarin de regisseuse op lichtzinnige of humoristische wijze een harde noot wenst te kraken. Die scènes slaan dood op de breedte van het verhaal.
Datzelfde geldt voor dingen als melancholie en droefenis. Altijd fijne sensaties om in een film te beleven. In deze film lukt dat niet. Sensaties verzinken in de breedvoerigheid. Ze verdwijnen onopgemerkt in het netwerk van plotlijntjes en komma's dat de film zo beheerst.
De film was voor mij een lichtelijk frustrerende en lange zit.

avatar van GeniusMove
WELTRUSTEN

avatar van AniSter
1,5
Ik kan hier weinig over zeggen, behalve dat de hoofdrolspeelsters er een rommeltje van maakten. En dan heb ik het over hun leven in deze film.
Het beste vond ik de eindtune: Sharadoba van Roy Orbison.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Vanaf 20 augustus in de bioscoop (Cherry Pickers Filmdistributie)

avatar van Kippie.
2,5
Wat een heerlijke hysterische rol van Sandra Hüller, die in sommige shots griezelig veel weg heeft van Cate Blanchett.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:32 uur

geplaatst: vandaag om 12:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.