menu

Jusqu'à la Garde (2017)

Alternatieve titel: Custody

mijn stem
3,65 (113)
113 stemmen

Frankrijk
Drama
93 minuten

geregisseerd door Xavier Legrand
met Léa Drucker, Denis Ménochet en Thomas Gioria

Het echtpaar Besson gaat scheiden. Om haar zoon te beschermen tegen zijn vader, beschuldigt de vrouw Miriam haar echtgenoot van misbruik. Ze vraagt de exclusieve voogdij. Tot haar ontgoocheling verleent de rechter echter een gedeelde voogdij aan de vader. Julien zal als gijzelaar tussen zijn ouders alles doen om het ergste te voorkomen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=MWQfSi96eys

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Bélon
Beetje een tegenvaller: ééndimensionale karakters -vooral pa- en een niet echt passend over the top einde. Na het droge begin krijgen we een ietwat voorspelbaar drama met thriller-elementen te zien. Wel acteren de vader en de zoon goed. Kijkt ook makkelijk weg, krappe voldoende.

3,0*

avatar van mrklm
5,0
Een fenomenale film, perfect geregisseerd en met monumentale vertolkingen van de drie hoofdpersonen waarvan die van Thomas Giorgia het meest opzienbarend is. Deze thriller begint met en hoorzitting waarbij twee advocaten een pleidooi doen voor een ouderschapsregeling voor hun beide kinderen. Hun dochter Joséphine [Mathilde Auneveux] viert binnenkort haar 18e verjaardag, vandaar dat de aandacht zich uitsluitend richt op Julien [Thomas Giorgia]. Moeder Miriam [Léa Drucker] beweert dat vader Antoine [Denis Ménochet] gewelddadig is en haar en de kinderen bedreigt, Antoine beweert dat Miriam geen enkel middel schuwt om hem bij zijn kinderen weg te houden en dat alles een leugen is. De rechter [Saadia Bentaïeb] besluit het al bestaande co-ouderschap te behouden, maar zodra we Julien bij zijn vader zien instappen is het duidelijk dat hij doodsbang is voor zijn vader, die hem bovendien als pion gebruikt om Miriams geheime telefoonnummer en adres te achterhalen.
Xavier Legrands regie sluit perfect aan op het nauwkeurig opgebouwde scenario, waarin de onderhuidse spanning vanaf het begin voelbaar is, de beklemmende sfeer geleidelijk toeneemt en de finale ronduit zenuwslopend is. Legrands timing is perfect, gezien zijn effectieve gebruik van soms ondraaglijke stiltes. Het ononderbroken shot tijdens Joséphines feest is een tour-de-force, maar het zijn de karakters en de perfecte vertolkingen die deze film onvergetelijk maken.

avatar van tbouwh
4,0
Jusqu’à la garde is ... ook de neerslag van een dubbele maatschappelijke tragiek. De rechtbankscène laat zich lezen als een problematisering van de drang naar keiharde feiten. Antoine kan niet verantwoordelijk gesteld worden voor zijn gedrag omdat er geen bewijs is voor zijn grensoverschrijdende gedrag. Daarnaast laat Legrand zien hoe huiselijk geweld in Frankrijk (maar zonder meer ook in andere landen) op pijnlijke wijze in de taboesfeer blijft hangen.

uitgebreide recensie

avatar van Basto
3,0
Beetje voorspelbaar gezinsdrama dat perfect inhaakt op de MeToo rage. De opbouw duurt eindeloos. Uiteindelijk wordt het nog zo’n 5 minuten echt spannend, al voelt het einde ook een beetje over the top aan. Moest erg aan The Shining denken, die natuurlijk van een totaal andere orde is.

3*

avatar van John Milton
4,0
Ik schaar me bij tbouwh. De wederhelft is zelfs nog iets enthousiaster.

4,0
Heftige , beklemmende maar ook erg spannende film. Deze zal me nog even bijblijven

4,5
Een bijzonder beklemmende en zeer sterk geacteerde film. Ben vooral onder de indruk van Thomas Gioria, die de rol van de zoon speelt. Waar hebben ze die vandaan?! Knap hoe hij de verschillende emoties die hij ten opzichte van zijn vader voelt, overbrengt op de kijker. Knap ook hoe de spanning in de film wordt opgebouwd. Sommigen mogen het einde als 'over the top' hebben ervaren, de praktijk leert helaas dat dit soort excessen (met name in stalking situaties) voorkomt (gelukkig niet vaak). Toch was deze ontknoping niet per se nodig geweest; met een minder schokkende ontknoping was de film wat mij betreft niet minder goed geweest, omdat de kracht van de film met name zit in de psychologische oorlogvoering tussen de ouders, waarvan de kinderen de dupe zijn en waarbij zij worden ingezet in de strijd tussen hun ouders en waarbij pijnlijk duidelijk wordt wat dit met name met de zoon doet.

De film behandelt, dat zal inmiddels duidelijk zijn, een steeds meer voorkomend fenomeen, of althans een fenomeen waarvoor steeds meer aandacht is: de zogeheten 'vechtscheiding'. Dat die alleen maar verliezers kent en dat het kind of de kinderen de dupe zijn, mag duidelijk zijn en komt in deze film, nogmaals, ook op een indringende manier naar voren. De mensen die er omheen staan en het zien gebeuren, zijn vaak machteloze toeschouwers, zoals in deze film bijvoorbeeld geldt voor de rechter die een moeilijke beslissing moet nemen over de omgang van de zoon met de vader. Een goede keuze van de regisseur om de film met deze scene te beginnen. Het legt meteen diverse dilemma's bloot. Daarna is het aan de kijker om te beoordelen of de keuze van de rechter een juiste keuze is geweest. Een intrigerende en pijnlijke, maar ook urgente, film.

avatar van Shaky
4,5
Ik sluit met volledig aan bij Cinsault hierboven. Prachtige film waarin de wanhoop van alle betrokken partijen goed in beeld wordt gebracht. Treurig genoeg staat de film dicht bij de realiteit en weet Legrand dit zonder poespas te brengen. Klasse.

avatar van BBarbie
5,0
Beklemmend, realistisch ogend familiedrama. Knap hoe regisseur Legrand aanvankelijk in het midden laat wie in deze vechtscheiding het gelijk aan zijn zijde heeft; wat er wel of niet waar is van de wederzijdse beschuldigingen. Maar wanneer na een tam begin de onderhuidse spanning geleidelijk aan oploopt, voel je wel welke kant het uit zal gaan. Toch komt het einde nog als een verrassing, en dan bedoel ik met name de intensiteit van de ontknoping. Nog maar zelden een film gezien met zo’n spannende climax. Je zou er hartkloppingen aan overhouden.

Een juweel van een film, uitmuntend geregisseerd en met uitzonderlijk sterke acteerprestaties van de drie protagonisten. Van hen wil ik vooral wijzen op de genuanceerde vertolking van Thomas Gioria als het brandpunt van alle ellende.
Van de films uit 2018, die ik tot nu toe gezien heb, is dit met voorsprong de beste.

avatar van Baboesjka
5,0
Wow, wat een film. Ik moest er even in komen, maar al gauw had hij mij in zijn greep. Heel goed acteerwerk door iedereen en een triest en realistisch verhaal met een spannende, beklemmende sfeer. Ik ben onder de indruk! Heel sterk. 5*

4,5
Ijzersterke film die u gedurende anderhalfuur aan uw stoel vastspijkert en vaak de adem afsnijdt.
Zelden of nooit gezien de intensiteit in script, regie én vertolkingen hoe het drama van een "vechtscheiding" uit de doeken wordt gedaan.
Het begint al met de scène in de rechtbank, hard en concreet en op hoog niveau en garant voor het vervolg.
En dat vervolg is indrukwekkend met talloze, schitterend vertolkte scènes.
Vooral het beeld van het werkelijk geterroriseerd en doodsbang elfjarig zoontje (de scènes in de auto !) gaan door merg en been.
Léa Drucker is uitstekend gecast evenals Denis Ménochet.
Franse film van topkwaliteit.

avatar van kos
3,5
kos
Basto schreef:
Beetje voorspelbaar gezinsdrama dat perfect inhaakt op de MeToo rage.


?? wat heeft dit in vredesnaam met metoo te maken??

Vond het een mooie en vooral pijnlijke film, met name de eerste driekwart die geregeld iets van de Dardennes had.

Einde gaat er helaas wat mij betreft wel wat overheen.

avatar van Basto
3,0
kos schreef:
(quote)


?? wat heeft dit in vredesnaam met metoo te maken??
.


Lijkt me vrij duidelijk, de man als moderne boeman. Had het sterker gevonden als het uiteindelijk de vrouw was geweest die fout zat. Is wel vaker zo bij oudervervreemding... Maakt de nan boos en machteloos, maar niet geweldadig.

avatar van kos
3,5
kos
Metoo gaat over seksueel misbruik, niet over de man als boeman...

avatar van Basto
3,0
kos schreef:
Metoo gaat over seksueel misbruik, niet over de man als boeman...

Bij Metoo is de man absoluut de boeman en wordt de rol van de vrouw geminimaliseerd. Die zijn zo onschuldig als gras.... Dat stereotype beeld wordt hier bevestigd. De werkelijkheid kent echter wel twee kanten.

avatar van kos
3,5
kos
Sorry, maar je zit echt te zwetsen. Wat is deze film gebeurt is een doodnormale en gebruikelijke voorstelling van zaken (afgezien van het einde). En nergens wordt gesteld dat een vrouw altijd onschuldig is. Volslagen nonsens.

avatar van Basto
3,0
kos schreef:
Sorry, maar je zit echt te zwetsen. Wat is deze film gebeurt is een doodnormale en gebruikelijke voorstelling van zaken (afgezien van het einde). En nergens wordt gesteld dat een vrouw altijd onschuldig is. Volslagen nonsens.


Het bevestigd het beeld ‘dat dit een doodnormale en gebruikelijke voorstelling van zaken is’. Dat terwijl bij oudervervreemding, waar deze film over gaat, het even zo vaak, zo niet vaker het de vrouw is die de kinderen opstookt tegen de vader en deze demoniseerd. Maar in deze film blijkt hij dan ook nog eens een waardige opvolger van Jack Nicholson...

Jouw houding bevestigt mijn stellingname des te meer.

3,5
Een wat bedeesde, ingetogen maar ook wel akelig realistische film die naar het einde toe ook nog eens behoorlijk spannend word. De moeite zeker waard met een zeer goede rol van Ménochet die de ogenschijnlijk normale maar in werkelijkheid gefrustreerde vader met griezelige subtiliteit neerzet. Ook Drucker is trouwens goed als de zelfverzekerde vrouw die het onvermijdelijke onheil lijkt aan te kunnen.
Uit het leven gegrepen dit, is qua stijl bijna een documentaire over iets wat ons allemaal zou kunnen overkomen, en dat maakt het ook zo goed. Kleine film met maximaal effect.

avatar van Aapje81
3,5
Uiterst beklemmende en zeer goed geacteerde film die het lijfelijk voelbaar maakt hoe het is om je binnen een gezin onveilig te voelen. De scene's tussen vader en zoon zijn bijzonder indringend en zelfs akelig te noemen. De hele film is als het ware een grote psychologische oorlog en het is bijzonder knap dat de realistische en dreigende sfeer de hele film erin blijft zitten.

Enig kritiek punt zijn een aantal lange scenes waarin nauwelijks iets gebeurd. Het zal wel bedoeld zijn om een bepaald gevoel van ongemak over te brengen maar van mij had de film gerust 10 minuten korter mogen duren. En eerlijk is eerlijk. De eerste 20 minuten zijn een erg lange zit.

Alles bij elkaar

Boven gemiddeld.

avatar van ChantalParis
4,5
Magistrale cinema!

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende film waarin een gescheiden koppel vecht voor de voogdij van hun 11-jarige zoon. Een sterke opening en ook een indringende finale. Hier tussenin is de film ook goed, ondanks dat het soms wat eentonig wordt. Vooral de spanning blijft aldoor voelbaar (zoals de ongemakkelijke omgang tussen vader en zoon). Een nipte 4.0 sterren.

avatar van K. V.
3,5
Deze film ook eens geprobeerd en vond hem wel goed. Toch wel overtuigend geacteerd en toch wel boeiend gebracht. De speelduur was ook goed, niet te lang en niet te kort.
Toch wel de moeite om gezien te hebben.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:54 uur

geplaatst: vandaag om 02:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.