Meningen

Ok dan eindelijk eens deze befaamde cultfilm gezien. Straf dat ik het op 1 dag heb kunnen uitkijken want het was een versie van 2,5 uur. Zoals verwacht was ongeveer een uur te lang. Ik zie ook niet in dat een film als deze niet gewoon 90 minuten kon duren, want zo verschrikkelijk veel gebeurt er ook niet in. En om eerlijk te zijn vond ik het ook allemaal niet zo schokkend. De shockmomenten zijn meestal kort in beeld. Het valt op dat er expliciete seksccènes nog zijn ingestopt blijkbaar later toegevoegd door Guccione. Deze zitten dan vooral in het laatste half uur. Opvallend dat er in de film redelijk wat focus ligt op het mannelijk geslachtsorgaan vooral bij de orale seks. toen ik de kans had om deze te kopen vele jaren terug ben ik blij dat ik het niet heb gedaan. Dit is gewoon ontzettend matig.

Aardige film vind ik wel. Ik weet dat er meerder versies van bestaan maar deze heb ik nooit gezien dus kan niet gaan vergelijken. Het plot is simpel en cliché, maar wel fijn. Ik heb me niet de moeite gedaan om deze met het aanwezige 3D-brilletje te bekijken in de DVD-box. Ik vond de natuurbeelden op zich al mooi genoeg.

Ik vond deze film best te pruimen dankzij het karakter van Virginia Madsen. Tony Todd als Candyman was ook een goede keuze. Schrikwekkend vond ik hem nu ook weer niet, het was vooral zijn diepe stem die het voor mij deed. Het verhaaltje was vrij interessant wel aan de magere kant, maar ik vond dat ze toch wat dieper hadden mogen ingaan op de legende en de achtergrond van Candyman. Hoe is hij uiteindelijk zo geworden, daar gaan ze eigenlijk veel te vlug over. Als ik het me goed herinner wordt dit in de sequel toegelicht. Wel jammer dat ze dat niet in één en dezelfde film konden doen, dat zou het matige verhaal toch enigszins omhoog hebben gekrikt.

Deze wist me toch niet echt te boeien ook niet als zwart-wit versie. Tijdens de momenten dat er niet gepraat werd, was het wel creepy, maar echt eng vond ik het nooit, eerder lachwekkend. Het plot is bijzonder slap, de acteerprestaties ronduit schabouwelijk. Ik snap wel dat latere horrorfilms hier hun inspiratie hebben gehaald, maar deze heeft voor mij de tands des tijds niet doorstaan. Wel een mooie hoofdactrice maar net als de rest acteert ze matig tot slecht.

De enige verfilming die ik van het verhaal van Stephen King heb gezien en iets zegt me dat ik het best hier bij ga houden. Het blijft in hoofdzaak trouw aan het boek dat ik onlangs heb herlezen. Het is allemaal wat spectaculairder dan in het boek, maar dat mag ook wel. Film leent zich hier uitstekend toe. Special effect zijn voor de periode pre Star Wars prima. Op die manier heb je toch meer het gevoel om naar een thriller/horror te kijken dan een typisch tienerdrama. Hoewel al 27 op dat moment blijft Sissy Spacek, voor mij de enige echte Carrie!

Ik heb altijd gedacht dat er geen fatsoenlijke films bestaan over racen, nu na het zien van "Cars" moet ik die mening dus toch wel enigszins herzien. En ondanks dat ik als F1-fanaat geen moer geef om NASCAR, heb ik genoten van elk aspect van deze prent. Ja de vehikels in deze film vertegenwoordigen overduidelijk mensen of dieren zoals de tractors die eigenlijk koeien moeten voorstellen. Maar dat gegeven is eigenlijk enorm spitsvondig. Het is weer zo een typisch verhaal met een moraal waarin de blaaskaak nederigheid leert en ontdekt dat succes en roem niet alles zijn in het leven van een sportheld. Het zinnetje "It's just an empty cup" vat de les eigenlijk helemaal samen. Fantastisch is vooral het karakter Mater/Takel, een simpleton maar met een hart van goud.

De eerste keer had ik deze in de bios gezien als onderdeel van een Halloween special. Ik weet niet meer precies welke de andere films waren, maar deze vond ik toen de beste (denk Paranomal Activity was er een van). Jodelle Ferland is echt schitterend als dat demonische kind dat toch oh zo schattig kan overkomen. En ja ook ik had voor een ander einde gekozen. Gelukkig heb ik daarvoor dan wel de DVD met de alternatieve eindes. De extra's op de DVD zijn ook wel zeer de moeite waard. De scène met de horzels vond ik toch wel indrukwekkend.

Dit is zo een film die je niet te vaak moet kijken al ben ik blij dat ik deze in mijn collectie heb. Het is er zo eentje die je gewoon met verstand op 0 moet zien, anders zal je er geen moer aan vinden. De monsters en special effects zijn lachwekkend slecht, maar dat was veronderstel ik ook de bedoeling. Vooral de scène met dat dinosaurus-ei is erg grappig.

Goed meegevallen bij herziening. Het is soms wat vergezocht die droomwerelden, maar de vaak gestoorde fantasieën lijken wel degelijk steek te houden en de politie en hulpverleners op het goede spoor te brengen. Ik vond het een goede mix van thriller-horror-fantasy en misdaad. Het zat heel goed in elkaar.

Vergelijkingen met Babe kan ik niet maken omdat ik die niet heb gezien. En het kon denk ik geen spin- off van deze film zijn gezien dit gebaseerd is op een geschreven verhaal dat al in 1973 als animatie is uitgezonden. Dus eigenlijk is Babe eerder geïnspireerd op Charlotte's Web en niet omgekeerd.

Ik had persoonlijk gehoopt op een grote rol voor het meisje Fern, maar het is uiteindelijk het varkentje Wilbur zelf die de hoofdrol opeist. Het is allemaal vermakelijk, grappig lief maar zoals Dick al aangaf het kon ook allemaal wat korter worden gemaakt. Charlotte krijgen we uiteindelijk maar weinig te zien of te horen ondanks dat ze in de titel staat. Het meest vermakelijke karakter is uiteindelijk Templeton de rat die bij momenten overkomt als een grumphy versie van Remy uit Ratatouille.

Als je weet dat dit zoals Wallace en Grommit volledig met figuren uit klei is gemaakt, kan je niet anders dan heel veel respect hebben voor de makers. Het verhaal is misschien niet geweldig sterk, maar wel heel vermakelijk met grappige en kleurrijke personages. Ik heb het niet zo op dubbing, maar de Vlaamse stemmen vallen heel goed mee. Vooral bij die twee muizen en de breiende kip vond ik ze heel geslaagd. Het moment waarop Mevrouw Tweedy het kippenren binnenstapt en de kippen allemaal netjes op een rij moeten gaan staan voor inspectie, deed me echt denken aan een concentratiekamp. Een schitterende film die leuk blijft.

De cover en de synopsis doen uitschijnen dat de oudste dochter Heather een evil child zou kunnen zijn. De adoptiemoeder blijft ook lang geloven dat Heather haar moeder zou hebben vermoord. Ik kon nergens geloven dat Heather een klein monster zou kunnen zijn. Voor mij was het als snel duidelijk dat het vooral een kind was dat om aandacht riep en boos was op haar moeder en ook adoptiemoeders die haar keer op keer in de steek lieten. Ik ben het eens dat dit meer een drama dan een thriller was. Ik had de film al gezien dus was het einde niet verrassend, maar de eerste keer had ik dat helemaal niet zien aankomen. Vermakelijke film die ik graag herbekijk.

Inderdaad niet echt een vervolgfilm en het verhaal is veel zwakker dan "Village of the Damned". Vragen die je misschien had na het zien van het origineel worden hier geenszins beantwoord, integendeel. Het roept nog meer vragen op. De kinderen lijken helemaal geen doel te hebben. Ik snap ook niet wat de filmmakers hiermee wilden bewijzen. Het meest interessant was het internationale karakter van de kinderen, maar voor de rest mist het alles wat het origineel zo sterk maakte.

Ik vind dat de vergelijking van deze film met "The Sound of Music" niet echt op gaat. Deze valt toch eerder in het fantasy genre. Ja er is veel aandacht voor liedjes, maar deze lijken me toch niet het hoofddoel van de film. Ik vond het veel dichter bij Mary Poppins aanleunen. Het verhaal is kinderlijk eenvoudig maar heel fantasievol. De kindervanger was inderdaad wel echt een creep! Naast de vliegscènes van Chitty Chitty vond ik vooral de scène leuk waarin Truly Scrumptuous een marionet speelde. De kinderen staan voor mij ietsje te veel in de schaduw als je deze vergelijkt met Mary Popins.

Assepoester is zo een van die tekenfilms die ik als kind nooit had gezien. Ik ben nooit echt een fan geweest van het verhaal. Persoonlijk vind ik het wel een van Disney's betere werken ook al zal ik deze niet zo vaak terugkijken zals bijvoorbeeld Sneeuwwitje. Wat ik wel heb is dat ik de sequels en vooral dan nummer 3 eigenlijk heel spannend en vermakelijk vind. Die hebben voor mij een veel hogere terugkijkwaarde.

Ook al gaat het om een combinatie van 3 korte filmpjes vond ik op het 2de verhaal na(waarin muis Tom een mens wordt) vermakelijk om te kijken. Vooral het derde verhaaltje waarin Anastasia en Assepoester vrede sluiten en ook Anastasia haar prins vindt, vond ik erg geslaagd. Dit gaf uiteindelijk de aanzet tot het maken van Assepoester III. Het eerste verhaaltje waarin Assepoester wordt geleerd hoe ze een prinses moet zijn, lijkt me ook erg realistisch. Ze is nu eenmaal maar een volksmeisje die niets kent van het protocol. Ze toont zich hierbij veel rebelser dan de vorige film, maar ze veel meer de dingen onderging en meer rekende op de hulp van de muisjes. Dit vind ik ook positief alsook dat ze steeds dicht bij de gewone mensen blijft staan.

Dit is voor mij zonder meer de beste sequel van alle Disney's (niet dat ik zoveel sequels heb gezien eigenlijk). Toegegeven het lijkt met allemaal wat ver gezocht, maar het is een heel spannend verhaal. Assepoester neemt het heft in eigen handen in plaats van lijdzaam toe te zien zoals ze dat zo vaak in de originele film deed en vooral tekende op de hulp van de muisjes en de goede fee. Het is ook het verhaal van haar stiefzusje Anastasia die eigenlijk niet zo gemeen is als het origineel laat vermoeden. Net als Assepoester is ook zij op zoek naar haar droomprins. Wie dat uiteindelijk zal worden kom je te weten in het derde deel van Assepoester II.

Ook de prins krijgt hier meer karakter dan in de voorgaande films. Zeker eentje met een hoge herkijkwaarde.

Deze was wel aardig en vond het al een heel stuk beter qua verhaal en sfeer dan "Carnival of Souls". Maar om het een meesterwerk te noemen, vind ik toch te veel van het goede. Daarvoor vind ik het allemaal nogal matig uitgewerkt. De film is eigenlijk ook een beetje te kort om echt een band te krijgen met de personages. Het was ook al snel duidelijk hoe het allemaal in elkaar zat. De verrassing was dus eigenlijk al helemaal weg

Deze film was niet slecht, maar verre van goed te noemen. Het idee was niet slecht en een variatie op het overlevingsthema waarbij de winnaar diegene is die als enige levende overblijft. De laatste overblijvende was hier allerminst een winnaar. Dat het misschien niet meteen superspannend was stoorde me niet meteen en er zaten ook wel heel degelijke plotwendingen en ideeën in. Een aantal dingen die me geweldig stoorden heeft moviemafketel al aangehaald zoals: de dood van de man van Beth en ook een kogel die 2 mensen tegelijk doodt. En ik vind het ook vervelend niet te weten waar die andere 5 baby's gebleven zijn. Ik bleef echt met teveel vragen zitten op het einde om deze een goede score te geven.

Als liefhebber van het bordspel Cluedo, kon deze film niet ontbreken in mijn collectie. Het is allemaal nogal warrig, maar alle wapens, kamers en personages uit het spel komen er in terug. Leuk dat je op de DVD kan kiezen of je alle eindes of de DVD zelf laat beslissen welk einde hij zal afspelen. Leuk zijn de toevoegingen van kamermeisje Yvette en butler Waddington uitstekend vertolkt door Tim Curry die op het einde op ludieke manier de reconstructie van de moorden doet.

Bij een herkijkbeurt is deze me beter bekomen ook al was het een Duits gedubde versie. Ik vond Perdita Weeks die het kleine meisje speelde heel goed acteren alsook de kindermoordenaar.

Ja, het was voorspelbaar en toch een stuk anders dan "The Pledge". Ik moet zeggen dat het einde in deze film voor mij bevredigender overkwam dan "The Pledge". The Pledge is ook een goede film, maar het duurt allemaal een beetje te lang voor ie op gang komt. Cold Light of Day is meer to the point en geeft ook een beter beeld van de vreemde hersenkronkels van de moordenaar.

Dankzij een interessant aanbod op Amazon, ben ik in het bezit van deze DVD gekomen. De beeldkwaliteit en audio is niet geweldig en jammer genoeg geen ondertitels. Toch heb ik niet het gevoel dat ik belangrijke informatie heb gemist.

Negatieve punten: soms wat saaie dialogen, de motieven van de moordenaar zijn me niet geheel duidelijk (na lezen op imdb is het wat meer duidelijk geworden) en de revelatie van de moordenaar kwam naar mijn mening iets te vroeg, Alice had best wat meer screen time mogen krijgen

Positieve punten: het meisje dat Alice speelt is echt wel creepy, als kijker lang op het verkeerde been gezet, de dikke huiseigenaar is echt wel een vent om van te walgen paste heel duidelijk in het plaatje (ik moest meteen denken aan de gore Leroy uit The Bad Seed), het is meer een drama dan een slasher maar deze film is duidelijk een inspiratiebron geweest voor latere slasherfilms en de moordenaar die zijn/haar identiteit verbergt door middel van een creepy masker

Zeker een film om te herbekijken.

De DVD bevat ook audiocommentaar, die ga ik ook zeker eens beluisteren.

Hoewel het weinig raakpunten heeft met het originele sprookje van Roodkapje is het wel mijn favoriete verfilming ervan. Sommige dingen zijn best wel verwarrend en ook duidelijk louter symbolisch bedoeld. Heel knap zijn de transformatiescènes. Het bos met de daarbijhorende huizen zijn heel sprookjesachtig. Het lijkt me wel een magische plek om te vertoeven. Heel goede acteerprestaties van oma Angela Lansbury en Roodkapje Sarah Patterson. De leukste stukken zijn eigenlijk de verhalen die de oma verteld.

Ik herinner me dat deze film niet zo lang na "Who framed Roger Rabbit" is uitgekomen. Ik heb deze ook nog niet zo lang geleden voor een eerste keer gezien. Deze film heeft te lijden van een heel zwak plot. De belevenissen in de Toon wereld zijn verschrikkelijk druk en lijken weinig doel of nut te hebben. Ik vond er weinig aan. Het was helemaal geen coole wereld.

Het was heerlijk om deze nog eens te herbekijken. Ik vond deze nu nog een stuk beter dan de eerste keer dat ik em zag. Het verhaal is heel origineel en ik heb het eigenlijk nog niet in andere films gezien. Het verhaal is bij momenten nogal voorspelbaar vooral naar het einde toe dat soms wat over the top is. Maar al bij al een van de betere thrillers over een seriemoordenaar. Heel sterke acteerprestatie van Sigourney Weaver alsook de acteur die de seriemoordenaar speelde die er echt wel heel freaky uitzag.

Deze film is in de donkere stijl van "Corpse Bride" met het verschil dat de karakters een stuk leuker zijn en het verhaal ook veel beter al is dat natuurlijk mijn persoonlijke voorkeur. Dit is een serieuze best wel enge film die ik niet aan de allerkleinsten zou durven laten zien. Het bevat genoeg elementen om voor de volledige duur van de film geboeid te blijven. Ik heb deze film niet in 3D gezien ook al heb ik die versie ook op DVD. Ik heb niet meteen het gevoel dat de 3D-versie verhaalsgewijs een grote meerwaarde zou zijn. Coralines frustraties als kind van ouders die het steeds veel te druk hebben zijn heel herkenbaar. Haar schreeuw om aandacht wordt gehoord, maar eerst door de verkeerde persoon. Het lijkt eerst allemaal zo mooi en geweldig daar in die andere wereld, maar al snel komt ze tot het besef dat het allemaal maar schijn is. Het meisje luistert naar haar eigen hart en komt tot besef dat de mensen die echt om haar geven en van wie ook zij veel houdt, veel dichter bij haar zijn dan ze eerst had vermoedt. Prachtige film die voor mij best nog wat langer had mogen duren. Dit is er zo eentje die beter wordt hoe meer je hem ziet.

Mooi gemaakt en boeiend. Het verhaal is een beetje cliché, maar de figuren uit de "dodenwereld" zijn wel heel vermakelijk. De liedjes waren best wel OK maar bleven niet echt hangen. De mensen in de wereld van de levenden zijn heel karikaturaal en niet echt grappig. Was ik Victor geweest had ik een andere keuze gemaakt op het einde. Victoria leek me gewoon te saai om de rest van je dagen bij door te brengen, al was ze natuurlijk wel aardig. Maar ik mag er niet aan denken om met zo een schoonouders opgescheept te zitten! Het is een leuke film om af en toe eens opnieuw te zien, maar zeker geen klassieker in mijn boekje. Victor en Victoria, hadden ze geen inspiratie bij de naamkeuze??

Vergelijkingen met Pirates of the Caribbean lijken onvermijdelijk. Ik ben geen liefhebber van piratenfilms maar omwille van de soms wel onnozele humor kan ik deze en Pirates wel goed smaken. Misschien dat Pirates nog net iets de bovenhand haalt omwille van het fantasygehalte en de geweldige Jack Sparrow, is vrouwelijke piraat Geena Davis 100 maal beter dan Keira Kneightley en zou ook Orlando Bloom in haar schaduw staan. Leuk filmpje als je niet teveel wil nadenken en lekker wil ontspannen. Als je van Geena Davis houdt zoals ik dat komt dat wel goed.