Meningen

Een combinatie van 2 filmpjes die in mijn opzicht helemaal niet bij elkaar passen. Als je de titel leest lijkt het alsof Ichabod en Mr. Toad vrienden zijn die samen avonuren beleven, niet dus. Geen van de verhalen konden me boeien, leken me vrij haastig in elkaar gezet om snel nog wat geld in het laatje te brengen. Het einde van het tweede filmpje vond ik dan ook oerdom zeker voor een Disney-film.

Als de geest nu niet zo grappig was geweest, had ik deze film een lagere score gegeven. Dit verhaal is erg anders dan dat ik het me herinnerde als kind die naar sprookjes op platen luisterde. Disney heeft volgens mij ideeën uit verschillende sprookjes van duizend en één nacht gecombineerd. Ik herken hier ook veel elementen van Ali Baba uit. Het werkt allemaal wel, maar het zal wellicht nooit één van mijn favorieten worden.

En plots blijkt Aladdin een vader te hebben... Deze film diende voor mij enkel tot nog wat extra cash binnen te halen uit een verhaal dat Disney al danig had verkracht. met Sesam open u en de hand van Midas nemen ze weer elementen uit andere sprookjes die eigenlijk helemaal niet thuishoren in het sprookje van Aladdin. Niet leuk, niet vermakelijk.

Als kind had ik deze nooit gezien of althans enkel maar kleine stukjes. Ik herinner me wel dat ik dat stukje had gezien van de walrus die de kleine oestertjes uitnodigde bij hem aan tafel. Als je dan ziet dat ze op een van de volgende beelden zijn verdwenen terwijl de walrus daar met een dikke buik zit, dan was ik toch een beetje geschokt. Dit is niet meteen iets wat in een kinderfilm past. Het meeste dat in deze prent gebeurt, houdt geen steek maar daarom heet het ook Wonderland. Het hele verhaal is natuurlijk een droom van de kleine Alice die van de ene verbazing in de andere valt. Eigenlijk is het niet meer dan Alice die van de ene plaats naar de andere gaat en bizarre wezens ontmoet, hiet mee praat , een liedje mee zingt of andere gekke actie mee uitvoert. De figuren zijn bijzonder kleurrijk. De beste scène naar mijn mening is die van de "tea party" met het erg vermakelijke nummer "A very happy unbirthday". Heel jammer is dat Disney koos voor een blonde Alice, die hierdoor zo een beetje de standaard is geworden waarop latere Alices werden gebaseerd, ja ook die van Burton. De echte Alice (met name Alice Lidell) was immers een brunette.

Ik ben echt blij dat ik deze op DVD gevonden heb. Het is echt een film waar ik hartelijk mee kan lachen. De scènes waarin Steve Martin de controle over zijn eigen lichaam verliest zijn zo hilarisch, man man Comedies zoals deze maken ze nog maar zelden. En blijkbaar is deze ook niet meer zo bekend bij het jongere en grotere publiek als ik zie hoe weinig reacties erop komen. Voor mij krijgt deze een dikke score.

Als kind had ik deze film enkel het beginstukje gezien. De scène van de missende dartspeler is me altijd bijgebleven. De film zou echter te eng zijn geweest voor een kind, werd geoordeeld. Nu al dertiger heb ik deze dan toch eens kunnen zien. Als horrorkomedie zeker geslaagd en heb er erg van genoten. Hij is niet zo goed als bijvoorbeeld Braindeaden Return of the Living Dead. Maar hier zitten toch wel enkele scènes in die ik echt wel heel amusant vond: David die een politieagent begint uit te schelden omdat ie wil gearresteerd worden, David die met zijn eigen halfdode slachtoffers in een erocinema overlegt hoe hij zichzef best kan ombrengen, de manier waarop hij ontwaakt in de dierentuin en in zijn uppie weer thuis moet komen. Een van de beste scènes was de eerste transformatie tot weerwolf. Van de romance was ik nu niet helemaal overtuigd en de vrijscènes kwamen me wat goedkoop over. Ook het einde was me iets te abrupt.

Na 2 maal de remake te hebben gezien, nu toch ook eens het origineel gekeken. Het is niet vaak dat ik de remake beter vind dat het origineel, maar dit is zo een geval. Er zit zeker genoeg sfeer in de film en er is ook wel degelijk opbouw. Maar na een tijd begint de spanning toch een beetje te stagneren en het einde vond ik eigenlijk echt wel zwak. Het was allemaal net niet eng of spannend genoeg. Dat het huis of de demonen ook hun invloed een heel stuk buiten het huis konden laten gelden vond ik ver gezocht. Ook de ontdekking wat er precies in het huis was gebeurd kwam pas naar het einde, terwijl dat eigenlijk al van het begin duidelijk was maar dat kan natuurlijk zijn omdat ik de remake al eerder had gezien. De verklaring van waar de stemmen en demonen komen zijn bijzonder simplistisch. Wanneer het duidelijk wordt waarom en waar ze vandaan komen, wordt er eigenlijk zo goed als niets mee gedaan. De remake doet het toch allemaal een stuk beter vind ik. Dit was toch maar afgeraffeld. Ondanks de lange speelduur gebeurt er toch maar weinig interessants in deze film. Ook het zijplotje van de dochter

Na het zien van het nogal flauwe origineel, moet ik zeggen dat deze een veel betere uitwerking had van het verhaal en de hoofdrolspelers. Alles wat het origineel eigenlijk niet goed deed (en dat was een hele waslijst), deed deze remake wel goed en nog stukken beter ook. Het gebeurt niet vaak, maar soms is een remake toch beter. Dit is een heel goed voorbeeld.

Dit is een van de favoriete tekenfilms van mijn nichtje. Toen ze nog klein was heeft ze deze onnoemelijk veel keren gezien. Het is geen onbekend verhaal natuurlijk en berust op figuren die echt hebben bestaan. Rasputin was indertijd inderdaad een raadsman van het Russiche koningshuis. Volgens sommige overleveringen zou hij zelfs een secret lover zijn geweest van de Russische koningin omdat Rasputin erin was geslaagd de zieke prins te genezen. Deze legende wordt bezongen door Boney M in het nummer "Rasputin". Nu over de tekenfilm heb ik niets dan lof. Op het vlak van animatie, verhaallijn, fantasy en personages zit het allemaal heel goed. Rasputin is een overtuigende slechterik om bang van te worden ook al zijn de momenten waarop hij letterlijk zijn hoofd verliest wel komisch. Raputin's sidekick is eigenlijk zo een beetje als Iago van Jafar uit Aladdin. Hij dient een slechte meester, maar in de grond is ie toch wel een goeie. Het enige probleem dat ik heb is het uitzicht van Bartok, ik had lange tijd niet door dat hij een vleermuis moest voorstellen Misschien zag hij er toch iets te cute uit daarvoor. Maar dat gezegd zijnde, meesterlijke film, met een heel mooi einde.

Dit blijft een een heel leuke musical en klassieker. Verhaal is niet ingewikkeld, maar dit is een familiefilm ik vind niet dat je daar een complex verhaal bij moet verwachten. Het sterkste punt zijn de liedjes en die vind ik allemaal geslaagd. Erg sterke prestatie van de actrice die Miss Hannigan speelt.

Er is geen enkele tekenfilm die ik ooit meer zag dan "The Aristocats". Als kind ging ik wel eens samen met een vriend bij de buurvrouw video kijken. Deze oude dame was een van de weinige die op dat moment een videospeler in huis had. Een van de video's was "The Aristocats". Deze wilde ik steeds weer opnieuw zien. Ik hou erg van katten en ik was blij dat deze dieren eindelijk eens wat positiever in beeld kwamen. De katten zijn vaak de slechte in tekenfilms/films en de honden weer de goeie terwijl de kans dat je lelijk wordt toegetakeld door een kat me toch een stuk kleiner lijkt dan bij een hond. Ik heb een kat ook nooit zonder aanwijsbare reden een mens zien aanvallen. Maar dit terzijde is Aristocats op alle vlakken geslaagd. Het bevat humor, spanning en ook een hoop verwijzingen naar de "kunstwereld ". Kijk maar naar de namen van de kittens die allemaal verwijzen naar een kunstenaar. Dan is er Jazzkat (Scatcat) met zijn internationale band. De liedjes zijn superleuk, vooral dan "everybody wants to be a cat" oftewel "niemand zingt zoals een echte kat". De scènes met butler Edgar en de straathonden zijn hilarisch en behoren tot mijn meeste favoriete Disney-scènes. Ook notaris George is een zeer vermakelijk figuur net als oom Waldo, de gans. Heel speciaal is ook de Nederlands gesproken versie waarin Thomas O'Malley is gedubd door Louis Neefs, een icoon in de Vlaamse muziekwereld. Jammerlijk verongelukt samen met zijn echtgenote, maar ben wel dankbaar dat hij zijn (zang)stem alsnog had kunnen schenken aan de sympathieke straatkat. Het enige wat ik steeds eigenaardig vond is dat Madame qua uiterlijk nogal lijkt op Lady Tremaine, de stiefmoeder van Assepoester. Een sequel stond op het programma maar ik ben blij dat ze daar van af hebben gezien.

Dit is inderdaad een mooie afsluiter van een aardige reeks. Het is veel beter dan deel 2, maar slechter dan dat kan ook moeilijk. Deel 1 blijft naar mijn mening wel het beste. Ergens ben ik wel een beetje teleurgesteld dat we nooit zullen weten hoe prinses Selenia in de grote mensenwereld er uit zou hebben gezien. Hier had ik toch ergens stiekem op gehoopt.

Dit deel kun je dus gewoon overslaan omdat er nauwelijks iets in gebeurd. Deel 2 is niets meer dan een intro op het laatste deel. Ze hadden dit best samengevat kunnen samenvoegen met deel 3 en er een iets langere film van kunnen maken. Het enige positieve was dat prinses Selenia te zien is in een leuke roze bloemetjesjurk, best wel schattig.

Dit is een hele genietbare en geslaagde film. De combinatie van film met echte menselijke acteurs in de grote wereld en animatie in de kleine wereld van de Minimoys werkt heel goed. Het is heel avontuurlijk met leuke karakters en de nodige humor. Ik kon het maar moeilijk geloven dat de grootmoeder werd gespeeld dor Mia Farrow. Wat een mooie vrouw is dat toch nog steeds!

Deze Asterix tekenfilm is denk ik minder bekend bij het grote publiek. Ik herinner me dat ik deze voor de eerste keer zag op de BBC, een Engelse versie zonder ondertitels dus. Omdat de tekenfilm erg trouw blijft aan het stripverhaal "Asterix en de Britten", was het toch makkelijk om te volgen ook al was mijn Engels op dat moment nog niet zo goed. Het zal wel nooit een van mijn favorieten worden al vind ik deze toch beter dan de eerste tekenfilm en ook beter dan "Asterix contra Caesar" en zeker beter dan "Asterix en de Vikingen". Het beste zijn de scènes waarin een van de Romeinse bevelhebbers over de geboende vloer van zijn overste glijdt en hierbij telkens standbeelden onwillend verminkt. Dat en het kwijlende hondje zijn dacht ik de enige stukken die niet in het stripverhaal voorkomen. Ondanks het slaafse volgen van het boek, heel leuke film die ik graag herbekijk.

Deze prent is een heel stuk beter dan zijn voorganger. Men blijft erg trouw aan het gelijknamige stripverhaal met toch een aantal belangrijke veranderingen zoals de spion die er hier totaal anders uit ziet dan in de strip en zelfs over magische krachten blijkt te beschikken. De figuur Klerkis is in de tekenfilm compleet weggelaten omwille van zijn erg beperkte rol. Verder zijn er ook nog de Egyptische huurlingen die ook niet in de strip voorkomen. Die bewerkingen komen het verhaal allemaal ten goede. De muzikale nummers op de droom na zijn heel amusant. "Het bad van Cleopatra" is wellicht de beste scène uit alle Asterix-films. Na zoveel jaar moet ik er nog steeds om lachen En ja de piraten. In de strip kelderen ze hun eigen schip, maar het is leuk dat ze in te tekenfilm het gevecht wel laten zien. Hoezo enteren

Ja Metalfist had het over het Engels gezongen nummer als de helden slapen. Ik had dit nummer nooit gezien totdat ik de versie op DVD bekeek. De TV en VHS-versies lieten deze scène altijd achterwege. En eigenlijk vond ik dat niet erg want deze draagt helemaal niet bij tot het verhaal.

Dit is wellicht de Asterix-film die ik het minst heb gezien, als ik die van de Vikingen en Amerika er niet bij reken weliswaar. Ik herinner me dat ik deze tekenfilm destijds in de bios heb gezien met als titel "Asterix en de verrassing van Caesar". Later werd dezet titel op VHS en DVD "Asterix Contra Caesar". De tekenfilm is gebaseerd op 2 albums: "Asterix en het 1ste legioen" en "Asterix en de gladiatoren". Dit zijn op zich prima albums en de combinatie werkt ook wonderwel. Maar toch mis ik hier de charme van de voorgaande tekenfilms. Vooral het intro lied van de Belgisch/Waalse zanger "Plastic Bertrand" die destijds furore maakte met zijn geplaybackte "Ca plane pour moi" vond ik helemaal niet passen bij de film. Dat gezegd zijnde is het verhaal vermakelijk, maar ik mis hier toch wel de humor die ik gewend ben van andere Asterix-tekenfilms.

In de stijl van " Asterix contra Caesar" combineert deze tekenfilm ook weer elementen uit 2 stripverhalen met name "Asterix en de kampioen" en "Asterix en de ziener". Hoewel een stuk moderner dan de voorgaande tekenfilms en de nieuwe stemmen dat toch even wennen is, vind ik het een heel vermakelijke tekenfilm. Vooral de scène waar Asterix en Obelix de Romein van de brouwsels van de gek geworden Panoramix laten proeven is geweldig. Ook interessant dat met Bellefleur voorop de Gallische vrouwen ook eens wat meer op de voorgrond mochten treden. Niet zo geslaagd vond ik de animatieversie van mevrouw Nestorix, die in de stripalbums volwassener en verleidelijker uitziet en bovendien eerder rood haar heeft en niet blond zoals in de tekenfilm.

Wat mij betreft zeker de minste Asterix-tekenfilm. De animatie is van een hoger niveau dan alle voorgaande, maar ik vind niet dat dit echt veel meerwaarde brengt aan het toch vrij zwakke verhaal. Het plot is gebaseerd op het album "Asterix en de Noormannen" hetgeen ik op zich niet zo een geweldig album vond. Er zijn ook wel wat dingen aan toegevoegd, met name de dochter van de Vikinghoofdman die verstekeling speelt en zich ontwikkelt tot love interest van Hippix, alsook een reisje naar het hoge noorden, zijn elementen die niet terugkomen in de strip. Voorts zijn er nog enkele moderne dingen aan toegevoegd zoals dat vogeltje van Hippix die hij als een GSM gebruikt. Origineel maar net zoals de muziek is het allemaal on-Asterix.

Nog eens herzien, ik was al erg veel vergeten. Er worden veel elementen gehaald uit het album "De grote oversteek". Een aantal dingen zijn dan wel danig veranderd. Zo heeft Panoramix een veel belangrijkere rol gekregen, is er de toevoeging van de extravagante senator Lucullus en is er geen sprake van Vikingen. Niet zo grappig of klassiek als de voorgaande Asterix animatiefilms maar wel beter dan "Asterix en de Vikingen" en "Asterix, de Galliër". Vooral de liedjes bleven bij mij nog het meeste hangen. Het beste stukje is als de helden bij de Indianen zijn.

Als liefhebber van de Asterixstrips en -tekenfilms heb ik ook deze gezien. Het eerste verhaal van Asterix is ook helaas het zwakste en deze tekenfilm is bijna een kopie van de gelijknamige strip. Als je van Asterix spreekt dan noem je in een adem ook Obelix. Obelix speelt in dit verhaal maar een bijrol. De komische noot moet hier vooral komen van een boertje die met een ossenwagen rijdt. Een beetje flauw maar de liedjes die hij zingt zijn best wel vermakelijk en zijn altijd wel in mijn hoofd blijven hangen net zoals het deuntje tijdens het dansje van de Galliërs. Een goede eerste poging en ik geef deze net een voldoende in de wetenschap dat de tekenfilms en strips mettertijd een heel stuk beter werden.

Een leuke Louis de Funesfilm vooral de scène in dat kauwgomfabriek is bijzonder grappig. Het is allemaal een beetje voorspelbaar, maar zeker leuk vermaak voor op een zondagnamiddag. Niet meteen een film die ik vaak zal opnieuw kijken, maar toch thuishoort in de filmcollectie.