menu

Candyman (1992)

mijn stem
3,12 (611)
611 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Horror
99 minuten

geregisseerd door Bernard Rose
met Virginia Madsen, Tony Todd en Xander Berkeley

Studente Helen maakt een scriptie over mythes en legendes. Dit brengt haar tot de mythe over de Candyman. Een eenarmige man die, als je zijn naam 5 keer zegt, verschijnt en je dan meteen van kant maakt. De nuchtere Helen gelooft deze verhalen niet en gaat op onderzoek uit in de buurt waar hij vandaan schijnt te komen. Als zij door de buurtbewoners wordt gewaarschuwd om haar onderzoek te staken, begint er een reeks van mysterieuze moorden waarvan Helen verdacht wordt. Gaat Helen langzamerhand doordraaien of bestaat de Candyman echt?

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=woO-DWwMP8g

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van jordandejong
3,5
Candyman, een horrorklassiekertje uit de jaren 90 waarvan ik nooit echt de drang heb gehad om hem te kijken. Nu toch maar eens aangezet, en daar heb ik geen spijt van..... Apart filmpje.

De subtiele maar zeer effectieve soundtrack schept een mysterieus sfeertje dat door de hele film hangt. Virginia Madsen acteert prima als de langzaam tot waanzin gedreven Helen. Tony Todd is imposant als Candyman, zeg maar de moordlustige Captain Hook van de achterbuurten van Chicago. Sowieso komt de Windy City hier niet heel florissant uit de hoek. Wat een troosteloze buurten daar zeg (maar voor de film een perfecte setting). Het is nooit echt eng (of zelfs héél spannend), en het is af en toe allemaal een beetje vaag... Toch heeft Candyman een soort vreemde vibe waar ik wel van kon genieten (zo'n scene waar Candyman zijn rottende karkas toont inclusief honderden bijen vind ik gewoon enorm tof). De scene met de vlammende vuilnishoop is eveneens erg sterk.

Zal hem niet zo snel nog eens aanzetten denk ik, maar Candyman verdiend zijn reputatietje absoluut. Tony Todd is creepy, het desolate sfeertje werkt, en er is genoeg (vreemde shit) te beleven om het een kleine 100 minuten leuk te houden.

Exterior, hallway, and stairway scenes were actually filmed for a few days in the infamous Cabrini-Green housing projects, though the producers had to make a deal with the ruling gang members to put them in the movie as extras to ensure the cast and crew's safety during filming. Even with this arrangement, a sniper put a bullet through the production van on the last day of filming, though no one was injured.

avatar van Boeikens
3,0
Candyman moet het vooral hebben van een sterke sfeerschepping en een zeer goed spelende Tony Todd. Visueel is er zeker voldoende te zien, met soms wel echt sterke momenten, en ook de schrikmomentjes zijn ruim aanwezig. De spanningsboog en vooral het 'gebeuren' is dan eerder matig en mist naar mijn smaak wel wat gore. Maar ok, het missen van gore is wel een persoonlijk probleempje van mij

3*

avatar van Chainsaw
4,0
Chainsaw (moderator)
De jaren 90 waren geen vruchtbare jaren voor horror. De grote namen in het genre, die in de jaren 70 en 80 waren gecreëerd, waren flink op hun retour of simpelweg al dood en begraven. En hoewel Candyman qua populariteit niet echt van het kaliber Jason, Michael of Freddy is, het is één van de weinige echt iconische horrorfiguren die ontstond in de jaren 90. Zoals de Cenobites in Hellraiser - ook een creatie van Clive Barker - valt Candyman in vergelijking met de bestaande slashermonsters op, want hij was anders. Naast het feit dat hij één van de eerste (en weinige) zwarte horrormonsters is, voelt ook de film Candyman anders dan de meeste slashers die we eerder zagen.

Candyman heeft qua structuur en toon veel weg van de Japanse horrorfilms die eind jaren 90 steeds populairder werden: Een journalist of onderzoeker duikt in een vrij enge legende en raakt hier steeds verder in verwikkeld. Candyman is geen entertainment zoals we gewend zijn van een slasher: de sfeer is duister, naargeestig en kil. Dat kille komt voort uit de inhoud; er is weinig tot geen komische noot en de thematiek is vrij zwaar. Het kille zit ‘m ook in de stijl, de film gebruikt bijvoorbeeld maar weinig muziek en is dus tijdens veel sequenties vaak opvallend (en effectief) stil. De film is niet puur bloedvergieten, maar focust veel op het drama en voelt soms meer als een detective-thriller, maar zodra de roestige haak van het titelpersonage om de hoek komt kijken wordt het pure en rasechte horror. Virginia Madsen speelt verder een fenomenale rol, met verder ook prima bijrollen. Alleen wie besluit er in hemelsnaam om übergeek Ted Raimi te casten als stoere gozer? Dat is minder geloofwaardig dan al die Candyman spookverhalen bij elkaar opgeteld.

4 sterren.


avatar van El ralpho
3,5
You called?

Reizen in het buitenland zijn altijd een mooie gelegenheid om een filmpje op Netflix mee te pakken, wat niet opgenomen is in het Nederlandse aanbod. Zo ook Candyman, een film die ik normaal niet snel zou kijken, maar op deze manier toch een kans gaf. Ik had her en der wel wat verhalen gehoord maar verwachtte eigenijk een simpele slasher. Groot was de verassing dat Candyman een verassend intelligente horror is die een stuk dieper gaat dan de omschrijving doet vermoeden. Dit alles vergezeld van een prachtig hypnotiserende soundtrack, die steeds beter wordt naarmate je hem vaker hoort. En daarnaast stamt deze horror nog uit de goede oude tijd waarbij ze nog gebruik maakten van praktische effecten in plaats van spuuglelijke CGI!

Hoewel het verhaaltechnisch dus wel goed zit was ik wel enigszin teleurgesteld door Candyman zelf. Hoewel zijn verschijning tot op zekere hoogte ook wel heel tof gedaan is, joeg hij mij op geen enkel moment schrik aan. Ook de haak die als moordwapen gebruikt werd, vond ik vandaag de dag behoorlijk achterhaald overkomen , al moet je er natuurlijk wel rekening mee houden dat je naar een film uit 1992 zit te kijken. Nog een nadeel vond ik dat, hoewel het verhaal sterk is, het wat mij betreft wel iets vlotter op gang had kunnen komen.

Toch is Candyman in zijn totaliteit zelfs anno 2018 nog, een frisse wind op horrorgebied. De balans tussen drama en horror is precies goed, en bevat nét dat einde wat een tikkeltje over de kop gaat maar de film wel met een klapper laat eindigen (in positieve zin). En dan die geweldige soundtrack weer..

3,5*


avatar van Phantasm
3,0
Vermakelijke horror die lekker wegkijkt.

avatar van PEN15
3,5
Scared of something?

In mijn herinnering was dit een film uit 1998. Nu pas dringt het tot me door dat het een tweede vervolgdeel betrof, in die tijd en de jaren daarna bleef ik maar behoorlijk postieve geluiden horen over dit eerste deel met Virginia Madsen en moest ik hem nou eindelijk eens gaan zien.

Ik vind het nergens echte horror, ook de praktische effecten niet, die meer stunts waren dan gore. Zoals het fragment waarin Candyman met zijn rug naar achteren toe door een ruit springt vond ik ontzettend gaaf gedaan. Het is een aardig verhaal, en wat ik erover te weten ben gekomen is dat het korte verhaaltje van Barker, Graffiti, flink afwijkt. Misschien zou een mogelijke remake dan wel eens vernieuwend kunnen worden? Doordat het verhaal keigoed is, maar de actie en horror een beetje lauw, is het ook geen film die ik ooit nog een tweede keer hoef te zien. Prachtige (orginele) slotconclusie dat het haakje van Candyman werd overgedragen. Dat zet ik maar even tussen 'haakjes', omdat ik bij de vervolgdelen de naam van Tony Todd zie staan. Ze weten toch overal wel weer vervolgdelen uit te slaan, maar ik vraag me af of door die lage gemiddeldes het nog wat aan is? Ik zie wat overeenkomsten met Warlock Armageddon die met een 2.56/5.4 heel slecht zou zijn, maar mij tegen de verwachting in overdonderde en het aardig kietelt om die nog eens gauw opnieuw te zien. Misschien wordt Candyman ook wel die stoere slasher in de vervolgdelen?

avatar van PEN15
3,5
Erratum: dat korte verhaaltje van Clive Barker heet the Forbidden. Daarnaast misschien ook interessant om te weten dat ze bezig zijn met wederom een vervolgdeel op Candyman, verwacht in 2020 met aanwezigheid van Tony Todd. The Candyman kan maar niet dood, dat bleek ook met de laatste twee vervolgdelen..

avatar van Basto
3,5
Zeer behoorlijk.

Ik was nooit groot fan van Candyman. Weet niet waarom, maar het niveau van de horrorfilm lag natuurlijk hoog eind jaren 80, begin 90.

Omdat Arrow m op blu ray uitbracht toch maar aangeschaft en ik vond m verrassend goed. Het verhaal neemt z’n tijd, maar de urban sfeer wordt goed neergezet en Virginia Madson is fijn om naar te kijken. Laatste half uur kom je ook als horrorliefhebber nog aan je trekken.

3,5

avatar van Shadowed
3,5
Leuk hoor.

Candyman was 1 van de weinige klassiekers die ik dus nog moest zien. Nu, mede door de horror K.O. 2019, is dit eindelijk aan de pas gekomen. Ik moet zeggen dat deze zijn status als klassieker dan ook best mag dragen, want het was best leuk.

Maar wel weer een horrorfilm die wordt gedragen door een iconische killer. In dit geval dus de rol waar Tony Todd zelf ook een icoon mee is geworden in de horrorbusiness. En ik snap wel waarom, want zijn rol is intimiderend en intrigerend. 1 van de leukere horroriconen.

Voor de rest is het verhaaltje redelijk simpel, maar wel effectief uitgevoerd. Enkele horrorscenes zijn erg gaaf, enkele schrikmomenten zeer doeltreffend. Vooral de opening en eerste kill samen met de hand uit het medicijnkastje zijn sterk en ik was toch wel goed geschrokken.

Voor de rest is het voordeel dat deze film gewoon goed weet te boeien. Het is allemaal gewoon lekker interessant zonder zichzelf ergens te verliezen. Een redelijk tempo en er gebeurd genoeg om het allemaal interessant te houden.

Het duurt voor de rest ook niet te lang. Het is allemaal redelijk effectief. Alleen jammer dat het nergens doodeng dreigt te worden en voor de rest is het wel wat aan de simpele kant. Ook de rollen buiten Todd om zijn niet al te best geacteerd. Inclusief Madsen.

avatar van joolstein
4,0
De film had ik rond het jaar dat hij uitkwam al eens gezien maar wilde hem eerst herzien om daarna pas een waardering er aan te geven. En nu dus jaren later is het eindelijk zover en deze verfilming van Clive Barker's korte verhaal 'The Forbidden' was voor mij nog steeds om van te genieten. Lekker naargeestig sfeertje, een soundtrack die onheilspellend klinkt en Tony Todd aka Candyman is de perfecte persoon om in de huid te kruipen van de moordende kunstenaar. Wat ook heel knap wordt gedaan is de mythificering over de legende van de Candyman. Die kracht van die suggestie maakt de spanning in de film bijna tastbaar. En dan is er nog de setting van de groezelige verpauperde wijken van Chicago. Die toont een nogal mistroostig beeld van de situatie van armere mensen uit de 80's samenleving. Het blijft een een uitstekende horrorfilm.

avatar van Rvdz
4,0
Meer treurig dan eng, maar nog steeds behoorlijk eng. En wat een meesterlijke score van Philip Glass weer.

avatar van umbra
3,0
Vond nu toch net iets minder dan ik dacht. Kon vroeger ook de horror van die tijd meer appreciëren dan nu, heeft ofcourse met leeftijd te maken. Als jonge tiener en puber was ik wreed fan van slashers, de spanning rond een killer, hoe meer gore hoe beter, ook highschool-horror zat in dat rijtje. Vaak kijkt zo'n film nu nog best lekker weg se, maar deze Candyman was me nu te braafjes, denk dat ik hem met de 2 vergis fzo.

avatar van Corcicus
2,5
Naar aanleiding van de nieuwe Candyman die in het verschiet ligt, heb ik de originele nog eens onderworpen aan een herziening. Als kind was het bibberen en beven voor de Candyman, vandaag was het eerder huilen met de pet op voor de man die, gekleed als een soort seventies pimp bij de mensen langsgaat die zijn naam zeggen.

De eerste helft van de film is dodelijk saai. Slechte acteurs lullen er maar op los terwijl een ondeugdelijke en onnoemelijk bombastische soundtrack de hele tijd de boventoon voert. Wanneer de Candyman dan eindelijk toch eens opduikt, komt de film echt hopeloos verouderd over. De sound van zijn stem was simpelweg belachelijk. Wanneer het wel echt goed wordt, is wanneer de eerste doden vallen en Helen daarvan de schuld krijgt. De Candyman probeert haar leven te ruïneren door allerlei lijken achter te laten in haar huis met het moordwapen in haar hand. Dat kwam totaal onverwachts en was wel zeer goed gedaan en zelfs spannend. Dat begon met de onthoofde hond en het ontvoerde kind. Zeer goeie scènes!

Ook het slot met de afvalberg en het gegeven dat Helen effectief die moorden beging alsook het kind heeft ontvoerd, tilden de film gelukkig naar een wat hoger niveau, maar desondanks kom ik niet boven een 5/10 uit. Hopelijk heeft de versie van 2020 meer te bieden.

2,5
Verhaal is heel aardig, maar wat is deze film traag zeg. Misschien door de tand des tijds, maar er was bijna geen doorkomen aan. Jammer..

avatar van princesspeach
3,0
geplaatst:
Overrated. Lange donkere man vind ik niet eng hoor .. meer een sad story dan een horror film.
waarom krijgt zij aan het eind de haak mee ? De Kills vond ik zwak. Zag je bijna niet. De scène dat zij wakker word in een plas met bloed en Laatste scène met het vuur vond ik wel sterk!

en tja, hoevaak hebben we al in films gezien dat mw naar een psychiatrisch ziekenhuis moet. Beetje cliché weer. En ja, ik weet de film dateert van 1992.

en waarom krijgt zij op het eind de haak mee op haar kist ?

Krappe 3 sterren voor deze thriller die af en toe een spannende scène heeft maar zwakke Kills.

avatar van Macmanus
2,5
geplaatst:
Rijp voor een remake.

Gelukkig komt deze er dan ook. Want deze film heeft de tand des tijds niet geweldig doorstaan. Het ligt niet alleen aan het verouderde decor. De studio setting heeft hebben altijd in de 90s films nog wel wat. Maar het is vooral een wat lome film die veel strakker in elkaar gezet had kunnen worden.

Zo is het slecht uitgewerkt waarom Madsen eigenlijk aan dit onderzoek is begonnen en maakt de film wat luie keuzes. Door de folklore te laten vertellen tijdens een saai etentje door een slechte Britse acteur krijgt Candyman nooit echt de introductie die hij verdiend. Je ziet een wat lame moord met die broer van Sam Raimi wel visueel verteld maar de grand story van the Candyman dus niet. Ook viel de manier waarop het 5x vertellen tegen de spiegel wat in het water. Het weet nooit een leuk element te worden waardoor het einde ook wat jammerlijk is, wanneer haar man haar naam 5x in de spiegel noemt.

Het is niet super slecht verder. De muziek lijkt niet helemaal thuis te horen in de film maar het gaf ergens wel iets eigens aan de film. En de back drop van een zwarte bad-guy en slavernij heeft heel veel boeiende potentie, maar het komt er te weinig uit.

Wat rest is een film die redelijk wegkijkt, alleen de gedachte dat er een betere film zit in dit bronmateriaal blijft vooral hangen.

2,5 sterren.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:57 uur

geplaatst: vandaag om 22:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.