Candyman (1992)

Vanaf vandaag te koop op bluray bij de frs voor 12.99 of 2 voor 20.

Ga hem vanavond halen.

Voor wat ik me kan herinneren 4*

Goeie horror film, jammer dat hier zo weinig aandacht is aan besteedt.

Candyman, Candyman, Candyman, Candyman...

Ghehe, ik ga toch maar niet die 5e keer typen, stel je voor dat er wat gebeurt . Ik vond het wel vermakelijk. Mooi begin, mooi in elkaar gedraaid, enigszins goed acteerwerk. Wel aardig dus.

Ja! Gave film! De eerste seconden even door die vreselijke Saved By The Bell jaren 90 sfeer bijten, al heel snel slaat de stemmin om en gaat het meer richting Blue Velvet! Muziek is ook zoals al veel genoemd geweldig, en verder mooie beelden, montage en opbouw.

Enige minpuntje was het raciale-aspect wat behoorlijk nep en irritant overkomt. Maargoed, dat was de tijdgeest zullen we maar zeggen. Een toppe binnen het genre.

Candyman staat op de nummer 10 in de Top 25 met de beste Horrorfilms van de jaren '90. Vanaf 7 oktober tellen we dagelijks af met een nieuwe titel uit de '90s Horror Top 25 om op Halloweenavond de nr. 1 vrij te geven.

Voor de video: '90s Horror Top 25 - nr. 10 Candyman

Grappig om zo'n film van 20 jaar geleden te zien:

- Overal wordt gigantische gerookt

- Mini televisie's

- Computers waar je eigenlijk nog niets mee kan... erg leuk om te zien

Maar was een aardige film. Weinig Horror maar een goeie thriller was het zeker.

Naar het einde was het ook erg goed.

Leuk voor een x

3*

Aardige thriller die niet voortdurende de spanning weet vast te houden maar toch best weet te onderhouden met het goeie spel van Madsen en het boeiende camerawerk en montage.

De sfeer is vanaf het begin goed en benadrukken de locaties, kapsel en kleding nog even van welke tijd deze film is. Een echte slasher is dit niet en moet deze het meer van de schrikmomenten hebben en de overigens geslaagde scenes met de sprekende 'Candyman'. Dit voegde nu net het beetje toe om mij deze film te blijven herinneren. Jammer genoeg is het verhaal te mager en verder niet interessant genoeg om er nog meer uit te halen.

Goed om een keer gezien te hebben.

3*

slechte waardeloze film is dit zeg, vond het erg irritant en nergens spannend eigenlijk.

Dit weekend eindelijk eens gezien. Ik had er eigenlijk wat meer van verwacht, maar ik vond het nog steeds best een vermakelijke film.

Zag hem in de 2 voor 20 actie staan en gokte het maar gewoon dat ik hem goed zou vinden. Dat doe ik niet snel, maar het verhaal sprak me gewoon heel erg aan (Ik ben heel erg geïntereseerd in dat soort broodje-aap verhalen, dus als iemand daar nog meer film van weet, ik hoor het graag!) Gelukkig bleek dit wel een goede koop te zijn.

Want, man, wat is deze film goed. En, man, wat is hij onderschat. 448 stemmen hier. Veel te weinig. Er zijn genoeg horrorfilms die als classics worden beschouwd die veel en veel minder zijn.

De muziek is formidabel en zorgde vooral in de intro en aan het einde voor een kippevel momentje. Acteren is niet altijd geweldig, maar zeker niet slecht. Het verhaal is gewoon helemaal mijn ding, dus dat vond ik ook geweldig.

Alles bij elkaar gewoon een 4,5* voor mij!

Teleurstellend, want de verwachtingen lagen zeer hoog. (Bijna) alle kracht komt van de magistrale soundtrack, terwijl het visuele nogal achter blijft hangen. Zeker tegenwoordig mist het (buiten de Candyman himself) een hoop sfeer, mocht echt een stuk duisterder. Het onderwerp nodigt daar wel toe uit en het levert enkele memorabele scenes op, maar het is met vallen en opstaan. Tony Todd vind ik zoals altijd geweldig terwijl Madsen weinig indruk weet te maken.

toen de film net uit kwam scheen het een klasieker te zijn.begreep ik toen niet.

nu bijna twintig jaar later is hij zeker blijven hangen(wat me niet vaak meer overkomt)

maarja ik wist toen ook niet wie clive barker was,een horror master,alhoewel dit

helemaal vergleken bij zijn bijvoorbeeld hellraiser,niet echt horror word kwa gore.

goeie film.

Candyman's articulatie doet me sterk denken aan sommige Hellraiser personages vreemd genoeg. Afgezien daarvan was het een zeer geschikte horror film. Amuserend en goed geacteerd.

4.0

4.0, maar toch slechts drie sterren?

Lekker filmpje,een van de redens waarom ik een horror fan ben geworden!

I am the writing on the wall, the whisper in the classroom! Without these things, I am nothing

Het begint zo'n vast ritueel te worden om eens ergens in de week een avondje horrorfilms te kijken. Altijd leuk natuurlijk en het handige aan een oudere broer met een grote collectie in het genre is dat je altijd wel iets vind dat je boeit. Zo kende ik Candyman alleen maar van het gelijknamige nummer van de recentelijk overleden Da Boy Tommy (wederom dankzij diezelfde broer die dat plaatje veel te veel naar mijn goesting heeft gedraaid) maar zowel hij, mijn broer dus, als zijn vriendin waren erg over deze film te spreken. Wie ben ik dan om hun niet te geloven dus ik was hier wel benieuwd naar.

En de verwachtingen komen eigenlijk redelijk goed uit. Ik sta er niet zo wild van als zij maar het valt niet te ontkennen dat Candyman een erg vermakelijke film in het genre is geworden. Dat komt doordat de film zich niet laat vangen aan de klassieke opbouw met één of andere college chick die er dan uiteindelijk in slaagt om het monster te verslagen. Neen, het hoofdpersonage is hier een volwassen vrouw die redelijk rationeel weet na te denken maar uiteindelijk toch bezwijkt. En op wat voor een manier! De climax met het kampvuur waar Helen smeulend uit komt gekropen was al schitterend en het wordt dan nog net iets heerlijker wanneer ze het werk van de Candyman heeft overgenomen. Sowieso hangt hier eigenlijk een heel naargeestig sfeertje rond en wordt er visueel een paar keer leuk getoverd met allerlei shots. Zo blijf ik het moment waarop Helen voor het eerst het appartement betreed door dat gat in de muur (met die geweldige graffiti met de mond op de plaats van het gat) erg sterk vinden.

Virginia Madsen is zo'n actrice die soms redelijk onopvallend doorheen de film glijdt. Ik heb het toch dat ik een vrij groot aantal van haar films heb gezien maar dat het me eigenlijk nooit is opgevallen dat ze in al die films meedeed. Wel, Candyman is in ieder geval een rol die ik zal blijven onthouden want als Helen weet ze haar stempel op de film te drukken. Het is echter Tony Todd die de show compleet weet te stelen als Candyman. Jongens toch, dat charisma gecombineerd met die heerlijk diepe stem en die haak aan zijn hand... Mag zich met gemak bij de iconen in het genre scharen. Hij heeft sowieso al wel wat memorabele rollen op zijn naam staan maar dit is toch het beste dat ik tot nu toe van hem heb gezien. Meteen ook de enige reden waarom ik de twee vervolgen wel is zal kijken, al vraag ik me af hoe ze zijn terugkeer in de film zullen verwerken. Sterke muziekscore trouwens nog van Philip Glass. Werkt goed samen met het sfeerbeeld van de film.

Ik ben eerlijk gezegd nog wat aan het twijfelen tussen een 3.5* of 4*. Todd en Madsen zijn erg goed op dreef en de film heeft een zekere charme. Toch mis ik iets waardoor ik hier zonder bezwaren een 4* aan kan geven. Misschien met een herziening (alleen dan want dan komt een film als deze volgens mij helemaal tot zijn recht) dat er nog meer in zit maar voor nu hou ik het op een dikke 3.5*

3.5*

Deze film heeft zeker wel z'n charmes,

best nog een goede horrorfilm.

Bere sterk verhaal ook.

Zoals al vermeld staat vind ik ook dat er weinig aan deze film werd besteed,

terwijl deze film wel nog wat heeft. Ik ben niet iemand die snel verschiet in horror/thriller films, maar in deze film ben ik toch wel enkele keren serieus verschoten. Ik heb geen enkele minpunten met deze film, alleen vond ik dat het einde iets mysterieuzer mocht.. Waarbij de vrouw in de vlammenzee bleef hoewel ze probeerde te vluchten, dat zou de hele film mysterieuzer gemaakt hadden. Maar deze film is wel 4* waard!

Nog niet zo heel lang geleden keek ik dit soort films nog op VHS. Op dvd zijn ze soms lastig aan te komen en mijn overstap naar bluray heeft onlangs pas plaatsgevonden. Toch heb ik Candyman al voor een mooi prijsje weten te vinden. Het is leuk om te zien hoezeer de kijkervaring verschilt per drager. Op VHS had ik Candyman wellicht halverwege al afgezet en dan had ik een toch vrij aardige finale gemist.

Waar ik inmiddels wel uit ben, is dat horrorfilms uit de jaren negentig niet bepaald mijn ding zijn. Candyman heeft in elk geval nog een interessant achtergrondverhaal, maar bevat het typische lelijke, kille camerawerk van zijn leeftijdsgenoten. Dus niet dat lekker kitscherige met soms flamboyant kleurgebruik van de jaren tachtig of het sombere, maar sfeervolle van nu. Net als veel horrorfilms van de jaren negentig gebeurt er bijzonder weinig in Candyman. Een badguy heeft ook weinig kans wanneer je eerst voor de spiegel vijf keer zijn naam moet noemen. Toch gaat Bernard Rose er leuk mee om, waardoor er nog een leuke finale komt, al neemt dat niet weg dat er tot die tijd weinig te beleven valt en de camera pas na een slachtpartij de kamer betreedt. Een magere drie sterren dus.

Candyman is best sfeervol, maar daarmee is het grootste pluspunt ook gelijk wel benoemd. Het is het allemaal net niet soms. Het verhaal is op papier best aardig, maar komt qua uitwerking hier en daar duidelijk wat te kort.

Qua horror stelt het allemaal ook niet zo heel bijzonder veel voor. Een paar redelijke schrikmomenten, die vooral goed werken dankzij Tony Todd, een man die in dit soort horrorfilms altijd wel op zijn plaats is. Madsen doet het redelijk, maar ook niet meer dan dat.

Het echte spektakel zit duidelijk aan het einde en is ook best goed. Wel is het jammer dat Candyman niet meer van dit soort momenten kende. Nu blijft het ondanks die paar schrikmomenten nogal gezapig en wordt het nooit het spannend. Ook Philip Glass heeft weleens betere soundtracks verzorgd. Meer dan een matige score zit er wat mij betreft dan ook niet in.

2,5*

Deze film deed me denken aan A Nightmare On Elmstreet. Even goed en een spannende onderhuidse sfeer met goede schrikomomenten. En bovenal is de muziek van Philips Glass erg goed en passend.

Ik vond deze film best te pruimen dankzij het karakter van Virginia Madsen. Tony Todd als Candyman was ook een goede keuze. Schrikwekkend vond ik hem nu ook weer niet, het was vooral zijn diepe stem die het voor mij deed. Het verhaaltje was vrij interessant wel aan de magere kant, maar ik vond dat ze toch wat dieper hadden mogen ingaan op de legende en de achtergrond van Candyman. Hoe is hij uiteindelijk zo geworden, daar gaan ze eigenlijk veel te vlug over. Als ik het me goed herinner wordt dit in de sequel toegelicht. Wel jammer dat ze dat niet in één en dezelfde film konden doen, dat zou het matige verhaal toch enigszins omhoog hebben gekrikt.

Candyman

Candyman... Candyman... Candyman... Candyman... Candyman... Ik heb de film een tijd geleden eens in bezit genomen naar aanleiding van een meme op 9GAG meen ik mij te herinneren. Daar werden de top 10 horrorpersonages met de meeste moorden op hun geweten getoond, en Candyman was daar één van. Genoeg reden om hem op te zetten dus! Toch?

Het verhaal van de Candyman steek echter bijzonder zwak in elkaar. Een buurtlegende die tot leven wordt gebracht tijdens het onderzoek van een vrouw Helen is al een vrij afgezaagd concept, en daar komt dan bij dat dit afgezaagde concept nog eens mager wordt uitgewerkt. Het verhaal weet geen enkel moment een niveau van spanning te bereiken. Candyman is simpelweg teleurstellend, en het einde is dan misschien nog één van de betere stukjes in de film. Ook heb ik 80 minuten lang het idee gehad dat zelfs de film niet wist waar hij nou heen wilde. Doelloos kruipen de minuten voorbij. Met de grootste zelfbeheersing weet je echter je aandacht op het scherm te houden.

Virginia Madsen is naast een lieftallige verschijning niet heel goed. Ze ziet er schitterend uit in haar rol, dat moet eerlijk gezegd worden, maar op acterend vlak laat ze veel te wensen over. Haar werk komt echt ongeloofwaardig over. Krokodillentranen biggelen over haar wangen en de geveinsde angst is niet te pruimen. Één punt dat ik dien te vermelden is dat het personage Helen sympathiek, en karakteristiek goed in elkaar zit.
Tony Todd is als haar tegenstander een twijfelgeval. Als voice-over maakt hij aan het begin met zijn diepe bas een zekere indruk, maar zijn latere verschijning in de film is zwak, lachwekkend zwak zelfs. Zijn dominante imponerende stem wordt teniet gedaan door zijn simpele uiterlijk.
Verder zijn Xander Berkeley en Kasi Lemmons in hun bijrollen nog wel te pruimen en de bloedige manier waarop beide sterven is ook bijzonder vermakelijk.

Het audio-visuele aspect van de film bevindt zich in een gigantische patstelling. Aan de ene kant is de film audiotechnisch gezien erg goed. De intrigerende muziek en (nogmaals) de bas van Todd zijn werkelijk goed. Op het visuele aspect laat de film dan wel weer bijzonder veel steken vallen. De oude vervallen buurten zijn niet meer dan een zwakke afspiegeling van Harlem en Todd is verkleed alsof hij naar een feestje gaat. De bijen zijn dan misschien het enige die het nog een beetje doen.

Nee, Candyman was het zeker niet. Aardig wat moorden op zijn geweten, maar als film zeker niet in staat om wat memorabels neer te zetten. Een afgezaagde volkslegende en een zeer slechte visuele uitwerking maken de film gewoon zonde. Het empathische karakter van Helen en de audiotechnische uitwerking kalefateren de film dan nog een beetje op.

1.5*

Niks meer aan toe te voegen:)

2,5*

wat ik ook heel fijn vond in deze film was de soundtrack.

een moderne klassieker met de nadruk op klassiek.

zoziezo een heerlijke film.

Candyman - theme song "It was always you, Helen" - YouTube

Ik vond het een beetje een houtje-touwtje verhaal en de (schaarse) enigszins spannende scenes zag je al van mijlenver aankomen. Het sprak me totaal niet aan, het verhaal niet en de acteurs ook niet. 2 sterren voor het 90's sfeertje.

Mweh, best teleurstellend. Ik kan me niet meer echt heugen of ik deze al eens eerder had gezien vroeger, maar na hem ieder geval nu voor het eerst te hebben gekeken was ik er niet zo tevreden mee. Het concept is best wel goed bedacht, de uitwerking valt tegen. Niet erg eng, spannend of boeiend. Ook spijtig dat Candyman zelf veel te zichtbaar is, waardoor er vrij weinig mysterieuze momenten nog zijn. Zo richting het einde wordt het wel iets beter, maar te weinig om er nog een voldoende voor te willen geven.

2,5*

Gewoon een lekkere horror klassieker uit de 90s,een urban legend filmpje die best wel wat sfeer heeft.

Acteerwerk kan hier en daar zeker wat beter maar kwa spanning zit het wel goed...tuurlijk er komt hier voor mij ook wel wat jeugdsentiment bij kijken en daarom heeft hij ook meerwaarde.

Ik heb gelezen dat er ook weer een nieuw deel aan zit te komen.....ik kan niet wachten

Met Tony Todd overigens

Niet boeiend, niet spannend, niet eng... Beetje afgezaagd (inmiddels) allemaal. Na ruim een half uur afgezet.

Ja dus, de Candyman. Zo'n jaren 90-horrorfilm die ik van naam wel kende, zelfs uit die tijd al, maar die ik nooit ook daadwerkelijk zag. Komt ook omdat ik in '92 sowieso nog te jong was om horrorfilms enger dan Gremlins te kunnen waarderen, en deze film later een beetje in een donker hoekje is beland. Maar hoewel dit uiteindelijk duidelijk onder de categorie horror valt, komt de horror in deze film maar erg langzaam op gang. En overtuigen doet het horrorelement nergens echt, zeker omdat de Candyman geen geweldig enge bad guy is. De stem van die Candyman klinkt wel passend, maar zowel z'n uiterlijk als de urban legend erachter maakten niet veel indruk. En ja, daardoor was de film vrij saai, ondanks dat het verder aardig gefilmd en geacteerd is. Het was dan wel weer leuk om te zien dat in de film redelijk gespeeld werd met de geestelijke gesteldheid van de hoofdrolspeelster en de betrouwbaarheid van haar waarneming, en ook de situering van het verhaal in een arme ghetto-achtige wijk met bijbehorend sociaal commentaar was wel een pluspuntje. Maar desondanks overheersde een gebrek aan spanning en scares toch bij mij, en echt een succes was het dus niet.

Ik heb 'm wel al meerdere keren gezien, maar toch vind ik de film zijn kracht behouden. Het is echt de stijl van Clive Barker, ondanks dat deze niet de Regisseur was. Wel de schrijver van het verhaal/script en dat zie je duidelijk terug. Veel invloeden van Hellraiser en Lord of Illusions, terug te vinden....