Meningen

Deze prachtige film kent in Han-Gi een zeer sterke hoofdpersoon. Hij zorgt er persoonlijk voor dat de film tot het einde boeiend blijft. Andere karakters waren wat mij betreft minder en een beetje standaard. Visueel heb ik niets over de film te klagen. Simpelweg vakwerk. Ik kijk met hoge verwachtingen uit naar volgende films van Ki-duk Kim.

Nanook of the North is een film die mij heel erg is meegevallen. Zowel qua verhaal als techniek. Hoewel ik een beetje weet over de ontstaansgeschiedenis van de film, doet dat wat mij betreft weinig af van het eindresultaat.

De film kent een aantal zeer sterke scènes. Verder kent de film prachtige afwisseling tussen komische en gevoelige momenten. Daarnaast is de film ook interessant en boven alles puur te noemen. De confrontatie tussen mens en dier is zelden zo goed in beeld gebracht. De overlevering aan de natuur deed mij denken aan Grizzly Man. Net als bij die film is er uiteindelijk één overwinnaar en dat is de natuur zelf.

De remake nog niet gezien, het origineel is in ieder goed genoeg. De film is opvallend kort, toch denk ik dat dat de kracht van de film versterkt. Het voorkomt op die manier traag te worden door de invoering van nutteloze scènes en zijverhalen. De spanning blijft de gehele tijdsduur aanwezig, en dat is toch knap gedaan.

Een tweede kijkbeurt voor Nashville heeft er helaas niet voor gezorgd dat de film in zijn waardering stijgt. Daarvoor is de film simpelweg niet interessant genoeg.

Voor het grootste deel ben ik het eens met rick@themovies. De film kent namelijk zo veel karakters, dat het bijna onmogelijk is om ze allemaal goed genoeg uit te werken. Daardoor blijft het allemaal wat oppervlakkig. Sommige karakters zou je meer willen zien, en van andere is het onbegrijpelijk dat die in de film zijn opgenomen.

De liedjes vond ik verder ook niks, behalve de enkele liedjes die daadwerkelijk iets bijdragen aan het verhaal. Nashville is een film waarbij een aantal scènes, met name door het acteerwerk, best aangrijpend kunnen zijn. Maar helaas zijn die momenten te schaars aanwezig.

Het blijft een feit dat dit een heel ambitieus project was van Altman. Wat mij betreft doet Altman in Short Cuts alles goed, wat hier net fout gaat. Maar Nashville zou ik niet beschouwen als een mislukking, daarvoor bevat de film teveel vakmanschap.

Ken Loach doet waar hij goed in is. Helaas vormt deze film geen hoogtepunt in zijn oeuvre, maar slecht is het allerminst. Het is opvallend hoe dit soort zaken in het Verenigd Koninkrijk geregeld zijn en hopelijk heeft deze film daar iets aan kunnen veranderen. Toch blijft het een film en is het niet zeker in welke mate de gebeurtenissen wat zijn aangedikt.

Vermaakt heb ik mij wel met deze film. De film bevat een aantal komische momenten die geslaagd zijn en niet te overdreven aanwezig zijn, het drama gedeelte was wat mij betreft iets te standaard net als het acteerwerk. Toch blijft er een degelijke film over, over een onderwerp dat de aandacht verdiend.

Matig zou ik deze Ghibli niet noemen, want daar is de film te vermakelijk voor. Maar ook voor mij is dit de minste van de Ghibli films die ik heb gezien. Met name het animatie gedeelte viel mij soms wat tegen. Hetzelfde geldt voor het verhaal dat met name tegen het einde aan wat te eenzijdig bleek te zijn en maar met moeite het niveau van een simpele avonturenfilm overstijgt.

Het blijft een zeldzaam iets, echt goede films voor een eerste keer op het grote scherm mogen zien. Hoewel de film al 677 stemmen heeft, kan ik me niet voorstellen dat iedereen de film al heeft gezien zoals de film bedoeld is, namelijk in de bioscoop. In ieder geval werd mijn geduld beloond.

De film is wat mij betreft op alle gebieden van topkwaliteit (op de slechte CGI-dieren in het begin van de film na )Toch zijn er een aantal punten die extra toelichting vereisen. Zo is er de rol van Javier Bardem. Een werkelijke superkiller, die zich hiermee in het kleine gezelschap met ondermeer Hannibal Lecter mag voegen.

Nog een belangrijk pluspunt is de spanning. Die is bijna de gehele film lang om te snijden. Wat dat betreft geeft de poster dit perfect weer. Waarom mensen de term traagheid bij deze film voegen is mij in ieder geval een raadsel.

En mede dankzij het waardige slot van de film, voegt No Country for Old Men zich net als Fargo en The Big Lebowski in mijn persoonlijke toplijst.

Voornaamste minpuntje is: Bij een aantal sleutelmomenten had ik het idee dat ik het eerder heb gezien in films de afgelopen jaren. Ik doel hier op de aanrijding (Amores Perros), vergelijkingen met het uitstekende Three Burials...., ontploffing van de auto (Clooney in Syriana).

Een aardige film met een sterk einde. Hoewel er een paar leuke scènes in de film zitten, werd het tegen het einde aan toch een beetje saai en herhalend. Wat dat betreft was ik wel blij met het einde. Het ontwaakte mij als kijker, en waarschijnlijk Nói als personage.

Notorious blijft voor mij een "lege" film. Het is net alsof ik wat heb gemist en toen was de film al afgelopen. Wellicht zijn het de karakters die niet op mijn sympathie kunnen rekenen of is het de spanning die naar mijn gevoel ontbreekt. Ik kan niet zeggen dat Notorious een slechte film is, maar Hitchcock heeft nu eenmaal zoveel beter gedaan.

Ik heb ongeveer dezelfde gevoelens als na het zien van La Strada. Wederom een prachtige film, maar op sommige momenten net niet. Net dat beetje overacteren of plotontwikkeling waar ik niet op gehoopt had. Ook visueel gezien is het allemaal niet echt bijzonder.

Toch moet gezegd worden dat een aantal momenten in de film heel sterk te noemen zijn. Met name de laatste 20 minuten van de film zal ik niet snel vergeten. Het voor Masina ingetogen acteren in dat deel van de film is werkelijk ongekend.