Logboek

stem geplaatst

Aanvankelijk leek dit potentie te hebben om een ​​redelijke bovennatuurlijke griezelfilm te worden, maar helaas maakt het de verwachting niet waar en is gebrekkig. Vooral het geschreeuw en religieuze aspect werd veel te nadrukkelijk naar voren geschoven. De speciale effecten zijn vluchtig en niet schokkend. De maker is blijkbaar gek op overmatige schuine camerahoeken. Ook een vreemde keuzes, om de film in te delen in hoofdstukken? Tja daarom kwam de film voor mij nooit echt boven "gewoon oké" uit.

Bewerking van Agatha Christies roman. Het is niet flitsend, maar het respecteert wel het verhaal ... en soms is dat precies wat een Christie-bewerking moet doen. Door trouw te blijven aan de structuur van de roman, kwam het verhaal in deze versie wat beter over. Het gaat niet alleen over het bewijzen dat iemand geen misdaad heeft begaan, maar ook over de prijs die de waarheid met zich meebrengt. Helaas is de rare Charlie Brown-muziek vaak storend en niet passend bij de beelden. Daarnaast werkt het gebruik van fragmenten uit eerdere interviews bedoeld om Arthur Calgary zijn reflectie te benadrukken, uiteindelijk meer afleidend dan effectief. Het is een weinig opvallende enigszins matige film Zowel hoe het geregisseerd is als ook de cinematografie. Echter zijn er wel flink wat grote namen o.a. Donald Sutherland, Faye Dunaway(in zwart-wit flashbacks) Christopher Plummer en Annette Crosbie. Kan niet zeggen dat dit een perfecte bewerking is maar als je fan bent van de roman, zal deze versie je waarschijnlijk bevallen

Hoewel deze slasherfilm op geen enkel vlak goed te noemen was, vond ik het geweldig om pestdokter als een ​​moordenaar te zien. Slashers valt of staat natuurlijk met de kills en die moorden varieerden hier van net voldoende voor het budget tot ronduit slecht, en met CGI-bloedspatten ziet het er ongelooflijk lachwekkend uit. De film werd onderbroken door nieuwsfragmenten en een vreselijke subplot met de You-Tuber die waren ronduit slecht uitgevoerd. Tja en eigenlijk was al het acteerwerk gewoon slecht. Voor een film van 80 minuten, was opvallend langdradig. Dus, dit is absoluut geen goede film, op het pestdokterskostuum is er niets wat ook maar als goed kan worden beschreven. Gek genoeg kan het ook nog slechter!

Verrassend goed en erg genoten maar het had ook beter kunnen zijn....er had in deze film toch best wat kunnen worden gesneden of kunnen worden weggelaten! Sowieso het gedoe met die burgers waaronder een stel snotterende kinderen...Er was ook geen extra heldendaad op het laatste moment nodig. Helaas, waren er vermoedelijk nog extra minuten te vullen....Maar als de film zich onbeschaamd op actie richt...tjonge dan was het genieten! Het is ook een film waar de schokkerige cameravoering goed tot zijn recht komt. Het gaf je het gevoel alsof je middenin de actie zit. Deze film weet tenminste goed de energie ervan over te brengen. De actie stelt zeker niet teleur, het wordt soms zelfs erg intens. Naar het begin is een kort voorstel rondje en dan worden ze gedropt in de war-zone bij de buitenaardse wezens De dialogen of eigenlijk gewoon oneliners zijn niet het sterkste punt. Goede actie. Goed tempo, soms ook met tenenkrommende momenten maar de simpele actie tussen mens en aliens was doeltreffend genoeg!

Screwballfilm, die onder het sexploitation-genre valt. De alternatieve titel is '1000 gevangenen en een vrouw', dus ik ging misschien met andere verwachting naar dit kijken. Dit was meer een luchtige Britse komedie in de stijl van de jaren 60/70. Aan de ene kant was het een aangename verrassing dat het niet zo'n platvloerse erotische film was, maar aan de andere kant was het ook verrassend braaf en clichématig. Het verhaal is een vrij standaard verhaal over een stout schoolmeisje dat kattenkwaad uithaalt, tijdens haar verblijf bij haar vader een gevangenisdirecteur. De film kabbelt rustig voort, Alexandra Hay is irritant door continu te giechelen en is minimaal te zien in naakt of expliciete seksscènes. Het is niet slecht voor wat het is, maar ik denk gewoon te onopvallend, al weet ik dat niet met zekerheid want ben ook niet direct een fan van dit genre.

Beginnend met de tekst; De cultus rond María Lionza floreert al meer dan 400 jaar in Venezuela. Zij geloven dat geesten onder ons leven, wachtend om bezit van ons te nemen. Dit is het verhaal over de geest die zij het meest vrezen...Nu ben altijd wel te vinden voor een lekkere folklore en aangezien María Lionza de centrale figuur in een van de meest wijdverspreide nieuwe religieuze bewegingen in Venezuela is ...laat maar komen! De film heeft een eigenzinnige stijl en weet bij vlagen een onheilspellende sfeer te creëren. Maar het is ook bekend terrein en voegt eigenlijk maar weinig nieuws toe. Veel meer over de cultus-volgelingen oftewel de Marialionceros kom je ook niet te weten. Het thema is eerder rouwverwerking, waarbij een stel na een verlies in iets wordt meegezogen wat ze niet begrijpen, en verleid wordt voor een mogelijkheid die eigenlijk niet zouden mogen. Maar in werkelijkheid gaat het verhaal nergens naartoe of tenminste niet op heel bevredigende manier. Een groot deel van de horror speelt zich namelijk buiten beeld af en de moorden, bloed, of iets van impact, werd grotendeels ingehouden. Er zit potentie in deze film. Vooral door zijn onheilspellende sfeer gaf het soms een ongemakkelijk gevoel maar die potentie werd ook soms overschaduwd door andere problemen.

Beetje vreemd werkje met de medewerking van maar liefst twee horroriconen... Leden van een satanische sekte aanbidden de Minotaurus uit de Griekse mythologie. Peter Cushing die de offerrituelen leidt in een grot met een gigantisch bronzen beeld van dit wezen. Het beeld spuwt rook en vuur uit zijn neusgaten en geeft af en toe bevelen in een sinistere voice-over. Donald Pleasence als een bezorgde Ierse priester die samen met een Amerikaanse rechercheur en diens vriendin de sekte proberen te ontmaskeren. Dit alles op de minimalistische, door synthesizers gedreven soundtrack van niemand minder dan Brian Eno...en op het einde, alsof het een actiefilm was....Boem... Er zijn wel twee versies; de Amerikaanse release waar al het leuke is uitgeknipt en een Britse ongecensureerde. Het resultaat is een vermakelijke en onhandige film. Toch ook licht mijn twijfels om dit een iets hogere waardering te geven...

Een demon neemt bezit van een familielid en vernietigt de rest van haar disfunctionele familie Euh...er is dus een wraakzuchtige demon...die mensen die hun zonde laat opbiechten, en ze dan verlossing schenkt. Spreekt dat de religieuze boodschap niet tegen? Enfin het is niets eens het grootste probleem....aan deze exorcismefilm. Het probeert spanning op te bouwen, maar doet dat met frustraties tussen de familieleden en het voelt uiteindelijk vlak en repetitief aan. Het leunt op ideeën die je al honderden keren heb gezien en doet er nooit iets interessants mee. En oké...er is een plotwending maar die is ronduit belachelijk en direct te voorspellen! Tot overmaat van ramp weten ze ook Eric Roberts erin te monteren door hem zogenaamd interviews met personages te laten houden, die de enige spanning die er nog had kunnen zijn over wie het einde haalt volledig verpesten. Laten we maar houden op onkunde...OH Sonja Kinski is de dochter van actrice Nastassja Kinski en producer Ibrahim Moussa, en kleindochter van acteur Klaus Kinski.

Vermakelijk, ja, deze Netflix-actiefilm maar ook niet meer dan al die andere Blockbuster met wereld-Invasie-films nergens was er een echte verrassing. De eerste grote confrontatie verraste het meest...door de mate van geweld; ledematen vliegen in het rond, lichamen vallen neer, hoofden exploderen. Het is verrassend grafisch en zonder twijfel een van de hoogtepunten van de film. De CGI is ook behoorlijk goed behalve tijdens de rit in de gepantserde voertuig...daar werd op bepaald moment het een chaos. Misschien niet memorabel en het uitgangspunt bekend, maar de film doet wat hij moet doen en biedt genoeg actie en spanning om hem de moeite waard te maken.

Wederom een behoorlijk goede verrassende Tubi original . Regisseur Felipe Vargas (van de eveneens prima vorig jaar verschenen film Rosario) neemt een eigenlijk vrij simpel concept van griezelige kinderen en werkt dit redelijk effectief uit. Het uitgangspunt zelf voelt origineel genoeg aan om op te vallen in een genre. De kinderen zijn daarnaast ronduit verontrustend... De manier waarop ze allemaal te gelijk bewegen ...brr en de film weet dat ongemak goed over te brengen. De effecten zijn degelijk en soms behoorlijk gruwelijk, het is toch de reden dat je een horror kijkt. En die eerste moord...is er één die ik nog nooit eerder had gezien! Het is niet overdreven, maar het is wel indrukwekkend genoeg om een ​​blijvende indruk achter te laten. In volle daglicht kan je ook niets verbergen...De cast levert over de hele linie een solide prestatie. De film is op zijn best wanneer hij zich richt op horror en mysterie, maar zodra er een aantal dingen worden onthuld, verliest het enigszins vaart maar het einde brengt die energie wel weer terug. Kortom Tubi weet wederom met een degelijke creatieve horror te verassen!

De old-school actiehelden in actie. De grote held in dit verhaal is natuurlijk Chuck Norris en deze film ligt, in het verlengde van wat je van hem kunt verwachten. Wel grappig dat Norris ruim voor hij Walker, Texas Ranger ging spelen, dus al eens in de uniform van een Texas Ranger kroop. De schurk is David Carradine die uiteraard het onderspit zal delven maar volgens contract niet in een één-op-één gevecht. Bij dit soort films moet er duidelijk ook geen jonkvrouw in nood zijn en de rol wordt weggelegd voor Barbara Carrera. Niet zo'n bijzonder goede actrice en de chemie met Norris is houterig, maar dat lag volgens mij meer aan degene met de baard. Chakotay uit Star Trek is Norris zijn sidekick en elke zelf-respecterende film moet minstens één kleine mens hebben...deze zat in een gemotoriseerde rolstoel. Het is een film die met haken en ogen aan elkaar hangt maar waar gelukkig wel een aantal van de pot gerukte scènes tussen zitten. En er is prettige Morricone-achtige muziek die dit wraakverhaal net iets meer meegeeft. De film doet precies wat het beoogt (maar die wel te lang duurt)...en je dus vermaakt met schietpartijen en explosies.

In de jaren dertig werden beruchte criminelen wiens activiteiten als zeer schadelijk voor de samenleving werden beschouwd, aangeduid als "Public Enemies" Een van hen was Kate Barker beter bekend als Ma Barker, de moeder van enkele leden en leider van de Barker-Karpis-bende. In 1970 regisseerde Roger Corman de film Bloody Mama die losjes daarop is gebaseerd. Vier jaar later produceerde hij deze film die weliswaar geen vervolg is (aangezien Mama in het origineel stierf) en ook geen remake maar eerder hetzelfde verhaal maar dan met dochters i.p.v. zonen. Hoe dan ook, het is op één of andere manier ontzettend leuk en een genot om naar te kijken. Er hangt een vreemde komische sfeer, waarvan ik niet zeker weet of het nu helpt of schaadt Verder krijg je autoachtervolgingen, schietpartijen, William Shatner aka Captain Kirk en een bed-paal., Dallas (Tom Skerritt) uit Alien, naaktscènes van alle drie de hoofdactrices. Dit was eigenlijk best wel een geweldige B-film!

"Uozyba-ni-emoc"

ASMR-spul Tja...zodra je het logo van A24 en Slaap-kindje-slaap liedje hoort weet je het eigenlijk al...dit gaat een lange bijna slaapverwekkende zit worden. En jawel het werd wederom bevestigd; verzin een verkoopbaar idee, creëer een hype en laat het een beetje artistiek overkomen. Deze film gaat voor 90% over een meisje dat haar podcast opneemt, dingen opzoekt op Google en naar zogenaamde enge audiofragmenten luistert, Ooooooh... griezelige stemmen...de andere 10% van de film is dat ze door haar huis loopt...met de standaard geluidseffecten en overbekende wazige schaduwen achter het personage. Het is knap dat je dit weet te slijten als horrorfilm terwijl de enige schrikmomenten zijn gebaseerd op het achterstevoren afspelen van kinderliedjes en het langzaam inzoomen op afbeeldingen van Jezus. Kijkvoer voor kijkers die eigenlijk niets hebben met horror en al bang worden van het tikken van een klok of het knipperen van lichten.

Als je het plot van deze film leest, hoef je verder niets meer te weten; het doet precies wat daar staat en niets meer dan dat. Stoere motorrijders in leer ontmoeten hippies in de woestijn; en vechten tegen Cowboys met buggy's Vrij vergeetbaar allemaal met veel scènes die overbodig waren en gebrek aan spanning. Enige reden die er misschien nog is, om dit te kijken is omdat Tyne Daly, rechercheur Lacey uit de televisieserie Cagney & Lacey erin zit. Verder een nogal teleurstellende film.

Een lowbudget Italiaans-Turkse avonturenfilm. Ja laat het maar aan de Italianen over om een fantastische rip-off te maken! Het start als een James Bond-achtige spionagefilm, waarna het overgaat in een Indiana Jones-achtige jacht op een mythische scepter van Gilgamesh. Grandioos! Het gebrek aan budget is merkbaar, maar nergens zo duidelijk als in de autoachtervolgingen. Toch is die actie het hoogtepunt van de film! Het zijn namelijk twee miniatuurachtervolgingen; waarbij de eerste veel charmante Thunderbirds-sfeer uitstraalt (wielen die niet goed draaien; voertuigen die wiebelen), terwijl in de tweede een mix van geënsceneerde en echte rijscènes geweldig werkt. Ander verbijsterd iets de held een ​​niet-Indy (David Warbeck) is eigenlijk behoorlijk incompetent...al denk ik dat dit niet zo bedoeld was...maar gek genoeg is dat best wel vertederend. Nergens heel origineel maar als goedkope, luchtige avonturenfilm is dit volkomen vermakelijk en geslaagd.

Oh, dacht dat dit een andere Aladdin-versie was maar dit was werkelijk een vervolg op het niet zo beste Aladdin (2026) En dit is op de een of andere manier nog erger, een herhaling van veel wat je in de vorige zag en Rachel. (Devanny Pinn die in de eerste de aandacht opeiste met haar gezichtsoperatie en botoxlippen) heeft PTSS van het gebeuren...dus krijg je scène na scène vol met langdradige gesprekken die nergens toe leiden, doorspekt met melodrama dat totaal niet overtuigend aanvoelt. In plaats van spanning op te bouwen, haalt het alle vaart uit de film. Ook de acteerprestaties en personages helpen niet. Het verhaal ontwikkelt zich nooit echt en er zijn maar weinige pogingen tot horror. Deze heel film is niets anders dan futloze, langgerekte onzin die nooit echt ergens op iets interessants uitkomt. De "prestatie" hier is dat ze het voor elkaar hebben gekregen om een nog slechtere film te maken dan de het eerste deel.

Niet zo slecht voor een rip-off van Tremors/Alien en Pumpkinhead... Mensen stranden in de woestijn en een monster jaagt op ze... En de vrouwelijke sheriff is alcoholiste... origineel, nee hoor... Maar toch wel een degelijke actie-monsterfilm met Emmanuelle Vaugier als bekendste gezicht uit de genrefilms van de jaren 2000 (Saw II, Saw IV, Mirrors 2).Niet geweldig, maar wel goed. Er zitten een paar opvallende scènes in, een paar knappe moorden en het monster ziet er cool uit wanneer het niet met CGI is gemaakt. We speelt veel zich in het donker af om budgettaire reden. Matthew Leutwyler is een vaardige regisseur De film is niet zoals het heerlijke Dead & Breakfast (2004), maar het is een prima, vermakelijke, wegwerpfilm.

De film heeft blote borsten, behoorlijk wat creatieve en talrijke moorden en een kitscherige locatie van bijbel-kamp, precies wat een goede eighties slasherfilm moet hebben en toch...valt het enorm tegen...Dit werd veroorzaakt door de verschrikkelijke platte flauwe humor die totaal niet werkte (voor mij). Eigenlijk best jammer, want dat houthakkerskostuum is niet eens zo slecht. Er zitten niet veel bekende namen of gezichten in, maar Michael Madsen speelt erin mee, voor wat dat waard is (voor mij ook niet veel). Het verhaal draait om een ​​demonische houthakker (Brandon Ford) die het gemunt heeft op mensen in een christelijk kamp en iets met pannenkoeken-mix. De film zier er opvallend goed uit en oogt niet goedkoop, maar ik had gehoopt dat er wat meer ziel in zat en minder humor. Want die is ronduit vervelend, maar de film is toch op een of andere manier nog wel charmant.

Dat ik dit niet goed vind, lig voor een heel groot gedeelte ook aan mij! Het is al een zombie-film, wat ik het minst aantrekkelijk sub-genre in horror vind....Maar deze film probeert een reality-tv-variant naar een zombie-uitbraak te tonen. Echter realityshows vind ik vreselijk...En tot overmaat van ramp worden tussendoor nep--reclames afgespeeld. Yippie doe je best om zo min mogelijk reclame te zien, krijg je nep--reclames in plaats van domme zombie-actie...alhoewel het is gewoon kijken naar militairen die alles neerschieten wat ze zien...Toegegeven, het is een found footage-film, dus de schokkerige cameravoering werkt ook niet echt mee! Mochten de gore-effecten en de make-up goed zijn geweest valt het niet eens op! Helaas niet een van de betere After Dark-8 to Die for-producties.

Vergeet al die tienerslashers die om de haverklap de bioscoop zogenaamd onveilig maken...dit is het echte werk! Tja de eerste Butchers begon eerlijk gezegd eveneens als zo'n 13 in dozijn brave slasher maar al gaande leert men en boek twee had dan ook zowaar lekkere praktische effecten, die soms grafische en grotesk werden uitgevoerd. In hetzelfde jaar kwam ook dit derde boek uit en deze film doet het in sommige opzichten zelfs nog beter!

De verandering van setting van landelijk naar stedelijk geeft nieuwe energie en biedt een aantal frisse mogelijkheden. Nou ja, semi-stedelijk. Spencerville is niet bepaald een bruisende metropool. Er is één nachtrestaurant en er is een stripclub, ironisch genoeg Meat Market genoemd, maar waar de dames zich nooit uit te kleden. In drie afzonderlijke verhalen volg je Vina, Jade en Cody niet dat de verhaallijnen belangrijk zijn want het is een slasher en die kijk je voor het bloederige geweld, en daar slaagt de film over het algemeen goed in!

Er zijn een aantal sterke scènes met gruwelijke verminkingen en Bonesaw is daarnaast een inclusieve seriemoordenaar dus een slachtoffer meer of minder...draait hij zijn hand niet voor om! De poging tot een "verfijnde slasher" en de speelduur zijn wat minder maar de spanning in deze film werkte voor mij ook erg goed, ben dan ook verrassend tevreden met eindresultaat.

In 2019 bracht regisseur Thomas Smith de no-budget film noir fantasy-horrorfilm Demon Squad uit, (te vinden op You Tube) waarin je kennismaakt met paranormaal onderzoeker Nick Moon. De film kreeg een flinke boost in bekendheid toen hij in 2022 te zien was in het dertiende seizoen van Mystery Science Theater 3000 Door die boost en een Kickstarter-campagne lukte het om een tweede luchtige paranormale detectivefilm met de charmante hoofdpersoon Nick Moon te maken. Deze is ook een stuk beter dan de voorganger maar hoe charmant de film ook mag zijn, het grootste struikelblok blijft wel het budget en de lange speelduur. Het blijft dus een horror-noir-verhaal dat meer draait om uitgebreide dialogen en personages die vertellen in plaats van laten zien dan om spektakel. Er zijn weliswaar een paar visuele effecten, maar de actiescènes zijn schaars en ingetogen. De beperkingen van het budget zijn duidelijk zichtbaar, maar eerlijk gezegd was deze mix van camp, horror, fantasie en het detectivegenre helemaal niet zo verkeerd!

Om eerlijk te zijn, weet ik niet of er een tweede deel nodig was, maar nu het uit is, weet ik wel dat ervan genoten heb en dat ik er geen spijt van heb om gekeken te hebben. De film begint letterlijk waar de eerste eindigde; Grace heeft de aanval van de familie Le Domas overleefd, in het ziekenhuis komt zus Faith langs en blijkt er een wereldwijde kliek van rijke en invloedrijke families te zijn die de duivel vereren...Samara Weaving en Kathryn Newton vertolken hun rollen uitstekend Er is een heerlijke Elijah Wood, Shawn Hatosy en Buffy....euh Sarah Michelle Gellar vermoorden David Cronenberg De film onderscheidt zich voldoende om fris te blijven, misschien ws de film niet strikt noodzakelijk, maar het was een erg leuke tijd!

De laatste jaren komen er regelmatig horrorfilms uit, gebaseerd op materiaal uit het publieke domein. Het zijn stuk voor stuk geen goede films maar voor op één of andere manier heb ik er een zwak voor! Dit is een zeer slechte verfilming van het Aladdin-verhaal. Geen schrikmomenten, bijna geen bloedvergieten, AI-special effecten, en zwak acteerwerk. Dit is lowbudget....ze hadden niets dan een huis in het bos, vier "onbekende" acteurs en een lamp. Het verhaal sloeg nergens op. Een groot deel is niet veel meer dan ruziënde mensen of de niets toevoegende angst voor grote dingen van Rachel. En ...geen disrespect, maar gezichtsoperatie en botoxlippen van Devanny Pinn waren zo afleidend....tjonge Kortom dit was helemaal niet goed en er zijn heel wat betere horrorversies van figuren uit het publieke domein.

Film die een boodschap probeert over te brengen maar dit continu zelf onhandig ondermijnt...Ondertussen zit je de hele film te kijken naar de avonturen van de familie Halsey, wiens safari-uitstapje op zo'n beetje elke denkbare manier misloopt. Een familie die vooral ruzie maken en een reeks idiote beslissingen nemen. Terwijl ze ook nog lastig worden gevallen door digitaal gecreëerde dieren. Als land staat er Kenia maar dit is gewoon een Amerikaanse film die waarschijnlijk is opgenomen in Kenia Geen Afrikaan in deze film heeft een belangrijke rol, en de meesten krijgen niet eens de kans om te praten. De personages zijn onsympathiek maar als je dat kunt negeren, is dit op zijn minst enigszins vermakelijk want ik moet zeggen dat ik me geen moment verveelde. Je kunt zien wat deze film probeert te doen, maar slaagt daarin niet goed. Tot slot nog een weetje; Rebecca Romijn en Jerry O'Connell zijn in het echte leven getrouwd.

Sfeervol, intrigerend en onheilspellend maar waarin absoluut bijna niets gebeurt. Het is minutenlang naar karakters kijken die ronddolen door een Spaans berglandschap, wetende dat er iets niet klopt... maar wat dan precies...? Ruim nadat de film al een uur elke vorm van actie of logische plotontwikkeling zorgvuldig heeft uitgesteld kom je daar enigszins achter. Maar dan nog is het lastig om de plot te ontcijferen. Je kunt dus gerust stellen dat het grotendeels traag en weinig spannend is! Wel zitten er een paar griezelige momenten in, maar de rest van de film werkt nauwelijks. Er is ook een vreemde soundtrack die zelfs de personages in de film op een gegeven moment horen: een krijsende heksenmelodie die eerder irritant dan sfeervol is. De film is helaas slecht gemaakt en te onsamenhangend, maar het is op zichzelf mysterieus genoeg om te blijven kijken...

Het is opmerkelijk hoe er eigenlijk van alles gebeurt in deze film en toch helemaal niets. Scenarioschrijver raakt geobsedeerd door een mysterieuze vrouw die is aangespoeld op een eiland in de Bahama's Blijkt het dat hij over haar droomt en dat hij een film maakt die gaat over waar hij over droomde. Verwarrend... ja inderdaad want dit is een film over Haïtiaanse vluchtelingen....Er is geen spanning of mysterie, seksscènes zonder teveel naakt, en de film is erg voorspelbaar. Er is een zwakke poging om voodoo aan het verhaal te koppelen, maar die mislukt. De film schiet tekort en stelden zelfs als middelmatige over het algemeen teleur....maar ik heb nu wel een film uit de Bahama's gezien!

Een doorsnee Asylum -film maar met dat verschil dat dit nog best vermakelijk was. De film propt in principe alle rampen, horror en Twilight Zone-achtige scenario's die zich in een vliegtuig kunnen afspelen in; één film; paniekaanvallen in het claustrofobische toilet, vliegangst, een spookstorm, stroomuitval, motorstoringen, allerlei onhandelbare passagiers en uiteraard spoken. Voldoende actie zou je denken, maar dat valt enigszins tegen. Het mysterie is flinterdun maar het tempo redelijk hoog, en de CGI lijkt best goed. De personages dan weer stereotiepe mafkezen. Het is een beetje cliché-film, maar wel vermakelijk en het hield mijn aandacht vast.

Nadat een orkaan van categorie 5 het land heeft bereikt, zit een vrouw vast in een huis dat stilaan overstroomd wordt en krijgt ze onaangename gezelschap...deze plot-omschrijving komt niet van deze film maar van Crawl (2019) Enfin beter goed gejat dan slecht bedacht zullen we maar denken...maar een beetje onwerkelijk dat Sony Pictures dit wel als bioscooprelease zag en er aardige zak geld aan uitgaf...Het was enkel clichématig...Een orkaan goh...zal er een overstroming komen? Vrouw met agorafobie met een oom die haaienexpert is, er is oceanograaf die geen enkele rol van betekenis speelt, een zwangere vrouw die niet op tijd kan evacueren. Drie kinderen en hun gemene pleegouders...en tadada....ze krijgen alle te maken met hongerige stier-haaien. En dat zou spannend moeten zijn? Het aantal doden is zelfs schokkend laag,...Tommy Wirkola leek met zijn Filmografie de juiste regisseur maar wat een zooitje...middenin actiescenes zappen van de ene personage naar het andere...waarom? Vermoed ook dat dit precies de reden is wat Sony ertoe heeft bewogen de film om aan Netflix te verkopen. Mijn verwachtingen zijn niet hoog bij een "haaienfilm" en visueel is deze nog oké maar heel goed was het allemaal niet!

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Zeer leuke tijd...met deze actiefilm met de vibe van een slasher. Het begin deed mij sterk deed denken aan het begin van de Britse eigenaardige film; Killer's Moon (1978) Een buslading schoolmeisjes samen met lerares op weg naar een zangwedstrijd nu dus een ballerina-optreden. De bus die gaat kapot in het midden van nergens. Wat is het verstandigste om te doen... Lopen...naar een hotel? Alleen het is nu 2026 en vrouwen staan heel wat beter hun mannetje dus deze ballerina's vechten terug! Er zaten daarom ook een paar erg leuke scènes in, waaronder een aantal vermakelijke actiescènes die naar mijn mening goed gechoreografeerd en soms behoorlijk bloederig waren. Tuurlijk niets van dit alles is een geloofwaardig gebeuren maar zodra je stopt met vragen stellen en de film zijn werk laat doen, wordt het een verrassend plezierige kijkervaring De fijne speelduur is er geen overbodig gedoe en is de 1 uur en 30 minuten zo om! Lekkere No-brainer!

stem geplaatst

Dit was een prima degelijke slasherfilm met en een algeheel goede productiewaarde. Het verhaal was voorspelbaar, maar dat is bijna altijd wel in een slasher. Het komt dus aan op de moorden en gelukkig bevat de film een aantal geweldige moordscènes. Niet per se vanwege hun creativiteit, maar vanwege hun bloederigheid.
Het uiterlijk van moordenaar "The Pill" was eveneens goed. Een beetje een combinatie van Candyman en Jason met de zak over het hoofd uit Friday the 13th Part 2. Misschien door zijn budget een klein beetje te rommelig, maar absoluut een leuke hoogwaardige, lowbudget, moderne slasher. Best goed dus!

Een bizarre trip! Absoluut vreemd deze sciencefiction-horrorfilm Ook interessant vanwege de sfeer en de effecten, maar het verhaal was, in combinatie met de rest van de film, wat lastig. Er zitten veel dingen in die ik erg goed vond, zoals het poppenspel, de gedurfde en bizarre wezens (waaronder een kip) en planten, de belichting, de sfeer en het fraaie visuele ontwerp in zijn geheel. Maar het voelde ook vreemd genoeg nogal vlak aan, mede door de vreemd afstandelijke acteerprestaties en houterige dialogen. In de kern gaat het eigenlijk alleen maar over een stel mensen met een moedercomplex die drugs gebruiken en daardoor hallucineren. Het lukt deze film niet helemaal dat er een innerlijke logica schuilgaat achter de chaos, en dat is dus ietwat frustrerend Daarnaast is het tempo soms tergend traag, waardoor de film bij mij niet de genoeg impact veroorzaakte ...maar de acteurs die zich volledig inzetten en de indrukwekkende speciale effecten zijn het waarderen waard! Dit was zeker niet slecht!

stem geplaatst

stem geplaatst

Deze verfilming van Clive Barkers korte verhaal komt uit een reeks films die het filmbedrijf After Dark maakte voor het 8 Films to Die For horror film festival. In plaats van fysieke martelporno was dit veel meer een psychologische martelporno...niet per se heel eng, maar wel erg onrustwekkend en draait meer om psychologische angst. Het probeert in te gaan op de essentie van angst zelf, dat onze angsten gevormd worden door onze levenservaringen. Het verhaal is duidelijk veel meer doordacht werk dan enkel een verzameling bloederige scènes. In minder bekwame handen had het gemakkelijk verpest kunnen worden, dus ik ben al blij zijn dat er een goede regisseur, een uitstekende cast en prachtige cinematografie waren om het verhaal en de onderliggende filosofie tot leven te brengen. De film stopt ook waar hij moet stoppen, wat betekend dat het voor sommige kijkers geen bevredigend einde biedt. Het tempo kwam ook opzettelijk wat traag op gang...maar dan belandt je weldegelijk bij wrede horror. Als bij regisseur Anthony DiBlasi alles goed lukt, dan maakt ongelooflijke fijne horrorfilms!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

Met die titel weet je wel ongeveer wat je kunt verwachten. Zo...voor wie er zit te wachten op een vervolg op het verhaal van seriemoordenaar Ted Bundy, met af en toe een konijn? Maar afgezien van ietwat bovengemiddelde cinematografie voor een low-budgetproductie en een degelijk ontwerp van het monster/moordenaar, heeft de film niet veel te bieden. Of nou ja er is nog Scream-koningin Dee Wallace... Oh en ook de moorden waren enigszins okay. Verrassend genoeg valt het dus voor zijn lage budget nog mee..

Woensdagavond drama kruipt langzaam meandert naar een zondagse thriller. Echt zo'n film voor als je niets beters heb te doen. Julia en Georg hebben een kinderwens en gaan naar de privékliniek van gynaecoloog (of arts) Vilfort met een fascinatie voor axolotls. De geboorte gaat allesbehalve vlekkeloos maar later blijkt het kind oké..alhoewel er iets niet helemaal lijkt te kloppen. Natuurlijk wordt er wat gezinspeeld op het traumatische bevalling cliché Wie toch mocht twijfelen aan dat er meer aan de hand is...doet de arts voor de zekerheid het aquarium met axolotls cadeau....ZUCHT....alsof in Herberts "Dune" nooit axolotl tanks zijn beschreven? Een poging tot 'mysterie' dat helemaal geen 'mysterie' was (gezien de honderden hints die de regisseur in het gezicht van de kijker gooit). En doordat de film afhankelijk is van dit plot (aangezien de camera niets bijdraagt), blijft het enorm middelmatig.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

Een low budget-horrorfilm met het Wendigo-wezen dat de bergen van West Virginia bewoont.. Dit was niet eens zo heel erg, maar ik zeg ook niet dat het heel goed is. Helaas lijkt het alsof het script nergens heen ging...Het lijkt erop dat er eerst wat bekende elementen van slasher-films zijn. Het start iets anders doordat je eerst het personage Sierra ziet en dat ze daarna zich pas aansluit bij een groep tieners of twintigers die besluit op het platteland te gaan kamperen. Natuurlijk loopt deze reis snel mis en moeten ze proberen aan de verschrikking te ontsnappen. Wat ze vervolgens te weinig doen en enkel beginnen te schreeuwen tegen elkaar. Als dan ook sommige verhaallijnen verwarrend waren, er regelmatig zwart beeld tussen twee scenes is, het einde een beetje als onopgelost aanvoelt en het ergste voor een horror....de kills niet veel voorstellen blijft er niet veel over om het hoger te waarderen maar het is behoorlijk voor zij budget.

stem geplaatst

stem geplaatst

Heerlijk! Gewoon een heerlijke lompe Braziliaanse slasher die lekker bloederiger is. Waarschijnlijk door budgettaire beperkingen ziet het er wat ruw en rommelig uit en laat het dus op bepaalde momenten op technisch en verhalend vlak wat te wensen over, maar tjonge de praktische effecten zijn ongelooflijk lekker. Een slasher heeft maar weinig plot nodig; Er wordt een archeologische vondst gedaan...een masker dat op een schedel lijkt. En dit masker kan mensen bezitten om oncontroleerbaar te vermoorden, allemaal om de precolumbiaanse god genaamd Anhanga terug te brengen. Ook heerlijk....een priester die de slechterik bevecht met een zwaard dat verborgen zit in Jezus' linkerarm. Verwacht je niet meer dan hersenloos geweld en gore, dan zal deze je behoorlijk vermaken! Binnen zijn eigen sub-genre een verrassende goede spetterende slasher!

"Is er echt een gat in de muur, of niet?" Hongaarse horrorfilm die zich meer op psychologische desintegratie richt maar dit zonder groot budget, wel prima weet te doen! De film begint precies midden in zijn situatie zonder opbouw. Je leert dat de vrouw en twee dochters van Josh zijn ontvoerd en worden vastgehouden door een onbekende beller die hem opdraagt een reeks "taken" te voltooien als hij hen weer wil zien. Verward, in paniek en gefrustreerd gehoorzaamt hij. Meer zeggen over het plot zou het einde kunnen verraden...De film bezit altijd welkome praktische effecten, het tempo en de speelduur waren niet vervelend of te lang, terwijl de conclusie bevredigend was. Enige minpuntje was dat ik het visueel een beetje euh... laten we zeggen...grof vond. Verder een leuk eerste horrorlangspeelfilm (wel al verschillende shorts gemaakt) uit Hongarije van filmmaker Demeter Lóránt

Geweldige in stijl en sfeer, maar teleurstellend in plot en horror. Regisseur Pupi Avati verfilmd hiermee zijn eigen roman over een vertegenwoordiger van de kerk die een dossier leest van een interview dat de politie/autoriteiten afnamen met een jonge jongen, die hen een verhaal vertelde over waarom hij een andere jongen had gedood.

Een kind met een huidaandoening en grote tanden (volgens bijgeloof een product van bestialiteit met een varken, het moet de duivel dus wel zijn) zou zijn kleine zusje in haar wieg hebben gebeten, een ander kind sterft nadat hij struikelt en een hostie laat vallen tijdens de mis. Het kind met grote tanden beweert te weten hoe hij hem terug kan brengen, enzovoort. De kerk wil dat het onderzocht wordt en stuurt de vertegenwoordiger die in trein begint te lezen...

Dat verhaal is oké, maar het lijkt meer over het functioneren van de kerk en de parochie van een klein plattelandsdorpje te gaan dan om spanning, en als dit een horrorfilm is waar was dan de bovennatuurlijke terreur. Oh en wat had dat zijverhaal van die verpleegster, die voor zijn vader zorgde in een tehuis met het kernplot te maken? Waar "meneer de duivel" wel in echt uitblinkt is de sfeer en de uitstraling van de film. Het voelde authentiek Italië van de jaren vijftig aan. Maar de gefluisterde dialogen en de behoorlijk theatrale regiestijl moeten je liggen want ... anders is dit geen succes.

Vond deze film leuker dan ik had verwacht Het is niet eng, of nou ja... misschien een klein beetje eng. Dus ik zou eerder geniegt zijn te zeggen meer een thriller dan een horror...Maar het is wel boeiende B-film. Miljardairskoppel Jeff Braun (David Dastmalchian, die opvallende verschijning waaar van ik nooit weet hoe hij heet ) en Georgia Braun (Ashley Greene, The Twilight Saga, ) hebben een zieke geadopteerde tienerdochter Ally die vanwege haar verzwakte immuniteit maar weinig menselijk contact heeft. Ze raakt bevriend met mede-tiener Brooke Amandine en ontdekt een samenzwering. Nadeel is dat dit natuurlijk niet als een verrassing komt! Maar eerlijk gezegd creëert de film wel een constant gevoel van onbehagen omdat je ook niet weet wat of waarom...? De finale is wilder, met een reeks onthullingen diewat vragen oproept of het wel klopt...Deze film richt zich meer op een verontrustende sfeer, acteerprestaties en een sluipend gevoel van angst maar dit was in geen geval heel slecht!

stem geplaatst

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Kom op zeg..!. Dit was helemaal niet zo slecht! Naar zoveel van die honderd-in-een-dozijn tienerslashertjes was dit een prettige kijkervaring. Oké het bronmateriaal van David Morrell (Rambo-serie) is niet het meest originele script; Ene, Frank Balenger, en vier stedelijke explorers de "creepers" genaamd wagen zich in een verlaten hotel, waarvan wordt gezegd dat het er spookt en er miljoenen dollars liggen. Het hotel, met zijn donkere gangen en decadente sfeer houdt voldoende de spanning vast, Er zijn een paar jump scares, maar regisseur Marc Klasfeld geeft gelukkig de voorkeur aan aanhoudende spanning van wat er in de schaduwen schuilgaat, boven goedkope schrikmomenten. Het maakt de film tenminste een stuk sfeervoller. En ja...niet alles is even geloofwaardig (Eén van hen overleefde zelfs nadat hij van een balkon was gegooid) maar als stukje entertainment was dez efilm helemaal zo slecht niet! Het zal niet herinnerd worden als een van de beste films van het jaar, maar het biedt wel een degelijke vrijetijdsbesteding voor wie van het horror-genre houdt.

Geen idee eigenlijk wat deze film probeerde te zijn ...? Het hoofdpersoon is een onderzoeker die de vulkaanuitbarstingen en aardbevingen in IJsland monitort, terwijl ze ook een affaire begint met een fotograaf die er ook was...Het was niet echt een rampenfilm en ook niet echt een drama waarin een vrouw haar man bedriegt, want beide waren niet genoeg uitgewerkt. Goed gefilmd dat wel...zoals wel vaker bij IJslandse films maar het was ook vooral een opvallende film en een onbevredigende zinloze kijkervaring.

Wat begint als een thriller over de vrouw Diana met geheugenverlies, die start met een behandeling in een experimenteel "zorginstelling" lijkt de film met een vreemd gedragende te liefdevolle echtgenoot en onbegrijpelijke therapieën, richting Stepford Wives (is het zich ook bewust van want wordt genoemd) te gaan, echter lag het toch iets genuanceerder. Door de locatie van een oud Gotisch huis en de keuze voor natuurlijk zon- of maanlicht, kaarslicht, een enkele lantaarn en veel mist, weet de film een perfecte griezelige onheilspellende sfeer op te roepen. Helaas blijft het daar ook wel bij, want het heeft tempoproblemen, kabbelt maar een een beetje door, gebruikt twijfelachtig veel zoom-in of -outs en uiteindelijk gaat de speelduur ook tegen de film werken. Tja en de grote onthulling, kwam ook niet zo schokkend genoeg over. Uiteindelijk wel een mooi gefilmde, jaren '70 horror/thriller throwback met moderne elementen

Oei, hier ging denkik toch iets mis...de vorige films van de regisseur (Willy’s Wonderland,The Accursed) waren erg leuk! Deze krijg ook lof voor de volksoverlevering van de varkensmensen en hoe het er uit ziet! Maar de verschillende verhaallijnen die willekeurig beginnen en dan stoppen, de horror-momenten die uit het niets lijken te komen en helemaal niet zo schokkend zijn, maken dit maar een middelmatige film. .Gebaseerd op de roman "Pig: A Supernatural Thriller" van Nancy Williams, gaat het over Carrie, een aspirant-schrijfster die gefascineerd is door de geschiedenis van Pig Hill een folklore over half-mens/half varkenshybriden die vrouwen ontvoeren en vermoorden. De plotwending tegen het einde was onverwacht, weet ook niet zeker of ik die nu zo oké vond...want het verliest juist hierdoor kracht en haalt het verhaal naar beneden. Het is wel een degelijke poging met goede gore en speciale/praktische effecten die er mondjesmaat waren, een interessant uitgangspunt, maar het worstelt ook met zijn plot alsof het nooit echt zijn juiste draai weet te vinden.

Pools eerbetoon aan Giallo. Een geweldige film, vooral vanwege de giallo-invloeden en het verrassende einde! Een slechte film...echt niet...vreemde opmerking dus of ik zag een heel andere film! Heb hier elke seconde van genoten. Het is een zeer stijlvolle film met veel gaaf camerawerk en een geweldige sfeer.door de belichting, de kleuren en de constante mist. Naast de fantastische sfeer was het plot steeds net 'vreemd' genoeg om de hele film door boeiend te blijven. De film volgt eerst de bekend aanvoelden slasher-formule; een groepje personages, ditmaal acteurs/dansers die worden ingehuurd om in een verlaten theater een ​​toneelstuk op te voeren. Niet heel toevallig blijkt dit een vermomd satanisch ritueel te zijn En dan komt de kers op de taart oftewel de laatste akte, een eigen, vreemd, bloederig en zeer vermakelijk eind...waanzinnig leuk dus! Een slasherfilm, staat of valt met de moorden, en ik kan met genoegen zeggen hoe belachelijk gaaf de gore is. Gewoon over de top en een geweldige mix van praktische effecten en CGI. Ja dit was een verrukkelijke Poolse liefdesbrief aan giallo vol pure wreedheid in de moordscènes. Dit is soort films zijn de krenten uit de pap. Zeker één van de betere horrorfilms van dit jaar!

Tja er is een verschil tussen een "charmante indie-film" en een "amateuristische ramp". Deze valt helaas onder het laatste... Vanaf het allereerste beeld is het pijnlijk duidelijk dat de productie voor een habbekrats is gemaakt en dat het creativiteit en gebrek aan visie achter de camera mist. Het is een anthologiefilm, opgebouwd rond vier verhalen en worden verteld door een grafdelver "Gatekeeper" op een begraafplaats.

Het eerste segment; twee criminelen hebben een dialoog over koffie en een opruim-klusje voordat één van hen een romantische ontmoeting heeft op een kerkhof met een meisje dat horrorfan is. Om eerlijk te zijn begreep ik eigenlijk niet helemaal wat het doel van dit verhaal was? Humor of ernst?

Het tweede segment; vader en zoon gaan naar een oom omdat hij het beste vlees heeft. Ook hier werd er over koffie gepraat en blijken de familieverhoudingen anders liggen dan ze eerst dachten...Wederom snapte ik niet goed of de clou grappig was bedoeld of pure ernst...?

Het derde segment; is voor horrorfans-verzamelaars waarschijnlijk de meest herkenbare! Een zeldzame VHS-band waarvoor men zelf bereid is te moorden. Er zij n enkele Giallo-verwijzingen, enkele aardige kills maar het motief is onduidelijk en er is een gebrek aan uitwerking. Het is jammer, want dit had als enige iets van potentieel.

Vierde en laatste segment; is nogmaals een verhaal met een klassiek monster uit het genre. echter roept het zoveel vragen op dat je eigen afvraagt of ze überhaupt wisten wat het monster inhield of dat ze gewoon nog een eindvulling nodig hadden.

De film is geregisseerd door Hongaarse onafhankelijke filmmaker Zsolt Bernáth en nieuwkomer Kiss Lajos, Elk filmpje werd geschreven door een andere schrijver. Echter echt komische was het niet (of ik begrijp de Hongaarse humor niet) en er is een groot gebrek aan goede horrorelementen of andere schrikeffecten. Dit is denk ik wel een goed voorbeeld van wat er gebeurt als je geen budget, geen talent en een script vol geforceerde, lege onzin hebt.

Het derde deel van de trilogie, echter heeft het niet bepaald een succesverhaal opgeleverd. Het concept van de films speelde met het idee dat gevaar zonder motief of verklaring veel verontrustender was. Helaas weten de films niet veel toe te voegen aan wat j als kijker al niet veel vaker heb gezien. En zelfs dat had nog niet zo heel erg geweest als het niet ook zo heel veilig was. De moorden waren niet interessant en de ‘man in the mask’ Pin-Up Girl en Dollface presenteren als de volgende slasher-iconen ontdoet het van de dreiging dat het maar random personen zijn. De films voelen als een gemiste kans maar deze werkte tenminste nog wel als een aardig wraakfilm met een kat-en-muisspel.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 0,5 sterren

"Bottom of the barrel"...De film duurt iets meer dan een uur, maar HELP...het personage Mulva (Missy Donatuti) is binnen 5 seconde ronduit onuitstaanbaar en irritant.(Nog erger dan Pee-Wee Hermann...slik) Het verhaal is niet bijzonder. Tja... het is bijna Halloween in Tromaville: Mulva is een chocoladeverslaafde die bang voor Halloween is. Maar dit jaar verzamelt de 23-jarige haar moed bij elkaar en gaat langs de deuren voor snoep. Echter net nu staan de doden op uit hun graf om mensenvlees te eten.

Yup het is een zombiefilm...Verder is ongeveer net zo slecht als andere lowbudget horrorfilms; er is geen enkele productiewaarde, het zijn een soort van aaneenrijging van sketches met amateurs die hun zinnen opdreunen, en wat vaak alleen maar platvloerse humor inhoud. De regisseur is ook te zien...hij is zwartgemaakt en doet alsof hij Bill Cosby is....er is een cameo van ene "The Naked Cowboy" ...hm tja, oké... een bepaald soort Amerikaanse humor die ik tenenkrommend vind...

Het bloedvergieten had misschien nog iets van waardering kunnen opleveren maar die zijn al even zwak en amateuristisch...Er zij ook nog cameo's van Troma bekende; Debbie Rochon en Lloyd Kaufman maar die hebben ook niets zinnigs te doen. Hoewel er verwijzingen zijn is dit geen echte Troma-film! Waar het wel in slaagt is om zelfs hun films met het laagste budget eruit te laten zien als goede films. Nee dat is geen prestatie...maar gewoon smakeloos en slecht. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie directed by Chris Seaver)

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 0,5 sterren

Tijdens de openingsscène als er op Sloanes (Olivia Holt) deur wordt geklopt om de snel bewegende geïnfecteerde-Apocalyps aan te kondigen, dacht ik dat het een lekker zombie-survival filmpje ging worden...Maar op de een of andere manier gaat het daarna helemaal mis... Sloane en een groep tieners bereiken hun middelbare school en dan verandert het in een tiener versie van Night of the Living Dead (1968) Een film over een tieners die zich schuilhouden, en proberen om persoonlijk trauma, een instortende wereld en elkaar te overleven. In de laatste akte zijn er weer geïnfecteerde, waardoor de spanning terugkeert en je eraan herinnerd wordt waarom je bent gaan kijken. De film heeft wel enkele momenten en een sterke opening, maar uiteindelijk heeft het moeite om echt op te vallen in een oververzadigd zombiegenre.

Er zijn niet veel films over prehistorische mensen, oftewel de holbewoners.Dat komt doordat films en authentieke prehistorie geen al te succesvolle combinatie vormen. Geloofwaardige films komen vaak uit bij jagers en verzamelaars die bessen, noten, wortels en incidenteel groot wild verzamelen. Af en toe is er een geboorte, een sterfgeval of ze kuieren rond op uitgestrekte vlaktes. Deze film is zo'n serieuze poging om mensen uit de prehistorie af te beelden. Een beetje in de traditie van "One Million Years BC" (met Raquel Welch), van vijftien jaar eerder maar historisch is deze accurater Wel net als die film is er geen spraak; maar grommen en praten in een primitief jargon.Gelukkig zijn er hier geen dinosauriërs. Het plot volgt; een stam grotbewonende homo sapiens die wordt aangevallen door neanderthalers, waarna er een zoektocht begint om een nieuw vuur te vangen. Onderweg lopen ze wolven, smilodons oftewel sabeltandtijgers (duidelijk gewone leeuwen met lange hoektanden), wollige mammoeten (de kleinere olifanten.die wij kennen met een doek erover) en andere stammen tegen het lijf. De filmmakers verdienen lof voor het maken van een speelfilm zonder begrijpelijke spraak, mooie panoramische landschappen Helaas vond ik het ook iets minder goed oud geworden. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring Ron Pearlman)

Nu zag ik enkele dagen geleden de grandioze The Seventh Curse (1986) en nu blijkt er een heuse Wisely-filmfranchise te zijn, waarvan dit de tweede film is. In dit deel wordt Wisely (uitgesproken als Wai-See-Lay) gespeeld door Sam Hui, die op zoek gaat naar de "Drakenparel" en daarvoor naar Egypte en Nepal reist. Rechtvaardig als hij is, zweert Wisely later het onrecht dat hij heeft veroorzaakt ongedaan te maken en de parel terug te geven aan de monniken en hun heilige kind.

Het lijkt iets meer gericht op een westers publiek, er is wat slapstick door sidekick Karl Maka en er is de Amerikaanse Bruce Baron en ene Heidi Makinen maar doet niets af aan het plezier. De film bezit een prima tempo, de personages zijn sympathiek en de gevechtsscènes vakkundig en visueel goed in scène gezet. Het bevat een paar geweldige momenten, stunts, en een einde met bijzonder geode speciale effecten. Wederom een zeer vermakelijk Wisely "Indiana Jones"-avonturenfilm. De film was zo leuk dat ene Spielberg in 2008 een film maakte die wel een heel opvallende gelijkenis vertoonde!

Op basis van de waarderingen had ik iets bar slecht verwacht...maar kreeg een verrassend oké film. Ja dit vond ik toch best wel een lekkere Bondsploitation. Ongelooflijk dat ze een film vol met Bond-acteurs. hebben weten te strikken! Bernard Lee (M) en Lois Maxwell (Miss Moneypenny) zijn er...de mooie Daniela Bianchi (Tatiana Romanova in From Russia With Love), Adolfo Celi (Largo uit Thunderball) en Anthony Dawson (Professor Dent uit Dr. No) verschijnen ook allemaal in de film. Hm...waarom dan ook niet Connery, James Bond maken? Nou....dat doen ze ook...alleen is het Neil Connery, Sean Connery's jongere broer. EN hij speelt ook de broer van 007!

Het verhaal vertoont gelijkenis met Bond-film Thunderball, maar is in zijn uitvoering en stuk stroever. Deze film wordt blijkbaar ook bekritiseerd omdat het een kopie van 007 is, toch zijn er een aantal gave elementen die de film, in ieder geval interessant maken. Er zijn enkele gebruikelijke spionage-dingen...maar er is minder budget dus ook veel gedoe met hypnose. Ter compensatie zijn er een hele groep sexy dames en een Errol Flynn Robin Hood-finale. Gelukkig bezit het dus een 'ik geef er niets om' houding waardoor het best genieten was. Ja het is een vreemde curiositeit van een film maar de moeite waard om te zien....(gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie rated between 2.5 stars and 3 stars on Letterboxd)

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

OMG, gewoon krankzinnig...Alleen in Aziatische films kan een gigantische vliegende foetus met tanden verwikkeld raken in een deathmatch met een vliegende Xenomorph. Nog niet voldoende entertainmentwaarde? Goed dan stoppen ze er gewoon nog wat extra's meer in.... politieactie. Indiana Jones-avontuur, kung-fu, horror in de vorm van een blauwogig skelet en een kinderpers...Dat alles uitgevoerd in Wilde praktische effecten met te laag budget. Er is ook een flashback naar Dr. Yuens eerste reis naar Thailand, die duurt minstens de helft van de film, zolang dat je al vergeten ben dat het flashback was. En natuurlijk houden zich aan het eeuwenoude gezegde: "als je het niet kunt verslaan, blaas het dan op met een bazooka". Het is gemaakt door dezelfde man die Riki-Oh: The Story of Ricky (1991) maakte, (die nu toch wat hoger op de kijklijst moet zetten) echter nu mixt hij zo'n 3-4 verschillende genres door elkaar en ze op één of andere manier weet hij ze perfect in balans te brengen. Belachelijk onlogisch maar eerlijk gezegd ook eigenzinnig en dat maakt dit juist een geweldige film.

Oh dit stelde mij op één of andere manier toch wel teleur...het moet een tiener-slasher zijn maar het houd zich totaal niet bezig met het plot. In plaats daarvan veel spring break-gedoe; natte t-shirtwedstrijden feestjes, jongere die zonnebaden, gedoe met portemonnees, een grapjurk en een meisje die oudere heren ontvangt. Onderonsjes met een dokter, de burgemeester en politiechef John Saxon en er is een motorbende genaamd DEMONS. Het is dus een beetje wachten op de moorden. Die zijn met praktische effecten en er was één opvallende kill waarbij een vrouw voor een oven wordt gezet maar alle andere kills zijn gewoon iemand die geëlektrocuteerd of gewurgd wordt, wat best suf was. De twist aan het einde was oké, maar helaas werd niet meer dan een onder-gemiddelde slasher met een redelijke moordenaar. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a slasher movie)

stem geplaatst

Het idee om alleen de bodycams van twee agenten te gebruiken was goed. De film valt daardoor in het found footage-genre. Een genre dat zowel toppers als miskleunen kent! Regisseur Brandon Christensen die vaak prima films maakt met 'been-there-done-that' -gevoel (en vorig jaar nog de heerlijke eigenaardige slasher Night of the Reaper afleverde) doet dat met deze found footage niet anders. De film is een goede benadering van wat een FF-horror kan (en moet) zijn. Het vindt het wiel niet opnieuw uit, maar het is een leuke rit, het tempo is behoorlijk en met 75 minuten duurt het ook niet te lang! De CGI tegen het einde van de film is wat cheesy en dat nam schrik wat weg. Maar de eerste en derde akte zijn spannend en effectief, het stukje in het midden is wat slap daar werkte niet alles, er gebeurd minder en valt ook een beetje in herhaling maar over het algemeen 'geen slechte found-footage horrorfilm. Prima film hoor maar voor een echt goede film zie ik liever Isaac Rodriguez' Last Radio Call die had (weliswaar niet volledig gedraaid) een beter gebruik van bodycam...

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

De gotische horrorverhalen zijn weer terug in de bios.... Robert Eggers zal er mee begonnen zijn denk ik en deed dit erg goed! Guillermo del Toro dacht het ook te kunnen maar voor hoeveel Oscars je de film ook nomineert, het bleef een niemendalletje met een budget van 120 miljoen. Luc Besson moest het met 107 miljoen minder doen maar overtuigd op alle vlakke wel! Natuurlijk kent iedereen wel het verhaal van graaf Dracula , maar het verveeld mij nooit....tenminste als het zo wordt aangepakt als Besson !

Vlads liefde voor Elisabeta was zo groot dat hij 400 jaar naar haar zocht, en toen hij haar vond...kon zijn liefde haar alleen maar laten gaan dan haar onder een vloek te laten leven. Het verhaal bevat de oude elementen, als ook enkele nieuwe...er is wat ander achtergrondverhaal en iets meer liefdesverhaal (duh...de titel) Opvallendste waren toch wel de barokke gargouilles als de bondgenoten van Dracula. Voor het uiterlijk van Vlad "de Spietser" van Walachije als Dracula koos hij voor de versie van Gary Oldman/Coppola. Niets mis mee want het past goed bij de stijl van deze film!

In de film is er goed acteerwerk, Zoë Bleu Sidel (dochter van Rosanna Arquette en dus het nichtje van Patricia Arquette) als Elisabeta/Mina was zeker geloofwaardig om 400 jaar lang naar te zoeken. Fijne decors ook en daardoor waren er regelmatig erg mooie scènes te zien. Een werkelijk prachtige en visueel verbluffende film. Persoonlijk geef ik ook meer de voorkeur aan deze want heb hier zoveel meer van genoten dan de schamele gotiek van de film die gisteren enkele Oscars won.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

stem geplaatst

Horrorfilms zijn populair in Indonesië en trekken regelmatig meer bezoekers dan buitenlandse blockbusters. Geen wonder dat de horrorfilmindustrie jaarlijks rond de veertig films uitbrengt. De meeste van deze horrorfilms gaan over bovennatuurlijke folklore of geesten die van generatie op generatie worden doorgegeven gecombineerd met een morele gedraging en drama. Ook deze Indonesische horrorfilm volgt die vertrouwde formule. Het verhaal draait om het ​​jonge stel, Pram en Rina die trouwen en verhuizen voor Pram's werk. Er zijn wat onverklaarbare voortekenen maar als Rina zwanger wordt beginnen de problemen met één of andere de duivel pas echt! (in 7 weken, 7 maanden, 7 jaar) Allemaal best voorspelbaar, maar eerlijk gezegd was het vakkundig gemaakt en daarom geen straf om te kijken. Het verhaal werkt netjes en in een goed tempo toe naar de climax waarvan ik niet had verwacht dat er nog redelijk wat bloed vloeide. De film is blijkbaar ook in het Javaanse dialect, maar dat horen wij als Westerse kijker niet, verder is het niet eng, zijn er enkele schrikmomenten, een jaren 80-decor, een redelijk CGI monster en een voorspelbare plotwending (meisje of de jongen, 50% kans) Moraal van het verhaal: als je niet eerlijk bent tegen je partner, gaat je partner eraan dood. Kortom, een degelijke en aardige film met de bekende formule, wat vermoedelijk een bioscoop-hit in Indonesië oplevert!

Deze horrorfilm heeft toch maar mooi de Incredible Hulk in een rol.... Euh..alleen niet de hulk uit 2003/2008 en ook niet de hulk van de Avengers (al had hij daarin wel een cameo en stem-rol) Nee Lou Ferrigno speelde van 197 tot 1982 de transformatie van Dr. David Banner (Bill Bixby) Dit zeg natuurlijk wat over de kwaliteit van de film. Nu is die niet per se slecht of zo, als film is het goed gefilmd maar wat er gebeurd is allemaal veel te braaf, en het mist tempo. En tja ze maken ook een verkeerde keuze doordat ze het verhaal vertellen als een tv-interview met de enige overlevende van Hugo de Kluizenaar. Malina Weissman (A Series of Unfortunate Events (2017-2019) en het meisje uit Ick 2024) vertelt wat er gebeurde op de boerderij van de kannibalistische boer. Goh wie is de final girl? Het is dus een slasher en dan kan je gore verwachten maar...hm er is niet veel en soms buitenbeeld maar enkele andere zijn oké Het lijkt nu net iets teveel alsof de Lifetime Channel de 'The Texas Chainsaw Massacre' wilde aanpassen voor hun tv-kanaal...

Deze film is gewoon...Euh...Gek..of eigenlijk weet ik het ook niet. Satire, humor...maar dit is waargebeurd .Is een onwetend persoon, met gekke religieuze visoenen en aanhanger van complottheorieën, wel grappig? Hm eigenlijk is de persoon misschien wel lachwekkend maar tegelijkertijd ook lief en warmhartig, dat je niet kunt beslissen of je hem dom, fascinerend of zielig moet vinden. Het is zo overdreven gebracht en neemt zichzelf niet serieus, wat absoluut erg goed is! Daarom moeilijk te beoordelen. maar de moeite waard om te zien en Nick Cage levert wederom een prima prestatie. Er schijnen naar wat ik gelezen heb ook twee versies te zijn; Director's Cut-versie en een officiële release Maar evengoed dit is een rare maar goede kijkervaring!

Euh aan het begin van de film staat er: "Base in part of a true story" Oké. Wat was er dan eigenlijk waargebeurd? Het zal de grootste puzzel van deze film blijven! Bikini Island probeert een slasher en een seks-komedie te zijn, echter beide slagen totaal niet, vooral omdat het eigenlijk niet weet wat het wil zijn. Daarom is 70% hiervan gewoon gevuld met T&A-montages. Bikinimeisjes die een dansje doen, Bikinimeisjes die poseren voor een foto-shoot, Bikinimeisjes die beachvolleybal spelen, Bikinimeisjes die lekker kletsen want er is ook voor 25% aan iets wat voor dialoog mag doorgaan. En de restende 15% is een wie-dun it-formule waarin de sterfgevallen behoorlijk lang op zich laten wachten. Tja dus tegen de tijd dat de moordenaar werd onthuld, kon het me eigenlijk niet meer schelen. Het enige wat eigenlik het vermelden waard is, is het IMDB-weetje: dat stuntman Jay C. Currin om het leven kwam toen een stuntval misging en hij op stenen terechtkwam. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch an erotic thriller)

Ach ja....men wilde The Strangers opnieuw maken maar dan als trilogie...het eerste hoofdstuk was een herhaling van de 2008-film en er volgt nog een derde hoofdstuk dus deze tweede geeft een hele reeks kat-en-muisachtervolgingsscènes waarvan we de uitkomst toch al weten...Er is veel rennen, dan verstoppen, gevonden worden en soms is weer eens tijd iom iemand te doden en dan rent het meisje weer verder...tot er een einde is...Er zijn enkele flashbacks maar uiteindelijk is het grootste probleem van deze film dat je zit te kijken naar de opzet voor een volgende film. In ieder geval was het geen herhaling van de 2008 Strangers-film zoals Hoofdstuk 1.....maar of dit positief was?

Ferdinand Magellaan was een Portugese ontdekkingsreiziger, die in Spaanse dienst de eerste zeilreis rond de wereld leidde. Tijdens deze reis sneuvelde hij op de Filipijnen. Zijn missie is helder: het woord van Jezus Christus verspreiden, de inheemse bevolking bekeren en zo de macht en invloed van Portugal vergroten. Eem markant historisch figuur...

Echter de filmmaker en de film hebben inhoudelijk maar weinig te bieden. Het is een bijna niet door te komen, artistieke meanderende statische film. Het tempo is ongelooflijk traag. De lange shots zorgden voor een zeer langdradige kijkervaring. De camera beweegt nooit. Deze film is pijnlijk onsamenhangend, toont met weinig interesse voor de ontdekkingstocht, de persoon Magellaan of zelfs een analyse van het kolonialisme Het is meer een afstandelijke meditatie over machtslust.

Het is daarmee voor mij weer typische Art-house geneuzel; waarin elke scène veel langer duurde dan nodig, vrijwel uitsluitend gefilmd met statische camera's (documentaire-achtige stijl), gebruik van een afwijkend beeld-verhouding waardoor er lelijke zwarte balken zijn, weinig narratief, en ergste van alles het geweld en gruwel wordt steeds van weg-gezapt. En dan is er nog de speelduur die door de manier waarop elke scène zich ontvouwt, het bijna ondraaglijk maakt. Het lijkt eerder pure zelfbevrediging. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a biopic)

Inmiddels zijn we alweer aanbelandt bij het derde deel van deze Thaise francise. Niet meer met dezelfde regisseur als in de eerste twee films. Het bereikt ook niet meer hetzelfde niveau als de eerste twee films En het wijkt ook nog eens meer af van het bronmateriaal. Het vervolg is dus absoluut onnodig, maar ik heb er wel plezier met het kijken er naar gehad. Het verhaal draait opnieuw om de bovennatuurlijke dreiging die terugkeert om de familie te kwellen. Er zijn enkele spannende scènes, maar de schrikmomenten missen de impact en zijn meer voorspelbaar. Uiteindelijk levert dit vervolg meer herhaling op dan evolutie. Na twee hoofdstukken, klinkt de derde film als een echo van wat al gedaan is. Niet slecht, maar brengt ook niets echt nieuws of memorabels. Laat dit alsjeblieft het einde zijn voor de familie Y zodat de familie in vrede kan leven. Helaas zal dit ijdele hoop zijn aangezien het stukje na de aftiteling...

Iraaks-Koerdisch horrordrama dat vooral interessant...is door waar het vandaan komt. Het volgt verder gewoon westerse conventies van het spookhuis in het begin tot de exorcisme aan het einde. Er is ook een soort found-footage door een paar videotapes waar je steeds beelden uitziet. Het is een vrij standaard bovennatuurlijke aangelegenheid met veel aangekondigde jumpscares, maar de basisprincipes hebben ze onder de knie en de film is verrassend kijkbaar. De eerste helft van de film wordt dus bijna volledig verspild aan repetitieve, voorspelbare jumpscares, die voor kijkers die vaker horror kijken niet veel impact hebben. De tweede helft verdiept zich in islamitische demonologie en hekserij, wat verreweg de sterkste kant is. De climax toont dan weer meer de westerse horrorclichés. Het tempo is erg traag, de speelduur iets te lang en herhaald meer dan eens situaties, maar gezien het feit dat het de eerste Koerdische horrorfilm ooit is, is dit helemaal niet een zo slecht! (Gezien op 3 november tijdens de horror challenge)

Film alleen voor liefhebbers van Fantasie-films op een klein budget! Voor de LOTR-films (met enorm budget) waren Fantasie-films het domein van B-films. Met af-en-toe een uitzondering is het genre dat ook altijd wel gebleven. Misschien zelf nog meer want het is een risicovol genre om budget aan uit te geven. Gelukkig zijn er dappere makers die het blijven proberen.

Het verhaal is dat van een heldin die reis maakt om de schurk te verslaan. Terwijl je haar volgt door dit avontuur, zie je in flashbacks haar verleden en hoe ze daar is gekomen; een beproefde formule die effectief en goed werkt. De makers kennen hun grenzen en laten zodoende de nadruk meer liggen op verhaal dan actie maar vinden voldoende ruimte om creativiteit te tonen.

De film maakt ook uitstekend gebruik van echte locaties en oogt verrassend gepolijst. De film zorgt voor een prima wereldopbouw met kostuums en zelfs als de CGI wat basic is, begrijp je dat je in een fantasiewereld bent. Natuurlijk zijn er momenten waarop het wordt belemmerd door zijn budget. Sommige effecten zijn misschien ook niet helemaal perfect, en er zijn momenten waarop het beeld naar zwart gaat en de heldin alleen nog maar horen vechten. Uiteraard door budget en ach...het is niet hinderlijk

Dat het een gewaagd project was, werd meteen bij de opening al duidelijk...het begint stil. Met overal overblijfselen van een wagen. Het blijkt dat de vrouw Ida heeft kunnen ontsnappen aan gevangenschap en nu moet zien te overleven om haar volk te bevrijden van de tirannie van een duistere prins. Aangezien ze een masker draagt dat haar stem belemmert, is er een beperking van de dialogen Maar Naomi McDougall Jones is een sympathieke aanwezigheid en geeft haar bovendien een typisch underdog-gevoel.

Kortom dit is een goed voorbeeld van wat low-budget fantasy kan bereiken. Dus als je houdt van minder gepolijste, maar ambitieuze low-budget fantasie-films. Is dit zeer de moeite waard om te kijken!

Prima post-apocalyptische Mad Max-achtige films uit de jaren 80 met alleen vrouwen. Er is maar één man in de hele film En de vrouwen hebben coole namen, zoals: Cobalt, Chainsaw, Neon, Riptide, Whiplash, Snapper, Ginsu, en natuurlijk Phoenix zelf. De film doet verder zijn best om een ​​boeiende wereld te creëren waarin mannen bijna zijn uitgestorven en vrouwen een overlevingsmaatschappij hebben ontwikkeld. Maar om eerlijk te zijn, blijft het bij zijn best doen want het is geen al te goede film. Het acteerwerk is middelmatig, het budget is laag en vaak is er herhaling van vrouwen die schieten met machinegeweren. Maar een film waarin een sekte van mutanten de tv-gids aanbidden, kan ik geen lage waardering geven. Tja deze post-apocalyptische film duurt niet lang en biedt net voldoende entertainment dus prima kijkvoer! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring someone who was in Playboy. Playmate of the Month January 1990 Peggy McIntaggart)

Sommige sites geven aan dit een horror is maar de mysterie-aanduiding hier is een veel betere! Het speelt wel als een horror, maar is meer een oprecht rouwverhaal. Het plot is dus stiekem meer een moreel drama. Wanneer je denkt dat je het beter weet dan de dokters...he tis ook een waarschuwing voor de gevaren van online medische advies en euh... vermoedelijk ook voor sjamanistische gebruiken. Het is op zijn zachtst gezegd een beetje een cliché, en de twist was ook wat vergezocht. Het is niet slecht gemaakt, de filmmaker heb dan ook al heel wat filmpjes op zijn naam staan (The Eye, The Messengers, Bangkok Dangerous) Degelijk maar eigenlijk niet heel bijzonder!

De eerste Eye for an Eye was een lekkere martial arts-film. Dus een ander verhaal in hetzelfde universum is altijd welkom! Hoofdrolspeler Xie Miao speelt opnieuw de harteloze, blinde premiejager die persoonlijk betrokken raakt bij wraak. Wie kan een kind iets weigeren, als haar onschuldige broertje wordt vermoord. De regie en cinematografie in de film zijn wederom zeer lovenswaardig gedaan. Er is leuke chemie tussen de twee hoofdrolspelers De vechtsport-, zwaard- en actiechoreografie zijn weer heerlijk uitgevoerd. Het vervolg biedt wel meer van hetzelfde maar met iets meer emotionele lading en het heeft een langere speelduur. Bonuspunten voor de scène waarin een slechterik plotseling zijn twee zwaarden in brand steekt. Ja deze was net zo goed als de vorige, alleen op een andere manier.

Altijd wel in voor een blinde zwaardvechter-film en deze is erg leuk! Een blinde, kalme en meedogenloze premiejager jaagt op slechteriken (hoe hij weet hoe ze eruitzien, is minder van belang!?) met tegenzin raakt hij betrokken bij iets wat juist is om te doen... Dit concept is keer op keer gebruikt maar wat toevallig ook betekent dat je veel slechteriken moet doden. rechtvaardig... Oog om Oog, Enfin, deze moet het hebben van gevechtsscènes en de actiechoreografie is dan ook zeer solide, zeer goed zelfs! Ook nog eens heerlijk doorweekt met druppels bloed. Sympathieke personages, goede decors en setting en geen overdreven veel computer-effecten. En wow die laatste gevechtssequentie in de sneeuw. Helaas wel maar zevenenzeventig korte minuten. (een kortere speelduur is zowaar eens een minpunt) Regisseur Yang Bingjia is met deze film een nieuwkomer maar weet nu al de goede spullen te leveren! Verwacht niet teveel creatieve wendingen bij het kijken naar deze film maar het is wel een zeer degelijke welkome martial arts-film!

Ondanks dat de eerste film wel een succes werd, waren de waarderingen ook niet heel enthousiast. Enfin er kwam een vervolg en regisseur Emma Tammi terug dus terug met de animatronics. Een deel twee pakt meestal groter uit en nu doet deze dat ook maar dan vooral emotioneler....Oké trauma's van het hoofdpersoon om uitgebreider op de mythologie in te gaan maar euh....waar is de horror? Buiten beeld vallen er drie slachtoffers en er zijn wat schrikmomenten in gebouwd maar werkelijk...de animatronics die zo goed als niet moorden? En oké de animatronics zijn nog steeds fantastisch gemaakt en de locatie van het vervallen speel & pizza-restaurant was best spooky Er zit tenslotte wat geld achter maar het kwam niet dan het was oké, het ontbreekt de film namelijk durf en misschien is er voor de kenners wat game-lore aanwezig maar dat is niet voldoende om te zeggen dat dit heel goed is! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie released by Blumhouse Productions)

Deze film verschijnt bij het Britse filmdistributiebedrijf ITN-studio's, maar is een Amerikaans productie. Het begint met een vunzige man die in zijn schuur zit, naar vieze plaatjes kijkt, zelfgestookte drank drinkt en nog iets anders doet waar ik konijn bij betrokken is. Het zijn de twee meest opvallende dingen, aan een verder vergeetbare lowbudget film waarin niet veel meer te zien is, dan een jonge vrouw die strompelt door het hutje in en om het bos, achtervolgd door een lachwekkende konijnenman in een niet al te fraai, afzichtelijk kostuum. De wonden/effecten zijn belabberd, de moorden uit beeld dus ook dat is gewoonweg slecht. Tja en de acteurs presteren ook ondermaat. De hoofdrol Sara wordt houterig gespeeld door de blonde vrouw van de schrijver/regisseur. Kortom dit is een één uur en 25 minuten durende vrij matige monsterfilm...(gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie watched by 250 or less people on Letterboxd)

Weet nog steeds niet goed wat ik ervan moet denken... Delen ervan leken onsamenhangend terwijl andere samenhangend genoeg waren. Er is een reeks van zes hoofdstukken/verhalen (als ik het me goed herinner) zoals bij anthologie-films. Maar hoe graag ik een draad wilde volgen, raakte ik verloren in het verhaal. De film heeft een niet-lineair, complex verhaal waar het misschien de bedoeling was om dit enkel te ondergaan...

In de beginsequentie werd ik wel direct gegrepen doordat je een soort stomme film ziet met verschillende stilistische knipogen naar verschillende filmtijdperken. Erg goed gedaan! Echter de film duurt 160 minuten en hierna ga je naar een futuristisch China dat het geheim van onsterfelijkheid heeft gevonden. Hiervoor moet je stoppen met dromen. Er zijn mensen die nog dromen, bekend als delirianten, en er zijn mensen die hen opsporen in de dromen die ze voor zichzelf hebben gecreëerd, een een vrouw spoort een deliriant op via vier dromen,

Wat de filmmaker hier wilde precies bereiken. Geen idee! Sterker nog, ik weet niet eens zeker of hij wel iets wil bereiken. Of dat er gewoon een enorme hoeveelheid materiaal achter elkaar is geplakt met verschillende stijlen en beeldverhoudingen Het lijkt ook een film waar cinefielen heel gewichtig over de interpretaties doen...en dat soort een artistieke probeersels is iets waar ik veel minder mee kan...Logica is er dus eigenlijk niet te vinden...

De fil plaats mij dus voor een dilemma wat voor waardering geef ik hieraan? Het is ontoegankelijk maar technisch dik in orde. Het is verwarrend , meer stijl boven inhoud maar er waren een paar hele coole scènes die ik wel leuk vond. en ook het begin! Toch heeft de onbegrijpelijke meditatieve de overhand en dat in combinatie met de enorm lange speelduur.... Nou goed dan...geef de film de voordeel van de twijfel. Maar genoten of een het vaker willen zien...nee niet echt!

Zeer vermakelijk deze luchtige horror waarbij de film inzet op de absurditeit van de situatie en de personages erg sympathiek zijn . Natuurlijk is er Liam Neeson die nu eens een keer niet de actieheld speelt en mijn horrorfilm-crush sinds "Barbarian" Georgina Campbell. Er is genoeg actie om het tempo op gang te houden, bloed is er eigenlijk niet, wel veel ontploffende mensen maar dit is mooi opgelost doordat om een schimmel gaat. Het maakt dat toch heerlijke cheesy troep is te zien. Ja dit was gewoon leuk om te kijken!

stem geplaatst

Solide regiedebuut. Best grappig ook, alhoewel ik op de een of andere manier het gekker had verwacht. Atropia begon vrij goed, maar halverwege zakte het toch wat in, misschien dat het toch wat moeilijker was om voldoende materiaal toe te voegen aan de korte film Shako Mako (2019), waar dit op is gebaseerd. De film volgt een aspirant-actrice die werkt voor een militaire rollenspelfaciliteit, in het fictieve land genaamd Atropia. De bizarre aard van deze film zit hem in het feit dat Atropia dus "echt" bestaat! (in meerdere vormen) Deze fictieve natie is door het Amerikaanse leger gecreëerd voor trainingsdoeleinden. Alia Shawkat met haar opvallende natuurlijke magnetisme houdt een groot deel van de film in evenwicht met humor, kwetsbaarheid en een zekere verbijstering die heel goed past bij de kunstmatige wereld die haar omringt. Dankzij haar is het leuk om te kijken, zelfs als de film een beetje verdwaalt in ideeën .Laat je niet afschrikken door de waarderingen/ opmerkingen want het is weldegelijk een leuke film!

Oh en de Amerikanen zij niet de enige met een fictieve staat ook de Russen hebben zo'n militaire trainingsoefening gecreëerd Deze fictieve staat heet; Veyshnoria

Een film met fantastisch leuke titel.die geregisseerd is door meneer Sleaze zelf, David DeCoteau, Studentes, willen bij de populairste vrouwenstudentenvereniging. Maar voordat ze kunnen meedoen, moeten ze een pak slaag krijgen, bespoten met slagroom, een douchen nemen, totdat drie nerdy nerds de boel verpesten. Een inbraak bij de plaatselijke bowlingbaan, het stelen van een bowlingtrofee en Schreeuwkoningin, Linnea Quigley, verder is per ongeluk een geest in een fles wakker gemaakt. Niet niet zomaar een geest, nee een Imp met vuile humor! Tja de film heeft een niet-bestaand budget maar het heeft ook slimme praktische effecten. De man die oom Impie creëerde, Craig Caton, ging later effecten doen in films als: Leviathan, T2 en Jurassic Park. Het acteerwerk is wat je zou verwachten in een B-film. Als compensatie krijg je wel een stel Scream Queens. Natuurlijk is er Linnea Quigley die je hier eens niet naakt zal zien. Daarvoor in de plaats krijgen we Brinke Stevens en Michelle Bauer in een douche-scene en oh ook niet te vergeten er is Robin Steele (uit Slumber Party Massacre) Het plot en het script zijn allebei eenvoudig en voorspelbaar dus zeggen dat het goede film is...kan ik niet maar vermakelijk was het wel degelijk! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that Charles Band was involved with)

Vermakelijke film die floreert op donkere, soms absurde komedie, opvallende personages en een scenario geschreven door Anders Thomas Jensen (scrijf veel maar doet ook eigen films zoals; De Grønne Slagtere, Adams Æbler, Mænd & Høns, Retfærdighedens Ryttere en Den Sidste Viking) Deze film draait om twee broers die elkaar al jaren niet hebben gezien. Ze ontmoeten elkaar opnieuw wanneer de naïeve goedzak zijn criminele broer om hulp vraagt omdat hij spijt heeft van het verijdelen van een bankoverval. Wat volgt is een gekke brute gangster-film. Er gebeurt voortdurend iets en de acteurs/broers hebben perfecte chemie samen Sommige scènes, zoals de grote actiescène aan het einde van de film, zijn niet helmaal goed gemonteerd en je raakt het overzicht een beetje kwijt. Visueel is de film in een eenvoudige Europeese jaren '90 stijl maar het weet de energie succesvol over te brengen, en de korte speelduur (91 minuten) houdt het verhaal strak en voorkomt dat momenten slepen. Prima film dus! En in 2002 is e rook het vervolg Gamle Mænd i Nye Biler uitgekomen (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with smoke on the poster)

Eigenlijk had ik helemaal geen hoge gverwachtingen van deze film. Jason Momoa en Dave Bautista zijn nu niet meteen acteurs waarbij ik denk ja die moet ik zien! En de meeste actiefilms moeten tegenwoordig blijkbaar Komedie bezitten maar daar zit helemaal niet op te wachten! Maar de chemie tussen Mamoa en Bautista werkte bovengemiddeld goed en overdreven actiescènes smaakte mij ook erg goed. Dus ja, een vermakelijke kijkervaring die doet denken aan buddy-actie uit eind jaren 80, begin jaren 90.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 1,5 sterren

Verre van een geweldige film! Eigenlijk gewoon typische doorsnee bios-horrorvoer met tieners op de middelbare school. De vormgevenig en het idee van een oude Azteekse doodsfluit, was cool! Echter weten ze er niet heel bijzonders mee te doen... een demon die moord als de eerste de beste slasher-killer. Sommige moorden zijn misschien iets bloederiger voor een tienerhorror maar ja door de CGI zijn de sterfgevallen ook niet heel schokkend, eerder goedkoop en lachwekkend. Maar...in eerlijk is eerlijk er is tenminste bloed! Veel is er ook niet over de film te vertellen...oh de hoofdrol was Dafne Keen (uit Logan) te zien en in de credits is er nog een scène die hint op een vervolg. Maar tja dit vrij middelaatige niemanddalletje heeft dat niet perse nodig!

Voor alle duidelijkheid, ik heb enige bewondeing voor filmmaker Charlie Steeds! Veel van zijn films vind ik heerlijk om te kijken. Dit debuut is zeker niet zo goed vergeleken met veel van zijn andere films, maar het verdient wel een buiging voor het maken! Gemaakt volgens de filmmaker voor slechts 1.500 pond waardoor de ondergrondse samenleving zich afspeelt in een fort met een paar gangen van houten pallets ergens op een industrieterrein. Er rond werd gereden in skelters met jute zakken eroverheen en wapens gewoon zwart gespoten Nerf-blasters waren. Nadeel is dat het veel te veel leunt op een heleboel dialogen en dat terwijl de cast dus krappe ruimtes en lage plafonds moest verdragen. Echter de film had betere personages of een beter verhaal nodig om samen te gaan met de vreemde setting. Tja...het is een goedkope productie maar het toont duidelijk wel talent om met schamele en beperkte middelen voor tenminste iets van vermaak te zorgen. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie from 2016)

Roemeense horrorfilm? Mysterie? Komedie over de bureaucratie na een dood? Neu...het is artistieke gebakken lucht...Een vrouw die noodgedwongen de verantwoordelijkheid op zich neemt om de begrafenis te regelen van een buurvrouw die ze nauwelijks kent. Het is vooral ergpretentieus! Natuurlijk is het langzaam opbouwend, opzettelijk vaag, worden er tussen de dialogen lange stiltes gehouden en is er uitgebreid gebruik van betekenisloze beelden. Het is gewoon wachten tot er iets zou gebeuren??? Maar nee Niets??? Het is gewoon zo traag tempo dat dit niet de moeite waard was om meer dan 100 minuten te kijken.

Hé weer eens een piratenfilm!! Het verhaal is enigszins formulematig,maar veel in deze film werkt; prima sfeer, solide enscenering en brute actiemomenten! Het zorgt ervoor dat de film de hele tijd vermaakt.Toch is er ook het gevoel dat hier meer mogelijk zou zijn geweest. Wat meer avontuurlijker en minder simpele actiefilm...De personages blijven nu wat oppervlakkig en sommige wendingen lijken voorspelbaar.Maar hoe dan ook wel een vermakelijke tijd!

Hier nog zo'n eentje waar ik geen idee heb, waarom kijkers dit een laag cijfer geven (kom op zeg 3,7 op IDMB) want dit was helemaal zo verkeerd nog niet! Misschien omdat het niet duidelijk was dat het hier ging om een anthologiefilm van vijf filmpjes? Een verzameling niet-gerelateerde sciencefiction-shorts die allemaal al los beschikbaar waren...

Enfin het is dus een typische sci-fi anthologie, die een reeks korte, technologiegerichte verhalen biedt en zoals gebruikelijk is er kwaliteitsverschil en zal iedere kijker ook een eigen favoriet hebben maar over het algemeen waren deze filmpjes goed! De filmpjes zijn dus niet nieuw, maar is het eerdere werk van vier verschillende regisseurs die gebundeld werden

Het eerste filmpje is 'First Sight' (Short 2024) IDMB (7,5 op IDMB) van Andrew McGee Daten met slimme contactlenzen is niet handig als een hacker deze kan overnemen. Leuke binnenkomer, het verhaal is een beetje bekend terrein maar Elise Chappell en de uitwerking zijn doeltreffend

Het tweede filmpje is "The Edenbound" (Short 2024) - IMDb (6,1 op IDMB) eveneens van Andrew McGee. Te midden van een eindeloze planetaire oorlog wordt de loyaliteit van een piloot op de proef gesteld wanneer ze neerstort in vijandelijk gebied, waar ze een verwoestende keuze moet maken tussen plicht en mededogen. Er zijn maar weinig opties hoe dit afloopt en de uitdaging zit hem in het tot het laatste moment de kijker te laten raden. Ondanks budgetairre onvolkomenheden (CGI, Acteren) bevredigend genoeg!

Derde filmpje is "The Fore-men" (Short 2022) - IMDb (6,1 op IDMB) van Adrian Bobb. Twee mensen vechten om te overleven in een angstaanjagende nieuwe wereld waar dreigingen uit zowel het verleden als de toekomst tijd en ruimte hebben overstegen. Een interessant uitgangspunt met iets moeilijkere verhaallijn zodat het wat meer aandacht vraagt en waar ook niet alles wordt uitgelegd. De wezens die de hoofdpersonages zien zijn behoorlijk gaaf. Goede dingen dus...

Vierde filmpje is "Reclamation" (Short 2017) - IMDb (nog geen beoordeling op IDMB) van Alison Kohlhardt Een acht/negen jaar ouder filmpje... het universum gecontroleerd door de Weston Global Corporation. Cassie's vader, moeder en jongere zus worden door het bedrijf meegenomen als terugbetaling van schulden. Cassie wil een manier vinden om zich met haar familie te herenigen. Wel aardig plot maar het ziet er een beetje uit als een beginnend filmmaker.

Vijfde en tevens laatste filmpje is "Nothing" (Short 2022) - IMDb (5,7 op IDMB) van Théo Gottlieb Een astronaut die terugkeert van een meerjarige ruimtereis moet tijdens een hoorzitting haar reis evolueren, en/of ze spijt heeft dat dit haar leven heeft gekost....Goed gemaakt, ook prachtig om naar te kijken maar voelt tegelijkertijd als teveel en niet genoeg. Echter slecht was het zeker niet!

Het was jammer dat er geen wrap-around was. Nu was niets verbonden en zij het aparte segmenten die gewoon willekeurig achter elkaar waren geplaatst. Maar goed de vier verschillende filmmakers, hadden voldoende creatieve ideeën om mij met vijf filmpjes een leuke avond te bezorgen!

Snap die negatieve reacties over deze film helemaal niet. Ik ging er blanco in, wist alleen dat Maika Monroe (Longlegs, It Follows) en Helen Hunt (As Good as It Gets, What Women Want) erin speelde. En ach, de film weet niet helemaal te scoren, maar er zitten meerdere geweldige scènes in die bewijzen dat er talent en visie achter zit. Deze film doet dus veel goed. De cameravoering vanuit een meekijkend perspectief, de chemie tussen de acteurs, en actievollere scènes waren meer dan prima! Het sterkste punt van deze film is echter de acteerprestatie van Maika Monroe. Misschien iets te weinig ontwikkeling of karakterontwikkeling in haar rol. Niet dat we niet weten wat er aan de hand is; Ava dealt drugs en bij inval vlucht ze tevergeefs van de politie. Ava is net vrijgelaten uit de gevangenis, en is getuigen van de moord op haar broer. Ze moet wederom vluchten maar nu om in leven te blijven. En oké de film maakt soms wat vreemde keuzes (enkele flasbacks naar vroeger, familiair drama) waardoor het verhaal soms wat afremt. Maar slecht..? Tja het geduld van sommige kijkers..vond ik dit best een redelijk goede en sterke misdaadthriller !

Met de titel die komt van Jeremia 17:9; "The heart is deceitful above all things and beyond cure. Who can understand it?" Of in het Nederlands; "Niets is zo onbetrouwbaar als het hart, onverbeterlijk is het, wie zal het kennen?" weet je...dit gaat géén vrolijke film worden! Dit is het relaas van het jongetje Jeremiah.

Een uitzichtloos treurig leven, moeder Sarah is een drugsverslaafde, die niet erg liefdevol voor hem is, moeders vriendjes, zijn niet veel beter, hij heeft een streng-christelijke opa en oma maar die zijn al net zo disfunctioneel door misbruik en de jeugdzorg laat hem ook in de steek. Elke volwassene is een wandelend rode vlag, en de film laat je daar nooit aan ontsnappen. Ondanks zoveel misère is de film zelf boeiend!

Asia Argento, speelt zelf de rol van Sarah. Verder veel cameo's van bekende Peter Fonda, Winona Ryder, Jeremy Renner, Ornella Muti in de cast, en Sonic Youth verzorgde de soundtrack. Voor wie het niet weet: deze film is een bewerking van een reeks zogenaamd autobiografische korte verhalen van "JT" Leroy een alias van schrijfster Laura Albert en de tragische levensgeschiedenis is een verzinsel.

Dus uiteindelijk blijft er een uitstekende, zij het enigszins uitbuitende, film over die erin slaagt de onechtheid van het bronmateriaal te overwinnen. Die van vormgeving sterk wisselt, het is soms rommelig, lelijk en ongemakkelijk, (het leven is dat ook) maar juist daarom blijft het hangen. En Jeremiahs verdere leven...dit is geen sprookje...

The future is autistic!

De film is niet goed, maar op zijn eigen, gekke manier ook niet zo ellendig. Wat je krijgt is een kleurrijke groep idioten die dan wel minder spieren hebben dan de eerste film maar veelal hetzelfde doen. Domme uitspraken, oneliners, Alien-wreedheid en hersenloos schieten alles voor overdreven entertainment. Men probeerde duidelijk de geest van de jaren 80 vast te leggen. Het resultaat is een twijfelachtig experiment dat jammerlijk faalde om beter te zijn, maar toch bezit het enige eigenzinnige charme. Zo is er het gewaagde idee dat autisme de volgende upgrade in de menselijke evolutie is en rare bedenksel dat een Predator zijn bepantsering niet meer nodig heeft door DNA-eigenschappen te implanteren. Het is qua plot niet heel logisch, de effecten zijn niet geweldig en alle perosonages balanceren op het randje van irritant. Het lijkt dus meer op alsof het gemaakt is voor het SyFy-kanaal. Alhoewel dat ook een beetje gek is want voor sommige landen moest de film juist gecensureerd worden door alle vloekwoorden en seksuele toespelingen en het bloed er digitaal uit gewist. Al met al is het... nog prima.(gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring Jake Busey)

Heerlijke sciencefiction / tijdreisfilm. Natuurlijk zijn films over parallelle universums niet heel nieuw meer, er zijn er genoeg maar deze was toch verrassend goed! Een groep vrienden vindt een spiegel waar je doorheen kunt lopen naar een parallelle realiteiten. Wat kan er misgaan? De film is wel iets meer geïnteresseerd in het sociologische aspect dan in het sciencefictionaspect. Dus meer de ethische conflicten en beslissingen die de personages moeten nemen. Echter zijn er voldoende leuke dingen met bloed of sci-fi en die elementen zijn geweldig. Het is misschien dan een kleinere productie maar wel één die erg leuke kijkervaring opleverde!

Oké je krijgt geen baanbrekende horror, maar je bent ook niet gedoemd tot de zoveelste zwakke PG-13 slasher. Nu ben ik geen grote fan van found footage-horror maar als er goede schrikmomenten en praktische effecten zijn, kan ik best van de ruwere beelden genieten! Ondanks een korte speelduur van 80 minuten duurt het wel even om op gang te komen maar voor een film met een lager budget deed het best goed in aandacht vasthouden en met de rekwisieten en gore. Wat ook meespeelt is dat niet alles met shaky-camera beelden is gefilmd, er zijn ook beelden van vaste beveiligingscamera beelden, vlogbeelden en zelfs de Go-Pro POV bewegen niet heel overdreven hard. Regisseur, schrijver en acteur Andrew Bowser laat met deze film zien dat hij naast een grappige toch ook een donkerdere kant bezit. Het resultaat is een plezierige found footage-horrorin een uitvaartcentrum ! (keek deze film al op 11 februari 2026)

Een groepje mensen komt gevangen te zitten in een huis en kan geen kant op. Ze worden doorlopend aangevallen, maar ook van binnenuit groeien de spanningen...Dit is voor de duidelijkheid dus niet het plot van deze film maar van Night of the Living Dead (1968) Echter vervang de zombies voor een monster met vlijmscherpe tanden en je weet waar ze de inspiratie vandaan halen...Veder zijn alle dingen die je in andere films hebt gezien; vrienden die het bos ingaan, stranden in een hutje en het gebruikelijke gekibbel over wat het beste is om te doen. Er is bloed maar niet goed in beeld. Het creature-feature ontwerp was wel behoorlijk gaaf, het zijn praktische effecten en Keke Palmer levert een goede prestatie, het is kijkbaar maar het is niet genoeg om het clichématige verhaal hoger te waarderen. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie featuring a rapper)

"Does Daddy need a cuddle?"

Wat als een vrouw een man was, de Babadook een Kraai, en de film horrorinvloeden bevatte maar geen horrorfilm was? Vreemd, maar extreem goed gedaan voor een metaforische rouwverhaallijn. Rouwen wordt vaak vermomd als vogels of vogelachtige wezens.Gebaseerd op een roman van ene Max Porter, plaatst dit verhaal je in het hoofd van een rouwende vader, een uitstekende prestatie van Benedict Cumberbatch, na het plotselinge verlies van zijn vrouw. Rouw als een levend, ademend wezen...ingesproken door David Thewlis, (Professor Lupos uit Harry Potter) Dit was best goed maar helaas zaten er van die lelijke zwarte banden op mij scherm die de film een halve punt kosten.

Het is een waar genoegen om te zien hoe Ralph Fiennes zich uitstekend vermaakt in deze film met zijn vertolking van Dr. Ian Kelson. Maar afgezien van zijn acteerprestatie, een paar opvallende gore-momenten en de technische kwaliteiten van de film, laat het verhaal maar weinig indruk achter. Misschien is het zelfs geen eens horror/zombiefilm?

Sowieso zijn er hier minder geïnfecteerden, meer gedoe om de overlevenden. Het verhaal wisselt voortdurend tussen de dagelijkse bezigheden van Dr. Kelson en de activiteiten van de satanische groep Jimmy's die ook bekendstaan als "Fingers". Weet het inmiddels nu wel... mensen zijn gewelddadiger en wreder dan de geïnfecteerden.

De film blijft vrij klassiek in zijn ontwikkeling (inclusief de muziek) en biedt niet veel nieuws of het moet de soort gay-relatie zijn tussen de Kelson en Samson zijn...echter levert dat geen effectieve horrorfilm op. 28 Days Later en weeks hadden een invloedrijk nalatenschap, maar afgezien toegewijding en visueel vakmanschap weten de eerst twee 28 jaren enkel frustrerende ervaring te zijn.

Helaas zorgen het trage tempo, de doelloze personages en het onbevredigende einde ervoor dat het nooit heel boeiend wordt. Die hele 28-jaren later-serie is dan ook meer teleurstellende schoonfilmerij.

Niks mis met deze Mexicaane horrorfilm! Heerlijk van die geïsoleerde vervallen en lege gebouwen zo laat op de avond. Een oververmoeide beveiligingsbeambte die iets probeert te verbergen, mag de nacht doorbrengen in het mortuarium met een lijk en wordt gekweld door schuldgevoel of....is het iets bovennantuurlijks? Oké er zijn ook betere te vinden (Malum (2023), Last Shift (2014), Nattevagten (1994) enz Wel een langzaam opbouwende film maar met een goede sfeer, tjonge heerlijk creepy die lange gang en dit werd versterkt door een prima audiodesign. Het is zeker vermakelijk genoeg en de schrikmomenten zijn redelijk goed. De studente is alleen dus heel veel dialoog is er niet. Wat de film niet helemaal goed lukt, is de emotionele achtergrond, er zijn teveel en vaak scènes waar het hoofdpersonage Brenda snottert of om haar moeder roept. Lag ook niet echt aan de actrice want Natalia Solián herkende ik van "Huesera: The Bone Woman", en ze is een prima actrice. De film is dus niet helemaal perfect, maar het is meer dan de moeite waard!

Waargebeurde gijzelingsincident van gijzelnemer Tony Kiritsis die in Indianapolis op 8 februari 1977, Richard O. Hall de zoon van zijn hypotheekadviseur voor 63 uur lang gegijzeld. De titel is een verwijzing naar draad die verbonden was met de trekker en de andere twee uiteinde waren verbonden met Halls en Kiritsis nek. Vrij rechttoe rechtaan maar door de messcherpe regie van regisseur Van Sant is het solide! Het helpt natuurlijk dat het redelijk maffe situatie is en dat het production design perfect de korrelige, analoge spanning van die tijdsperiode vangt, bijgestaan door natuurlijk de seventies soundtrack Wat daarnaast ook mee helpt, zijn de goede acteerprestaties van Bill Skarsard en Dacre Montgomery. Er is een kleine cameo van Al Pacino die al te lang duurt. De film vraagt niet om medelijden, noch verheerlijkt het waanzin maar lacht met de absurditeit van dit onrecht. Het is een langzaam opbouwende film die wisselt tussen moderne camera's, camera's uit de jaren 70 en nieuwsbeelden. Interessant true crime-verhaal van een regisseur die weet wat die doet.

WOW nooit geweten dat de Nederlandse regisseur Ate de Jong (van "Een Vlucht Regenwulpen" (1981) tien jaar later ook dit fantatische werkje had gemaakt! Heb hier een geweldige tijd mee gehad. Het is een heel, heel losse bewerking van de Griekse mythe van Orpheus en Eurydice. Met ook een stel andere heerlijke knipogen naar de Griekse mythologie; een tankstation met zuilen, Medea die werkt in Pluto's diner, Styx Beer en een heerlijke claymation van Cerberus. Dus in deze film gebeurt het dat Charlie (Rob Lowe's broer Chad Lowe) naar de hel gaat om zijn geliefde Rachel (Kristy Swanson uit de Buffy the Vampire Slayer film) te vinden en haar te bevrijden van de hel-agent Bedlam (Jason Voorhees uit Friday the 13th 6, C.J. Graham) die haar mee nam...en nee het eindig niet zoals in de mythe! Er hangt in de film een Elm Street-sfeer wat achteraf niet verwonderlijk was want het is geschreven door Nightmare 4 (en de toekomstige L.A. Confidential) schrijver Brian Helgeland. De praktische effecten en het ontwerp van de wezens zijn wild, de toon is waanzinnig. En legio aan cameo's : Richard Farnsworth, Gilbert Gottfried, Lita Ford en de hele familie Stiller. Ja deze film is Wild en er is heel wat plezier te beleven voor voor B-filmliefhebbers. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with either "Heaven" or "Hell" in the title)

Een SyFy Channel-film gebaseerd op de Griekse mythologie. Oftewel de mythe van Bellerophon, waarin de held samen met het gevleugelde paard, Pegasus strijd tegen de Chimaera, een monster met de kop van een leeuw, het lijf van een geit en de staart van een slang. Echter....of ze hebben nog nooit van de mythologie gehoord of het budget was niet toereikend want nu krijg je een soort koning Arthur-sage verhaaltje...met Griekse kelding in een middeleeuwse setting...De film slaagt er helemaal niet in om overtuigen dat dit zich afspeelt in een Griekse fantasiesetting, vanwege de lage productiewaarde, en twijfelachtige CGI-effecten. Het moet gezegd worden dat de chimera wel aardig goed geanimeerd maar de pegasus is ongeveer 90% van de tijd gewoon een wit paard. Het acteerwerk in de film was halfslachtig, op zijn best houterig, en met zwakke dialogen net zoals de meeste (zwaard)gevechtsscènes ook zwak zijn. Tja het is zelf voor een standaard SyFy Channel-film, vol met zwakke CGI-effecten en een paar houterige acteurs, tegenvallend. (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie that has "versus" in the title)

Deze southern gothic horrorfilm moet je bekijken voor wat het is: een low-budget film gemaakt door een beginnende regisseur en een aantal acteurs die voor het eerst acteren. Met die achtergrond was ik eigenlijk nog best onder de indruk van wat ze wel voor elkaar hebben gekregen. Helaas gaan er binnen de film en het script ook heel veel dingen minder goed! Scènes voelen soms meer aan elkaar geplakt waardoor het onsamenhangend werd, de uitleg is onhandig, soms wordt alles voorgekauwd, en de karakterontwikkeling voelt gehaast en slordig aan. Op het gebied van horror kiest de film voor wat ik de makkelijke weg; simpele schrikmomenten die niet het gewenste effect hebben. Enfin er is moeite in de film gestoken... maar alleen is het niet geslaagd om er iets beters van te maken!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Met een titel als "Llamageddon" verwacht ik natuurlijk geen "meesterwerk" .. maar dit blijft een nogal slappe kijkervaring...De film begint met goedkope animatie waarin lama's in ruimteschepen die eruitzien als paardentrailers met vleugels...opstijgen. Uiteraard landt er één op aarde en de film wordt live-action... met een lama met gloeiende rode ogen die nooit iets doet...en amateurs die in grappig bedoelde platvloerse sketches spelen. Tja dus de typische film met geen productiewaarden... Dus, hoewel de film eigenlijk precies doet wat je ervan zou verwachten, een stel idioten die doodgaan...door een lama, is het te goedkoop en amateuristisch om goed te zijn! Goede optie is om de aftiteling te kijken omdat de film gewoon opnieuw werd afgespeeld, maar dan op 10x snelheid. Oh... voor de liefhebbers in 2024 kwam er het vervolg Alpacalypse uit! (gekeken i.v.m. een challenge op Letterboxd; Watch a movie with a title that made you giggle, or at the very least smile)

Gaaf stukje van lowbudget maar creatief film maken. De film is misschien dan wel doe-het-zelf-spul maar met een vintage horror-sfeer, de acteerprestaties variëren van "goed genoeg" tot "best goed," en de special effecten brengen uitstekend over wat ze willen overbrengen. Wat betekent voldoende bloedvergieten! De toon is wat ongelijkmatig, echter het enthousiasme spat ervan af dus veel kan worden vergeven!

Actrice Adara Starr die Max speelt, is zo'n beetje de natte droom van elke muziek-liefhebber of platenverzamelaar. Een sprankelend meisje dat eveneens een vinylnerd is. Op een dag loopt er een man de platenzaak binnen waar Max werkt, met een zeldzame plaat van Pater Noster And The Mission Of Light. Max' baas staat niet toe dat zij het album uit de winkel koopt. Dus Max gaat op zoek en komt via een kringloopwinkel in contact met de band. Niet zomaar een band, maar een hippie-cultus. Gelukkig een cultus die meer lijkt 2000 Maniacs dan op Midsommar!

In een interview gaf de regisseur Christopher Bickel aan dat hij was geinspireerd door Father Yod & the Source Family - Wikipedia En zijn achtergrond in punkbands (hij heeft gespeeld met In/Humanity en Guyana Punchline en het soloproject Anakrid) draagt denk ik ook wel bij aan zijn DIY-filmmaken. Het laat in ieder geval zien hoe Christopher Bickel het beste uit een klein budget ($21.000 USD) kan halen De film is een oefening in vindingrijkheid en ziet er geweldig uit voor een undergroundfilm Als Lowbudget horror je ding is...heb je aan deze een zeer goede!

"Un Film de Bryan Fuller."

Hm, waarom raakte of pakte deze familiehorrorfilm me op één of andere manier minder...niet dat het nu een slechte film was! Maar er miste iets...? En dat terwijl ik, Bryan Fuller's, die hiermee zijn speelfilm-regiedebuut maakt, tv-werk erg graag ziet; van schrijfwerk voor Heroes-en- Star Trek-afleveringen, series "Pushing Daisies," ‘Dead Like Me’ ‘ en de eerste seizoenen van "Star Trek: Discovery" en "American Gods" en "Hannibal" (met de hoofdrolspeler van ook deze film, Mads Mikkelsen)

Enfin nu dus een speelfilm die er naar streeft om een "gezinsvriendelijke" horrorfilm te zijn. Met een prettig maf idee: wat als een meisje een huurmoordenaar inhuurt om het monster onder haar bed te doden? De chemie tussen Sophie Sloan en Mads Mikkelsen is duidelijk al een groot deel van wat de film laat werken. Soms voelt de film wat onhandig aan. De lange stille opbouw voor sfeer en meanderde middengedeelte voordat het allemaal wat steviger werd. De escalatie naar grotere actie is effectief maar de CGI verbreekt af en toe de betovering.

Er zijn momenten waarop het lijkt te denken dat het geniaalder is dan het is. Het is dus geen perfecte film. Wel een project met een heleboel visule invloeden die Fuller mixt tot zijn eigen de kenmerkende stijl. En ook al was het niet veel meer dan een leuke,met ruwe randjes, op kinderen gerichte genre-oefening, originaliteit telt ook! Solide eerste speelfilm maar als er een strakker tempo was geweest had het nog beter kunnen zijn.