Een Amazon Original-blockbuster ofzo...? Over een man die vast zit in de ruimte en een rots ontmoet. Oké als je er een zak met geld tegen aan gooit zijn de visuele effecten wel goed. Kan je ook een A-list acteur als Ryan Gosling inhuren.Maar waarom is deze film zo populair,...? Is het omdat het begrijpelijk is gemaaakt voor mensen, die liever op een telefoon hangen en dit op de achtergrond kunnen volgen ..? Eerlijk is eerlijk het begon nog als een middelmatige aardige film. Niet echt geweldig, maar acceptabel genoeg en dan realiseer je eigen dat... er nog een heel uur te gaan was...Oef. Het werd uiteinelijk een veel te flauwe film. Met scènes op aarde die niets toevoegen aan het verhaal...en dienen als opvulling voor de speelduur van 2,5 uur Met als dieptepunt een scene met Sandra Hüller (geen slechte actrice) die één of ander tenenkrommend liedje gaat karaoke... Uiteindelijk is het een soort wegwerp Interstellar van Temu.
Nu het Amerikaanse ministerie van Defensie 162 geheime overheidsdocumenten over zogenaamde Unidentified Anomalous Phenomena (UAP), beter bekend als UFO’s publiceerde, keert ook Spielberg terug met 'Iets met buitenaardse wezens' De regiseeur wentelt (net als veel vakgenoten uit zijn tijd) zich met zijn laatste films om in nostalgie. Zodoende leent hij er vrolijk oplos; Close Encounters of the Third Kind (1977), The Day the Earth Stood Still (1951, Starman (1984) Contact (1997) en klein beetje Arrival (2016), Men in Black (1997) en Independence Day (1996) waar Spielberg ouderwetse spionage-actiethriller-elementen, wat zogenaamde geheime Alien-beelden en CGI-dieren aan toevoegt. Deze film is in zekere zin net als Spielbergs twee laatste films...films met een groot "Hé, herrinner je dit nog? Dat was leuk, hè? Oh, ik weet het nog, Steven want dat waren goede films...dit is helaas meer een goede vergeetbare mijmering van wat ooit was.
Met een budget van 150 miljoen dollar is deze de duurste film ooit geproduceerd in Saoedi-Arabië. De film handelt over de aanloop en de uiteindelijk pre-islamitische veldslag bij Dhu Qar tussen Arabische stammen en het Perzische Sasanidische Rijk.(een keerpunt in de geschiedenis van de Perzische heerschappij) Volgens wikipedia zijn er twee versies van deze veldslag waarbij het hier gebruikte verhaal de meest fantasierijker en minder betrouwbaarder wordt beschouwd.
Het begint met de vlucht van Lakhmidische koning Numan (Ghassan Massoud) en de mooie prinses Hind (Aiysha Hart) nadat deze weigerde om het decreet van de keizer dat alle stamhoofden hun dochters aan hem als concubines moeten uitleveren.Ze vinden uiteindelijk een toevluchtsoord bij de Shaybani-stam. Terwijl Perzische huurlingen, aangevoerd door Jalabzeen, proberen haar nog steeds te vangen. Oh en er is een "Bandiet" als een soort love-intrest.
Ondanks dat het een Saoedische productie is, is het wat mij betreft verder een op-en-top westerse (Amerikaanse) film. Dat begint met dat de getalenteerde Engelse regisseur Rupert Wyatt (Rise of the Planet of the Apes, Captive State) is ingehuurd om er visueel plaatje van te maken. Wat deze dan ook perfect doet.
De film mist een beetje een hoofdpersoon. Daarom wedijveren "Bandiet" Anthony Mackie (Falcon in MCU) en de Britse actrice Aiysha Hart als prinses om die eer. Verder speelt de Zuid-Afrikaanse Sharlto Copley (District 9, Elysium, Chappie)de meedogenloze huurling Jalabzeen Gek genoeg was hij de meest uitgewerkte personage van de film. En in de rol van keizer Kisra, is snabbelkoning Ben Kingsley te zien.
Ook de scenarioschrijver was met David Self (Road to Perdition, The Wolfman) Amerikaans. Al schijnen de regisseur en zijn vrouw Erica Beeney ook meegeschreven te hebben. Alleen daar zit ook een beetje het probleem! Ze zijn vermoedelijk niet voldoende bekend met de Arabische geschiedenis (ik ook NIET) en daarom voelt het teveel als een gefictionaliseerd verhaal. Er mist iets...hm...tja...noem het cultureels...Toch heb ik erg genoten en ben ik positief over dit meeslepend zwaard-en-zandspektakel dat ouderwets avontuur biedt.
Beter dan verwacht...en dat ondanks dat de "Roepheks" maar een MacGuffin is...Het is namelijk de titelpersonage uit een kinderboek dat Virginia's moeder schreef. Daardoor begeeft de film zich ook meer naar de thriller -kant, dan naar die van de horror. Enfin de kijker leert deze Virginia en haar broertje Edward rustig kennen. Kleine momenten van onrust worden steeds groter, tot aan een aangename climax. De meeste kijkers zullen de grote onthulling wel weten te raden maar de film weet de spanning goed op te bouwen. Met als kanttekning dat dit wel een hedendaagse horrorfilm is die trauma personifiëert als een tastbaar personage. Ook bij deze is het gevaar waarin ze zich bevinden, dus wat teleurstellend. Opvallend was het dat dit niet de film was, die ik op basis van de beschrijving had verwacht, maar dat is in dit geval geen minpunt. Prima film.
Jeetje, wat jammer want veelbelovende visuels en een paar andere ingrediënten lijken een leuke indie-horrorfilm aan te kondigen. Een mysterieuze vreemdeling, een busje, een roadtrip naar een muziekfestival en een dromerige, onheilspellende, horrorsfeer suggereerden allemaal de mogelijkheid van een prima film binnen het genre. Maar dat is niet genoeg om de rest van de film te redden.Het grootste probleem is het script. Het verhaal kruipt voort en wat mysterieus zou moeten aanvoelen, wordt een afstandelijke langdradige, onderontwikkeld sleur. Het leunt veel te veel op sfeer zonder voldoende inhoud. Geen (of bijna geen) bloedvergieten is een doodzonde in een slasher. En dan kunnen een paar coole beelden, het trage tempo, afleidende subplots, de zwakke en veel dialogen en het gebrek aan spanning dit niet voldoende compenseren.
Alternatieve titel: Star Wars: The Mandalorian and Grogu, 20 juli, 17:01 uur
Waar ik de serie altijd maar mja aardig vond, was dit precies wat ik verwachtte van de Mandalorian film....of eigenlijk was het zelf iets beter! Deze film blijft trouw aan de stijl van de eerste Star Wars-films. De setting is goed neergezet, de beelden en geluiden zijn aantrekkelijk Zal het niet heel gek vinden als dit een verhaaltje is geweest van de serie want in de film is duidelijk een overgang van deel 1 naar deel 2 te zien. Een film, geen serie dus met vermoedelijk meer budget. Wat zeker ten goede kwam aan de film. De film deed het goed, de schurken waren erg interessant, de actie was gaaf, en visueel is het erg Star Wars- cool...Ja het is chill, maar wat is de inzet en waar leidt het naartoe? Enkel naar de climax? Enfin de CGI is best goed en op de een of andere manier os het meer dan aangenaam om naar te kijken.
Het was oké. Maar het is gemaakt met een minimum aan budget. Beetje zo'n true crime-film...met het verontrustende waargebeurde verhaal vande vrouwelijke seriemoordenaar Dorothea Puente ook bekend als de Killer Landlady of de Death House Landlady Deze vermoordde verschillende huurders van haar pension.Wel leuk om eens een andere seriemoordenaar te zien Gefilmd in een jaren 80 B-film-stijlje wat prima past, aangezien de moorden tussen 1982 en 1988 plaats vonden.Er zitten een paar praktische sterfgevallen in, alhoewel een stuk tammer dan ik van een horrorthriller en regisseur Chad Ferrin had verwacht. De toon van de film is een beetje goedkoop en voelt wat ongelijkmatig aan. Het was geen verschrikkelijke film, maar ook niet geweldig.
Ook ik was teleurgesteld...het lag niet aan de acteurs, Samara Weaving en Kyle Gallner zijn goede acteurs. De chemie was prima in de scènes die ze deelden. Het lag ook niet aan de regisseur want Adam Rehmeier maakte al enkele prima films en ook deze was filmisch niet slecht. Tja het lag dus echt aan het modern Bonnie & Clyde-verhaaltje. Dit heb je al zo vaak gezien, dat er iets nieuws aan toevoegen lastig is. Het was dezelfde manier van ontmoeten, dezelfde escalatie van overvallen, en hetzelfde tragische einde. Niet slecht uitgevoerd maar tegelijkertijd is het een verhalende herhaling van ongeveer een dozijn andere films en deze mist iets om je meer mee te slepen.
De laatste Blumhouse Productions is een prima film dat oprecht en creatief comging met het apenpootje ("Monkey's Paw" 1902) verhaal. Bear is averliefd op Nikki. Koopt wenst en breekt een "One Wish Willow" en tada...zoals altijd in 'wees voorzichtig met wat je wenst'-verhalen is er een, sinistere prijs. Het goede was dat het alledaagse, volkomen normale dingen veranderde in iets onheilspellends, zonder gebruik te maken van goedkope jump scares. Een hoogtepunt in de film is de performance van Inde Navarrette die met haar gezichtsuitdrukkingen het verontrustend maken om naar te kijken. Wat ook direct voor mij een tekortkoming is. Mistte een uitbarsting, iets met een Wow-factor. Ta...Blumhouse en die houden het allemaal netjes binnen de veilige lijntjes. Een ander probleempje is dat het zich op den duur herhaalt. Snap de hype maar voor mij niet de beste horrorfilm die ik zag dit jaar maar wel een erg plezierige.
12-jarige jongentje Ben op een waterpolo-zomerkamp die worstelt met sociale acceptatie. De film draait geheel om dat makkelijk te snappen zinnetje. Een jongentje dat probeert aansluiting te vinden bij pestkop Jake en eveneens vriendjes te zijn met einzelgänger Eli. Groepsdynamiek en dat is het...De film lijkt verder voortdurend te proberen ongemak bij de kijker op te wekken maar door dit te doen bereikt het juist het omgekeerde.Daarnaast is de alomtegenwoordige muziek, zwaar irritant en niet iets wat ik onheilspellend noemt. Het is soms bijna slaapwekkend en uiteindelijk een teleurstellende schoonfilmerij.De film kreeg een elf minuten durende staande ovatie op het Filmfestival van Cannes, was dat niet misschien omdat ze blij waren dat het was afgelopen....?
Tweede deeltje in het Rode Boek-ritueel of El Juego Del Libro Rojo, waarin het spel uit Mexico, wat je een beetje kan vergelijken met een Ouija-bord, wordt gebruikt voor de ‘wrap-around’ van een anthologiefilm. De producers Nicolás Onetti (ook regisseur) en Michael Kraetzer brachten de laatste jaren meerdere van dit soort anthologies.(Nightmare Radio 1&2 en The 100 Candles Game) Dit zijn anthologiefilms waarin oudere shorts worden gebruikt, vaak shorts die op een festival het goed hebben gedaan.
Het ‘wrap-around’-verhaal is van de Paraguayaanse regisseur Hugo Cardozo (Morgue (2019) en No Entres (2024) en Argentijnse regisseur/schrijver Hernán Moyano. En begint met een waarzegster die tarot-kaarten lees voor een man die zijn vrouw heeft verloren. Helaas is het raamverhaal het zwakste punt van de film. Het voelt nu meer als opvulling. en compleet losgekoppeld van de segmenten
Het eerste segment ‘Otherkin’ uit 2022 is geregisseerd door enigszins onbekende Dawson Taylor en gaat over een vrouw (horror-crush Georgina Campbell) die kennis gaat maken met haar biologische ouders op een eiland. Deze mensen gedragen zich vanaf de eerste seconde verdacht...Het filmpje zag er goed uit maar wat is in vredesnaam het nut van het furry-kostuums? Zo lijkt het meer op een trailer van een aankomende film, dan een echte korte film. Door de pluche-Wickerman vibes wel een film die ik zou gaan kijken!
Het tweede segment ‘Tranvía’ uit 2021 is geregisseerd door de Spaanse Carlos Baena (meerdere shorts waaronder La Noria (2018) Een vrouw stapt op de tram, echter heeft de tram een meer metaforische bestemming. Gehele filmpje bestaat uit flitsen van thuis en een tram in een met mist gehulde wereld. Visiueel erg goed gedaan en een einde dat zelf mag invullen. Deze vond ik erg goed!
Het derde segment ‘Midnight Delivery’ uit 2018 is geregisseerd door Nathan Crooker (veel shorts) Een mysterieus cadeau wordt om middernacht bij de deur van een nietsvermoedende vrouw bezorgd. De verleiding is uiteraard te groot om het miet te openen...met alle gevolgen vandien. Dit filmpje en de inhoud van het pakketje deden mij een beetje denken aan;Trilogy of Terror (1975) segment 3; Amelia maar dan minderr wild en volstrekt niet logische
Het vierde segment ‘#nofilter uit 2021 is eveneens geregisseerd door Nathan Crooker. En is het zoveelste filmpje dat waarschuwt voor de gevaren van gedachteloos omgaan met de online wereld, Een reality-app waarmee je foto's en video's van jezelf kunt bewerken om er aantrekkelijker uit te zien. Natuurlijk zit er een addertje onder het gras want O...O...je geef bedrijven elke keer dat je het gebruikt toegang tot....Als je dan kritiek uit, gebruik dan zelf ook praktische effecten....Filmpje was oké
Ten slotte het vijfde en laatste segment ‘Mystery Box’ uit 2018 dit is geregisseerd door de regisseurs Sonny Laguna en Tommy Wiklund. Deze zijn ook denk ik de bekenste (met al zeven films op hun naam! o.a. Puppet Master: The Littlest Reich (2018) Een vrouw ergens voor de kust van Stockholm vindt een oude metalen doos in haar visnet. De doos berg ze op in een schuurtje maar sommige voorwerpen kunnen beter op de bodem van de oceaan blijven. Het einde blijf je bij en was lekker verontrustend!
Zoals altijd variëren de individuele hoofdstukken in kwaliteit, en persoonlijke voorkeur maar veel ervan zijn op hun eigen manier vermakelijk of enigszins griezelig. Als verzameling korte horrorideeën valt er genoeg te waarderen om deze film de moeite waard te maken voor liefhebbers van anthologiefilms.
Yesss umm, neeee....dit is helemaal niet goed! Het eerste deeltje stamt uit 1984 en was een fijne rechttoe rechtaan slasher die niet bang was om voor de gore te gaan. De oorspronkelijke regisseur (en scenarist) Buddy Cooper keert terug naar de regisseursstoel (weigerde bij The Mutilator 1 genoeg scènes te schrappen om een R te krijgen in plaats van een X en daardoor zijn enige andere film die hij deed) en heeft een cast met terugkerende originals als Ruth Martinez en Bill Hitchcock. De film richt zich op een irritante cast en crew die een nieuwe Mutilator-film filmen en die tegen elkaar schreeuwen en kleurrijke taal gebruiken. Het lijkt vol scènes te zitten die alleen lijken te bestaan om de speelduur op te vullen. Het probeert een komedie horror te zijn, maar dat is het echt verschrikkelijk! Wanneer dan eindelijk de kills komen zijn deze creatief en met supersolide praktische effecten van Joe Castro. Het is eigenlijk best jammer want die moorden zijn echt goed! Daarna volgt er nog een vreemd schouderophalend einde. Dit had zo goed gewerkt als het een throwback-stijl slasher was geweest en niet dit tegenvallende...tja wat..?
Gebaseerd op het volksepos over de Servische ridder (vitez )Strahinja Banović. Of deze daadwerkelijk heeft bestaan, weet men niet zeker...Enfin het is 1388 en bashi-bazouks (irreguliere Ottomaanse soldaten) zwierven rond in Zuid-Servië. (in de film wel terug-gebracht naar het makkelijker te begrijpen; Turks of Servisch) Als Strahinja Banović op jacht is, steekt zo'n bandietenbende onderleiding van Vlah Alija zijn kasteel Jugović in brand, vermoorden al zijn bedienden en ontvoeren zijn jonge vrouw Anđelija. Strahinja besluit op zoek te gaan naar zijn geliefde,terwijl de bandiet Alija Strahinja's vrouw Anđa probeert te verleiden. Wat dan volgt is de vraag of Anđa wel gered moet worden want ze vediend de doodstraf als overspelige vrouw. Het leven, en vooral sterven in die tijd, was uiterst vakkundig en laat zien hoe barbaars het leven destijds was. Geen idee wat hier het budget van moet zijn geweest...het lijkt me laag. De op YT staande VHS-overdracht die ik zag helpt natuurlijk niet om een goede waarering te geven maar dit was best een aardige film..(gekeken voor de Movie world challenge in mijn uppie)
Magisch realisme in het hedendaagse Ghana. Voor Afrikaanse cinema is dit een ongelooflijk mooi regiedebuut. Het is op zijn best wanneer de film fantasie-elementen toont, helaas waren die maar spaarzaam. Het verhaal wordt via een voice-over verteld door een oudere Esi, terwijl je de jongere Esi in de film ziet. Jammer genoeg was de verhaalstructuur wat chaotisch, het wil iets zeggen over de goudwinning, een familieconflict, invloed van buitenlandse krachten en weinig urgetie aangezien de man pas meer dan halverwege in de mijnschacht valt.
Er is ook een scene waar je een tijdje meekijk met soapserie op televisie...? Voor een debuutfilm is dit een behoorlijk goede Ghanese speelfilm maar wist mij niet genoeg te betoveren. Regisseur Blitz Bazawule is een getalenteerde filmmaker die hierna het visuele album van Beyoncé, geïnspireerd door 'The Lion King' en de filmmuzikale versie van The Color Purple (2023) registeerde.
"I want to lick your stink, to taste your foulness"
Dit is misschien dan wel een Canadese low-budgetfilm. Maaar... het is ook supercreatief in zijn minimalism. Grace Glowicki's bizarre gevoel voor humor en haar bereidheid om tot het uiterste te gaan, levert een ronduit verwonderwaardig werkje op. Er is op zijn eigen bizarre manier, niets vergelijkbaars. Vind dit om eerlijk te zijn, ook in elk opzicht beter dan het honderdtwintig miljoen kostende Netflix-verhikel. Maart tja grote gemene deler versus eigengereidheid....dan weet je wel?
Natuurlijk niet dit macabere, licht walgelijke en merkwaardig lieflijk liefdesverhaal over een buitenbeentje. Het verhaal dat draait om een eenzame grafdelver die naar laarde, lijken en verrotting ruikt (zo erg dat niemand haar durft te benaderen, zelfs niet op een redelijke afstand), maar uiteindelijk toch de man van haar leven vindt, die helaas tijdens een reis overlijdt. Wat een einde had kunnen maken aan hun romance, werd slechts het beginpunt...
Het werd een heerlijk gotisch-speelse zoektocht met een aanstekelijke energie die er nooit voor terugdeinst de grenzen van het absurde op te zoeken. Het omarmt volledig zijn opzettelijk campy theatrale uitvoering. Tot aan het minimalisme van de decors en de bijna volledig geïmproviseerde sfeer toe.Alle rollen worden gespeeld door dezelfde vier acteurs. Het is dus een film die van de kijker verwacht dat ze van low-budget absurditeit kunnen genieten.
Helaas is de gepresenteerde William Castle-gimmick Stink-O-Vision! (Een kras- en ruikfunctie) alleen voor de gelukkige die deze film in een bioscoop bekijken. Ach ik had genoeg lol met de geile vingers, perversiteiten, necrofiele geliefden en bizarre in-camera-effecten! Want wat valt daar niet leuk aan te vinden?
"I built the maze because I wanted to make something"
Kijk dit is waar ik blij van wordt! Wat een heerlijke inventieve indie-fantasyfilm met een decor dat volledig uit karton is gebouwd. Het verhaal gaat precies over wat de titel zeg; Dave bouwt een doolhof Dat doet hij met karton in zijn huis en, nou ja, het is groter dan het lijkt. Tijd voor een reddingsmissie van zijn vrienden! En, jongen, Dave's waarschuwingen dat het daarbinnen gevaarlijk is, zijn terecht... er is een Minotaurus...Het decorontwerp was geweldig en ik hou van de effecten van het bloed (garen, touwtjes) bij de sterfgevallen. Als je houdt van een avonturenfilmesthetiek gemengd met een vleugje horror en humor, dan zul je dit geweldig vinden. Ik vind het in ieder geval een heerlijke en vreemde film.
Alternatieve titel: Return of the Living Dead Part III, 9 juli, 20:17 uur
Eentje in het kader van zo worden ze niet meer gemaakt want Tjonge wat zijn de praktische body horror en gore heerlijk,...! Waar veel moderne horror tegenwoordig meer willen (of moeten) zijn, gaat regisseur Brian Yuzna zonder moeilijk doenerij los! Nu had Yuzna ook voordeel dat toen hij werd aangenomen, Trimark Pictures hem geen vaste richting en alleen de verplichting gaf dat Trioxin-gas als plotpunt moest worden opgenomen. De humoristische insteek van het eerste en tweede deel van deze reeks werd overboord geknikkerd. Geen slechte keuze, want de humor zit de gruwelijkheden vaak in de weg en op nog een herhaling zit niemand te wachten! In plaats daarvan is er meer gore vermengd met een tragisch Romeo en Julia-verhaal, wat ik als een innovatieve zet beschouw. Erg fijne film!
Alternatieve titel: Rabisu: Curse of the Demon, 9 juli, 12:45 uur
Oef...dit was inspiratieloos...een geheel standaard found footage-film met een groep ghosthunters-vloggers die naar een verlaten magazijn gaat waar naar verluidt een urn met een oude Assyrische djinn staat. Acteren is middelmatig. Het zijjn de gebruikelijk personages; populaire gast, verslaafde, misogynist, domme sportschoolbro, OnlyFans-model enz... Er is niet één personage die je graag zie overleven. Zoals gewoonlijk vooral veel praten en gekibbel en wat uitbarstingen van goedkoop bezeten geweld, waarbij natuurlijk de camera voldoende schudt omdat er geen budget was. Tja gek genoeg was er een scene met bloed en daar geef ik altijd punten voor! Verder sloeg deze film gewoon de plank mis.
In het kader van doe eens vreeemd op woensdag...ik moest het gewoon met mijn eigen ogen zien! Een "slasher"-film waar de slachtoffers worden vermoord door een moordenaar met een opblaaspopgezicht. Serieus..!.Alleen tjonge wat een klus was het om hier doorheen te komen. Het duurt minstens 50 minuten van de 75 minuten tot Blowie eindelijk verscheen. Werkelijkwaar ze laten de (echte) gay-pornoacteurs dialogen voeren, , dat lukkt ze amper. En vermoedelijk is iedereen te opgewonden door de seksscenes dat ze vergeten dat ze in een horrorfilm spelen. Dus met gevolg gehaaste vijftien minuten slashnr door een moordenaar die klinkt als een kapotte wc,dat is domweg gewoon slecht! Als queer-horror misschien door de seksscenes nog acceptabel.Verwachtte geen meesterwerk, maar als hetero-man en horror-fan vond ik het gewoon te mager!
Alternatieve titel: The Last Supper, 7 juli, 23:48 uur
Chinees historische-epos... waarbij het handiger is als je bekend bent met de Chinese geschiedenis of op zijn minst interesse daarin.Het verhaal is gebaseerd op gebeurtenissen uit de Chu–Han-strijd, een interregnum tussen de val van de Qin-dynastie en de stichting van de Han-dynastie...Het verhaal wordt verteld in flashbacks vanuit het perspectief van de 61-jarige Liu Bang, de stichter van de Han-dynastie.
Deze stervende keizer die het rijk verenigde blikt terug op zijn bewogen leven.Vanaf de val van de Qin-dynastie waar hij als boeren-opstandeling samen met de adellijke Xiang Yu voor verantwoordelijk was. Naar de groeiende rivaliteit en steeds meer verslechterde verhouding tussen beide heersers zodanig dat het leidde tot de Chu-Hàn-oorlog (206-202 v.Chr.) Na de ondergang van krijgsheer Xiang Yu, draait het om; militaire generaal Han Xin die uit de gratie val, militaire strateeg Zhang Liang, politicus Xiao He en de wraak van de keizerin.
Het is een heel groot verhaal dat vaak heen en weer in de tijd gaat, wat het wel wat lastig maakt om te volgen. Weet niet precies hoeveel historische nauwkeurigheid er hier is te zien, maar ik denk wel dat erg dicht erbij komt! Voor wie niet zit te wachten op geschiedenis van het oude China, zal hier zware kost aan hebben, de film is lang en er is Géén actie maar de film was wel erg goed (de banketscène waar de film naar is genoemd, is ongelooflijk goed) Het enige nadeel is dat de eerste helft iets te gefragmenteerd is, maar dat verbetert zich in de tweede helft. Echter hiervan wel heel veel plezier gehad.
Bij de vorige film "Osiris" van regisseur William Kaufman gaven de actiescènes mij een beetje het gevoel van een videogame. Nu, bijna een jaar later is Kaufman terug, en dit keer met een Direct to Video actiefilm die je bijna een Call of Duty-campagne zou kunnen noemen. Het script, mede geschreven door Kaufman, is een poging om actueel te zijn, omdat het zich afspeelt in Oekraïne tijdens de vroegste dagen van de Russische invasie. Het verhaal is simpel, niets bijzonders en draait om een ex-CIA-agent Michael Connor gespeeld door LaMonica Garrett, die probeert zijn nichtje Riley terug te halen nadat zij als gijzelaar is gevangen genomen door Russchische Skorzeny-huurlingen. De film duurt bijna twee uur, het tempo is redelijk beheerst, maar er zijn voldoende vuurgevechten en Kaufmans films bezitten denk ik misschien wel de meeste Rounds Fired Per Minute...De film bouwt het allemaal op naar een ongelooflijke actieclimax in een verlaten politiebureau. Waar de makers indruk maken met soepele handheld camerawerk zodat het publiek zich midden in de vuurgevecht waant. Ondanks de beperkte middelen was dit een heerlijke bevredigende film
Ontstaan uit de korte film Gale Stay Away from Oz, die best wel goed was! Deze lange film voelde wel oké, maar het voort/uitbouwen naar een langer verhaal is echt niet geslaagd. De eerste 45 minuten of zo, wordt pijnlijk traag gebracht, met veel gedoe over van generatietrauma en mentale gezondheidsproblemen. Gebruikt ook de droomsequentie om je met een jump scare te laten schrikken...Hoewel de schrikmomenten dus niet bijzonder zijn, is de gebruikte make-up wel indrukwekkend genoeg om iets interessants te bieden. Die creatures zijn een griezelig eerbetoon aan Baums klassieke verhaal. Het Patches en Tinman-concept waren echt gaaf en waarschijnlijk het duurste deel van het budget. Ook zijn er nog een paar subtiele knipogen; een Vogelverschrikker en een Laffe Leeuw-knuffel, Oh en ik vind het geweldig dat er een Wheeler was en dat een munchkin werd doodgeslagen met een stuk gele baksteen door Patches Hoofdrolspeler Chloe Crump keert terug uit de korte film en levert een degelijke prestatie. Laura Kay Bailey keert ook terug maar speelt nu de Therapeut ipv Dr. North/Mombi. 'Gale' is een B-film die soms een verwarrend puinhoop was, maar het was ook oprecht en met zoveel verwijzingen naar OZ wist het mij niet echt teleur te stellen
Tjonge was dit wederom een moetje ofzo...? Had verwacht dat dit leuker was dan dat het nu was...De eerste film van de regisseur, The Blazing World (2021) was een leuk oprecht ambitieus filmpje, de tweede een Prime RomCom en deze SkyShowtime-thriller is eigenlijk niet veel beter! Het uitgangspunt is standaard Home Alone-gedoe. Overvallers die dom waren en een meisje in kleine ruimte.Het scenario is zwak want veel van de beslissingen en plotontwikkelingen van de personages lijken er alleen maar te zijn om het verhaal vooruit te helpen, zonder veel aandacht voor consistentie of logica, wat uiteindelijk de geloofwaardigheid van de film schaadt. Veel hangt dus van Sophie Turner af....tja...als soapsterretje misschien wel geloofwaardig maar een sterke hoofdrolspeelster...Als dit een film is die mij moet overtuigen dat ze Lara Croft kan spelen, weet ik het niet zo zeker. In een paar scènes was een beetje van Carlson Youngs invloed te zien maar verder een enorm niemandalletje.
In 1939 begon nazi-Duitsland met de invasie van Polen. Zestien dagen later startre de Sovjet-Unie eveneens een invasie van Polen. Veel Poolse legerofficieren (als ook met Oekraïense en Wit-Russische afkomst) politieofficieren, grenswachten, intelligentsia en krijgsgevangenen werden door hen gevangen genomen en naar krijgsgevangenenkampen van de NKVD (Sovjetgeheime politie) gestuurd. Eenmaal in de kampen werden ze onderworpen aan langdurige verhoren en voortdurende politieke druk door NKVD-officieren, zoals Vasily Zarubin. De Sovjetleiding, en Stalin zagen de Poolse officierskorps als een "probleem" en gaven opdracht om ze te executeren. Dit werd bekend als het Katyn-bloedbad.
In deze film volg je de Poolse officier en pianist Grabowski die in Optina-klooster nabij Kozelsk gevangen wordt gezet. Je ziet het leven in het kamp, de onderonsjes met Zarubin (gek genoeg met een perfect Brits accent van Aidan Gillen) Maar ik miste ergens spanning. er was weinig dreiging en leek nu meer op intelligentsia op zomerkamp. Ook iets te veel van het goede met het godelijke en te nationalistisch met dat Poolse volkslied enzo...De film had wel een goede cast, die prima acteert. Hoewel van tevoren bekend hoe het zal eindigen. Waardeer ik dat ze niet gingnen voor een geforceerd einde, dat was dus positief. Maar de film is zeker niet slecht!
Amateuristische filmische puinhoop. Een vervloekt skateboard, gemaakt door de duivel hemzelf, het opent een poort naar je persoonlijke hel. Wanneer een stel buitenbeentjes het in bezit krijgt, volgen er dodelijke situatie. Uiteraard met zo goed als geen budget....tja, het was dus net zo idioot en dwaas als je zou verwachten, maar met hier en daar wat simpele praktische effecten. Het sleept zich voort, mist beknopt taalgebruik (oftewel een zee aan dialoog) en wat het ook probeerde te bereiken, het lukte totaal niet. De grappen gaan niet heel verwonderlijk over scheten, poep, kots en geslachtsdelen om het verder erg korte hoofdverhaal op te vullen. En er is een eindeloze stroom aan B-acteurs en -actrices; de bekendste zijn Eric Roberts (Oscar-genomineerde) Robert Carradine (broer van David, papa in de serie Lizzie McGuire), ex-pornoster, Jenna Jameson (als non), James Duval (co-producent), Nicole Butler Vegas (de dochter van The Psychedelic Furs zanger Richard), Lorelei Linklatter (dochter van regisseur Richard Linklater, Boyhood), Lisa Wilcox (A Nightmare on Elm Street 4), Ellen Dietz (demon in The Exorcist), Oliver Robins uit (Poltergeist,1982 en het vervolg), John Dugan (de grootvader in The Texas Chain Saw Massacre (1974) en andere TCM) Robert LaSardo (als de duivel) maar vol cameo's, en er is er niet één bij die weet op te vallen met goed acteerwerk...kortom dit niet geweldig,
Tja het speelfilmdebuut van Simon Glassman, doet het inderdaad anders, dat kan ik wel zeggen. Maar met een lange rij achter elkaar geplaatste goedkope, kitscherige, reclamespotjes (zoiets als Tell-Sell) en nieuwsberichten, de mysterieuze zakelijke praktijken van een nieuw buffetrestaurant en de waarschuwen van een excentrieke dominee en een religieuze groep laten zien...levert totaal geen boeiende film op. Tenminste...voor mij want ik heb best een hekel aan reclamespotjes en om nu speelfilmlengte (anderhalf uur) zappend langs neppe reclameblokken te kijken...? Of vergelijkbaar met swipen op social media...waar ik als filmfan ook de lol niet van snap...? Enfin af en toe was er iets grappigs maar echte schrikmomenten waren er nooit en het duurt een uur voordat er iets enigszins interessants begint te gebeuren.... Kortom veel te lang, repetitief en alleen voor mensen die van korte stukjes of snippers beeld houden.
Alternatieve titel: The Sleeper, 1 juli, 21:20 uur
Deze visueel gelikte Turkse film was niet slecht! De film volgt Ferman een "Soefi -huurmoordenaar" met een rode bril, die werkt voor een schimmige criminele syndicaat, wiens wereldbeeld veranderd wanneer hij verliefd wordt op Saye .Het verhaal leunt echter te zwaar op bekende clichés van de "huurmoordenaar met een hart van goud" en een voorspelbare romance. De prima acteerprestaties van de twee hoofdrolspelers is het grootste voordeel van de film. Maar de film is ook wel een beetje te lang. Kreeg ook het gevoel dat er een symbolische religieuze ondertoon was maar verder waren er prima hand-tot-hand gevechtsscènes en een hoge productiewaarde en die maken het vermakelijk en beter dan ik had verwacht.
De beide kanten van virtuele oplichting en chantage Een Estse thriller-drama met een intrigerende opzet; Het verwaterde huwelijk van Leo duwt hem in de val van Karl, die zijn nieuwe metgezel en haar dochter medeplichtigen maakt. Het eerste half uur is spannend gefilmd met vlotte montage, een best aardige jazzy elektronische geluidsontwerp, uitstekende cinematografie en een prima tempo. Daarna slaagt de film er niet in een balans te vinden tussen de thriller- en familiedrama, raakt het verstrikt in repetitieve scènes van de onsympathieke personages en ontbreekt het de film aan een memorabelere manier van gevaar. Het is eigenlijk gewoon een beetje doelloos ronddwalen.
De Tsjechen hebben zich laten inspireren door de Scandinaviërs, die al talloze detectivefilms hebben gemaakt,en besloten om zelf ook er één te maken. En dat is best goed gelukt! Het lichaam van een vermoord meisje wordt gevonden. Twee ervaren rechercheurs beginnen hun onderzoek. Naast het hoofdplot is er een persoonlijk conflict tussen Laura Linhartová en haar collega Adam Benes. Echter... sommige scenes zijn wel heel standaard en sommige verhoorscènes lijken te gemaakt. Daarnaast valt de twist van het verhaal ook een beetje tegen. (alhoewel dat laatste een beetje aan mij kan liggen) Toch was dit een goede misdaadfilm met een sterke hoofdrol van Kristýna Podzimková en waarvan ik hoop dat het een serie zal worden.…
Alternatieve titel: Tenderness of the Wolves, 1 juli, 16:26 uur
Hoewel deze film niet is gemaakt door de Duitse regisseur Rainer Werner Fassbinder, heeft het onmiskenbaar wel de uitstraling ervan! Niet verwonderlijk want deze regisseur, Ulli Lommel speelt in 21 producties van hem en ook de cast, de crew, evenals het technische team, bestonden uit leden van de " Fassbinder- kliek" Daarnaast is Fassbinder ook de producent en is te zien in een cameo. Dat maakt dit onontkomelijk een cultfilm met arthouse-esthetiek.
Er zijn meerdere films geïnspireerd op de misdaden van de Hannoveraanse jongensseriemoordenaar Fritz Haarmann oftewel de Vampier, Kannibaal of Weerwolf van Hannover. (waaronder 'M - Eine Stadt Sucht einen Mörder' (1931) Echter is dit een van de weinige die rechtstreeks gebaseerd is op zijn snode daden. Maar ondanks dat veel details kloppen speelt de film zich gek genoeg af in de naoorlogse periode en niet in de jaren 20, en ook niet in Hannover, maar in het Ruhrgebied.
Voor zijn tijd misschien ook best controversieel met zoenende mannen, de suggestie van kindermoorden en frontaal mannelijk naakt. Echter men kiest voor een meer ingetogen benadering, toont ook geen moorden openlijk in beeld. De film balanceert dus ergens tussen gesuggereerde macabere horror en alledaags sociaal realisme. Ander dingetje is dat er een soort afstandelijkheid werd gecreëerd en scenes stoppen soms te abrupt, wat een wat fragmentarische kijkervvaring opleverde en de film een beetje een aparte sfeer gaf. Daarom een enigszins lastige film om te beoordelen door de gedateerd visuele stijl maar toch ook vreemd interessant...
Alternatieve titel: Kalevala: The Story of Kullervo, 1 juli, 10:24 uur
De Kalevala is een verzameling van 1000 jaar oude Finse en Karelische volksverhalen die eerst mondeling werden doorgegeven door de lokale bevolking en later als boek werden uitgeven. De fantasierijke verhalen gaan over de geschiedenis van de Finnen, hun cultuur en mythologie vol met helden, goden, en magische avonturen. De Kalevala begint met een scheppingsverhaal, waarin Ilmatar (godin van de lucht) op zee ronddobberd, en er drie eieren in het water vielen, hieruit ontstaan de aarde, zon en maan.
In de film werd verschillende keren naar de eieren verwezen, vandaar dat dit handig is om te weten! Nu is de Kalevala erg omvangrijk dus is het niet heel verwonderlijk dat deze film zich op een gedeelte ervan richt, namelijk Canto's 31 t/m 36: oftewel de Kullervo-cyclus. (een zekere JRR Tolkien deed met diit verhaal ook ooit zijn eerste poging tot fantasie en het is bekend dat hij het als bron (onder andere) voor Túrin Turambar (Het verhaal van de kinderen van Húrin) gebruikte.
Het verhaal begint met de broers Kalervo en Untamo die het nooit met elkaar kunnen vinden. Na een tijdje breekt er een fikse ruzie uit waarbij iedereen wordt gedood door Untamo op één na; de jongen Kullervo. Kullervo, wordt opgevoed als gevangene van de moordenaar van zijn vader, overleeft alle pogingen om hem te doden en verpest elke taak die hem wordt opgedragen.Uiteindelijk wordt hij verkocht als slaaf aan de grote smid, Ilmarinen.
De film zelf liet me met wat tegenstrijdige gevoelens achter. De film zag er echt goed uit door de prachtige Finse natuur en de verlichting van toortsen en vuren. Visueel erg Wow dus... Aan de acteerprestaties en cameravoering is ook niets op te merken. De muziek werd verzorgt door de toepasselijke Finse progressieve metalband Amorphis.De oorspronkelijke verhaallijn is natuurlijk zinloos om te recenseren (de bron is oneindig veel groter) maar om er compacter geheel van te maken werden er aanpassingen gedaan en vermoedelijk daardoor waren er verspringen wat weer veel onduidelijk verooorzaakte Uiteindelijk bleef ik met iets van een gevoel van gemis achter. Als een soort cliffhanger... voor meer?
