Logboek

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

Dit is de eerste Maciste-film in de heropleving van de films uit de jaren 60, met voormalig Hercules-acteur Mark Forest in de hoofdrol. Deze film had zo zijn momenten. Sterker nog, er zaten een aantal goede scènes in. Tja...Maciste slentert wat door Egypte, slaapt in het zand, slaat een leeuw in het gezicht, waarna hij besluit onderdrukte Egyptische slaven te helpen in opstand te komen tegen de tirannieke Perzische heerseres Smedes. Het plot draait verder om Maciste's superkrachten en de magische "Halsketting van de Vergetelheid" Het levert gezien zijn budget nog een best goed en gewelddadigere spektakel op. VZelfs een vrij bloederige peplumfilm voor 1960 met enkele bloederige ongelukken en gevechten, en ook buikdans van sekssymbool Chelo Alonso en zelfs een topless-shot van een slavin. Er zit een bepaalde charme in dit soort Italiaanse low-budget werkjes die ik wel leuk.vindt!

stem geplaatst

Italiaanse film uit de "peplum"-rage van de jaren vijftig en zestig. Dit was de vijfde van zes optredens van Kirk Morris (echte naam: Adriano Bellini) als de spierbundel Maciste. Het start met Maciste, die door mannen tijdens een schattenjacht voor een wrede tsaar in Rusland uit een soort schijndood wordt gewekt. Daarmee is het een peplumfilms die probeert om een hellenistische hoofdpersoon naar een later tijdperk te verplaatsen. Hier zijn er dus gemene bolsjewistische Kozakken. Echter werd het niet veel meer dan een typische middelmatige routineuze zwaard-en-sandaalfilm die in een andere tijd werd geplaatst. Er werden (volgens IDMB) muzikale fragmenten hergebruikt die voor het eerst te horen waren in Mario Bava's La Frusta e il Corpo aka The Whip and the Body (1963) Tja het was een net voldoende redelijke en acceptabele B-film

Het is altijd geweldig om meer te leren over historische gebeurtenissen en personen...zeker diegene waar je onbekend mee ben. Iedereen weet waarschijnlijk wel wie Dzjengis Khan.is, maar niet veel mensen weten dat na deze beroemde krijgsheer, er de Turks-Mongoolse emir Timoer Lenk, de stichter van het Timoeridische rijk was.

De film is niet een echt biografie van Timur, Sowieso niet van begin tot eind...het laat enkel de opkomst van hem zien. Echter doordat men hem ook beschouwt als een Oezbeekse held is zijn personage te veel geromantiseerd in vergelijking met de geschiedenis. Natuurlijk kijken we geen documentaire, maar deze emotionele, bedachtzame vredelievende man is natuurlijk gewoon historische fictie. Gek genoeg laat men wel de Slag om Tasjkent of de Slag in de Modder zien...wat één van de weinige nederlagen was van Timoer en zijn broer Hoessein.

Natuurlijk bevat het wel enkele gebeurtenissen en details over zijn leven; de rol bij de Centraal-Aziatische geopolitiek van de Zijderoute in de veertiende eeuw, het gebruik van een vorm van Perzisch schaak genaamd Shatranj om de invloed van de Perzische cultuur in de regio te verbeelden. Maar dat de Turks-Mongoolse emir Timur bekendstond om zijn wreedheid, Die doorgaans opdracht gaf tot de executie van gevangengenomen soldaten wordt compleet uit de film gelaten. Enfin Timurs leven was reden genoeg om te verfilmen, al vond ik de extra emotie niet prettig.

De cinematografie is redelijk geslaagd, nooit te donker zodat we niets kunnen zien. Het brengt Samarkand prachtig tot leven met zijn beelden uit die tijd van Centraal-Azië, de steppesfeer en de algemene productiekwaliteit was van zeer kwaltateit! Maar als je het over de historische tekortkomingen heb dan zit de film er vol mee. Echter kijk je naar het algemene verhaal, dan is het best genieten van deze film over Amir Temur. Zoiets als de blockbuster-film "Bravehart: over de Schotse krijger Sir William Wallace die in deze film ook werd genoemd.

Tja de historische figuur Tamerlane (zoals hij in Europa wordt genoemd) kreeg een wat versimpelde nette bewerking van zijn geschiedenis. De krijgsheer, die bekend stond als een brute veroveraar die torens van schedels bouwde, wordt nu een man die oorlogen wil beëindigen, vrede wil herstellen, en die om het gewone volk gaf. Waarbij er meer spektakel van geweldige vechtscènes was (zonder gebruik te maken van studio's of computeranimatie (CGI) Zelf had ik liever gezien dat men probeert de levenswijze en de omstandigheden die hen tot het handelen hebben gedwongen te begrijpen. Maar slecht was de film zeker niet!

Tja trashy is het misschien wel... maak ook amateuristisch en spotgoedkoop gemaakt. Wel een kanttekening daarbij....niet alles is aan de makers te wijten want een nieuw soort camera/lens veroorzaakte vaak geluidsproblemen op de set ontnam licht en beeldkwaliteit en werkte soms helemaal niet. Ook is het opgenomen in 4:3-beeldverhouding waarna het vervolgens in de nabewerking werd bijgesneden. Neem niet weg dat er ook veel onkunde was.

Het verhaal is simpel en gaat over een barbaarse krijgsheer die wraakzuchtig uit de dood is teruggekeerd, Ik verwacht bij een slasher geen narratieve diepgang maar dit is wel het andere uiterste....Er is een grote behoefte aan betere montage. Het bereiken van het bloedvergieten was ook een hele opgave want de eerste helft is een lange stoet van amateuristische praat-sketches. Het nepbloed en de verminkingseffecten zijn duidelijk kunstmatig maar goed het zijn wel gore-effecten...wat een pluspunt is!

Echter soms werden ze ook gemonteerd zodat je niet veel ziet en kom op zeg....een speelduur van 100 minuten is veel teveel! Doordat ze het zelfs ook niet meer weten kreeg de titulaire slager blijkbaar opeens magische krachten waarmee hij Adolf Hitler, de zombie op de Amerikaanse cover van Violent Shit 3 (1999) en ninja's van posters in een videotheekruit tot leven wekt. Zucht...Misschien dat je om zoveel amateurisme nog kunt lachen...maar goede of leuke dingen heb ik er niet in kunnen ontdekken.

Behoorlijk slecht. Het script is verschrikkelijk met sprongen in de verhaallijn die actiescènes overslaat om te willen van melodrama. (of moest dit voortkomen uit de twist?) Standaardverhaaltje over moeder Nikki Halstead, een gepensioneerde commando die haar ontvoerde tienerdochter binnen 72 uur moet bevrijden uit de handen van een mensenhandelaarsnetwerk. Op zijn zachtst gezegd, lijkt dit het alsof iemand Liam Neesons Taken-reeks pulp wilde schrijven maar in de war raakte met een remake van Rambo; First Blood. Beste aan de film.... Milla Jovovich... op 50-jarige leeftijd nog zo'n actieheldin neerzetten...chapeau. Tja en dan is er nog de plotwending aan het einde, die er op de een of andere manier in slaagt alles wat eraan voorafging nog erger te maken. Elk jaar krijg je enkele Milla Jovovich-actiefilms, meestal zwengel ik ze wel aan omdat ze lekker wegkijken maar dit is een ronduit futloos prul.

Na Death on the Nile ( 1978) en Evil Under the Sun (1982) stapte Peter Ustinovs Poirot over naar televisiefilms. Deze vorm levert voor de verhalen niet zo probleem op maar in plaats van de periode waarin de eerste films zich afspelen, worden ze nu naar een moderne setting verplaatst. En wat nog meer tegenstaat is dat ze een uitgesproken Amerikaans tintje krijgen. Op één of andere manier past het gewoon niet...Poirot die ondeugend naar het 'figuur' van een fotomodel kijkt...Ustinov zelf lijkt er wel plezier in te hebben en Faye Dunaway krijgt in haar dubbele bijrol de kans om zich van haar meest verleidelijke kant te laten zien. Wat natuurlijk nooit mis is! Terwijl grappig genoeg David Suchet (hij zal tussen 1989–2013, zes seizoenen lang de meest iconische Hercule Poirot vertolken) een onopvallende prestatie levert als Inspecteur Japp. Het is formulematig, luchtig maar wel de moeite waard.

Aanvankelijk leek dit potentie te hebben om een ​​redelijke bovennatuurlijke griezelfilm te worden, maar helaas maakt het de verwachting niet waar en is gebrekkig. Vooral het geschreeuw en religieuze aspect werd veel te nadrukkelijk naar voren geschoven. De speciale effecten zijn vluchtig en niet schokkend. De maker is blijkbaar gek op overmatige schuine camerahoeken. Ook een vreemde keuzes, om de film in te delen in hoofdstukken? Tja daarom kwam de film voor mij nooit echt boven "gewoon oké" uit.

Bewerking van Agatha Christies roman. Het is niet flitsend, maar het respecteert wel het verhaal ... en soms is dat precies wat een Christie-bewerking moet doen. Door trouw te blijven aan de structuur van de roman, kwam het verhaal in deze versie wat beter over. Het gaat niet alleen over het bewijzen dat iemand geen misdaad heeft begaan, maar ook over de prijs die de waarheid met zich meebrengt. Helaas is de rare Charlie Brown-muziek vaak storend en niet passend bij de beelden. Daarnaast werkt het gebruik van fragmenten uit eerdere interviews bedoeld om Arthur Calgary zijn reflectie te benadrukken, uiteindelijk meer afleidend dan effectief. Het is een weinig opvallende enigszins matige film Zowel hoe het geregisseerd is als ook de cinematografie. Echter zijn er wel flink wat grote namen o.a. Donald Sutherland, Faye Dunaway(in zwart-wit flashbacks) Christopher Plummer en Annette Crosbie. Kan niet zeggen dat dit een perfecte bewerking is maar als je fan bent van de roman, zal deze versie je waarschijnlijk bevallen

Hoewel deze slasherfilm op geen enkel vlak goed te noemen was, vond ik het geweldig om pestdokter als een ​​moordenaar te zien. Slashers valt of staat natuurlijk met de kills en die moorden varieerden hier van net voldoende voor het budget tot ronduit slecht, en met CGI-bloedspatten ziet het er ongelooflijk lachwekkend uit. De film werd onderbroken door nieuwsfragmenten en een vreselijke subplot met de You-Tuber die waren ronduit slecht uitgevoerd. Tja en eigenlijk was al het acteerwerk gewoon slecht. Voor een film van 80 minuten, was opvallend langdradig. Dus, dit is absoluut geen goede film, op het pestdokterskostuum is er niets wat ook maar als goed kan worden beschreven. Gek genoeg kan het ook nog slechter!

Verrassend goed en erg genoten maar het had ook beter kunnen zijn....er had in deze film toch best wat kunnen worden gesneden of kunnen worden weggelaten! Sowieso het gedoe met die burgers waaronder een stel snotterende kinderen...Er was ook geen extra heldendaad op het laatste moment nodig. Helaas, waren er vermoedelijk nog extra minuten te vullen....Maar als de film zich onbeschaamd op actie richt...tjonge dan was het genieten! Het is ook een film waar de schokkerige cameravoering goed tot zijn recht komt. Het gaf je het gevoel alsof je middenin de actie zit. Deze film weet tenminste goed de energie ervan over te brengen. De actie stelt zeker niet teleur, het wordt soms zelfs erg intens. Naar het begin is een kort voorstel rondje en dan worden ze gedropt in de war-zone bij de buitenaardse wezens De dialogen of eigenlijk gewoon oneliners zijn niet het sterkste punt. Goede actie. Goed tempo, soms ook met tenenkrommende momenten maar de simpele actie tussen mens en aliens was doeltreffend genoeg!

Screwballfilm, die onder het sexploitation-genre valt. De alternatieve titel is '1000 gevangenen en een vrouw', dus ik ging misschien met andere verwachting naar dit kijken. Dit was meer een luchtige Britse komedie in de stijl van de jaren 60/70. Aan de ene kant was het een aangename verrassing dat het niet zo'n platvloerse erotische film was, maar aan de andere kant was het ook verrassend braaf en clichématig. Het verhaal is een vrij standaard verhaal over een stout schoolmeisje dat kattenkwaad uithaalt, tijdens haar verblijf bij haar vader een gevangenisdirecteur. De film kabbelt rustig voort, Alexandra Hay is irritant door continu te giechelen en is minimaal te zien in naakt of expliciete seksscènes. Het is niet slecht voor wat het is, maar ik denk gewoon te onopvallend, al weet ik dat niet met zekerheid want ben ook niet direct een fan van dit genre.

Beginnend met de tekst; De cultus rond María Lionza floreert al meer dan 400 jaar in Venezuela. Zij geloven dat geesten onder ons leven, wachtend om bezit van ons te nemen. Dit is het verhaal over de geest die zij het meest vrezen...Nu ben altijd wel te vinden voor een lekkere folklore en aangezien María Lionza de centrale figuur in een van de meest wijdverspreide nieuwe religieuze bewegingen in Venezuela is ...laat maar komen! De film heeft een eigenzinnige stijl en weet bij vlagen een onheilspellende sfeer te creëren. Maar het is ook bekend terrein en voegt eigenlijk maar weinig nieuws toe. Veel meer over de cultus-volgelingen oftewel de Marialionceros kom je ook niet te weten. Het thema is eerder rouwverwerking, waarbij een stel na een verlies in iets wordt meegezogen wat ze niet begrijpen, en verleid wordt voor een mogelijkheid die eigenlijk niet zouden mogen. Maar in werkelijkheid gaat het verhaal nergens naartoe of tenminste niet op heel bevredigende manier. Een groot deel van de horror speelt zich namelijk buiten beeld af en de moorden, bloed, of iets van impact, werd grotendeels ingehouden. Er zit potentie in deze film. Vooral door zijn onheilspellende sfeer gaf het soms een ongemakkelijk gevoel maar die potentie werd ook soms overschaduwd door andere problemen.

Beetje vreemd werkje met de medewerking van maar liefst twee horroriconen... Leden van een satanische sekte aanbidden de Minotaurus uit de Griekse mythologie. Peter Cushing die de offerrituelen leidt in een grot met een gigantisch bronzen beeld van dit wezen. Het beeld spuwt rook en vuur uit zijn neusgaten en geeft af en toe bevelen in een sinistere voice-over. Donald Pleasence als een bezorgde Ierse priester die samen met een Amerikaanse rechercheur en diens vriendin de sekte proberen te ontmaskeren. Dit alles op de minimalistische, door synthesizers gedreven soundtrack van niemand minder dan Brian Eno...en op het einde, alsof het een actiefilm was....Boem... Er zijn wel twee versies; de Amerikaanse release waar al het leuke is uitgeknipt en een Britse ongecensureerde. Het resultaat is een vermakelijke en onhandige film. Toch ook licht mijn twijfels om dit een iets hogere waardering te geven...

Een demon neemt bezit van een familielid en vernietigt de rest van haar disfunctionele familie Euh...er is dus een wraakzuchtige demon...die mensen die hun zonde laat opbiechten, en ze dan verlossing schenkt. Spreekt dat de religieuze boodschap niet tegen? Enfin het is niets eens het grootste probleem....aan deze exorcismefilm. Het probeert spanning op te bouwen, maar doet dat met frustraties tussen de familieleden en het voelt uiteindelijk vlak en repetitief aan. Het leunt op ideeën die je al honderden keren heb gezien en doet er nooit iets interessants mee. En oké...er is een plotwending maar die is ronduit belachelijk en direct te voorspellen! Tot overmaat van ramp weten ze ook Eric Roberts erin te monteren door hem zogenaamd interviews met personages te laten houden, die de enige spanning die er nog had kunnen zijn over wie het einde haalt volledig verpesten. Laten we maar houden op onkunde...OH Sonja Kinski is de dochter van actrice Nastassja Kinski en producer Ibrahim Moussa, en kleindochter van acteur Klaus Kinski.

Vermakelijk, ja, deze Netflix-actiefilm maar ook niet meer dan al die andere Blockbuster met wereld-Invasie-films nergens was er een echte verrassing. De eerste grote confrontatie verraste het meest...door de mate van geweld; ledematen vliegen in het rond, lichamen vallen neer, hoofden exploderen. Het is verrassend grafisch en zonder twijfel een van de hoogtepunten van de film. De CGI is ook behoorlijk goed behalve tijdens de rit in de gepantserde voertuig...daar werd op bepaald moment het een chaos. Misschien niet memorabel en het uitgangspunt bekend, maar de film doet wat hij moet doen en biedt genoeg actie en spanning om hem de moeite waard te maken.

Wederom een behoorlijk goede verrassende Tubi original . Regisseur Felipe Vargas (van de eveneens prima vorig jaar verschenen film Rosario) neemt een eigenlijk vrij simpel concept van griezelige kinderen en werkt dit redelijk effectief uit. Het uitgangspunt zelf voelt origineel genoeg aan om op te vallen in een genre. De kinderen zijn daarnaast ronduit verontrustend... De manier waarop ze allemaal te gelijk bewegen ...brr en de film weet dat ongemak goed over te brengen. De effecten zijn degelijk en soms behoorlijk gruwelijk, het is toch de reden dat je een horror kijkt. En die eerste moord...is er één die ik nog nooit eerder had gezien! Het is niet overdreven, maar het is wel indrukwekkend genoeg om een ​​blijvende indruk achter te laten. In volle daglicht kan je ook niets verbergen...De cast levert over de hele linie een solide prestatie. De film is op zijn best wanneer hij zich richt op horror en mysterie, maar zodra er een aantal dingen worden onthuld, verliest het enigszins vaart maar het einde brengt die energie wel weer terug. Kortom Tubi weet wederom met een degelijke creatieve horror te verassen!

De old-school actiehelden in actie. De grote held in dit verhaal is natuurlijk Chuck Norris en deze film ligt, in het verlengde van wat je van hem kunt verwachten. Wel grappig dat Norris ruim voor hij Walker, Texas Ranger ging spelen, dus al eens in de uniform van een Texas Ranger kroop. De schurk is David Carradine die uiteraard het onderspit zal delven maar volgens contract niet in een één-op-één gevecht. Bij dit soort films moet er duidelijk ook geen jonkvrouw in nood zijn en de rol wordt weggelegd voor Barbara Carrera. Niet zo'n bijzonder goede actrice en de chemie met Norris is houterig, maar dat lag volgens mij meer aan degene met de baard. Chakotay uit Star Trek is Norris zijn sidekick en elke zelf-respecterende film moet minstens één kleine mens hebben...deze zat in een gemotoriseerde rolstoel. Het is een film die met haken en ogen aan elkaar hangt maar waar gelukkig wel een aantal van de pot gerukte scènes tussen zitten. En er is prettige Morricone-achtige muziek die dit wraakverhaal net iets meer meegeeft. De film doet precies wat het beoogt (maar die wel te lang duurt)...en je dus vermaakt met schietpartijen en explosies.

In de jaren dertig werden beruchte criminelen wiens activiteiten als zeer schadelijk voor de samenleving werden beschouwd, aangeduid als "Public Enemies" Een van hen was Kate Barker beter bekend als Ma Barker, de moeder van enkele leden en leider van de Barker-Karpis-bende. In 1970 regisseerde Roger Corman de film Bloody Mama die losjes daarop is gebaseerd. Vier jaar later produceerde hij deze film die weliswaar geen vervolg is (aangezien Mama in het origineel stierf) en ook geen remake maar eerder hetzelfde verhaal maar dan met dochters i.p.v. zonen. Hoe dan ook, het is op één of andere manier ontzettend leuk en een genot om naar te kijken. Er hangt een vreemde komische sfeer, waarvan ik niet zeker weet of het nu helpt of schaadt Verder krijg je autoachtervolgingen, schietpartijen, William Shatner aka Captain Kirk en een bed-paal., Dallas (Tom Skerritt) uit Alien, naaktscènes van alle drie de hoofdactrices. Dit was eigenlijk best wel een geweldige B-film!

"Uozyba-ni-emoc"

ASMR-spul Tja...zodra je het logo van A24 en Slaap-kindje-slaap liedje hoort weet je het eigenlijk al...dit gaat een lange bijna slaapverwekkende zit worden. En jawel het werd wederom bevestigd; verzin een verkoopbaar idee, creëer een hype en laat het een beetje artistiek overkomen. Deze film gaat voor 90% over een meisje dat haar podcast opneemt, dingen opzoekt op Google en naar zogenaamde enge audiofragmenten luistert, Ooooooh... griezelige stemmen...de andere 10% van de film is dat ze door haar huis loopt...met de standaard geluidseffecten en overbekende wazige schaduwen achter het personage. Het is knap dat je dit weet te slijten als horrorfilm terwijl de enige schrikmomenten zijn gebaseerd op het achterstevoren afspelen van kinderliedjes en het langzaam inzoomen op afbeeldingen van Jezus. Kijkvoer voor kijkers die eigenlijk niets hebben met horror en al bang worden van het tikken van een klok of het knipperen van lichten.

Als je het plot van deze film leest, hoef je verder niets meer te weten; het doet precies wat daar staat en niets meer dan dat. Stoere motorrijders in leer ontmoeten hippies in de woestijn; en vechten tegen Cowboys met buggy's Vrij vergeetbaar allemaal met veel scènes die overbodig waren en gebrek aan spanning. Enige reden die er misschien nog is, om dit te kijken is omdat Tyne Daly, rechercheur Lacey uit de televisieserie Cagney & Lacey erin zit. Verder een nogal teleurstellende film.

Een lowbudget Italiaans-Turkse avonturenfilm. Ja laat het maar aan de Italianen over om een fantastische rip-off te maken! Het start als een James Bond-achtige spionagefilm, waarna het overgaat in een Indiana Jones-achtige jacht op een mythische scepter van Gilgamesh. Grandioos! Het gebrek aan budget is merkbaar, maar nergens zo duidelijk als in de autoachtervolgingen. Toch is die actie het hoogtepunt van de film! Het zijn namelijk twee miniatuurachtervolgingen; waarbij de eerste veel charmante Thunderbirds-sfeer uitstraalt (wielen die niet goed draaien; voertuigen die wiebelen), terwijl in de tweede een mix van geënsceneerde en echte rijscènes geweldig werkt. Ander verbijsterd iets de held een ​​niet-Indy (David Warbeck) is eigenlijk behoorlijk incompetent...al denk ik dat dit niet zo bedoeld was...maar gek genoeg is dat best wel vertederend. Nergens heel origineel maar als goedkope, luchtige avonturenfilm is dit volkomen vermakelijk en geslaagd.

Oh, dacht dat dit een andere Aladdin-versie was maar dit was werkelijk een vervolg op het niet zo beste Aladdin (2026) En dit is op de een of andere manier nog erger, een herhaling van veel wat je in de vorige zag en Rachel. (Devanny Pinn die in de eerste de aandacht opeiste met haar gezichtsoperatie en botoxlippen) heeft PTSS van het gebeuren...dus krijg je scène na scène vol met langdradige gesprekken die nergens toe leiden, doorspekt met melodrama dat totaal niet overtuigend aanvoelt. In plaats van spanning op te bouwen, haalt het alle vaart uit de film. Ook de acteerprestaties en personages helpen niet. Het verhaal ontwikkelt zich nooit echt en er zijn maar weinige pogingen tot horror. Deze heel film is niets anders dan futloze, langgerekte onzin die nooit echt ergens op iets interessants uitkomt. De "prestatie" hier is dat ze het voor elkaar hebben gekregen om een nog slechtere film te maken dan de het eerste deel.

Niet zo slecht voor een rip-off van Tremors/Alien en Pumpkinhead... Mensen stranden in de woestijn en een monster jaagt op ze... En de vrouwelijke sheriff is alcoholiste... origineel, nee hoor... Maar toch wel een degelijke actie-monsterfilm met Emmanuelle Vaugier als bekendste gezicht uit de genrefilms van de jaren 2000 (Saw II, Saw IV, Mirrors 2).Niet geweldig, maar wel goed. Er zitten een paar opvallende scènes in, een paar knappe moorden en het monster ziet er cool uit wanneer het niet met CGI is gemaakt. We speelt veel zich in het donker af om budgettaire reden. Matthew Leutwyler is een vaardige regisseur De film is niet zoals het heerlijke Dead & Breakfast (2004), maar het is een prima, vermakelijke, wegwerpfilm.

De film heeft blote borsten, behoorlijk wat creatieve en talrijke moorden en een kitscherige locatie van bijbel-kamp, precies wat een goede eighties slasherfilm moet hebben en toch...valt het enorm tegen...Dit werd veroorzaakt door de verschrikkelijke platte flauwe humor die totaal niet werkte (voor mij). Eigenlijk best jammer, want dat houthakkerskostuum is niet eens zo slecht. Er zitten niet veel bekende namen of gezichten in, maar Michael Madsen speelt erin mee, voor wat dat waard is (voor mij ook niet veel). Het verhaal draait om een ​​demonische houthakker (Brandon Ford) die het gemunt heeft op mensen in een christelijk kamp en iets met pannenkoeken-mix. De film zier er opvallend goed uit en oogt niet goedkoop, maar ik had gehoopt dat er wat meer ziel in zat en minder humor. Want die is ronduit vervelend, maar de film is toch op een of andere manier nog wel charmant.

Dat ik dit niet goed vind, lig voor een heel groot gedeelte ook aan mij! Het is al een zombie-film, wat ik het minst aantrekkelijk sub-genre in horror vind....Maar deze film probeert een reality-tv-variant naar een zombie-uitbraak te tonen. Echter realityshows vind ik vreselijk...En tot overmaat van ramp worden tussendoor nep--reclames afgespeeld. Yippie doe je best om zo min mogelijk reclame te zien, krijg je nep--reclames in plaats van domme zombie-actie...alhoewel het is gewoon kijken naar militairen die alles neerschieten wat ze zien...Toegegeven, het is een found footage-film, dus de schokkerige cameravoering werkt ook niet echt mee! Mochten de gore-effecten en de make-up goed zijn geweest valt het niet eens op! Helaas niet een van de betere After Dark-8 to Die for-producties.

Vergeet al die tienerslashers die om de haverklap de bioscoop zogenaamd onveilig maken...dit is het echte werk! Tja de eerste Butchers begon eerlijk gezegd eveneens als zo'n 13 in dozijn brave slasher maar al gaande leert men en boek twee had dan ook zowaar lekkere praktische effecten, die soms grafische en grotesk werden uitgevoerd. In hetzelfde jaar kwam ook dit derde boek uit en deze film doet het in sommige opzichten zelfs nog beter!

De verandering van setting van landelijk naar stedelijk geeft nieuwe energie en biedt een aantal frisse mogelijkheden. Nou ja, semi-stedelijk. Spencerville is niet bepaald een bruisende metropool. Er is één nachtrestaurant en er is een stripclub, ironisch genoeg Meat Market genoemd, maar waar de dames zich nooit uit te kleden. In drie afzonderlijke verhalen volg je Vina, Jade en Cody niet dat de verhaallijnen belangrijk zijn want het is een slasher en die kijk je voor het bloederige geweld, en daar slaagt de film over het algemeen goed in!

Er zijn een aantal sterke scènes met gruwelijke verminkingen en Bonesaw is daarnaast een inclusieve seriemoordenaar dus een slachtoffer meer of minder...draait hij zijn hand niet voor om! De poging tot een "verfijnde slasher" en de speelduur zijn wat minder maar de spanning in deze film werkte voor mij ook erg goed, ben dan ook verrassend tevreden met eindresultaat.

In 2019 bracht regisseur Thomas Smith de no-budget film noir fantasy-horrorfilm Demon Squad uit, (te vinden op You Tube) waarin je kennismaakt met paranormaal onderzoeker Nick Moon. De film kreeg een flinke boost in bekendheid toen hij in 2022 te zien was in het dertiende seizoen van Mystery Science Theater 3000 Door die boost en een Kickstarter-campagne lukte het om een tweede luchtige paranormale detectivefilm met de charmante hoofdpersoon Nick Moon te maken. Deze is ook een stuk beter dan de voorganger maar hoe charmant de film ook mag zijn, het grootste struikelblok blijft wel het budget en de lange speelduur. Het blijft dus een horror-noir-verhaal dat meer draait om uitgebreide dialogen en personages die vertellen in plaats van laten zien dan om spektakel. Er zijn weliswaar een paar visuele effecten, maar de actiescènes zijn schaars en ingetogen. De beperkingen van het budget zijn duidelijk zichtbaar, maar eerlijk gezegd was deze mix van camp, horror, fantasie en het detectivegenre helemaal niet zo verkeerd!

Om eerlijk te zijn, weet ik niet of er een tweede deel nodig was, maar nu het uit is, weet ik wel dat ervan genoten heb en dat ik er geen spijt van heb om gekeken te hebben. De film begint letterlijk waar de eerste eindigde; Grace heeft de aanval van de familie Le Domas overleefd, in het ziekenhuis komt zus Faith langs en blijkt er een wereldwijde kliek van rijke en invloedrijke families te zijn die de duivel vereren...Samara Weaving en Kathryn Newton vertolken hun rollen uitstekend Er is een heerlijke Elijah Wood, Shawn Hatosy en Buffy....euh Sarah Michelle Gellar vermoorden David Cronenberg De film onderscheidt zich voldoende om fris te blijven, misschien ws de film niet strikt noodzakelijk, maar het was een erg leuke tijd!

De laatste jaren komen er regelmatig horrorfilms uit, gebaseerd op materiaal uit het publieke domein. Het zijn stuk voor stuk geen goede films maar voor op één of andere manier heb ik er een zwak voor! Dit is een zeer slechte verfilming van het Aladdin-verhaal. Geen schrikmomenten, bijna geen bloedvergieten, AI-special effecten, en zwak acteerwerk. Dit is lowbudget....ze hadden niets dan een huis in het bos, vier "onbekende" acteurs en een lamp. Het verhaal sloeg nergens op. Een groot deel is niet veel meer dan ruziënde mensen of de niets toevoegende angst voor grote dingen van Rachel. En ...geen disrespect, maar gezichtsoperatie en botoxlippen van Devanny Pinn waren zo afleidend....tjonge Kortom dit was helemaal niet goed en er zijn heel wat betere horrorversies van figuren uit het publieke domein.

Film die een boodschap probeert over te brengen maar dit continu zelf onhandig ondermijnt...Ondertussen zit je de hele film te kijken naar de avonturen van de familie Halsey, wiens safari-uitstapje op zo'n beetje elke denkbare manier misloopt. Een familie die vooral ruzie maken en een reeks idiote beslissingen nemen. Terwijl ze ook nog lastig worden gevallen door digitaal gecreëerde dieren. Als land staat er Kenia maar dit is gewoon een Amerikaanse film die waarschijnlijk is opgenomen in Kenia Geen Afrikaan in deze film heeft een belangrijke rol, en de meesten krijgen niet eens de kans om te praten. De personages zijn onsympathiek maar als je dat kunt negeren, is dit op zijn minst enigszins vermakelijk want ik moet zeggen dat ik me geen moment verveelde. Je kunt zien wat deze film probeert te doen, maar slaagt daarin niet goed. Tot slot nog een weetje; Rebecca Romijn en Jerry O'Connell zijn in het echte leven getrouwd.

Sfeervol, intrigerend en onheilspellend maar waarin absoluut bijna niets gebeurt. Het is minutenlang naar karakters kijken die ronddolen door een Spaans berglandschap, wetende dat er iets niet klopt... maar wat dan precies...? Ruim nadat de film al een uur elke vorm van actie of logische plotontwikkeling zorgvuldig heeft uitgesteld kom je daar enigszins achter. Maar dan nog is het lastig om de plot te ontcijferen. Je kunt dus gerust stellen dat het grotendeels traag en weinig spannend is! Wel zitten er een paar griezelige momenten in, maar de rest van de film werkt nauwelijks. Er is ook een vreemde soundtrack die zelfs de personages in de film op een gegeven moment horen: een krijsende heksenmelodie die eerder irritant dan sfeervol is. De film is helaas slecht gemaakt en te onsamenhangend, maar het is op zichzelf mysterieus genoeg om te blijven kijken...

Het is opmerkelijk hoe er eigenlijk van alles gebeurt in deze film en toch helemaal niets. Scenarioschrijver raakt geobsedeerd door een mysterieuze vrouw die is aangespoeld op een eiland in de Bahama's Blijkt het dat hij over haar droomt en dat hij een film maakt die gaat over waar hij over droomde. Verwarrend... ja inderdaad want dit is een film over Haïtiaanse vluchtelingen....Er is geen spanning of mysterie, seksscènes zonder teveel naakt, en de film is erg voorspelbaar. Er is een zwakke poging om voodoo aan het verhaal te koppelen, maar die mislukt. De film schiet tekort en stelden zelfs als middelmatige over het algemeen teleur....maar ik heb nu wel een film uit de Bahama's gezien!

Een doorsnee Asylum -film maar met dat verschil dat dit nog best vermakelijk was. De film propt in principe alle rampen, horror en Twilight Zone-achtige scenario's die zich in een vliegtuig kunnen afspelen in; één film; paniekaanvallen in het claustrofobische toilet, vliegangst, een spookstorm, stroomuitval, motorstoringen, allerlei onhandelbare passagiers en uiteraard spoken. Voldoende actie zou je denken, maar dat valt enigszins tegen. Het mysterie is flinterdun maar het tempo redelijk hoog, en de CGI lijkt best goed. De personages dan weer stereotiepe mafkezen. Het is een beetje cliché-film, maar wel vermakelijk en het hield mijn aandacht vast.

Nadat een orkaan van categorie 5 het land heeft bereikt, zit een vrouw vast in een huis dat stilaan overstroomd wordt en krijgt ze onaangename gezelschap...deze plot-omschrijving komt niet van deze film maar van Crawl (2019) Enfin beter goed gejat dan slecht bedacht zullen we maar denken...maar een beetje onwerkelijk dat Sony Pictures dit wel als bioscooprelease zag en er aardige zak geld aan uitgaf...Het was enkel clichématig...Een orkaan goh...zal er een overstroming komen? Vrouw met agorafobie met een oom die haaienexpert is, er is oceanograaf die geen enkele rol van betekenis speelt, een zwangere vrouw die niet op tijd kan evacueren. Drie kinderen en hun gemene pleegouders...en tadada....ze krijgen alle te maken met hongerige stier-haaien. En dat zou spannend moeten zijn? Het aantal doden is zelfs schokkend laag,...Tommy Wirkola leek met zijn Filmografie de juiste regisseur maar wat een zooitje...middenin actiescenes zappen van de ene personage naar het andere...waarom? Vermoed ook dat dit precies de reden is wat Sony ertoe heeft bewogen de film om aan Netflix te verkopen. Mijn verwachtingen zijn niet hoog bij een "haaienfilm" en visueel is deze nog oké maar heel goed was het allemaal niet!

stem geplaatst

stem geplaatst

Een bizarre trip! Absoluut vreemd deze sciencefiction-horrorfilm Ook interessant vanwege de sfeer en de effecten, maar het verhaal was, in combinatie met de rest van de film, wat lastig. Er zitten veel dingen in die ik erg goed vond, zoals het poppenspel, de gedurfde en bizarre wezens (waaronder een kip) en planten, de belichting, de sfeer en het fraaie visuele ontwerp in zijn geheel. Maar het voelde ook vreemd genoeg nogal vlak aan, mede door de vreemd afstandelijke acteerprestaties en houterige dialogen. In de kern gaat het eigenlijk alleen maar over een stel mensen met een moedercomplex die drugs gebruiken en daardoor hallucineren. Het lukt deze film niet helemaal dat er een innerlijke logica schuilgaat achter de chaos, en dat is dus ietwat frustrerend Daarnaast is het tempo soms tergend traag, waardoor de film bij mij niet de genoeg impact veroorzaakte ...maar de acteurs die zich volledig inzetten en de indrukwekkende speciale effecten zijn het waarderen waard! Dit was zeker niet slecht!

Deze verfilming van Clive Barkers korte verhaal komt uit een reeks films die het filmbedrijf After Dark maakte voor het 8 Films to Die For horror film festival. In plaats van fysieke martelporno was dit veel meer een psychologische martelporno...niet per se heel eng, maar wel erg onrustwekkend en draait meer om psychologische angst. Het probeert in te gaan op de essentie van angst zelf, dat onze angsten gevormd worden door onze levenservaringen. Het verhaal is duidelijk veel meer doordacht werk dan enkel een verzameling bloederige scènes. In minder bekwame handen had het gemakkelijk verpest kunnen worden, dus ik ben al blij zijn dat er een goede regisseur, een uitstekende cast en prachtige cinematografie waren om het verhaal en de onderliggende filosofie tot leven te brengen. De film stopt ook waar hij moet stoppen, wat betekend dat het voor sommige kijkers geen bevredigend einde biedt. Het tempo kwam ook opzettelijk wat traag op gang...maar dan belandt je weldegelijk bij wrede horror. Als bij regisseur Anthony DiBlasi alles goed lukt, dan maakt ongelooflijke fijne horrorfilms!

Met die titel weet je wel ongeveer wat je kunt verwachten. Zo...voor wie er zit te wachten op een vervolg op het verhaal van seriemoordenaar Ted Bundy, met af en toe een konijn? Maar afgezien van ietwat bovengemiddelde cinematografie voor een low-budgetproductie en een degelijk ontwerp van het monster/moordenaar, heeft de film niet veel te bieden. Of nou ja er is nog Scream-koningin Dee Wallace... Oh en ook de moorden waren enigszins okay. Verrassend genoeg valt het dus voor zijn lage budget nog mee..

stem geplaatst

stem geplaatst

Zeer leuke tijd...met deze actiefilm met de vibe van een slasher. Het begin deed mij sterk deed denken aan het begin van de Britse eigenaardige film; Killer's Moon (1978) Een buslading schoolmeisjes samen met lerares op weg naar een zangwedstrijd nu dus een ballerina-optreden. De bus die gaat kapot in het midden van nergens. Wat is het verstandigste om te doen... Lopen...naar een hotel? Alleen het is nu 2026 en vrouwen staan heel wat beter hun mannetje dus deze ballerina's vechten terug! Er zaten daarom ook een paar erg leuke scènes in, waaronder een aantal vermakelijke actiescènes die naar mijn mening goed gechoreografeerd en soms behoorlijk bloederig waren. Tuurlijk niets van dit alles is een geloofwaardig gebeuren maar zodra je stopt met vragen stellen en de film zijn werk laat doen, wordt het een verrassend plezierige kijkervaring De fijne speelduur is er geen overbodig gedoe en is de 1 uur en 30 minuten zo om! Lekkere No-brainer!

stem geplaatst

Dit was een prima degelijke slasherfilm met en een algeheel goede productiewaarde. Het verhaal was voorspelbaar, maar dat is bijna altijd wel in een slasher. Het komt dus aan op de moorden en gelukkig bevat de film een aantal geweldige moordscènes. Niet per se vanwege hun creativiteit, maar vanwege hun bloederigheid.
Het uiterlijk van moordenaar "The Pill" was eveneens goed. Een beetje een combinatie van Candyman en Jason met de zak over het hoofd uit Friday the 13th Part 2. Misschien door zijn budget een klein beetje te rommelig, maar absoluut een leuke hoogwaardige, lowbudget, moderne slasher. Best goed dus!