Undertone (2025)

Ik wacht met smart.....dit moet een knaller zijn.

Was dit niet die film waar ze snachts niet van konden slapen?? Als dat gezegd wordt dan weet je al dat het waarschijnlijk niet heel veel bijzonders zal worden. Maar ik laat me graag van het tegendeel bewijzen.

Volgens Google moet deze vanaf 13 maart draaien in de bioscoop, maar Pathe kan de film niet eens vinden. Het is een A24 film, dan verwacht je eigenlijk wel dat Pathe of andere bioscopen die zal draaien.

Nope!

Nice hoor

Hoge verwachtingen na de recensies en heb er lang naar gezocht. Gisteren eindelijk gezien maar hij viel echt enorm tegen. Ik zat 80 minuten te wachten naar spanning het kwam veel te langzaam op gang. Alleen de laatste 10 minuten waren het voor mij waard alleen dat trekt voor mij een film niet omhoog. Heel zonde!

Waar heb je hem gezien?

Waarom draaien dit soort films niet in onze bioscopen ? Deze wil ik echt graag zien ! Heel Horrorliefhebbend Amerika is laaiend enthousiast over deze film.

Hij is inmiddels te vinden voor de piraten onder ons.

Had er weer wat meer van verwacht.

Hij is wel beklemmend, maar er gebeurd weinig waardoor het een beetje saai word.

Een film die je blijft kijken om het einde te zien, maar die vond ik ook tegenvallend.

Horror zou ik het niet noemen.

Niet iets wat ik opnieuw zou willen kijken.

"Uozyba-ni-emoc"

ASMR-spul Tja...zodra je het logo van A24 en Slaap-kindje-slaap liedje hoort weet je het eigenlijk al...dit gaat een lange bijna slaapverwekkende zit worden. En jawel het werd wederom bevestigd; verzin een verkoopbaar idee, creëer een hype en laat het een beetje artistiek overkomen. Deze film gaat voor 90% over een meisje dat haar podcast opneemt, dingen opzoekt op Google en naar zogenaamde enge audiofragmenten luistert, Ooooooh... griezelige stemmen...de andere 10% van de film is dat ze door haar huis loopt...met de standaard geluidseffecten en overbekende wazige schaduwen achter het personage. Het is knap dat je dit weet te slijten als horrorfilm terwijl de enige schrikmomenten zijn gebaseerd op het achterstevoren afspelen van kinderliedjes en het langzaam inzoomen op afbeeldingen van Jezus. Kijkvoer voor kijkers die eigenlijk niets hebben met horror en al bang worden van het tikken van een klok of het knipperen van lichten.

Best een aardig debuut van deze regisseur, al is het zeker geen ge-wel-di-ge film. Low-budget en one-location film die best fraai is geschoten, met helaas wel een gebrek aan visuele horror-elementen. Het beetje dat er wel is, is slechts simpel en clichématig. Het acteerwerk mag er zijn en zo nu en dan klinken de geluidsfragmenten best eng. Al met al een prima tussendoortje. Kleine 6/10*

Oei oei, niets voor mij helaas.

Te saai ook.

Te saai naar mijn goesting, alles is hieronder reeds gezegd.

Brrrr heel eng ik ben echt wel wat gewend als het om horror movies gaat maar dit was echt the exorcist hereditary scary. Ook omdat het heel geloofwaardig over kwam. Waarschuwing: niet voor het slapen kijken voor de mensen die niks gewend zijn zou ik deze overslaan

Heerlijke slowburn die mij contstant gespannen heeft gehouden. Nauwelijks jumpscares (of zelfs helemaal niet). Echt een geweldige sfeer.

Cult classic in wording?

Eigen stijltje wat een hoop mensen gaat tegenzitten. Een slowburner, maar eentje wel die echt onder je huid kan gaan zitten. Horror is bij uitstek een horrorgenre wat voor veel verdeling zorgt, want wanneer is nu echt iets eng voor iemand?

Op Weapons na is het lang geleden dat ik zo geboeid was door een climax en ontknoping van een horror. Heerlijk hoor, maar je moet wel van ASMR houden. Misschien net zoals Skinamarink een film die de meesten niks gaan vinden, maar een klein gedeelte er absoluut van gaat houden. Ik zit sowieso in die laatste categorie (hoewel ik Skinamarink niet goed vond).

Camerawerk was heel treffend, continu ben je als kijker de omgeving aan het bespeuren om te zien of je een subtiele jumpscare kan spotten. Desondanks waren er toch een paar momenten dat ik schrok. Beetje cheesy qua verhaal, maar het is vooral de sfeer die goed uitpakt. Poster is trouwens ook echt prachtig!

Een mislukking van jewelste. Dit was een horrorfilm, maar dan verstoken van alle horror. Dit lijkt wel een film opgenomen tijdens covid, waarbij elke acteur in zijn eigen kamer een rolletje speelt voor de webcam. Een film die je met de ogen toe kan bekijken, want The Undertone teert louter op het auditieve. Visueel valt er niks te beleven, behalve dat het trucje met de draaiende camera tot in den treure wordt herhaald. Bedoeling is allicht vermijden dat de kijker de kamer verlaat of in slaap valt. Eigenlijk had dit perfect kunnen dienen als een soort audio horror show, zoals er verschillende podcasts staan op Spotify. Ik denk bv. aan The No Sleep Podcast, die overigens meestal een pak sterker uit de hoek komt dan deze film. De ontknoping was ook nog eens beneden alle peil. Voor deze doorgewinterde horrorfan staat A24 naderhand gelijk aan barslechte films.

Waanzinnige Horrorfilm die helemaal onder je huid gaat zitten.

Ik kijk bijna alleen maar Horrorfilms maar deze film is veruit het beste wat ik het afgelopen jaar voorbij heb zien komen.

De sfeer is zo heerlijk creepy en men speelt heel erg op geluid in deze film of het nu de theepot is of het eten van cornflakes alles wordt bespeeld om de kijker helemaal te laten meeslepen in de film.

Ik raad je ook echt aan om deze film met koptelefoon te bekijken....doodeng! Geen jumpscares maar Horror op zn best ! Snap werkelijk echt niet dat sommige hierboven deze film niet goed vinden maar goed.........

Erg matig, en dat heeft te maken met het feit dat dit tegen mijn irritatiegrens aanzat, haar vermoeiende gesprekken met die Justin en dat verschrikkelijke irritante hoofd van dat kind, daar is niet naar te kijken en zeker niet als het het enige is dat het scherm te bieden heeft! Die hele verweving met die stervende moeder en die vage opnames gaat mij ook te ver en de film suggereert weer een soort "betekenis" aan dit alles. Onzin!

Onbehaaglijke, bij vlagen behoorlijk enge horrorfilm over de presentatrice van een podcast, die bij haar stervende moeder intrekt om voor haar te zorgen in haar laatste dagen. De podcast, over een reeks vreemde audio-opnames, is al behoorlijk creepy, maar in het huis van haar moeder gebeuren ook verontrustende dingen. Het lage tempo en de wat statische aanpak van de film doen een beetje afbreuk aan de impact, maar overwegend is dit toch wel behoorlijk effectief.

Creepy setting met onderhuidse spanning heel de film door. Goede opbouw ook. Op een gegeven moment speelt de film zelfs met je eigen geest, want je weet niet wat je kunt verwachten als ze iets normaals (een vertrek) expliciet in beeld brengen. Dat gaf een onheilspellend gevoel.

Elke keer dacht ik: nu valt vast het kruis van de muur, maar dan gebeurde het juist niet en gebeurde er soms niets.

In het begin gebeurt er nog weinig, maar gedurende ze de tapes afspelen en de ontknoping naderen, gebeuren er vreemde dingen in het huis. Abyzou had bezit genomen van haar moeder (toch?) Zij wilde haar dochters baby.

De film moet het vooral hebben van de sfeer. En daar houd ik juist zo van. Het hoeft niet altijd heel bloederig te zijn. Een goede spanningsboog vind ik belangrijker. Deed me ook wat denken aan de film White Noise.

Met name het achterstevoren afspelen van (kinder)liedjes en de verweven mythe/duistere kant ervan spreekt mij erg aan. Maar dat is natuurlijk persoonlijk.

Een aanrader, in tegenstelling tot de - soms - slechte recensies.

Wederom een originele horrorfilm (waarvan er dit jaar heel veel zijn). En ik hou ervan! En ondanks dat deze Undertone origineel is, heel creepy is en qua uitvoering prima is neergezet, wilde de film me maar niet pakken en meeslepen. Waar het dan aan ligt weet ik ook niet precies. Ik hou van een slowburner dus dat kan het niet zijn. Op de een of andere manier 'geloofde' ik het verhaal niet zo denk ik. Hierdoor had het weinig impact op me. Verder prima en creepy neergezet, maar toch net 2,5 ster. Misschien dat een nieuwe kijkbeurt over een tijdje me op andere gedachten brengt.

Persoonlijk begrijp ik echt niet dat er mensen zijn dit dit echt goed vinden. Totaal niet spannend en er gebeurt echt helemaal niks waarvan je zegt, dat was eng. Helemaal niks. Als je niks gewend bent dan is dit misschien iets, maar in ieder geval niet voor mij.

Het zal wel... Het eindigt in 10 minuten zwart en geschreeuw....Tja.

Tegenvaller. Gehuurd voor 5.99e...Can I get my money back?

Hele wisselende scores inderdaad. Maar ik ga hem morgen toch proberen. Op Pathe thuis staat trouwens dat het gemiddelde een 8.2 is. Dat kan mislijdend overkomen.

Vond het juist realistisch overkomen voor een horrorfilm waardoor het goed werkt voor mij. Goed uitgekozen freaky kinderliedjes.

Ja oké, dat kan. Iedereen heeft zo zijn eigen voorkeur. Voor mij persoonlijk was dit niet een film waar ik op zat te wachten. Helaas.

Het zal waarschijnlijk wel weer aan mij liggen, maar wat een slaapverwekkende saaie bedoening, en sommige noemen hem eng, is hun goed recht, maar ik vind Woody Woodpecker veel spannender en enger dan dit werkstukje.

Ik moet de film wel bedanken, mijn dagelijkse slaappil heb ik niet moeten nemen....

Een heerlijke slowburner die mij echt onder de huid is gaan zitten. Ik heb veel films gezien, waarbij horror de hoofdmoot is. Ik kan van alle soorten horror genieten, maar het wordt pas echt spannend als er een hele onbehagelijke sfeer wordt neergezet die je niet van je af kan schudden. Klein verhaal, kleine setting, kleine cast, subtiele opbouw, met maximaal effect. *4.0

Alsof je zelf een liedje achterstevoren afspeelt om verborgen betekenissen te vinden. Ik heb een zwak voor psychologische horrorfilms met één centraal personage in een beperkte ruimte. Of zoals in 'Undertone' (2025) hoofdpersoon Evy Babic (Nina Kiri) alleen nog een horrorpodcast heeft om te ontsnappen aan de psychologische druk van een stervende moeder. Het weinige menselijke contact gaat via een collega aan de andere kant van de wereld, haar wispelturige vriendje en de gasten die inbellen tijdens de uitzending. Heel verrassend is het niet, maar de macabere geluidsfragmenten lopen over in Evy's extreem beperkte en repetitieve leefwereld. Regisseur Ian Tuason weet met beperkte middelen en veel suggestie toch een beklijvende psychologische sfeerschets neer te zetten over een vrouw uit een religieus milieu. Al blijft de spanning misschien subtieler en minder uitgesproken dan in genrefilms met meer budget.

vond deze totaal niet spannend of naar een climax toegaan. 10 opnames /tapes, waarvan je toch wel moet weten dat de laatste dan wel hoop duidelijkheid moet geven, maar niet nieuwsgierig zijn en zo nu en dan s wat van te gaan afspelen. enfin er gebeurt gewoon te weinig als van spektakel en visuele aspecten verwacht. maar ook zonder deze punten is het gewoon een hoop gepraat zonder enige spanning.