Undertone (2025)

Boring spookhuisfilmpje met een soort van 'Paranormal activity esthetiek' vanuit het mockumentary-concept = statische camera gericht op een donker gat waarin soms iets verschijnt, en soms niet. Soms zoemt de camera heel lichtjes in om onduidelijke redenen. Meestal heeft de camera 2 verdwijnpunten: in het ene: een chick achter de computer. het tweede verdwijnpunt: de donkere keuken/ het donkere gat.

De meeste horror gaat over elektra: knipperende lampen. Soms de lekkende kraan. Ondertussen bespreekt het chickie telefonisch morbide kinderliedjes met een fantast & podcaster. Samen analyseren ze spooky geluidsfragmenten, die steeds meer (nogal lomp) wijzen naar de aanwezigheid van de demon Pazuzu = zij die kindjes steelt. Ondertussen ligt er een halfdode moeder boven in bed die meer leeft dan dat het chickie vermoedt. Echter: daar is de film nogal vaag over.

Ik ben echt een horror fan maar deze film leek wel 3 uur te duren en heb mezelf beetje moeten dwingen om hem af te kijken.

Vond dit een heerlijke creepy horrorfilm.

Uiterst sfeervol, al gebeurt er eigenlijk niet veel.

Best origineel ook.

Heb me prima vermaakt.

Wat een troep zeg. Een verlaten bushalte in de regen onder een flikkerende lantaarnpaal is meer beangstigend dan dit. Gaat echt helemaal nergens over. Podcast van man en vrouw op afstand, en een stervende moeder in huis bij die vrouw. horen dan vreemde dingen met heel veel fantasie tijdens die podcast. 1 ster is nog te veel. In de rij staan bij de kassa bij de plaatselijke super is meer spannend dan dit. Doe mij maar Conjuring, Amityville Horror de eerste versie of Sinister.

Nina Kiri speelde erg goed in deze verre van enge horrorfilm. De geluidseffecten waren het beste van de film. Het verhaal kon me nergens boeien.

Heerlijke slowburner met echt wel een creepy randje. Knap gemaakt, zeker gezien het zich maar op 1 locatie afspeelt.

Precies dit!

A24

Dan weet je dat meestal wel iets krijgt wat goed genoeg is, wel altijd wat artsy fartsy maar dat is prima. Maar dit is gewoon helemaal niks. Serieus, verf zien opdrogen is nog boeiender dan dit. Ik herinner me die achterlijke hype nog over hoe eng deze ging worden voordat ie uitkwam, nou poeh hey.

Net als Skinamarink echt een mega waste of time. Vaak ga ik horrors kijken zonder user reviews te checken, want je gaat er dan toch anders in, maar voor deze was het gunstig geweest.

Redelijke horrorfilm. Het verhaal is niet heel bijzonder of verrassend. De uitwerking daarentegen is best geslaagd. De film is een echte slowburner, verwacht dus geen horrorfilm met veel bloed en jumpscares. De film wordt rustig opgebouwd maar wel met een continue spanningsboog wat met name door het visuele aspect wordt benadrukt. De camera wordt regelmatig dusdanig gepositioneerd dat je als kijker ieder moment denkt dat er iets engs gaat gebeuren. De audio is het grootste pluspunt van de film en voegt extra spanning toe. Het einde is helaas een stuk minder geslaagd en is iets te veel van goede. Kiri zet in haar uppie een prima rol neer. 3.5

Opvallende film met een voorspelbaar gemengde beoordeling, maar regisseur Ian Tuason levert hier zeker een onderscheidend en indrukwekkend werkje mee af. The Undertone benut precies wat het verkoopt en zet daarmee een onheimelijke, onveilige sfeer neer. Uiteraard mag het gezegd worden dat er uiteindelijk niet veel aan de hand is, maar juist dat minimale zorgt voor genoeg spanning. Het slimme camerawerk evenals het overtuigende acteerwerk van Nina Kiri dragen bij aan de stabiele opbouw, toch knap dat Tuason daarin herhaaldelijk een doorbraak weet te vinden. Naar het einde toe gaat het dan helemaal los en ik moet toegeven dat de film tegen die tijd al erg onder mijn huid zat. Het is aangeraden dit te kijken met koptelefoon en een donkere, geïsoleerde achtergrond, want dat zijn de omstandigheden die een geheel als The Undertone optimaal tot zijn recht laten komen.