Undertone (2025)

Boring spookhuisfilmpje met een soort van 'Paranormal activity esthetiek' vanuit het mockumentary-concept = statische camera gericht op een donker gat waarin soms iets verschijnt, en soms niet. Soms zoemt de camera heel lichtjes in om onduidelijke redenen. Meestal heeft de camera 2 verdwijnpunten: in het ene: een chick achter de computer. het tweede verdwijnpunt: de donkere keuken/ het donkere gat.

De meeste horror gaat over elektra: knipperende lampen. Soms de lekkende kraan. Ondertussen bespreekt het chickie telefonisch morbide kinderliedjes met een fantast & podcaster. Samen analyseren ze spooky geluidsfragmenten, die steeds meer (nogal lomp) wijzen naar de aanwezigheid van de demon Pazuzu = zij die kindjes steelt. Ondertussen ligt er een halfdode moeder boven in bed die meer leeft dan dat het chickie vermoedt. Echter: daar is de film nogal vaag over.

Ik ben echt een horror fan maar deze film leek wel 3 uur te duren en heb mezelf beetje moeten dwingen om hem af te kijken.

Vond dit een heerlijke creepy horrorfilm.

Uiterst sfeervol, al gebeurt er eigenlijk niet veel.

Best origineel ook.

Heb me prima vermaakt.

Wat een troep zeg. Een verlaten bushalte in de regen onder een flikkerende lantaarnpaal is meer beangstigend dan dit. Gaat echt helemaal nergens over. Podcast van man en vrouw op afstand, en een stervende moeder in huis bij die vrouw. horen dan vreemde dingen met heel veel fantasie tijdens die podcast. 1 ster is nog te veel. In de rij staan bij de kassa bij de plaatselijke super is meer spannend dan dit. Doe mij maar Conjuring, Amityville Horror de eerste versie of Sinister.

Nina Kiri speelde erg goed in deze verre van enge horrorfilm. De geluidseffecten waren het beste van de film. Het verhaal kon me nergens boeien.