menu

Hier kun je zien welke berichten joolstein als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Abandoned, The (2006)

4,5
Wat krijg je als de Spaanse Nacho Cerda (regisseur bekend van zijn (keigoede) korte films “Aftermath" (1994) en "Genesis” (1998) de Canadese Karim Hussein (regisseur van Subconscious Cruelty en cameraman van o.a. Hobo with a Shotgun) en de Zuid-Afrikaanse Richard Stanley (cultfiguur en regisseur van Hardware (1990) of de scenarioschrijver (plus de eerste regisseur) van het debacle: The Island of Doctor Moreau (1996) door een beetje geluk samen een film tot stand weten te brengen?

Heel simpel, een superieure spookhuis-horrorfilm die erin slaagt zowel angstaanjagend, als ook de abstracte wereld van verleden en heden met elkaar weet te vervlechten.

Amerikaanse filmproducent Marie Jones (Anastasia Hille) probeert al meer dan 40 jaar achter haar biologische ouders te komen. Ze werd geboren in Rusland maar groeide op in het Verenigd Koninkrijk voordat ze naar L.A. ging. Echter adoptiepapieren in het Rusland van de jaren '60 werden veel minder goed bewaard, daarom had ze bijna voortdurende tegenslag. Dan krijgt ze op een dag een telegram dat ze een stuk land in Rusland heeft geërfd dat ooit eigendom was van haar biologische moeder en de reis die hierop maakt moet een antwoord op al haar vragen gaan worden.

Het klinkt misschien als iets dat je al eerder hebt gezien, maar ik vond dit toch één van de donkerste, engste films die ik in lange tijd heb gezien (kippenvel) en weinig of geen gelijkenis vertoont met andere films. Wie het andere werk van de regisseur heeft gezien weet dat hij goed uit de voeten kan met de verschillende sub-genres van de horror. En in de hoogtijd dagen van Saw of Hostel, wilde hij iets maken dat geen -kloon was. Missie geslaagd dacht ik zo!

De film ziet er verbluffend uit, niet in de laatste plaats dankzij cameraman Xavi Gimenezs ( The Machinist) we zien een zeer grimmig en deprimerend ogende omgeving die perfect paste bij deze film. De sets en het geluid (iets wat me vaak niet eens opvalt) zijn nog twee verbazingwekkend effectieve elementen. Beide passen goed bij de troosteloosheid van de beelden en creëren een bijna voelbaar gevoel van onheil. En dan heb ik het nog niet gehad over het laatste gedeelte, dat is een van de mooiste, tofste en beklijvende stukken van de film.

De film heeft wel wat weg als van die Matroesjka-poppetjes; het lijkt aan de buitenkant op een horrorfilm, maar wanneer je begint met het openmaken, zul je een geesten-film vinden met daarin een spookhuis-film waarin dan weer een film huist over een oeroud ander kwaad. Maar zeker is dat voor deze film mijn hart als horror-genre-fan toch een stukje harder ging slaan!

Abbey Grace (2016)

1,5
Bijna alles is er mis met deze film. Er zijn te weinig eigen ideeën, het lijkt alsof iemand goed naar klassieke horrorfilms is gaan kijken en die elementen in een eigen product heeft verwerkt. Zo zie je duidelijk de films Cujo en The Shining voor bij komen. Nu is met een hommage op zich niets mis maar dan was het wel fijner geweest als er dan ook wat eigens mee werd gedaan. Nu leek het gewoon kopiëren. Ook zijn de special effect, zover je daar nog van kon spreken, zijn gewoonweg onder de maat. En gek genoeg is speelduur te lang. Teveel scenes doen er gewoonweg niet toe en leiden alleen maar de aandacht af. Sterker het eerste gedeelte van de film doet er zelf niet meer toe als blijkt wat er later aan de hand is. Terwijl er aan het einde ook nog scenes worden herhaald. En waarom? Tja, wie zal het zeggen? Het enige positieve was dat de invalshoek van de obsessieve-compulsieve stoornis of dwangstoornis nog wel een aardige toevoeging was. De film zoekt de makkelijkste weg van leentjebuur en wel in de meest slechte zin van het woord. Terwijl er best wat potentie in de het script had gezeten, faalt het nu om zelfs maar een fris idee of eng moment te tonen.

ABCs of Death 2 (2014)

Alternatieve titel: The ABCs of Death 2

3,0
ABC 2 heeft minder vreemde en bloederige scenes dan zijn voorganger. Ook is bij dit tweede deel het genre Komedie toegevoegd. Dat deed de filmpjes geen goed. Er zijn opvallend veel meer missers en zwakkere. En bij de leukere is het duidelijk veel tammer. Gelukkig bezit de anthologie nog wel een paar toppers! Komt het doordat deel 2 is of omdat dit meer tweede keus regisseurs zijn, aangevuld met wat goede frisse talenten?
Dit is mijn uitkomst:
A van Amateur
van E.L. Katz. Aardig begin en al was ietwat warrig, de twist aan het einde maakte het uiteindelijk wel goed.
B van Badger
van Julian Barratt. Camerabeelden van een documentairemaker in de trant van found footage. Vrij doorsnee en leuk werd niet.
C van Capital Punishment
van Julian Gilbey. Een simpele maar doeltreffend film Voor eigen rechter spelen loopt verkeerd af. Gaaf filmpje en mooie special effecten .
D van Deloused
van Robert Morgan. Mooie en vreemde stop-motion horror. Iets van een droomwereld, in ieder geval mooi maar vaag.
E van Equilibrium
van Alejandro Brugues. Twee mannen op een verlaten eiland em als er een vrouw bijkomt dan…heb je horror. Hopelijk ironisch bedoeld? Erg pijnlijk! (en slecht)
F van Falling
van Aharon Keshales and Navot Papushado. Israëlische soldate hangt met een parachute in een boom, Palestijnse jongen komt langs Na wat gepraat en een gebeurtenis is het klaar. Alles behalve boeiend of interessant.
G van Grandad
van Jim Hosking. Niet zo zeer eng maar wel een vreemde en fijne Britse zwartgallige –komedie met een einde waar je onpasselijk van zou kunnen worden. Een van de weinige die op een goede manier humor en horror combineert!
H van Head Games
van Bill Plympton. Tweede animatie ditmaal een tekenfilmpje maar die sloeg de plank gewoon mis. Niet boeiend.
I van Invincible
van Erik Matti. Met een unieke setting heeft dit Filipijnse filmpje over de verdeling van de erfenis wel iets.
J van Jezus
van Dennison Ramalho. Goede bloederige scenes nadat twee mannen een exorcisme op een gay-man uitvoeren en hij gered wordt door een zeer special persoon. Braziliaans bruut horrorwerkje.
K van "Knell"
van Kristina Buozyte and Bruno Samper. Die doodsklok is een zwart ding in de lucht die we samen met een hoofdrolspeler te zien krijgen. Werkelijk zeer mooi gefilmd maar waar ging het nu over? Strandt helaas in vaagheid
L van Legacy
van Lancelot Oduwa Imasuen. Nigeriaanse horror? Het maakt pijnlijk duidelijk dat er nog veel moet worden geleerd. Acteerwerk en effecten zijn ronduit slecht.
M van Masticate
van Robert Boocheck. Een bijna naakte zweterige behaarde man rent door de straat, gefilmd in slow-motion. Grappig is anders en horror ook. Alhoewel?
N van Nexus
van Larry Fessenden Halloween en Frankenstein en zijn bruid hebben een afspraak. Vrouw zit in een taxi terwijl de chauffeur tijdens het rijden even een puzzeltje maakt. Ze hebben uiteindelijk een bijzonder band met elkaar. Aardig maar voorspelbaar.
O van Ochlocracy
van Hajime Ohata. Wel leuk gedaan de rollen van mensen en zombies omdraaien. Maar verder vrij mager.
P van "P-P-P-P Scary!
Van Todd Rohal. Vooral slecht, geen idee wat de regisseur nu wilde. Grappig was het niet, meer irritant.
Q van Questionnaire
van Rodney Ascher. Prima filmpje niets meer of minder.
R van Roulette
van Marvin Kren. Een zeer mooi stijlvol zwart/wit Oostenrijks filmpje. Het lijkt alsof de drie mensen in jaren ’40 zijn, echter de twist maakt duidelijk dat het niet zo is. Vond deze persoonlijk door de spanning die werd gecreëerd wel de meest interessantste.
S van Split
van Juan Martinez Moreno. TV -serie 24 met twist maar met een fijn horrormoment
T van Torture Porn van Jen and Sylvia Soska. feministisch wanproduct, een soort statement over hoe slecht vrouwen in film behandelt worden ontaard in slecht effecten. BAH!
U van Utopia
van Vincenzo Natali. Kort en krachtig. Een wereld waar alleen een perfectie bestaat is dat een Utopia? Erg mooi.
V van "Vacation
van Jerome Sable. Bar slechte found footage. Thailand, jongens op vakantie, vriendin aan de telefoon, hm hoe verzin je het?
W van Wish
van Steven Kostanski. Cool concept. Het begint met een reclamespot voor "Champions of Zorb" maar dan verdwijnen die jongens echt naar die wereld. Geen pretje voor ze, wel soms met een dikke knipoog.
X van Xylofoon
van Julien Maury and Alexandre Bustillo. Babysitter draait door maar op zo’n mooie en enge manier weergegeven. Gruwelijk goed!
Y van Youth
van Soichi Umezawa. Nog een erg leuk idee, meisje fantaseert wat er voor afschuwelijke dingen er moeten gebeuren met haar moeder en stiefvader. Dit zien wij natuurlijk visueel!
Z van Zygote
van Chris Nash. De laatste is zeker de meest huiveringwekkendste! Een vrouw belooft om te wachten met bevallen tot haar man weer thuiskomt. Prachtig gefilmd en super Gore met invloeden van Lucio Fulci.

Een stukje minder enthousiast dan het eerste deeltje maar de film heeft gelukkig nog een paar fijne moment!

ABCs of Death 2.5 (2016)

3,5
ABCs of Death 2.5 is geen volwaardige opvolger van het tweede deel door het simpele feit dat alle 26 filmpjes beginnen met de letter M;

Magnetic Tape van Tim Rutherford en Cody Kennedy is een prima opener en pure 80's nostalgie. VHS-video, monsters en Ninja's. Wie wist dat VHS-banden zo dodelijk kunnen zijn? Op de Troma- manier!
Maieusiophobia van Christopher Younes: Google het woord en dan blijkt het de angst voor bevallen te betekenen en dat is dan ook precies wat dit is; vreemde verontrustende Klei-animatie over bevallen.
Mailbox van Dante Vescio en Rodrigo Gasparini: Braziliaans en met stijlvolle jaren '70 invloeden over een trick-or-treater met een dorst naar bloed die bij het verkeerde huis aanklopt.
Make Believe van Summer Johnson: Kinderen en dode lichamen zijn altijd wel een interessante mix. Zo ook in dit verwrongen sprookje. Het camerawerk laat wel iets te wensen over maar zeker niet slecht.
Malnutrition van Peter Czikrai: Een uiteengerukt lijk als eerste shot is altijd leuk! Daarnaast is het camerawerk bij deze wel erg goed! Al levert het ook niet veel meer dan de reguliere Zombies-apocalyps.
Manure van Michael Schwartz: Poep in je hoofd? Dit filmpje gesitueerd op een boerderij neemt dit letterlijk als er een stel horken zich misdragen tegenover het vrouwelijke geslacht.
Marauder van Steve Daniels: Een in zwart/wit super 8 mm geschoten ode aan 'Mad Max' en 60's biker films maar dan op driewielers. Erg grappig uitgevoerd en met een vermakelijk einde.
Mariachi van Eric Pennycoff: Vermakelijk en absurd. Mexicaans (straat)orkest versus Deathmetal?
Marriage van Todd E. Freeman: Regisseur met een eigen stijl die al wat films op zijn naam heeft staan. Prachtig geschoten, goed geacteerd en verrassende body-horror.
Martyr van Jeff Stewart: Nog een regisseur die al wat ervaring heeft en dat is te zien. Een simpel concept maar erg mooi gefilmd.
Matador van Gigi Saul Guerrero: Interessante regisseuse met genoeg eigen visie. Leuk kort "Tex-Mex" filmpje.
Meat van Wolfgang Matzl: Tweede Klei-animatie of eigenlijk vlees-mannetjes. Vreemd soortige surrealistisch schoonheid zit er in dit filmpje.
Mermaid van Ama Lea: Twee jongens bekvechten om een zeemeermin. Echter ergens gaat er iets mis? Ziet er een beetje uit als een bier-reclame inclusief een grappige punchline.
Merry Christmas van Joe en Lloyd Stas: Het eerste filmpje wat mij tegenviel. Krampus heeft een crisis over zijn bestaan.
Mess van Carlos Faria: Letterlijk en figuurlijk een knoeiboel Walgelijk maar ook origineel. De film maakt zijn naam op meer dan één manier waar. BAH....smerig maar heerlijk!
Messiah van Nicholas Humphries: Geen verwijzing naar Jezus maar toch redelijk voorspelbaar maar met een leuk einde.
Mind Meld van Brett Glassberg: Uitzonderlijk verknipt filmpje vooral als de twist eenmaal is onthuld. Al snapte ik niet helemaal de waarom?
Miracle van Álvaro Núñez: wat je allemaal niet kan maken met bijna geen budget. Deze short maakt van Niets, IETS! Met niets meer dan een doos, een konijn en genoeg verbeelding. TOP!
Mobile van Barış Erdoğan: Is nog wel aardig, probeert het met zwarte humor maar blijft tamelijk fantasieloos. Er is maar weinig voor nodig om de twist te zien aankomen.
Mom van Carles Torrens: Nog een regisseur met wat ervaring. Echter hoewel het goed eruit ziet laat het verhaaltje wat te wensen over.
Moonstruck van Travis Betz: Gemaakt met papier en handgetekende onconventionele animaties.
Leuke papieren romantiek, extreem mooi gefabriceerd en ontroerend.
Mormon Missionaries van Peter Podgursk: Brave jongeren die het "woord" verspreiden, zijn toch niet zo braaf als ze er uit zien of toch wel en is het allemaal de schuld van dementerende ouderen?
Mother van Ryan Bosworth: Opgepast, deze kan voor mensen met Arachnophobie angstaanjagend zijn, zeker met de visueel geweldige effecten.
(Death by)Muff van Mia’Kate Russell: De Three degrees zongen het al: "You are a dirty ol' man" Wel erg veel opbouw voor kortstondige grap aan het einde.
Munging van Jason Koch & Clint Kelly: De betekenis van Munging En meer wil ik hier eigenlijk niet over kwijt!
Mutant van Stuart Simpson: Gekheid komt vaak uit Australië en ditmaal verandert een virale infectie mensen in vleesetende gevleugelde mutanten, duidelijk latex-beestjes, aan een slick tweetal de taak om in de huid te kruipen van Natural Born Killers.

Zoals deze shorts laten zien is er nog genoeg talent te vinden in het horror-genre. En deze nieuwelingen deden het wat mij betreft een stuk beter dan de regisseurs uit het tweede deeltje. Zeer verfrissend, met een minimum aan humor(dat was zeer positief) is dit een erg fijne M of Death.

ABCs of Death, The (2012)

3,5
Als geheel is ABC zeker geslaagd, het concept van 26 korte filmpjes, die ieder een letter van het alfabet vertegenwoordigen is erg leuk. Ook is duidelijk de diversiteit van de regisseurs (en horrorfilms) te zien, wat het wel zo prettig maakt. Iets wat zowel de kracht als ook de zwakte kan zijn van dit soort films. Voor mij werkt het altijd goed! Opvallend was ook het groot aantal regisseurs dat niet Amerikaans was. Natuurlijk heeft ieder zijn eigen favorieten en naast enkele missers, zijn er ook gelukkig een groot aantal toppers. Hieronder mijn bevindingen:

A van Apocalyps:
Pracht openingsfilmpje van Nacho Vigalondo Horror op een romantische toer.
B van Bigfoot
van Adrian Garcia Bogliano. Combineert een egoïstische moeder met de boeman. Doeltreffend verhaaltje.
C van Cycle
Tegenvallend filmpje van de Chileense filmmaker Ernesto Diaz Espinoza die wel goed heeft gekeken naar Vigalondo’s Timecrimes.
D van Dog Fight
van Marcel Sarmiento. Valt wat tegen met als thema dierenliefde.Zag er wel mooi uit!
E van Exterminate
van Angela Bettis. Een Cronenberg- light met Arachnofobie. Nogal tam.
F van Fart
van Noboru Iguchi. Het enige luchtige filmpje maar niet echt heel goed.
G van Gravity
van Andrew Traucki. Filmpje wat ik totaal niet snapte of dat totaal mislukt was.
H van Hydro-Electric Diffusion
van Thomas Cappelen Malling. Met een nazi-poes die een striptease-act opvoert voor een vliegeniers-buldog. Erg mooi gemaakt, al snapte ik niet helemaal de bedoeling.
I van Ingrown
van Jorge Michel Grau. Zonder veel uitleg maar zeker schokkend genoeg. Schitterend!
J van Jidai-Geki
van Yudai Yamaguchi. Leuke onderbroekenlol met een man die Seppuku pleegt.
K van Klutz,
van Anders Morganthaler. Animatiefilmpje over poep, vooral flauw en kinderlijk.
L van Libido
van Timo Tjahjanto Vooral voor doorgewinterde horror-fan een feest. Grandioos !
M van Miscarriage
Dit belabberd kort filmpje van Ti West stelt vooral te teleur. Een creatieve dip?
N van Nuptials
van Banjong Pisanthanakun. Een verrassend en schattig filmpje over wat er kan misgaan als je pratende papegaai koopt.
O van Orgasme
van Bruno Forzani and Héléne Cattet. Zoals je kan verwachten een prachtig surrealistisch visuele Giallo-wereld. Vrij experimenteel.
P van Pressure
van Simon Rumley. Hij zoekt het in sociaal commentaar over hoe ver je als moeder gaat voor je kinderen. Echter schortte het bij mij een beetje aan impact.
Q van Quack
van Adam Wingard. Hilarisch en briljant tegelijk! Wat kan ik nog meer zeggen?
R van Removed
van Srdjan Spasojevic. Herbergt de combinatie van Gore met celluloid, een bizar filmpje.
S van Speed
van Jake West. Prachtig! De dood die twee vrouwen achterna zit met uiteindelijk een gave twist.
T van Toilet
van Lee Hardcastle. Gemaakt volledig van klei. Erg knap gedaan!
U van Unearthed
van Ben Wheatley. Een soort huis- tuin en keuken opname vanuit de ogen van een vampier. Prima werkje!
V van Vagitus (het gehuil van een pasgeboren baby)
van Kaare Andrews. Mooi gemaakte Sf- Dystopie over geboortebeperking met een onvervalste RoBoCop. Voortreffelijk!
W van WTF!
van Jon Schnepp. Vreemde maar zwaar tegenvallend. Zappende potpourri stijl? WTF was totaal niet creatief.
X van XXL
van regisseur Xavier Gens. Erg goede en misselijkmakende body-horror met sociale commentaar op de koop toe! Fantastisch!
Y van YoungBuck
van Jason Eisener. Haalt het maximale eruit qua soundtrack en camerawerk maar door net iets meer uitleg was de effectiviteit ook beter geweest. Toch zeker niet slecht!
Z van Zetsumetsu
van Yoshihiro Nishimura. Had eigenlijk WTF moeten heten want inderdaad wat was dit? Gigantische penissen, naakte vrouwen, bloed en erotiek met eten? Wat een heerlijk onzinnigheid was dat. Mooie afsluiter!

Overal is The ABC’s of Death een vermakelijke horrorfilm met ups en downs. En geeft een mooi overzicht van talentvolle regisseurs binnen het horrorgenre.

Abominable Dr. Phibes, The (1971)

4,0
Visueel is The Abominable Dr. Phibes een lust voor het oog. De kleuren spatten van het scherm. En er is ruim aandacht voor detail. Hierdoor ziet alles er prachtige uit. Helaas sneeuwt hierdoor het verhaal wat onder. Niet dat het slecht is. Maar dit had best spannender gekund. Toch is er genoeg te bleven en te genieten.

Adam Chaplin (2011)

4,0
En dan kom je een film tegen waarvan je niet goed weet wat je er mee moet. De film omschrijft zich als Italiaanse gore extravagant. En dat dekt de lading zeker! Ooit in de '70 jaren was er de giallo en deze film heeft zijn inspiratie daar wel vandaan maar is dan wel een soort hyper-giallo. Alles is in de overtreffende trap het bloed vliegt in het rond, armen worden afgerukt, hoofden ingeslagen, oogballen fijngeknepen en hersenen splashen over de muren. Het acteerwerk is niet om naar huis te schrijven en logica is er niet echt. Daarnaast wordt de film ook nog gemengd met de actie uit de Japanse Manga. Er is spraken van een soort revenge-verhaal al is het zeer mager maar laten we wel wezen daar is het deze film ook niet om te doen. Over bijna de gehele film hangt een blauwe gloed dat waarschijnlijk gedaan is om het te laten lijken alsof het in de toekomst afspeelt.In het genre is dit absoluut een unieke film, alles klopt en voldoet voor de fans ervan aan alle verwachtingen. Maar wat vond ik er zelf van tja, die vraag is een stuk moeilijker. Ik heb de film niet uitgezet en van een paar leuke stukken Gore ook wel genoten maar heel enthousiast was ik nu ook weer niet. Einde film Hurrah hurrah, all hail Adam Chaplin whoever the fuck he was!

Adult Babies (2017)

Alternatieve titel: Attack of the Adult Babies

4,0
Tja, dit is geen gemakkelijke film om te beoordelen! Een drievoudige-A horrorfilm is het zeker niet! Echter hebben we hier ook niet te maken met het zoveelste low-budget prul. De film ergens mee vergelijken valt ook niet mee! Wat nog een enigszins in de buurt komt is de serie The League of Gentlemen - TvMeter.nl en (de al aangehaalde) eerste horrorfilms van Peter Jackson. Of het wat recentere The Greasy Strangler (2016)

Vermoedelijk is het ook het bizarste werkje wat ik dit jaar te zien zal krijgen. Een stel hooggeplaatste blanke mannen van middelbare leeftijd komen samen, verkleden zich als baby's en veranderen in zwijnachtige lieden. Dames die gekleed zijn in latex zuster-pakjes, waaronder een paar pakjes die doen denken aan Naziploitation, geven hen melk te eten, lezen voor en verschonen hun vieze luiers. Scherpe Britse satirische humor, komische gore, Benny Hill maar dan op acid of inside-(horrorfilm)moppen en referenties. Wat je krijg te zien is zo belachelijk, bijna onbeschrijflijk, maar door de humor werkt het ontwapenend.

Maar dan zijn we er nog niet! Het is natuurlijk een horror. En ook op dat vlak stelt de film niet teleur! We zien genoeg bloed (helaas wel CGI) en andere smerigheden. Al word het nooit grotesk. De man die hier voor verantwoordelijk was, is niemand minder dan Shaune Harrison. Deze heeft een lange staat van dienst. Zijn werk is bv. te zien in; Harry Potter, Ex Machina, Avengers of Game of Thrones. Wie weleens een oude film heeft gezien, is ook bekend met de intermission. Vreemd genoeg heeft deze film er ook één! De film is domweg bizar tot aan het einde toe, want opeens is daar nog een onverwachte virtuele trip (van Alex Chandon (Inbred) in het hoofd van zoonlief, gevolgd door stop-motion Claymation van Lee Hardcastle. Fans van The Human Centipede zullen onder de "varkens" trouwens ook Laurence R. Harvey kunnen herkennen.

Adult Babies is hiermee de slimste en domste film die je in een lange tijd zal zien. Onderga deze film zonder enige verwachtingen, laat je morele oordeel buiten de deur en open je geest voor de zieke wonderen die zich zullen ontvouwen. Of je de film nu leuk vindt of juist er hekel aan gaat hebben, regisseur Dominic Brunt heeft op een extreme manier een originele en verrassende Britse horror-komedie gemaakt. Het is verachtelijk grappig en de film verdient het gewoon om minstens één keer te worden ervaren, zelfs als je er daarna het echt en echt nooit meer wil zien.

Adventures of Sherlock Holmes, The (1939)

3,5
"Elementary, my dear Watson, Elementary"

De tweede en tevens laatste film gebaseerd op het personage Sherlock Holmes gemaakt door 20th Century Fox en met Basil Rathbone in de rol van de meester-speurder Holmes en Nigel Bruce als Dr. Watson. Hierna zullen ze nog minstens 13 films voor Universal Pictures maken. De film schept een prachtig sfeer van 221B Baker Street en Victoriaans Londen, inclusief sfeerverhogende mist in de straten en het geluid van een fluit. Het was ook de laatste van de Basil/Bruce-film die zich afspeelt in deze tijdsperiode. Ook was het heerlijk om Holmes het hoofd zien te bieden tegen zijn duivelse tegenstander Professor Moriarty, hier grandioos gespeeld George Zucco. Anders dan de titel doet vermoede is dit echter niet gebaseerd op het boek van Arthur Conan Doyle maar op een toneelstuk van William Gillette. Deze speelde zelf ook nog Sherlock Holmes in 1916 Fijne film die zeker niet verveelde!

Afflicted (2013)

Alternatieve titel: Ends of the Earth

3,0
Toen de film van start ging, dacht ik: "Nee niet weer zo'n vreselijke found footage film …Meestal zijn het van die reportageachtige films met amateuristische filmfragmenten. Vaak te slecht voor woorden. Uiteraard zijn er ook uitzonderingen in het sub-genre; Natuurlijk de film die het subgenre begon “Cannibal Holocaust” maar ook Trolljegeren mocht er erg wezen, en zo zijn er nog wel een paar te noemen. Al zijn er niet veel! Wat me dan bij deze film brengt want ook deze film was een aangename verrassing! Het allereerst wat opvalt was het visueel gedeelte, het was een stuk minder schommelend dan veel andere found footage. Daarnaast zijn de camera’s van een betere beeldkwaliteit en wordt er ook gebruik gemaakt van meerdere exemplaren. Een slim ideetje van de makers om Clif een documentairemaker te laten zijn. Plus dat er nog stel goede “First person shooter” beelden voorbij kwamen. Deze cameratechniek zorgt ervoor dat de low-budget-horror toch puik uit de hoek komt. Direct het tweede wat positief was aan de film. De horror en het verhaal. Het begin nog erg geforceerd met een beetje de standaard-beelden; feestjes, vakantiefilmpjes, blabla je kent het wel? Maar als het dan mis gaat wordt het interessanter. Waar het eerst nog grappig is, door de opeens verworven 'superkrachten' van Derek, gaat algauw over in licht bloederige en griezelige horror. De regisseurs laten hiermee zien dat je met een flinke dosis creativiteit en enthousiasme, wel degelijk een geslaagd experiment in de categorie “low-budget“ kan afleveren.

Aftermath (2012)

2,0
Aftermath is makkelijk te verwarren met Poklosie een Poolse film met dezelfde naam die ook uit 2012 komt. Ik ging echter voor de post-Apocalyps rampenfilm, echter was deze film ietwat teleurstellend. Zoals de meeste kleine films, richt de film zich vooral op de onrust tussen de personages en die vond ik niet zo interessant. Het acteerwerk van de cast hielp ook niet echt mee om een betere film ervan te maken. Je krijg geen medeleven met de personages doordat er geen achtergrond is en de rest van het verhaal is ook nogal rommelig. Het is niet niet erg om te zien hoe een dozijn mensen langzaam sterven aan stralingsvergiftiging, maar er moet meer te zien zijn dan alleen dat. Nu was het enige wat we nog meer zien krijgen, de anderen van buitenaf, die meer op een soort zombies lijken. De meeste actie zit aan het einde en wordt getoond met slow-motion beelden. Hierdoor missen de ze ook veel van hun impact. dee film lijkt veel meer op een zo'n Amerikaans overheids-promo-filmpje om mensen te waarschuwen dan dat het entertainment was.

Agatha (1979)

2,5
Een film over de 11 dagen dat Agatha Christie (Vanessa Redgrave) verdwenen was. De film berust op waargebeurde feiten maar verder is het vooral fictie. Dit komt ook wel doordat de schrijfster nooit iets heeft vertelt over haar verdwijning. De film doet alsof ze die elf dagen reconstrueert maar in feiten zien we een soort Agatha Christie complot. En niet eens een heel spannend gebeuren ook. Er wordt verder een onschuldige affaire geveinsd met de Amerikaanse journalist Wally Stanton (Dustin Hoffman) Het geheel deed meer aan als een drama/detective tv-film dan een echte film. Het acteerwerk was goed en script aardig ondanks dat veel fictie was. Een feit dat gelukkig wel klopte was dat Agatha Christie al vanaf dag één in de Noord-Engelse stad Harrogate, zat waar ze dan ook haar intrek nam in het hotel Hydro. We zien daar leuke beelden van een kuuroord uit die tijd. Verder is haar toen zevenjarige dochtertje buiten de film gelaten. Echter zien we wel Timothy Dalton als haar man.

Age of Adaline, The (2015)

3,0
Een leuke en romantische film. De onsterflijkheid van Adaline speelt geen al te grote rol in de film. Om die onsterfelijkheid is het liefdesverhaaltje heen gebouwd zodat de onbereikbaarheid van de liefde een rol kan spelen. Het resultaat is een ik hou van jou maar kan niet van je houden. Wat dus uiteindelijk eindigt in het eind goed al goed! Actrice Blake Lively was zeer overtuigend als de onsterfelijke Adaline. En ook de Nederlandse Michiel Huisman deed het niet onaardig als hunk!

Age of Innocence, The (1993)

3,0
Ondanks dat de regisseur Scorsese gebruikmaak van kleuren om emoties van de verschillende personages te onderstrepen. (Bij een fade-out kleurt het scherm soms geel of rood. Een techniek die al was te zien in de films Black Narcissus (1947) en Rear Window (1954). Ook de kleuren van jurken, rozen en interieurs benadrukte de emoties van de personages. Wekte de film in mij als kijker nergens enige emotie op. Eerder was het afstandelijk en stijfjes.

De filmdecors zijn een perfecte ogende reconstructies van het New York van de jaren 1870. Er worden vele (avond) maaltijden genuttigd (en de sociale gebruiken en machtsverhoudingen die ermee gepaard gingen) en aan de muur hangen schilderijen van de grote meesters. Daarnaast gebruikte de regisseur ook opvallende belichtingstechnieken en iris shots (populair tijdens de silent film era) om bepaalde gebeurtenissen te accentueren. TJa, op het vlak van; de decors, de kostumering, de kleurschakeringen is er dan ook heel veel oog voor het detail.

Het is dan ook vooral jammer dat ik nergens enige compassie voor de rijkere bovenklasse van het New York kon krijgen. Nergens waren de onderdrukte emoties voelbaar. Doordat het vanuit mannelijk perspectief werd verteld was Daniel Day-Lewis, uiteraard de betere speler. De kleinere rol van Winona Ryder was ook geen verkeerde vertolking. Echter het was Michelle Pfeiffer die er eerder uit zag als een grijze muis dan een vrijgevochten dame. Begrijp me niet verkeerd ze was een prachtige verschijning in haar weelderige japonnen maar haar situatie is te magertjes weergegeven. Het is dan ook vooral te danken aan het sterke verhaal van Edith Wharton, dat ik de film toch met een positieve waardering weet te belonen.

Agora (2009)

4,0
Prachtige film van Alejandro Amenábar (Abre los Ojos, The Others) gemaakt met voor waarschijnlijk Europese begrippen astronomisch budget van vijftig miljoen euro. We worden mee genomen naar het Alexandrië van de vierde eeuw na Christus. De Romeinen waren over het hoogtepunt van hun macht heen. Hier maken kennis met Hypatia de eerste vrouwelijke wiskundige, filosoof en een astronoom gespeeld door Rachel Weisz die in de wereldbefaamde bibliotheek van Alexandrië zich bezighoudt met wetenschappelijk onderzoek. Ze wordt begeerd door twee aanhangers: haar persoonlijke slaaf Davus en leerling Orestes. Maar er is meer dan alleen een ontroerend liefdesverhaal, een accurate (her)vertelling van de nadagen van het Romeinse Rijk en een reconstructie van het leven van Hypatia. Het is ook een verhaal over de gevaren van religieus fundamentalisme, de eeuwig durende strijd tussen religie en wetenschap en de nietige plaats van de mens in het universum. Het is zeer sterk en spannend in beeld gebracht hoe het voor de christelijke fanatici/fundamentalisten van belang was dat mensen dom werden gehouden. Met als doel macht. De film laat zien dat dus fundamentalisme van alle tijden is, voor komt in alle religies en duidelijk altijd even slecht is. De film prikkelt hiermee de geest, maar zorgt er met een prachtige vormgeving en innovatief camerawerk ook voor dat je ogen tekort komt. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de geweldige Rachel Weisz, die de film praktisch in haar eentje draagt. Episch, meeslepend, filosofisch, avontuurlijk en uitdagend. Het enige puntje van kritiek is dat de thema’s in slechts twee uur speelfilm zijn gepropt.

Ah-ga-ssi (2016)

Alternatieve titel: The Handmaiden

4,5
De nieuwste Chan-wook Park is wederom weer een prachtige film. Misschien zelfs nog wel mooier dan alle voorgaande. De film is gebaseerd op het verhaal Fingersmith van de Britse schrijver Sarah Waters. (niet gelezen) Maar de film is geslaagd om Victoriaans Engeland naar Korea te halen. Wat een bijzondere, vreemde thriller in drie delen vol met erotische geladen scenes. Een waar visueel hoogstandje. De film speelt zich af ergens in de jaren '30. Veel Japanners bezitten land in Korea en zo erft Lady Hideko (Kim Min-hee) dan ook een groot landhuis en veel geld. De zichzelf graaf (Ha Jung-woo) noemende oplichter probeert dit op slinkse wijze te bemachtigen. Hij huurt hiervoor wees en dievegge Sook-Hee (Kim Tae-ri) in. Deze wordt als dienstmaagd aangenomen en krijgt de zorg over de erfgename. Zwoel en langzaam komen beide dames dichterbij elkaar. Om vervolgens te belanden in deel 2 en zien we wat we zagen uit een ander oogpunt. Hoe verder je in de film komt, hoe meer je de erotische spanning voelt en de erotiek ook explicieter in beeld wordt gebracht. Park schotelt dit keer geen keiharde actie toe, daar in de plaats krijgen we een veel subtielere vorm van agressie. Een fantastische film van Park die net als het bizarre huis van de oom het westerse en oosterse samenvoegt tot één van de meest onweerstaanbare romantische films. Schitterend!

Aimy in a Cage (2016)

Alternatieve titel: Amy in a Cage

4,0
***Waarschuwing***
Deze film bevat 79 minuten lang de meest absurde maffe beelden, veel gegil en andere gekkigheid!
***
Wat krijg je als je de muziek van Stanley Kubricks A Clockwork Orange (1971) combineert met een Terry Gilliam en Wes Anderson aankleding en dit op het scherm tovert op de manier die nog het meest lijkt op van Lars von Triers Idioterne (1998) maar dan wel alle (inclusief kijker) aan de LSD.

Euh... tja dat was een poging om een beeld te scheppen wat je kan verwachten. Maar haalt bij lange na niet de werkelijkheid. Het is een film-ervaring als geen ander. En niet iedereen zal de psychedelische steampunk-nachtmerrie ook kunnen waarderen. Ben er zelf nog niet eens uit of dit nu een zak gebakken lucht was of een meesterwerk.

Regisseur van dit bijzondere werkje is Hooroo Jackson. Deze man heeft ooit een graphic novel 'The Tragic Death of Aimy Micry' gemaakt. Deze film is dan ook een verfilming daarvan. Naar verluidt heeft hij al zijn bezittingen verkocht en geïnvesteerd in Bitcoins. Nu zijn die in de loop der jaren sterk gestegen in waarde en kon hij deze film maken.

Het plot is vreemd maar simpel: Een tienermeisje Aimy Micry, gespeeld door voormalig Disney-sterretje Allison Ashley Arm, is te creatief, te wild en te opstandig. Totdat grootmoeder er genoeg van heeft en de illegale Wolworth-operatie op haar laat uitvoeren. En op de achtergrond is er dan ook nog de uitbraak van het Apollo Virus, een besmettelijke waanzin. We volgen via radio en tv de onfortuinlijke baby Louis, het eerste bekende slachtoffer.

Verder zijn er nogal wat personages die opgevoerd worden die alle even maf zijn. Ik ga ze niet allemaal opnoemen, maar een paar vielen erop ten eerste de altijd intrigeerde Crispin Glover, compleet met gouden tand en bling-ring. Daarnaast is er natuurlijk grootmoeder, en dat is niemand minder dan de 87-jarige Oscarwinnares Terry Moore. Ook zien we Paz de la Huerta (Enter the Void, The Editor) als Caroline Devanshire de 'tutor' een soort gekke zuster die over veel mumbo-jumbo kletst met de familie.

Op zowel het acteerwerk, als ook het camerawerk is verder maar weinig aan te merken. Echter zal niet iedereen genieten van deze film. Voor sommige zal al die gekte afschrikken. Teveel. te vaak en te lang bizarre beelden trekt niet iedereen. Niettemin heeft de film ook een fantastische ​​charme en is van onbetwistbare waarde voor degene die mee kunnen gaan in deze krankzinnige wereld. Voor mij is de film gewoon te gedenkwaardig om alles behalve briljant te zijn. (wil sowieso een herziening met Nederlandse en of Engelse subs) Het enige wat je bij deze film kan doen is hem kijken en er achter komen of je ervan houd of dat je het haat?

Akumu Tantei (2006)

Alternatieve titel: Nightmare Detective

4,0
Grandiose film en mijn eerste kennismaking met regisseur Shinya Tsukamoto. Keiko Kirishima, is op eigen verzoek overgeplaatst naar de afdeling moordzaken en krijgt als eerste zaak een wel heel bizarre. Er zijn mensen die zichzelf vermoorden in hun slaap. Hierna start ze een onderzoek en krijg daarbij hulp van een soort superheld met bovennatuurlijke krachten: De Nightmare Detective. Prachtig camerawerk en dat camerawerk is zelfs gruwelijk tijdens de spannende moord-droom scene's. En als we dan in de nachtmerrie/droom van Keiko belanden wordt het pas echt weird. De horror zit door de hele film heen verweven daardoor valt hij niet heel erg op maar is zeker op sommige momenten best heftig. (zoals het hoort!) Mijn enige minpuntje was dat ik actrice Hitomi , weliswaar een prachtige Aziatische vrouw vond maar teveel hetzelfde gezicht zag behouden. Er was maar weinig emotie te zien. En de conclusie was misschien ook iets te makkelijk maar met zo'n bijzonder onderwerp en visuele prachtig is dat vergeven. De begin scene met de ironische sneer van dat haar vond ik hilarisch!

Akumu Tantei 2 (2008)

Alternatieve titel: Nightmare Detective 2

3,5
Held tegen wil en dank, Kyoichi is terug en wordt ditmaal ingeschakeld door Yukie Mashiro, een vijftienjarige scholiere die na het plagen van een medescholier nu zelf word geplaagd maar dan door nachtmerries. Afgezien dat dit een sequel is, heeft de film alleen Kyoichi Kagenuma als overeenkomst en is verder alles anders. De stijl, het thema en naar wat vermoed ook het budget. Ik miste namelijk de spannende moord-droom scene's, de gore en ook wel het weirde. Alles is vooral veel 'rechtlijniger' als dat dan mogelijk is met deze regisseur? Om aan te geven hoe groot het verschil ongeveer is, is het zoiets alsof je nu CSI moet gaan vergelijken met de Ghost whisperer. Maar het is wel een Tsukamoto en zijn verschrikkelijk mooie manier van filmen en vertellen. Hierdoor is de film wel zeker geslaagd. Cinematografisch is het werkelijk waar prachtig. Er hangt een heerlijke mysterieuze atmosfeer, tel daarbij op het prachtige acteerwerk van vooral Ryûhei Matsuda maar dit keer ook van de rest van de cast en je krijg wederom een unieke film. Zeker één die ver boven de gemiddelde dertien in het dozijn uitsteekt!

Albino Farm (2009)

2,5
Deze film trekt de 'gebaseerd op een waar verhaal'-kaart maar meer dan dat er een legende over Spring-lawn Farm bestaat en die inderdaad bekent staat als Albino-boerderij is dit niets minder dan clichématig formule-werk. We zagen dit al in “House of 1000 Corpses”, “Wrong Turn”, “Hills have Eyes”, “Dying Breed” en zoveel andere films. In deze film wordt er als uitleg nog gerefereerd naar een misplaatst bijbel-citaat Leviticus 21:16. Positief was het uiterlijk van de gemuteerde rednecks, dit was uitstekend prothetische effecten. Helaas werden alle intense scènes 's nachts of in donkere grotten gefilmd en is er maar weinig goed te zien. Bij het bekijken van de eind-credits krijgen we te zien dat een aantal van de ongewoon ogende beesten ook namen dragen; “Pig Bitch”, “Smash Face”, “Big Eye”, “Split Lip”, Bird Girl” en “Pin Head”…uh nee...het was niet Doug Bradley! Als ik de film moet omschrijven met één woord zal dat woord: 'Onopvallend' zijn! Als het geweld begint, is het nog relatief vermakelijk, maar helemaal bevredigend is het niet!

Alchemist Cookbook, The (2016)

4,0
Ik heb eerlijk gezegd geen idee waar ik moet beginnen en ik vraag me nog steeds af of ik het nu goed vond of juist niet? Is het eigenlijk wel een horror? Minimalistisch is de film wel, twee acteurs en een kat zijn de enige die we zien. We volgen Sean die woont in een caravan/huisje midden in het bos. Verder wordt er niet veel verklaart en zien we hem onder het genot van pillen en uiteenlopende muziek, chemische experimenten uitvoeren en nog wat andere dingen. Ruilt hij nu zijn ziel voor het maken van goud? De meest van de tijd zien we Sean in zijn trailer dingen doen of door het bos lopen. Moeilijk te zeggen of hij nu gek is, eenzaam of stoned of dat er ook daadwerkelijk iets is? Sean wordt gespeeld door Ty Hickson en ik moet zeggen hij doet dit erg goed! Door zijn charme blijf je kijken. De enige andere mens die we zien is Cortez die soms wat boodschappen en pillen komt brengen. Nu had ik al gezegd dat de film erg minimaal was en hoop ik dat er al niet teveel is weggeven? De enige voorbeelden die een beetje in de buurt komen zijn Blair Witch Project en Pop Skull maar eigenlijk zijn die films ook weer totaal geen goed vergelijkingsmateriaal. Het is zo anders dan anders? Doordat dit een apart en zeer interessant geval was laat ik de uitslag naar de positieve kant uitslaan want zoiets mag zeker beloont worden!

Alice through the Looking Glass (2016)

2,5
Na het 'verrassende' succes van Alice in Wonderland (zelfs 2 Oscars: Art Direction en Custom Design misschien toch maar eens kijken) Kon het niet uitblijven dat er een vervolg kwam. Ditmaal ging James Bobin (bekend van The Muppets) op de regiestoel zitten en trad Tim Burton alleen op als producer. De film start met een vleugje girl power en begint wanneer Alice (Mia Wasikowska), na drie jaar op zee, terugkeert naar de Engelse beschaving. Het geloof in het onmogelijke is ze nog niet verloren, maar haar wilde plannen houden niet lang stand. Wanneer voormalig verloofde Hamish (Leo Bill) dreigt het schip The Wonder van haar af te nemen besluit Alice nog een keer terug te keren naar Wonderland. Dit maal niet down the rabbit hole, maar door een mysterieuze spiegel, geleid door niemand minder dan vlinder Absolem, ingesproken door Alan Rickman (zijn laatste rol.) Daar aangekomen blijkt de Mad Hatter (Jonhhy Depp) depressief omdat hij zijn familie mist. Alice gaat naar hen op zoek en komt oog in oog te staan met de Tijd (Sacha Baron Cohen) zelf. De film oogt wel spectaculair en fraai maar de personages hebben weinig diepgang. Wat niet aan de acteurs ligt maar puur aan het verhaal wat dan ook erg mager is. Dit resulteert in een vrij lange zit waarin vooral de kleinere dingen de film nog wel aangenaam maken. Het tijd-kasteel is bijvoorbeeld goed doordacht en visueel het mooiste van de film. Helaas is alleen een visueel pareltje niet genoeg om van Alice een gave film te maken.

Alien: Covenant (2017)

3,0
Vermakelijk maar ook niet meer! Op een gegeven moment zegt één van de karakters in de film: Dit houdt hier allemaal geen steek. Op dat ogenblik had je zoiets van: ja inderdaad! Alles was nogal voorspelbaar en hangt van toevalligheden aan elkaar. En ook de plotwendingen komen niet als echte verrassingen. Nog iets anders wat echt minder was, waren de bijrollen. Echt meeleven met de personages was er niet bij! Zo is daar Katherine Waterston als "huilebalk" Daniels. Waarvan het er dik bovenop lig dat we als de kijker vanaf het begin van de film met haar meeleven omdat de kapitein die levend verbrand (een cameo van James Franco) haar man is. Helaas missie mislukt. Zo is het ook bij de rest van de crew, niemand blijft hangen. Is dan alles kommer en kwel nee dat ook weer niet. Michael Fassbender als David, de synthetische robot uit Prometheus en als Walter de robot die meereist aan boord van de Covenant laat maar weer eens zien hoe goed de man kan acteren en weet deze dubbelrol feilloos te spelen. Daarnaast zijn er gelukkig ook een stel prachtige beelden te zien. En dan de xenomorph, tja die is er! Misschien zelfs wel teveel? Met als dieptepunt een pasgeboren xenomorph. Conclusie: Alien: Covenant is niet de film die zijn verwachtingen waarmaakt.

All Cheerleaders Die (2013)

3,0
In 2001 maakte de heren Lucky McKee en Chris Sivertson direct naar hun afstuderen een (video)film. Volgens de heren was het 12 jaar later tijd voor een remake. En zodoende kwam deze Teenie-bopper-met-een-twist nogmaals uit. Voor regisseur McKee's doen is deze film eigenlijk erg basic en veel minder goed uitgewerkt dan andere films die ik van hem zag. Toch zien we ook verschillende van zijn typerende elementen terug; Vrouwen, vrouwenkwesties en lesbisch onderonsjes.

De film bleef dichtbij een onderwerp dat beide heren toentertijd goed kende; de high-school, Helaas vermoed ik dat ze verhaaltechnisch maar weinig hebben veranderd. Cheerleaders zijn nogal oppervlakkige wichten zonder inhoud , wat ook geldt voor het football-team, hun lot laat je koud. En zoals de titel al deed vermoeden is de film een beetje cheesy. De special effects ogen goedkoop en kitscherig, maar dat geeft deze film tegelijkertijd wel iets eigens. Toch verveelt ‘All Cheerleaders Die’ gelukkig niet, omdat er een onvoorspelbaar geheel van is gemaakt. Doordat er aantrekkelijke dames in weinig kleding voorbij paraderen en de aanwezige hekserij was het nog aardig om te kijken maar heel erg noemenswaardig vond ik dit niet. Een zeer magere 3 *

All Girls Weekend (2016)

Alternatieve titel: Dark Mountain

0,5
Bah, wat een lange zit was dit, bij dit absolute gedrocht! Direct vanaf het begin gaat het al mis. Vier actrices zijn in een kamer en de vijfde(en zesde) is te laat. Dit wordt zo slecht geacteerd dat het gewoon pijn doet. Tot overmaat van ramp hangen er posters aan de muur van films, waaronder deze film. Ik heb de regisseur op gezocht en het bleek dat de rest van de filmposters ook van haar was. Had dit maar eerder gedaan want haar andere films krijgen ook alle geen goede ratings hierop Moviemeter (zeg niet altijd alles over de films). Toch was het eigenlijk een teken om direct te stoppen maar niet gedaan! De gore is summiere en van weinig originaliteit. Wat rest zijn een stel mutsen die totaal niet kunnen acteren in een bos. Een halve ster voor de mooie poster!

All I Need (2015)

2,0
De film is opgedeeld in twee gedeeltes: Het ene gedeelte gaat over een schaars gekleed meisje Chloe (Caitlin Stasey), die opgesloten zit met meerdere andere schaars gekleden meisjes in een kamer. Het andere gedeelte gaat over Andrew (Markus Taylor) die een telefoontje krijgt van een mysterieuze Rus en hierna voor hem gaat werken. Uiteindelijk moeten die twee verhaaltjes bij elkaar komen, echter lijkt dat eeuwen te duren. Nu is de film niet heel slecht maar zeker ook niet heel goed. Vooral hoe de film eruit ziet is positief. Doordat er niet veel dialogen zijn in de film is over het acteerwerk eigenlijk ook niet veel te zeggen. Markus Taylor heeft de meeste tekst en deed het prima. De dames zijn te zien in hun ondergoed en kreunen, huilen en gillen braaf op de juiste momenten. En zoals je van horror-babes mag verwachten reageren ze op de meest onlogische manieren en vaak ook nog tergend traag. Nu is de killer niet veel slimmer. Dat scheelde dan weer voor de dames. Het is daarom al knap dat de film me wel bleef boeien. Verder zal deze standaard-film algauw in de vergetelheid raken.

All Quiet on the Western Front (1930)

4,0
De film All Quiet on the Western Front speelt zich af aan het westfront tijdens de Eerste Wereldoorlog en belicht het verhaal van Duitse soldaten. Het leven in de loopgraven eiste zowel fysisch als psychisch een hoge tol van de soldaten. De zware omstandigheden van dit mensonwaardig bestaan zoals modder, ratten, luizen, dagenlange artilleriebeschietingen, verveling en eenzaamheid komen op een prachtige manier aan bod in de film. Regisseur Milestone laat de soldaten in de film de vraag stellen die bij veel mensen op de lippen zal branden: voor wie vechten we eigenlijk? En juist die moedeloosheid, die waanzin van oorlog komen erg sterk tot zijn recht in de film. Dat is vooral door het vakmanschap van de regisseur en de onverwoestbare kracht van zijn pacifistische boodschap En maakt dat dit zo'n sterke film is en blijft. Hierdoor is de film de moeder aller oorlogsfilms, een filmisch hoogtepunt dat zijn status van klassieker meer dan waard is.

Allan Quatermain and the Temple of Skulls (2008)

1,0
In deze The Asylum rip-off van "Indiana Jones and the Crystal Skull," zijn gek genoeg geen tempels of schedels te vinden. Wel is er Allan Quatermain maar of dat veel had uitgemaakt? In het kort de film doet er een half uur over om de reizigers bij elkaar te laten komen om ze daarna rond de 30 minuten te laten reizen naar hun doel. Zucht, de helden lopen in deze film wat af! Ondertussen worden er beelden getoond van Afrikaanse dieren in het wild en landschappen, zo van het Discovery kanaal. Echter dat doel is niet de tempel maar gevangenschap? Met National Geographic dansjes van inboorlingen en uiteindelijk ook nog een groot plot -gat tot gevolg. Meestal stopt men in een film wat gevaarlijke ontmoeting zodat er wat actie ontstaat. Tja... hier zijn wel CGI-sprinkhanen, een (echte) neushoorn en inboorlingen maar die zijn nergens een echte bedreiging. Nee, ik vond dit niet goed!

Alléluia (2014)

4,0
Aan het einde van de film hoor je Gloria vragen of er ook een liefdesfilm draait en duidelijker kan je de film niet omschrijven. Een liefdesfilm maar dan wel één met een extreem bloederige randje.

Fabrice du Welz neemt als uitgangspunt de legendarische Lonely Hearts Killers: Raymond Fernandez en Martha Beck, die in de jaren ’40 van de vorige eeuw zo’n twintig vrouwen vermoordden. Eenzame zielen, die in de val werden gelokt met een contactadvertentie.

En zo begint dan ook, de over vier aktes verdeelde film. Laurent Lucas speelt de rokkenjagende gladjanus Michel die in Gloria (Lola Dueñas met zowel grandioze als waanzinnige mimiek) echter vrij gauw zijn kompaan vindt. Het feit dat Gloria obsessief verliefd op Michel is, blijkt al snel voor- en nadelen te hebben. Ze worden op een desastreuze manier slaaf van hun emoties. Volkomen verliefd, volkomen van elkaar afhankelijk en elkaar volkomen manipulerend. Dat bloederige spel van de twee hoofdpersonages kan alleen maar leiden tot hun morele ondergang.

Dit alles speelt zich af op druilerige Waalse locaties, en met de afwezigheid van kunstlicht, close-ups en het handheld camerawerk lijkt het soms alsof al het goede is vertrokken met de noorderzon. Alles draagt bij aan een prachtige maar ongemakkelijk drama, waarin veel mooie scenes maar ook zeer bloederige scènes voorkomen.

Alleycats (2016)

2,0
Helaas, is dit geen hele beste film. Al snel in het begin zien we iets wat lijkt op moord. Hierna volgt een zeer mager verhaaltje waarbij de wereld van fietskoeriers lijnrecht tegenover de wereld van de Engelse politiek komt te staan. Maar doordat we al weten wie er betrokken zijn bij die moord is elk spoortje van spanning al weg. En zo'n beetje alle Engelse detectives of Zweedse politieke thrillers pakken het spannender en ingenieuzer aan dan deze film. Zelfs de plotwending om het geheel nog wat spanning mee te geven mislukt omdat je al gauw door hebt wie de dader daarvan is. Wat rest zijn wat mooie locaties van Londen.