Penny Lane Is Dead (2025)

De film opent redelijk standaard en met de typische opbouw voor dit soort slasher/survival films. Het tweede deel is op zich vermakelijk maar om eerlijk te zijn gaan allesbehalve geloofwaardig. Daarom neigt het wat veel naar een parodie terwijl ik denk dat dat niet de bedoeling is van deze Australische rauwe indiefilm. Het zal er dus vanaf hangen in hoeverre je in staat bent je daar niet aan te storen, op zich heb ik er me wel mee vermaakt maar een hoogvlieger is het niet. Ik heb zeker al betere Australische films in het genre gezien.

2 keer niks

Oppervlakkig, tam, halfslachtige poging tot de jaren '80 en tot aan de laatste minuut voorspelbaar. Karikaturale mannelijke schurken en gestoorde nicht Kat gooien de plannen van drie meiden in de war. Deze film ziet er niet slecht uit maar het script is gewoon niet erg goed, of er is teveel gericht op grappig zijn. Een poging tot seksueel misbruik is niet in beeld, veel van de moorden zijn best veilig gehouden: pistoolschot op meisje was ook niet beeld. Tja en zo duurt het maar voort. Het resultaat: is een onevenwichtige Australische thriller horror die weliswaar oké was maar verbleekt in vergelijking met sommige andere films over wraak door vrouwen die ik tot nu toe heb gezien

De film begint vrij traag en voorspelbaar, inclusief momenten dat een ieder van ons dat absoluut anders zou doen en waar de actrice dan juist wel datgene doet wat wij zouden ontvluchten. Maar leuke vermakelijke stukken zaten er zeker in. Ik weet niet onder welke leeftijdscategorie deze in Australië valt, maar het lijkt erop dat bepaalde scenes bewust daarom niet in beeld zijn gebracht. Of het bedoelde humor/parodie is, weet ik niet, maar sommige personages waren wel heel dom. Heb toch een maand door Australië getrokken en ben ze zo dom nergens tegen gekomen.

Een film die spijtig genoeg beter is in inleiden dan in escaleren. Regisseuse Mia Kate Russell bouwt de spanning namelijk wel degelijk op, ondanks het overmatige gebruik van karikaturale, overacterende personages. Verschijningen zoals Ben O'Toole en Sophia Wright-Mendelsohn zijn niet bepaald de meest geloofwaardig neergezette mensen en met die twee is het natuurlijk wel logisch dat de poppen na enige tijd aan het dansen zijn. Eenmaal de grens is bereikt wendt Russell zich tot grafisch geweld, maar van enige vorm van spanning, dreiging of sfeer is geen sprake. Qua acteerwerk is het allemaal ook wat magertjes en de afloop laat zich raden, maar het vermaakt als nietszeggend genrewerkje redelijk.

Beetje lauw inderdaad, maar ook wel vermakelijk. Beetje chick revenge flick die zo nu en dan wel grof is, met name aan het einde. Ook beetje komische horror tegen het einde, maar best te doen deze shudder