Tiny Cinema (2022)

Oké.

Tyler Cornack kende ik bij naam wel vaag, maar zijn debuutfilm is aan me voorbij gegaan. Conceptueel vond ik dat ook gewoon kut, dus die heeft geen haast. Zijn nieuwste film echter, Tiny Cinema, klonk een beduidend stuk interessanter. Sowieso is het altijd wel fijn als een regisseur een hele anthologie op zichzelf neemt, dan krijg je overal hetzelfde niveau (zou je denken).

Game Night (3,0*) vormt een aardige opening en laat meteen een stempel achter van wat voor soort film je kan verwachten. Een beetje absurd, vooral erg snel en vreemd. Acteerwerk is goed, toch maakt Cornack het zichzelf hier iets te makkelijk door alle verklaringen aan het absurdistische over te laten. Het zorgt ervoor dat je wel garant staat voor iets geks, maar dat zal vooral overkomen als een korte opfrisser.

Edna (3,5*) is een redelijk bijzonder gegeven dat waarschijnlijk, mocht dit expliciet worden neergezet, niet door de huidige cultuur zou worden geaccepteerd. Eigenlijk is dit stukje een beetje Nekromantik maar dan zonder het brakke. Dan krijg je plots een heel aardig stukje voor je neus uiteraard. Soms iets te traag en uiteindelijk waarschijnlijk te kleinschalig om een blijvende indruk achter te laten, maar een aardige opvolger van het eerste stukje.

Bust (3,5*) laat alle horrorelementen achterwege en gaat eerder over naar komedie met wat misdaadelementen. Dit stukje kenmerkt zich vooral in uitstekende muziek en vooral een finale die waarschijnlijk de creatieve gedachtegang van Cornack maar wat duidelijk laat zien. Bust is mijn favoriete sequentie van de film, wat misschien wat problematisch is gezien het een horrorfilm voor moet stellen, maar ach. Kwaliteit blijft uiteraard kwaliteit.

Deep Impact (1,5*) is het stukje waarin Cornack zelf de hoofdrol op zich neemt. Een hoofdrol die alleen totaal niet aanslaat in dit korte stukje die visueel evenals inhoudelijk duidelijk het lelijke eendje is binnen de film. De nachtelijke stad veranderen voor een stoffige woestijn was hoe dan ook niet de beste keuze, maar ook wat er zich afspeelt slaat niet aan. In de verste vertes creatief bedacht, maar te edgy om te werken.

Mother******* (2,0*) is het stukje dat ik het makkelijkst kan vergeten. Ik zeg dat op die manier omdat ik het ben vergeten. Wat ik er nog wel van weet is dat Cornack zijn absurdistische karakter hier voortzet en de acteurs allemaal nogal vreemde personages spelen. Het zal vast wel wat hebben gehad, ik herinner me nog wat aparte dingetjes, maar al bij al qua toonzetting zo'n enorm stuk trager dan de rest dat het weinig uitmaakt.

Daddies Home (2,5*) is conceptueel waarschijnlijk het meest angstaanjagende stukje, maar ondertussen is het wel duidelijk dat Cornack het meer moet hebben van de humor dan de angst. Ondanks dat dit stukje absoluut gerekend mag worden tot een horrorfilm, loopt het toch wat te traag en bevredigt het einde te weinig. Toch is de film ernaartoe humoristisch en entertainend genoeg.

Gemiddeld komen de stukjes uit op een cijfer van 2,67*, maar ik rond het toch naar boven af omdat het personage dat alle stukjes aan elkaar praat ook wel geslaagd vond. Daar gaan dan nog wat extra punten naartoe. Lollig gebeuren van Cornack. Zijn debuut heeft nog altijd geen haast, maar zijn volgende film wekt in ieder geval de nodige nieuwsgierigheid op.

Ik ben altijd in voor een omnibus horror, vaak tegen beter weten in. Deze Tiny Cinema zou ik niemand aanraden, maar echt vervelend was het ook niet

Game night: nogal vergezocht, djeez. De absurdistische ontknoping met vette knipoog kon dan weer wel gesmaakt worden. 3*

Tweede segment is zo mogelijk nog absurder. Een soort Swiss Army Man, met dan wat meer om het lijf. Vermakelijk en leuk bedacht. 3.5*

Bust kwam eveneens origineel uit de hoek. Van horror was geen sprake meer, maar als misdaadkomedie zeer geslaagd. 3.5 *

Deep impact begint sterk, maar heeft uiteindelijk de impact van een slappe lul. 1.5*

Vijfde segment ging nagenoeg nergens over. 2*

Het laatse deel vat heerlijk aan, goed geacteerd ook. In wat volgt, wordt duidelijk dat cast en crew grote leute beleefd hebben, maar de kijker net wat minder. 2*

Alles bij elkaar dus een nipte voldoende om snel weer te vergeten.