Meningen

Zulu is een epische oorlogsfilm met de allure van een western en de psychologie van een gevangenisdrama. Ik had eerst schrik dat het een verouderde langdradige film zou zijn. Maar in tegendeel is dit een ijzersterke film. Het heeft zoals gezegd elementen uit een western (met de Zulus als de indianen en de Britse soldaten als de cowboys). Maar los van de mentaliteit uit die tijd, werden de Zulu's wel neergezet als een trots en machtig volk. Ze maken zeker indruk als ze in de aanval gaan. Niet alleen werken ze evengoed met tactiek en strategie, ze proberen de vijand de demotiveren door hun zang en oerkreten. Knap van de acteurs trouwens ook, die niet eens mochten betaald worden in het Zuid-Afrika van 1964. Van '64 tot '90 zat trouwens Mandela in de gevangenis. De Britse makers gaven de Zulu's voor hun medewerking dan een hoop zaken in natura, wat ze toen veel liever hadden dan geld.

De Britse militairen zijn ook sterk. In het begin is er nog geen teken van gevaar en is er vooral de interne 'strijd' tussen de mannen uit Engeland en die uit Wales. Het verschil met westerns of Amerikaanse oorlogsfilms, is dat deze groep veel heldhaftiger is, veel meer met tactiek werkt (en dus betere militairen blijken te zijn) en dat er veel minder ruimte is voor melige geromantiseerde zijverhaaltjes.

Buiten enkele uitzonderingen is het verhaal vrij dicht bij de waarheid. De slag is een mix van angst, plichtsgevoel en heldhaftigheid. Ik moest met momenten even denken aan 300 met de Spartanen. Al hebben de Britten deze slag op de eerste plaats gewonnen dankzij de juiste tactiek. Te bedenken dat de echte slag ook maar met een 100-tal Britse militairen is gewonnen van 4.000 Zulu's. Daar zouden 500 Zulu's het leven laten en nog eens zoveel gewond zijn. Knap gevecht dat zeker indruk maakte en ook blijft boeien.

De films van Gaston & Leo zijn vooral bedoeld voor fans van hun sketches. De films zelf overstijgen die humor niet en spelen op safe door in de zelfde sfeer te blijven. Ik zag hen wel graag bezig en kon ook genieten van deze film. Het duo is op elkaar afgestemd en kan voor meer onderling charisma zorgen dan menig filmduo. Al is dat dan ook meteen de sterkhouder van de film. De grappen werken al dan niet en het geheel is gewoon verouderd. Topfilms zullen het zeker nooit zijn, maar Zware Jongens is op zich wel een leuke komedie waar ik kan van blijven genieten.

Goeie film, alhoewel het als oorlogsfilm nooit echt de gevoelige snaar raakt. Daar waar films als Schindler's List, Der Untergang of La vita e bella meer met gevoelens werken is dat hier totaal niet. Toch een mooi verhaal dat de moeite maakt om te kijken, alhoewel het wat wringt qua script naar het einde toe. Ook de goeie acteerprestaties maken veel goed. De reden dat Zwartboek net dat ietsje meer scoort dan 't eigenlijk waard is, kan verklaart worden door het Nederlandse chauvenisme. Dezelfde reden waarom Zaak Alzheimer, Daens en andere Vlaamse films bij de Belgen weer beter scoren.

Deed me wat denken aan een beknopte versie van de Vlaamse Stille Waters. Qua verhaal is het niet altijd even sterk. Het mocht wel wat meer diepgang hebben. Maar met momenten heeft het wel wat mysterische en komen er intriges naar boven. Bepaalde elementen komen soms wat later naar boven. Denk maar aan de naam van de boot. Misschien bij herziening opnieuw te beoordelen. In elk geval een aangename film die wat de sfeer betreft versterkt werd door het slechte weer dat ik tijdens het kijken. De regen op de raam en een grauw weertje buiten....