Horrorfilm Challenge

#5 Mandy (2018) - 120 minuten - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1117000/1117206.jpg?cb=1534929179

Waar heb ik nou weer naar zitten kijken?

Een film overgoten met verschillende mooie kleurtjes, bombastisch geluid, vaag, wazig en wat nog meer van dat soort style over substance mumbo jumbo. Dat sommige er een hard plassertje van krijgen, ik krijg er een slappe zak van!

Heb weinig met zulke interessant willen zijn, maar eigenlijk nietszeggende doenerij.

Mijn top 10 vol arthouse? Company of Wolves (eerder jeugdnostalgie) ja maar de rest toch niet? Neen, die style over substance boeit mij niet zo. Vraag maar aan Woland en JM die hebben me al veel horen klagen en zuchten over de arthouse films die werden getipt of genomineerd (en die ik dan moest kijken om te kunnen stemmen). Dit jaar ga ik de horrordraft ook anders aanpakken (lijstje tegen lijstje) zoals het moet dus.

OK las style over substance je ding niet is, kun je inderdaad vbeter niet gaan, maar de volgende titels uit jouw top 10 classificeer ik toch wel als arthouse. (Pathe zie ik ze niet snel vertonen.)

1. El Laberinto del Fauno (2006)

3. Dolls (1987) (Moet het toch wel sterk van de sfeer hebben.)

5. Veneno para las Hadas (1984)

6. The Company of Wolves (1984)

7. Spider Baby, or The Maddest Story Ever Told (1968)

8. The Innocents (1961)

10. La Maschera del Demonio (1960)

Zitten toch een aantal titels tussen die het naar mijn idee vooral van hun stijl/sfeer moeten hebben.

7. Mandy (2018) - 120 minuten

FTV

2 punten – 27-09-2018 (7 films, 13 punten)

https://i.redd.it/7w7dpsyccmm11.gif

Wow, wat een krankzinnige trip!

Toen de film opende met Starless van King Crimson, een van mijn favoriete nummers aller tijden, wist ik dat dit niet meer fout kon gaan. Twee uur lang werd ik meegevoerd door ronkende soundtrack en de bedwelmende beelden gehuld in een waas van geel, rood en blauw. Niets minder dan een audiovisueel meesterwerk. Wat ben ik blij dat ik deze film in de cinema heb mogen aanschouwen. Net zoals films als Beyond the Black Rainbow (2010), Enter the Void (2009) en Mother! (2017) is ook Mandy op de eerste plaats een ervaring die je het beste kunt ondergaan onder het genot van een stevige beeld- en geluidsinstallatie. Deze film zal dan ook nooit op die manier tot zijn recht komen op een laptopschermpje.

Het verhaal is simpel: Mandy en Red (zal vast geen toeval zijn dat het openingsnummer uit het King Crimson album met dezelfde naam komt) wonen vredig samen in een bescheiden huisje midden in een afgelegen bos. Nadat de leider van een groep religekkies geobsedeerd raakt door Mandy beveelt hij zijn apostelen om haar te ontvoeren zodat hij haar kan inwijden in hun cult. Mandy is echter niet onder de indruk van cultleider Jeremiah en dat komt haar duur te staan. Red, die met eigen ogen aan heeft moeten zien wat haar werd aangedaan is uit op wraak. Het verhaal dient voornamelijk als kapstok voor de hallucinante nachtmerrie die Cosmatos ons voorschotelt. Waar veel style-over-substance films met dezelfde aspiraties de neiging hebben om het plot zo abstract mogelijk te maken zodat er geen touw meer aan vast te knopen is, doet Mandy het tegenovergestelde. De verhaaltechnische rode draad en de gegronde emotionele lading zorgen ervoor dat je je 100% kunt inleven in de bizarre droomwereld vol gemuteerde LSD-bikers, occulte artefacten en astrologische vergezichten. Ik heb magical realism zelden zo doeltreffend verwezenlijkt zien worden. Vanwege de mix tussen hedendaagse referenties en fantasy-horror elementen voelt het alsof je je in een andere dimensie op deze planeet waant. Terugkijkend naar Beyond the Black Rainbow is het ook geen verassing dat Cosmatos hiertoe in staat is, in Mandy komt hij echter nog een stapje dichter bij perfectie.

Ondanks dat de film twee distinctieve helften kent, blijft de stijl consistent. Het is enkel de toon die verandert. De lome, dromerige sfeer die aanwezig is wanneer we kennis maken met Red en Mandy schakelt in de tweede helft over naar een intense wraakexercitie gevuld met kettingzaag battles, afgehakte hoofden en bloedfonteinen. Maar zelfs die uitspattingen zijn op een artistieke manier binnen de perken gehouden. In andere woorden, wie een groot splatterfeest verwacht zal van een koude kermis thuis komen. Als ik één minpuntje zou moeten noemen zou het dan ook zijn dat Cosmatos regelmatig door middel van intense scènes de indruk wekt dat vanaf dat moment alle remmen losgaan, waarna hij bij de daaropvolgende scène weer rustig zijn tijd neemt met als gevolg dat die opgebouwde intensiteit weer verloren gaat. Ik ben er echter van overtuigd dat dit bij de tweede kijkbeurt veel minder opvallend zal zijn.

De acteerprestaties zijn uitstekend. Riseborough heeft een perfect passende uitstraling, Roache is geniaal als pathetische cultleider en Cage is weer helemaal in zijn element. Cage is op momenten zo krankzinnig dat je erom moet lachen terwijl je met hem meeleeft en dat werkt verrassend goed. Er zit sowieso best wel wat geslaagde humor in de film. Met name de Cheddar Goblin zal van de nodige cultstatus gaan genieten.

Het is niets minder dan geniaal hoe Cosmatos een hoop pulpy grindhouse horrorelementen in een uitermate sfeervol art-house jasje heeft weten te gieten zodat zelfs ik ervan heb kunnen genieten.

Dat Cosmatos na twee films al zo'n eigen stijl heeft weten te ontwikkelen belooft veel goeds voor de toekomst. Ook Cage heeft bewezen dat het nog lang geen tijd voor hem is om achter de geraniums te gaan zitten en ik kijk dan ook enorm uit naar zijn aanstaande project met mad genius Sion Sono. Ik ben bang dat ik er niet aan ontkom om een nieuwe plek vrij te maken in mijn top 10. Met twee top 10 noteringen kan filmjaar 2018 nu al niet meer stuk wat mij betreft.

5.0*

38. 4 Mosche di Velluto Grigio (1971) - FTV

http://www.adventuresinpoortaste.com/wp-content/uploads/2014/10/four-flies-on-grey-velvet-movie-boy-mask.jpg

Toch wel hoge waarderingen voor een film met een nogal middelmatig verhaal. Je zou kunnen zeggen ok dit was nog maar de 3de film van Argento en dus stond zijn stijl nog niet helemaal op punt. Maar als ik zie dat ik zijn eerste The Bird with the Crystal Plumage een stuk beter vind en vervolgens zowat alle films erna niet echt zo geweldig boeiend vond op een enkeling na (Trauma). het was mij eigenlijk al duidelijk dat Argento films en ik dus geen goede combinatie zijn. Is dit de eerste in een lange reeks van style over substance films? Beetje jammer want Argento lijkt me capabel om een goede en begrijpbare films te maken maar lijkt zich te willen onderscheiden van de rest door zich op langgerekte kills, surreële beelden en rare karakters te gaan focussen. Dat kan leuk zijn, helaas vind ik het veelal saai. Dan ben ik maar een cultuurbarbaar, I don't care.

En ja eens met jou baspls dat het creepy masker meer mocht gebruikt worden had ik er misschien nog een voldoende aan kunnen geven.

44. I Corpi Presentano Tracce di Violenza Carnale (1973) - FTV

http://3.bp.blogspot.com/-VNesMifW5IY/VicHb3C1TxI/AAAAAAAALrU/R-NinxQ1iNI/s1600/TORSO%2Bposter%2Bvariant.png

Zowaar een van de betere gialli die ik heb gezien. Ja ik ben eigenlijk niet zo een fan van het genre omdat ze vaak style over substance zijn. Argento is wellicht begonnen met die trend. Het voelt aan alsof er heel gewichtig wordt gedaan en er ergens een diep liggende oorzaak of motief moet zijn, maar dat valt dikwijls nogal tegen en is vaak ver gezocht. Deze film is een stuk vlotter en mede door het vrouwelijk schoon, bloot, beetje seks en een goed tempo verveelt deze nooit. Jammer dat we op het uur enkel nog overblijven met die blonde Suzy Kendal sowieso de minst interessante dame, de dokter en de killer en ons de bloederige moord op de 3 schoonheden niet werd getoond. De finale was toch nogal amateuristisch naar het lachwekkende toe. Onderhoudend en sfeervol, erg erotisch geladen. Ik hou er wel van.

20. Lo Strano Vizio della Signora Wardh (1971) - FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/29000/29993.jpg?cb=1427455380

Ik weet het niet. Giallo's zijn toch niet helemaal mijn soort films, blijkt wel weer.Visueel fraai, dat zeker, maar ook hier komen de pijnpuntjes weer naar boven. Mevrouw Wardh is een ambassadeursvrouw cq stoeipoes met een gecompliceerd privéleven (een man, een nieuwe minnaar, een ex-minnaar), wat wel goed past bij het typische warrige overgecompliceerde plot vol twists die bij menig giallo naar boven komt. En weer hebben we een mysterieuze moordenaar, leren handschoenen en al, die (dit keer met een scheermes) menig jongedame de das om doet. En wiens identiteit we via twist na twist na twist achterhalen. Zoals al gezegd, visueel is het sterk, met hier ook een hoop vrouwelijk naakt, qua sfeer heeft het ook wel wat, maar het blijft voor mij een hoop style over substance met weer zo'n plot van lik-me-vestje. 2.5*

Ben het wel met je eens. Niet dat het geweldig verfrissend was (zombiegenre is inmiddels al behoorlijk uitgemolken) maar vond het best wel origineel en creatief. Misschien dat de uitwerking iets minder was maar dat kan ik ook zeggen van veel films die heten origineel te zijn. Ik zag net nog Cat Sick Blues voorbij komen bijvoorbeeld. The Rezort herinner ik me eigenlijk nog wel redelijk goed dus dat is ook al een goed teken.

en Woland ik heb dus net hetzelfde bij een giallo als jij .Die style over substance met en zwak plot en/of motief.

Kondoro0614 het wordt toch eens tijd om die koudwatervrees voor oudere zombiefilms opzij te zetten en te kijken naar oa

Flesheater (1988)

Le Notti del Terrore (1981)

Misschien niet zo komisch maar so bad it's good is ook wel grappig dus past wel in je straatje.

16. La Notte dei Diavoli (1972)
FTV - 91 minuten (Green cap: 1379 + 91 = 1470 punten)
Black cap: trash (4) (Totaal: 44 punten)

https://www.allhorror.com/public/uploads/2018/03/NIGHT-OF-THE-DEVILS-1972-1366x445.jpg

Behoorlijk wat lovende berichten bij deze film, maar erg bijzonder vond ik dit eigenlijk niet. Het is wel redelijk sfeervol (maar ook niet om te zeggen wauw) en ik zou bijna zeggen style over substance. Maar dat klopt eigenlijk ook niet aangezien het verhaal toch redelijk simpel is en zoals mikey al aangaf lijkt het vooral leentjebuur te hebben gespeeld bij het hoofdverhaal van Black Sabbath van Mario Bava. Verder is het allemaal nogal traag en oppervlakkig. Spanning heb ik nauwelijks gevoeld. Enkel op het einde toen dat kleine meisje ook in zo een ondode was veranderd was het eventjes spannend. Er is een beetje gore al kan dat de minpunten bijlange niet dekken. Als onze besnorde held ten strijde trekt tegen de ondoden die kennelijk lijden aan de slappe lach hoop je nog op iets leuks en zijn er nog enkele gore momenten maar dat gelach is wel een storend element. Het einde tja nogal tragisch maar dat zag ik ook wel aankomen.

14. Vampire Circus (Film, 1972) - MovieMeter.nl

83 minuten

FTV (2)

Totaal aantal punten: 36

https://assets.mubicdn.net/images/film/40451/image-w1280.jpg?1445889245

Ondanks dat de setting, kostumering heel goed zitten en je niet hoeft te klagen omtrent vrouwelijk schoon deed deze vampierfilm me toch bitter weinig. Had ik vooraf geweten dat het een Hammer productie was, was ik er misschien niet aan begonnen. Alle typische kenmerken van dit productiehuis zijn weer aanwezig: style over substance, slap verhaaltje dat erg voorspelbaar is en vooral weer erg saai. Karakters zijn ook redelijk oppervlakkig. Ik kan deze afvinken van de lijst.

edit: aangezien de versie die ik zag toch zo een 5 minuten korter was dan hier aangegeven neem ik aan dat ik een geknipte versie heb bekeken, wellicht eentje waar het naakt uit is geknipt. Ik hoor zeggen dat er nogal veel naakt in zit maar dat heb ik dus niet gezien. Het had mijn waardering misschien iets hoger doen uitkomen, maar ik betwijfel of ik het een betere film had gevonden. Dit gezegd zijnde de openingsscène was wel goed dus ik geef nog een 0,5* bij. Helaas trekt de film de lijn niet door van het begin.

17. Thirst (Film, 1979) - MovieMeter.nl

93 minuten

FTV (2)

Totaal aantal punten: 42

https://scaredstiffreviews.com/wp-content/uploads/2018/11/Thirst-Header-Final.jpg

Het begin was veelbelovend, vond het een heel interessant concept. Dat was even wtf, maar de shock is al snel voorbij. Het verhaal is zo straightforward dat de regisseur voor een style over substance aanpak gaat. Dat kan lukken maar die stijl wordt op een saaie en naar mijn gevoel veel te brave manier gebracht. Er wordt wat gespeeld met wat is droom en wat is werkelijkheid, maar het kon het slappe en nogal lege verhaaltje (en karakters) niet echt verdoezelen. Stupide einde maar op dat moment interesseerde het mij al niet meer.

De film is maar 70 minuten maar voor mij voelde dat 2 keer zo lang aan. Ik vond het 2 keer niks, style over substance. Het is voor een specifiek publiek waar ik niet tot behoor. Ideaal filmpje voorop de achtergrond terwijl je wat anders doet op je PC

#10. Scream (1996) - 111 minuten - RW

1 + 1 (jubileejaar) = 2 punten (totaal = 19 punten)

Ik zag bij Noodless de registraties voor de Scream trilogie langskomen en ik kreeg er ook weer zin van om ze te kijken. Voor mij in het slasher genre echt mijn favoriete films. Ik hou ervan hoe ze zichzelf en het horrorgenre op de hak nemen en ook de ontknoping van de daders en hun motief vind ik altijd leuk.

Gewoon lekker verhoogd naar een *4.5

#11. The Neon Demon (2016) - 118 minuten - FTV

2 punten (totaal = 21 punten)

De benoeming 'style over substance' had ik al vaker voorbij zien komen bij deze film, maar ik heb me er toch maar aan gewaagd. Persoonlijk mist er voor mij toch teveel het plot. Ik begrijp dat dit niet de intentie van de film is en dat het voornamelijk op sfeer gericht is, maar om het écht een goede film te vinden heb ik persoonlijk toch wat meer dat narratieve element nodig. Het liet me echter niet met een teleurgesteld gevoel over, maar ik weet ook niet zo goed wat ik ervan moet vinden. Hou me daarom een beetje in het midden met een *3.

Ik moet jou uitnodigen als ik nog eens zo gek ben om van die style over substance die wel heel makkelijk het label horror krijgen te kijken (meestal ten gevolge van een tip of draft). Misschien kom ik dan wel te weten waarom ik niet snap waarom het zo geweldig is

96. The Phantom of the Opera (Film, 1962)

FTV- 2 punten (Totaal: 195 punten)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODE4N2U3ODktMDY3Yi00MDEwLTk4MGQtMGRmZThjYzc4ODE1XkEyXkFqcGdeQXVyOTc5MDI5NjE@._V1_.jpg

Ik heb vermoedelijk een verkorte versie gezien want de speelduur was slechts 70 minuten. Of dat veel veranderd zou hebben in mijn beoordeling, ik vrees van niet. Hammer had er een handje van weg om klassiekers te bewerken maar vaak zijn de films meer style over substance soms op het kitscherige af. Ik was verrast dat de setting opvallend sober was, maar griezelig zoals Mac Hammer Fan het beschrijft dat kan ik niet meteen vatten. Misschien zal het komen omdat ik een fan ben van het origineel, de silent met Lon Chaney. Dat vond ik pas een setting, een film die een en al duistere sfeer uitademt. En dan het verhaal, de Phantom die wordt opgevoerd als tragische figuur en totaal niet dreigend. Sterker nog hij heeft een Igor/Quasimodo figuur nodig om de boel te saboteren en wat moorden te plegen op onschuldige mensen, waar hij dan ook nog mee wegkomt want ocharme een corrupte zakenman heeft zijn werk gestolen! Sorry deze film mag de titel van Phantom of the Opera niet dragen want het hele verhaal en de karakters hebben ze totaal om zeep geholpen. Snel doorspoelen en de versie met Lon Chaney herzien zou ik zeggen.

Ik heb zo een Statler en Waldorf gevoel als het doek valt over deze opera. It was bad, it was awful. Boooo

https://middlesavagery.files.wordpress.com/2016/07/statler_waldorf_boooo.jpg?w=840

5. The Kiss of the Vampire (Film, 1963)

85 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 8 + 2 = 10

Thema: 38. European Horror

Themaklassement: 5 punten

https://bloody-disgusting.com/wp-content/uploads/2020/10/kiss-of-the-vampire-new.jpg

Minder bekende vampierfilm uit de Hammer stal. Visueel is het zoals steeds wel goed, maar het is net wat teveel style over substance naar mijn zin. Verhaal is een beetje van de hak op de tak met personages inclusief de hoofdvampier die totaal niet memorabel of interessant zijn. De vampieren vormen een soort cult, zijn eigenlijk nogal mak en hun motivaties nogal vaag. De manier hoe ze worden uitgeschakeld is op zich wel verrassend te noemen gezien ze toch vaak met vleermuizen worden geassocieerd. Dat was eigenlijk nog het leukste aan de film, beetje zo slecht dat het goed werd. Ik neem aan dat dit niet de bedoeling was van Hammer maar zo kwam het toch over. Het feest met de maskers leek te zijn geleend van The originele Phantom of the Opera.

10. King Kong (Film, 1933)

100 minuten

FTV (2punten)

Puntentotaal: 20

Subgenre: 2. 1930s horror

Themaklassement: 10 punten

Eigen score: 3*

https://www.hollywoodreporter.com/wp-content/uploads/2017/12/king_kong_-_h_-_1933.jpg?w=1296&h=730&crop=1

Nou wist ik eigenlijk nog vrij weinig van deze dus verwachtte echt weinig, maar dit was een erg vermakelijk filmpje een voor die tijd echt waanzinnig. Erg fijn dat King Kong veel screentijd kreeg, komt de film zeker ten goede. Meevaller.

11. Horsehead (Film, 2014)

89 minuten

FTV (2punten)

Puntentotaal: 22

Subgenre: 10. 2010s horror

Themaklassement: 11 punten

Eigen score: Krappe 4*

https://videocelebs.net/wp-content/uploads/2017/03/image1_temp-1502.jpg

Theunissen deze speciaal voor jou pik. De screenshot dan, filmpje is lastig aan te raden. Sommige zouden het als style over substance zien, sommige als "vaag" ik zie het vooral als heerlijk camerawerk, bijzonder knappe editing, en een heerlijk thema (lucid dreams). Absoluut geen conventionele cinema, maar zeker de moeite waard voor de mensen die vroeger een hekel aan kleurplaten hadden.

19. Beyond the Black Rainbow (Film, 2010) - MovieMeter.nl

FTW: 2 pnt

Totaal: 37 punten

Speelduur: 110 min

Wauw, wat een trip. Volle 110 minuten helemaal deze film ingezogen, maar waarin eigenlijk? In een soort zwart gat. Geen idee waar deze film over gaat, maar wat een vet sfeertje. Mandy was ook heel tof, maar denk dat ik deze nog iets beter vind, juist omdat hij nog meer style over substance gaat. 4*

https://film-grab.com/wp-content/uploads/photo-gallery/44%20(146).jpg?bwg=1547150312

https://film-grab.com/wp-content/uploads/photo-gallery/59%20(127).jpg?bwg=1547150312

20. Ju-on 2 (Film, 2003) - MovieMeter.nl

FTW: 2 pnt

Totaal: 39 punten

Speelduur: 95 min

Subgenre: asian

Voor 50 cent gescoord bij de kringloop voor deze challenge. vroeger wel Ringu en dark water gezien, maar deze niet. Las dat dit deel volgens velen de beste is. Laat de rest dan maar zitten, want deze viel mij tegen. Hij is bij vlagen wel echt eng, maar de compleet onlogische chronologie en het steeds switchen naar weer een ander personage zorgden dat deze film geen enkel ritme had en daardoor ook zijn spanning verloor. 2.5*

https://www.themoviedb.org/t/p/w533_and_h300_bestv2/9NACuGg0YkzNAUoRIxUSYFqfJ5m.jpg

50. Orlak, el Infierno de Frankenstein (Film, 1960)

aka Orlak, the Hell of Frankenstein

83 minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 109 + 2 = 111

Thema: /

Themaklassement: 43 punten

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BODY4NzlmNjQtNTE2ZS00MjhhLWFhNDEtMDQ4NzZmY2VmNWJkXkEyXkFqcGdeQXVyMTEwODExMzcw._V1_.jpg

Een aaneenrijging van 4 episodes waartoe men tot deze film komt zoals de titel het al zelf verklapt met een Frankenstein thema. Wat ik zo tof vind aan Mexicaanse films is dat ze meestal niet slaafs van anderen kopiëren (zoals Hammer dat wel deed en er meestal style over substance met vaak dezelfde acteurs om niet te spreken dat het meestal saaie of droge boel is) maar er toch een andere invulling aan geven. Het monster heeft deze keer een naam gekregen (Orlak) en bestaat uit vlees en bloed maar zijn binneste is geheel van metaal, zijn hoofd van een soort was. Een kruising tussen robot en mens, een cyborg zeg maar. Dokter Frankenstein van dienst heeft enkel nobele doelen in gedachten maar maakt de fout een van zijn assistenten (ex-gedetineerde Jaime Rojas) te laten experimenteren met Orlak (die trouwens het evenbeeld is van Jaime). Jaime is helaas enkel uit om wraak te nemen op de personen door wie hij vindt dat hij onterecht in de gevangenis was beland. Dr. Frankenstein zelf heeft niet zo een grote rol, het draait vooral om Jaime en Orlak. Hier en daar heb je nog wel overeenkomsten met het originele Frankenstein verhaal, maar deze kan best op zichzelf staan. Ik vond dit zelfs boeiender dan de andere Frankenstein films die ik heb gezien.

Ja John Milton ook dit is een aanrader. Dit vind ik zelfs een van de beste ontdekkingen tijdens de challenge.

193. Hammer House of Horror (Anthology Series 1980)

61 Minuten

FTV (2 punten)

Puntentotaal: 386

Subgenre Themaklassement: Voltooid - 85 punten.

Bron: Pinda

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTNhYjJiMjEtOTc1MC00ODNhLWEwNGQtZjkwYzRmMjc3MjFjXkEyXkFqcGdeQXVyMTE4MDg3NTIz._V1_.jpg

"Hammer House of Horror" Guardian of the Abyss (TV Episode 1980) - 52 minuten

Michael Roberts vergezelt zijn vriendin Laura Stephens op een veiling en haalt haar over om haar pas verworven spiegel niet te verkopen aan een mysterieuze man die hem dolgraag wil hebben. Wanneer Michael de spiegel van haar overneemt om hem te laten taxeren, brengen de occulte krachten hem op het pad van Allison, die net is weggelopen van een geheim genootschap dat haar wil offeren om een krachtige duivel op te roepen. Het hoofd van dit genootschap is Charles Randolph, een kwaadaardige hypnotiseur die Michael als extreem gevaarlijk zal ervaren.

Ja, deze smaakte me wel. Wat een prachtiglieve ogen heeft die Rosalyn Landor zeg.

+

Pains (2022) - 9 min

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BOWQ1NDdkODctNTJkNi00MjMxLWJiYWEtZTQ5YWQwM2QxYzMwXkEyXkFqcGdeQXVyMjYwNDI4NTI@._V1_.jpg

Overtuigend uitgevoerde body-horor, maar a little light on substance.

3,2*

42. Ecologia del Delitto (Film, 1971) - MovieMeter.nl

FTW: 2 pnt

Totaal: 82 punten

Speelduur: 84 min

Subgenres: 70's, slasher

43. Tenebre (Film, 1982) - MovieMeter.nl

FTW: 2 pnt

Totaal: 82 punten

Speelduur: 101 min

Subgenres: 80's, giallo

Vandaag twee Italiaanse klassiekers. Beiden vreemde nasynchronisatie, de eerste in Engels, de tweede in Italiaans, maar beiden lijken niet de originele taal. Beide films hebben veel sterke momenten, maar zijn als hele films geen toppers voor mij. Bay of Blood kon ik in het begin niks mee, maar werd steeds leuker, een soort horror whodunnit, waar iedereen een motief heeft en op een gegeven moment niemand meer te vertrouwen is. Erg leuk einde.

Tenebre is mijn tweede Argento. Na suspiria voelt dit wel als een stapje terug, ook deze film is style over substance, maar die style is wel van een iets minder niveau. Nog steeds mooi, mooie architectuurshots, paar hele sterke shots en kills, maar soms zakte het ook flink in. Er hier op het forum iets meer over lezen is wel een aanrader, veel geleerd over de waarde van deze films. Nu beiden tussen 3 en 3.5*

https://www.attackfromplanetb.com/wp-content/uploads/2016/11/bay3.png

https://i0.wp.com/hyperallergic-newspack.s3.amazonaws.com/uploads/2022/06/tenebrae.jpeg?resize=1200%2C675&quality=100&ssl=1

Ah, fuck it! ik dacht dat ik al klaar was, maar toen zag ik die top 10 van Joolstein met wat mooie tips en ik heb nog tijd vanavond.

51. Saloum (Film, 2021) - MovieMeter.nl

FTW: 2 pnt

Totaal: 100 punten

Speelduur: 84 min

Subgenre: African,folk

Tof, deze Senegalese mysterie/horror. Beetje onevenwichtig gebracht, begin lijkt actiefilm, maar slaat later een compleet andere toon aan. Verhaal is ook niet helemaal lekker uitgewerkt, maar daar staat tegenover dat het er heel gelikt uitziet, prachtige beelden van het Saloum-gebied, de sfeer is echt goed en het mysterie net interessant genoeg. 3.5*

https://www.hollywoodreporter.com/wp-content/uploads/2021/09/Saloum-Still-4-Publicity-H-2021.jpg?w=1296&h=730&crop=1&resize=1000%2C563

52. No One Will Save You (Film, 2023) - MovieMeter.nl

FTW: 2 pnt

Totaal: 102 punten

Speelduur: 93 min

Subgenre: Alien/sci-fi horror,

Verrassend! Al paar keer langs zien komen, maar geloofde 'm toen wel.Good old ouderwetse aliens, waar zie je die nog! werd nu toch getriggerd en zeker geen spijt van. Alles in de film voelt bekend aan, maar toch levert de mix weer iets heel nieuws op. Dat er geen dialoog in de film zit, zorgt ervoor dat de film visueel en qua sounddesign moet uitblinken en dat doet ie voor mij. Het biedt ook veel ruimte, wat gebeurt er veel in 90 minuten en wat zitten er veel lekkere twist in, tijd zat als je niet helft van de tijd vol ouwehoert. Kan mij voorstellen dat velen wel afhaken bij de zoveelste twist, maar ik vond het wel tof gedaan. Meer stijl over substance, maar daar hou ik van. 3.75/4*

https://cdn.vox-cdn.com/thumbor/0B8iiM5FOw-Vruygfc4FW95FZCA=/0x0:1400x700/920x0/filters:focal(0x0:1400x700):no_upscale()/cdn.vox-cdn.com/uploads/chorus_asset/file/24953823/no_one_will_save_you_alien_kaitlyn_dever_1.jpg

Nu wel klaar hoor!

Hier eigenlijk hetzelfde. Zou hem eerst skippen, maar misschien toch nog maar ff meepakken. Ik ga volgende week naar The Substance (Film, 2024) dus wellicht kan ik er een double feature van maken.

Al vind ik het stiekem wel een klein beetje hinderlijk als m'n puntentotaal en themaklassement niet meer synchroon lopen (/2). Daar nog maar ff een creatieve oplossing voor zoeken.

In de aanloop naar mijn lang geanticipeerde bezoek aan The Substance (2024) aanstaande vrijdag, heb ik de horror-challenge momenteel aangewend om mijn eigen, lang uitgestelde queeste aan te vangen om meer horror te kijken van vrouwelijke regisseurs.

Dat vuurtje is bij mij rond Fargeats fantastische debuut Revenge (2017) aangewakkerd en sindsdien blijven branden door onder andere films als The Babadook (2014), Grave / Raw (2016), Prevenge (2016), Vuelven / Tigers Are Not Afraid (2017), Braid (2018) en Fresh (2022). Om er maar een paar te noemen.

Het kan mijn verbeelding zijn, maar het lijkt alsof horror (verassend genoeg) bij uitstek het genre is waar vrouwelijke regisseurs sneller voet aan de grond krijgen en hoewel die verrassing misschien aan het slijten is, lijkt het afgelopen decennium gevoelsmatig toch een soort sweet spot te zijn geweest, met enkele films die een verfrissende insteek of subversieve blik op traditionele horrortropes wisten te verschaffen. Misschien volgend jaar wel een plekje tussen de subgenres waardig? Ik heb er een ieder geval een klein stapeltje van verzameld die ik er komende week graag doorheen jaag, te beginnen met:

5. American Mary (2012)
FTV (2 punten)
Puntentotaal: 10
Subgenre: 30. Canuxploitation Horror
Themaklassement: 5 punten (30-33-83-76-78)
https://starfirelounge.com/wp-content/uploads/2022/09/img_1369.jpg?w=1024
Hoewel ik destijds een kleine crush aan Ginger Snaps (2000) overhield, duurde het even voor ik Katherine Isabelle in deze film herkende. Oh, hoe oude liefde nieuw leven ingeblazen kan worden, want ook hier wist ze me weer om haar vinger te winden met haar verschijning zowel als haar ietwat stoïcijnse portrettering van de intelligente, eigenzinnige en dead-pan-delivery-sarcastische Mary, die de financiële lasten van haar medische studie nauwelijks kan bijbenen en aldus de lucratieve wereld van ondergrondse chirurgische praktijken induikt. Daar stuit ze op verschillende markante figuren (waaronder een heerlijke, tot Betty Boop gemodificeerde vrouw) en is ze uiteindelijk in staat om een solide reputatie als (buitenwettelijke) chirurg op te bouwen.
https://fathersonholygore.com/wp-content/uploads/2015/08/mary-and-dr-grant-dscf6111.jpg
Ook weet ze langzaam maar zeker het imago aan te meten van iemand waar je niet mee moet sollen. Debet daaraan is onder andere een rape-revenge zijplotje en ik weet niet wat het is, maar als een verkrachtingsscene je weet te verleiden tot ook maar een vleugje overtuigend inlevingsvermogen, legt het voor mij de ultieme kwetsbaarheid van het vrouw-zijn zo gruwelijk naakt op tafel. Hoe mensonterend de daad is, hoe constante alertheid eigenlijk noodzaak is en hoe verleidelijk en legitiem paranoia jegens (sommige) mannen. Maar: uiteindelijk ook hoe bevredigend het revenge-gedeelte daardoor kan zijn. Het vormt geenszins de hoofdmoot in deze film, die wellicht qua focus wat diffuus van aard is, maar American Mary weet wel beide delen van rape-revenge invoelbaar en meticuleus uit te werken.
https://images.justwatch.com/backdrop/186821714/s640/American-Mary-Aussehen-ist-alles.%7Bformat%7D
Geen alledaags filmpje dit, zowel qua setting als vertelstijl en dat is best verfrissend. Zeker gezien het onderwerp blijft de ergste ellende wat braafjes buiten beeld en vooral hoe het (verklaarbare maar totaal onbevredigende) einde gevoelsmatig wordt afgeraffeld, zorgt voor een halfje aftrek.
3,5*

6. The Happening (2008)

91 minuten

FTV = 2 punten

Totaal: 11 punten

Subgenre: 85. Thriller/Suspense Horror (1 punt)

Totaal: 6 punten

Gezien: 15, 56, 79, 93, 96, 85

https://image.tmdb.org/t/p/original/AbvEn761rOcwIDzEjPnR8a1KS3N.jpg

Haha, wat een film dit. Totaal niet serieus te nemen, en dat is denk ik ook absoluut niet de bedoeling. Heb goed kunnen lachen om de baggerdialogen, de karikaturale personages en het ongekende amateurisme die deze film uitstraalt. Stiekem best wel van genoten. 3,25*

7. Color Out of Space (2019)

111 minuten

FTV = 2 punten

Totaal = 13 punten

Subgenre: 53. Lovecraftian / Cosmic Horror (1 punt)

Totaal: 7 punten

Gezien: 15, 56, 79, 93, 96, 85, 53

https://image.tmdb.org/t/p/original/sPP9qep5dola2X2EFAqUfG21kzs.jpg

Had deze al lang op dvd, maar nooit aan toegekomen. Helemaal in mijn straatje dit. Fijn hoe de film langzaamaan steeds extremer wordt, bovendien ziet de film er gelikt uit en de muziek van Colin Stetson is weer erg goed.

4*

Vanmiddag naar The Substance, zin in.

8. The Substance (2024)

140 minuten

FTV = 2 punten

Totaal: 15 punten

Subgenre: 27. Body Horror (1 punt)

Totaal: 8 punten

Tot nu toe bekeken: 15, 56, 79, 93, 96, 85, 53, 27

https://image.tmdb.org/t/p/original/hVzYie5xi8r4ClijFwR1cV1x5Bb.jpg

Wowie . De eerste minuten dacht ik even: ohhhh nee, het wordt toch niet zo'n cliché en woke 'Hollywood-is-slecht' verhaaltje, inclusief veel te stereotiepe omroepbaas die me al direct op de zenuwen werkte. Maar gelukkig is dat mannelijke personage eigenlijk het enige smetje op deze verder geniale film. The Substance is the gift that keeps on giving, een van die unieke horrorfilms waarbij je telkens hoopt dat er nog een stapje bovenop gedaan wordt en vervolgens inderdaad keer op keer getrakteerd wordt op een vergrotende trap.

Ik ben zeer gefascineerd door lichamen en hoe ze zich door de ruimte bewegen, wat dat betreft is body horror toch wel één van mijn favoriete horror subgenres. Wat ik juist sterk vond aan deze film is hoe eigenlijk de blik van buitenaf op het vrouwelijk lichaam maar een kleine rol speelt. Daarentegen draait bijna de hele film om hoe Elisabeth haar eigen lichaam ziet en beoordeelt en 'tweakt'; juist in die eigen blik en strijd zit in deze film de echte horror, en dat werd heel krachtig over gebracht.

Toch merkte ik gaandeweg dat ik alle achterliggende ideeën en gedachten die misschien aan deze film ten grondslag liggen liet varen. The Substance komt misschien voort uit een serieus idee, maar is ook gewoon puur entertainment. Ik kreeg al vrij snel een glimlach op mijn gezicht, die gaandeweg alleen maar breder werd, en die nu nog steeds opkomt wanneer ik terugdenk aan enkele heerlijke scenes.

Ik heb misschien nog even wat tijd nodig om hem te laten bezinken, maar mijn eerste gedachte toen ik de bios uitliep was: dit is sowieso één van de beste horrors die ik ooit gezien heb. Interessante thematiek, mooi in beeld gebracht, perfect qua tempo en vooral heb ik er bijzonder veel plezier aan beleefd. Wat wil een horrorliefhebber nog meer?

4,5*

Ik kijk erg uit naar deze film, en dit soort recensies zorgen ervoor dat de voorpret alleen maar groter wordt.

Hopelijk kan ik hem dit weekend meepakken.

7. The Substance 2024

https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcShGgttlsgLuBpfQNH0OVcCoCc0wM1hNSgZaw&s

FTV.

140 minuten .

https://variety.com/wp-content/uploads/2024/05/the-substance.jpg?w=1000&h=563&crop=1

Genre rama horror

https://cdn.mos.cms.futurecdn.net/MVZb2czgBXWnVsnNj7zupD-415-80.png

"Het was een werkelijk ongekend mooie horrorfilm. Wat heftigheid betreft, er was veel om te doen, en ik dacht het grootste deel van de tijd: waar gaat al die ophef over? Maar ik zeg erbij dat ik een doorgewinterde horror-fan ben. Het is af en toe een beetje vies. Maar aan het einde laat de Franse regisseuse alle remmen los, en dan wordt het inderdaad erg intens. De boodschap die zij wil overbrengen (en dat is een nare, lelijke boodschap) wordt iets minder subtiel door je neus gedrukt.

Persoonlijk vond ik dat einde erg indrukwekkend. Maar het is ook een gore feestje ."

Dit is voor mij een van de beste film van 2024 !

26. The Phantom of the Opera (Film, 1925)

93 minuten

FTV (2punten)

Puntentotaal: 52 punten

Subgenre: 77. Silent horror

Themaklassement: 26 punten

Eigen score: 2.5*

Bron: YouTube

https://cdn.theasc.com/Phantom-of-the-Opera-Featured-2.jpg

Nog nooit gezien en zodoende ook wel een moetje. Dat gezegd hebbende zou ik het zelf vrijwillig nooit opzetten en zodoende is het themaklassement van de horror challenge echt helemaal top. Zo ga je films kijken die je normaliter niet zo snel op zal zetten en dan kan er best weleens een verrassing tussen zitten. Heb zelf grootse moeite met silents vanwege het vele lezen, de bombastische muziek, het theatrale acteren..

Maar dit was eigenlijk best wel tof. Ja er is best wat te lezen, maar het daadwerkelijke verhaal is best interessant vormgegeven. Ja er is behoorlijk wat bombastische muziek, maar wel passend bij de film en al helemaal bij de setting. Dit laatste geldt ook voor het acteren. Sterker nog Lon Chaney doet veel met zijn handen acteren en doet dit vrij aardig, waarschijnlijk ook omdat zijn beide ouders doof waren.

Verder zijn de decors ook echt mooi, en zo was dit al met al een behoorlijke meevaller. Ik blijf moeite hebben met vooral het lezen, en het duurt me ook allemaal te lang, maar overall een van de betere silents imo.

https://www.mediastorehouse.com/p/497/phantom-opera-1925-lon-chaney-title-role-film-6191437.jpg.webp

27. Call Girl of Cthulhu (Film, 2014)

92 minuten

FTV (2punten)

Puntentotaal: 54 punten

Subgenre: 75. Sexploitation

Themaklassement: 27 punten

Eigen score: 2.5*

Bron: Pindakaas

https://horrorghouls.com/wp-content/uploads/2020/10/call-girl-of-cthulhu-1.jpg

Had er wellicht iets meer van verwacht, maar alsnog vermakelijk B garnituur. Wel behoorlijk mindere kwaliteit dan de Troma die ik van de week zag, maar goed, met zo'n film is dat juist ook wel de charme. Had overigens zo geregisseerd kunnen zijn door Tommy Wissau, want het doet zeker niet onder aan The Room qua lompe dialogen. Die film gaf ik tevens 2.5* dus wat dat betreft.

Verder nog best wat naakt, heerlijk slechte creature design, en amateuristisch acteerwerk, maar dat is natuurlijk gewoon verplicht voor een film als deze. Film had ik zelf graag 20 minuten korter gezien denk ik en wellicht iets minder plot, maar overal prima vermaak voor een gare donderdagmiddag.

Verder mooi om de positieve reacties op The Substance te lezen, ik zou donderdag heen, maar slaap al paar dagen beroerd dus stel het ff uit tot hopelijk morgen.