menu

Tenebre (1982)

Alternatieve titels: Tenebrae | Sotto gli Occhi dell'Assassino | Shadows | Unsane

mijn stem
3,27 (221)
221 stemmen

Italië
Horror / Mystery
110 minuten / 91 minuten (VS edited version) / 101 minuten (director's cut)

geregisseerd door Dario Argento
met Anthony Franciosa, Christian Borromeo en Daria Nicolodi

Een bekende Amerikaanse horrorschrijver gaat naar Rome om zijn laatste boek te promoten. Daar blijkt dat de gruwelijke moorden uit zijn boek één voor één worden uitgevoerd. De schrijver helpt de politie bij het onderzoek, maar raakt dieper in de zaak betrokken dan hem lief is.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=OkUpGi2N8wo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
2,5
Vond hem niet erg spannend en met matig acteerwerk.

avatar van scorsese
2,0
Tegenvallende film over een schrijver wiens moorden uit zijn boek werkelijkheid worden. Een wat rommelig uitgewerkt verhaal dat nergens spannend wordt en ook niet bepaald weet te boeien. Afgezien van het einde stellen de moorden ook niet al te veel voor. Na het zien van een aantal giallo-films, kan ik wel stellen dat dit niet bepaald mijn genre is.

avatar van Collins
3,0
Ik las het hierboven ook al, maar wat is dit inderdaad een schitterende poster!
De film schittert minder, maar is zeker interessant en absoluut sfeervol. Mooie shots, paar mooie scènes met opzienbarend camerawerk- en beweging, opvallende achtergronden met daarin strak geregisseerde persoonsbeweging en kleurig kleurgebruik afgewisseld met soberheid. Allemaal mooi.
In dramatisch opzicht vond ik de film niet heel sterk. Beetje los zand. De scènewisselingen zijn tamelijk abrupt en geven de film een rommelige indruk. De scènes voelen daardoor wat onaf aan. De verhaallijntjes daardoor ook.
Het verhaal had van mij een diepere psychologische invalshoek mogen kiezen in plaats van de gekozen whodunnit aanpak met een licht psychologisch randje. Het antwoord op de hamvraag interesseerde me minder dan het waarom. Ik miste het gedegen drama dat bij die vraag hoort. Maar goed daar is acteertalent van een zeker niveau voor nodig en dat niveau zit niet in deze film.
Voor de rest. Acceptabel bloederig, maar niet shocking en stuntelig aandoende kills die (onbedoeld, denk ik) een zekere humoristische glans oproepen.
Vond de begeleidende synthesizerklanken erg irritant. Afleidend bonkend gepingel. Een aanslag op de zenuwen en een probaat middel om de goed opgebouwde sfeer van duisternis, mysterie en schimmigheid heel effectief te verminderen. Scènes waarin de nadruk op omgevingsgeluiden lag riepen die sfeer effectiever op.
Hoe dan ook. Ik kreeg van Tenebre genoeg trek om in de toekomst meer van Dario Argento te willen verorberen.

avatar van Roger Thornhill
2,0
Tja, dit is zo'n film waarvan ik niet kan begrijpen wat mensen er in zien of hoe ze hier 4* of zelfs 5* voor kunnen geven. Een flauw plot, slechte nasynchronisatie met accenten (althans op mijn versie), diverse mooie vrouwen met in strakke jurken prangende en/of gewoon blote borsten die de kijker tot het voyeuristische perspectief van de moordenaar proberen te verleiden, belegen synthesizers op de soundtrack, bloederige effecten die zó knullig zijn dat ze geen moment ook maar enige suspension of disbelief bereiken (die afgehakte arm die er wel héél erg bleekjes uitziet), een algeheel gevoel van kitscherige onwerkelijkheid dat vooral niet verward moet worden met de artistieke dromerigheid van Suspiria, en een plot dat zó weinig betrokkenheid oproept dat het me totaal niet kan schelen wie de moordenaar is. Ik leg drie halve sterretjes bovenop het minimum vanwege de rol van Anthony Franciosa die vol goede wil is (hoewel Argento hem naar het schijnt moeilijk vond om mee te werken) en die in zijn spel ook een welkome ironie legt, de lange scène met de dobermann, en de wel heel erg sterke slotscène (vanaf het moment dat de rechercheur teruggaat naar het "lijk" van de schrijver), maar verder kan ik weinig goeds over deze slappe, gedateerde en goedkope aspirant-horror-thriller verzinnen. Style over substance, maar wat nou als ook die stijl zo insubstantieel is?

avatar van baspls
4,0
Tenebre heb ik voor het laatst 3 jaar geleden gezien. Het was toen mijn eerste kennismaking met het werk van Dario Argento en ik was eigenlijk meteen verkocht door de 80s sfeer, de muziek van Goblin en het stilistische camerawerk.

Een beroemde Amerikaanse schrijver gaat een tijdje naar Rome om zijn nieuwe boek Tenebre te promoten. Op het vliegveld wordt zijn tas vernield. Het werk van zijn verwarde verloofde? Eenmaal aangekomen wordt hij opgewacht door de politie. Iemand blijkt namelijk de moorden in zijn nieuwste boek in het echt uit te voeren...

Argento heeft het Giallo-genre zijn grote populariteit gegeven met zijn Dieren-trilogie. Tot zijn grote ergernis ging iedere Italiaan ineens Gialli maken met thema's en titels die wel heel erg aan zijn eerste successen deden deden denken. Om die reden zocht Argento zijn toevlucht in de bovennatuurlijke Horror en werd nu internationaal erkent door zijn Suspiria. Begin jaren '80 kwam hij echter terug op zijn beslissing. Hij vond dat hij zich niet moest laten beïnvloeden door imitators, maar opnieuw zijn eigen visie op de Giallo los kon laten.

Argento schreef de film in Los Angeles tijdens de voorbereidingen van een Amerikaanse film die uiteindelijk nooit is geproduceerd. Tijdens zijn verblijf werd hij regelmatig opgebeld door iemand die hem bedreigde. Volgens de beller had Argento zijn leven verpest met zijn films en nu zou zijn eigen leven een hel worden. Argento liet zich verhuizen naar een ander hotel, maar opnieuw werd hij gevonden op de beller. Hierop ging hij abrupt terug naar Italië en begon het proces van het nu Tenebre is geworden.

In de film verwerkt hij ook duidelijk de kritieken die hij door de jaren heen heeft gehad. Net zoals Brian De Palma de beroemde drilboor-scène van Body Double maakte als antwoord op kritiek dat hij een vrouwenhater zou zijn. De schrijver in de film wordt door de lesbische journaliste ervan beschuldigt dat hij een seksist is en vrouwonvriendelijke boeken schrijft (en ik maar denken dat dat soort onzin iets van de laatste tijd is). Sommige critici vonden Argento zelfs een sadist en een gestoorde door de gruwelijke dingen die hij in zijn films stopt. Zo kwam hij op het idee om de schrijver in de film in het geheim een maniakale moordenaar te laten zijn.

Wat opvalt aan Tenebre is dat we nergens typisch Roomse landmarks te zijn krijgen, maar enkel hyper-moderne architectuur. De reden daarachter is dat de film zich in de toekomst afspeelt. In een tijd na een nucleaire oorlog waarin er veel minder mensen zijn en mensen gemiddeld veel rijker zijn (vandaar dat zelfs de stelende jonge dame een groot huis heeft).

Tenebre heeft zo'n heerlijke broeierige sfeer van een zomeravond. Dat komt door het vele blauw dat in de nachtscènes is gebruikt. Het camerawerk is überhaupt erg indrukwekkend. Weer veel mooie POV-shots en close-ups. Het indrukwekkendst waren toch wel het crane-shot waarin de camera 2,5 minuut rond een gebouw cirkelt en dat beroemde shot aan het einde dat inmiddels bekend staat als het Tenebre-shot. De muziek van enkele leden van Goblin past er perfect bij en voegt alleen maar meer sfeer toe.

Tenebre is een van de zeldzame Gialli waar het verhaal wel ergens op slaat als je hem een tweede keer kijkt. Qua kwaliteit stijgt Argento boven al zijn Italiaanse concurrenten uit. Toch zijn er van die kleine dingetjes. De nogal gebrekkige Engelse dubbing, de vrij goedkope gore effecten en de nogal abrupte editing. Maar dat kan de pret niet drukken.

avatar van Shadowed
2,5
Mindere Argento.

Dit is mijn tweede Argento, en ik zie al langzaam wat voor stijltjes hij gebruikt. Het is ook tevens waarom hij zo beroemd is als horror-regisseur. Ik bepaalde maten kan ik wel zien waarom, maar deze Tenebre vond ik echter weinig interessant. Geef mij dan maar het veel betere Suspiria.

Ook deze film deelt een aantal overeenkomsten met Suspiria. Zo zijn de moorden hier ook wederom met veel detail gebracht en wordt er weer een apart muziekje op de achtergrond gespeeld. Regelmatig ook aparte camerabewegingen en felrood bloed.

Echter moet ik concluderen dat deze film een stukje "realistischer" is in vergelijking met Suspiria. En daarom dus ook minder leuk. Suspiria voelde aan als een soort sprookje. Maar deze is eigenlijk gewoon een detective-thriller. Horror kan ik dit niet bepaald noemen.

De kills weten gelukkig nog wel te boeien en gaan vaak en gelukkig lang door. Soms zijn ze wat saaier, maar de allereerste kill zet in ieder geval wel de toon gelukkig. De rest van de kills zijn iets minder interessant maar wel leuk. Slechts eentje springt er echter nog bovenuit. De spuitende arm.

Ook hier mooi, felrood bloed dat gespat wordt. Maar voor de rest heeft de film minder te bieden. Het acteerwerk is best slecht en de lompe accentjes overtuigen niet. Maar het is vooral het verhaal dat het laat aftweten. Nu is verhaal ook niet een grote factor in Argento-films, maar er moet iets zijn om te boeien, en dat is er hier gewoon niet.

Jammer, want Suspiria was destijds wel erg leuk. Deze is veel minder en vooral saai. Dan zijn die 101 minuten behoorlijk lang.

avatar van Phantasm
3,0
geplaatst:
Goed in elkaar gezette horror met een prima verhaal.

avatar van Noodless
4,0
geplaatst:
Tenebre is een solide goed opgebouwde detective horrorverhaal waarbij zowel de moorden als het verhaal zelf de aandacht van de kijker weet vast te houden. Het verhaal zit goed in elkaar en de regisseur weet je lang in het ongewisse te houden over wie de moordenaar nu eigenlijk is. Op een bepaald moment wordt het echter wel duidelijk omdat de moordenaar zelf de hint in zijn dialoog geeft. Naderhand wordt het helemaal duidelijk hoe de vork in de steel zit want de moordenaar heeft eigenlijk de rol overgenomen van diegene die zijn boek imiteerde. Perfecte moord en tevens ook een perfecte aansluiting in het geheel van het verhaal. Verschillende kills passeren waarbij het bloed rijkelijk vloeit. De tofste scène is die met de spuitende arm. De scène met de hond is spannend opgebouwd waarbij het gevolg wel een zeer toevallige ontmoeting is. Het typisch Argento sfeertje, de giallo momenten zoals de rode schoentjes, de zwarte handschoenen en het camerawerk zorgen voor een sfeervolle horrorprent. 8/10

avatar van Theunissen
3,5
Van de Italiaanse regisseur Dario Argento (zo'n beetje de Sergio Leone op het gebied van Horror, Thriller en Mystery films en dan qua beeld en muziek) heb ik tot nu toe pas twee films gezien, te weten "Suspiria (1977)" en "Phenomena (1985)" en tijdens de afgelopen "Top 300 Horrorfilms" gaf ik al aan om meer films van hem te willen zien, waaronder dus deze "Tenebre". Ik vind de film meer een Thriller dan een Horror, maar er kan toch aardig wat worden gehuiverd bij de vele moord scènes die allen geweldig in beeld en geluid (synthesizer muziek) worden gebracht en dan zowel het gebeuren en het vooraf (dat is misschien zelfs nog mooier om te zien).

In dit verhaal draait het om Peter Neal (Anthony Franciosa), die een beroemde schrijver van horrorromans is en hij gaat naar Rome om daar zijn nieuwste boek "Tenebrae" te promoten. Bij aankomst in het hotel wordt hij ondervraagd door twee rechercheurs, te weten Germani (Giuliano Gemma) en Altieri (Carola Stagnaro), over een jonge vrouw die op brute wijze vermoord is met een scheermes en waarbij haar mond werd volgepropt met bladzijden uit zijn nieuwe boek. Tijdens het verhoor ontvangt Neil een anonieme brief van de moordenaar die hem ook belt en de rechercheurs voorspellen dat er binnenkort meer moorden zullen plaatsvinden. Peter gaat de politie helpen bij het onderzoek, maar hij raakt dieper in de zaak betrokken dan hem lief is.

Het recept is vrij eenvoudig. Een mysterieuze moordenaar die zwarte leren handschoenen aantrekt. Een terugkerende flashback over een vrouw met rode schoenen die weinig opheldert. Een volledig doordrenkt psychedelisch kleurenpalet. Spanning die meer neigt naar het "Slasher" genre. Een ingewikkelde en onmogelijk ontworpen verhaallijn en dat inclusief het plot m.b.t. de moordenaar (die ik niet ga verraden, maar wel dat een macaber ongeluk hem op het einde fataal wordt). Een vleugje erotiek (zonder dat het al te vunzig wordt). Een mysterieuze oogbal (of twee) en meer dan genoeg bloed om zelfs de meest geharde Horror liefhebber te laten blozen. Veel (Italiaanse) horrorfilms hebben een aantal van deze kenmerken, maar weinigen hebben ze allemaal.

"Tenebre" is een vrij effectieve thriller, want ik verkeerde tot aan het laatste moment in twijfel omtrent de identiteit van de moordenaar (toen ik hem na 90 minuten voor het eerst in beeld zag, had ik zoiets van "Nee, dit kan niet, dat moet een fout zijn en ander zijn"). De oplossing waar regisseur Dario Argento mee komt aanzetten in het dubbelzinnige slot is wel ingenieus bedacht, maar niet erg geloofwaardig of overtuigend. Zo wordt je al tijdens de opening op het vliegveld van New York op het verkeerde been gezet met enkele dubieuze personages, waaronder Neal's labiele ex-vrouw Jane McKerrow (Veronica Lario, overigens een leuk weetje over Veronica Lario, zij zou in 1990 Mevrouw Berlusconi worden en dat tot 2014), die hem in het geniep is gevolgd naar Rome. Dit zorgt er wel allemaal voor dat het verhaal tot het einde mysterieus en spannend blijft.

Met de onheilspellend sfeer zit het meer dan goed en visueel gezien is deze film een pareltje, waarbij ik regelmatig met open mond naar zat te kijken. Ook sommige vrouwen vond ik pareltjes en vooral de rondborstige Mirella Banti (waarvan ook de borsten regelmatig te zien zijn) in de rol van hoertje Marion, die tevens de lesbische vriendin is van journaliste Tilde (Mirella D'Angelo). Natuurlijk (en tevens dus helaas) worden beide vrouwen vermoord en hoe dat gebeurt en vooral het vooraf is gewoon schitterend in beeld en geluid (muziek) gebracht via één lange scène.

Ook de moorden die gepleegd worden mochten er zijn met als hoogtepunt die op Jane McKerrow, wiens arm er met een bijl wordt afgehakt. Terwijl ze zich van de camera afkeert, kleurt het bloed dat uit de arm spuit de spierwitte muur achter haar bloedrood. Daar blijft het voor Jane overigens niet bij, want de moordenaar slaat haar daarna nog met de bijl in de rug, waarna hij haar afmaakt door nog een aantal keren met de bijl te slaan. Ook de spannende achtervolgingsscène met een dobermann hond mocht er wezen, hoewel die nogal lukraak in het scenario is gedropt, en het is uiteindelijk ook niet de dobermann die het slachtoffer (Maria Alboretto gespeeld door de leuke Lara Wendel, die een hotel medewerkster is) doodt maar de moordenaar die zijn scheermes inruilt voor een bijl

Hier en daar zit er ook wat subtiele vrouwonvriendelijke humor in zoals tijdens de opening van het verhaal waar de vrouwelijke rechercheur Altieri de dader probeert te pakken (wat niet lukt) en waar haar mannelijke collega dan tegen haar zegt:

Germani: Got away, hah ?
Altieri: I couldn't get him.
Germani: I should have a tough male assistant who runs fast.
Altieri: You'd hate it. You'd have nothing to bitch about

Zoals al aangegeven bevat deze film ook een vleugje erotiek, waarbij van de mooie vrouwen Mirella Banti en Eva Robins (de vrouw in de terugkerende flashback die rondloopt in rode schoenen met een hak en de laatste stopt ze ook in iemands mond) wat naaktheid is te zien in de vorm van borsten. De cast doet het overigens ook gewoon goed, waarbij ik het leuk vond dat John Saxon (in de rol Bullmer die de zaakwaarnemer is van Peter Neal en die omgaat met de ex-vrouw van Peter en die uiteindelijk ook vermoordt wordt op klaarlichte dag in Rome en ook dat hele gebeuren, de moord en vooral het vooraf, werd weer fraai in beeld gebracht) ook een rolletje had, want laatst zag ik hem nog in de Horror / Thriller film "Apocalypse Domani (1980)".

Al met al levert regisseur Dario Argento goed werk af met "Tenebre". De belichting, het camerawerk en de montage zijn allemaal dik in orde die daarbij ook voorzien is van fraaie elektronische muziek. Zodra de muziek wordt ingezet, dan weet je dat het genieten gaat worden met de betreffende scene. De film is wel meer een Thriller dan een Horror, maar dat drukt te pret niet want er zijn voldoende moorden (in totaal 11 stuks en dat inclusief de moordenaar) te zien. "Tenebre" is zonder meer een aanrader.

P.S. ik zie nu dat ik nog twee andere films van Dario Argento heb gezien, maar daarbij gaat het om twee korte films van hem afkomstig uit de leuke "Masters Of Horror" serie en het gaat dan om de korte films "Jenifer (2005)" en "Pelts (2006)", die beiden aanraders zijn.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:14 uur

geplaatst: vandaag om 02:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.