menu

Tenebre (1982)

Alternatieve titels: Tenebrae | Sotto gli Occhi dell'Assassino | Shadows | Unsane

mijn stem
3,24 (207)
207 stemmen

Italië
Horror / Mystery
110 minuten / 91 minuten (VS edited version) / 101 minuten (director's cut)

geregisseerd door Dario Argento
met Anthony Franciosa, Christian Borromeo en Daria Nicolodi

Een bekende Amerikaanse horrorschrijver gaat naar Rome om zijn laatste boek te promoten. Daar blijkt dat de gruwelijke moorden uit zijn boek één voor één worden uitgevoerd. De schrijver helpt de politie bij het onderzoek, maar raakt dieper in de zaak betrokken dan hem lief is.

zoeken in:
2,5
Vond hem niet erg spannend en met matig acteerwerk.

avatar van scorsese
2,0
Tegenvallende film over een schrijver wiens moorden uit zijn boek werkelijkheid worden. Een wat rommelig uitgewerkt verhaal dat nergens spannend wordt en ook niet bepaald weet te boeien. Afgezien van het einde stellen de moorden ook niet al te veel voor. Na het zien van een aantal giallo-films, kan ik wel stellen dat dit niet bepaald mijn genre is.

avatar van Collins
3,0
Ik las het hierboven ook al, maar wat is dit inderdaad een schitterende poster!
De film schittert minder, maar is zeker interessant en absoluut sfeervol. Mooie shots, paar mooie scènes met opzienbarend camerawerk- en beweging, opvallende achtergronden met daarin strak geregisseerde persoonsbeweging en kleurig kleurgebruik afgewisseld met soberheid. Allemaal mooi.
In dramatisch opzicht vond ik de film niet heel sterk. Beetje los zand. De scènewisselingen zijn tamelijk abrupt en geven de film een rommelige indruk. De scènes voelen daardoor wat onaf aan. De verhaallijntjes daardoor ook.
Het verhaal had van mij een diepere psychologische invalshoek mogen kiezen in plaats van de gekozen whodunnit aanpak met een licht psychologisch randje. Het antwoord op de hamvraag interesseerde me minder dan het waarom. Ik miste het gedegen drama dat bij die vraag hoort. Maar goed daar is acteertalent van een zeker niveau voor nodig en dat niveau zit niet in deze film.
Voor de rest. Acceptabel bloederig, maar niet shocking en stuntelig aandoende kills die (onbedoeld, denk ik) een zekere humoristische glans oproepen.
Vond de begeleidende synthesizerklanken erg irritant. Afleidend bonkend gepingel. Een aanslag op de zenuwen en een probaat middel om de goed opgebouwde sfeer van duisternis, mysterie en schimmigheid heel effectief te verminderen. Scènes waarin de nadruk op omgevingsgeluiden lag riepen die sfeer effectiever op.
Hoe dan ook. Ik kreeg van Tenebre genoeg trek om in de toekomst meer van Dario Argento te willen verorberen.

avatar van Roger Thornhill
2,0
Tja, dit is zo'n film waarvan ik niet kan begrijpen wat mensen er in zien of hoe ze hier 4* of zelfs 5* voor kunnen geven. Een flauw plot, slechte nasynchronisatie met accenten (althans op mijn versie), diverse mooie vrouwen met in strakke jurken prangende en/of gewoon blote borsten die de kijker tot het voyeuristische perspectief van de moordenaar proberen te verleiden, belegen synthesizers op de soundtrack, bloederige effecten die zó knullig zijn dat ze geen moment ook maar enige suspension of disbelief bereiken (die afgehakte arm die er wel héél erg bleekjes uitziet), een algeheel gevoel van kitscherige onwerkelijkheid dat vooral niet verward moet worden met de artistieke dromerigheid van Suspiria, en een plot dat zó weinig betrokkenheid oproept dat het me totaal niet kan schelen wie de moordenaar is. Ik leg drie halve sterretjes bovenop het minimum vanwege de rol van Anthony Franciosa die vol goede wil is (hoewel Argento hem naar het schijnt moeilijk vond om mee te werken) en die in zijn spel ook een welkome ironie legt, de lange scène met de dobermann, en de wel heel erg sterke slotscène (vanaf het moment dat de rechercheur teruggaat naar het "lijk" van de schrijver), maar verder kan ik weinig goeds over deze slappe, gedateerde en goedkope aspirant-horror-thriller verzinnen. Style over substance, maar wat nou als ook die stijl zo insubstantieel is?

avatar van baspls
4,0
geplaatst:
Tenebre heb ik voor het laatst 3 jaar geleden gezien. Het was toen mijn eerste kennismaking met het werk van Dario Argento en ik was eigenlijk meteen verkocht door de 80s sfeer, de muziek van Goblin en het stilistische camerawerk.

Een beroemde Amerikaanse schrijver gaat een tijdje naar Rome om zijn nieuwe boek Tenebre te promoten. Op het vliegveld wordt zijn tas vernield. Het werk van zijn verwarde verloofde? Eenmaal aangekomen wordt hij opgewacht door de politie. Iemand blijkt namelijk de moorden in zijn nieuwste boek in het echt uit te voeren...

Argento heeft het Giallo-genre zijn grote populariteit gegeven met zijn Dieren-trilogie. Tot zijn grote ergernis ging iedere Italiaan ineens Gialli maken met thema's en titels die wel heel erg aan zijn eerste successen deden deden denken. Om die reden zocht Argento zijn toevlucht in de bovennatuurlijke Horror en werd nu internationaal erkent door zijn Suspiria. Begin jaren '80 kwam hij echter terug op zijn beslissing. Hij vond dat hij zich niet moest laten beïnvloeden door imitators, maar opnieuw zijn eigen visie op de Giallo los kon laten.

Argento schreef de film in Los Angeles tijdens de voorbereidingen van een Amerikaanse film die uiteindelijk nooit is geproduceerd. Tijdens zijn verblijf werd hij regelmatig opgebeld door iemand die hem bedreigde. Volgens de beller had Argento zijn leven verpest met zijn films en nu zou zijn eigen leven een hel worden. Argento liet zich verhuizen naar een ander hotel, maar opnieuw werd hij gevonden op de beller. Hierop ging hij abrupt terug naar Italië en begon het proces van het nu Tenebre is geworden.

In de film verwerkt hij ook duidelijk de kritieken die hij door de jaren heen heeft gehad. Net zoals Brian De Palma de beroemde drilboor-scène van Body Double maakte als antwoord op kritiek dat hij een vrouwenhater zou zijn. De schrijver in de film wordt door de lesbische journaliste ervan beschuldigt dat hij een seksist is en vrouwonvriendelijke boeken schrijft (en ik maar denken dat dat soort onzin iets van de laatste tijd is). Sommige critici vonden Argento zelfs een sadist en een gestoorde door de gruwelijke dingen die hij in zijn films stopt. Zo kwam hij op het idee om de schrijver in de film in het geheim een maniakale moordenaar te laten zijn.

Wat opvalt aan Tenebre is dat we nergens typisch Roomse landmarks te zijn krijgen, maar enkel hyper-moderne architectuur. De reden daarachter is dat de film zich in de toekomst afspeelt. In een tijd na een nucleaire oorlog waarin er veel minder mensen zijn en mensen gemiddeld veel rijker zijn (vandaar dat zelfs de stelende jonge dame een groot huis heeft).

Tenebre heeft zo'n heerlijke broeierige sfeer van een zomeravond. Dat komt door het vele blauw dat in de nachtscènes is gebruikt. Het camerawerk is überhaupt erg indrukwekkend. Weer veel mooie POV-shots en close-ups. Het indrukwekkendst waren toch wel het crane-shot waarin de camera 2,5 minuut rond een gebouw cirkelt en dat beroemde shot aan het einde dat inmiddels bekend staat als het Tenebre-shot. De muziek van enkele leden van Goblin past er perfect bij en voegt alleen maar meer sfeer toe.

Tenebre is een van de zeldzame Gialli waar het verhaal wel ergens op slaat als je hem een tweede keer kijkt. Qua kwaliteit stijgt Argento boven al zijn Italiaanse concurrenten uit. Toch zijn er van die kleine dingetjes. De nogal gebrekkige Engelse dubbing, de vrij goedkope gore effecten en de nogal abrupte editing. Maar dat kan de pret niet drukken.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:05 uur

geplaatst: vandaag om 19:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.