Diamonds Are Forever (1971)

Na de introductie van een nieuwe James Bond in de persoon van George Lazenby in On Her Majesty's Secret Service, waren de critici er als de kippen bij om hem volledig af te schieten. Zelfs voordat de film klaar was, had Lazenby al de stempel minderwaardig op z'n kop. Nadat hij nog wat ruzie had met het productieteam was het te verwachten dat dit het eerste en ook laatste optreden zou zijn. Echter, voor de nieuwste Eon film 'Diamonds Are Forever' werd hij tóch gevraagd. Alhoewel ik hem zeker een goede Bond vond, is het achteraf misschien maar beter geweest dat hij er niet op in is gegaan en een andere film heeft gemaakt. Men moest op zoek naar een nieuwe secret agent, maar niemand was geïnteresseerd of dacht dat hij op kon tegen de torenhoge verwachtingen. Uiteindelijk is men last minute toch maar naar Connery gegaan, en tegen een prijs: 1.25 miljoen dollar. Dat is een zesde van het totale filmbudget, en in 1971 natuurlijk exorbitant hoog.

Zodra de intro begint kun je wel zien dat de regisseur (Guy Hamilton is terug, van de goede Bond 'Goldfinger') de terugkomst van Connery leuk wilde brengen. Beetje rare intro om het zo maar te zeggen, en het format van een willekeurige actiescene vóór de main title te stoppen wordt ook niet meer gevolgt. Het voelt allemaal een beetje te nep aan, en ik kreeg een déjà vu naar You Only Live Twice. Oja, en de vechtscenes zijn ook wel een stapje terug ten opzichte van Lazenby (ex-commando).

Helaas weet de main title de nare smaak van het rare introotje ook niet weg te spoelen. Binder zal toch niet echt tevreden zijn geweest met dit werkje, en de title song (Shirley Bassey) komt ook niet echt van de grond. Gelukkig zien we wel de bekende namen in de credits (Maibaum, Adam etc), dus hopelijk gaat het nog een fijne film worden...

Helaas krijg ik al snel het idee dat Hamilton een ander beeld heeft van 007 dan een Terrence Young of Peter Hunt. Het is allemaal weer wat banaler, komischer. Het duo Mr. Wint en Mr. Kidd vind ik maar overgeacteerde koekenbakkers (Kane & Lynch zijn hier duidelijk op gebaseerd btw!). Sommige scenes doen een beetje B-film achtig aan. Zou dat komen omdat er misschien iets te weinig budget was? Het verhaal van de film is trouwens ook niet Fleming/Maibaum's betere werk: Bond moet een zooi diamanten naar de USA smokkelen om een diamantennetwerk op te rollen, maar eenmaal in USA komt hier vrij weinig van terecht, en uiteindelijk komt Blofeld nog om de hoek kijken die de diamanten blijkbaar nodig heeft voor een enorme laser. Ik heb ze beter gezien.

Omdat OHMSS niet echt een succes was in USA (daarbuiten zeker wel), ging zich men nu dus weer richten op de Verenigde Staten. Waar OHMSS nog compleet in Europa is opgenomen, gaan we hier richting Las Vegas, maar niet voordat we ons eventjes in Amsterdam begeven, waar Bond Duits gaat zitten praten. Lekker amateuristisch... Sowieso weet ik niet of Sean Connery een goede zet is geweest van Eon. Hij komt nooit op z'n niveau van de eerste 3 films. Vooral qua facial expressions vind ik hem minder sterk. Die ontdeugende blik uit Dr. No zie ik hier vrij weinig terug. Maar ook bijvoorbeeld Felix Leiter en Blofeld zijn matig gecast. Niet alleen zijn ze weer TOTAAL anders dan hun voorgangers, ook gaat het acteren ze niet echt goed af. Vooral Burton als zeer irritante Leiter was een flinke stap terug. Daarnaast is er nog Jill St. John die voor mij in de boeken gaat als slechtste Bond girl tot dan. En om het maar gelijk af te maken: ook alle bijrolletjes zijn kut. Alleen M, Q en 007 scoren een voldoende. Waarom men een Playmate kiest als actrice (Plenty) is mij ook een grote vraag. Als ik Playmates wil zien sla ik wel de Playboy open.

Als we eindelijk in Vegas zijn beland heeft de film eigenlijk niets leuks gebracht. Zelfs de score van John Barry vind ik een zeldzame misser. De (geinige) achtervolging met de moonbuggy heeft een onpassende begeleiding, de volgende politieachtervolging heeft zelfs helemaal geen begeleiding (de originele Bond theme uit Dr. No had hier perfect gepast) en nadat ook nog eens de beklimming op het hotel zonder muziek is begin ik te twijfelen of mijn DVD speler kapot is of dat John Barry hier de film aan het boycotten is. Op de CD is alleen de track 'Tiffany Case' een aardig nummer, de rest is gewoon matig.

Uiteindelijk hebben we nog een leuke eindscene op het boorplatform dat nog enige spanning biedt, maar ik word gelijk uit m'n ritme gehaald door barslechte special effects (die laser, dat kan echt niet), lompe sterf animaties, verschrikkelijk acteerwerk van vooral de Bond girl en een Connery die alles op automatische piloot doet.

Achteraf een afsluiter die Sean Connery niet verdiend heeft. Hij heeft toch de rol van James Bond gebenchmarkt, en door af te sluiten met zo'n matige film doet hij zijn geweldige werk in Dr. No geen eer aan. Hamilton had hier meer mee moeten doen.

Maar je gaat toch ook niet serieus verwachten dat een Engelsman dik Nederlands gaat zitten praten......

Duits en Nederlands wordt door Engelstaligen qua taal altijd al door elkaar gehaald. En naast dat praat Connery, Duits niet langer dan een paar seconden. Whats the problem.

Ik zeg toch nergens dat hij een heel gesprek in het Nederlands hoeft te voeren? Lekker uit het verband getrokken. Het is toch gewoon ongelofelijk stom dat je zo'n fout maakt, als je het er in stopt, doe het dan goed. Als je toch de talen door elkaar haalt, haal het dan gewoon uit de film. Dat het door Engelstaligen door elkaar wordt gehaald en daarom niet belangrijk is natuurlijk ook het stomste argument ooit. Dan is het einde ook helemaal zoek.

Ik vond het gewoon amateuristisch, doe het óf niet óf goed. Weet zeker dat het Young niet gebeurd was.

En zo'n groot probleem maak ik er ook niet van.

Je reageert wel enigszins opgeblazen. Je hoeft je toch niet, voor enkel dit, jezelf zo te gaan verdedigen.

Dat Engelstaligen zich vaker in de talen vergissen dat gebeurd al jaren in vele films. Van heel veel oorlogsfilms en dergelijke klopt taalkundig niets. Dat vind ik sowieso weinig uitmaken.

Als je dat kleine foutje zo zwaar aanrekent verbaast mij alleen.

Wie zegt dat ik het zwaar aanreken? Ik noem het 1x in een lap tekst?

Of dacht je echt dat die 2 sterren zijn gegeven op basis van die scene? .

Het was/is gewoon een zeer matige Bond.

Gewoon slechte research van de producers dus.

Helemaal niet zelfs. Ik heb heel je recensie doorgelezen, alleen die zin viel me gewoon op. Dus ik reageerde er op. ik ben niet gelijk op je rug gaan springen.

Maar goed een zin van jou recensie kan natuurlijk wel een reactie uitlokken en dat deed ik

Als je vindt dat ik iets uit zijn verband haal en ongelijk heb okee maar reageer dan sowieso wat rustiger. Ik vroeg enkel wat het probleem er een beetje van was, en waarom het zo "lekker amateuristisch" is.

Roger Moore beweerde vanavond live op de One Show op BBC1 dat zijn favoriete Bond film dat hij zelf niet in mee deed was Diamonds Are Forever! - sorry maar dat kan ik echt niet geloven.

Duidelijk een grapje aangezien DAF was zelfs de slechste Bond met Connery

hij vertelde ook dat hij nooit van James Bond had gehoord tot dat de films populair waren geworden met Sean Connery. Dus al die verhalen dat hij de eerste keuze was vanaf het begin kloppen dus niet!

trouwens, in dezelfde interview met Moore, de favoriete Bond film dat hij zelf in mee deed als Bond was The Spy Who Loved Me

Prima Bond-film die weer zeer vermakelijk is, mede door de verschijning van Sean Connery, een klasbak. Redelijk spannend en ook de humor is weer aanwezig.

George Lazenby had zelfs een voorschot gekregen voor DAF, maar zijn agent dacht dat er geen toekomst meer was in deze serie Bond films, en Lazenby las in een krant dat hij niet ging mee doen. Toen liepen de pers met deze verhaal en het was toen te laat om dat terug te draaien. Lazenby gaf zijn voorschot terug en ze gingen op zoek na iemand anders.

Lazenby had oorspronkelijk ingestemd om 7 Bond films te maken!!

Connery kreeg 1 miljoen pond voor deze rol, dat toen een record was. Met dat geld had hij een school voor de arts opgezet in Edinburgh, intussen de Scottish International Education Trust, waar o.a. Schotse acteurs zoals Ewan McGregor vandaan kwamen

http://www.scotinted.org.uk/

Redelijk goede film uit de serie. Niet de beste , maar zeker vermakelijk! en die karate meiden erg leuk.

Redelijke film, maar niet meer dan dat. Het verhaal is wel erg verzonnen, ongeloofwaardig gebracht. En dit wordt ook niet verbloemd door het slechte acteerwerk. Over-acting van Jill St. John, Shady, mr Wint en mr Kidd, Plenty en Blofeld. En W. Whyte, is helemaal een drama Typisch Amerikaans. Connery brengt voor zijn doen ook te weinig. Slechts 3 scenes vond ik het aankijken meer dan waard en dat waren de modderpoel voor Blofeld, de 'crematie' van Bond en de klimscene aan het hotel (krijg zelf steeds hoogtevrees bij deze scene...). VInd de film een wat oubollig karakter hebben, alsof het als een tweede in de reeks is. Van voor Goldfinger,Thunderball en OHMSS die veel moderner ogen.

En om de discussie voort te zetten; natuurlijk moet je James Nederlands laten spreken in Amsterdam. James kan toch vloeiend verschillende buitenlandse talen spreken? Doe dat dan ook, dat geeft Bond juist die klasse die hij verdient!

Sean Connery's laatste (officiële) Bond vertolking in deze film.

De prent is redelijk, maar niet overweldigend, en je merkt dat Connery er niet veel zin meer in heeft.

Redelijke Bond film film die mij nergens echt heeft verveeld. Sean Connery speelt hier James Bond helaas voor het laatst. Ik vind hem samen met Roger Moore de beste James Bond.

Helaas dat de special effects erg slecht waren. Met name de explosies.

Voor de rest ging de film redelijk. Een paar leuke actiescenes en dan zit de 7de Bond er al weer op.

3 sterren, meer is het niet waard.

Deze vind ik de zwakste uit de reeks. Ondanks een heel sterk begin, waar Bond afrekent met eeuwige rivaal Blofeld. Locatie Las Vegas vond ik ronduit saai. Jill st. John een uiterst irritant mens. De achtervolging door de stad vond ik ook maar flauw. Weinig goeie momenten in deze film. Paar serke scene's : Bond bijna gecremeerd, het gevecht in de lift en uiteraard Sean die de film probeert te redden. De hulpjes van Blofeld komen ook nogal belachelijk aan hun einde. helaas.

'k Vond het nog een goeie film, met heel wat humor en de vertrouwelijke elementen. Ook enkele memorabele scènes zoals: de kist in de oven en het maankarretje.

Enkel al vanwege de geweldige titelsong van Shirley Bassey memorabel. Met het aannemen van deze rol werd de toen 41 jaar oude Sean Connery de best betaalde acteur in die tijd. Waarschijnlijk niet de allerbeste "Bond", maar het verhaal is solide en heeft aansprekende humor; er wordt samengespannen en met vrouwen gevochten en de film toont de nodige grappige details. Opvallend voor een Bond-film is het boosaardige homseksuele duo.

Nog eens opnieuw gezien en dat viel niet mee,na een goed begin zakt ie ver weg en is uiteindelijk een van de mindere uit de reeks.half punt eraf.

Diamonds Are Forever is opzich een redelijke Bond alleen hadden ze Charles Gray Als Blofeld wel iets medogeloser over mogen laten Blofeld die raketen heeft gestolen en hoofd is van de grootse Orgenised Crime organisatie vertrekt niet als vrouw verkleed een casino op de loop voor de MI6 doe mij dan maar de Blofeld uit you only live twice !!!

Hier sla je de spijker op zijn kop. Wat me bij deze film evenmin bevalt is het gebrek aan spanning. Dat komt deels door slecht acteren en een matig verhaal maar ook door een 'overall' luchtigere insteek dan bij de voorgaande Bondfilms. In dat opzicht is DAF de grondlegger van de Roger Moore humor-Bondfilms. Die bevallen mij uiteindelijk toch minder goed dan de echte thrillers als From Russia With Love of Dr. No. Na deze film laatst weer te hebben gezien gaat mijn score een halfje omhoog: 2,5*. De film was minder slecht dan ik me herinnerde. Maar goed, nee.

Hmm... minder. Heb hem niet uitgekeken...

Lees op deze site nogal wat kritiek op deze film. Net de vrij goede blu-ray versie bekeken (onderdeel van de prachtige Bond 50 box). Vriendin en ik hebben gewoon heerlijk genoten van deze 'luchtige' ongeloofwaardige film. Leuk, afwisselend en vrij vlotte film met weinige saaie momenten. Tevens bevat film leuke locaties zoals Amsterdam en Las Vegas zonder volgebouwde Strip.

Sean Connery heeft een deel van zijn pluimen verloren, begrijpelijk. Acteerwerk van de gehele cast is hier ook zeer matig. Ook flauwe Bondgirl dit keer. De visuele effecten blijven dramatisch.
Ook vrij oninteressante locaties dit maal voor Bondfilm, ook al is Amsterdam een mooie stad.

Ik word het ook redelijk beu hoe de slechteriken steeds Bond op een infantiele tot debiele manier laten ontsnappen. Verbranden in een oven, laten begraven in een buis? Opsluiten in een kamertje met 100 ontsnappingsmogelijkheden.Waarom gewoon geen kogel door zijn hoofd?Ik krijg bijna medelijden met ze.

Bond werd in de golden sixty's quasi nooit volwassen, buiten Goldfinger en On Her Majesty's Secret Service. 2,5*

Voor deze zevende Bond film kroop Sean Connery, na het eenmalige optreden van George Lazenby, nog eens in de huid van James Bond, voor de laatste maal. (Al zou hij dat later nog eens doen in 'Never Say Never Again', maar die film is niet opgenomen in de officiële Bond-serie).

Deze film, 'Diamonds Are Forever', is een van de mindere uit de reeks, het valt trouwens ook op dat de special effects niet grandioos zijn, het lijkt alsof men in de tijd is terug gegaan wat dat betreft.

En let eens op de scène waarin hij op de 2 wielen het steegje inrijdt... hij gaat er op zijn rechterzijde in en komt er op zijn linkerzijde uit !!

Heb deze dus gezien op blu-ray en wat vooral een verbetering is, is het geluid, hoed af voor de mensen van de restauratie.

Vanwege de tegenvallende resultaten van OHMSS en de problemen tussen George Lazenby en producers Saltzman en Broccoli, besloot Lazenby niet terug te keren als James Bond. De producers wilden Connery terug, al moesten ze met heel veel geld over de brug komen. Connery ging akkoord, niet nadat hij het hoge honorarium van meer dan 1 miljoen dollar had afgedwongen en 10% van de winst. Hij zou nog 1 keer Bond spelen en dat werd de verfilming van het boek Diamonds Are Forever.

James Bond (Sean Connery) krijgt opdracht van M om een wereldwijde diamantsmokkel te onderzoeken. Blijkbaar legt iemand een flinke voorraad diamanten aan. Aan Bond om uit zoeken wie, waar en waarom…

Diamonds Are Forever opent met een boze Bond. Bond is over heel de wereld op zoek naar aartsvijand Blofeld, die in de vorige film zijn vrouw heeft vermoord. Wanneer Bond zijn wraak heeft genomen beginnen de openingscredits en wordt snel afstand gedaan van alles wat met de vorige Bond film te maken had. Zo snel mogelijk wordt het verhaal opgezet dat Bond naar een hoop verschillende locaties brengt, waaronder Amsterdam en Las Vegas.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Diamonds Are Forever is Connery’s minste Bondfilm. Het grote probleem is dat de film verschrikkelijk rommelig is. Na drie kwartier had ik gehoopt dat de film op pauze zou springen en dat een voice-over even uit zou leggen waar het precies om gaat. Uiteindelijk blijkt gewoon dat Blofeld diamanten steelt om een satelliet aan te maken waarbij dmv de diamanten een laserstraal wordt gecreëerd die ieder doelwit op de wereld kan vernietigen. Moet daar zo moeilijk over worden gedaan?

Dat brengt me ook bij het volgende minpunt. Na alle afgelopen Bondfilms was ik wel een beetje Blofeld-moe. Het is ook allemaal te absurd voor woorden. Blofeld blijkt ontelbaar veel levens te hebben en blijkt een hoop dubbelgangers ingezet te hebben. Daarnaast wordt Blofeld weer door een andere acteur gespeeld en dat zorgt ervoor dat ik het wel een beetje gehad heb met het Blofeld personage. Diamonds Are Forever is de laatste Bond film waarin SPECTRE als organisatie voorkomt. Als gevolg van juridische kwesties mocht de naam SPECTRE niet meer gebruikt worden.

Diamonds Are Forever moet het dus absoluut niet hebben van het belachelijke verhaal, maar van een hoop op zichzelf staande scènes. De film is absoluut niet saai en dat komt door een hoop memorabele scènes namelijk, de achtervolging in een maanwagentje, het gevecht in de lift, de autoachtervolging in Las Vegas, de confrontatie tussen Bond en de dames Stamper en Bambi(!?) en de finale op een booreiland. Stuk voor stuk zeer vermakelijke scènes. Ook de humor en voornamelijk de one-liners zijn echt leuk. Deze elementen zorgen ervoor dat Diamonds Are Forever toch nog leuk wordt.

Sean Connery speelt voor de laatste keer James Bond en dat is ook wel zichtbaar. Hij speelt zeer routinematig en hangt een beetje de lolbroek uit. Hier is al een kleine link zichtbaar naar de volgende Bond, Roger Moore, die de nadruk ook voornamelijk op de humor legt.

Blofeld wordt deze keer gespeeld door Charles Gray, die in You Only Live Twice ook al een rolletje had. Gray is een goede bad guy, maar ook niet meer dan dat.

De Bondgirls zijn matig. Jill St. John speelt de rol van Tiffany Case. Case is het eerste aanknopingspunt van Bond in de smokkelzaak en het lijkt erop dat ze meer te doen krijgt dan alleen maar mooi te zijn. Uiteindelijk eindigt haar personage toch rondrennend in een spannend pakje tussen alle actie in. Jammer. Een kleine rol is er van Lana Wood die de rol van Plenty O’Toole speelt. Haar voorgevel is inderdaad Plenty, maar meer krijgt ze ook niet te doen.

Verder hebben we nog een 2 tal duo’s, namelijk Bambi en Stamper (Bond krijgt het zwaar te verduren in een gevecht met deze 2 dodelijke dames) en de homoseksuele moordenaars Mr. Kidd en Mr. Wint. Dit zegt al genoeg over de toon van de film denk ik.

De rollen van M, Moneypenny en Q worden weer door de vaste cast vertolkt.

De Bondsong getiteld “Diamonds Are Forever” wordt wederom vertolkt door Shirley Bassey. Meestal hebben we dan altijd een goede song te pakken. En dat is deze keer weer zo. Diamonds Are Forever valt onder de beste Bondsongs.

Diamonds Are Forever gaat de geschiedenis in als de terugkeer van Sean Connery en tevens de laatste Bondfilm van Connery. Jammer, want Connery is gewoon de beste Bond. Connery had ook een betere afsluiter verdiend. Maar misschien was de koek gewoon op.

Met Roger Moore zou de franchise weer een nieuwe, maar zeker niet minder vermakelijk weg inslaan.

3 sterren

@DiDa:

Kleine nuance, het was niet Lazenby die weigerde om in een volgende film weer de rol van Bond te spelen, maar zijn agent.

Die besloot dat zonder Lazenby, die op dat moment elders verbleef, te raadplegen.

George was helemaal niet blij met die gang van zaken.

Oké, dat wist ik niet, maar het is wel zo dat Lazenby en de producers tijdens de opnames van OHMSS veel problemen met elkaar hadden.. Het was wederzijds volgens mij dat Lazenby ermee stopte.

Is er eigenlijk ook in Amsterdam (of sowieso Nederland) iets gefilmd?

Diamonds Are Forever (1971) - Filming locations - imdb.com

De laatste film van Connery als James Bond. Vind ik toch wel jammer, vond hem een uitstekende Bond. Deze film is ook weer vermakelijk, al vond ik het verhaal wel heel erg mager en slecht. Dat gedoe met die diamanten en satellieten kwam zeer ongeloofwaardig en nep over en ook de aanwezigheid van Blofeld kon me niet meer bekoren. Ben daar een beetje klaar mee, vooral omdat ik nu al zo'n vier verschillende acteurs hetzelfde personage heb zien spelen.

De film moet het hebben van z'n scenes. Die in de doodskist in het crematorium vond ik zeer goed en misschien wel de spannendste en benauwendste scene tot nu toe in een Bond-film. Ook de achtervolging in het maankarretje en de achtervolging in Las Vegas maken deze film nog kijkbaar en daarom levert het een nipte voldoende op!

Op naar Roger Moore!