The World Is Not Enough (1999)

De derde van Brosnan in de rol van 007. Deze is aardig wat beter als zijn voorganger, komt vanwege het spel van Marceau, was zij al een verrasing in Braveheart, in de film krijg je een hekel aan haar maar hoopt ook dat op een of andere manier zij aan het einde toch nog weer een draai maakt ten goede. Vermakelijk is de rol van Coltrane, voor de tweede keer komt hij als russisch ondernemer in beeld. Het verhaal komt goed op gang in de openingscene's de achtervolging door Londen over de Theems kan zich meten met de boot achtervolging in Live en let die. De film kent ook een goede soundtrack en de titelsong
is prima. Verder de wisseling van de wacht tussen Q en R , prachtig in beeld gebracht zonder sentiment, maar wel waardig. Dame Judy Dench is zoals altijd weer steengoed als M, de tegenvallers in deze film is het totale miscasten van Carlyle en Richards, zelden zo'n ongeinspireerde Bond schurk gezien als Carlyle, zal er verder ook geen woorden aan vuil maken.We waren al lang gewend aan het feit dat de vrouwelijke sidekick van Bond in eerste instantie was gecast voor een knap koppie en dito lijf, hun acteer prestaties waren niet belangrijk erg diepgravend was hun rol toch niet, meestal ging het de dames ook wel goed af. Maar Richards spant toch echt wel de kroon. Had iemand haar nou niet duidelijk kunnen maken dat dit geen tandpasta reclame was, goeie genade, ze acteert net als in Starship Troopers, niet dus. Haar rol en die van Carlyle maken dat ik de film een 4 geef, anders was de waardering zeker hoger geweest.

De film begint spectaculair, eerst met Bond's ontsnapping in Bilbao en daarna zet hij in Q's bootje de achtervolging in op Cigar girl op de Thames. Als de titelsong inzet heb je eigenlijk gelijk al het beste deel van de film gehad, er volgt nog wel actie maar die kan hier niet meer aan tippen. Brosnan zet Bond wederom goed neer. Carlyle vind ik een miscast als schurk, ik vind hem hier een iel mannetje waar geen enkele dreiging vanuit gaat. Richards is ook totaal niet geloofwaardig maar is nog wel leuk om naar te kijken. Marceau doet het veel beter als femme fatale en Llewelyn, Cleese en Coltrane zorgen voor humor. Net als 'Tomorrow never dies' geef ik deze 3 sterren.

The world is not enough is wederom een behoorlijk Bondfilm geworden met toch wat andere wendingen en plots die we doorgaans gewend zijn (waaronder "M" die op de voorgrond trad). Het begin blijft echter spectaculair en is zoals steeds een kleine 15 minuten een knaller tot de begingeneriek. Jammer dat we de pittige dame in kwestie niet meer terugzagen in de film. Die rollen waren nu weggelegd voor een adembenemende Sophie Marceau die een uitstekende femme fatale speelt in diverse gedaantes (slachtoffer, verleidster en dader). Denise Richards blijft houterig, maar heeft dan weer andere kwaliteiten.

"Q" kondigt zijn pensioen aan en "R" is diens opvolger. Geweldige oneliner van Brosnan overigens wiens chemie ik met Llewelyn geweldig vond. Met "R" dient men echter niet de richting van de absurde klungelige humor te gaan. De humor van Bond zijn net de spitsvondige oneliners en het verbaal steekspel met M, Q en Miss Moneypenny. Renard (Robert Carlyle) was een behoorlijke schurk waarin veel potentieel zat, maar waarmee toch te weinig mee werd gedaan. Een nevenfiguur als sporadische "bondgenoot" (haha!) in de vorm van Zukovsky was zeker geslaagd, net zoals Jake Wade (Joe Don Baker) dat in Goldeneye en Tomorrow never dies al deed.

Geen weergaloze Bondfilm, maar wel vermakelijk en niet vervelend. Vooral de rol van Elektra spreekt tot de verbeelding. Ook de actiescènes waren de moeite met onder meer de skirit of het geweld in Kazachtstan was de moeite.

Dik in orde. De lange opening is echt fantastisch in dit deel; heerlijk spectaculair en over the top op de beste manier. Geweldige titelsong ook, dat blijft wel even hangen. Doorheen de rest van de film blijven er leuke en goed in beeld gebrachte actie-scènes de revue passeren op een lekker tempo. Geen enkele overtreft de openingsscène, maar sommigen komen toch in de buurt. Daarnaast doet The World is not Enough nog 1 ding erg goed wat vorige delen niet deden, en dat is Judi Dench als M een wat prominentere rol geven. Leuk, net zoals de andere personages/bijfiguren, met op kop Robbie Coltrane. Robert Carlyle als de bad guy was nu niet echt heel memorabel, maar is ook allesbehalve slecht. En Brosnan doet het voor de derde keer op rij erg tof als Bond. Leuke humor en gevatte grapjes, maar ook wat meer duisterheid richting het einde. Ik denk dat hij heel goed zou geweest zijn om een wat duisterdere Bond te spelen; jammer dat ze daarmee hebben gewacht tot Craig.

Enkel de laatste 10 minuten waren wat minder, m'n interesse was relatief weg nadat Elektra het loodje legde. Maar over het algemeen zeker geen slecht deel, toch wel een relatief lage score hier. 3.5*.

Beter dan Tomorrowland Never Dies, maar niet heel bijzonder. Matige bondfilm die nergens echt spannend wordt. Springt een beetje van de hak op de tak, en beetje ongeloofwaardig hier en daar.

Herziening !
Heerlijk popcornvermaak met een geweldige openingsscène nl. de langdurige achtervolging via een bootje op Cigar Girl gespeeld door de altijd vurige présence van Maria Grazia Cucinotta. Jammer dat ze al vlug uitgeschakeld wordt. Deze Bondfilm heeft heel wat positieve punten zoals de terugkerende Robbie Coltrane als Valentin Zukovsky, het definitieve afscheid van Q dat op een originele manier wordt weergegeven, een leuke slechterik ( Robert Carlyle als Renard ) , twee mooie vrouwen Sophie Marceau en Denise Richards, leuke actiescènes, wat humor, leuke gadgets, fijne locaties en een vlot onderhoudend verhaal waarover je kunt muggenziften, maar kijk...het is James Bond hé. Toch heeft dit verhaal één zeer sterke troef, nl. de kracht van de misleiding en dit door de aanwezigheid van een zeer overtuigende Bondgirl Sophie Marceau die James om haar vingers weet te draaien. Toegegeven Denise Richards weet in de slotscène met haar wit doordrenkt T-Shirt ook wel op te vallen , maar heeft gewoon minder présence. 7/10

Matige aflevering van de Bond franchise, de laatste die ik nog moest zien. Het is meer van hetzelfde, maar heeft met Marceau wel een van de mooiste Bond-girls. Helaas ook een van de de minste in de gedaante van Denise Richards. Carlyle is meh als schurk van dienst, de meerwaarde van de grotere rol voor M zie ik niet, ze was toch vooral een bezorgde tante. Blijft over een redelijke opening met een race door de Theems, een aardig onderonsje met Q in diens laatste optreden en natuurlijk de nodige cheesy oneliners. Degene waarmee de film afsluit is waarschijnlijk de enige reden waarom het personage van Richards "Christmas" heet.

Het volgende deel in de Brosnan-reeks, een stuk uit de Bond verzameling waar ik net als bij het hoofdstuk Moore best wel tegen op keek. Moore revancheerde dat vooroordeel en het was de vraag hoe het Brosnan af zou gaan met zijn derde na een prima eerste film en een al erg tegenvallend tweede deel. Een derde overigens die ik nog nooit zag en even had ik redelijke hoop na de commentaren al hier. Maar het blijft een feit dat Brosnan met Goldeneye zijn Bond hoogtepunt al gehad heeft en daarna slechts slappe aftreksels volgen.

De opening is best aardig met het verkrijgen van het geld en de bootachtervolging op de Theems. Jammer dat dan weer zo'n schier onmogelijk moment in voor komt dat hij met zijn boot op de de straat vertoeft, geen snelheid verliest en zelfs bochten schijnt te kunnen maken. Tuurlijk, het is Bond, vraag niet hoe of waarom...maar toch, kan dat niet anders? Vind zoiets naar het flauwe neigen. We soundtrack is daar ook niet op zijn sterkst met voor mij stuitende futuristische geluiden erdoor, Bond maakt de stap naar het moderne. Dan is er de toename van bijzondere gadgets. De verschijning van Cleese vind ik weinig toevoegen en ontploffende pistolen, zelfrijdende auto's, horloges met staalkabels, opblaasbare jassen...ja joh, doe me een lol. Serieus nemen hoeft niet zozeer maar ik vind dit niets toevoegen. De zogenaamde humor van M over Bond's sexuele escapades, het schaduwen en niet er op liggen, vind ik niet grappig eigenlijk. Ik vind het juist een verademing dat die wipperij na Moore op een tandje lager gekomen was. Dan is er het duo Renard en Elektra en tevens het verhaal, het is mager en doet me eigenlijk helemaal niets. Carlyle die ik als acteur prima vind, zaterdag nog gezien in Angela's Ashes, komt totaal niet uit de verf wat natuurlijk ook aan het karakter Renard ligt.

Is het dan helemaal niets? Nee dat valt mee. De film is vlot, redelijk wat actie, vooral Richards is prettig om te zien en ik vind het jammer dat er zo snel afscheid genomen wordt van de Italiaanse hitvrouw in het begin. Verder is de ravage rond de scene met de vliegende zaag erg aardig. Maar als Bond-film biedt de film eigenlijk helemaal niets. Super slecht is het allemaal niet maar meer dan een matige tot gemiddelde actiefilm is het ook niet.

Deze film was mijn eerste kennismaking met de Bondfilms. Na al die jaren ondertussen al wel een paar keer herzien dus de film kent geen geheimen meer voor me. Ik moet zeggen dat dit toch wel een aangenaam filmpje is en het zal me vooral bij blijven om het afscheid van Desmond Llewelyn als 'Q'. Memorabele scène en een afscheid van een groot acteur in de franchise.

De film opent sterk met een fraaie achtervolging op de Theems en het daaropvolgend plot zit vol met verrassende wendingen. Sophie Marceau is de absolute ster van deze film, een complex karakter die ze uitmuntend vertolkt. Brosnan strooit weer met lekkere oneliners, al komt de een er beter uit dan de ander. Verder is alles wat Bond maakt aanwezig: mooie locaties, gadgets en een achtervolging in de sneeuw.

Nog wel even een zeer kritische noot: Denise Richards kan samen met Grace Jones uit 'a View to a Kill' strijden om de slechtste vrouwelijke acteerprestatie.

Halfje verhoging, na GoldenEye de beste Bondfilm van Brosnan.

3.5*

Goeie film waarin een ten dode opgeschreven terrorist het voorzien heeft op een olie-pijpleiding. Deze 19de James Bond-film heeft alle ingrediënten die je kunt verwachten. Dit maakt de film wellicht voorspelbaar, maar het is vermakelijk van begin tot eind. Meer dan genoeg actie en ook vrij spectaculair. Leuke one-liners en Desmond Llewelyn verlaat op een mooie manier het toneel.

De laatste Bondfilm met de hoogbejaarde Llewelyn als Q, die nota bene stierf in een auto-ongeval. Zijn afscheid is in ieder geval stemmig gedaan. Voor de rest is deze film helaas niet veel soeps. Een warrig plot, een antagonist die eruitziet als een heroïnejunk, een antagoniste die ontzettend vol van zichzelf is en natuurlijk Richards die volledig ongeloofwaardig is als doctor in de kernfysica. Enkel Marceau had wel iets. De actie is standaard, niet erg opzienbarend. De muziek is zoals vaker bij dit soort films iets te nadrukkelijk aanwezig. Uiteindelijk iets minder dan de voorganger, maar niet voldoende om tot uiting te komen in mijn cijfermatige waardering: 1*.

Ik kon mij weinig herinneren van The World Is Not Enough en bij het herzien van de film is al snel duidelijk waarom. De film is vrij saai en kleurloos met een vergeetbare vijand die bijna de sidekick wordt van zijn rechterhand ipv andersom. Ook weinig memorabele actiescènes en spanning. Brosnan zelf doet het best wel goed en zit goed in de rol van Bond. Ook de interactie met M werkt en het wordt bijna persoonlijk. Het is op zich wel interessant dat ze een eerder serieuzere kant opgaan, naast de clichés van de Bondformule. En ook al zijn de actiescènes niet zo memorabel (zeker niet voor de Bondfranchise), soms valt het best wel mee. Denise Richards is niet per se slecht, maar wel misplaatst in deze film. En Sophie Marceau is goed, maar de interactie met Bond werkt niet altijd. Robert Carlyle is dan weer een pak minder en heeft absoluut niet de dreiging of het charisma van de gemiddelde Bondvijand.

Meestal wordt Die Another Day als minste Bondfilm genoemd, maar met de jaren merk ik toch dat deze film eerder in aanmerking komt.

In mijn ogen de beste Bond van Brosnan en sowieso één van mijn favorieten uit de reeks, hoewel je misschien van een guilty pleasure kan spreken. Hele trits leuke scenes, goed acteerwerk (Brosnan is hier beter op dreef dan in Goldeneye) en verdedigbaar de aantrekkelijkste vrouw in de reeks, Sophie Marceau als Elektra King. Wanneer je Denise Richards en Grazia Cucinotta daarbij optelt, dan kom je op een uitzonderlijk hoge Combined Sexiness Index. Dat Denise Richards als kernfysicus gecast is en daar een beetje tussen de grondwerkers door huppelt, is gewoon bewust gekozen en heel grappig. Verhalend vond ik het middendeel nogal rommelig en er ontploffen weer belachelijk veel dingen. Maar The world is not enough is ook een van de zeldzame Bondfilms waarbij de humor een aantal keer goed werkt ("first things first"). Al met al na Spectre mijn favoriete Bond.