On Her Majesty's Secret Service (1969)

Ik begrijp je maar al te goed, kijk zeker naar de Moorefilms, dan begrijp jij mij ook. En uiteraard hebben elk een eigen mening. Zeker bij een gevarieerde reeks als James Bond zijn er evenveel gevarieerde meningen.

Vrij goeie Bondfilm.

Sterk openingshalfuur - de casino-bazaar was erg goed. Valt daarna wat terug omdat het nogal praatziek is, maar herstelt zich en het laatste uur is erg goed.

Deze film bevat wel een gezonde portie actie, maar toch had ik ook het spionage-gevoel. Minpunt aan die actie was dat het nogal veel versneld was.

George Lazenby als James Bond, wel, had ik erger verwacht. Hij ziet er wat jong uit (29 is inderdaad wat jong) en mist het 'ervaren' charisma van Connery (hoewel weinig acteurs dat ook hebben). Lazenby komt in het praatzieke gedeelte wat onwennig over en hij wilt nogal veel de vrouwenzot uithangen. Maar hij toont zich ook een menselijke Bond. Ik had hem graag een 2e film zien doen. Kortom, minder dan Connery maar absoluut niet zo slecht als velen beweren.

Bondgirl van dienst was voor mij totnogtoe de beste. Uiterlijke schoonheid, inhoud, een beetje acteertalent.

Blofeld leek heel erg op de Austin Powers-parodie.

Paar toffe scènes, goeie muziek, terug het spionage-gevoel (door een degelijk script), .. Een Bond zoals het hoort. Ik miste wel wat Q-momenten, de chemie tussen Bond en Moneypenny, en M was nogal een zure pruim in deze film.

Zeer degelijk.

3,5

Jarenlang vond ik dit één van de mindere Bondfilms. Ik hield niet van Lazenby’s vertolking en het is zo een serieus trage film. Na wat commentaren te hebben gelezen verhoogde ik de film op Moviemeter van 2 sterren naar 2.5, wat resulteerde in één van de minste maar toch een evenwichtige Bondfilm. Nu heb ik hem nog eens herzien en verhoog ik hem met een ster wat deze film beter maakt dan de twee voorgaande Bondfilms.

Deze film is een beetje het zwarte schaap van de familie. James Bond wordt gespeeld door George Lazenby, een model die één keer heeft geacteerd voor een reclame over chocolade. Het vreemde is dat hij Bond slechts één keer heeft gespeeld. Ten tweede maakt Bond in deze film een zeer grote stap. Hij gaat namelijk trouwen met de vrouw van zijn leven, Tracy Contessa. Als derde argument heeft deze film dezelfde stijl als Dr. No en From Russia With Love. Met andere woorden wordt er minder gebruik gemaakt van de actie en meer van de spionage (alhoewel er in deze film toch wat meer actie zit dan de eerste twee Bondfilms). Dit is helemaal niet vreemd omdat de eerste Bondfilms ook zo waren… moest het de derde Bondfilm zijn geweest. Na drie flitsende Bondfilms vol gadgets en actie gaan ze compleet een andere toer op.

Laten we beginnen met Lazenby zelf. Neen hij heeft het charisma niet van Connery. Als hij grapjes maakt , is dat meestal niet effectief door zijn monotome stem. Maar ik moet wel zeggen dat hij zeer zijn best doet en veel beter is dan Connery in You Only Live Twice. Je ziet dat hij toch wel meer geniet in het leven van een Britse agent. Een pluspunt is dan weer dat hij ongelooflijk goed kan meppen. Bij sommige actiescènes was ik enorm verbaasd van de rake klappen die deze man heeft gegeven aan tal van henchmen. De Bondgirl is geweldig. Tot nu toe vind ik het de beste van de serie. Ze weet haar mannetje te staan, ze is ongelooflijk schattig en speelt met Bond. Verder is Draco ook nog een sympathiek en interessant personage en verdient vrouw Bunt ook een pluim. Ze is een beetje de tweede Rosa Klebb; een nors en kil personage, maar ik hou wel van dat soort bazige vrouwen. Blofeld is beduidend minder dan de vertolking die Donald Pleasence deed in You Only Live Twice, maar hij is alleszins beter dan de belachelijke Caharles Gray in Diamonds Are Forever (waar hij op de koop toe ook nog haar krijgt). Ook zie ik Pleasence niet op ski’s , dus is het misschien beter dat ze een andere acteur hebben gekozen. Eén vraag blijft me bij. Waarom herkent Blofeld Bond niet van zijn vorige missie in Japan? Speelt hij een spelletje met hem, of zijn de makers dit vergeten? Of is het misschien omdat het een compleet nieuwe Bond is dat ze het verhaal wat hebben aangepast?

Anyway het verhaal is misschien wat vergezocht, maar is tenminste niet zo overweldigend als zijn voorganger. Het verhaal volgt het boek zeer goed. Dit betekent dus meer aandacht voor spionage dan voor actiescènes. Ik moet wel melden dat de evenwichtigheid in de film beter kon. De film begint goed met een aantal vechtscènes en dialogen, maar daarna duurt het ontzettend lang voordat de eerste actiescène in beeld komt. Tegen het einde van de film zijn er dan weer tal van mooie scènes (skiscène is geweldig onder begeleiding van de prachtige muziek). Misschien hadden ze de film iets korter moeten maken. Ik erger me soms ook aan die neppe effecten. Tuurlijk hebben de voorgangers dit ook , maar deze film heeft soms wel jammerlijke momenten (hiermee doel ik op de slordige camera als Bond aan de kabel hangt, of als er een kabeltram wordt opgeblazen met een granaat, zeer slecht effect).

De muziek is prachtig en één van Barry’s beste scores. De titelsong blijft in je hoofd rondspoken en wordt nogmaals voortreffelijk herhaald in de prachtige skiscène. Ook vind ik de scène waar Bond zich in de menigte verstopt voor Bunt en haar handlangers ongelooflijk goed gedaan met de muziek op de achtergrond. En de muziek stopt net voor Bond Tracy ontmoet die komt aangeschaatst. Geweldige scène. Misschien is de film iets te romantisch en ‘anders’ , maar na tal van ‘vreemde’ films gezien te hebben wil ik toch wel zeggen dat het volledig mijn genre is.

Het einde is ongelooflijk emotioneel en zullen we nooit meer zien in een andere Bondfilm. Ik vind het wel ongelooflijk jammer dat ze het einde abrupt afsluiten met de Bondtheme, dit past er echt niet in. Ze moesten de triestige muziek hebben behouden.

Ik hou wel van de spionage aanpak in Bondfilms. Tot nu toe voldoet alleen Goldfinger aan mijn noden (als actiefilm). Voor de rest zijn het vooral de spionagefilms die me doen bekoren. Deze rate ik dan ook hoger dan Thunderball en You Only Live Twice. Soms iets te lang, een beetje onevenwichtig, maar ik ga de spionage toch wel missen. Ik kan nog steeds niet geloven dat ik dit één van de slechtste Bondfilms vond in der tijd.

Diepe zucht en op naar Diamonds Are Forever.

Vind dit inderdaad ook een van de beste. Opgewaardeerd naar 4 sterren, de enige andere die dat redt is Goldfinger. Moet de helft overigens nog wel herzien.

@ dr channard:

Een opmerkelijke opwaardering, onderbouwd met een interessante uitleg, en prettig om te lezen.

En zoals eerder gezegd, Lazenby had real live gevechtservaring (ex-special forces commando) vandaar dat het er zo goed uitziet.

@Brix : Bedankt Het zal nu nog een tijdje duren voordat ik de volgende Bondfilms bekijk want ik wil nog even nagenieten van deze hier.

Inderdaad fijne recensie om te lezen. Alleen dat dr channard de vertolking van Blofeld door Telly Salavas minder vond dan die van Donald Pleasence, daarbij kunnen we niet elkaars handen schudden.

Ben compleet eens met de review van Dr.Chanard...

Vond het zelf een goeie film, beter dan you only live twice wat soms overdreven was,is deze film meer serieuzer en legt het meer de nadruk op de spionage.

Geoge Lazenby vond ik opzich echt goed als bond,snap niet dat mensen hem zoo slecht vonden..hij had zijn gezicht mee.

Je kon het wel zien dat hij het nog moest leren als echt charismatische Bond maar je zag ook wel dat Lazenby plezier had in zijn vertolking .

De locatie die ze hebben gekozen was dan weer subliem..

Dit neem ik trouwens terug, want juist omdat deze film afwijkt van de andere Bond films, vergeet je deze minder snel.

Maar dit zeg ik nu na het zien van alle oude Bond films. Destijds was dit nog maar de zesde oude Bond film op rij die ik had gezien.

Ten tijde van Dr. No ('62) had Fleming 10 boeken klaar. Zes daarvan waren inmiddels in 69'verfilmd (5 door Eon en Casino Royale door een zekere K. Feldman) en één boek was meer een verzameling van korte verhalen (For Your Eyes Only). Oftewel, er lagen nog drie verhalen klaar, maar Fleming had al langer door dat dit er aan zat te komen. Daarom is hij in '63 begonnen aan On Her Majesty's Secret Service (OHMSS). Omdat Dr. No inmiddels al was uitgebracht kon Fleming de kennis en ervaring van deze productie doorwerken in dit nieuwe boek. Het boek is dan ook afgestemd op Sean Connery en Ursala Andress. Ironisch... Sowieso was de volgorde van filmen niet bijster handig, aangezien OHMSS 1 jaar vóór You Only Live Twice is verschenen, terwijl men dus weer in andere volgorde heeft gefilmd. Dit zou trouwens voor wat problemen zorgen in het script.

Anyway, '69 besloot met dus om OHMMS te gaan verfilmen boven Moonraker of Diamonds Are Forever. De intro begint en we zien een nieuw gezicht. Het zou voor sommigen waarschijnlijk even slikken zijn geweest nadat dit nieuwe gezicht, George Lazenby, zich voorsteld als Bond, James Bond. Wat men misschien al zag aankomen, was het vertrek van Connery. Hij had er niet meer zo zin in, en als je naar z'n prestaties keek in YOLT was dat ook te zien. Het lastige van een nieuwe Bond casten is dat hij aan bepaalde visualisatie moet voldoen en ook niet slechter mag zijn als zijn voorganger. Eigenlijk is het onmogelijk, maar George Lazenby mag het gaan proberen. Zijn geschiedenis als ex-militair is goed te zien in de eerste vechtscene, ziet er allemaal veel beter uit als wat Connery (of beter gezegd Simmons, de stunt double van Connery) liet zien. Alhoewel ook deze opening niet echt de kwaliteit heeft van die van Thunderball of voorgangers, en daarnaast ook gewoon aan het verhaal meewerkt, is het geen slechte beginner. Leukste stukje is natuurlijk de grappige verwijzing naar Connery met de zin 'This never happened to the other fellow'. Geinige knipoog.

De opening title die volgt is ook niet echt noemenswaardig. Binder heeft wel beter werk afgeleverd. Het thema schittert in afwezigheid en we krijgen hooguit wat verwijzingen naar alle voorgaande Bond films. Title song is wel erg goed (instrumentaal dit keer) en komt ook weer op het conto van John Barry. In de credits is al te zien dat er een compleet nieuwe regisseur is in de persoon van Peter Hunt, die voorheen wat dingetjes als editor heeft gedaan in Dr. No en From Russia With Love. Belangrijker echter is dat Maibaum terug is als scriptwriter, een naam die inmiddels net als Binder toch wel verbonden is aan James Bond. Hopelijk is deze terugkeer al voldoende om een beetje product af te leveren dan het tegenvallende YOLT. De dialogen zijn in ieder geval weer van het niveau Thunderball, met rake opmerkingen en scherpe humor ('Just a stiffness coming up... In the shoulder'). Als regisseur vind ik het Hunt redelijk tot goed doen, met een mooi oog voor detail en redelijk veel sfeerverhogende shots (stierenvechten bijvoorbeeld). Sowieso krijg ik al snel het gevoel dat deze film wat meer lijkt te gaan draaien om een vrouw (een zekere Tracy) dan een badguy. De film begint namelijk zonder een doel, en het is lastig te volgen wat James Bond precies in Italië heeft te zoeken. Is die daar voor Draco? SPECTRE? Uiteindelijk wordt wel duidelijk dat Bond dit keer weer achter Blofeld aangaat, alias Number One. Het is een beetje raar als je You Never Live Twice hebt gezien waar Bond en Blofeld kaarsrecht tegenover staan, en dan nu te zien dat ze elkaar klaarblijkelijk niet kennen en nooit gezien te hebben (Bond moet uitzoeken wie Blofeld is). Dit is dus het beste voorbeeld van het filmen in een andere volgorde dan de chronologische volgorde van de boeken.

Het tempo ligt redelijk laag. Bond arriveert op Piz Gloria, een medisch instituut op 3 km hoogte in de Zwiterse Alpen. Een heerlijk typische Bond locatie, al ontbreekt ook de nodige actie hier. Het gaat allemaal zo traag. Nu hoeft een Bond film van mij allesbehalve volgepakt zitten met actie, maar op een gegeven moment heb ik het idee dat Bond amper progressie boekt en er teveel praatscenes voorkomen. We moeten uiteindelijk wachten tot Bond wordt ontmaskerd. Een standaard kritiek die veel Bond films kregen is dat Bond eerst gepakt moest worden voordat het echt losging, en in het geval van deze film kan ik me daar wel in vinden. Blofeld krijgt nu veel screentime, en de invulling van Telly Savalas is echt geweldig gedaan. Echter verliest Blofeld wel die mystiek die hij had als de hoge pief bij SPECTRE, wat ik ook wel tof vond. We krijgen ieder geval te horen dat SPECTRE weer een (best slim) plan heeft om world dominance te verkrijgen: door middel van een bacteriële oorlog te voeren zo weer losgeld te eisen bij de VN. Ik hou stiekem wel van dat SPECTRE!

Juist nadat de middendip van de film net wat te lang lijkt te worden, kunnen we gaan beginnen aan misschien wel het beste James Bond uurtje ooit. De scene in het transformatorkamertje is leuk in beeld gebracht en de muziek sluit weer perfect aan. John Barry levert 1 van zijn beste scores af, en het is echt indrukwekkend hoe hij elke title song weer in de film weet te verwerken, en het toch zeer spannend te houden en daarnaast altijd die typische Bond feeling weet te behouden. Geweldige prestatie. Er volgen redelijk wat actiescenes, en de snelle editing valt op. Veel zoomen en korte shots, ik ben er persoonlijk gezegd niet echt fan van. Het houdt echter wel de snelheid in de film die het nu zeer goed kan gebruiken. Het Bond uurtje komt tot meerdere hoogtepunten in maar liefst twee ski scenes (wederom geweldige muziek!), een bobsleescene, een stock car race (look like it's rush hour) en de bestorming van Piz Gloria. Wie zegt er dat OHMSS saai is? Er zit hier genoeg actie in voor 2 films! En toch weet Hunt+Meibaum het zo te brengen dat het nooit zo banaal wordt als in YOLT. Het is allemaal overtuigend in beeld gebracht (al had het bekende doorspoelen wel achterwege mogen worden gelaten) en de avalanche scene ziet er on-60's uit.

Uiteindelijk draait OHMSS uit op een fantastische film. Echter zijn we nog niet klaar, want Bond gaat zelfs trouwen! That never happened to the other fellow as well . En ik vind het nog redelijk gepast ook. Riggs als Tracy is een overtuigende Bondgirl, of beter gezegd, ms. Bond. Echter moet ik wel zeggen dat Lazenby het toch meer moet hebben van de actie scenes dan van de wat emotionelere scenes (zoals het einde). Kun je toch wel zien dat Lazenby een keiharde militair is en geen échte acteur. Toch vond ik Lazenby niet zó slecht als sommigen beweren: hij heeft gewoon pech dat hij aan een verwachtingspatroon moet voldoen dat eigenlijk onmogelijk is (Sean Connery).

Gevoelsmatig is Thunderball toch wel mijn favoriete Bond, maar als ik dat sentiment een beetje wegzet is On Her Majesty's Secret Service toch wel 1 van de beste Bonds.

george lazenby als james bond heeft naar mijn mening nooit gewerkt.
ik vond dit deel best wel redelijk matig, ik zal never say never again maar eens kijken want die lijkt me nog slechter.
ik vind de scènes in de sneeuw best wel vet, en die meiden waren wel lekker, maar voor de rest vind ik het maar een matige bondfilm.
ik vond het ook maar een bondfilm die niet echt officieel is aangezien bond in het volgende filmpje blofeld lekker vermoord.
nee, de, naar mijn mening, minste bondfilm.

Redelijke film van de James bond serie. De film begon wat saai en langdradig, maar in de sneeuw en de achtervolgingen waren wel goed en ook het eind is een keer wat anders dan de meeste andere bond films.

Minpuntje vind ik George lazenby als James bond, vond hem niet echt geschikt voor de rol als james bond. Moest even wennen.

Op naar Live and let die!

Hoewel hij het niet slecht doet, vindt ik Lazenby toch de minste Bond vertolker. Hij mist het charisma wat een Roger Moore of Sean Connery wel te bieden heeft. Maar verder is de film niet slecht. Een Bond waardig verhaal, en ook de geboden actie is prima. 2,5 Ster.

Ik wou een hele lap tekst schrijven, maar member "Pitakaas" heeft dat al gedaan voor mij, en eerlijk, ik zou het niet beter kunnen.

George Lazenby speelde maar één bondfilm en dat is best jammer, zijn vertolking hier is zeker te pruimen. Gedreven door verliefdheid geeft hij een menselijke invulling aan 007 zonder veel in te boeten aan skills en charme.

Lazenby leent zich duidelijk beter tot het actiewerk dan voor het "sociale" , maar zoals gezegd valt dat zeker mee imo en het is merkbaar bond.

Uit de bondreeks blijft Thunderball m'n favoriet, maar toch geef ik On Her Majesty's Secret Service een halve ster meer, omdat men het meer uit de film heeft gehaald dan bij Thunderball, al was het maar omdat hier geen vervelende scenes inzitten.

Dikke 5 voor een heel goede bondfilm.

(Voetnoot: misschien moet Daniel Craig een voorbeeld nemen aan Lazenby's invulling van Bond?)

Hoewel George Lazenby het hier zeer goed doet is het voor hem bij deze ene keer gebleven om James Bond uit te beelden, wellicht vonden de makers hem niet genoeg charisma hebben.

Verder vond ik het verhaal wel goed en deed de rest van de cast het ook prima.

Prima Bond film dus die zeker niet misstaat in de ganse reeks.

Ik moet deze een keer herzien, die Lazenby stond me gewoon erg tegen(vaak ff wennen bij een nieuwe bond acteur hoewel ik dat niet met Craig en Dalton had en met Moore kwam het helemaal goed behalve met Brosnan hoewel ik het prima films vind maar zie hem meer als een saint ) maar het is wel 1 van de beste bond verhalen, helaas heb ik hem alleen op VHS.

integendeel, want Lazenby had een contract aangeboden gekregen om 7 Bond films te maken, dus t/m For Your Eyes Only in begin jaren 80, maar zonder dat Lazenby het wist liet zijn agent weten dat hij geen meer Bond films wilde doen, want volgens hem zou Bond films miet meer populair zijn in de jaren 70, en toen zijn ze bij United Artists uiteindelijk weer bij Connery gekomen.

Lazenby was zelf op vakantie en had die uitleg van zijn agent gelezen in een krant, maar toen was het te laat om deze beslissing terug te draaien!

Holy sh..het zal je maar gebeuren...

Is het nog bekend of Lazenby gekapt heeft met die agent?

In elk geval niet direct. De verantwoordelijke was Ronan O'Rahilly en in 1971 (het jaar van Diamonds are forever) werkten ze samen nog aan Universal Soldier (1971). Nadat deze film flopte en Diamonds are Forever (de gemiste kans van Lazenby om terug Bond te spelen) werd de man dan toch definitief ontslagen.

Poor George.

Lazenby moet in ieder geval uiterlijk aan de voorstelling die schrijver Ian Fleming van zijn schepping had voldaan hebben.

Die had het over een gelijkenis met Cary Grant, en Lazenby kon wel diens broer zijn zoveel lijkt hij op Grant.

Fleming's eerste eigen keuze voor de rol van Bond was een acteur die in hetzelfde straatje paste, de Duitser Joachim Fuchsberger (die weigerde omdat hij niets in het project zag )

Maar dat dateert nog van voor het begin van de Engelse inbreng in de serie.

Wat een foeilelijke hoes, maar de film vind ik wel oké. Lazenby geeft Bond nogal een brutaal uiterlijk, maar deed zijn best om een overtuigende 007 neer te zetten. Een sterke bondgirl en Savalas als de beste Blofeld aller tijden. De ontsnapping van Bond op ski's uit Blofeld's bolwerk vind ik schitterend, alsook de bobslee scene's. Heel wat beter dan de volgende film in de reeks.

'k Vond dit een iets andere film dan de voorgaande Bonds. Vond de film vooral romantischer: James gaat paardrijden met z'n geliefde en trouwt zelfs. Er wordt ook geen gebruik gemaakt van snufjes.

Diana Rigg (de Bondgirl) ken je misschien ook van de oude tv-reeks "The Avengers".

Misschien geen zo'n bekende film, maar absoluut geen slechte film.

Bij aanvang enigszins moeizaam en oninteressant, maar als snel blijkt deze film qua verhaallijn een van de boeiendste Bond films te zijn: intrigerend, controversiëel (de enige film waarin 007 verliefd wordt) en met een meer serieuze en stevige ondertoon. De actiescènes zijn spectaculair en leiden naar een climax. George Lazenby echter komt te saai, te stijf, te nagemaakt en boers over en mist daardoor het juiste charisma om de persoon van de geheim agent te spelen.

Goede Bond film, niks mis mee!

Een spannende en intelligende film die zich trouw houdt aan het boek van Ian Flemming. Sterk geregisseerd door Peter Hunt en de absoluut fantastische soundtrack van John Barry, zijn beste werk ooit! Voor de actiefan is er in de eerste instantie weinig te halen... maar dat wordt in het laatste half uur met gave ski-achtervolgingen (ondersteunt door de beste Bondmuziek uit de serie) en natuurlijk niet te vergeten de prachtig gefilmde aanval op Piz Gloria! En uiteraard de enige keer dat James Bond in het huwelijksbootje stapt... wat tot een treurig, maar sterk einde leidt. Aanrader voor de echte 007 fan!

Nadat Sean Connery reeds in enkele Bond films gespeeld had, had hij voor On Her Majesty's Secret Service niet zo zin meer in deze rol, en kreeg George Lazenby de kans om deze rol te spelen. Het zou voor hem ook bij deze ene rol als James Bond blijven. Misschien maar beter ook want Lazenby is als Bond stukken minder dan zijn illustere voorganger.

Lazenby mist de uitstraling en de charme, die Connery wel had. Geen schande, maar wel een terechte constatering. De film zelf is wel ietsje beter dan zijn voorganger, al is daar op zich ook niet zo heel veel voor nodig. Toch behoort On Her Majesty's Secret Service niet tot de betere Bonds. Naast een miscast als Bond, maakt de regisseur ook de fout om er een zeer lange speelduur aan te hangen. 142 minuten is echt veels te veel voor een Bond als deze. Hierdoor ontkom je er haast niet aan dat er minder boeiende stukken in het verhaal voorkomen, en hier zijn dat er redelijk veel.

De positieve punten zijn vooral de actiescènes in de sneeuw, waarbij de ontsnapping op ski’s uit de Alpen het absolute hoogtepunt is. Terry Savalas is een vermakelijke schurk en ook de soundtrack is best de moeite waard. Tock kan ik niet ontkennen dat het een behoorlijk lange zit is en dat er teveel zaken in voorkomen, die niet boeiend genoeg waren. Ook is het goed te begrijpen dat men Connery graag weer terug wilde hebben als Bond.

Wederom een onvoldoende voor een Bond dus.

2,0*

Erg onconventionele Bond. Dat maakt deze razend interessant.

Lazenby draagt de loodzware erfenis van Connery. Hij doet het zeker niet slecht, maar bij vergelijking met andere Bonds zal hij altijd het kneusje zijn, ook al heeft hij niet echt de kans gehad om zich volledig te bewijzen.

De film draagt een donker sfeertje, en het liefdesrelaas en de kwetsbaarheid deed mij logischerwijs denken aan de beste Bondfilm ooit Casino Royale (2006), waar het op een bittere toon eindigt . Aan Bond wordt in deze film ook een menselijker profiel toegewezen, k zie het graag gebeuren, maar de miljoenen Bondfans liever niet denk ik .De regie krijgt een dikke pluim, mooie stills, goede cinematografie wat we van de vorige cyclus weinig gewoon zijn. De film is stijlvol, helaas is Bond zelf dat niet echt.

De lange speelduur, oninteressante actie, flauwe oneliners,matige spanningsveld maken de film wel minder.

Toch tevreden door de plotse stijlbreuk. Na het vreselijke You Only Live Twice was dit wel echt nodig. 3*

Ook deze opnieuw bekeken en mijn score iets verhoogd.

Ik vind het spijtig dat George Lazenby niet meer Bond films op zijn naam heeft staan, want zoals ik al eerder zei, doet hij het zeker niet slecht.

Als het een troost voor hem mag zijn, hij heeft wel de langste Bond-film op zijn naam staan, maar tevens de enige film met zo'n tragisch einde.

“James Bond will return in….On Her Majesty’s Secret Service” stond er bij de eindcredits van You Only Live Twice. James Bond zou inderdaad terugkeren, maar niet in de vorm van Sean Connery. Wat de producers hem ook wilde betalen, Connery had er geen zin meer in, dus moest men op zoek naar een nieuwe James Bond. Deze vond zijn vorm in de onbekende acteur George Lazenby, die bekend was in de Australische modellen wereld. Dit zou ook de enige keer zijn dat Lazenby het Bond personage zou spelen. Dit zorgt ervoor dat On Her Majesty’s Secret Service altijd die vreemde eend in de bijt blijft.

Bond zoekt al 2 jaar naar SPECTRE leider Blofeld en komt erachter dat Blofeld zich ophoudt in de Zwitserse Alpen. Het blijkt dat Blofeld de wereld wil vernietigen door middel van biologische oorlogvoering. Aan Bond dus de moeilijke taak om te infiltreren in de SPECTRE organisatie en Blofeld te stoppen…

OHMSS was van tevoren eigenlijk al gedoemd, want wie kon nu Sean Connery doen vergeten in de rol van Bond? Dat was een onmogelijke taak. Mensen zijn vaak al bevooroordeeld bij het beoordelen van deze film. Maar het vreemde is dat deze film een van de beste Bondfilms ooit is. En dat komt idd niet door Lazenby, maar door het spannende opbouwende verhaal, de coole actiescènes, de prachtige locaties en het feit dat James Bond emotioneel betrokken raakt bij het verhaal. De makers zijn deze keer dan ook trouw gebleven aan het boek. Dit levert alleen ook een continuïteitsfout op. Bond moet infiltreren in de SPECTRE organisatie en Blofeld blijkt Bond helemaal niet te herkennen, terwijl ze elkaar toch echt ontmoet hebben in de vorige film You Only Live Twice. Volgens de boeken kwam OHMSS dan ook voor You Only Live Twice, vandaar. Maar goed, je moet deze film voor de gemakkelijkheid maar als onafhankelijke film bekijken.

OHMSS is de langste Bond film ooit gemaakt (samen met Casino Royale), maar verveelt geen moment. Vanaf de stoere openingsscene tot aan de schokkende laatste minuut weet de film te vermaken. De film bouwt rustig op om vervolgens het laatste uur los te gaan met een spectaculaire ontsnapping, een skiachtervolging, een autoachtervolging, een aanval op Blofeld’s schuilplaats en een bobslee achtervolging. De actiescènes zien er voor een film uit 1969 fantastisch uit. Vooral de skiscènes.

Aan het begin weet je even niet waar een en ander toe gaat leiden, wanneer Bond in contact komt met Tracy. Uiteindelijk wordt dit allemaal mooi verweven in het verhaal. Het enige smetje is dat Bond eigenlijk per toeval achter de verblijfplaats komt van Blofeld. Hoe groot is de kans dat je een dame tegenkomt die zelfmoord wil plegen, je deze persoon red en dat haar vader weet waar de meest gezochte crimineel op de aarde zich bevind. Maar goed, dat terzijde.

George Lazenby speelt de rol van James Bond. Lazenby is misschien wel de minste Bond ooit, maar hij heeft natuurlijk ook last gehad van de zware druk die op zijn schouders rustte. Lazenby komt wel goed tot zijn recht in de vechtscènes. Hij is een betere on-screen vechter dan Connery. Lazenby komt ook goed weg met de scènes waar Bond emotie toont. Lazenby mist alleen de charmantheid en het charisma van Connery. Vooral de one-liners komen bij Lazenby absoluut niet over. Dit ligt misschien ook aan de timing ervan, wat dan misschien weer de schuld is van de schrijvers.

Blofeld wordt gespeeld door weer iemand anders, namelijk Telly Savalas. Savalas is een goede Blofeld en slechterik, maar haalt het niet bij de vertolking van Donald Pleasance.

Diana Rigg speelt de rol van Bondgirl Tracy. Hiermee is ze meteen een van de beste Bondgirls ooit. Ze is mooi, intelligent en heeft charisma. De liefdesscènes tussen haar en Lazenby werken goed (achter de schermen bleek dit het tegenovergestelde te zijn).

Ook een memorabele rol is die van Blofeld’s rechterhand Irma Bunt, gespeeld door Ilse Steppat. Ze heeft een gemene uitstraling en doet je denken aan Rosa Klebb in From Russia With Love.

De rollen van M, Moneypenny en Q worden weer door de vaste cast vertolkt.

"We Have All The Time In The World, door Louis Armostrong was de soundtrack van de film en is niet te horen tijdens de openingscredits, maar bij de eindcredits. Tijdens de openingscredits horen we het OHMSS Theme, dat ook gedurende de film te horen is. Een zeer goede soundtrack.

OHMSS heeft alles: spanning, emotie, actie, sfeer en fantastische locaties. Het enige wat anders is, is de acteur die Bond speelt en het karakter van Bond zelf die in deze film zelfs verliefd wordt en gaat trouwen. Iets wat je niet verwacht van de Bond uit de vorige films. Dat maakt deze Bondfilm een vreemde eend in de bijt. Maar deze vreemde eend is wel een van de beste Bondfilms ooit. 4,5 ster…