Meningen

Zoals elke del Toro-film die ik tot nu toe heb gezien prachtig vormgegeven, maar helaas een slap uitgewerkt verhaaltje....

Ik blijf wel fan van Ron Perlman en de incidentele humor in de film (Hellboy bleef maar zijn kop stoten!) zorgt er toch voor dat ik geen onvoldoende ga geven.

Grappig, maar niet erg bijzonder

"Crap!"

Dit is gewoon maar een citaat uit de film, hoor! Zoals we van del Toro zijn gewend visueel weer tot in de puntjes verzorgd. Vlot gefilmd, vlot verhaal en een leuke sfeer.

Ik blijf Hellboy, de held tegen wil en dank, toch ook een geniaal personage vinden!

Ik vond dit toch wèl een erg leuke film. De film moet het inderdaad wel erg hebben van het komische talent van Tae-hyeon Cha, maar wat mij betreft etaleert hij dit prima in deze film. Ook werd ik erg verrast door het mooie en ontroerende einde van de film dat uiteindelijk een hoop verklaart.

De film deed me wel erg denken aan de briljante anime 'Hanada Shonen-shi' en lijkt daaraan wel wat leentjebuur te spelen. Wat dat bertreft is dit daar dan maar een zwak aftreksel van.

Maar toch best te pruimen en een film met genoeg geslaagde scènes.

Mysterieus, donker sprookje dat inderdaad een beetje inkakt na zo'n anderhalf uur. Deed me erg denken aan "El Laberinto del Fauno' van del Toro, alleen vind ik die film vele malen beter dan deze film.

Toch is deze film ook lang niet slecht en in ieder geval wel heel mooi vormgegeven. Alleen daarmee al kon ik goed de avond doorkomen. En waar kindacteurtjes en actricetjes me veelal doodirriteren, zit dat hier ook wel snor. Ze acteren ingetogen en zien er bijna onaards mooi en creepy uit.

Zoals gezegd, het plot wordt uiteindelijk wat slap afgerond, maar de spoken-crap (ik erger me altijd dood aan spoken in films; het zijn altijd halfgare randdebiele niet-denkende wezens!) is hier verteerbaarder doordat het kinderspookjes zijn, waardoor hun simpelheid van denken nog te verklaren valt.

Altijd al eens willen zien , maar nooit van gekomen. Ik vond de poster (zoals hier afgebeeld) al een briljant enge koude uitstraling hebben.

Een enge beklemmende film, die heel afstandelijk waarneemt hoe een (helaas succesvolle) seriemoordenaar te werk gaat. Rooker speelt goed en is ook goed gecast met zijn vlakke onopvallende grijzenmuizen uiterlijk.

Vooral de moorden op de soms totaal random gekozen slachtoffers (zoals toen Otis en Henry zomaar een behulpzame man afknalden, toen ze 'pech' hadden!) geven de film een kille sfeer.

Het einde vind ik mooi abrupt en schockerend (alhoewel je je later voor je kop slaat dat je dit niet zag aankomen!).

Minpuntje is dat dit zo'n film is waardoor heel Amerika zich bewapend verschanst in zijn met twintig sloten beveiligde huis, zodat Michael Moore daar dan weer een film over kan maken!

En dat terwijl de kans groter is dat ik word verkozen tot de nieuwe bondscoach van het Swazilandse voetbalelftal en daarmee wereldkampioen wordt in 2010, dan dat je slachtoffer wordt van zo'n leipo als Henry in deze film. Sterker nog: zelfs de kans dat het Nederlandse voetbalelftal met Marco van Basten in 2008 Europees kampioen wordt is nog groter!!!

Maar ik dwaal af....

Ja, en had hij maar op deze voet voort blijven gaan in plaats van die zware intellectuele deprimerende (ik zou bijna zeggen rommel, maar dat gaat me nou ook weer te ver!) films te gaan maken.

Deze film ooit voor 1 euro aangeschaft omdat het me een koopje leek. Daarna heeft de dvd stof staan te verzamelen tot vanavond en het bleek inderdaad een koopje.

Want het is een prima film! En een heerlijk script door Ingmar. Mooi geschoten ook met voor die tijd best mooie, experimentele shots, al had Alf Sjöberg wel een beetje een spiegelfetish! Goed acteerwerk van Mai Zetterling en Alf Kjellin. Ik heb werkelijk genoten.

Ondanks dat de film niet is geregisseerd door Bergman is het wel een must voor Bergman-fans!

Volgens mij heb ik deze film ooit eens op Nederland 3 (Villa Achterwerk?) gezien. Gepromoot als jeugdfilm. Ik vond het een soort IJslandse 'Mitt Liv Som Hund'.

Net als in die film worden hier nogal volwassen thema's aangesneden. Ik vraag me af of deze film hierdoor (en door expliciete beelden. Maar ja, misschien ben ik wel gewoon preuts!) wel zo geschikt is als jeugdfilm?

Maar toch, ik kan me de film nog herinneren en zonder negatieve bijklanken, dus een voldoende lijkt me wel op zjn plaats.

Komt erg over als een TV-film. Zou zomaar eens doordeweeks bij TV5 Monde kunnen worden uitgezonden, zo'n film. Maar toch wel leuk, ondnks de zouteloosheid. Serrault zie ik eigenlijk altijd in dit soort rollen, waar hij overigens wel goed in is.

Het einde vond ik wel mooi minimalistisch, zeker de liefdevolle aai die Sandrine Adrien geeft bij de uitvaart van de vriend.

Omdat Baggerman zich verveelde tijdens het kijken van deze film begon hij zich af te vragen of Ingmar Bergman eigenlijk stiekem nog leeft, Sion Sono heeft vermoord en onder zijn naam deze film heeft uitgebracht? Saai, saai, en saai.

Het is me inmiddels duidelijk dat Sion Sono voor mij niet de regisseur is, waarvan ik per se alle films wil opsnorren en bekijken. Meestal slaat hij de plank volledig mis bij mij.

Het gebruik van de bizarre beelden van de Fukushima-regio zorgt voor nog wat credits bij mij, maar verder kon ik hier niet veel meer mee dan gebruiken als middel om snel in slaap te vallen.

Leuke roadmovie met 'echte' mensen. Hier hou ik echt van: gewoon een slice of (normal) life. Geeft tevens een leuk inkijkje in het leven in Patagonië. Dat de beoogd toekomstige liefde van Roberto gewoon met haar broer een avondje uit was geweest zag je mijlenver aankomen, maar was ergens ook wel weer schattig en grappig.

Sowieso leuk weer eens een film te zien met louter sympathieke karakters erin!

Wat mij betreft een aardig geslaagd document.

Hûh???? Ik vind juist dat hij er verbluffend goed op lijkt! Minpuntje in deze film vind ik dat Hitler echt als 'pure evil' wordt neergezet (zelfs als kind! Zijn kindertijd wordt sowieso afgeraffeld!). Door ook de menselijke kant van hem ook te laten zien (zoals Bruno Ganz dat in 'Der Untergang' doet!) wordt hij nog véél enger!

Maar dat mag je niet Carlyle aanrekenen, eerder de scriptschrijver! Carlyle zet een ongekende acteerprestatie neer, de reden voor de dikke voldoende in mijn geval!

Een ander minpuntje is bijvoorbeeld de arrestatie van Ernst Röhm - door Hitler zelf???- in de film. Tja, ik was er niet bij, maar ik kan me niet voorstellen dat dát toen zo is gegaan. Een beetje tè dramatisch neergezet!

Een heel lieflijke en ook trage vroege Ozu. Eigenlijk een soort voorbode van Tokyo Story. Ontzettend subtiel, zowel in hoe het verhaal wordt verteld als in het acteren van de spelers.

Mooi sentiment dat nergens nep wordt en eigenlijk niets minder is als de Ozu's van de jaren na de oorlog!

Tjemig. Gezien alle lofuitingen van de Peter Jackson groopies hier ga ik me nu op zéér glad ijs bevinden. Zonder te willen trollen: wàt een ongelofelijke k*t-film!

Zou het mogelijk zijn om het Peter Jackson te laten verbieden om zich ooit nog aan een boekverfilming te wagen? Waarom wordt hij zelf geen scriptschrijver van een origineel verhaal als hij blijkbaar zoveel inspiratie en fantasie heeft? Waar zijn de dagen van Braindead gebleven?

Ik wil wedden dat als je hem nieuwe testament als script geeft dat hij dan Jezus (in een bijrol) en zijn discipelen eerst hordes duivels laat vernietigen, dan een reis naar Rome laat maken, waar Julius Ceasar èn Legolas (die daar ook nèt toevallig aanwezig is!) beledigen, die hen in het Colosseum voor de de leeuwen gooien, maar ze overleven het en komen samen met Spartacus (die toch niet dood was!) opnieuw met de slaven in opstand, die mislukt en ze moeten vluchten naar Egypte, waar Petrus en Cleopatra een relatie krijgen, maar de andere JC is ze gevolgd, waarna ze zich opsplitsen en JC1 gaat naar India om met Boeddha te gaan praten, terwijl de anderen door de Rode Zee weten te vluchten met de in de piramide van Cheops teruggevonden staf van Mozes. Weer samen in Israel vechten ze samen met de Romeinen tegen hordes duivels die lijken te winnen tot JC samen met Boeddha op komen dagen om de beslissende slag uit te delen. Het laatste avondmaal slaan we voor het gemak even over. Judas verraadt ze dan aan Herodus, wiens vrouw altijd al verliefd was op JC en Herodus op Maria. JC wordt gekruisigd maar niet nadat hij weer bijna was ontsnapt maar uiteindelijk door Legolas met vier pijlen op een kruis gepind. Daarna worden de discipelen aan alle kanten vervolgd, maar nèt op tijd staat JC op uit de dood en wordt eenieder verlicht of gedood!

O, mijn god als Peter Jackson ooit het script van Pippi Langkous in handen krijgt???

Terug naar de film. Mensen die het boek hebben gelezen en kunnen waarderen? Zijn jullie ècht niet teleurgesteld over hoe Peter Jackson dit verkracht? Mensen die het boek NIET hebben gelezen: snappen jullie überhaupt nog wat van het verhaal (zeker als jullie LOTR nog niet hebben gezien)??

Daarnaast: veel teveel CGI en sommige scènes zijn gewoon lachwekkend, zoals de rit met de tonnen over de rivier. Zoiets als wat we hier te zien krijgen werkt nog wel in pakweg Indiana Jones, maar men voert het hier zover door dat het totaal niet meer geloofwaardig wordt.
Tussen de overkill aan actiescènes door veel oersaaie stukken met als dieptepunt het gesprek tussen Smaug en Bilbo.

Om dan toch nog positief te eindigen: Martin Freeman als Bilbo vind ik zeker goed gecast en Evangeline Lilly is als lekker ding heel geschikt als elfje!

Prima thriller en leuk om er eens een in een andere setting te zien. Het verhaal loopt lekker onvoorspelbaar en is redelijk geloofwaardig tot en met het einde. Hetis in het begin even doorbijten, maar zodra Ove 'dood' in de auto van Roger zit komt de vaart erin. Zeer aanbevelenswaardig voor een avond kijkplezier! Een hippe film met vaart waarbij je toch af en toe de tijd krijgt om op adem te komen. Heerlijk!

Haha, die gelijkenis zag ik ook! Toch acteert deze Jørt Keldør zeer behoorlijk!

Na het eerste deel van de trilogie (Ecce Homo Homolka) ook deze bekeken en ik vond ook deze, ondanks de gezapige suffigheid, ook wel weer leuk. Voordeel nu is dat ik de familie nu een beetje 'ken', waardoor het geheel leuker wordt. De vlam slaat om het minste of het geringste in de pan bij de familieleden en de humor zit 'm ook vaak in de onbenulligheden waarvan men dan een punt maakt. Ik vond het geen straf om de film te kijken, alles is lichtvoetig en 'gewoon'.

De film heeft een enorm zwartgallig, passend einde overigens.

Heel leuk en universeel herkenbaar! En weer gaat hier op: minder = meer! ik vind het heel knap hoe men hier met slechts enkele simpele pennenstreken zoveel emotie en sfeer weet over te brengen.

Vooral om vader kon ik vaak erg lachen; hij is echt mijn favoriete personage. Prachtig de sketch waar niemand hem een paraplu wil brengen en hij zegt die dan maar zelf te gaan kopen. Waarop zijn vrouw vraagt of hij dan meteen maar even varkensvlees mee te nemen? "Jaaah, vergeet dàt maar!!!" Maar als de boosheid is uitgeraast dan toch braaf de varkensvlees meenemen, waarna hij halverwege zijn gezinnetje met paraplu's tegenkomt!

De sketch waarin het meisje zoek is is ook wonderschoon en zeer vermakelijk.

Ik had niet gedacht dat ik zoiets als deze film ooit leuk zou vinden, maar ik heb zeer genoten en gelachen.

Het leven van Hokusai naar de evangelie van Shindô.

De man heeft prachtige tekeningen gemaakt, zowel enigzins vulgair als niet vulgair. Ik moet zeggen dat Shindô wel de uitgelezen filmmaker is om zijn levensverhaal te verfilmen, want de films die NKyou aangeeft zijn eigenlijk niet typerend voor Sindô's oeuvre tot 1981. Hij heeft ook veel erotische drama's op zijn naam staan.

Hier weet hij prachtig veel (mooi!) erotische beelden op het doek te toveren zonder de Japanse wetten te overtreden. Een prestatie op zich. (Iedere keer staat er op één of andere manier iemand of een voorwerp voor 'de poes' )

Shindô geeft de levens van Hokusai en de andere in de film voorkomende artiesten (schrijvers Jippensha Ikku en Kyokutei Bakin en schilder Utagawa Kunisada) als nogal bizar weer, wat ze misschien nog wel waren ook.

De schmink is wel een groot minpunt. Zeker de dochter ziet er niet uit als een 70-jarige! Een gouden raspberry voor de make-up artist! Beter had Shindô gewoon oude acteurs en actrice gecast, maar ja...

Het maakt het laaste deel van de film wat lachwekkend, al zijn de dialogen tussen de oudjes Hokusai en Bakin daar ook debet aan (en dit keer wel zo bedoeld)! De film sleept zich aan het einde ook wat teveel voort en duurt naar mijn mening tien minuten te lang.

Deze film kon me nergens echt 'pakken' en ik kan moeilijk aangeven waarom? Wellicht doordat de badguy in de film wel hèèl erg zwart-wit slecht is. Totaal een eendimensionaal karakter. Daarnaast zijn de gevangen juist weer extreem 'goed'. Wel erg toevallig dat er geen van de (pakweg) tien gevangenen in de cel een kinderverkrachter of psycho-killer is! Maar die zouden we als kijker ook niet willen zien ontsnappen, nietwaar?

Maar de film lijdt toch het meest (zoals in zoveel Zuid-Koreaanse films) aan een overkill aan overemotionele scènes.

Wel een meerwaarde aan de film is het feit dat het hele verhaal wel op ware gebeurtenissen is gestoeld. Drukt je nogmaals met de neus op de feiten dat het leven in Zuid-Korea (tot voor kort?) niet eens zoveel democratischer was dan in het communistische Noorden!

Het debuut van Vlacil is een fraaie poëtische film waarin het talent van deze regisseur al naar voren komt. En als zoon van een duivenmelker mòest ik deze film natuurlijk eens gaan zien! De film heeft weinig plot en erg veel symboliek en een sfeerversterkende soundtrack van Zdenek Liska.

Ondanks de aanwezigheid van Fan Bingbing en Chapman To een wat drakerige film. De film is een soort satire op de media, maar helaas niet erg subtiel en houterig qua plotverloop. Gelukkig eindigt de film niet zo voorspelbaar als waar je gaandeweg voor gaat vrezen. Het kindsterretje Zou Yanwen is nèt cute genoeg om niet irritant te zijn en acteert behoorlijk voor een pukkie van die leeftijd.

Geen hoogvlieger en eigenlijk een typische Mainland-China dramafilm.

Een stuk minder leuk dan de twee eerdere delen. De onderling ruzieënde Homolka's zijn toch het leukste en in dit deel doen ze dit bijna niet en werkt de afspraak die ze maken ook eigenlijk nog. Blijkbaar had dit opgevangen moeten worden door een aantal bijfiguren, die echter nauwelijks grappig zijn of in ieder geval niet voor een internationaal publiek. Wat de film nog bezienswaardig maakt is de leuke inkijk op wintersportvermaak in Tsjechoslowakije begin jaren zeventig.

Nou, dat viel niet tegen! Bijzonder is dat de film gebaseerd is op een autobiografie van Hiroshi Tamura, een komiek en dus op ware gebeurtenissen gebaseerd. Het boek lijkt me best geinig.

Duurt wel wat te lang, maar het begin waarin Hiroshi in het park met de drol gaat leven en we zijn belevenissen daar te zien krijgen is zeker zeer amusant. Daarna wordt het wat te melodramatisch en sleept de film naar het einde. Reality sucks en is soms gewoon saai.
Overall ook prima acteerwerk, al moet ik zeggen dat ik Teppei Koike wat te oud/ouwelijk vind voor de hoofdrol. Dit keer gelukkig niet zo'n flapdrollenrol als in de vorige film waarin ik hem zag en waarvan ik tot mijn ergernis niet op de titel kan komen.

Visueel wordt het nergens spectaculair, al kan ik al genieten van de beelden van 'gewoon' dagelijks leven in Japan. Het lijzige thema van de film is eerst irritant, maar zit al gauw in je hoofd en is dan best functioneel.

Zhang Yimou blijft me imponeren! Wat weer een mooie film!

Serieus, als ik de baas van Kodak, Fuji, HP of één of ander wasmiddel (OMO Color of zo), dan gaf ik Zhang Yimou een zak geld om films te maken met als enige tegenprestatie het regeltje:

"Sponsored by ....!"

in de aftiteling.

Of: "these clothes were washed several times with OMO Color!"

Gong Li is ook een plaatje in deze film. Wat een prachtige meid, zeg!

Wen Jiang ziet er trouwens uit als een soort Chinese kruising van Martin Lawrence en Forest Whithaker!!

Voor een debuut is het zeer aardig wat Zhang (ja, wat is nou eigenlijk zijn achternaam? Ik gok toch Zhang!) hier laat zien, ik vergeef hem alle schoonheidsfoutjes.....

Vermakelijke film met mooi in beeld gebrachte gevechten èn een gezonde dosis humor (iets wat ik in de recentere Jet Li-films een beetje mis!).

De scène waarin Jet Li zijn zoontje laat kiezen tussen het pad van het zwaard en het hobbelpaard is wel èrrug gejat van Lone Wolf & Cub: Sword of Vengeance, zeg!

Wat een gezeur over wie beter is: Jet Li of Jackie Chan? Wat heeft dat nu te maken met dèze film? Ik zou zeggen: start er een apart topic over!

Aardige film die goed weergeeft hoe de aantrekkingkracht vam de kameraadschap onder hooligans werkt. Elijah Wood is een miscast. Dat zit hem niet in zijn acteertalent, maar hij past gewoon niet in deze rol. Zoiets als The Rock Dwayne Johnson casten om Marc-Marie Huijbregts in een film te laten spelen.

Heerlijk die pubscènes en dat heerlijke Britse sfeertje. Dit soort gasten als in de film heb ik ook wel ontmoet en je zult je verbazen hoe normaal ze zijn in het dagelijkse leven. En inderdaad zit er in die groepen echt wel een stevige hierarchie en zijn ze loyaal tot op het bot. Voor de loyaliteit en kameraadschap heb ik bewondering en begrip, de stompzinnige vechtpartijen vind ik onbegrijpelijk.

Inderdaad aardig, maar wel wat onevenwichtig. Het begin is sterk, maar vanaf dat de hoogspringers naar Duitsland gaan wordt het tè ongeloofwaardig en melodramatisch. Jammer.

Ik heb het idee dat Hrebejk's werk (en ook dat van Jan Sverák overigens) qua niveau wat in een neerwaartse spiraal zit. Ik vrees ook voor zijn recentere films, die ik nog heb liggen, maar waar ik maar niet voor kan gaan zitten. Deze film is nog prima te pruimen, maar is wel al minder dan Pelísky, Divided We Fall en Pupendo. Ik ben nooit weg van Jiri Jirí Machácek, maar hier ziet hij er wel geniaal onherkenbaar uit met zijn hazenlip! Zijn rol is wel de grote plus van de film en de scène met Dušek (zijn kapitein van de hooligans) is wel geniaal.
Het stuk met Martin (trouwens zoon van Milos Forman) boeide me minder.

Ben ik het wel mee eens. Het etentje valt eigenlijk wat teveel uit de toon qua bitterheid. Het kwijtraken van de baby is inderdaad ook wat ongeloofwaardig.

Toch heb ik me uitstekend vermaakt met de film, die toch wel een mooie spiegel voorhoudt aan de huidige Oost-Europese samenleving.

Ik dacht precies hetzelfde!

Inderdaad nog leuker als Loves of a Blonde en bij mij zorgend voor een constante grijns. Zeer charmant uitgewerkt en f en toe plaatsvervangend pijnlijk om te zien. Die hele missverkiezing is wat dat betreft briljant! De film is trouwens zelfs zonder de allegorie in acht te willen nemen nog vermakelijk en goed te noemen.

Die Josef Sebanek is qua uiterlijk trouwens de verpersoonlijking van de communistische- arbeider-met -de-granieten-kop die je altijd op die posters uit die landen zag! Heeft ook een fijne uitstraling in dit soort rollen, al is hij beter in de Homolka-films en Loves of a Blonde.

Mmm, ik vond het ook wat minder grappig allemaal, maar de film is nog steeds een dikke voldoende waard.

Zelf vind ik die kijkjes in het leven in Californië in de jaren twintig al zeer de moeite waard. Geweldig die scènes in de tram en hoe de mensen gekleed zijn en eruit zien!

Vaak vind ik de teksten tussendoor irritant in stomme films, maar die in de films van Lloyd zijn zowaar grappig en dus een meerwaarde!

Die schoonmoeder was inderdaad een prima actrice!

Verrassend leuke lichte komedie uit de tijd dat Tsjechië bezet was door de Duitsers. Je zou niet verwachten dat zoiets ongecompliceerds in die tijd en plaats mogelijk zou zijn, maar zo zie je maar! De film haalt wat betreft acteren, 'special effects' en decors met gemak het niveau van Hollywood van die tijd en heeft een grappig plot dat alleen wel heel abrupt is afgelopen. Natasa Gollová is echt een snoepje die er veel jonger uitzag dan ze in werkelijk was.

Jammer dat ik de film nu pas zie, want hij had zeker mijn toplijst gehaald.