menu

Hong Gao Liang (1988)

Alternatieve titels: Red Sorghum | Het Rode Korenveld | 紅高粱

mijn stem
3,43 (276)
276 stemmen

China
Drama / Oorlog
91 minuten

geregisseerd door Yimou Zhang
met Li Gong, Wen Jiang en Rujun Ten

De oma van de verteller wordt als jong meisje uitgehuwelijkt aan een veel oudere man op het einde van de jaren 20 in China. Ze wordt in een draagkoets naar haar man gebracht. Onderweg worden ze overvallen en één van de dragers, de opa van de verteller, redt haar. Haar man, die een wijnstokerij bezit, blijkt lepra te hebben. Hij sterft en zij neemt de stokerij over. Ze ontmoet opnieuw de drager en samen runnen ze succesvol de wijnstokerij en krijgen ze een zoontje.

zoeken in:
4,0
Mooie film over liefde en mooie film over historie. Zhang weet het alleen net niet helemaal te vermengen. De scenes waren te individueel en het geheel te fragmentarisch [edit] (zie nu na het doorlezen van de berichten, dat de helft van de gebuikers dezelfde mening heeft, over wat ik een scherpzinnige analyse van mezelf vond )[/edit]. Verder geen negatieve punten te ontdekken. Het bijna uitzinnige begin vond ik fantastisch. Sowieso alle momenten van zang en dans vond ik geweldig. Paste goed in het verhaal en hadden (naast de goede uitvoering) dus ook echt toegevoegde waarde. Geweldig.

De momenten in het korenveld waren met name geweldig. De wijnoogst met plas was een sterke scene, het gewelddadige eind erg sterk en het laatste shot verbluffend. Cinematografie was sowieso geweldig. Uiteraard mooi met de kleur rood gewerkt, maar de film zag er ook uit alsof ie dit jaar is opgenomen. Geweldig debuut van een voortreffelijk regisseur. 4 dikke sterren.

Loki87
Ik vond dit slaapverwekkend (wel mooi opgenomen), hoewel het er ook aan kan liggen dat dit soort films altijd op zaterdagnacht rond 1 uur worden uitgezonden. (vaak uitstekende films trouwens)

avatar van Spetie
2,5
Een film met regelmatig mooie beelden en een sterke cinematografie, waarbij vaak de rode kleur goed geaccentueerd wordt, zoals je misschien al door de titel kunt verwachten. Helaas maken mooie beelden en shots nog geen goede film. De film lijkt vooral te bestaan uit losstaande scènes, die vaak niet of nauwelijks goed op elkaar overlopen. Ook qua personages houdt het niet over. Het blijft allemaal erg oppervlakkig en afstandelijk en hierdoor krijg je als kijker nooit enige feeling met ze. Wat rest zijn een aantal sterke scènes door met name de prima cinematografie. Verder is het einde best goed, maar daartussenin is het allemaal net wat te pover en afstandelijk om de gehele film te boeien.

2,5*

avatar van kos
kos
Kon helaas niet wakker blijven..

avatar van Goldenskull
2,0
Bijna een maand geleden gezien, maakte ontzettend weinig indruk. Eerste helft is nogal standaard familie-blabla en de tweede helft moet dan voor impact zorgen, hoewel helft.. de familie-blabla duurt echt veel te lang, impact blijft uit en Li Gong acteert afschuwelijk.

2* zijn redelijk mild.

avatar van Kr!kke
1,5
Pfff hier had ik, gezien het redelijk hoge gemiddelde, een pak meer van verwacht. Dit was gewoon een saaie film. Punt andere lijn.

avatar van Madecineman
3,5
Madecineman (moderator)
Toch een behoorlijk sterk debuut hoor van Yimou Zhang.

Vooral in visueel opzicht opvallend sterk in verhalend opzicht duidelijk wat minder maar wel met een mooie en nog piepjonge Li Gong.
Geheel is fragmentarisch en niet lekker in evenwicht op de een of ander manier. Bepaalde scenes zijn erg traag en lang uitgesponnen en het volgende moment vliegt de film weer jaren vooruit. Het middenstuk is overigens tergend langzaam op sommige punten en ik had eerlijk gezegd wat moeite de ogen open te houden hier. Echter de confrontatie met de Japanse bezetter tegen het einde zorgde dat ik weer volledig bij de les was.

Verder moest ik vaak aan een andere Aziatische grootmeester denken Akira Kurosawa (niet de minste gelukkig). Het theatrale spel van met name Wen Jiang deed me daarnaast erg denken aan dat van Mifune.
De film ademt, zeker visueel, een Kurosawa bijna western-achtig sfeertje uit wat hem vooral zit in de stoffige landschappen, het wuivende gierst, bezwete lichamen, de positionering van de personen in het landschap, het plotselinge en scherpe geweld... Erg goed gedaan, sterkste troef van deze Red Sorghum.

3.5*

AddictedToMovies
Minder bombast dan dat ik gezien heb in de drie andere films van Yimou Zhang, maar weer is het genieten van de prachtige beelden. En dat voor een debuutfilm, wat een regisseursoog heeft die man! Helaas is het meest positieve dan ook al wel gezegd van de film. Het wist de korte speelduur wel te blijven boeien, en het acteerwerk is ook dik in orde, maar verder kon het me niet echt raken. Het voelde niet echt als een geheel aan. Zhang blijft vooral een visuele meester en geen verhaalverteller. De verteller vond ik dan wel weer goed, waardoor het toch iets meer samenhang kreeg en je kreeg een beetje een familie/streekgeschiedenis idee. Wat wel weer een minpunt was dat in het begin alles vredig was, iedereen lachte overdreven gelukkig om een grap, en vervolgens krijgen we een enorm gruwelijk einde voorgeschoteld. Maar door het schitterende kleurgebruik en composities verdient de film toch nog een heel goed cijfer.

3,5*

AddictedToMovies
Wat ik trouwens niet snapte was het volgende;

De verteller vertelt dat zijn oma nog op haar 99ste nog dit en dat zei, terwijl we haar toch echt doogeschoten zien worden... Heb ik iets over het hoofd gezien of klopt hier gewoon geen hout van?

avatar van Friac
3,5
Minste film die ik van Zhang Yimou zag, terwijl ik er eigenlijk wel van had verwacht dat het één van zijn meesterwerken zou zijn. Uiteindelijk blijven zijn wuxiafilms (Hero, House of Flying Daggers en Curse of the Golden Flowers) voorlopig mijn favorieten. Visueel zien we hier reeds waar Zhang Yimou toe in staat is, met o.a. enkele prachtige shots van nachtelijke landschappen of de prachtige sensuele scène tussen "oma" en "opa" in het korenveld. Net zoals de meesten vond ik helaas dat het verhaal te fragmentarisch verteld werd en dat je niet echt grip krijgt op de film, wat een echte betrokkenheid in de weg zit. Afstandelijk en narratief niet echt zoals ik het wil, maar op visueel vlak is het wel de moeite. Daarbij nog enkele sterke scènes (de liefdesscène in het Korenveld, het eerste optreden van de Japanners,...), en ik kom nog net aan de 3,5*


3,5*

avatar van wibro
4,0
Friac schreef:
Minste film die ik van Zhang Yimou zag, terwijl ik er eigenlijk wel van had verwacht dat het één van zijn meesterwerken zou zijn.

Misschien wel geen meesterwerk van Zhang maar de regisseur zette met deze film wel China op de wereldkaart van de cinema, want vóór dit jaar waarin deze film werd geproduceerd - 1987 dus - heb ik geen enkele Chinese film - Taiwan even buiten beschouwing gelaten - kunnen ontdekken. Let wel; die film "The Last Emperor" van Bertolucci zie ik niet als een Chinese film. Dus belangrijk is The Red Sorghum wel. Of de Chinese machthebbers destijds blij waren met deze film, dat durf ik niet te zeggen.

avatar van BBarbie
3,5
Deze ietwat onevenwichtige debuutfilm van Yimou Zhang is minder gestyleerd dan zijn latere werken, maar laat niettemin ook al fraaie beelden zien, a.h.w. een voorbode van de prachtige films die Zhang later nog zou maken. Film betekende tevens het debuut van Zhang's toenmalige partner, de zeer bevallige Gong Li, een van mijn lievelingsactrices. Dus al met al heb ik best genoten van deze film, al hadden de gruwelscènes met de Japanners van mij niet gehoeven.

avatar van J. Clouseau
3,0
Yimou Zhang is een schitterende regisseur, dus visueel is deze film dik in orde. Ook Gong Li toont weer het beste van zichzelf. Waarom is deze film dan toch niet zo beklijvend als Raise the Red Lantern? Het rode korenveld is rommeliger, onevenwichtiger, mist gewoon de cohesie en de spanning, het kloppende hart van Raise the Red Lantern.

avatar van Donkerwoud
3,5
Een debuut kan slechter beginnen dan met dit cinematografische meesterwerk. Yimou Zhang zet even een zelfverzekerd epos neer dat van begin tot eind overtuigt met geniale visuele vondsten en een beeldschone beeldtaal. De film is een bewerking van twee korte verhalen van schrijver Mo Yan (trouwens ook zeer de moeite waard om eens te proberen!). Het effect daarvan is dat de film ook een beetje onevenwichtig en incoherent aanvoelt. Volgens mij een bewuste stijlkeuze om trouw te blijven aan het oorspronkelijke materiaal, maar het levert een wat afstandelijke geheel op dat net niet tot leven wil komen.

avatar van gauke
3,5
Het dertiger jaren verhaal "het rode korenveld" rond een eigenzinnige romance, zwetende mensen, verlaten landschappen en lust en seks werd toegankelijk, maar ook te schoolmeesterachtig verteld. Het ruwe verhaal, met een mix van schoonheid en meedogenloosheid, leek tevens een hommage aan het individualisme en de vrijheid te zijn. De kleur rood (hemel, aarde, wijn en bloed) stond centraal en de cast speelde voortreffelijk.

lezertje
Overrompelend debuut van Zhang Yimou en zijn muze Gong Li. Adembenemende fotografie en het is verbazend hoe Yimou de kleur rood steeds maar weer op een logische en natuurlijke manier het beeld binnen weet te smokkelen.

avatar van Flavio
3,5
Mooi en stijlvol, maar de editing was soms onnavolgbaar. Met name de scène waarin de Japanse vrachtwagen wordt opgeblazen is volledig onlogisch en chaotisch. Zelden zo’n slecht verknipte ‘sleutelscene’ gezien, die toch alle ingrediënten had om dramatisch te worden. Verder best een goede film, maar een nieuwe director’s cut zou welkom zijn.

avatar van jono
4,0
Hong Gao Liang (Het Rode Korenveld) is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1987 van de Chinese auteur Mo Yan. Het verhaal wordt vanuit het heden verteld, door een verteller die de rest van de film anoniem blijft. Hij vertelt over zijn grootmoeder, die eind jaren '20 uitgehuwelijkt wordt aan een rijke wijnboer die veel ouder is dan zijzelf. Wanneer ze in een draagstoel naar hem toegebracht wordt, wordt ze door bandieten overvallen. Ze wordt echter gered door een van de dragers, die later de grootvader van de verteller zou worden. Ze worden verliefd en krijgen enkele jaren later een zoontje. Wanneer de Japanners in 1937 China binnenvallen moeten ze alle zeilen bijzetten om te overleven.

Het Rode Korenveld is de derde film over de Chinees-Japanse oorlog (1937-1945) die ik deze week zag, en zeker niet de minste. Ik hou erg van Aziatische films, al vind ik het wel eens moeilijk om de acteurs uit elkaar te houden. In deze film is dat extra lastig omdat vrijwel alle mannelijke acteurs een kaalgeschoren hoofd hebben en continu met ontbloot bovenlijf rondlopen. Maar dat mag de pret verder niet drukken: het is een prima film met een uitstekende cinematografie. Het viel me op dat de kleur rood regelmatig terugkomt in de film: niet alleen in de titel en de filmposter, maar ook in de kleur van de draagstoel, de kleding, de wijn, de bloedrode luchten en uiteraard in het vele bloed dat in de film vloeit. 4*

Gast
geplaatst: vandaag om 02:16 uur

geplaatst: vandaag om 02:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.