menu

Hier kun je zien welke berichten Inland Rabbit als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Umfeld (2007)

5,0
t zou gemakkelijk zijn zeg:
Deze film was gaaf!
Ja en toen was mn post klaar, zoals meer users dat op die manier schijnen te kunnen. Stem eronder!

Nee, ik wil hier proberen neer te zetten wat me zo heeft gegrepen, maar leg dat maar eens uit bij een project als dit.
Abstract werk. Vaak lastig, want was dit minder vloeiend uitgevoerd, was het allemaal verkeerd gelopen en was ik waarschijnlijk allang in slaap gedonderd.
Het mooie vond ik dat de beelden precies een reactie waren op wat er op audio gebied gebeurde en ook andersom. De soundtrack zelf zo niet gauw iets zijn wat ik even voor de gezelligheid aanzet, maar hier moest het gewoon zo wezen. De beelden roepen verschillende associaties van landschappen, wegen, gebouwen etc. op, maar tegen de tijd dat het zn vaste vorm aanneemt is het alweer helemaal uit elkaar gerukt. Er staat dan allang weer een onherkenbaar patroontje te dansen op je tv en is de ambient verandert in oorverdovend beat en glitch geweld.

Vantevoren had ik verwacht dat het me te abstract zou zijn en vroeg ik me af hoe die geluidenbrei in combinatie met de beelden als mooi ervaren kon worden. Echter alles hoort gewoon echt bij elkaar. Ik heb nog nooit zo'n goede samensmelting van beeld en geluid ervaren. Ik ben weer een ervaring rijker.
Negatief puntje waren de zwarte beelden tussen de segments. Mooi was dat de beelden dan vaak weer met een rustige opbouw op je scherm kwamen, maar het was beter geweest als alles doorlopend was. Het geheel zorgt voor een soort staat van hypnose gedurende alle segments, maar de zwarte beelden onderbreken dat lichtelijk. Dit is echter een klein minpunt.
Ik ben van mening dat dit alleen nog maar beter, of stabiel kan blijven, dus ik smijt maar gelijk.

5*

Ook kan dit niet anders dan in mn top komen. Ik weet wat eruit moet, alleen niet op welke plaats dit dan zou moeten staan.

Unforgettable (1996)

2,5
Een filmtitel die getuigd van weinig zelfkennis, deze film ben ik snel weer vergeten. Ray Liotta acteert aardig, maar zn personage is te vlak. Het scifi verhaaltje is slap en te vergezocht, niet op een leuke manier helaas. Linda Fiorentino speelde geweldig in The Last Seduction, maar hier was haar rol maar braafjes. Komt er nog eens bij dat de film het plot veel te lang uitrekt. Met anderhalf uur was dit misschien nog wel interessant geweest. Een missertje van Dahl, die ik vooral vanwege zijn eerste 3 films toch vrij hoog heb zitten.

Up in the Air (2009)

2,5
Tsjah Reitman helpt zijn eigen film om zeep..
Het begint allemaal goed. George clooney met een nogal vreemde baan en vreemde gewoontes. Een vast huis, een goed sociaal leven, liefde en al heemaal huwelijk zijn hem vreemd. Wat moet je ermee! Geweldig om te zien.

In het begin werkt het romantische gedeelte nog wel. Twee mensen met dezelfde leef- en denkwijze en het is vermakelijk om te zien. Dan komen er nog een paar leuke gastrolletjes voorbij, fijn.
Opeens besluit Reitman in zijn vingers te knippen en er een moralistische tragi komedie van te maken. Dat werkt gewoon een stuk minder, op sommige momenten zelfs helemaal niet. De film word te romantisch, sentimenteel en oubollig, in die volgorde.
Jammer, had meer in gezeten. Wacht ik denk dat ik zelfs te gul ben met mijn score, want deze film zakt echt gigantisch in. Halfje eraf. 2.5 dan maar!

Upstream Color (2013)

4,5
Geweldige film, die ik 2 dagen achter elkaar bekeken heb en dat is niet zonder reden. De film, een prachtig huwelijk tussen beeld en geluid, laat dat ook de boventoon voeren. Een bevreemdende sfeer brengt de kijker in eerste instantie net zo (emotioneel) in de war als de hoofdpersonen en de hypnotische werking van het geheel zorgt voor een dromerig gevoel. De film is in eerste instantie op een voelbaar niveau te "begrijpen", maar het narratief zit achter die duidelijk aanwezige laag. Ik vermoed trouwens dat dit per persoon verschilt, want mensen die minder dromerig en wat meer nuchter zijn aangelegd, kunnen misschien wel makkelijker dat narratief zien?

Een tweede kijkbeurt biedt uitkomst. Het audiovisuele/gevoelsmatige sfeertje is minder verwarrend en nieuw, zodat er ruimte is om wat helderder naar de film te kijken, Een narratief wordt niet op de gebruikelijke manier aangeleverd, maar is er wel degelijk op een zeer duidelijke manier. Zonder te spoileren, gaat de film over een groep mensen, die met behulp van de natuur weer andere mensen doelbewust manipuleren.(of is dat wel een spoiler? Jullie zeggen het maar hoor, de tags zijn snel geplaatst) .

De worm-varken-orchidee structuur is van invloed op meerdere levensvormen en is waarschijnlijk een beetje vergelijkbaar met de "kip en het ei, wat was er eerder" theorie, want het is wel duidelijk dat het hier om een ritueel gaat waar al een aantal generaties overheen gegaan zijn.

Komen we bij de toon van de film, want is deze ooit positief, of niet? Het ligt er denk ik maar net aan hoe je er tegenaan kijkt. Carruth is er heel open in om bijna de gehele structuur van de film weg te geven, wat hij in interviews ook geregeld deed. Zijn visie op het narratief is nogal definitief, volgens hem dan. Echter blijkt wel dat ik het met veel zaken wat betreft zijn visie eens ben, maar veel zaken zijn natuurlijk open voor interpretatie.
Wat ik zelf dacht en Carruth lijkt te bevestigen is dat de film een happy end heeft voor de hoofdpersonen. De kennis die Kris opdoet stuurt ze door naar anderen met de worm en dat creëert een band, rust en harmonie tussen een groep mensen. Echter anderzijds vermoordt ze de geluidsman en dat is een middle man in de hele cirkel. Iets wat Kris niet kan weten, aangezien ze de man die het geheel opstartte nooit mocht zien, vanwege zijn "oogverblindende aandoening" De cirkel begint dus gewoon weer opnieuw

De vraag is in hoeverre narratief belangrijk is om van de film te genieten en daar zullen de meningen zwaar uiteen gaan lopen. Persoonlijk was er de 1e kijkbeurt voor mij niet veel duidelijk, maar had ik dus op een gevoelsniveau wel het idee de film begrepen te hebben. Op zich is dat relaxter en voor mij ontspannender film kijken. Wil je filosoferen, is er ruimte genoeg en kan dat zeker. Doet me qua opzet en ruimte tot filosofie heel erg denken aan Another Earth een andere ongebruikelijke independent sci-fi film, die ook zowel op sfeer vlak als op narratief vlak werkt. Ook daar kun je de keus maken om je onder te dompelen of er meer helder erin te gaan en achteraf te puzzelen, zei het in mindere mate.

Kijk deze film zeker een tweede keer en een derde en een vierde. Ik ben er van overtuigd dat het elke keer net weer een andere beleving is, afgaande op je instelling en bui van dat moment. Zelf zet ik hem op mijn to buy lijstje, al wacht ik nog even tot de prijs zakt.