Meningen

Beetje half half deze film.

Toen de film in kleur begon zonk de moed me al in de schoenen, aars lelijk, onstabiel en geen sfeer. De switch naar zwart-wit was een goede keuze. Nog steeds lo-fi, maar nu paste het tenminste wel bij het duistere en vieze stads sfeertje.

Een aantal mooie scenes. Een aantal scens met de zangeres zijn wel sterk, maar ook de random woede uitbarstingen en alom weirdness van dat Papau karakter waren wel apart.

Probleem is vooral vaak het ritme van de film. Scenes die te abrupt stoppen of juist te lang doorgaan. Nogal houterige overgangen en soms te weinig samenhang. De muziekkeuze voor de film is ook uiterst vreemd te noemen. Disco? Sfeer afbrekend, had hier een stevige garage punk deun onder gezet.


Zo'n eindmonoloog was nog wel sterk en geeft ook meer houvast aan het geheel . Jammer dat de kleur weer terugkomt en de opgebouwde sfeer weer wordt afgebroken.

Misschien een te strenge beoordeling voor een film die toch wel zijn momenten had. Echter ritmisch klopte het niet en dat stoorde me net iets te vaak. Bijzondere film verder wel.

p.s.: aars lelijk? dat moest natuurlijk "aartslelijk" zijn . Ach laat het lekker zo staan

Miike

Het is alweer een tijd geleden dat ik eeen bericht zo mocht beginnen, want hoewel ik nog altijd iets creatiefs van de man verwacht, worden zijn films normaler en gelikter, nu ie meer geld krijgt.

Nee, kom dan binnen bij Yatterman. Je kunt nog steeds zien dat hier flink wat geld in is gestoken, maar dit word gebruikt voor foute CGI,zuurstok kleurtjes en latex superhelden pakjes. Jep meneer, zo mag je je geld wel uitgeven, want dan ben je op je creatiefst!

De positieve vibe die van de film afspat al. Duidelijk een kinderfilm, zou hij hier niet door de AL keuring heenkomen, wegens een paar pikante scenes en superhelden in wel erg strakke pakjes. Houdt het wel zo leuk overigens.

Neem 2 teams en 1 missie. Het ene team staat uiteraard aan de goede kant van de missie en de ander aan de Bad Guy kant. Dan valt al gelijk op, dat er geen van beiden teams echt BADis. Ja, ze strijden tegen elkaar, maar de manier waarop dat gebeurd is zo zachtaardig, het benadrukt het lieve en positieve karakter van de film nogmaals.

De WTF momenten zijn niet te tellen, maar dat ligt eigenlijk ook aan de setting waarin het geheel zich afspeelt. Alles is zo blij en vrolijk, alleen dat al, is een opgetrokken wenkbrauw waard. Neem verder nog 2 gigantisch robots, mensen in rubber pakjes, overduidelijke CGI en flauwe seksistische grappen tussendoor en je hebt een bizarre wereld.

Ik zei het al eerder, meer b-film dan een strakke actiefilm.

De film wisselt af tussen animatie, CGI en strakke maar opzichte decors en kostuums.

De CGi is echt van het niveau Robot Wars van tig jaar geleden. Toch ziet het er erg strak en stoer uit. Dit ligt ook aan de film zelf, die gewoon om deze look vraagt.

Qua Soundtrack valt er vooral 1 ding op. Miike is weer terug met de liedjes. De schattige liedjes die een verhaal vertellen, met nietszeggende refreinen,die liedjes. Erg fijn is dat en maakt de film alleen nog maar vrolijker.

Leuke en vooral vrolijke film die wat terugkerende Miike dingen heeft, maar ook wat nieuwe. Het laat vooral zien dat hij ok met een groot budget een halve creatieve b-film kan maken. Blij om dat te zien!

Voor mijn score zit ik sowieso op 4*, maar ik geef hem even het voordeel. Het was gewoon fun! Laat die dvd met subs maar komen!

WAUW! echt gaaf!

Miike zet hier gewoon met zoveel creativiteit een fantasiewereld neer, (integreet dat ook nog eens in de 'echte wereld') dat de rest hem snel vergeven wordt.

Monstertjes hebben Bart Smit pakjes aan, robotjes lopen op Duracel en effecten hebben vaak niet de kleur en vormgeving die ze normaal gesproken zouden hebben, maar who cares? ik niet!

Het begint misschien wat traag, maar stukjes traagheid zijn niet vreemd in Miike films. Over het algemeen genomen, moet ik zelfs zeggen, dat er niet veel van die traagheid was deze keer. Door de wereld waar je in geplaats werd, viel je vooral in het begin/middenstuk steeds weer in een nieuwe verassing.

Heerlijk al die maffer personages.Die Agi is nog eens wat je noemt een BadAss Bitch zeg, geweldig!

Klein nadeel was misschien het kleine, sentimentele stukje, waar ik juist met zo'n film niet veel mee kon.

4.5*

Wat me nog het meest verbaasd, zoals ik al had verwacht, is dat men dit serieus neemt. Familiedynamiek en het diner, daar kan ik me nog voorstellen dat kijkers het serieus nemen, omdat je iets van het American Indie wereldje moet snappen, wil je door hebben dat dit betrekkelijk lange gesprek niet serieus is. Echter, de vreselijke overacting, hysterische gegil en gigantisch geschud met de camera zou toch al een indicatie moeten geven dat we het vooral niet te serieus moeten nemen. Luister eens goed naar die dialoog,elk cliché wordt er dan al bij gehaald Een in shock verkerende vrouw, een groepje slimmeriken die met plannen komen aanzetten die helemaal niet zo slim zijn en tenslotte nog de mensen die gewoon willen overleven. Die scene waarbij [die meid overtuigd was dat het een slim idee was om naar buiten te rennen, een lange aanloop neemt en vervolgens wordt gelyncht door een visdraad als ze buiten staat. Je hoort jezelf nog roepen, doe nou niet joh, maar daar blijkt juist de lol te liggen.Wat Naomi Watts al zei, zelfbewustheid ligt er meters dik op, al kan ik me voorstellen als je de film met een andere instelling kijkt, dat zelfbewustheid en slecht scriptwerk moeilijk te onderscheiden zijn.

Scream is niet ver weg, zou ik zeggen, al is de aankleding van deze killers wel een stuk vreemder en meer creepy. Verder is het qua uitwerking natuurlijk slimmer en psychologischer, maar de vergelijking ligt er wat mij betreft. Deze film valt ook slecht afrekenen op voorspelbaarheid, terwijl het daar juist de sterke punten uit haalt en uiteindelijk zelfs een psychologisch tintje.

Als je in bent on the joke, dan staat je puur vermaak te verwachten, met af en toe een effectief creepy momentje. Op een andere manier moet je er ook niet tegen aankijken wat mij betreft. Swanberg's karakter die na een tiental pijlen nog steeds niet dood wil en die reactie daarop is goud.. Ook de blender kill is nu al legendarisch. Ik had al gehoopt dat het zou gebeuren, dat het uiteindelijk ook echt gebeurd is extra gaaf.

Het is niet alleen maar leve de lol bij You're Next, want ondertussen staat er wel een film die prima geschoten is en met een aantal terugkerende scores op de soundtrack ook de grens opzoekt tussen komisch effect en creepy sfeer. Hoe die 80's soundtrack invalt is zeker verrassend te noemen, maar het past wel bij de toon die op dat moment gewenst is. De fotocamera scene is verder HET visuele hoogtepunt van de film.

Zoals al vaker gezegd in deze recensie, ik snap de kritiek wel. Wingard neemt het publiek in de maling, dat iets denkt te gaan zien als The Grudge bijvoorbeeld. Voor een rechtlijnig avondje horror vermaak is het ook eigenlijk te slim en qua sfeer te vreemd. Toch, vermaak blijft!

Voor de echte Wingard fans ten slotte, dit gaat vele kijkers tegenvallen. De trippy en enigszins depressieve sfeer van Pop Skull is nergens te bekennen en de mindgames van A Horrible Way To Die zijn er wel, zei het in zeer zeer geringe mate. De vergelijking met eersteling Home Sick is nog het meest treffend, maar dan veel slimmer en op audiovisueel vlak een stukje beter verzorgd.

Aanrader? Nee, misschien niet en voor mij blijkt hieruit toch dat Wingard niet thuishoort in het standaard horror genre, waardoor dit toch weer een film wordt voor een beperkt niche publiek.

Erg mooie film. Het begint nogal rauw en dat moet je maar willen, Irriversible is er niets bij, al is het daar toch een stuk indringender. Hier is het desalniettemin nog steeds niet echt prettig. Een drama aspect blijft en de film bijlft hard, maar de film kent ook zeker zijn grappige momenten. Naja grappig, situaties zijn vaak gewoon zo droog, hard en/of bizar dat het een komisch aspect kent. Qua verhaal hoef je niet veel te zoeken, maar dat is ook helemaal niet boeiend.

Wat verder wel boeiend is, is het visuele aspect. De film ziet er werkelijk prachtig uit en is ook geweldig geschoten. Prachtig zwart-wit en vooral de scenes op het dak zijn erg knap gedaan. Als we tijdelijk op kleur overgaan is het even wat minder, maar daar gebeurd dan weer genoeg bizars om het leuk te houden.

Minder is de muziek. Hoewel het best bij de film past soms, vind ik het gewoon niet klinken.

Bizarre, erg zwarte, maar vooral mooie film. Tnx Niethe, voor deze mooie tip!