Meningen

Met dank aan OH nog, voor de namedropping.

Een film waar eigenlijk niet veel gebeurd, maar toch ook weer heel veel.

De plot ontwikkeling gaat erg traag. Vaak is dit niets voor mij, maar er gebeurd genoeg omheen, wat wel de moeite is.

Audiovisueel vanaf de openingsscène al super. Zo ogenschijnlijk simpel, maar het werkt. Gek genoeg, word dit de hele film vol gehouden. Een niet aflatende stroom van Soundtrack begeleidt de film vaak, maar de dynamiek is zo goed. Als het drukkender moet zijn, is muziek HARD aanwezig, maar op momenten van pure sfeer, straalt ook de muziek dat uit. Een wisselwerking die 2 kanten op werkt en die maakt dat beeld en geluid perfect in balans staan.

Ook de manier waarop dingen in beeld worden gebracht, over elk shot lijkt toch minstens even goed nagedacht te zijn. Soms chaotisch, dan weer prachtig langzaam, waar het nodig is.

Timing en dynamiek, duidelijk 2 dingen die hier prachtig naar voren komen dus. Het verhaal is goed genoeg, maar het is eerder de hele sfeer eromheen, die het meer maakt dan gewoon een goede film.

Een film die voor mij niet helemaal werkte, omdat het vooral ritmisch niet aansprak. Intieme dialogen worden afgebroken door shots van karakters die getormenteerd voor zich uit staren. Een soundtrack die bestaat uit voornamelijk harde synths en/of minimale melodietjes, die de intens "beklemmende" sfeer ondermijnen. Rustig trieste situaties die uitbarsten in soapy hysterie.

Gezien het onderwerp van de film en de mental state van Elisabeth Moss (die goed in dr rol zit) kan ik een dergelijke ritme-stoornis in de film wel begrijpen, maar dat is voor mij geen excuus om de film beter te waarderen. Goed uitgevoerd neerwaartse spiraal karakterstudie psychologisch drama, maar die uitwerking is gewoon niet voor mij. Meer kan ik er momenteel ook niet over zeggen.