Meningen

Niet zo heel memorabel zoals de status doet vermoeden, maar een fijne film is het wel. Die achtervolgingsscene is classic , maar ook de metroscene was erg tof. Tot slot nog even melden dat Gene Hackman natuurlijk supercool is.

Wow, deze late Hitchcock laat zien dat de beste man nog steeds toffe films kon afleveren! Het thema 'onschuldige man wordt als schuldige gezien' wordt nog maar eens een keer van de plank gehaald. Een seriemoordenaar houdt huis in Londen en de ex van een vermoorde vrouw wordt toevalligerwijs als verdachte gezien. Het blijft gewoon heel leuk en spannend om te zien hoe dit in deze film uitgewerkt. Het plot verloopt boeiend en wordt ouderwets goed uitgewerkt. Daarnaast blijft Hitchcock oog houden voor lollige details, zoals de bizarre kookkunsten van de vrouw van een politiecommissaris die het moordonderzoek leidt.

Mjah, niet helemaal cool deze SF-film, want het heeft wel heel veel overdreven drama-familie-momenten. Een kerel komt in contact met zijn vader, die 30 jaar terug leeft. Tussen de honkbaluitslagen door redt hij diens leven (de vader is een heldhaftige brandweerman, dus dan weet je het wel) en wordt ook nog geprobeerd een seriemoordenaar die zijn moeder ook in die tijd zou vermoorden te pakken.

Vernuftig plotje met her en der een climaxje a la The Butterfly Effect, maar echt onder de indruk kan ik niet zijn. Wel wat grappige momenten. Yahoo en zijn aandeelkoers was nogal in the picture in 2000, het jaar waar deze film uitkwam. Voor de rest wat hilarische slomo's en dan kom ik toch wel uit op een voldoende.

Harold Lloyd speelt de sul die naar High School gaat en denk daar het mannetje te worden. Dat valt vies tegen, want hij wordt bespot door zijn medestudenten en in de waan gelaten dat ie toch wat is. Zijn sullige belevenissen worden in deze komedie breed uitgemeten. Het trainen voor een American Football-wedstrijd loopt pijnlijk voor hem af en op een fuif scheurt alle kleding van zijn lijf. Het is allemaal voorspelbaar, maar ook charmant. Het einde is wat discutabel, maar past wel in de traditie dat de underdog op het eind zegeviert!

Njah, de cult zie ik er niet zo in, het is vooral een ordinaire B-film met een gerecyclede Psycho-soundtrack en een groep tieners die één voor één afgeslacht worden. De laatste die overblijft vond ik eigenlijk de sufste van het hele stel, beetje spijtig dus. Ook omdat dat einde bedenkelijk en een gekluns van jewelste is tot het jolige toe. Enige echte positieve van de film is het point of view-camerawerk meestal vanuit de moordenaar, maar soms ook niet. Was wel geinig gevonden om de kijker op het verkeerde been te zetten.

Ha! Daar is ie dan: Jason Voorhees. Hij neemt het stokje over van zijn moeder en moordt er vrolijk en gruwelijk op los. Het is echt 'zoek de verschillen' als je dit wilt vergelijken met het eerste deel, maar ik begin dit wel leuk te vinden.

Wederom zo'n hap-slik-weg-slasher die gemakkelijk wegkijkt. Het is weer dus veel van hetzelfde: een groep er op los foolende tieners gaan op kamp, krijgen onder andere bezoek van een stel punkers en natuurlijk... van Jason Voorhees! Dat wordt natuurlijk weer een bloederig festijn. Destijds werd deze film in 3D gebracht en dat is ook te merken aan de opzichtige camerashots waarvan alles richting de kijker moet wijzen: hooivorken, de credits en zelfs popcorn! Nogal opzichtig allemaal, maar dat terzijde. Het derde Friday the 13th-deel was goed te doen.

Beetje bij beetje wordt die Friday the 13th-serie steeds minder. Alle bekende truken worden weer erbij gehaald en dat is wel jammer, want enige originaliteit was wel welkom natuurlijk. Lichtpuntje is de rol van Corey Feldman. Hij speelt de jonge oversekste blaag Tommy met daarbij een mooi einde voor hem in petto. Afijn, ik geef dit toch geen onvoldoende, want de moorden van Jason waren gaaf en Tommy is de bom.

Tsjongejongejonge, ik heb nog best een hoge pet op van Justin Timberlake en Mila Kunis, maar hier waren ze gewoonweg strontvervelend. Timberlake blijft maar op de vlakte en is vooral saai, Kunis leuk om te zien, maar maakt het er niet leuker op met haar hautaine gedrag. Uiteraard wordt een vader met Alzheimer er weer bij de haren bijgetrokken om de film enigszins dramatische diepgang te geven. Tsja dat slaat natuurlijk nooit aan. Overigens vrees ik dat door de kijk-deze-film-eens-hip-zijn-qua-dialogen dit over tien jaar een gedateerd lachertje is.

Lachen natuurlijk, prachtig ook die radicale verandering na het Tarantino-uurtje.

Johnny Depp is detective en speurt naar Jack the Ripper! Altijd leuk zo'n mysterie zou je zegen en het het laat 19e eeuwse Londen komt ook heel sfeervol naar voren. Het jammere is alleen dat deze film verzandt in flauwe complotstuff. Ian Holm spant de kroon met al die onzinnigheid.

We kennen natuurlijk allemaal het bizarre gedrocht Pearl Harbor van Michael Bay. From Here to Eternity is ook een film dat zich afspeelt op Pearl Harbor, maar wel iets beter gemaakt hoopte ik. Deze film over een groep daar gelegerde militairen leunt voornamelijk op de sfeer. Verschillende personages worden behandeld, maar daarvan vond i ik Prewitt als enige het interessantste. De rest deed me niet zo heel veel. Het was eerlijk gezegd een nogal incompetent zooitje, dat logischerwijs hard gepwnd werd door de Japanners. Op het einde van de film begint ook nog even de aanval op Pearl Harbor (vooraf suggestief gehint door een kalender en een klok die plots opzichtig de decors opvullen ). Heel bijzonder is het allemaal niet. Maar vooruit: 3,5 sterren!

Maar verder blijft Justin Kelly echt serieus beledigend voor ieders geestelijke vermogens. Wat een droevige ellende is dit!

Toch niet de James Bond-topper, waar ik op hoopte. Het quasi-intelligente plot is heel aardig, maar anno begin 2008 heb je wel snel door hoe de vork in de steel zit en vallen de foutjes in de uitvoering erg op. De vrouwelijke rollen zijn overigens ook matig ingevuld, maar verder... tis toch stiekem wel cool hoor, dat is eigen aan de heer Bond.

Ouderwets Disney-sprookje dat best aardig in elkaar steekt. Alles ziet er ook nog mooi en cool (pun intended jawel) uit. De jolige sneeuwpop Olaf steelt als bijrol de show, het verhaal rond de twee prinsessen is redelijk standaard en daardoor niet heel opzienbarend. Maar goed, het kijkt wel leuk weg.

Frozen River is een film waar Donald Trump ook nog wat inspiratie kan opdoen voor een eventueel tweede muur tussen Canada en de VS . Ook hier is sprake van illegale immigratie uitgevoerd door een alleenstaande moeder uit de lagere sociale klasses en een knorrige Mohawk jongedame. De smokkelacties zijn zonder opsmuk en niet heel spannend, dat heeft de film ook niet nodig. Vond het wel mooi hoe bescheiden Frozen River in toon is en toch weet te boeien.

Fucking Amal is de eerste Zweedse film die ik zag en sindsdien heb ik altijd wel interesse gehouden in de Zweedse cinema en sowieso arthousefilms. Mooie originele film van Moodysson hoor . Lilja 4-ever, een stuk depressiever, vond ik van deze regisseur nog een pak beter.

Vage cheesy stuff met zo nu en dan een hoog ADHD-gehalte. 1*

Niet zo'n heel opmerkelijke actiethriller met Harrison Ford in de hoofdrol. Wel leuk om Jeroen Krabbe hier eens aan het werk te zien. Voor de rest ben ik vrijwel alles vergeten van deze film .

Omdat dit een heerlijke verrassende film is met maffe karakters .

Sterke oorlogsfilm die in twee delen opgesplitst is. Het eerste gedeelte met de drillinstructor maakte op mij de meeste indruk. Geniaal hoe R. Lee Ermey tekeer gaat. Een kijkje op zijn imdb-pagina leert ons dat hij hierna veel meer legerfiguren gespeeld heeft. Is me nooit opgevallen in die andere films, maar goed...

Na de drillfase blijft het hoge niveau gelukkig aanwezig. Kubrick heeft er wel weet hoe je mooie oorlogsscenes kunt schieten. Emoties als spanning en walging weet hij in een handomdraai bij de kijker over te brengen. Kortom, een topfilm over de Vietnamoorlog .

Behoorlijke nietszeggende musical (het plot is echt heel mager) met zoals gewoonlijk een uiterst charmante Audrey Hepburn en een okeeje Fred Astaire. Sommige liedjes van de gebroeders Gershwin zijn leuk om te horen, al zit er niet echt een knaller tussen. Verder is deze musical ook niet echt bijzonder, behalve dan dat ie er heel modern uit ziet voor zijn tijd.

Werd ik best wel lekker warm gemaakt voor deze film. Hij zou zwaar shockerend zijn en dat soort bewoordingen. Ik vond dat achteraf wel meevallen bij deze ietwat trage thriller. Het begint met het vragen om vier eieren, maar eindigt in een gruwelijke sadistische nachtmerrie. Op zich wel aardig gevonden zo her en der. Dat zapmoment was wel een leuk wtf-momentje.

Michael Haneke wil dus de kijker meebrengen dat het FOUT is om te genieten van geweld in films. Dat haalde ik maar met moeite uit die film en sowieso deel ik die boodschap niet met hem. Ook bij Cache kon ik zijn redenaties overigens totaal niet volgen en die drang om die zogenaamde medeplichtigheid bij de kijker aan te brengen is natuurlijk ridicuul.

Wat een opgeblazen actiefilm is dit met die Fast & Furious-grappenmakers en hun onverantwoorde rijgedrag. Het was wederom weer erg lachwekkend, maar die laatste actiescene op die landingsbaan van om en nabij de 100 km in lengte duurde en duurde maar. Ongelooflijk ... Desondanks met mijn verstand niet op volle toeren draaiend, toch wel vermaakt met deze bullshit.

Complete waanzin weer met die Fast and Furious-dudes. Vind het maar niks en zal het ook niks vinden. Die hele franchise begint ook een flauwe soap te worden met allerlei quasi-dramatische verwikkelingen met bespottelijke dialogen en een flinke portie actie, die (eerlijk is eerlijk) toch wel geinig is om te zien. Natuurlijk zwaar aangezet en ik vond dat gebeuren in Dubai wel heel dubieus, maar goed dit Fast and Furious scoort weer een onvoldoende.

Uit deze film kun je zo halen welke indrukken Lang opdeed in Amerika en hoe hij daarover dacht. Natuurlijk speelt dat door in het onderwerp, maar ook in de wat kleinere dingetjes, die de revue passeren in deze film. Ik kan helaas niet echt concrete voorbeelden geven, omdat me die ontschoten zijn, maar de oplettende kijker merkt het vast op.

Voor de rest wel een aardige film, maar over het algemeen vind ik zijn Duitse werken een stukje beter.

Tsja, wat moet je hier nou mee? Fury is voornamelijk een film over hoe vijf Amerikanen bezig zijn met het ontwikkelen van een posttraumatische stressstoornis. Peng, peng, peng, de gevechten rond de tank knallen behoorlijk eruit en dat is ook het positieve van deze film. Die gevechtsscenes zagen er mooi en realistisch uit. Hoe de groep soldaten onder leiding van Brad Pitt onderling met elkaar om gaan en handelen komt daarentegen ongeloofwaardig en overdreven heroïsch over. Het is allemaal ook iets teveel rechttoe rechtaan om een uitzonderlijk goede oorlogsfilm te zijn, eerder gewoon gemiddeld. Ruime voldoende dan maar.