Meningen

Deze eindelijk ook maar eens bekeken (vorige week opgenomen).

Cinematografisch is dit natuurlijk een prul, maar daar gaat het ook niet om. Wat Micheal Moore doet qua docu, doet Borat hier met humor. Met een vooropgezet plan en wellicht met wat dingen in scene gezet, laten zien hoe hypocriet Amerika en Amerikanen in elkaar zitten en reageren.

Er zitten leuke vonsten in, een paar keer is het om te bescheuren, maar het is ook regelmatig genant en wel allemaal vrij makkelijk scoren, om van te voren natuurlijk serieus een ontmoeting/gesprek met iemand aan te vragen en als het dan zo ver is complete onzin uit te kramen en die persoon dan verbijsterd te laten kijken.

Wel is er natuurlijk ook wel weer lef voor nodig, om bv midden in een arena, aan het begin van een rodeoshow, het Amerikaanse volkslied te verkrachten, of naakt met die "producer" door een hotel te gaan rennen en een conferentie te verstoren.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar blij dat ik er geen bioscoopkaartje aan besteed heb, want eigenlijk stelt het allemaal niet veel voor en heb je alleen maar naar wat onzin zitten kijken, die meer geschikt is voor thuis op TV.

Beste scene's voor mij:

* in de metro
* in de (antiek?) winkel
* bij het diner, incl naar het toilet
* in het huis bij het oude Joodse echtpaar

Ik geef hem net een voldoende, een zes, ofwel drie sterren.

Deze pas geleden weer eens op gezet.

Borsalino was een gigantische hit, met de twee grootste Franse filmsterren van dat moment in de hoofdrol. Helaas is dat feitelijk ook het enige wat de film echt de moeite waard maakt.

Delon is natuurlijk weer de gladde charmeur en Belmondo de joviale mannetjesputter en te samen vormen ze een onweerstaanbaar filmduo.

Verder met goede art direction, aankleding, authentiek aandoende sfeer en een aanstekelijke score van Claude Bolling.

De film kijkt lekker weg, is erg amusant, maar....

toch verwacht je meer van een film met deze twee grootheden in de hoofdrol. Eigenlijk is het verder maar een doorsnee rise & fall gangsterverhaaltje wat louter drijft op charisma van beide hoofdrolspelers.

Dit heeft als gevolg dat de film niet als een echte klassieker kan worden gezien (het is geen The Godfather, of Once upon a time in America), maar wel voor een avondje plezier kan zorgen en sowieso bij de fans van Delon en Belmondo als een favoriet gerekend mag worden.

Tip: De Italiaanse dvd (die met witte hoes) heeft zowel Italiaanse als originele Franse audio met Engelse ondertitels!

Deze van de week ontvangen en afgelopen nacht bekeken.

Aardig vervolg op het origineel, maar behalve sterke rol van Delon heeft het allemaal vrij weinig om het lijf. Het ziet er goed uit qua art direction en aankleding, de vuurgevechten komen ook realistisch over (zover ik dat kan beoordelen als niet-crimineel), maar het verhaaltje is eigenlijk gewoon erg zwak.

Meer dan dit is het niet: Delon wil wraak, wordt eerst onschadelijk gemaakt en weg gewerkt, maar slaat vervolgens genadeloos en keihard terug.

Het origineel was ook niet echt een meesterwerk, maar was in ieder geval een stuk amusanter en had wat meer afwisseling. Ook de aanwezigheid van mannetjesputter Belmondo maakte die film een stuk sterker, hij wordt nu dan ook behoorlijk gemist.

De Franse blu ray/dvd combi is van goede kwaliteit, met Engelse ondertitels.

Deze vannacht zitten kijken.

Silva is toch wel één van die acteurs, die mij altijd hebben geïntrigeerd.

Meestal als slechterik gecast in Hollywood producties, maar kreeg in de jaren '70 in Zuid-Europa een geheel nieuwe carrière als lead in een aantal gewelddadige Italiaanse crime producties, waarbij enige subtiliteit volledig lijkt te ontbreken.

Deze film is daar een goed voorbeeld van, het begint al meteen lekker met een scene in een bioscoop, die meteen naar meer doet verlangen, helaas vond ik dat wel meteen het leukste gedeelte van de hele film.

Er zaten in het eerste deel van de film wel erg veel en lange conversaties, die de vaart er nog al uit haalde en de actie was maar mondjes maat aanwezig, maar tweede helft maakte veel goed en toen werd het ook meteen lekker grof en gewelddadig.

Conte als maffiabaas herhaalt rol, die hij in tig films uit die tijd speelde, Garko is een wat vage smeris, wiens rol wat beter uitgewerkt had kunnen worden, maar het is uiteraard Silva die de show steelt als een in een maffiafamilie opgenomen killer, die eerst concurrerende familie uit de weg ruimt, maar dan verraden wordt en besluit iedereen, die hem dwars zit, om te brengen.

Niet de allerbeste film, die ik ooit heb gezien, maar leuk genoeg om er nog wat meer van dit specifieke genre te gaan bekijken. Op naar: "Cry of a Prostitute".

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Goed idee, matige uitwerking.

Film start interessant en plaatst de twee hoofdkarakters en de kijker voor een dilema.

Helaas wordt hier te weinig mee gedaan en verandert de film al snel in een saai en vaag verhaal, wat nauwelijks nog kan boeien. Einde stelt ook teleur.

Een vier, ofwel twee sterren.

Deze film dit weekend aangeschaft (voor 3 euro!) en bekeken, nadat ik hem jaren niet meer had gezien.

Blijft een vd jaren '70 klassieke thrillers met een fascinerend uitgangspunt over Dr Mengele die het afgrijselijke plan heeft bedacht om Hitler te klonen.

Film volgt de roman van Ira Levin zeer getrouw en is nog steeds een goede thriller.

Toch zijn er ook wel wat bezwaren.

Het grootste probleem is, wat in het boek als zeer plausible overkomt, het klonen van Hitler en ter wereld brengen van ca 94 kinderen, die in dezelfde omstandingheden als Hitler moeten opgroeien, incl het komen te overlijden van de vader op 65 jarige leeftijd, komt stukken minder realistisch over, wanneer je het allemaal daadwerkelijk in beeld gebracht ziet.

Verder zet Peck een wel erg karikaturale Mengele neer en is Masons rol zo nietszeggend en klein dat het eigenlijk oplichterij is om zijn naam als derde hoofdrolspeler te vermelden tijdens de begintitels en op de filmposter.

Van Oliviers spel moet je houden, maar ik vond dat hij het erg leuk doet als oude Joodse Nazi-jager, duidelijk geinspireerd op Simon Wiesenthal. Hij weet zijn karakter en daarmee de film de nodige menselijkheid te geven.

De climax met de confrontatie tussen de twee aartsvijanden is nagelbijtend spannend en zeker het wachten waard.

Een acht, ofwel vier sterren.

Deze afgelopen nacht ook eens bekeken.

Foster gaat op de Bronson tour in deze Deathwish variant, die pretendeert een stuk realistischer te zijn, met meer drama dan geweld, maar uiteindelijk met een standaard finale komt, die de geloofwaardigheid aardig tart en waarbij de lijn tussen drama en exploitatie film nog slechts zeer dun is.
Het slot -qua handelen van de rechercheur- slaat werkelijk nergens op, om nog maar te zwijgen over de geforceerde hereniging met haar hond.

Een zesje, ofwel drie sterren.

Ik vind dit een hele aardige, leuke film.

ok het is niet het soort film, wat je normaal bij Eastwood verwacht, maar het was leuk en aandoenelijk

en alleen bestemd voor mensen

met voldoende fantasie en die zich zelf durven te zijn!

Het gaat er niet in het leven om wie je bent, maar wie je wilt zijn!

3 sterren!

Toen ie destijds ging draaien leek het me helemaal niks, maar vanavond toch maar eens gekeken en ik moet toegeven dat ik hem heel bijzonder vond. Eens een keer wat anders. Wel even wennen aan de bepaalde stijl en humor, maar ik vond hem zeker de moeite waard.

Visueel erg mooi (heel sprookjesachtig) met prachtige decors en make-up. Special effects varieerde wat van erg goed tot redelijk goedkoop: duidelijk uit de computer.

Vier sterren!

Deze destijds ook meteen gekocht.

Goede docu met iig op de dvd ook in een kwartier of wat nagespeeld het vehaal van Game of Death hoe Lee het origineel had gehad willen hebben.

Het zijn vooral de ca drie kwartier van de drie zo veel mogelijk naar het originele idee ge-edite gevechten, die het geheel zo bijzonder maken.

Opvallend is wel dat het bij behorende geluid ANDERS is als de zelfde 45 minuten als een vd vele extra's op de dubbel dvd van The Game of Death uitgave.

Een must voor iedere Lee fan en martial arts geinteresseerde.

Zeker een acht, ofwel 4 sterren.

Dit vind ik een van de leukste A&C films. Vaak hilarisch en nog spannend ook! De aanwezigheid van Lugosi is sowieso geweldig, voor al ook omdat hij zo als gewoonlijk zijn rol compleet straight speelt, wat als effect grandioos uit pakt.

En wat te denken van EN Dracula EN het monster van Frankenstein EN de weerwolfman in 1 film! Smullen!

4 sterren!

Dit wordt wel McQueens beste genoemd en Bullit blijft een onbetwiste klassieker.

De autoachtervolging is zo mogelijk de beste uit de filmgeschiedenis. Komt langzaam op gang met die jazzie muziek die vervolgens over gaat in scheurende banden en motoren, met McQueen zelf achter het stuur.

En toch en toch kan ik djelle niet helemaal ongelijk geven, want laten we wel wezen:

zonder die autoachtervolging stelt het qua spanning en originaliteit en zo wie zo het hele verhaal niet veel voor

en is de film vrij saai.

En je kan hier nu allemaal wel lappen met tekst uitleg gaan geven hoe fantastisch het allemaal is, maar smaken verschillen en allerlei zelf verzonnen karakter eigenschappen aan het hoofdpersonnage gaan geven is natuurlijk meer hoe jezelf het vrij vlakke verhaal inkleurt dan dat dit ook de opzet vd makers is geweest en dat dit er ook daadwerkelijk uit te halen valt.

Bullit is zeker geen kunst of meesterwerk, het is gewoon een rechtoe recht aan politie thriller, maar die de tand des tijds stukken minder goed heeft doorstaan dan Dirty Harry.

3 sterren.

Caine heeft regelmatig toegegeven dat ie ook veel rotzooi heeft gemaakt, omdat hij soms gewoon voor het geld rollen aan nam (Jaws 4!), echter wilde hij al jaren samen met maatje Moore een film doen (eigenlijk liepen ze al jaren rond om met zijn drieen met Connery er bij een film te maken).

Het resultaat: een film, die vaak de plank mis slaat met twee nogal smierende hoofdrolspelers en geregisseerd door iemand die geen gevoel voor comedy heeft, maar toch nog redelijk vermakelijk.

3 sterren.

Deze afgelopen vrijdag in Antwerpen gaan zien.

Na de uiterst vermoeiende laatste Bay Transformer films had ik het eigenlijk wel gehad met deze franchise, maar omdat deze nieuwe film gaat over het meest favoriete karakter EN -heel belangrijk- niet door Bay zelf werd geregisseerd, wilde ik deze toch nog een kans geven.

Dit heeft gelukkig goed uitgepakt:

weg zijn de uren durend lijkende niet te volgen actie scene's, die je als kijker al gauw de keel uitkomen.

Eindelijk eens wat meer normaal gemonteerde actie, waarbij je nu wel kunt zien wie wie is en wat er precies gaande is.

Eigenlijk is dit naar Transformers maatstaven een heel kleinschalig coming of age filmpje, met een hoofdrolspeelster, waar ik even aan moest wennen, want wel erg bijdehand en van zich zelf overtuigd, maar uiteindelijk wist zij zich mij toch voor zich te winnen en zelfs hier en daar mij te emotioneren.

Het is uiteraard Bumblebee, die als voornamelijke attractie en titelfiguur, de show steelt en om wie het voornamelijk gaat (ook dat is wel eens anders geweest bij vorige Transformerfilms), hij is mooi vormgegeven en zijn intro bij het meisje is erg leuk gedaan, hoewel stiekem het feitelijk natuurlijk een variatie op de eerste Transformerfilm is.

Enigszins zonde vond ik dat Optimus Prime en consorten niet in de finale meekwamen knokken, maar wellicht had je dan weer dezelfde toestanden gekregen als bij eerdere Tranformerfilms, die al snel te veel van het goede werden.

Zoals het nu was, was het eigenlijk gewoon goed en genoeg.

Verder goede SFX en sfeervolle, hoewel soms ietwat foute, jaren '80 muziek.

Kortom: de film bezorgde mij een leuke, vrije middag.

Meevaller: een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Pas geleden de 10 Sartana film set binnen gekregen en gisterenavond er eentje van uitgeprobeerd en dat bleek deze te zijn!

Kende Sartana voornamelijk van naam, maar had nog nooit een echte film met hem gezien, een paar onechte (zonder hoofdrolspeler Garko) niet mee geteld.

Deze film viel niet mee.

Behoorlijk B-film achtig, nergens echt goed of opmerkelijk en ook Garko zelf is niet van dezelfde orde als een Nero, Eastwood of zelfs Hilton. Eigenlijk is zijn te gewone uiterlijk geheel in tegenspraak met zijn coole manier van doen.

Best aardig verder, maar vooral het scenario is te doorsnee en de regie van Carnimeo kan niet tippen aan dat van een Leone, of Corbucci.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze afgelopen dinsdagavond in Antwerpen gaan zien.

Ging er eigenlijk vooral heen om Cher nog eens op het grote doek te kunnen bewonderen, want dat was voor mij sinds Mermaids (begin jaren '90) voor het laatst geweest.

Aguilera doet het fantastisch en verassend goed, maar ze was dan ook zo slim om met haar debuut te wachten tot dat er een rol kwam die perfect op haar lijf was geschreven.

De dans en zangscene's zien er prachtig uit en het is een fijne film om relaxt naar te kijken.

Wel is het een oppervlakkig dertien-in-dozijn-verhaaltje, de omschrijving zou ook kunnen gaan over Verhoevens Showgirls en het verloop erg voorspelbaar, echter het wordt allemaal zeer goed gebracht

en de acteurs zijn stuk voor stuk goed uit gekozen.

Cher is goed zoals altijd, hoewel ze bij deze rol niet echt alles hoeft te geven, feitelijk is het ook een bijrol en gaat het vooral om Aguilera.

Wat heeft Alan Cumming (GoldenEye, X-men 2) trouwens een ondankbare kleine rol, zeg!

Puntje van kritiek: Is het nou ZO moeilijk om de camera stil te houden bij rustige scene's ipv voortdurend een stukje van links naar rechts te bewegen (en weer terug) en dat dan op een zeer irritante manier! Het leek wel een cameraman met Parkinson.

Al bij al een leuk begin van het nieuwe filmjaar!

Een acht, ofwel 4 sterren.

Legendarische western met de twee beroemde acteurs in de hoofdrol.

Feitelijk is -hoewel hij alle uiterlijke kenmerken vertegenwoordigd-deze film meer een karakterstudie en drama dan een echte western pursang.

Film kent een aantal legendarisch geworden scene's en uiteraard de evergreen Raindrops keep falling on my head, maar het zijn de twee hoofdrolspelers die deze film vooral zo goed maken en hem naar een hoger niveau stuwen.

De slotscene wordt nog steeds veelvuldig geciteerd en gecopieerd, maar het origineel is uiteraard ongeevenaard en het meest intens.

Een negen, ofwel 4,5 ster.

Deze gisteren ook maar eens bekeken, ben niet bepaald een Kutcherfan en zijn aanwezigheid weerhield mij er tot nu toe van de film te kijken.

Aan het begin van de film wordt uitgelegd wat met het Butterfly effect bedoeld wordt, te weten:

Het kleinste voorvalletje kan zeer grote (desastreuse) gevolgen hebben. Als voorbeeld wordt er dan een vlinder genoemd die aan de andere kant van de wereld een tyfoon kan laten ontstaan.

Een ontzettend interessant uitgangspunt, wat bij mij iig de nodige verwachtigen deed wekken.

Echter, in de film wordt hier eigenlijk totaal niks mee gedaan, want wat we te zien krijgen zijn nou niet bepaald kleine voorvallen:

Kinderporno, een staaf dynamiet in een brievenbus stoppen, een hond in een zak levend verbranden en iemand doodslaan kan ik daar toch echt niet onder verstaan.

Verder werd er nergens uitgelegd WAAROM en HOE het kwam dat de hoofdfiguur terug in de tijd kon reizen en zo het verleden en daardoor het heden naar believe kon veranderen. Totaal geen uitleg hier over.

Ook leek het einde nog al willekeurig, want ze hadden net zo goed al in een eerder stadium bij de zoveelste terug in de tijd ervaring kunnen stoppen, of nog twee, drie keer er mee door gaan. Dat was ook meteen de zwakte van het scenario. De meerdere eindes bevestigen dit nog maar eens.

't Positieve voor mij was iig wel dat ik eindelijk eens een keer Kutcher in een niet irritante rol kon zien en hij deed het niet onaardig, maar vond toch de kinderen een stuk beter acteren.

Verder heeft de film me wel behoorlijk weten te vermaken (maar hoe langer ik er over na denk, hoe zwakker hij wordt).

Ik geef hem voorlopig een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vrijdag gezien.

Film stijgt nergens boven TV-niveau uit en is uiteindelijk een teleurstelling.

Acteurs zijn vrij matig, met Butler voorop, die nergens overtuigd als leading man.

Ook Brosnan stelt teleur (zijn aanwezigheid was eigenlijk de enige reden dat ik ging kijken) in een wel zeer stereo type rol als zogenaamde bad guy.

Het scenario lijkt aanvankelijk nog aardig te kunnen gaan worden, maar al snel wordt het allemaal veelste ongeloofwaardig en te doorsnee gebracht.

De zogenaamde plottwist kwam voor de oplettende kijker ook niet echt als een verassing.

Teleurstellend!

Een vier ofwel twee sterren.