Meningen

Dit is weer zo'n echte Franse komedie, waarbij de humor net tegen of over t randje gaat. Als je echter bekend bent met de Franse cultuur, dan weet je dat de grappen net wat harder en platter zijn, dan in het huidige Nederland. Ik vond het al met al zeer komisch, bijv. het avondeten.. moussaka, lasagne blanquette, briljant. Ook de rollen vertolkt door de "down" mensen waren hartverwarmend, kring rond iemand die verdriet heeft en zonder gêne zeggen wat je denkt. De contradictie met Artus en Cornillac werkt perfect zeker in de band die steeds closer wordt met de groep en ze hun ego steeds meer opzij zetten, waardoor die contradictie verdwijnt. De echte Sylvain doet een onverwachte geheel andere vakantie, doch wordt net als Artus en Cornillac opgenomen in de groep. En dat is wellicht t mooste van de film. We zijn allemaal mensen de één wat anders begaafd dan de ander en dat gaat best samen als het begrip ontstaat. Belaïdi, Groussard en Riso perfect gecast.

Het feit dat dit waar gebeurd is maakt deze film tot een eye-opener. Hoe versnippert kan het brein van een persoon zijn. En dat om de American dream te verwezenlijken... Wahlberg, Johnson en Mackie doen hun best.

Goedkoop in elkaar gezette thriller. Far over the top. Samuel is far out het best acterend als vader van een gezin. Ondanks dat hij notabene als voormalig politieman uit zijn land van herkomst functioneerde en de zaken exact goed aanvoelt wordt hij niet geloofd. Leuk Miechiel Kerbosch weer eens te zien na zijn rollen als Wegwijspiet en pizzabakker.

Film noir met heftig patriarchale stijl. Jobert speelt haar, naïeve, rol met verve. Voor zijn tijd best wel confronterend met rauwe elementen. Bronson speelt zoals altijd met kalmte. De dubbele plot tilt de film naar een hoger niveau. Late 60's komen goed naar voren in Parijs. Muziek van Francis Lai is perfect.

2 mensen die elkaar ontmoeten op hun kruispunt van een psychosociale stoornis, waarbij de 1 via zijn filosofische principes de ander in beweging wil laten komen. De fight, flight, freeze and fawn reactie komt hier goed in naar voren.

Intrigerende film over personen en een vliegtuigramp. Het plot is gekoppeld aan de meervoudigheid van het bestaan. Film rustig op t gemak bekijken zonder oordeel geeft een verrassend resultaat.

De plank misslaan, als geen ander, te amerikaans, doch wellicht vermakelijk voor jong publiek.

Over the top op de verkeerde manier... Amerikanen en humor ....... tsja.... jammer.

.

Interessante start van een intelligente thriller welke helaas vervlakt in achtervolging en vuurwapens. Goed spel van Affleck en Thurman, doch helaas haalt het script hun acteermogelijkheden omlaag.

Vanuit het perspectief wannabe creëert Thune in de virtuele wereld zijn leven. Dan komt de echte liefde om de hoek kijken en een upgrade in zijn leven vanuit zijn virtuele portfolio met alle gevolgen van dien. Kijkt makkelijk weg met als Plot: Wees jezelf altijd!

Cleef en Eastwood, the old guy meets the younger version. Samenwerking is ongekend sterk door houding en gezichtsuitdrukking. De film stijgt boven de gemiddelde western uit door de voortreffelijke muziek van Morricone waarbij Leone minutenlang beeld draait zonder gesproken woord. Het duel aan het einde is sterk in combinatie met de zakhorloges. Volonté speelt een geweldige rol als getraumatiseerd crimineel door eigen toedoen. Hilarisch..the trains, the trains, everyone is in a hurry these days.. ". Geeft tevens een goede inkijk in het leven van de vroegere bountyhunter. Eastwood heeft in zijn jonge jaren goed opgelet en later zelf juweeltjes afgeleverd als o.a.High plains

Drifter, Pale Rider en Unforgiven. De cirkel van het duel in het dorpje Tabernas is er nog steeds.

Sterke film over vaderschap, opvoeding, verloedering, angst, corrigerend gedrag en parentificatie, waarbij zowel Kostner als Lowther ondanks alle ellende hun vader op een voetstuk plaatsen en eigenlijk alleen maar gezien willen worden door hem. De contradictie in het zwarte gezin is perfect vormgegeven in combinatie met de herinneringen die door een stuk muziek herbeleeft worden. Eastwood in dit geheel is een kinderloze ranger, die ooit iets goeds dacht te doen, vaderrol, in het verleden doch nu ervaart dat t anders uitpakt. Mooi geschoten, goede teksten en one-liners. Ook de bucketlist (in dit geval een verlanglijstje van een 8 jarige)waarbij de beperkingen, die vanuit geloofsovertuiging worden opgelegd, aanwezig blijven tot op de dag van vandaag... een weggemoffeld probleem in de samenleving.

Noiret en Serrault leveren acteerwerk van de bovenste plank af op de franse leest geschoeid en dat maakt deze film een interactief geheel waarbij de politiek versus de rechtsorde goed naar voren wordt gebracht. De persoonlijke jacht maakt de plot steeds interessanter. Legrand en Sterling zorgen voor la beauté feminine. Toppertje.

Een non-stop voortdenderend verhaal met veel herhaling jammer.

Tragi romantisch drama met DeNeuve die haar rol goed vertolkt en de verloren gewaande Dutronc weer terug in haar leven ziet verschijnen. Het geheel kabbelt voort en laat intermenselijke relaties en hun acties samenkomen. Wat offer je op? Met welk doel? En ten koste van wat? Daar zit de overlap met Seigner, die haar best doet DeNeuve bij te benen... Waakhond Bacri laveert tussen de personen door. 2,7*

Een opmerkelijke rolprent uit de late 70's , waarbij het vrije gedachtengoed ten aanzien van sex duidelijk naar voren komt. De combinatie van vrijheid van de vrouw gekoppeld aan sterk patriarchaat, o.a. zelfstandigheid en ook abortus wordt omgeven door de schimmige wereld van de sexbladindustrie, waarbij er een moordenaar rondloopt. De film an sich kenmerkt de ommezwaai die in die dagen in de ero-filmindustrie plaatsvond. Het script is leuk bedacht, doch rammelt behoorlijk. Edwards en Campbell leveren redelijk acteerwerk af. Grappig dat Davies van " Ain't half hot mum" hier acte de presence geeft. Millington is een mooie verschijning. Veel naakt wat soms misplaatst is, gezien de thema's met een behoorlijk maffe fotograaf. Behoorlijk 'camp' 3*

Matige poging om Es geschah am hellichten Tag te remaken. Het origineel is krachtiger gezien vanuit het tijdsbeeld van toen. Het einde van The Pledge vind ik gewoon slecht gezien de effort van ex-cop. Jack Nicholson. De waarheid die aanwezig is had nog gebruikt kunnen worden en had de film wellicht een 20 minuten langer gemaakt.

Echte auto's, echte stunts. Finale is klasse.

Standaard verhaal, met een ramp erbij in de Romeinse tijd net na Chr. Ongelooflijk hoe te midden van alle sores paarden en mensen blijven rennen en overleven, ondanks dat alles om hen heen instort. Vooral de finale was over the top. Desalniettemin komt de wreedheid van het Romeinse gezag goed naar voren en is Liefde de sterkste kracht temidden van al dit (natuur)geweld.

Qua muziek en opening echoot Harry Potter via de smalle muren van zijn appartement, desalniettemin is het een aangename film voor de jeugd met een vleugje magie. Sam Neil is lekker op dreef. Gibson hangt tussen Potter en Fantastic Beasts in afgeslankte vorm doch doet zijn best in overtuiging. Al met al leuke familiefilm voor kinderen vanaf groep 7.

Sterk gespeeld mysterie, waarbij de plot interessant is. Goed spel van Beatty, belichting erg goed. Niets lijkt wat t is of toch wel..? Griffin en Moore geven goed de style en beauty uit die dagen aan.

Te recht toe, recht aan met typisch Amerikaans heroisme, waar an sich niks mis mee is, doch hier over the top. De oneliners.. WE GOT TO GO en WHERE'S CONOR spannen de kroon. Visueel levert Petersen een mooi product af. Het origineel uit 1972 is wat beter gecast.

Klassieker

Extravagante Franse kruising van actiethriller en drama met een knipoog naar "Don't look now" Het fictieve havenstadje Angernaud vormt het grillig realistisch decor voor een diepteonderzoek door Darroussin en Courreau die ook elkaar onderzoeken. Het intermenselijke relatiestuk wordt van verschillende kanten ingestoken met name op het sexuele vlak, dit maakt de film vrijzinnig en verveelt geen moment. De verhaallijn is de uitdaging. Ode aan de early 70's qua stijl.

Kruisende genres qua film, noir-achtig goed geschoten scènes wat het geheel in een realistische sfeer brengt. De plot ontrolt zich stap voor stap en geeft goed de situatie van het patriarchale systeem uit die tijd in Frankrijk. Girardeau levert goed werk af als verdwaasde agent die toch zijn scherpte behoud. En Bastien...(La tentation de Isabelle) houdt zich goed staande in haar rol. 3,5*

Wat als een mens zichzelf opnieuw mag uitvinden gekoppeld aan de beperkingen en overtuigingen die de mens in zich draagt. Hoe zwaar is het innerlijke gevecht tussen zelfliefde en liefde ten opzichte van de boosheid en daarmee gepaard gaande overige gevoelens. Is de binnenwereld ook de buitenwereld en vice versa. Knap in elkaar gezette film gekoppeld aan paradigma's. Scenery had nog wat beter gekund, doch wellicht lag dit aan het budget.

Chabat en Gainsbourg acteren lekker natuurlijk in deze echte franse komedie, waarbij het familieleven behoorlijk op de hak wordt genomen. Lafonte levert vermakelijk acteerwerk af als ' Mater Familias.' Ook haar reactie bij t onverwachte bezoek aan de 2 is geweldig.

Gere en Linney perfecte tegenpolen met een goede rol van Norton. Goed uitgewerkt met veel intermenselijke momenten, waarbij de verdachte het onverwachte schijnt te zijn. Fijn kijktempo!

De 1967 versie was top qua humor. Deze remake haalt dat niveau niet. Lane speelt zijn rol met verve, mimiek etc. o.a zijn samenvatting in de cel us van grote klasse. Broderick danst er vrolijk op los, doch het pakt niet, geen uitstraling.. Verder geeft Thurman een goede karikatuur van een Zweedse, die in het Kroatisch goedendag zegt. Beach en Bart als het gay couple met hun gay personeel is goed gespeeld. De gehele film samen is eigenlijk een persiflage op zichzelf en een flop, waarbij de gewraakte musical Springtime eigenlijk boven uitstijgt. Ferrel overact in zijn rol als voormalig soldaat. Vermakelijk niet meer dan dat. Het meest heftige qua humor is aan het eind van de aftiteling waar een aanbeveling wordt gedaan.

Intrigerende prent waarbij vanuit de onconventionele rol van de hoofdrolspeler naar voren komt dat anders denken, buiten de gebaande paden, en doen leidt tot ontdekkingen en uitvindingen. Dit alles gekoppeld aan de interactie op alle vlakken tussen 3 mensen die in een continue verkenning zijn van zichzelf en de ander en met elkander. Dit al leidt tot een stripfiguur met een vrouw als held voorzien van een zweep en de kunde van bondage bij haar vijanden welke zich terugvertaald binnen de relatiedriehoek van de acteurs. Knap gemaakt, Europees haast en wellicht daarom in USA bijna volkomen roemloos. Geheel onterecht.