Meningen

Sexy thriller zich afspelend op een Spaanse paardenboerderij. Hmm, ik vond de paarden leuker dan al die opgepompte mannenlijven, want ik ben niet zo'n fan van bodybuilders. Ook iets te vaak ontblote bovenlijven met veel tattoos.... Toni zag er nog redelijk 'normaal' uit. Ik vind dat het begin van de film iets teveel clichés bevat. Ondanks dat is het plot nog wel interessant. Cinematografie met boerderijleven is leuk. Sexy droom van Toni, waarbij Aaron heel zwoel in de camera kijkt..... Leuk die stoeipartij met de waterslang en hilarisch die scenes met de travestiet! Het einde van de film werd onverwacht spannend. En jammer genoeg weer geen happy ending......

Bijzondere film in het adembenemende landschap van de Himalaya. Film is lang, maar zeker niet te lang en blijft voortdurend boeien. Erg mooi met alle rituelen erbij. Prachtige liefdesscenes, goede acteurs, gespeeld met groot respect voor het Boeddhisme. Indrukwekkende film!

Luchtige romcom voor een relaxte avond. Het verhaal is op zich origineel, niet echt realistisch, maar toch wel leuk uitgewerkt. De spelers zijn prettig om naar te kijken. De locaties van de scènes zijn ook redelijk afwisselend. Muziek is wel oké. Ach, je moet van een gemiddelde romcom ook niet een hoogdravend niveau verwachten, daar zijn ze ook niet voor bedoeld. Gewoon verstand op nul, blik op oneindig en go with the flow!

Alweer zijn donkere, duistere en intrigerende dramafilm uit Israël! Deed me een beetje denken aan Out in the Dark (2012). Boaz raakt geobsedeerd door de anonieme liefdesbrieven in zijn postbus. Iedere man in zijn buurt die naar hem kijkt, hem aanstoot of aanspreekt zou het kunnen zijn: in de collegezaal, in de bibliotheek, op straat, in de bus, in de sportzaal, in de kleedkamers, overal..... In de loop van het plot loopt de seksuele spanning op, alle blikken zijn dubbelzinnig, iedere opmerking kan anders geïnterpreteerd worden. Zijn relatie heeft eronder te lijden en Boaz weet niet meer wat te doen! De zinderende spanning is om te snijden, maar uiteindelijk......

Een sterke film, die gaat over het eenzame en lege bestaan van Brandon. Een beeld van een destructief leven als gevolg van zijn seksverslaving. Hij leeft in een vicieuze cirkel, is voortdurend op zoek naar oppervlakkige bevrediging, maar zodra er emoties spelen, dan lukt het niet meer. Goede rol van Fassbender, maar ook de andere spelers zijn sterk. Zijn zus laat een vergelijkbaar beeld zien, oppervlakkige seks maakt je niet altijd gelukkig, want uiteindelijk zoek je toch meer diepgang in je leven. Uiteindelijk wordt dat aan het dramatische einde van de film wel duidelijk.......

Goede film over leden van een gang in combi met homosexualiteit. De jonge, onervaren acteurs, spelen de sterren van de hemel. Liefdesscenes met onwijs veel respect gespeeld, niets te expliciet. Het venijn van de film zit hem in het staartje, het laatste kwartier bleef ik herhalen. En Olivier is het perfecte lieve vriendje, werkelijk prachtig!

Luchtige (meiden)film, geen ingewikkeld plot, verhaal is niet realistisch, maar toch leuk uitgewerkt. Ondanks de lengte van de film, is het tempo toch vlot te noemen. Een aantal over-the-top clichés met wat dwaze types. Acteerwerk geen hoogstandje, maar ook zeker niet slecht te noemen. Hoofdrolspeelster Amanda Bynes doet het leuk met de verschillende types die ze speelt. Gehalte aan humor is niet overdreven, soms beetje flauw, maar heb toch paar keer moeten gniffelen of lachen vanwege de toch af en toe hilarische scѐnes. Deze grappige film is gewoon relaxed voor een ontspannen avondje, niks meer niks minder......

Verhaal van de film lijkt goed te zijn, titel klinkt ook mooi, dus ben ik met goede moed aan de film begonnen. Heb het serieus geprobeerd, maar nog geen 20 minuten volgehouden. De hoofdrolspeelster lijkt in mijn ogen zo'n typisch Amerikaans plastic fantastic uiterlijk met geblondeerde haren te hebben, dat trek ik als nuchtere Nederlandse niet om daar anderhalf uur naar te kijken. Dus vanwege de in mijn ogen mislukte casting helaas geen voldoende......

Prachtige gevoelige (niet sentimentele) film over ware liefde tussen vrienden voor het leven. Schitterende cinematografie met zacht kleurenpalet en prachtige passende muziek. Eerste helft moest ik er een beetje inkomen, het verhaal bouwt op en je leert de personages beter kennen. Tweede helft werd steeds beter, met uiteindelijk een prachtige liefdesscene en als kers op de taart die verwoestend wonderschone climax op het strand...... Het einde van de film geeft je een groots majustues gevoel van overwinning, het is volbracht!!

Romantische dramedy over Pat die na een psychiatrische behandeling probeert zijn gewone leven weer op te pakken.

Cinematografie niet bijzonder, vooral binnenscѐnes in de kliniek, thuis en bij het uitgaan, buitenscѐnes tijdens het joggen op straat. Wel aardige filmmuziek. Cast: Bradley Cooper speelt zijn rol zeer overtuigend en Jennifer Laurence is ook goed als zijn vrouwelijke tegenspeelster.

Plot: Pat wordt na 8 maanden ontslagen uit de psychiatrische kliniek en denkt de draad van zijn leven weer te kunnen oppakken. Zijn vrouw heeft echter al eerder een nieuwe draad opgepakt. In zijn streven naar de ideale partner te worden, ontmoet hij Tiffany, die ook tegenslagen heeft gehad. Voor deelname aan een danswedstrijd vraagt ze Pat als haar partner.....

Resumé: deze film heb ik gekeken op de laatste Netflix-dag. Het was een aparte film, ik ken Bradley Cooper niet als acteur, maar vond hem goed spelen: de stemmingswisselingen, het verstoorde dag-nachtritme, de emotionele uitbarstingen, de verwardheid, zijn obsessie.... De ontmoeting met de beschadigde Tiffany vond ik goed gekozen, echter het verhaal van de danswedstrijd vond ik niet geloofwaardig. Als het plot daar anders was geweest, had ik misschien een hogere beoordeling gegeven, nu net voldoende. Die hoge waardering snap ik dus ook niet helemaal.

Boodschap: probeer jezelf niet te veranderen voor een ander, want op ieder (scheef) potje past wel een dekseltje.......

Zoals vele films rond kerstmis vind ik de meeste kerstfilms erg cheesy. Ze staan bol van de cliches, zijn erg voorspelbaar en ook vol met stereotypes. Dat geldt ook voor deze film. Omdat de meeste kerstfilms over heterostellen gaan, is deze voor de verandering over een gay-stel. Verwacht geen hoogstandje, dan kan het ook niet erg tegenvallen. Maar omdat ik toch af en toe heb kunnen lachen, is de luchtige kerstromantiek in deze film dus toch in zijn opzet geslaagd.

Ontroerende en hartverscheurende dramafilm over verlies, verdriet en rouwverwerking. Wat erg dat je destijds niet openlijk voor je liefde kon uitkomen en hoe pijnlijk dat George zelfs bij de uitvaart van Jim niet welkom was...... Wat speelde Collin Firth mooi, ingetogen en respectvol een gekwelde ziel rouwend om zijn gestorven geliefde! Film wordt eigenlijk louter door hem gedragen. Plot deed me beetje denken aan Yossi (2012). Cinematografie is retro, de 60-er jaren sfeer is mooi nagemaakt incl. de hoge kapsels. Prachtige muziek die emoties oproept of versterkt. Opvallend: absurd dat munitie in de US zo makkelijk verkrijgbaar is, George zijn organisatiedrang was vergelijkbaar met Christian Grey, uitspraak van Carlos 'Minnaars zijn als bussen, je moet even wachten, dan komt de volgende'. Einde van de film refereert weer aan het begin. Wat een prachtig poëtisch, maar o zo ontzettend dramatisch einde met hemels licht......

Dramatische film over onderdrukte verlangens en wensen. Een eenzame Francois die niet voor zijn geaardheid durft uit te komen. Ijzersterke openingscene met het langzaam inzoomen op Christian. Inderdaad een prachtige jongen die absoluut opviel in de ruimte! Maar die ook onbereikbaar was voor Francois. Hoe verliefdheid omslaat in obsessie, met een dramatische climax die alles stukmaakt. Aan het einde van de film afgunst omdat de jongere generatie wel openlijk hun gevoelens durft te tonen en uiteindelijk berusting. Film is inderdaad traag met bijzonder camerawerk, maar zeker de moeite waard!

Prachtige en goede film met alle juiste ingrediënten: spannende titel, vernedering, redding, verleiding, lust, kameraadschap, liefde, praten, eerlijkheid, zelfreflectie, angst voor het onbekende, coming out of toch niet. Eenvoudig ogende film die louter en alleen draait om de emoties tussen de 2 hoofdrolspelers (bij Viktoria Luise Platz slechts paar figuranten). Einde van de film was helaas zielig........

Dramafilm met muziek, a la musical.

Eerst vond ik de interruptie van de muzikale delen storend, maar in de loop van de film begon het te wennen. Ook vond ik de liederen mooi klinken. Door deze soms redelijk lange liederen wordt de film wel wat lang om de aandacht vast te houden. Het verhaal vind ik goed en ook realistisch overkomen. Het acteerniveau is niet subliem, maar ook zeker niet slecht te noemen. Spelers zien er goed uit en ik leefde wel mee met de verhaallijn. En ondanks alle drama vond ik de film een mooi einde hebben.

Charmante Duitse coming-of-age film over een roeikamp in de zomer. Tobi is stiekem verliefd op zijn beste vriend Achim, maar Achim heeft alleen oog voor Sandra. Ik kon de wanhoop van Tobi wel meevoelen. Maar of je nu homo of hetero bent, als de liefde niet wederzijds is houdt het op, want je kan liefde niet dwingen. Leo daarentegen ziet Tobi wel zitten en helpt hem uiteindelijk met zichzelf in het reine te komen. Er zitten wel wat clichematige dingen verwerkt in de film, maar dat gaf de film wel iets luchtigs en af en toe zelfs iets komisch. Cinematografie is leuk rond het meer. De zomerstorm zorgt letterlijk en figuurlijk voor een hele omslag, een echte feelgoodmovie!

Emotionele en droevige dramafilm over de broze relatie tussen de zieke Thomas en zijn jongere broer Luc. De scheerscene is memorabel, maar jeetje wat ben je dan kwetsbaar.... Acteur Bruno Todeschini is volgens mij veel afgevallen om de rol van de zieke Thomas te spelen, want op Internet ziet hij er 'gevulder' uit. De zoenscene met Claire vond ik een beetje vreemd. Beide mannen spelen hun rollen realistisch met veel intimiteit en respect voor elkaar. Film is voor mij wel een beetje bitter om te zien, want wat had ik graag een broer (of zus) willen hebben! De film is gemaakt met groot respect voor de naderende dood, met een treurige maar ook grootse verlossing aan het eind......

Aangrijpende en heftige dramafilm gebaseerd op waargebeurde verhalen over (kinder)misbruik binnen de katholieke kerk. Film begint met een shockerende openingsscѐne (flashback uit William Franklin's verleden), de toon wordt meteen gezet! Muziek: afwisselend dramatisch en melancholisch. Cinematografie: oud gebouw in grijze kleuren die aan lang vervlogen tijden doet denken. De jonge acteurs spelen onwijs knap en Aidan Quinn zat ook goed in zijn rol.

Vergelijkbaar met 'Les Choristes' (2004): een nieuwe docent op een tuchtschool die het strenge regime ter discussie stelt. Aandoenlijk was het kerststal bouwen, de kerstviering en kerstcadeautjes. Opvallend: de muur om oudere en jongere jongens te scheiden, voor de biecht moet je je 'geweten onderzoeken' en het is schandelijk en walgelijk wanneer 't gedrag van 'n jongen zich verlaagt tot dat van een dier. Huiveringwekkende en misselijkmakende beelden van seksueel misbruik en mishandeling doen je maag omkeren van afschuw....... Broeder John was niets minder dan een afschuwelijke sadist! De film eindigt hoopvol met gevoelige muziek..... Song for a Raggy boy is rauwer, heftiger en explicieter dan 'Les Choristes'.

Afgrijselijk wat achter gesloten deuren ongestoord kon (kan) plaatsvinden. Op geen enkele wijze kan iets, wat zo afschuwelijk fout is, goedgepraat worden. Ik ben er 'heilig' van overtuigd dat juist instellingen als deze aanleiding zijn om bewust gehoor aan de 'hemelse roeping' te geven. Evenzo heb ik mijn bedenkingen bij kinderopvang. We weten toch inmiddels uit de praktijk dat zulke beroepen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op sommige 'medeburgers' uitoefent...... Helaas is in de rk-kerk het celibaat vaak synoniem voor de mantel der liefde waarmee alles bedekt wordt!

Ook in deze huidige tijd zijn er nog steeds 'raggy boys' (voddenjongens) die zich ernstig misdragen. Maar het blijven wel mensen en ze verdienen beter dan deze jongens in zulke instituten hebben ondervonden......

Nostalgische musicalfilm geïnspireerd door de film 'Die Trapp Familie' (1956) en de Broadway musical 'The Sound of Music' (1959) en gebaseerd op het ware verhaal van de familie (Von) Trapp in Oostenrijk. Bekend bij vrijwel iedereen omdat de film bijna ieder jaar op televisie was/is. De film is wel wat gedateerd, maar weet toch nog menigeen te bekoren.

Cinematografie: binnenscѐnes in het klooster en het grote huis, buitenscѐnes in de tuin, op straat, in de bergen. Muziek: echte meezing musicalliedjes, die prettig klinken en lang in je hoofd blijven zitten. Plot: zuster Maria komt als gouvernante werken in een moederloos gezin. Door haar charme en muzikaliteit steelt ze de harten van de kinderen en later ook van hun vader. Uiteindelijk blijft ze bij het gezin. Aan het einde van de film wordt het nog spannend als de tweede wereldoorlog roet in het eten gooit. Maar uiteindelijk wel een happy ending! Cast: acteurs spelen hun rollen heel leuk, echt zoals het in een musical hoort.

De waarheid is een stuk minder romantisch dan deze musicalfilm ons voorspiegelt. Ook komen alle gebeurtenissen niet 100% met de werkelijkheid overeen. Maar voor een aantrekkelijke film zijn uiteraard wat concessies gedaan. Vanwege goede herinneringen uit mijn kindertijd en uit nostalgie toch een ruime voldoende!

Best heftige dramafilm gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de Franse freediver Audrey Mestre. Zonder de clou van de film weg te geven, vond ik het verhaal indrukwekkend. Ook vond ik de aard van hun relatie nogal toxisch. De afloop van de film bleef nog lang in mijn hoofd zitten en mijn gedachten beheersen. Zeker toen ik de aftiteling zag...... Het is een waarschuwing dat niet alles is, wat het lijkt. Ja, zeker de moeite waard om te gaan kijken!

Intrigerende dramafilm uit Korea. Inderdaad bijzonder veel expliciete (homo en vooral hetero) erotische scenes voor een Aziatische film! Cinematografie is bijzonder met alle pracht en praal aan het Koreaanse hof. Ik vond ook de gebruikte instrumenten (Guqin) heel interessant. Chief Hong-Lim zijn door de Koning opgedragen taak groeit uit tot een hartstochtelijke allesverterende liefde...... Er rijzen onmogelijke dilemma's: trouw aan je functie of trouw aan de liefde? Er ontstaat jaloezie en het kan niet anders dan dramatisch aflopen. In mijn beleving is het aantal bloederige vechtscenes aan de te hoge kant, want dit leidt af van de hoofdlijn van de film. De hartverscheurende climax vindt helemaal aan het einde plaats. Het lijkt dan of er alleen maar verliezers zijn en de prijs is torenhoog, maar het voortzetten van zijn eigen genen bewijst dat er maar één waarlijk winnaar is........

Duitse coming-of-age dramafilm over een ontluikende jongensliefde op een boerderij in voormalig Oost-Duitsland.

Vrij bleke cinematografie met voornamelijk buitenscѐnes en enkele binnenscѐnes in een agrarische setting. Muziek is summier en niet bijzonder. De twee jonge hoofdrolspelers zien er redelijk uit, maar spelen nogal vlak.

Plot: Marko vindt zijn agrarische opleiding niet echt interessant meer, maar het wordt wel wat leuker voor hem als Jacob op de boerderij komt werken.....

Resumé: ik had van deze film wel iets meer verwacht. Plot is leuk bedacht, maar de uitwerking leidt tot een vrij suffe film. Tempo is tergend traag, het verhaal komt amper op gang en er gebeurt bijna niets in de film, dus vrij saai. Vooral de eerste helft is bijna niet door te komen, er is amper emotie te zien en van chemie tussen de jongemannen is geen sprake. Waar bleef die gestolen kus achter in het trekkerhok of die vurige vrijpartij in de hooiberg? Jammer, veel gemiste kansen en verspilde tijd........

Een hele bijzondere dramafilm over een besloten geloofsgemeenschap in Mexico. Mennonieten zijn volgelingen van Menno Simons uit Friesland. Taal in de film is Plautdietsch. Sterke symboliek met een 5 min durende zonsopgang aan het begin en een 5 min durende zonsondergang aan het einde. Prachtig met al die dierengeluiden! Het is een stille film, er wordt niet heel veel gesproken. Traag tempo met lange stille scenes, dus je moet geduld hebben. Mooie badscene met de kinderen en een hartverscheurende regenscene. Cinematografie is adembenemend met prachtige natuur, oogstrelende vergezichten en mooie kleuren! Onderwerp is zwaar en controversieel, zeker voor een gemeenschap met traditionele normen en waarden..... Heel realistisch geacteerd van de amateurspelers. Het viel mij op dat Esther en Marianne erg op elkaar leken, was dat toeval of niet? Het einde kan inderdaad metaforisch bedoeld zijn maar dat is aan de kijker zijn/haar eigen beleving........

Controversiële dramafilm van Hollandse bodem. Cinematografie is vaak donker ondat de scenes zich 's avonds of 's nachts afspelen. Muziek goed en passend gekozen. Cast niet erg bijzonder. Afwisseling tussen heden en verleden met flashbacks was goed.

Na de verkrachting werd inderdaad niet zoveel gedaan. Is in werkelijkheid ook vaak zo. De politie is soms meer met liquidatiezaken bezig dan met de misdaden tegen de 'gewone' burger. Begrijpelijk dat de meiden zelf iets op touw gingen zetten. Allereerst onduidelijk wie het is, maar gaandeweg vallen een aantal potentiële daders af. Het is zeer discutabel of je het recht in eigen handen kan en mag nemen. Zoals ik al eerder meldde, had onze leraar Maatschappijleer een wijze uitspraak: de mate van beschaving is af te meten aan de manier waarop beschaafde mensen met minder beschaafde mensen omgaan. Het einde met de psycholoog was onthullend. Als je een geweten hebt, dan gaat uiteindelijk de waarheid toch aan je knagen.........

Mooie en intrigerende film over een avond uit het leven van een callboy. Hij ziet er goed uit, is ervaren en bedient iedere klant maar 1x. Hij kan de uitgang van het gebouw niet vinden (kijkt met zijn neus....EXIT) en vlindert van de ene naar de andere klant. Bezoek aan de vier mannen voorspelt al iets, de blikken zijn veelzeggend. Na zijn ontmoeting met Sam wordt de plotwending ingezet. Er is geen intimiteit totdat hij de huilende Gary op de trap tegenkomt. Gary wil maar één ding van de callboy: hartstochtelijk zoenen! De callboy wil hier eerst niets van weten, maar ontdekt dan toch de andere kant van de (vleselijke) liefde. Cinematografie is donker en duister. Film is low budget. Het einde is prachtig gefilmd: het cilindrische trappenhuis van onderaf......

Biografische dramafilm gebaseerd op het ware verhaal van Jeff Bauman, één van overlevende slachtoffers van de aanslag bij de Boston marathon in 2013.

Cinematografie: realistische lichte kleuren van het leven in Boston. Scѐnes: buiten op straat, binnen in het ziekenhuis en in huis bij Jeff en zijn moeder en later bij Jeff en Erin thuis. Muziek: afwisselend opbeurend en af en toe dramatisch. Cast: Jake Gyllenhaal speelt de rol van Jeff realistisch en zeer overtuigend, Tatiana Maslani speelt zijn vriendin Erin redelijk goed, daarnaast speelt Miranda Richardson de moeder van Jeff.

Plot: Jeff Bauman heeft problemen in zijn relatie en probeert het goed te maken door bij de finish van de marathon zijn vriendin Erin op te wachten. Een aanslag vlakbij de finish zet Jeff's hele leven op z'n kop. Hij overleeft het, maar zal verder moeten leven zonder benen....... Dit gaat hem niet in de koude kleren zitten en zet hun relatie nog verder onder druk.

Resumé: de film volgt Jeff vanaf vlak voor de aanslag tot bijna aan het einde van zijn revalidatieperiode. Naast de relatieproblematiek wordt zijn strijd om met zijn beperkingen om te leren te gaan en opnieuw te moeten leren lopen zeer realistisch in beeld gebracht. Ook laat Jeff een enorme persoonlijke groei en ontwikkeling zien. Ik vond de film wel typisch Amerikaans: Jeff wordt (ongewild) als nationale held betiteld en zijn moeder probeert hier gebruik van te maken. De film was niet slecht, maar kwam imo wel iets te populistisch over......

Boodschap: maak het na een ruzie altijd weer goed, want het kan iedere dag je laatste dag zijn en dan kan je niets meer uitpraten of goedmaken..... En met een sterke wil en veel doorzettingsvermogen kun je veel obstakels overwinnen!

Wat een bijzondere, warme film over het leven van vijf vrouwen in Beiroet, Libanon. Inhoud van de film gaat over vrouwenperikelen die worden besproken in een salon. Zeer herkenbaar, want de schoonheids-/kapsalon heeft op veel plekken (ook in NL) een sociale functie. Goed en realistisch gespeeld door de amateur actrices en acteurs. Grappig die afhangende B in 'si (B)elle' op de voorkant van de salon, die herhaaldelijk in beeld komt. Mooie gevoelige muziek op de achtergrond. Cinematografie is wel bijzonder in de stad Beiroet, kleuren veelal in terra en beige. De film eindigt met de bruiloft met blije feestende mensen en een open einde...... Een echte feelgoodmovie!

Licht erotische, psychologische thriller over een Engelse schrijfster van misdaadromans. De stijve Britse hark Sarah vormt een groot contrast met de promiscue Franse Julie. Het vrijpostige gedrag van Julie geeft Sarah weer inspiratie om verder te schrijven aan haar boek. Cinematografie rond de Franse villa met het zwembad is hierbij goed gekozen. De raamvertelling is subliem bedacht, film en boek worden in wezen één, waarbij de slimme Sarah haar weerbarstige opdrachtgever aan het eind toch maar in zijn hemd zet!